Obyście mieli dla mnie dobre wieści.
Yann się zgodził.
Ta sprzedaż jest legalna?
Prawnicy Rovel zdołali unieważnić całą waszą umowę akcjonariuszy.
Na jakiej podstawie?
Przecież wiesz, Vincent.
Pozbawiłam Yanna prawa sprzedaży i głosu.
To działało tylko dlatego, że był moim mężem.
Czyli odtąd umowa akcjonariuszy jest nieważna?
Zgadza się.
Wiesz, kto na tym właśnie korzysta?
Twoja kolej, mój drogi zięciu.
Zakładam, że umowa jest gotowa.
Zbiera kurz od lat.
Najpierw Robinson, potem Yann.
Victor na pewno sprzedał udziały.
Nie rób takiej miny.
Myśl o przyszłości, nie o przeszłości.
Już po wszystkim. Straciliśmy większość.
Musimy powiedzieć Palomie.
DOM MODY
- Dzień dobry, Louise. - Cześć, Brigitte.
Cześć.
Tak źle wam się z mamą układa?
Czasem rodzice bywają...
Skąd możesz wiedzieć?
Nawet nie miałeś rodziców.
To prawda, ale...
Miałem Marie.
Ekstra.
Teraz nawet z tobą nie rozmawia.
To prawda.
To prawda, moja rodzina to katastrofa.
Dlatego obiecałem sobie, że z tobą będzie inaczej.
Louise.
Babcia przysłała ci paczki na pokaz Nikity.
Chodź do garderoby.
Caroline?
Co zamierzasz?
Chcesz z niej zrobić małą pannę Rovel?
Wolę to od dziedzictwa Ledu.
Rozpamiętywanie przeszłości, depresja, zdrady...
Nie mów tak do mnie.
Zrobiłem to, czego chciałaś.
Czas mianować mnie prezesem.
Nie od razu.
Podpisałem zgodę na sprzedaż udziałów Rovel.
Na co czekasz?
Aż zdobędziesz większość w zarządzie i mnie też wystawisz?
Powiedz, co masz na swoją matkę.
I nie wykorzystasz tego, żeby pomóc rodzinie?
Daj spokój.
Dobrze wiesz, że to niemożliwe.
I mam ci uwierzyć na słowo?
Nie bądź jak twoja matka.
Zaufaj mi choć trochę.
I vice versa.
Wymiennie. Dobrze?
- Prześpij się kilka godzin. - Wytrzymam.
Wynajęliśmy dla was pokoje w hotelu.
Okej.
Doskonale.
- Dzień dobry. - Nie! Mademoiselle, nie.
Nożyczki skierowane ku drzwiom to zły znak.
Myślisz, że mamy czas na takie bzdury, Monique?
Przepraszam.
Źle spałam.
Mogę je podnieść, czy to by zwiastowało rychłą śmierć?
Trzeba trzy razy powiedzieć: „Mam to gdzieś”.
Jak w Soku z żuka?
No dobrze...
Mam to gdzieś, mam to gdzieś, mam to gdzieś.
W porządku?
Dziękuję.
Widzisz? Trzeba lekko poprawić.
W tym miejscu, dobrze?
Ekstra.
Dziewczyny przyszły na fittingi.
Mam...
Nie, później.
Okej.
Ktoś widział Perle?
Amal: 100 - 82 - 106.
Jej odrzutowiec przylatuje z Riadu o 9.00. Potrzebuje trzech aut.
Dla niej, dla jej sukienek i dla jej personelu
Zadzwoń do Ritza.
Zero kwiatów w jej apartamencie.
Perle.
Możemy porozmawiać? Proszę?
Dzień dobry, Palomo.
Dzień dobry, Perle. Wybacz.
Sprawdź wymiary pozostałych VIP-ów.
Naprawdę nic nie możemy zrobić?
Od wczoraj nic się nie zmieniło.
Zajmiemy się tym. Nie daj się wyprowadzić z równowagi.
Za późno.
Jasne, że jestem zdenerwowana.
Najlepiej, żebyś skupiła się na pracy.
Jak mam pracować i tworzyć, wiedząc, że Rovel już nas kupiła?
Rozumiem.
Mogę nagrać filmik.
- Ujawnić ich mafijne zagrywki. - Wykluczone.
Boją się wyłącznie złej prasy.
Nie bądź naiwna.
Rovel kontroluje połowę francuskich mediów.
Prasa to oni.
Więc nie.
Posłuchaj. Vincent...
ma plan.
Spróbuje ją namówić.
To ostatnia szansa na uratowanie domu mody.
Dziękuję, że przyjęłaś moje zaproszenie, Diane.
Takiego zaproszenia się nie odrzuca.
Ale mogłeś wykorzystać okazję i zatopić ponton.
- Przyznam, że mnie to kusiło. - Sama bym tak zrobiła.
Oto mój dom.
To pewnie dziwne uczucie po tylu latach.
Diane, to...
Diane. To tutaj.
Wejście dla służby jest tutaj.
Wciąż doskonale to pamiętam.
Dzień dobry.
Przepisy madame Jeanne.
A właściwie przepisy, które kazała odtwarzać innym.
Matka myślała, że będę dobrą kucharką, skoro nie byłam dobrą nianią taką jak ona.
Droga Diane, przeszłaś jej najśmielsze oczekiwania.
Dzięki Bogu
po krótkiej przygodzie tutaj nigdy więcej nie tknęłam garnka.
Każdego ranka szła się wami opiekować.
Patrzyłam, jak moja matka znika za tymi tajemniczymi drzwiami.
Nie mogłam iść za nią.
To niemal tak satysfakcjonujące jak skuteczne przejęcie.
Zaprowadzę pana.
To tutaj.
Caroline Rovel wyszła z szafy.
Mówisz z doświadczenia?
Twoje biura będą niedługo gotowe.
HR pilnie organizuje ci zespół.
Lucy pokaże ci ciekawe propozycje na dyrektorów studia.
Chyba że masz już jakieś pomysły?
Nie.
Dobrze, zajmiemy się tym.
Ogłosimy twój transfer na pokazie LEDU.
Żeby wzmocnić przekaz.
Sporo komunikatów do wydania.
Najpierw musimy porozmawiać.
Dobrze, Robinsonie?
Przepraszam, kim jesteś?
Dawną tobą.
Lesli to nasza PR managerka.
Przygotuje dla ciebie wypowiedzi dla prasy.
Chcesz zwiedzić biura?
Dobra.
Ekstra.
Oferujesz mi posiadłość, wartą kilka milionów,
jeśli zrezygnuję z LEDU,
wartego kilka miliardów?
Byłaś gotowa wyłożyć absurdalną kwotę, by przejąć tę posiadłość.
Trzykrotnie próbowałaś ją kupować przez pośredników.
W głębi duszy nie kochasz mody aż tak mocno.
Bądź szczera.
A pieniądze...
Jesteś jedną z najbogatszych kobiet na świecie.
Tym, czego pragniesz
i czego pragnęłaś od zawsze,
jest przynależność. Historia rodziny Ledu.
Jej mitologia.
Jej kolebka.
I to właśnie tę kolebkę...
ci proponuję.
Spanie w twoim łóżku nigdy nie zrobi ze mnie Ledu.
Chyba że się ze mną ożenisz, Vincencie.
Mój Boże, jesteś aż tak zdesperowany.
Pragmatyczny.
Ty i twoja rodzina żyjecie w przeszłości.
Myślicie, że wszyscy chcą być tacy jak wy.
Nie myślę tak, droga Diane.
Wiem to.
Słyszałaś o „nigdy zdarzeniach” w medycynie?
Tak nazywa się pomyłki, które nigdy nie powinny się wydarzyć.
Jak wstrzyknięcie środka dezynfekującego zamiast morfiny?
Dokładnie tak.
Kiedy Muller, chirurg Diane, był rezydentem,
pozostawił kompres w brzuchu pacjentki.
Ta kobieta dostała sepsy.
Muller zmienił specjalizację i zdołał wymazać ten incydent z CV.
Ale Internet nie zapomina.
A szpitale mają marne firewalle.
Znalazłam ocenę jego stażu.
Niezbyt dobrą.
Kiepska reklama dla neurochirurga gwiazd.
Dlatego chętnie przystał na przyspieszenie daty operacji Diane.
Moja matka była prostą osobą, ale pasjonowała się mitologią.
Łowczyni Diana.
Zawsze się zastanawiałem, skąd to imię.
Zbyt wyrafinowane jak na moje pochodzenie?
Nie to miałem na myśli.
Tak czy inaczej,
Mado nie myliła się w kwestii twojego instynktu łowieckiego.
Tak wyraźnie ją pamiętam.
Ten jej sposób wiązania fartucha z przodu
i śpiewania nam kołysanek lekko ochrypłym głosem.
Było mi bardzo smutno, kiedy odeszła.
Była dla mnie jak druga matka.
Tyle że matki się nie zwalnia.
Chyba nie znasz reszty domu.
Owszem, znam.
Już tu byłam.
Okłamałam cię.
Choć raz okazałam nieposłuszeństwo.
W dzień po śmierci twojego ojca
panował taki chaos,
że nikt mnie nie zauważył.
Ukryłam się tutaj,
za tymi drzwiami.
A ty byłeś tutaj,
przy tym obrazie.
Wezwałeś moją matkę jak nowy pan domu.
Służyła ci trzynaście lat. Wychowywała cię i kochała.
Potraktowałeś ją jak przestępczynię.
Prosiłem, żeby nie spuszczała go z oka.
Gdyby dobrze wykonywała obowiązki,
zobaczyłaby, jak ojciec wychodzi z pokoju!
I tak by się zabił!
Szukałeś winnego!
To ona wolała odejść!
Bo nie mogła znieść tych oskarżeń!
Byliście dla niej wszystkim.
Wszystko wam poświęciła.
Ty, Marie i Victor wyssaliście z niej wszystko.
Całą miłość, czułość i cierpliwość.
Kiedy wracała wieczorem, miała dla mnie już tylko wyczerpanie.
Nigdy nie wynagrodziłam jej smutku, który czuła, bo straciła swoje dzieci.
To wy byliście jej prawdziwymi dziećmi.
Ja byłam tylko brzemieniem.
Odebraliście mi to, co najcenniejsze.
Teraz moja kolej.
Dziękuję za obiad,
ale nie zamierzałam zrezygnować z Maison LEDU.
Chciałam tylko zobaczyć, jak się płaszczysz.
Możesz sobie zachować swój nadmorski grób.
Paloma?
Nic dziś nie jadłaś.
- Panna Foster mówiła, żeby... - Później.
Wybacz, Anaelle, spieszymy się.
Nie ma sprawy.
Wyszłam od pomysłu z morzem.
Neo-syreny wychodzące z wody.
Czekaj. Ryan, możesz zaczekać z kanapką obok?
- Jasne. - Okej.
Tak jak mówiłam, inspirowałam się Bowiem i Na'vi z Avatara.
Podobają mi się oczy.
Ale usta są zbyt dosłowne...
Wybacz, ale potrzebuję materiału cyfrowego.
Sekunda.
- Słucham. - Możemy pójść w coś surowszego.
Pokażę ci, jak by to wyglądało z żywicą epoksydową.
- Okej. - Coś takiego.
- Palomo. - Tak?
W warsztacie proszą, żebyś pilnie sprawdziła suknię z bliznami.
Okej. Niech Ye-Ji...
Przepraszam.
Już idę.
Co myślisz o połysku?
Turkus i efekt glow.
To fajne.
Jeszcze to omówimy.
Chodźmy.
Sophie, może sfilmujesz kolekcję, zamiast...
Gdy tylko się pojawiasz, sprzedaż w sklepie internetowym szaleje.
- Fajnie, że moja twarz się sprzedaje. - Owszem.
Możemy porozmawiać?
Vincent wrócił. Chce się z nami zobaczyć.
Powiedz, że się udało.
Nie udało się.
Więc moją szefową jest teraz Diane?
Nie zrobię mojej pierwszej kolekcji couture dla Rovel.
W życiu.
Dyrektor artystyczny nie opuszcza statku podczas sztormu.
- To wy wywołaliście ten sztorm. - To twój dom mody.
Kiedy wam pasuje.
To wasz syf i wasza wojna z Rovel.
W Bretanii chciałeś mnie wykorzystać, tak jak to zrobiłeś z Diane.
Było w tym coś prawdziwego?
Czy wykorzystałeś mnie, żeby wrócić?
Jak możesz tak mówić?
Nie należę do twojej rodziny.
Wszyscy jesteście porąbani.
Wbijacie sobie noże w plecy, sprzedajecie się wzajemnie wrogowi.
Kołujecie nad padliną jak sępy.
Palomo.
Palomo, spokojnie.
Wytrzymaj. Twój pokaz jest za dwa dni.
- Nie zepsuj wszystkiego. - Ja?
Pomyśl o sobie.
Mam was wszystkich dość. Spadam stąd.
- A co z twoją kolekcją? - Weź ją sobie!
Tego chciałeś, prawda?
Zostawiam wam ją.
Ye-Ji?
Myślałam, że będziesz w studiu.
Nie martw się, wychodziłam.
Rovel kupiło LEDU.
Miałaś rację.
Od samego początku.
Wpadłam w pułapkę.
Nie przewidziałam tego.
Nie mam ochoty rzucać: „A nie mówiłam”.
Co mam robić?
Nie mogę ci pomóc, Palo.
Powodzenia.
Poniosłem porażkę, Perle.
Nie odchodzisz bez śladu.
Vincent, odchodzę.
Po pokazie couture
jadę do Mediolanu.
Mogę winić wyłącznie siebie.
Powinienem był wcześniej sprawić, byś poczuła, że to również twój dom.
I szybciej wypuścić cię z klatki.
Chcę zachować imię, które mi dałeś.
Zmieniłam się dzięki tobie.
Monique wie?
Monique zawsze wszystko wie.
Monique.
Monsieur.
Dziękuję, Monique.
Dziękuję za wszystko.
Wszystko podrzemy.
Tak.
Wszystko podrzemy.
Musicie być w głębokiej dupie, skoro wysłali ciebie.
Nie wysłali mnie. Chciałam z tobą porozmawiać.
Przykro mi.
Mam tylko to.
W porządku.
Mój brat jest upośledzony emocjonalnie.
To chyba rodzinne.
Racja.
Ostatnio płakał, kiedy twoja matka cię zabrała.
Nie mógł się z tym pogodzić.
Tak jakby Gino umierał drugi raz.
Próbował wszystkiego, żeby cię odzyskać.
Kiedy zrozumiał, że to nic nie da,
zanurzył się w swojej rozpaczy.
Dlaczego mi o tym mówisz?
Kojarzysz boom na projektantów mody w latach osiemdziesiątych?
Tak.
Miałam miejsce w pierwszym rzędzie.
Widziałam wszystko. Naśladowców, tych pracowitych i tych naprawdę dobrych.
Ale ci bardzo dobrzy są rzadcy.
Występuje po jednym na pokolenie.
W Vincencie płonął ten święty ogień.
Ty też go masz.
To chciałam ci powiedzieć.
Możesz robić wielkie rzeczy dla tego domu mody.
Myślałam, że nie chcesz, żebym należała do tej rodziny.
Nie w połowie.
Albo do niej należysz, albo nie.
Na tym polega problem Victora.
Nie odrzucaj Vincenta.
Dzień dobry.
Dziękuję.
Dworzec Gare de l'Est, proszę.
Dobrze, ruszamy.
Przepraszam, jest pani znana, prawda?
Nie.
Ależ tak. Widziałem panią w telewizji.
Przejęła pani firmę ojca.
Świetna sprawa. Dobrze pani zrobiła.
Człowiek wykrwawia się, żeby założyć biznes.
Dobrze, kiedy przejmują go dzieci.
Moim skromnym zdaniem.
Proszę zaczekać.
Tak się cieszę, że nasze dwa domy mody połączą siły i talenty.
Nie będę was zasypywać danymi, ale restrukturyzacja jest konieczna,
zapewne o tym wiecie.
Zapomniałam wspomnieć o pewnej drobnej zmianie.
Jutrzejszy pokaz LEDU odbędzie się w siedzibie Rovel.
Nie ma opcji.
Kazałam już
przenieść pokaz na promenadę Rovel.
Nowa wizytówka Maison LEDU.
LEDU jest u mnie...
I to ja decyduję.
Albo przyjdzie pani dobrowolnie,
albo wyślę policję, która przejmie pani kolekcję.
Od wczoraj jest ona własnością grupy Rovel.
Jest pani do tego przyzwyczajona.
Prawda?
Zrobimy, co w naszej mocy, madame Rovel.
Słynny dom mody LEDU stracił dziś niezależność.
Grupa Rovel pozyskała większość udziałów...
...Diane Rovel, zdobyła większość udziałów w Maison LEDU.
Po dziesiątkach lat polowania na Maison LEDU
grupa Rovel ogłosiła wczoraj wieczorem,
że stała się większościowym udziałowcem w Maison LEDU.
Nie mów mi, jak się robi pokaz mody.
Organizuję trzydzieści rocznie.
Właśnie wysyłamy looki. Dotrą do was za godzinę.
A kiedy wyślecie Palomę?
Przykleimy jej naklejkę na czole i nadamy ją FedExem.
Może być?
Wiem, że to dla ciebie trudne, Perle.
Zerwanie ze starymi nawykami.
Nie chciałabym zepsuć ci zabawy, Caroline.
W końcu na to zasłużyłaś.
- Są wszystkie? - Tak. Bez obaw.
Nie ma mowy! To nie wchodzi w grę.
To jedyny sposób.
A jeśli to nie wywoła zamierzonej reakcji?
Jeśli był jeden raz
przez tych 25 lat, kiedy powinieneś mi zaufać, to jest to właśnie teraz.
Dawne marzenie wreszcie się spełnia...
Życzę ci, żebyś kiedyś tego zaznał, Victorze.
Szczerze.
Obym nie musiał czekać zbyt długo.
Nie sądzisz, że twoja żona się zmieniła?
Ludzie czasem się zmieniają.
A czasem
nie widzieliśmy ich po prostu takimi, jakimi są naprawdę.
Nie byłam idealną matką.
Przesadzasz, Diane.
Nie zapomniałam o mojej obietnicy.
Jeśli tego pragnie moja córka, wkrótce staniesz na czele grupy.
To samobójstwo.
Nie.
Samobójstwo jest wtedy, kiedy nie masz już wyboru.
Kiedy myślisz, że nie masz już wyboru.
Oczy świata skierowane są na Palomę Castel,
nową dyrektorkę artystyczną Maison LEDU, słynącą z krytyki grupy Rovel.
Jak zareaguje na ten niespodziewany zwrot akcji?
Cześć, dzieciaki! Robi się gorąco, zaraz zaczyna się pokaz LEDU...
A raczej Rovel.
Jeśli budzicie się ze śpiączki, mam wieści: trwa modowa drama roku.
Albo stulecia.
To w tym roku drugi cios dla LEDU.
Dom mody był już zamieszany w skandal, odszedł jego dyrektor artystyczny.
Pytanie brzmi: czy rodzina Ledu się dziś pojawi?
Zobaczymy prawdziwą twarz Palomy.
Spójność czy hipokryzja?
Bilal!
Jak dobrze cię widzieć.
Wszyscy marzymy o tej kurtce.
Dziękuję.
Team LEDU czy team Rovel?
Team LEDU, to jasne.
Hasztag „Free Paloma”.
Jestem po stronie uciskanych.
A ty?
Wolę zachować dziennikarską neutralność.
Och, prawdziwa Szwajcaria.
Wolisz chyba zachować miejsce w pierwszym rzędzie u Rovel.
Masz piękne oczy.
Widzimy się później. Lecę.
Bilal!
Madame Rovel.
Wyjaśni nam pani, co się dzieje?
W nocy poinformowano nas mailowo, że pokaz LEDU odbędzie się u Rovel.
Od tego czasu cały Paryż walczy o miejsce na pokazie.
Największy dom mody w największej grupie.
Do tego się to wszystko sprowadza.
Gdzie są Ledu? Ukrywają się?
Ależ skąd.
Jeden jest tutaj. I to nie byle jaki.
Robinsonie, pozwól.
Chodź.
Pozwolę ci przekazać światu tę nowinę.
„Świat”, miło mi.
Jestem dziś bardzo szczęśliwy.
Dom mody, któremu poświęciłem całe życie,
znalazł wreszcie miejsce, na które zasługuje.
Co więcej,
Diane zaoferowała mi wspaniałą szansę.
Będę miał własny dom mody w ramach grupy Rovel.
Aż zaniemówiłam.
Dołączają dziś zatem do nas nie jeden, a dwa domy mody LEDU.
Co za gorący temat.
Zaraz. Przyjechał Vincent Ledu.
Vincent, mogę prosić o komentarz?
Jesteśmy zachwyceni tą nową współpracą.
Cudownie. Marie, zapewne jest pani dumna.
To bardzo ważny dzień.
Droga Diane.
Bez obaw, wszystko będzie dobrze.
Dobrego smaku, tak jak pochodzenia, nie da się kupić.
Na pewno chcesz to omawiać tutaj, w tej chwili?
Kiedy twoja matka jest kilka metrów stąd?
To zwykła nieformalna rozmowa.
Przy okazji pokazu mody.
Większość udziałowców jest otwarta na twoje argumenty
i gotowa głosować tak jak ja.
To dobrze.
- Możemy porozmawiać? - Nie teraz.
Owszem, teraz.
Przepraszam, Bernardzie.
Choroba szybko się rozprzestrzenia.
To nowotwór trzeciego stopnia.
Agresywny.
Jak długo to trwa?
Kilka miesięcy.
Najwyżej rok.
Mniej więcej wtedy postanowiła wykonać ruch i przejąć LEDU.
Chcesz wykorzystać chorobę matki, żeby się jej pozbyć?
Już to zrobiłam.
A ja?
Wciąż jestem częścią planu?
Czy pozbędziesz się i matki męża?
Zaoferowałeś mi sojusz, Victorze.
W przeciwieństwie do matki dotrzymuję słowa.
Oczywiście mogłam to wszystko zrobić sama.
Zresztą nigdy nie omówiliśmy szczegółów naszego sojuszu.
Moja matka obiecała ci stanowisko prezesa grupy,
choć nigdy nie zamierzała ci go dać.
Ja mówię ci to wprost.
Nie dostaniesz Rovel.
Rozumiem.
A co dostanę?
LEDU.
Każdy dostaje swoje dziedzictwo.
Masz szczęście.
Przecież to LEDU zawsze pragnąłeś.
Wbijesz flagę w rodzinną ziemię i wymierzysz bratu karę.
Chcę kierować też domem mody Robinsona.
Zgoda.
Możesz dostać wszystko, co ma jakikolwiek związek z LEDU.
Ale pod patronatem Rovel.
A raczej pod twoim.
Diane miała rację.
Zdecydowanie się zmieniłaś.
Uznam to za komplement.
Wszyscy są gotowi.
Czekamy na państwa.
Idziemy.
Moja matka zajęła miejsce?
Nie, myślałam, że jest z panią.
Zaraz zacznie się pokaz.
Nie możesz tego przegapić.
Mamo?
W porządku?
Co się stało?
Co się dzieje, mamo?
Mam guza mózgu, Caroline.
Jeszcze nie umarłam.
Jeszcze się mnie nie pozbyłaś.
Istnieją pewne rozwiązania.
Jakie rozwiązania?
Kto cię leczy?
Możesz mi powiedzieć.
Wszystko ci powiem, ale nie teraz.
Potrzebuję operacji.
Jest ryzykowna, ale warto spróbować.
Mam najlepszego neurochirurga.
I jakimś cudem znalazł dla mnie miejsce.
Ma tylko jeden termin. Jutro.
Mam nadzieję, że się zgodziłaś.
Zgodziłaś się, prawda?
Kurwa.
Nigdy nie przegapiłam walnego zgromadzenia.
A muszę przegapić akurat to.
Dzień przejęcia LEDU.
Moje największe osiągnięcie.
Mamo.
Nigdy mi nie ufałaś.
Ale błagam cię.
Daj mi na jutro pełnomocnictwo. Poradzę sobie.
Naprawdę.
Obiecuję.
Przejdę tę operację.
Obiecuję.
A na razie po prostu mi pomóż.
Idziemy.
Włożę kolczyki.
Pomóż mi włożyć płaszcz.
Pomogę ci.
Co to jest?
Och, Perle!
POKAZ HAUTE COUTURE WIOSNA-LATO 2024 - FALA
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK