Gdzie oni są?
Tam.
Zapomniałam wspomnieć o pewnej drobnej zmianie.
Jutrzejszy pokaz LEDU odbędzie się w siedzibie Rovel.
Nie ma opcji.
Kazałam już
przenieść pokaz na promenadę Rovel.
Nowa wizytówka Maison LEDU.
LEDU jest u mnie.
I to ja decyduję.
Albo przyjdzie pani dobrowolnie,
albo wyślę policję, która przejmie pani kolekcję.
Od wczoraj jest ona własnością grupy Rovel.
Jest pani do tego przyzwyczajona.
Prawda?
Zrobimy, co w naszej mocy, madame Rovel.
„Zrobimy, co w naszej mocy”? Poważnie, Perle?
Nie zrobimy pokazu u Rovel.
Urządzimy po prostu „no-show”, który zapamięta na zawsze. Zaufaj mi.
Coś, co tylko ty mogłabyś zrobić. W rodzaju pokazu bez gości.
Może wideo?
Mam zaprezentować swoją pierwszą kolekcję couture na Instagramie?
Tak. Jeśli to ma się źle skończyć, przynajmniej skończymy w wielkim stylu.
I to mi się podoba.
DOM MODY
Bez trenu jest lepiej.
Zdecydowanie.
To nie jest trochę megalomańskie?
Nie. Przyszłaś tu szukać historii.
I tę historię musisz opowiedzieć.
Palomo?
Zwykłe T-shirty i białe dżinsy. Okej?
Okej.
A co z Vincentem?
Postawię go przed faktem dokonanym. Nie martw się.
Musimy chyba pomyśleć o planie B.
Obiecała, że przyjedzie.
Przemyślałaś to?
Na pewno tego chcesz?
Jest najlepsza do misji kamikaze.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
W porządku? Gotowe?
Tak.
Dziękuję, Ye-Ji.
Wiem, uważasz, że to beznadziejne.
Palo?
Pamiętasz, jak startował Instagram?
Zwlekałaś dwa lata z założeniem profilu.
I kolejne dwa z pierwszym postem.
Nigdy nie zdołałam ci zrobić zdjęcia,
na którym nie zasłaniałabyś twarzy dłonią.
A dziś prezentuję na wybiegu suknie haute couture...
...przed milionami ludzi.
Spójrz na mnie.
Ludzie oszaleją.
Rovel też.
Masz dar do robienia szumu.
Robię to głównie dla domu mody.
Palo, przecież ty to lubisz.
Od początku to lubiłaś.
Nawet kiedy ludzie obrzucali cię gównem.
Lubiłaś wychodzić na ring
i rozkochiwać ich w sobie.
Nie ma w tym nic złego.
Obie się zmieniłyśmy, Ye-Ji.
Gotowe.
Caroline. Nagła zmiana planów. Wiesz, jak to jest.
Nie mów mi, jak się robi pokaz mody.
Organizuję trzydzieści rocznie.
Właśnie wysyłamy looki. Dotrą do was za godzinę.
A kiedy wyślecie Palomę?
Przykleimy jej naklejkę na czole i nadamy ją FedExem.
Może być?
Wiem, że to dla ciebie trudne, Perle.
Zerwanie ze starymi nawykami.
Nie chciałabym zepsuć ci zabawy, Caroline.
W końcu na to zasłużyłaś?
Oby Rovelowie nie chcieli powitać nowej kreatywnej przed pokazem.
Pamiętajcie. Monique i tylko Monique.
Nikt inny nie zbliża się do strojów.
- Są wszystkie? - Tak. Bez obaw.
Nie ma mowy! To nie wchodzi w grę!
To jedyny sposób.
A jeśli to nie wywoła zamierzonej reakcji?
Jeśli był jeden raz
przez tych 25 lat, kiedy powinieneś mi zaufać, to jest to właśnie teraz.
Udało ci się.
Paloma kocha ten dom mody równie mocno, co ty.
Czas, żebyś i ty jej zaufał.
Uznaj to za zemstę za twój skradziony filmik.
Wykorzystać ich własne metody przeciwko nim?
Tak.
Uderzyć w ich wizerunek.
Pięć, cztery, trzy, dwa, jeden.
Skandal.
Zanim dołączyłam do LEDU,
tworzenie mody było dla mnie jak wychodzenie na ring.
Musiałam się wiele nauczyć.
Poznać własną przeszłość.
Tę historię.
Nigdzie nie czułam się jak u siebie w domu.
W LEDU znalazłam brakującą część siebie.
Moje korzenie.
Rodzinę.
Wczoraj i dziś.
W świecie, w którym piękno chce się sprowadzić do zysku,
LEDU jest wysepką wolności.
Jestem strażniczką tej niezależności
i przysięgłam, że będę jej bronić
za wszelką cenę.
HAUTE COUTURE WIOSNA-LATO 2024 – FALA
Uśmiechaj się.
Czyli filmik wideo może też uratować dom mody.
No wiesz, sam ją wszystkiego nauczyłem.
Luksusowa przyznaje nagrodę za Modową Dramę Roku
walce Rovel z LEDU.
Od lat Diane miała tylko jedną: przejąć LEDU.
Najpierw wydała córkę za najmłodszego z braci Ledu.
W końcu dorwała firmę i prawie całą rodzinę.
Ale Paloma nie zamierzała dać się wykiwać.
Jaki kontratak przypuści teraz nasza wilczyca?
Łapcie popcorn! Trzymamy rękę na pulsie.
To nieprawda.
To nie jest „wrogie przejęcie”. Nie możesz napisać tak w artykule!
Zrobiliśmy to legalnie, w porozumieniu ze spadkobiercami.
„Cezar kontra wioska Asteriksa”?
Zwolnijcie tego dziennikarzynę!
Mediapart to niezależna gazeta.
Mam to gdzieś!
Wykupcie ich, nastraszcie albo wytoczcie ciężkie działa,
byle wyczyścić Internet z tych lewackich bredni!
I zwolnijcie wszystkich pracowników LEDU, którzy postanowili stać się buntownikami.
Będziemy mieli na głowie strajk, jeśli wszystkich zwolnimy.
Nieważne, wywalcie ich!
Pracownicy nie mogą nas znienawidzić.
LEDU musi dalej funkcjonować.
Tych niższego szczebla zachowamy.
A z jakiegoś ważniaka zrobimy przykład.
Jesteśmy teraz współwłaścicielami mieszkania Vincenta, prawda?
- Tak. - No właśnie.
Tak.
Pomalujemy je na niebiesko.
- Podobno dzieci wtedy lepiej śpią. - Okej.
Dobry wieczór.
Nelson Fohrer, adwokat.
Reprezentuję inwestora żywo zainteresowanego państwa mieszkaniem.
Dobry wieczór.
Gratulacje!
Możemy się rozejrzeć?
To mieszkanie nie jest na sprzedaż.
Należy do naszej rodziny. W przyszłym tygodniu się wprowadzamy.
Nie wiem, kto panom o tym powiedział, ale nie jest na sprzedaż.
Pan Vincent Ledu?
Jaka jest szacowana wartość?
Dwa i pół miliona, ale...
To może dwukrotność tej kwoty?
- Trzykrotność. - Trzykrotność.
To jakiś żart?
W żadnym wypadku.
Potrzebuję pilnej odpowiedzi. Czekam na telefon.
Doskonale.
Madame, Monsieur...
Miałaś rację.
Podoba mi się to.
Naprawdę mi się podoba.
Od początku mi się podobało.
Gdy tylko Gildia zaprosiła nas na pokaz w Paryżu.
Chciałam, żeby się udało.
Dla nas.
Ale też dla mnie.
Ale nie zdradziłam siebie.
Wciąż lubię to samo. To wciąż jestem ja.
Wciąż walczę z tymi samymi wrogami.
Wciąż chcę zmienić świat.
Znalazłaś swoje miejsce.
Zazdroszczę ci tego uczucia.
Znalazłaś to.
A ja nadal szukam.
Ye-Ji.
Możesz odkupić ode mnie udziały w Doppel.
Ty też miałaś rację.
Obie się zmieniłyśmy.
Ja też się zmieniłam.
Przepraszam.
Nie mogę ci pomóc, Palo.
Powodzenia.
Co zamierzasz?
Wrócisz do Berlina, stolicy mody?
Co wy odwalacie?
Pozwól nam kupić Doppel.
Wycofamy wszystkie pozwy,
a ty zostaniesz dyrektorką kreatywną własnego domu mody.
Skąd pomysł, że tego chcę?
Poza tym Doppel nie należy do mnie.
Masz większość udziałów.
Nie potrzebujesz jej zgody.
Już ci odmówiła.
A ty posłusznie za nią podążasz.
Jarają cię ciosy poniżej pasa.
Mnie nie.
Wynocha z mojej furgonetki.
Paloma zrobiła z ciebie wieczny numer dwa.
Prawda, Lucy?
Wiesz, co wyskakuje, kiedy googluje się „Doppel Berlin”?
„Doppel, niemiecka marka prêt-à-porter,
założona przez Palomę Castel-Ledu...”.
Zabawne. Internet nadał jej już nowe nazwisko.
Co mam wam powiedzieć?
Że Paloma jest suką, a ja biedną ofiarą?
Odebrała ci najlepsze lata.
Stałaś się przez nią niewidzialna.
A teraz kieruje jednym z największych paryskich domów mody.
A co Wikipedia pisze o tobie?
Nic.
Bo jesteś nikim.
A nie jesteś już początkująca.
To twój czas.
Po tych wszystkich latach
chyba jesteśmy kwita.
Madame Rovel.
Lucy już dla ciebie nie pracuje?
Mam nową dziewczynę. Jak z samochodami, z czasem stają się mniej pewne.
Jak ma na imię?
Lucy II.
Ta sama marka, nowy model.
Na pewno z tobą nie lecieć?
Nie. Uspokój sytuację z zarządem.
Ugaś pożary. A ja zajmę się głównymi udziałowcami.
Kiedy się wybudzę, zdasz mi raport.
- Powiedz Louise... - Sama jej powiesz.
Ostrożnie.
Kocham cię.
Mam nadzieję, że dobrze pan spał.
- Nigdy dłużej niż cztery godziny. - To tak jak ja.
Panie i panowie.
Mamy kworum, proponuję, żebyśmy zaczęli.
Bez Diane?
Matka nie może uczestniczyć w zebraniu.
Oto pełnomocnictwo.
Gdybym dodała jedno zero do czeku, mógłby pan sprawić, żebym żyła 500 lat,
jak ci z Google?
Nieśmiertelności jeszcze nie zgłębiłem.
Ale naukowiec nigdy nie mówi nigdy.
Dzień dobry.
Na co tu patrzymy?
Na mózg mojej matki.
I na jej nowotwór.
Proszę policzyć od dziesięciu do zera.
Śmiało.
Dziesięć,
dziewięć,
osiem,
siedem...
Moja matka może być niezdolna do wykonywania pracy.
Starannie ukrywała diagnozę i przekazywała wam fałszywe raporty.
Od jak dawna pani wie?
Mierzymy się dziś z podwójnym kryzysem.
Wizerunkowym
i kierowniczym.
Obsesja mojej matki na punkcie LEDU postawiła nas w trudnej sytuacji.
Ale to wspaniała zdobycz i z czasem
grupa się dzięki temu umocni.
By chronić nasze interesy, proponuję pewne przetasowanie.
Victor Ledu będzie zarządzał rodzinnym domem mody i tym, co z nim związane.
Co do Rovel,
chcę zgłosić zarządowi swoją kandydaturę na stanowisko dyrektorki generalnej.
Rozpoczynamy głosowanie?
Witajcie.
Dzień dobry.
Dzień dobry, Palomo.
Dostaliśmy nowe próbki.
Nie używam materiałów bazujących na surowcach kopalnych.
Ile razy muszę to powtarzać?
Wykorzystujemy tylko stare materiały.
Zgoda?
Ale monsieur Ledu powiedział...
Tak.
Powiedziałem, że zamierzamy zmienić politykę tekstylną.
Nie ograniczamy ambicji w kwestii pozyskiwania materiałów,
ale musimy produkować więcej i szybciej.
Z czterech przejdziesz do ośmiu kolekcji rocznie,
do tego kolekcja wakacyjna, dwie kapsułowe i współprace.
Nie możemy już opierać się tylko na upcyklingu.
Na mnie nie liczcie.
Zaczekaj, Palomo.
Jesteśmy po twojej stronie.
W Rovel w stu procentach popieramy twoje idee i twoje podejście.
Pracuję dla Maison LEDU.
Drobna rada:
odpuść sobie.
To całkiem zabawne.
Ostatecznie to zrobiłaś.
Co zrobiłam?
Greenwashing Rovel.
Trudno będzie zmienić strukturę.
Proponuję zmienić wystrój, żeby był mniej w stylu LEDU.
Chcę, by pozostał w stylu LEDU.
Ma tylko być mniej w stylu Vincenta.
Już zmieniasz wystrój?
Później porozmawiamy.
Przyszłam cię powitać.
Nie sądziłem, że jeszcze się do mnie odezwiesz...
Po twojej zdradzie?
Ja też nie.
Czemu zmieniłaś zdanie?
Nie jestem taka jak Vincent. Myślę, że w głębi serca zależy ci na rodzinie.
I że masz wielkie ambicje.
Więc tak. Wybaczam ci.
No chodź.
No tak. Bratasz się z wrogiem.
Wiesz, jak ryzykujesz? Twoje piękne włosy widać z daleka.
Zawsze wszystko mu wybaczałaś.
Nie wybaczam mu.
Nie mogę mu wybaczyć, nie tym razem. Ale chcę, żeby w to wierzył.
Uwielbiam, kiedy pokazujesz pazury, siostro.
Victor jest stracony, ale nie jego córka.
Louise jest Ledu. Zadbam o to, by nią pozostała.
Diane nie wygra tej walki.
Nie zapominaj, co obiecaliśmy tacie.
„Uratujcie dom mody dzięki kolejnemu pokoleniu”.
To nie jest taki zły pomysł.
Zrozumiałeś to. Lepiej późno niż wcale.
Dobrze ci w czerwonym.
Chodź.
Usiądź.
Mamo, chciałabym...
Nie obrażaj mnie i nie próbuj się tłumaczyć.
Nigdy w ciebie nie wierzyłam.
Nikt w ciebie nie wierzył.
Kiedy się urodziłaś, położna powiedziała, że nie przeżyjesz tygodnia.
Byłaś zbyt słaba.
Ale wczepiłaś się w życie,
wytrzymałaś.
Więc robiłam wszystko, żeby cię wzmocnić.
I udało mi się.
Wszystkie te lata tresury wreszcie się opłaciły.
Jesteś gotowa na wszystkie możliwe poświęcenia
dla Rovel.
Włącznie z wykończeniem mnie.
Akcje idą w górę.
Jestem z nas bardzo dumna.
Chce mi się pić.
Podasz mi trochę wody?
Dasz mi wody?
Dziękuję.
Oczywiście podjęłam już kroki, by unieważnić to nielegalne głosowanie.
Muszę cię nauczyć jeszcze jednej rzeczy, córko.
Porażki.
Wracaj do zdrowia, mamo.
Bez obaw.
Zabieram tylko swoje rzeczy.
Przykro mi, że pozbawiam cię przyjemności zwolnienia mnie.
Co?
Chciałbyś, żeby wszystko potoczyło się inaczej?
Próbowaliśmy wszystkiego.
I ponieśliśmy porażkę.
Tak to już jest.
W gruncie rzeczy czuję ulgę.
Nigdy nie miałam szans z twoją żądzą zemsty.
Ale w przeciwieństwie do ciebie
wreszcie mogę pójść naprzód.
A ja zrozumiałem, że nigdy nie będę szczęśliwy.
Trudno.
Dokąd...
Dokąd się wybierasz?
Wyjeżdżam do Mediolanu.
Przyślę kogoś po moje rzeczy.
Kim pan jest?
Rodzinnym renegatem. Mam się spotkać z drugim renegatem.
Ma pan plakietkę?
Proszę przekazać Victorowi Ledu, że przyszedł jego siostrzeniec.
Dobrze.
To nie jest twój odcień.
Odeszła?
Tym lepiej dla niej.
Taka prawda.
Wiesz o tym.
Nie ma miłości. Są tylko dowody miłości.
Zapiszę to sobie, jeśli pozwolisz.
Byłeś strasznym gnojkiem.
Na wskroś.
Trudno jest być tak konsekwentnym gnojkiem przez tyle lat.
No cóż...
Oprowadzić cię po twoim domu mody?
- Przenosisz się tutaj. - Co?
Jeszcze nie wiem, gdzie cię umieścimy, ale robimy trochę miejsca.
Dasz wiarę?
Będziesz tworzył tam, gdzie uczyłeś się chodzić.
Na statku-matce. Marzenie każdego dzieciaka, nie?
Jesteś psychopatą.
Dlaczego?
Odebrałeś mi już udziały, karierę i jedynego faceta, jakiego kochałem.
A nawet matkę!
Kurwa, czego jeszcze chcesz?
Chcę, żebyśmy razem pracowali.
Jako rodzina.
Jestem przekonany, że razem możemy dokonać wielkich rzeczy.
Nie mogę się już doczekać.
Chodź.
A swoją drogą,
z moim mieszkaniem w wolnej strefie wszystko załatwione?
- Wszystko w porządku? - Tak.
Victor mnie jeszcze nie wyrzucił,
ale czuję, że to tylko kwestia czasu.
Dziękuję, Nelly.
Dziękuję.
Powiedz mi, Nelsonie. Masz dzieci, prawda?
- Tak. - Ile? Dwoje?
Troje.
Dlaczego się na nie zdecydowaliście?
Ja...
Sądzę, że to był przede wszystkim akt miłości.
„Akt miłości”. Oczywiście.
Najpiękniejszy ze wszystkich.
Nie sądzisz, że jest coś pocieszającego
w świadomości, że dzieci będą kontynuowały twoją pracę?
Że będą swego rodzaju przedłużeniem ciebie samego?
W pewnym sensie, tak.
Załóżmy,
że chciałbym przekazać część udziałów
Palomie.
I Perle.
Cóż za wspaniały dar.
Mogę natychmiast przygotować dokumenty.
Zachęcam do poinformowania zainteresowanych stron.
Dziękuję.
Jak twoja matka?
Wciąż żyje?
Operacja przebiegła pomyślnie.
To musiało być bolesne przebudzenie.
Zaskarżyła głosowanie.
Przegra.
Będzie wykrzykiwała wulgaryzmy.
A w końcu skapituluje.
A ty?
Perle?
Nie musiałem jej zwalniać.
Sama odeszła.
Poza zasięgiem wzroku, poza zasięgiem myśli.
Tak jak chciałaś.
Tu jesteś.
- Wszystko w porządku? - Tak.
Po raz pierwszy spotkaliśmy się
właśnie tutaj.
Po raz pierwszy, odkąd jestem dorosła.
Byłeś naprawdę okropny.
Chyba raczej upiorny.
Palomo.
Wiem,
że to będzie dla ciebie trudne,
a może nawet niemożliwe.
Ale chciałbym cię prosić o wybaczenie.
Wybacz mi,
że cię porzuciłem.
To moja matka...
Tak. Ale potem.
Naciskałem przez pierwszych pięć lat.
Pisałem, wysyłałem pieniądze.
A potem...
Przestałem cię szukać.
Odpuściłem.
I tak. Porzuciłem cię.
Chciałbym,
żeby od teraz coś nas łączyło.
Na zawsze.
Ten dom mody.
Dlatego postanowiłem
przekazać ci część udziałów.
Witajcie.
Oto jesteśmy, nareszcie razem. Możemy zaczynać.
Miło mi powitać nowo przybyłych w wielkiej, wspaniałej rodzinie Ledu.
Jestem zachwycony.
Perle, nie zamierzałaś odejść?
Chyba nie sądziłeś, że zanim odejdę, opuszczę pierwsze zebranie zarządu?
Naprawdę sądzicie, że uszczuplenie kapitału wam pomoże?
W czym miałoby pomóc?
Biedny Victorze, nigdy nie rozumiałeś, jak działa ten dom mody.
Nie masz pojęcia, co go napędza.
A mimo to
jestem jego właścicielem.
Nie. To Rovelowie mają większość. To nie to samo.
I tylko na razie.
Będziemy potrzebowali miejsca dla filii naszej grupy.
Dlatego postanowiłem przejąć twoje mieszkanie.
Masz dwa dni. Tyle wystarczy?
Doskonale.
Gdziekolwiek się znajdę,
będę nad tobą czuwał,
drogi bracie.
Pamiętasz, jak go tu wieszaliśmy?
Tak.
Ostatni dzień życia taty.
Styks,
samotność
i czarny humor.
Cóż za osobliwe dziedzictwo.
To tobie powinno przypaść.
Zawsze byłaś jego ulubienicą.
Niczego nie żałujesz?
Czas zmierzać ku światłu.
Die Toteninsel, Wyspa umarłych.
To czwarta wersja tego obrazu, namalowana w 1884 roku.
Sądzono, że uległa zniszczeniu podczas bombardowania Berlina w 1945.
A jednak stoi tu przed nami.
Macie dziś państwo rzadką okazję.
Dlatego licytację zaczniemy od trzech milionów euro.
Trzy miliony. Trzy miliony dwieście tysięcy?
Madame, cztery miliony.
Dwadzieścia pięć milionów.
Kto da więcej?
I co?
Załatwione. Należy do pani.
Każ mi go przesłać.
Jak ci się podoba moja kwatera w wolnej strefie?
Przestronna, elegancka,
lekko pretensjonalna.
I masz cudowny widok.
Ta gnida, mój braciszek, nie daje ci się we znaki?
Próbuje mnie ugłaskać.
Z wielką pompą ustanowił właśnie Nagrodę Zrównoważonej Mody LEDU.
Wprowadził też standardy w imię dobrostanu zwierząt.
Oczywiście.
Chce, żebym stworzyła nowe perfumy.
Potrzebuje gotówki.
Będziemy walczyć?
Albo ich pozwiemy.
A do tego potrzebujemy nowych dowodów.
Nelson chce dowieść, że sędzia jest stronniczy.
To nie będzie łatwe, bo Rovel przekupiła wszystkich.
Musimy przede wszystkim dorwać kapusia, który sypiał z moim siostrzeńcem.
Mój gość specjalny.
Myślałem, że już po wszystkim. Co ja tu robię?
Przygotujemy niespodziankę dla mojej córki.
Pomożesz mi odzyskać moją grupę.
NAPISY: MARIA ZAWADZKA-STRĄCZEK