Downloaded from YTS.LT
Official YIFY movies site: YTS.LT
อะไรเนี่ย มาทำอะไรอยู่ตรงนี้
ทำไมไม่นอนห้องตัวเองล่ะ
ผมฝึกว่ายน้ำอยู่
ไม่ใช่สิ ดำน้ำต่างหาก
เฮ้อ เอาเลย ดำน้ำให้เต็มที่เลย
ก็ข้างนอกกลายเป็นสระว่ายน้ำไปแล้ว
แม่ ไปว่ายน้ำกันเถอะ นะ
- ไปว่ายน้ำกันนะ - เป็นอะไรถึงได้อยากว่ายน้ำทุกวันเลยเนี่ย
บอกแล้วไงว่าอย่าใส่อันนี้ตอนอยู่ในบ้าน
เดี๋ยวหน้าตาบู้บี้ ไม่หล่อนะ
ผมจะใส่ไปข้างนอก ไม่ใช่ในบ้าน
มีสระว่ายน้ำอยู่ข้างนอกจริงๆ นะ
นะ ไปกันนะ
- แม่ไม่ต้องไปทำงานก็ได้นี่นา นะ - เฮ้อ
ลุกเลย ลูกก็ต้องไปโรงเรียนนะ
ไม่เอาอะ ขอดำน้ำแค่ครั้งเดียวก็ได้
ดำด้วยกันนะ แม่ นะๆ
ดำสิ เดี๋ยวแม่นับให้เอง
นับถึง 30 นะ
เอาละ หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
หก
เจ็ด
ชินจาอิน ดำน้ำไปหายใจไปด้วยเหรอ
ไม่ใช่ซะหน่อย นี่ผมกลั้นหายใจตลอดเลยนะ
แม่นับต่อเร็ว
แปด
เก้า
อะไรเนี่ย
ชินจาอิน ลูกกินข้าวแล้วต้องกินยานะ อย่าลืมล่ะ
เผื่อแม่ลืม
แม่ อันนั้นที่แม่ใช้ตอนทำงาน
ผมขอวาดรูปในนั้นได้ไหม
ทำไมชอบวาดรูปในนั้นตลอดเลย สมุดวาดรูปมีตั้งเยอะแยะ
ถ้าวาดในสมุด แม่ก็ไม่ดูนี่นา
แม่ไม่ดูที่ไหนล่ะ
อยู่บนเตียง เอามาวาดตรงนี้สิ
- แม่ๆ - อือ
ใส่รหัสผ่านแล้วแต่เปิดไม่ได้อะ
อีกแล้วเหรอ
นี่!
- ฝนตกแบบนี้จะทำยังไง - ทำไงได้ล่ะ
คงต้องลางานแหละ
ที่นั่นล่ะ ตกหนักเหมือนกันเหรอ
ที่นี่ก็ฝนเทโครมๆ เลย
- อ้อ ช่องแช่แข็งช่องสองมีเนื้อวัว - ยาย คิดถึงจัง
- จาอิน ไปอยู่ตรงนู้น - แม่ซื้อไว้ต้มซุป
- มาหาเราบ้าง - จาอิน
เอาอันนั้นกับสาหร่ายที่ให้ไว้คราวก่อนมาต้มกินสิ
หนูไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามีอันนี้อยู่
ดีเลย ซุปสาหร่าย
ตอนผัดสาหร่าย เติมน้ำลงไปสักหน่อยด้วยนะ
เลิกซื้ออะไรก็ไม่รู้ก็มากิน แล้วกินอาหารดีๆ มีประโยชน์ทีเถอะ
ตอนนี้ไม่เป็นไร แต่แก่ไปโรคภัยมันจะโผล่มาหมดเลยนะ
แม่
นี่หนูก็กำลังทำกับข้าวอยู่นี่ไง
อาทิตย์หน้าแม่จะเอาเครื่องเคียงกับซุปไปให้นะ
กินข้าวให้ครบทุกมื้อล่ะ
เห็นแกทำกับข้าวแล้วแม่อยากย้ายไปอยู่ด้วย…
แม่ หนูรู้น่า หนูจัดการเอง
แม่ มีสายเข้า แค่นี้ก่อนนะ เดี๋ยวหนูโทรหาอีกที
โอเค อ้อ ใช่ อันนา…
ชินจาอิน เปิดน้ำในห้องน้ำทิ้งไว้เหรอ
เปล่านะ ผมไม่ได้เข้าห้องน้ำเลย ทำไมเหรอ
- เปล่าหรอก - แม่ อันนี้ผมเพิ่งวาดเมื่อกี้
วาดอะไรเหรอ
แม่กับผม
จาอิน
ถ้าจะวาดรูปแม่ ก็ช่วยวาดให้สวยหน่อยสิ
วาดยังไงอะ
ตรงนี้มีสีแดง สีเขียวด้วยนี่นา
อย่าใช้แต่สีดำสิ โอ๊ย! เย็น
แม่ บ้านเรากลายเป็นสระว่ายน้ำจริงๆ แล้ว!
- ประกาศจากสำนักงานบริหารอาคาร - สระ!
- จาอิน เงียบก่อน - สระ!
ขณะนี้เกิดฝนตกหนักเป็นประวัติการณ์
ทำให้อาคารพักอาศัย 101 ถึง 107 มีน้ำท่วมถึงชั้นสอง
- และอาคาร 108 ถึง 110 มีน้ำท่วมถึงชั้นสาม - สระว่ายน้ำ!
- ขอให้ผู้อาศัยในชั้นดังกล่าว - แม่ก็ว่ายน้ำสิ
- ว่ายน้ำที่บ้านก็ได้นี่นา - จาอิน เดี๋ยวก่อน
- ทำไมอะ - อพยพขึ้นไปชั้นที่สูงกว่าโดยด่วน
ไหนว่าจะเล่นกับผม…
ชินจาอิน แม่บอกให้เงียบก่อนไง
ขณะนี้ลิฟต์หยุดการทำงานเพื่อความปลอดภัย
กรุณางดใช้ลิฟต์ ขอให้การอพยพเป็นไปอย่างราบรื่นค่ะ
ก็บอกว่าจะว่ายน้ำไง ว่ายน้ำอะ
- ขอประกาศอีกครั้ง - ชินจาอิน! นี่ไม่ฟังที่แม่พูดเหรอ
- ขณะนี้เกิดฝนตกหนักเป็นประวัติการณ์ - แม่บอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าใส่อันนี้ในบ้าน
อยู่นิ่งๆ ตรงนี้เลย ถ้าพูดไม่ฟัง แม่ไม่คืนให้แน่
อาคาร 108 ถึง 110 มีน้ำท่วมถึงชั้นสาม
ขอให้ผู้อาศัยในชั้นดังกล่าว…
ฮัลโหล
นั่นดร.กูอันนา พัฒนาอีโมชั่นเอ็นจิ้น ทีมสาม ศูนย์ดาร์วินใช่ไหมครับ
ซนฮีโจ จนท.อารักขา ทีมหนึ่งครับ
- บ้านคุณน้ำท่วมไหมครับ - ค่ะ
ผมกำลังจะไปรับคุณ ตอนนี้ใกล้ถึงคอนโดคุณแล้วนะครับ
- ฉันเหรอคะ - อีกไม่นานน้ำจะท่วมชั้นสามมิด
หนีขึ้นไปชั้นสูงๆ ให้เร็วที่สุดเลยครับ
ถ้ากำลังเก็บของอยู่ วางลงเลยครับ ไม่ต้องกลัว
พาจาอินขึ้นบันไดมา เดี๋ยวผมไปหาเอง…
ฮัลโหล
(ชินจาอิน - กรกฎาคม สัปดาห์ที่สอง)
จาอิน
เราต้องไปแล้ว ออกมาเร็วลูก
จาอิน ไปกันเถอะ
เราต้องออกไปแล้ว
จาอิน แม่ขอโทษนะลูก เมื่อกี้มันวุ่นวายจนแม่ไม่มีสติเท่าไหร่
แม่ไม่ได้โกรธลูกนะ
จาอินมาขี่หลังแม่ไหม หืม
ที่รัก มาเร็วๆ
อินนา อย่าร้องไห้ เราต้องรีบไปแล้ว
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
ขอโทษนะคะ ขอทางหน่อยนะคะ
อะไรเนี่ย แบกของขนาดนี้จะดูแลลูกๆ ยังไง
รีบไปเถอะน่า
อินนา หยุดร้อง เราต้องรีบไปแล้ว
เร็วเข้า
จีอา มันอันตราย จับมือพ่อไว้
- ขอโทษนะคะ - อย่าไปไหนไกล บอกให้จับมือพ่อไว้
- ขอโทษค่ะ - น้ำท่วมขึ้นมาถึงนี่ได้ไง
- จีอา - ขอทางหน่อยค่ะ
ที่รัก ดูลูกๆ ให้หน่อย
โธ่เว้ย ทำไมไม่เดินขึ้นไปกันวะ
ขอโทษนะคะ ทำไมถึงเดินขึ้นไปไม่ได้เหรอคะ
อะไรนะครับ
ไม่รู้เหมือนกันครับ
เหมือนว่าข้างหน้านั้นติดขัดอะไรสักอย่าง
ได้ยินว่ามีคนเป็นลมน่ะครับ
ขอทางหน่อยนะคะ
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า โปรดทรงเมตตาพวกเรา…
ป้า รีบเปิดประตู!
ยอนจุน ไปเร็ว
ที่รัก ระวังด้วย เดี๋ยวล้ม
(กรุงโซล ปัจจุบัน)
ชินจาอิน กลัวเหรอลูก
ผมนึกว่าแค่น้ำเฉยๆ
แต่น้ำขนาดนี้ผมว่ายไม่ไหวหรอก
งั้นร้องเพลงกับแม่ระหว่างเดินดีไหม
ไม่ว่ายังไงก็สัญญาไว้แล้วว่า วันนี้จะเล่นด้วยกันนี่นา
เล่นด้วยกันทั้งวันเลย
"ไม่ว่ายังไง" เหรอ
"ไม่ว่ายังไง" แปลว่าอะไร
"ไม่ว่ายังไง" แปลว่า…
แม่ ตรงโน้น
- ช่วยด้วยค่ะ - ช่วยด้วยครับ
ช่วยด้วย
ทางช้างเผือกบนฟ้าสีคราม
เรือสีขาวลำน้อยลอยเคว้งคว้าง
ต้นคัตสึระหนึ่งต้น
กระต่ายหนึ่งตัว
เรือไร้เสากระโดง
ไม่มีแม้แต่ไม้ถ่อ
แต่ก็ยังล่องไปได้อย่างดี
อ้าว
จาอิน
อยู่ตรงนี้แป๊บนึงนะ
แม่จะไปไหนอะ
ไม่ได้ไปไหน แม่จะแวบไปดูแป๊บเดียว
เรามาจากห้อง 407 ครับ
ขอใช้ห้องน้ำหน่อยได้ไหมครับ
- ให้เด็กๆ ครับ ช่วยเปิดประตูหน่อยครับ - มีใครอยู่ไหมคะ
ขอน้ำต้มมาชงนมให้ลูกหน่อยค่ะ
ขอทางหน่อยครับ
ใครอยากเข้าห้องน้ำหรือต้องการน้ำดื่ม เชิญเข้ามาได้เลยค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ค่ะๆ เข้ามาเลยค่ะ
- ขอบคุณค่ะ - ค่อยๆ นะคะ
- คุณกูอันนา - เข้ามาเลยค่ะ
คุณกูอันนา อยู่ไหมครับ
คุณกูอันนา
อยู่นี่ค่ะ
ฉันอยู่นี่ค่ะ
จาอิน ไปกันเถอะ
จาอิน
ขอโทษนะคะ
จาอิน
ขอโทษค่ะ
ขอโทษนะคะ
ชินจาอิน
อันนา ไม่เป็นอะไรใช่ไหม
- จาอิน - ส่งเด็กมาก่อนครับ
เด็กไม่หายใจ
จาอิน
แม่ฮะ แม่
จาอิน กลัวใช่ไหมลูก
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไรแล้วลูก
ขอบคุณนะคะ ขอบคุณจริงๆ ค่ะ
ผมซนฮีโจ จนท.อารักขา ทีมหนึ่งที่โทรหาคุณครับ
ขอถ่ายวิดีโอหน่อยนะครับ
วันที่ 7 ก.ค. เวลา 7:55 น.
ยืนยันว่านักวิจัยหลักดร.กูอันนา และชินจาอินรอดชีวิตครับ
กำลังจะเคลื่อนย้ายครับ
เรียบร้อยครับ ไปกันครับ
มา มานี่มา
- แม่ - ฉันอุ้มเขาเองค่ะ
ฉันอุ้มเองค่ะ
- ขึ้นบันไดไหวเหรอครับ - ค่ะ ไหวค่ะ
มา ขี่หลังแม่นะ
ชินจาอิน โอเคไหมลูก ร้องไห้หมดหรือยัง
ผมนึกว่าแม่ทิ้งผมเข้าไปในบ้านนั้น
แม่จะทิ้งลูกไปไหนได้
แต่น้ำเข้ามาเร็วมากเลย
ผมกลัว แล้วก็นึกถึงเรื่องเมื่อก่อนด้วย
แม่ คือว่า
ตอนนั้นที่รถเราจมลงไปในน้ำ แล้วพ่อก็…
จาอิน
เรามาร้องเพลงกันแบบเมื่อกี้ดีไหม
ไม่เอา
ตอนนี้ผมรู้สึกไม่ดี ร้องเพลงไม่ไหวหรอก
ก็ได้ งั้นพักก่อนเนอะ
เราจะขึ้นไปดาดฟ้า เฮลิคอปเตอร์จากบริษัทกำลังมารับครับ
- ไม่เคยขึ้นฮ.ใช่ไหมครับ - เมื่อกี้ฉันได้รสเค็มๆ จากน้ำ
นี่ไม่ใช่น้ำฝนปกติใช่ไหมคะ
สามชั่วโมงก่อน ดาวเคราะห์น้อยพุ่งชนทวีปแอนตาร์กติกาครับ
น้ำแข็งทั้งหมดละลาย รวมกับน้ำทะเลซัดขึ้นมาทางเหนือ
ตอนนี้ญี่ปุ่นจมไปครึ่งประเทศ
ด้วยความเร็วขนาดนี้ คอนโด 30 ชั้นเดี๋ยวก็จมมิดครับ
ดาวเคราะห์น้อยพุ่งชนงั้นเหรอคะ
เดี๋ยวนะ แล้วไม่มีคนรู้มาก่อนได้ไงคะ
เขารู้กันอยู่แล้วครับ แต่เพราะหยุดมันไม่ได้เลยเงียบไว้
วันนี้คือจุดจบของมนุษยชาติครับ
เดี๋ยวๆ เดี๋ยวค่ะ
ถ้างั้นทุกคนจะตายกันหมดเหรอคะ
คุณคงเข้าใจว่าที่ที่คุณทำงาน เป็นแค่แล็บพัฒนาเอไอธรรมดา
แต่ไม่ใช่ครับ
งานของคุณ คือการสร้างเผ่าพันธุ์มนุษย์ขึ้นมาใหม่ครับ
เดี๋ยวๆ ฉันเนี่ยนะจะต้อง…
ทั้งโลกนี้มีคนที่สร้างอีโมชั่นเอ็นจิ้นให้เอไอ
แค่สองคนเท่านั้น
อันดับหนึ่งในลิสต์ของเราหายตัวไปเมื่อเช้านี้ครับ
ใช่แล้วครับ คุณอิมฮยอนโม หัวหน้าของคุณ
ถูกน้ำพัดไปพร้อมกับเด็กที่เลี้ยงไว้ครับ
เราสรุปกันว่าเขาเสียชีวิตแล้ว
คุณคือตัวเลือกที่สอง
ภารกิจของคุณจะเริ่มขึ้น เมื่อฮ.บินไปถึงศูนย์พักพิงชั่วคราวครับ
เดี๋ยว เดี๋ยวสิคะ
- เดี๋ยวค่ะ - พูดมาเลยครับ
ฉันไม่ได้รู้ลึกขนาดนั้นค่ะ
อีโมชั่นเอ็นจิ้นที่เราสร้างก็แค่เวอร์ชั่นทดลอง
ตอนนี้หัวหน้าอิมก็ไม่อยู่ ให้ฉันทำคนเดียวก็…
งั้นให้ฮ.บินกลับไปเลยไหมครับ
ทีมวิจัยอื่นแก้ปัญหาเสร็จหมดแล้ว
ร่างกายเหมือนมนุษย์ มีสติปัญญา สืบพันธุ์ได้
เหลือแค่อีโมชั่นเอ็นจิ้นครับ
เข้าใจไหมครับว่ามีคุณคนเดียวที่ทำได้
แม่
หืม
ผมปวดอึ
เดี๋ยวนะ
อึแล้วเหรอ
ยังเลย ผมอั้นอยู่แต่จะไม่ไหวแล้ว
ไม่ได้วางแผนเรื่องนี้มาเลย
อึก่อนหรือไปเลยครับ แต่ไม่มีเวลาแล้ว
จาอิน แม่ไม่ได้เอากางเกงลูกมาด้วย
เข้าใจใช่ไหมลูก อั้นไว้นะ ไม่งั้นแย่แน่
รออะไรอยู่ครับ ไหนว่าไม่มีกางเกง
จาอิน อย่าเพิ่งนะ นะ
จาอิน
ยังไม่ได้นะลูก
ทนอีกนิด รอเดี๋ยวนะ
ครับ ผมเอง
ตอนนี้อยู่ชั้น 15 ปลอดภัยดีครับ
พอดีเด็กต้องเข้าห้องน้ำครับ
จะบอกเรื่องนั้นไปทำไม
เขายอมตามมาโดยดีครับ
ครับๆ จะออกเดินทางทันทีเลยครับ
เด็กล่ะครับ
เขาจัดการที่เหลือเองค่ะ
เอาให้ลูกคุณใส่สิครับ คุณเองก็ใส่ด้วย
ยังไงเสื้อผ้านี่ก็ไม่มีเจ้าของแล้ว
ว่าแต่อีโมชั่นเอ็นจิ้นนั่นน่ะ
มันใส่ความรู้สึก จิตใจของมนุษย์ อะไรแบบนั้นเข้าไปใช่ไหมครับ
ค่ะ
งั้นก็เหมือนกับมนุษย์จริงๆ งั้นเหรอ
ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมต้องใส่จิตใจของมนุษย์
อย่างอื่นดีๆ มีตั้งเยอะนี่ครับ
มนุษย์เผ่าพันธุ์ใหม่ก็น่าจะมีอะไรใหม่ๆ สิ
จิตใจของมนุษย์มันทำไมเหรอคะ
พอไปถึงดาดฟ้า คุณไม่ได้ขึ้นฮ.ง่ายๆ หรอก
พวกคนแถวนี้จะพุ่งเข้ามา อ้อนวอนขอไปด้วย ต่อสู้แย่งชิงกัน
วินาทีนั้นคนจะไม่สนใจแม้แต่ครอบครัว คิดแต่ว่าตัวเองต้องรอด
ที่ตลกก็คือ
คุณอันนาเองก็จะสู้ตาย จัดการทุกคนที่ขวางทางเพื่อขึ้นฮ.ให้ได้เหมือนกัน
ความจริงมันก็ไม่ได้เลวร้ายหรอกครับ
จิตใจคนเรามันก็แบบนี้แหละ
อันเมื่อกี้ที่คุณใช้
โทรเบอร์ปกติได้ใช่ไหมคะ
ถ้าเกิดอะไรขึ้นรีบโทรมาเลยนะ
ตอนไปดูบ้าน แม่ไม่น่าพูดเลยว่าชั้นสามโอเคแล้ว
ไม่หรอกแม่
แม่อพยพออกมาได้อย่างปลอดภัยก็ดีแล้ว
ต้องระวังตัวนะ
อันนา ตอนนี้ที่นี่ฝนตกไม่หยุดเลย
ฟังแม่นะลูก
จากนี้ไปพ่อกับแม่ไม่มีความหมายกับลูกแล้ว
ลูกมีแค่จาอินเท่านั้น
- ลูกต้องจำไว้นะ - แม่
พูดอะไรเนี่ย
แม่อย่าพูดแบบนั้น เดี๋ยวฝนก็หยุดตกแล้ว
อาทิตย์หน้าเอาเครื่องเคียงมาให้หนูอีกนะแม่
อันนา
ที่ผ่านมาขอบคุณลูกมากนะ
แม่น่ะ
รักลูกมากเลยนะ
อือ
แม่
หนูก็เหมือนกัน
คุยเสร็จยังครับ
ซึ้งเลยครับ
ที่คุณคุยกับแม่
อบอุ่นหัวใจจริงๆ
จิตใจคนเราก็แบบนี้แหละค่ะ
ถึงคุณจะไม่รู้สึกอะไรก็เถอะ
ครับ คนอย่างผมไม่มีใครให้โทรหาด้วยซ้ำ
ไปกันเถอะ น้ำขึ้นมาถึงชั้นสิบแล้ว
รีบออกไปเลยครับ
จาอิน
ไปครับ
ไปกันเถอะ
ใส่นี่ก่อนเลยครับ
ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร ปีนขึ้นมานี่แล้วส่งเด็กมาก่อนครับ
แม่ ไฟมันร้อนมากเลย
จาอิน ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวเราจะขึ้นไปแล้ว
จับแม่ไว้แน่นๆ นะ
- ส่งเด็กขึ้นมาเลยครับ - จาอิน
จาอิน ไปอยู่กับลุงเขาก่อนนะลูก
- ไม่เอาๆ - เดี๋ยวแม่ตามขึ้นไป
- ขึ้นไปก่อน - แม่
- แม่ ไม่เอา - จาอิน เดี๋ยวก่อน
- แม่ ไม่เอา - อยู่นิ่งๆ
- จาอิน - ไม่เอานะ แม่
แม่อะ แม่
แม่อะ ไม่เอา
แม่!
คุณอันนา
- คุณอันนา โอเคใช่ไหมครับ - แม่
- ค่ะ! - แม่!
- แม่ - ไม่นะ ไม่
แม่ไม่ได้ไปไหน
- ไม่เป็นไรนะ เดี๋ยวแม่ขึ้นไป - แม่ อย่าไปนะแม่
รอแม่อีกแป๊บเดียวนะ
แม่จ๋า
ขอโทษนะคะ
มีใครอยู่ข้างในไหมคะ
มีค่ะ ช่วยเปิดประตูให้หน่อยได้ไหมคะ
หนูชื่ออะไรจ๊ะ
อีจีซูค่ะ
จีซู เดี๋ยวฉันเปิดให้นะ
เดี๋ยวมานะ รอแป๊บนึงนะ นะ
โธ่เว้ย ฝนตกหนักฉิบหาย
เฮ้ย นาฬิกานี่ราคาเท่าไหร่วะ
ทำบ้าอะไรอยู่ ต้องกวาดของในนี้ให้หมดก่อนฝนหยุดโว้ย
รีบเพื่อ ฆ่าคนตอนนี้ก็ไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำ
จีซู
ฉันมาแล้ว จีซู
เปิดหน่อย จีซู
คุณกูอันนา อยู่ไหนครับ
- คุณอันนา - อยู่นี่ค่ะ
จาอินล่ะคะ
รีบมาเลยครับ
จาอิน แม่เอง แม่มาแล้ว
เจ็บมากเลยเหรอ
ยา เอายาเขามาใช่ไหมครับ อยู่ไหนครับ
ทำหายไปแล้วค่ะ
แม่ เจ็บมากเลย
โธ่เว้ย จะบ้าตาย
แม่ฮะ แม่
จาอิน
- ทนอีกนิดนะลูก - จะไปไหนครับ
- ไปหายาค่ะ - จะไปหามาจากไหนตอนนี้
ไปขึ้นฮ.ก่อนแล้วค่อยแก้ปัญหาเถอะน่า คุณกูอันนา
คุณกูอันนา!
ยังไงคุณก็คืนสภาพเขา ให้เหมือนเมื่อเช้าที่ตื่นมาก็ได้นี่นา
พูดตรงๆ นะ คุณมีข้อมูลเด็กอยู่แล้ว จะสร้างขึ้นใหม่ก็ได้
ต้องไปแล้ว!
เขาจะตายนะคะ
จาอิน อดทนอีกนิดนะลูก นะ
- คุณเป็นใครครับ - ขอโทษนะคะ ขอรบกวน…
จาอิน ทนก่อนนะลูก
- ขอโทษนะคะ ตอนนี้ฉันรีบมาก - หาอะไรเหรอครับ
จาอิน
จาอิน ตั้งสติไว้นะลูก
ดื่มอันนี้นะ จาอิน มาลูก
- ผมประคองให้ครับ - อย่ามาแตะต้องเขาค่ะ
จาอิน มาๆ
จาอิน ลืมตาสิลูก นะ
ต้องกินนี่ก่อน จะได้ดำน้ำกับแม่
จะได้เล่นกับแม่ไง กินนะลูก
จาอิน
กินนะ
ที่เธอจะส่งจาอินคืน
เพราะอุบัติเหตุของสามีเหรอ
ถ้าให้พูดตามตรงก็คือ ฉันได้เจอจาอินก็เพราะงาน
การเป็นแม่คงไม่เหมาะกับฉันค่ะ
คนที่เกิดมาเหมาะเป็นแม่คนเลยมีที่ไหน
ทางศูนย์รับทราบแล้ว ว่าอีโมชั่นเอ็นจิ้นเสร็จสมบูรณ์แล้ว
ยังไงก็ไม่จำเป็นต้องเลี้ยงดูเด็กๆ อีกต่อไปแล้ว
อีกไม่กี่เดือน
ทางศูนย์จะมารับจาอินคืนกลับไป
ยูจินของฉันก็ด้วย
บางทีเราอาจจะไม่ควร สร้างพวกเขาขึ้นมาแต่แรก
จะมารับคืนเมื่อไหร่คะ
แม่
จาอิน
แม่อยู่นี่จ้ะ
ผมฉี่ไปแล้ว ผมขอโทษ
เก่งมาก
อุ่นดีเลยเนอะ
โอเคแล้วใช่ไหม
อือ แม่ กอดผมหน่อยนะ
ถึงวันนี้จะจมน้ำ
ถึงจะป่วย
แต่ผมก็มีความสุขที่ได้อยู่กับแม่ทั้งวัน
นึกว่าฝนจะหยุดแค่แป๊บเดียว แต่นี่แดดออกแล้วแฮะ
ถ้าจะซักผ้าขี้ริ้วใช้น้ำนี้ครับ ตอนนี้น้ำไม่ไหล
แปลว่านี่จบแล้วเหรอคะ
นั่นสิ แบบนี้ไม่รู้ที่ผ่านมาสู้สุดใจไปทำไม
จาอินไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
หัวหน้าทีมอารักขาโทรหาผมแต่เช้ามืด บอกว่าเปลี่ยนแปลงกะทันหัน
ให้ผมไปรับคุณอันนามาแทน
ที่จุดแวะพักมีศูนย์พักพิงชั่วคราว
เราจะลงกันที่นั่น
แต่ได้ยินว่าคนที่จะไปจุดหมายปลายทางได้ มีแค่คุณอันนาครับ
จาอินไปไม่ได้เพราะเขาจะถูกเก็บกลับไป
ผมไม่ได้บอกเรื่องนี้แต่แรกใช่ไหมครับ
คุณกลัวว่า
ถ้าบอกแล้วฉันจะไม่ไปด้วยใช่ไหมคะ
แต่ผมโหวตหนึ่งเสียงว่าคุณจะไป
ความจริงผมไม่ได้สนใจมนุษย์พันธุ์ใหม่นั่นหรอก
แต่ผมมาเพราะอยากเห็นว่า สุดท้ายแล้วคุณจะทำยังไงกับจาอินครับ
มองจากมุมของคุณก็มีเหตุผลที่จะทำแบบนั้น
ทำไมถึงอยากเห็นคะ
ตอนผมอายุเท่าจาอิน คนที่ได้ชื่อว่าแม่ของผมก็ทำแบบนั้นครับ
ทั้งที่แม่ร้องไห้หนักกว่าผม บอกผมว่าจะกลับมา
แต่ก็ไม่มา
เด็กจำเรื่องแบบนั้นไปตลอดชีวิตแหละครับ
เพราะงั้นถ้าได้เห็นคุณอันนาไปคนเดียว
คงทำให้ผมรู้สึกดีขึ้นนิดนึงมั้งครับ
"อ้อ ไม่ใช่เราคนเดียวที่ถูกทิ้ง
มีคนอื่นที่เป็นแบบนั้นอีกสินะ
คนเราก็เป็นแบบนี้ทั้งนั้นสินะ"
ผมแค่อยากพิสูจน์เรื่องนั้นในวันที่โลกแตกครับ
คนบางคนก็เยียวยาใจตัวเองแบบนั้นแหละครับ
ฉิบหาย จะบ้าตาย
ไปกันเถอะ
จาอิน
- ไปกันเถอะ - แม่
แม่
ฉันขอโทษค่ะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะ
อ้าปากนะ
- คุณอันนา โอเคไหมครับ - แม่ๆ
- แม่ - ไปกันเถอะ
- ฉันอุ้มเขาเองค่ะ - แม่
แม่
เอ้า ไปครับ
ขอโทษนะครับ ช่วยหน่อยเถอะครับ
ตอนนี้ผมต้องทำยังไงครับ
ไม่เป็นไรนะ
อย่าเพิ่งไปนะครับ
ทำอะไรอยู่ครับ ต้องรีบไปแล้ว
ขอโทษค่ะ
แม่ ทำไมน้าเขาถึงป่วยเหรอ
อ๋อ
น้าเขาไม่ได้ป่วย
เขากำลังจะคลอดน้องน่ะ
แล้วแม่ล่ะ
แม่ก็เจ็บเหมือนกันไหม
จาอิน
แม่เหนื่อยนิดหน่อย ลงจากหลังแม่แป๊บนึงนะ
จาอิน แม่บอกว่าเหนื่อยไง แป๊บนึงลูก
อีกแค่ชั้นเดียว มาเร็วครับ
ไปครับ
- เป็นอะไรของคุณครับ ก็มาถึงแล้วนี่ไง - ทำไมถึงต้องทิ้งเขาไปด้วยคะ
พาเขาไปด้วยกันไม่ได้เหรอคะ
คุณอันนา ฟังผมครับ ไม่ใช่แบบนั้น…
ก็คุณบอกว่าฉันต้องไปคนเดียว
ฉันจะไปคนเดียวได้ยังไงคะ
แม่
จาอิน
ขอโทษนะลูก แม่ไม่ได้โกรธนะ
ใจเย็นๆ ก่อน ลองคิดดูดีๆ ครับ
เมื่อกี้ที่พูดไป ผมก็ว่ามันแปลกๆ เหมือนกัน
หัวหน้าคุณกับลูกตายไปแล้ว
ตอนนี้เหลือแค่จาอิน
แปลว่าตอนนี้เขาสำคัญที่สุด ถ้าศูนย์อยากทำอะไรให้สำเร็จ
ต้องมีการเข้าใจผิดกันแน่ๆ
ผมมั่นใจ
"วันที่ 7 ก.ค. เวลา 8:27 น.
ศูนย์ดาร์วินขอแจ้งข้อมูล ก่อนภารกิจช่วยเหลือนักวิจัยกูอันนา
มีรายละเอียดดังต่อไปนี้
หนึ่ง ศูนย์ดาร์วินเป็นสถาบันวิจัย อย่างไม่เป็นทางการภายใต้สหประชาชาติ
จะทำทุกวิถีทาง เพื่อป้องกันการสูญพันธุ์ของมนุษยชาติ
จากภัยพิบัติครั้งนี้"
"สอง ด้วยเหตุนี้ ดร.กูอันนา ผู้เป็นนักวิจัยหลักจึงได้รับแต่งตั้ง
ให้เป็นหนึ่งใน 49 คน ของกลุ่มนักวิจัยภารกิจพิเศษ
และจากนี้จะเดินทางไปห้องทดลองชั่วคราว
เพื่อพัฒนาอีโมชั่นเอ็นจิ้นให้เสร็จสมบูรณ์"
"สาม ดร.กูอันนาผู้เป็นนักวิจัยหลัก ต้องให้ความร่วมมือทุกประการ
เพื่อบรรลุวัตถุประสงค์สองข้อข้างต้น"
จบขั้นตอนแล้วครับ
ส่งมอบเป้าหมายตามคำสั่งแล้ว
ขอบคุณครับ
ดร.กู จากนี้ไป
เราจะเรียกคืนข้อมูลของนิวแมน-77 ซึ่งเป็นทรัพย์สินของศูนย์ดาร์วินครับ
นี่คุณทำอะไรของคุณคะ
บอกให้เขารีบปล่อยสิ
ไหนว่าไปด้วยกันได้ไง บอกให้ปล่อยเขาเลย
หัวหน้าอิมฮยอนโมน่ะ
ไม่ได้จมน้ำตายแต่หนีไปพร้อมกับเด็กต่างหากครับ
บอกว่าถึงจะต้องตายวันนี้ก็ไม่มีทางทิ้งลูก
แต่คุณน่ะ
ได้ยินว่าคุณจะส่งเด็กคืนอยู่แล้วนี่ครับ
ก็รู้อยู่แล้วนี่ว่าจะต้องเป็นแบบนี้ ไม่ใช่หรือไง
จิตใจคนเรามันก็แบบนี้แหละ
อย่าให้ต้องเปลืองแรงกันดีกว่า
ไปบอกลาให้เรียบร้อยเถอะ
เอาออกมาเลย ไม่มีเวลาแล้ว
เดี๋ยวก่อนค่ะ เดี๋ยวก่อน
พวกแกบ้าไปแล้วเหรอ ฮะ
อย่าแตะต้องเขานะ
บอกว่าอย่าแตะต้องเขาไง!
ฉันจะฆ่าพวกแกทุกคนเลย
ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมดเลย
เดี๋ยวสิ เดี๋ยวก่อน
เดี๋ยวก่อนสิ
เดี๋ยวก่อนค่ะ
ได้โปรดไว้ชีวิตเขาด้วยค่ะ
ฆ่าจาอินไม่ได้นะคะ ฉันจะ…
ฉันจะสร้างอีโมชั่นเอ็นจิ้นเองค่ะ ขอร้องล่ะค่ะ ได้โปรด
ดร.กู
ผลลัพธ์ของจาอินออกมาดีมากครับ
เพราะงั้นถ้าจะสร้างอีโมชั่นเอ็นจิ้นอื่นต่อ ก็จำเป็นต้องมีจาอินด้วยอยู่แล้ว
ดร.กูก็เคยพูดเองไม่ใช่เหรอครับ
ได้โปรด
นะคะ ขอร้องล่ะค่ะ
ถ้างั้น
แค่ไปศูนย์พักพิงด้วยกันก็ได้
ขอให้เราไปด้วยกัน ถึงแค่ศูนย์พักพิงชั่วคราวก็ได้ค่ะ
ขอร้องล่ะค่ะ
สถานการณ์แบบนี้จะมีศูนย์พักพิงชั่วคราวที่ไหนครับ
ดร.กู
พวกเราน่ะ
จะตายที่นี่กันหมดครับ
มีแค่ดร.กูที่ได้ไปต่อครับ
จาอิน
ขอเก็บทรัพย์สินทั้งหมด ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัยครับ
(นิวแมน-77)
(ระดับออกซิเจน 97 เปอร์เซ็นต์)
เรียกคืนข้อมูลตัวทดลองเรียบร้อย พร้อมจะเดินทางไปยังฐานปล่อยยานครับ
ดร.กู ผมอีฮวีโซ ผู้อำนวยการห้องแล็บอิซาเบล่าครับ
คุณเพิ่งมาร่วมภารกิจแบบเร่งด่วน ผมขอสรุปภารกิจอีกครั้งนะครับ
ภายใน 15 นาทีนี้ เศษอุกกาบาตนับหมื่นจะตกลงมาสู่พื้นโลก
ทำให้สิ่งมีชีวิตบนโลก ส่วนใหญ่จะสูญพันธุ์ไปหมดครับ
เพื่อป้องกันการสูญพันธุ์ของมนุษยชาติ
ศูนย์ดาร์วินจึงได้ปล่อยจรวดเจ็ดลำ จากทั่วโลกเมื่อเช้านี้
ตอนนี้พวกเราคือมนุษย์กลุ่มสุดท้ายที่รอดชีวิตครับ
สักครู่นะครับ
จากนี้ไปมนุษย์ต้องวิวัฒนาการด้วยตัวเอง
เพื่อให้อยู่รอดได้หลังเกิดมหาอุทกภัย
ด้วยความรู้และเทคโนโลยีที่เรามีครับ
เป้าหมายคือ การคงอยู่ของประชากรมนุษย์ขนาดเล็กที่สุด
หน้าที่ของทีมเราคือแม่และลูกครับ
ที่แล็บอิซาเบล่าซึ่งเป็นจุดหมายปลายทาง เราสามารถสร้างร่างกายที่เหมือนมนุษย์ได้
แต่การสร้างจิตใจ
หรือที่เรียกว่าอีโมชั่นเอ็นจิ้น มีแค่ดร.กูเท่านั้นที่ทำได้ครับ
ขอแจ้งภารกิจของดร.กูเลยแล้วกันนะครับ
ตอนนี้สามารถสร้างเด็กได้อย่างสมบูรณ์แล้ว
ต่อไปคือการสร้างแม่ใช่ไหมคะ
คุณคิดจะทำยังไงครับ
ฉันจะตั้งค่าให้ตัวทดลองเป็นแม่ของเด็ก
และจะทำให้เด็กหายไปค่ะ
ในระหว่างการตามหาเด็ก ตัวทดลองจะต้องเจอกับอุปสรรคมากมายค่ะ
ถ้าล้มเหลวก็จะต้องย้อนกลับไปเริ่มใหม่อีกครั้งค่ะ
ถ้าตัวทดลองสามารถหาเด็กจนเจอ หลังจากความพยายามซ้ำแล้วซ้ำเล่า…
แล้วถ้าหาเด็กไม่เจอล่ะครับ
มนุษยชาติก็จะสูญพันธุ์นะครับ
ดร.กู
นี่คือยานบีเกิ้ลหมายเลขหก
เศษซากของดาวเคราะห์น้อยชนยานเราเมื่อกี้ เหมือนสารออกซิไดซ์จะรั่วไหลค่ะ
รายงานสภาพยานเท่าที่มองเห็นได้ไหมคะ
แม่ ตื่นสิ บ้านเรากลายเป็นสระว่ายน้ำแล้ว
จาอิน
จาอิน นี่มันเกิดอะไรขึ้น ทำไมบ้านเป็นแบบนี้
เมื่อกี้ตอนแม่หลับ น้ำเข้ามาเรื่อยๆ ไม่หยุดเลย
ฮัลโหล
นั่นดร.กูอันนา พัฒนาอีโมชั่นเอนจิ้น ทีมสาม ศูนย์ดาร์วินใช่ไหมครับ
ใช่ค่ะ ใครคะ
ซนฮีโจ จนท.อารักขา ทีมหนึ่งครับ สถานการณ์เร่งด่วน ขอพูดสั้นๆ นะครับ
ตอนนี้บ้านคุณน้ำท่วมขนาดไหนครับ
- ตอนนี้น้ำ… - แม่
ดร.กู ฟังผมนะครับ คุณต้องอพยพเดี๋ยวนี้ครับ
- แม่ เมื่อวานผมฝันก็เลยวาดรูปไว้ - ใกล้ถึงแล้วครับ
- ผมเอาให้ดูไหม เอาไหม - อีกไม่นานน้ำจะท่วมชั้นสามมิด
หนีขึ้นชั้นสูงๆ ครับ
- เดิมทีหัวหน้าอิมเป็นตัวเลือกแรก - ผมส่งรูปที่วาดเข้ามือถือแม่
- แม่ดูสิ - แต่เพิ่งเสียชีวิต
- ไม่มีเวลาแล้ว อพยพเลยครับ - ผมส่งรูปที่วาดเข้ามือถือแม่แล้ว
- ทำไมแม่ไม่ดูอะ - จาอิน แม่คุยโทรศัพท์อยู่
ฮัลโหล ดร.กู ตอนนี้คุยได้ไหมครับ
ได้ค่ะ ไม่เป็นอะไรค่ะ พูดต่อเลยค่ะ
รีบขึ้นชั้นสูงๆ ให้เร็วที่สุด ต้องพาจาอินไปด้วยนะครับ
อีกไม่กี่เดือน ทางศูนย์จะมารับจาอินคืนกลับไป
ยูจินของฉันก็ด้วย
พวกเขาเป็นทรัพย์สินที่สำคัญที่สุด ช่วยเลี้ยงดูเขาจนกว่าจะถึงตอนนั้นนะ
จะมารับคืนเมื่อไหร่คะ
ฮัลโหล ดร.กู ฟังอยู่หรือเปล่าครับ
วันนี้ศูนย์จะมารับจาอินคืนไปครับ
ชินจาอิน ลุกขึ้นมา เร็วเข้า
แม่ไม่ยอมดูรูปที่ผมวาดเลย
ไม่ยอมทำที่ผมอยากทำเลยสักอย่าง
ชินจาอิน มองหน้าแม่นะลูก
วันนี้ลูกต้องเชื่อฟังแม่นะ
ห้ามวาดรูป ห้ามว่ายน้ำ วันนี้ไม่ได้
- แล้วดำน้ำล่ะ - ดำน้ำก็ไม่ได้
วันนี้ลูกต้องอยู่ตัวติดกับแม่
คนแปลกหน้าชวนไปไหน ก็ห้ามตามไปเด็ดขาด เข้าใจไหม
ถ้าวันนี้ลูกเชื่อฟังแม่
สัญญาว่าคราวหน้า จะไปว่ายน้ำดำน้ำกัน ตกลงไหม
ทำไมไม่ตอบล่ะ
โกหก
อะไรนะ
ทำไมผมอายุหกขวบตลอดเลย
เมื่อวานก็หกขวบ
เมื่อวานซืนก็หกขวบ
เมื่อวานของเมื่อวานซืนก็หกขวบ ทำไมอะ
พูดอะไรของลูกเนี่ย รีบขึ้นหลังแม่เร็ว
เงียบเลย หยุดร้องได้แล้ว
- สวัสดีค่ะ - เงียบเลย
ขอทางหน่อยค่ะ
แม่บอกให้หยุดร้องไง
ทุกคนเห็นไหมคะ
อย่างที่ฉันพูดไว้เลยใช่ไหมคะ
นี่คือพระประสงค์ของพระเจ้าค่ะ
ตอนนี้เราต้องถวายเครื่องสังเวย เพื่อขออภัยบาปค่ะ
- อาเมน - อาเมน
ยังไม่ขยับอีก บอกให้รีบเดินไง
มัวทำอะไรอยู่ รีบเดินสิวะ
ขึ้นไปเร็วๆ หน่อย
บอกให้เดินไปไงครับ!
คุณกูอันนา
คุณกูอันนา อยู่ไหมครับ
คุณกูอันนา
จาอิน ขึ้นไปตรงนี้นะลูก
จาอิน
ชินจาอิน
จาอิน
ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ
เฮ้อ ตกใจหมดเลย
ผมคือคนที่โทรคุยกับคุณเมื่อกี้ ซนฮีโจ จนท.อารักขา ทีมหนึ่งครับ
ขอถ่ายวิดีโอหน่อยนะครับ
วันที่ 7 ก.ค. เวลา 7:55 น. ยืนยันว่านักวิจัยหลักดร.กูอันนายังมีชีวิต
ส่วนนิวแมน-77 ยังไม่ทราบตำแหน่ง
เอ้ย ทางนี้ครับ ฮ.จะลงจอดบนดาดฟ้าครับ
เด็กตกน้ำไปค่ะ
เดี๋ยวก่อน
ไม่ได้ตกน้ำครับ
เขาอยู่นี่
ผมรู้สึกแปลกๆ เลยถ่ายเก็บไว้ครับ
ตอนเจอคุณอันนาตรงทางเดินตรงโน้น ก็เห็นเด็กคนนึงเดินขึ้นไปคนเดียว
ใช่เขาไหมครับ
จาอิน
ชินจาอิน!
นี่คุณคิดอะไรอยู่ครับ
คิดว่ามีคนเอาตัวเด็กไปเหรอครับ
บอกแล้วไง ผมเห็นเต็มสองตาว่าเขาขึ้นไปคนเดียว
ลูกฉันไม่มีทางทิ้งฉันไปคนเดียวค่ะ
จาอิน
ชินจาอิน!
คุณอันนา
ไม่ใช่เวลามาทำแบบนี้ ต้องรีบไปแล้ว
- ปล่อยค่ะ - ให้ตายเถอะ
บอกแล้วไงว่า เราจะหาตัวเด็กแล้วพาเขาขึ้นไปดาดฟ้าเอง
ลูกฉันอยู่ไหน
ส่งไอ้นั่นมา
ฉันจะไม่พูดซ้ำนะ
ลูกฉันอยู่ที่ไหน
คุณอันนา ทำแบบนี้เราจะตายกันหมด
ขึ้นไปข้างบนก่อนดีกว่า นะครับ
คุณทำอะไรกับเขา
ทำอะไรครับ ผมยังไม่เคยเจอเขาด้วยซ้ำ!
ถ้าเราเอาตัวเขาไปจริง ผมจะเอารูปให้คุณดูทำไม
เราต้องรีบหาเด็กคนนั้นให้เจอเหมือนกัน
จับเอาไว้ครับ
บอกให้จับไว้ไง
นึกว่าคุณอยากให้ศูนย์รับตัวเด็กกลับไปซะอีก แล้วตอนนี้เป็นอะไรขึ้นมา
ถ้าแตะลูกฉันแม้แต่ปลายผมละก็
- ฉันจะฆ่าคุณ - อะไรนะ
คุณอันนาๆ!
แม่ แม่อย่าไป
แม่
- แม่ ปล่อยผมนะ! - คุณอันนา
โธ่เว้ย
อยู่นั่นแหละ เดี๋ยวผมไปเอง
มีใครอยู่ข้างในไหมคะ
ค่ะ หนูติดอยู่ในนี้ค่ะ
หนูชื่อจีซูใช่ไหม
ค่ะ รู้ได้ยังไงคะ
ไม่เป็นไรนะ จีซู
รอแป๊บนึงนะ
เดี๋ยวฉันเปิดให้
ไปเลยก็ได้นะคะ
เมื่อกี้มีพวกคุณลุงพยายามแล้ว แต่ก็เปิดไม่ออกค่ะ
ไม่นะ จีซู ฉันเปิดได้จ้ะ
แป๊บนึงนะ
ค่ะ หนูติดอยู่ในนี้ค่ะ
จีซู รอเดี๋ยวนะ
เดี๋ยวมานะ
จะพาหนูออกมาให้ได้เลย รอแป๊บนึงนะ
ซวยฉิบ
ตอนนี้มันช่วยไม่ได้ ใส่ไปก่อนแล้วค่อยเอามาคืนทีหลังละกันเนอะ
ทุกคนคงขึ้นไปบนดาดฟ้าแล้ว
คุณปู่ของจีซูก็น่าจะอยู่ที่นั่น เพราะงั้นไม่ต้องกังวลนะ
เอ๊ะ
ว่าแต่รู้ได้ยังไงคะว่าหนูกำลังจะไปบ้านคุณปู่
จีซูจ๊ะ
ฉันทำลูกหาย ต้องออกไปตามหาเขาต่อแล้ว
ระวังตัวด้วยนะ
จีซู
ฉันก็ไม่รู้ว่าตัวเองพูดอะไรอยู่เหมือนกัน
แต่พอฉันออกจากบ้านนี้ไป อีกไม่นานฉันก็จะตาย
เพราะฉะนั้นถ้ามีเด็กผู้ชายหกขวบ สูงประมาณนี้ ชื่อชินจาอิน
ถ้าเจอเขา ช่วยบอกเขาได้ไหมว่า แม่ของเขากำลังตามหาเขาอยู่ตลอด
ตอนที่หนูติดอยู่ข้างในนั้น หนูได้ยินอะไรบางอย่างค่ะ
เหมือนมีคนกลุ่มนึง
จับเด็กไว้แล้วถามอะไรเขาก็ไม่รู้ค่ะ
ถามว่าแม่อยู่ไหน
บ้านเลขที่อะไร รู้รหัสประตูหรือเปล่า
แล้วยังไงต่อ จีซูเล่าให้ละเอียดหน่อยได้ไหมจ๊ะ
คนพวกนั้นเป็นคนแบบไหนเหรอ
หนูได้ยินเสียงบางอย่างลากไปบนพื้นค่ะ
ขอบใจนะจ๊ะ จีซู
ฉันไปแล้วนะ ระวังตัวด้วย
โธ่เว้ย
เฮงซวย
ส้นตีนเอ๊ย!
อยากจะบ้า
เฮ้ย ใช้อันนี้สิ
เฮ้ย พอได้แล้วน่า ไปเหอะ
เออ ปล่อยก็ได้
แม่งเอ๊ย โคตรหัวร้อนเลยว่ะ
อยู่บ้านเวลานี้ทำไมวะ ทำให้เราต้องกลายเป็นโจรชั่วซะงั้นเลย ฮะ
ไม่งั้นก็อย่าเปิดประตูทิ้งไว้สิวะ
ให้ความหวังคนอื่นทำหอกอะไรวะ
ใครครับ
มีอะไรวะ
คุณปู่คะ
คุณปู่ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
คุณเป็นใคร มายุ่งเรื่องชาวบ้านทำไม
เดินผ่านไปเหอะครับ
เชี่ยไรวะ
ลูกฉัน
แกทำอะไรลูกฉัน
เฮ้ย ไปกันเหอะ
คุณอันนาๆ
เจอเด็กคนนั้นหรือยังครับ
ทางนี้ค่ะ รีบมาเลยค่ะ
- คนพวกนี้… - ล็อกประตู
มานี่เลย
- วุ่นวายฉิบหาย - บ้าเอ๊ย
สาระแนนัก
แม่งเอ๊ย
โธ่เว้ย
มานี่เลย โอ๊ย!
คุณอันนา!
ตายซะเถอะ เสือกนัก
เชี่ยไรวะ
เฮ้ย ตั้งสติหน่อยสิวะ นังบ้านี่
เฮ้ย ลุกขึ้นมา
มานี่เลย!
นังตัวฉิบหาย!
แขนผม แขนๆ
เห็นสภาพเพื่อนแกแล้วใช่ไหม
ว่าถ้าแขนหักก็ลอยตัวในน้ำไม่ได้
ผมไม่ได้ทำอะไรเลยครับ ผมเห็นเด็กอยู่คนเดียว
เลยคุยเล่นหยอกๆ เฉยๆ
พอเขาบอกว่าบ้านอยู่ชั้นสาม เราเลยปล่อยเขาไปครับ
แต่เด็กไปไหนผมไม่รู้จริงๆ ครับ
เออ ก็คงงั้นแหละ
พวกเด็กเปรตโผล่มาจากไหนไม่รู้เยอะแยะ มาเที่ยวปล้นบ้านร้างน่ะ
ดูท่าแล้วเด็กคนนั้นคงหายตัวไปคนเดียวจริงๆ
นึกอะไรออกบ้างไหมครับ ว่าเขาไปที่ไหน
ไม่รู้เลยค่ะ
เขาไม่ใช่เด็กที่จะทำแบบนี้เลย
- ทำไมถึง… - เฮ้อ
เมื่อกี้ยังขู่จะฆ่าผมอยู่เลย แต่คุณไม่รู้เหตุผลว่าทำไมลูกคุณถึงหายไปเนี่ยนะ
จาอิน ลืมตาสิลูก นะ
ต้องกินนี่ก่อน จะได้ดำน้ำกับแม่
จะได้เล่นกับแม่ไง กินนะลูก จาอิน
กินนะ
จีซู
ฉันไปนะ โชคดีนะจ๊ะ
นี่ๆ อันนี้
คุณย่า
รู้เรื่องนี้ได้ยังไงคะ
จีซู ไปกับฉันเถอะ อยู่ที่นี่ไม่ได้แล้ว
ตอนนี้หนูไม่เป็นไรแล้วค่ะ
หนูจะอยู่กับคุณปู่คุณย่าค่ะ
อีกไม่นานที่นี่จะจมน้ำแล้ว ไปกับฉันเถอะนะ
คุณน้าเองก็
ไม่ทิ้งจาอินไว้คนเดียวเหมือนกันนี่คะ
หนูจะอยู่ที่นี่ค่ะ
ผมจะพากูอันนาไปส่งเอง
ถ้าพวกเขามาถึง แป๊บเดียวคงจะหาเด็กเจอใช่ไหมครับ
ครับ
แล้วก็
เรื่องศูนย์พักพิงชั่วคราวน่ะ
พิกัดมันอยู่ที่ไหนกันแน่ครับ
อือ
ต้องวางสายแล้ว เดี๋ยวเจอกันครับ ครับ
คุณอันนา
กำลังเสริมทางเรือของเรา กำลังจะมาถึงแล้วครับ
ทีมนี้เก่งเรื่องตามหาคน
เดี๋ยวพวกเขาจะค้นทั่วคอนโดนี้เอง เราขึ้นไปข้างบนได้เลยครับ
เลยเวลากินยาของลูกแล้วค่ะ ต้องหาเขาให้เจอก่อนค่ะ
คุณอันนา
หาเจอก่อนแล้วมันต่างกันตรงไหน ฮะ
บอกแล้วไงว่าทีมเราจะตามหา แล้วพาเขาขึ้นมาเอง
มาคุยกันให้รู้เรื่องหน่อยครับ
ทำไมเด็กที่ไม่เคยอยู่ห่างแม่ ถึงได้หายไปเฉยๆ มันต้องมีเหตุผลสิ
เอาจริงๆ คุณอันนาก็ไม่มั่นใจ เรื่องจะเลี้ยงจาอินไม่ใช่หรือไง
คุณอันนา
คุณเอาแต่ลังเลไปมา ตอนนี้ต้องตัดสินใจแล้วครับ
คุณก็รู้อยู่แล้วนี่ ว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่คุณจะได้อยู่กับเขา
เพราะฉะนั้น
เพราะฉะนั้นให้ฉันเป็นคนหาเขาเองเถอะนะคะ
จนตอนนี้ฉันก็ยังหาเขาไม่เจอสักครั้งเลยค่ะ
ตอนนี้มีไม่กี่บ้านที่เปิดประตูไว้ค่ะ
ช่วยฉันสักครั้งเถอะนะคะ ฉันไปชั้นเลขคี่ คุณไปชั้นเลขคู่
คุณไปบันไดฝั่งโน้น ฉันจะไปฝั่งนี้ค่ะ
รบกวนด้วยนะคะ
ทำไมขอให้ช่วยตลอดเลย ไม่เคยเจอหน้ากันสักหน่อย
หรือว่าเคยเจอ
ไม่รู้ครับ เราไม่เคยเห็นเด็ก รูปร่างหน้าตาแบบนั้นเลยครับ
ผมพูดจริง…
แม่ อันนั้นที่แม่ใช้ตอนทำงาน
ผมขอวาดรูปในนั้นได้ไหม
ทำไมชอบวาดรูปในนั้นตลอดเลย สมุดวาดรูปมีตั้งเยอะแยะ
ถ้าวาดในสมุด แม่ก็ไม่ดูนี่นา
แม่ไม่ดูที่ไหนล่ะ
(ชั้น 28)
ส่งมาเลยค่ะ
ทางช้างเผือกบนฟ้าสีคราม
เรือสีขาวลำน้อยลอยเคว้งคว้าง
ต้นคัตสึระหนึ่งต้น
กระต่ายหนึ่งตัว
เรือไร้เสากระโดง
ไม่มีแม้แต่ไม้ถ่อ
แต่ก็ยังล่องไปได้อย่างดี
อึนซู
น้ำอุ่นไปหน่อย ไม่รู้ว่าโอเคไหมนะ
ลูกเราน่ารักมากเลย
อือ อึนซู
ช่วงนี้ฉันฝันเห็นคลื่นยักษ์ซัดเข้ามาบ่อยๆ
ต้องเป็นฝันมงคลแน่เลย
แม่ เมื่อวานผมฝันก็เลยวาดรูปไว้
ผมเอาให้ดูไหม เอาไหม
ผมส่งรูปที่วาดเข้ามือถือแม่แล้ว
แม่ดูสิ
ผมส่งรูปที่วาดเข้ามือถือแม่แล้ว
- ทำไมแม่ไม่ดูอะ - จาอิน แม่คุยโทรศัพท์อยู่
(รูปภาพ)
คุณอันนา
เจอจาอินแล้ว รีบมาเลยครับ
ทำไมผมอายุหกขวบตลอดเลย
เมื่อวานก็หกขวบ เมื่อวานซืนก็หกขวบ
เมื่อวานของเมื่อวานซืนก็หกขวบ ทำไมอะ
ผมต้องอายุหกขวบไปถึงเมื่อไหร่
จาอิน
ถ้าหาจาอินเจอ ผมจะปลุกคุณที่ดาดฟ้า
จะได้ร่ำลากันให้เรียบร้อย
อย่าให้ต้องเปลืองแรงกันดีกว่า
คุณ…
ไม่ได้ขึ้นฮ.
คุณตายบนดาดฟ้า
จำไม่ได้เหรอคะ
เราเคยเจอกันมาก่อนนะ
ว่าไงนะครับ
คุณอันนา เมื่อกี้พูดว่าอะไร…
เราจัดการเองครับ ช่วยออกไปด้วยครับ
ถอยไปหน่อยครับ เฮ้ย นายน่ะ หยุดก่อน บอกให้หยุดไง
ไปขึ้นฮ.เถอะครับ คำสั่งจากหัวหน้า
เฮ้ย
คุณอันนา
คุณอัน…
ยิงครับ!
ยิงเลยครับ
คุณอันนา เก่งมากครับ
คุณอันนา อันนี้มันค่อนข้าง
ไม่สิ มันจะเจ็บมาก อดทนไว้ครับ
มองหน้าผมครับ ได้สติหรือยังครับ
เมื่อกี้คุณว่าไงนะครับ เราเคยเจอกันมาก่อนงั้นเหรอครับ
ถ้างั้น
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นมากี่ครั้งแล้วครับ
ตั้งแต่ครั้งแรกที่ฉันทิ้งจาอินไว้
จาอินก็หายตัวไปทุกครั้งตั้งแต่นั้นมาค่ะ
หลายพันครั้งแล้ว
ที่เราคุยกันก็ไม่ใช่ครั้งแรกค่ะ
แล้วก็เขาคงรู้ทุกอย่างตั้งแต่แรกแล้วค่ะ
เพราะงั้นถึงได้หายตัวไปสินะ
เพราะกลัวว่าแม่จะทิ้งตัวเองไปอีก
ก่อนหน้านี้ฉันมาที่บ้านนี้เพราะไม่รู้ว่าเป็นกับดัก
แต่หลังจากนั้นถึงฉันรู้แล้วก็ยังมา
เพราะจากจุดนี้ไป ฉันต้องการความช่วยเหลือจากคุณค่ะ
เวลาเขาโกรธหรือไม่พอใจ เขาจะซ่อนตัวในตู้เสื้อผ้า
ตอนนี้บ้านเดียว ที่เปิดประตูทิ้งไว้คือบ้านที่ชั้น 30 ค่ะ
เขาต้องอยู่ที่นั่นแน่ค่ะ
แต่ปัญหาคือ…
ทีมอารักขาของเรา
ใช่แล้ว
ผมว่าผมจำได้แล้ว
ตอนนี้พวกเขากำลังขัดขวางไม่ให้ฉันหาจาอินเจอ
เหมือนที่พรากลูกไปจากฉันในโลกความจริง
ไม่ว่าจะพยายามยังไง
ฉันก็หาเขาไม่เจอค่ะ
ข้างนอกเจ้าหน้าที่เต็มไปหมดเลยครับ
ใช้แผนเดียวกับคราวก่อนนะคะ
ไม่ได้
ตามผมมาครับ
บางที
ตอนนี้สิ่งที่ฉันทำอาจจะเปล่าประโยชน์ก็ได้ค่ะ
ต่อให้ฉันหาเขาเจอ
แต่ถ้าเขาไม่อยากเจอฉันล่ะคะ
พบเป้าหมายที่ชั้น 30 ทุกคนเคลื่อนย้าย
ทำไมครับ
กลัวเขาคิดว่าแม่ทิ้งเขาไปเหรอ
ที่เขาหายไปหลายพันครั้ง ไม่ใช่เพราะเขาเกลียดแม่
แต่เขากำลังรอให้คุณหาเขาให้เจอครับ
ถึงแม่จะทิ้งเขาไป เขาก็ไม่ได้เกลียดแม่
แต่เขาคิดว่า "ผมอยู่ตรงนี้ ได้โปรดมาหาผมที"
เขากำลังรอคุณอยู่ที่ไหนสักแห่ง
ผมก็เคยรู้สึกแบบนั้น
ไปเถอะครับ รีบไปครับ
ผมอยากจะเห็น
ว่าสุดท้ายคุณอันนาจะทำยังไง
นั่นแหละเหตุผลที่ผมมาที่นี่ตอนแรก
เมื่อนานมาแล้ว
แม่เคยทิ้งลูกไป
แต่แม่ก็ลืมเรื่องนั้นอยู่เรื่อย ไม่รู้อะไรเลย
ไม่รู้เลยว่าลูกวาดรูปไว้
ไม่รู้ด้วยซ้ำว่าลูกอยู่ที่นี่
โชคดีนะ จาอิน
แม่ขอโทษนะ
ที่แม่ต้องทิ้งลูกไปอีกแล้ว
แต่ว่า
แม่ก็คงจะลืมเรื่องอีก
ไม่นะ
แม่ไม่ได้ทิ้งผมไป
แม่บอกให้ผมรอต่างหาก
อะไรนะ
ตอนนั้น เมื่อนานมาแล้ว
แม่สัญญาว่าจะกลับมา
แม่บอกให้ผมรอ
แม่กระซิบที่หูผม
จาอิน
เห็นตู้เสื้อผ้าหลังแม่ไหม
ลูกลืมตาขึ้นมาเมื่อไหร่
ไปซ่อนอยู่ในนั้นนะ
แล้วแม่จะมาหาลูกเอง
ลูกต้องรอนะ
ดร.กู โอเคไหมครับ
ฉันจะ
เป็นตัวทดลองเองค่ะ
ช่วยส่งฉันไปพร้อมกับจาอินนะคะ
เขากำลังรอฉันอยู่ค่ะ
ผมแจ้งแผนนี้ให้ทีมอื่นทราบแล้วครับ
ตามที่คุณขอ
เราจะสกัดความทรงจำทั้งหมด ของดร.กูและจาอินพร้อมกัน
แล้วส่งไปที่ห้องแล็บอิซาเบล่า
(กำลังส่งข้อมูล)
การทดลองจะเริ่มขึ้น โดยอิงจากความทรงจำที่ส่งไป
ถ้าวันหนึ่งการทดลองนี้สำเร็จ
เผ่าพันธุ์มนุษย์ใหม่จะกลับคืนสู่โลกครับ
จาอิน ว่ายน้ำกับแม่ไปถึงตรงโน้นกันไหม
ลูกไปก่อนเลย
ไปเลย จาอิน
แม่จะตามไปนะ
ไอเดียนั้นที่คุยกันตอนสรุปงานน่ะ ดีเลย
ที่บอกว่าความรู้สึกจะเกิดขึ้นผ่านประสบการณ์
(ห้าปีก่อน)
แต่มันใช้เวลานานเกินไป หาวิธีอื่นกันดีกว่า
ถ้าเราสร้างเด็กขึ้นมาก่อนล่ะคะ
เด็กจริงๆ น่ะค่ะ
ที่มีความคิด มีความรู้สึกของตัวเอง
ห้าปีก็น่าพอค่ะ
จาอิน เป็นอะไรลูก
แม่เปลี่ยนผ้าอ้อมให้ไหม
โอ๊ย ร้อน
"ทะเล"
"ทะเล" ลองพูดว่า "ทะเล" กันนะ
พูดว่า "ทะเล" นะลูก
พูดตามแม่นะ "ทะเล"
"ทะเล" นะ
งั้นเราลองอันนี้กันไหม
อันนี้อร่อยมากเลยนะ
อ้าว อยากถอดออกเหรอลูก
นี่ กิมจิๆ
กินกิมจิไหมจ๊ะ
เอาละ อาบน้ำหอมๆ แล้ว เรียบร้อยแล้ว จาอิน
- เรียบร้อยแล้ว - แม่
จาอิน
เมื่อกี้ลูกพูดว่าอะไรนะ
แม่
- "แม่" เหรอ - แม่
แม่
หวัดดี
จาอินใช่ไหม
จาอิน
ดำน้ำกับแม่ไหม
จะนับถึง 30 นะ
(The Great Flood)
แม่
แม่ ตื่นสิ
แม่ ตื่น
แม่ ดำน้ำกันเถอะ นะ
ดำด้วยกันเหมือนเมื่อวานไง
ลูกดำสิ
เดี๋ยวแม่นับถึง 30 นะ
เริ่มเลย
หนึ่ง
สอง
สาม
สี่
ห้า
หก
เจ็ด
แปด
เก้า…
คำบรรยายโดย อภิชญา บุญรินทร์