Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Powiedziałem, że to nie ja!
Masz już szesnaście lat. Tym razem, trafisz do poprawczaka.
Za co? Za rysunek kutasa? Bez jaj…
W sensie z jajami, ale bez jaj.
Ja wiem, że miałeś trudne dzieciństwo, rodzice cię zostawili.
Ojciec miał problemy z alkoholem…
Nie, alkohol lubił, to z wszystkim innym miał problemy.
Naprawdę daj sobie pomóc. Czasem trzeba komuś zaufać.
A może to pani kurator przesadnie ufa ludziom? Pani Sucha…
Poprzednio była pani Sucha-Kilińska, ale teraz obrączki nie widzę.
Chyba świeżo po rozwodzie, co?
Posłuchaj, Szczeniaku! Stąpasz po bardzo cienkim lodzie!
I tak się składa, że wicedyrektor Bobik
będzie w komisji, która zadecyduje o twoim losie,
więc lepiej zetrzyj to dzieło zanim wróci.
Nie mogę, bo to nie moje dzieło! A pani musi panować nad emocjami.
- Dobra, chcesz ze mną pogrywać? - Nie.
To może wezwiemy tutaj twoich kumpli, Bola? Cegłę?
Ich też obejmiemy opieką kuratora.
Razem pójdziecie do poprawczaka. Raźniej ci będzie.
To są faszystowskie metody.
Granat!
- Który to?! - Ja! To ja!
Oj błagam on ma zeza!
Proszę pani, pani go nie słucha, on jest pijany.
Ej, ale, to jakaś słaba, poprzednia dłużej wytrzymała trochę.
Słuchajcie, kogo oni nam tu przysyłają?
Przecież jak ktoś jest niestabilny emocjonalnie,
nie powinien pracować z młodzieżą.
Wracajcie do klas.
Do klas!
Przepraszam, to tylko stres? Taki stres może zabić.
Zaraz, stop.
Pani Wando? Jest kontakt. Pani słyszała? Będzie dobrze.
Teraz pani pojedzie do szpitala, na kilka dni, poleży tam pani, odpocznie,
wróci pani do nas, tak?
Ja to narysowałam.
Już powiedziałam twojej kurator.
Posuń się…
Ty to namalowałaś?
Dlaczego?
Bo Bobik jest seksistą i mizoginem.
Aha, okej.
Ty jesteś…
Ty jesteś Nel, nie? Ta nowa laska z II C.
Z psychiatryka.
W sumie dużo tłumaczy.
Tak, jestem po terapii. Jakbyś sam nie odwalał takich akcji.
Ja to robię dlatego, że mam ich w dupie, okej?
I nie muszę dopisywać do tego filozofii.
I to jest właśnie Twoja filozofia, wiesz?
Super, cudownie.
Wiesz co? Dzięki za chęci, ale poradzę sobie.
Akurat.
Zmienię cię za godzinę. Do jutra tego nie zetrzemy.
Może i racja.
- Ej, a gdzie jest Dante? - U kuratorki.
Jeszcze? Za co ona go trzyma, za kutasa?
Bardzo śmieszne.
Dante ma już zawiasy. Może za to wylecieć.
Nie pozwolimy im na to.
Mają wypuścić Dantego, albo rozniesiemy tę budę!
Dobrze, wszyscy razem.
Dante! Dante! Dante! Dante!
Czy ja prosiłam o spokój?
Spokój!
No i cóż?
Ktoś musi przejąć drugą B.
W takim razie pan Władysław.
Tak?
Pani dyrektor, jestem po zawale.
Naprawdę, to już pan sobie znalazł wymówkę?
Pani dyrektor, to najgorsza klasa w całej szkole.
Dante! Dante! Dante!
Moi?
Bobik!
- Bobik! - Bobik!
Poczekaj, aż wróci z pielgrzymki, on sobie z nimi poradzi.
On im zrobi apokalipsę.
- Jola? - Co?
Dante! Dante! Dante! Dante!
Pan Mikołaj.
Brawo!
Ja jestem za młody.
Żeby uczyć?
To jest szansa dla pana.
Dante! Dante! Dante!
Przypieprzyć ci?
Bu!
Ktoś tam musi wejść!
I to nie za tydzień, nie jutro, teraz…
Dzień dobry.
Jan Sienkiewicz. Podobno szukacie polonisty?
Dante! Dante! Dante!
- Z nieba ci spadł! - On nawet nie jest nauczycielem.
Czekaj…
on chyba jest pijany.
Przestań dramatyzować. On ma uczyć, a nie prowadzić TIRa.
Dante! Dante! Dante! Dante!
Kto nie skacze, ten zamula!
Siadamy.
Zaczynamy lekcję.
Siadamy.
Przypieprzyć ci?
No dawaj.
Dawaj
Solówa, frajerze.
Cegła,
bez kitu.
Potrzebuję bitu.
Zniszcz, zniszcz!
Patrzcie, patrzcie, przyszedł nowy frajer
Któremu się wydaje, że drugą be ogarnie
Chcesz być naszym szefem? Dasz spokój z nauką
Jak wejdziesz do tej sali, będziesz moją suką
B do O do L do O
A Ty przepraszam, kto?
Litwo ojczyzno moja Ty jesteś jak zdrowie
Ile cię trzeba cenić ten tylko się dowie Kto cię stracił
Serio ziomek, jestem pod wrażeniem
Że tak dzielnie władasz Małym przyrodzeniem
Jak im mniejszy pies Tym głośniej szczeka
Jesteś kozak na dzielni A w gębie melepeta
Przestań stary, bo jest mi ciebie szkoda
Połowa z tych dziewczyn robiła mi loda
I każdy chętnie ci o tym opowie Że jestem ogromny jak mało który człowiek
B do O do L do O
Właśnie cię wyjaśnił, ziom
Z daleka widać, że czujesz się wielki
Bo masz mleko pod nosem I zbierasz butelki
Finał tej historii jest każdemu znany
Dziś jesteś król ulicy Przez ziomków lubiany
Jutro będziesz wołał do mnie Panie kierowniku
By wykraść piątaka i pić przy śmietniku
Co teraz kowboju?
Spadły ci ostrogi? Tak to jest ten moment kiedy dajesz nogi
Na koniec sprzedam ci prawdę oczywistą
Nie zadzieraj w rapie Z zajebistym polonistą!
Już? Skończyliśmy? Możemy zaczynać?
Dziękuję.
Ej, ej co Ty robisz?
A, kończę.
- Nawet podobny. - Piękny, co?
Wszystkiego dobrego
i bardzo pani dziękuję.
Nie chcę tu być, podobnie jak wy,
więc nie utrudniajcie mi mojego życia,
jakoś dociągniemy do dzwonka.
Nazywam się
Jan Sienkiewicz.
Jestem pisarzem.
Joł, czyli pan to jest ten od „W pustyni i w puszczy”?
No… ten od „W pustyni i w puszczy” już nie żyje.
A, no to trochę lipa, nieważne.
Nie znamy się, ale na pewno coś czytaliście.
Siadaj, ostrzegam cię, nie ręczę za siebie.
„Moralniak”,
„W Blasku Nocy”,
- „Świat według Wacka”. - Naprawdę?
Świat według Wacka.
- Nie było lepszych tytułów? - No jest takie polskie imię. Wacław.
Wacek.
Jan Sienkiewicz?
Przepraszam, ja muszę przeprosić.
Bo my tutaj jesteśmy wszyscy wielkimi fanami
i chciałbym podziękować… za wpływ na kulturę polską.
- Wow! - Wow! Super.
Bardzo mi miło.
Bardzo miły z ciebie chłopiec.
Weź się ogarnij facet.
Generalnie nikogo tutaj to nie interesuje
i nikt nie czytał pańskich wypocin.
A jak się już flexujesz książkami to muszę pana rozczarować…
generalnie,
tu nikt nie czyta.
I chyba to nie było jakieś konkretnie dobre,
skoro pan tu wylądował, co?
Co teraz przerabiacie, Bolo?
Romantyzm?
Dobrze, w takim razie na jutro wypracowanko:
„Portret młodego pokolenia na podstawie „Ody do młodości” Mickiewicza”.
Pieprzyć Mickiewicza.
Co powiedziałeś?
Pieprzyć.
Mickiewicza.
Dobra, jak chcesz.
„Pieprzyć Mickiewicza”
czyli odcienie miłości romantycznej.
Co to ma być?
Pieprzyć Mickiewicza. Dwa słowa. Którego nie rozumiesz?
Wypracowanie. Na jutro.
Co tam się odwaliło?
No, szkoda, że nie widziałeś, jak wyjaśnił Bola.
- Bola? - Morda ryju, zaskoczył mnie i tyle.
Wyjaśnić cię?
Nie no, chodź. Zostaw dzieciaka, nie ma co.
Jak było u kuratorki?
Jestem „antyspołecznym elementem z osobowością dyssocjalną,
niezdolnym do nawiązania bliższych relacji międzyludzkich”.
I za to cię lubimy, stary.
- Co to znaczy w zasadzie? - Że nie mam przyjaciół?
Co?
Ale nie wywalą cię?
Komisja zbiera się pod koniec roku i wtedy mnie wyślą do poprawczaka.
Ale do tej pory będą musieli się trochę ze mną pomęczyć jeszcze.
Zniszczę gościa.
Jutro tak mu pojadę, że zostanie po nim jedynie brązowa smuga na podłodze.
Tak, wolę pić przy śmietniku Niż uczyć w tej szkole
To ty jesteś przegrywem, jebany matole
Co myślisz, dobre, nie?
- Takie średnie, stary. - No jak średnie?
No średnie. Musisz być… jesteś za bardzo spięty po prostu.
Wiesz, co chodzi?
Daj spokój stary nie wystawisz mi nagany
Na wywiadówce będą mówić Że zostałeś rozjebany
- Przez Bolo… - Ooo… dobre.
…co jest poza kontrolą
Już piszą ci nekrolog Jak byłby pracą domową
Na koniec szukam pozytywów Choć to trudny wyczyn
Jesteś nudny jak sprawdzian z matmy Ale łatwiej cię zaliczyć
Zarąbiste.
Ty, żebym nie zapomniał, jak to szło?
Jesteś jak nekrolog…?
Chciałabym, żeby pan wiedział, że…
że ma pan nasze pełne wsparcie.
Wsparcie w czym?
Panie Sienkiewicz.
Tak, słucham?
Panie Sienkiewicz, zapraszam do mojego gabinetu.
Cześć chłopaki. Wiecie gdzie poszedł Dante?
Nie.
Ale my jesteśmy,
piękna gazelo.
Siadaj.
Lipa.
Proszę pana, ja wszystko rozumiem,
ale przemoc nigdy nie jest rozwiązaniem.
Ja się z panią zgadzam, pani dyrektor.
Z natury jestem pacyfistą.
Bardzo dobrze,
ale kopnął pan ucznia!
Nie kopnąłem ucznia. Kopnąłem stół. A to, że akurat na nim stał to…
„Być jak Gandhi - czyli jak radzić sobie z agresją”
Mnie to pomogło.
Panie Janie…
Panie Janie, panie Janie, pora wstać,
pora wstać.
Wszystkie dzwony biją, wszystkie dzwony biją
bim bam bom bim bam bom.
I pamiętaj:
Przemoc nigdy nie jest rozwiązaniem.
Nigdy?
Are you sure?
Bardzo fajny ten wisiorek.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Hej! Byłam tu pierwsza.
Ej!
A ja ją pierwszy wyciągnąłem.
Ale ja pierwsza ją znalazłam.
Super.
Dawaj. Nawet nie wiesz, co to za książka.
To jest „Gniew”, najbardziej poszukiwana książka Irvinga.
Wstrzymano publikacje, po masakrze w San Diego.
Dziewczyny mają pierwszeństwo.
Ha ha. A gdzie się podziała walka o równouprawnienie?
Dobra, oddaj mi to!
Ciiiii!
To jest biblioteka. Oddam jak przeczytam.
Zanim ty to przeczytasz, to ja zdążę szkołę skończyć, wiesz?
Wow, gratulacje.
A poza tym i tak by ci się nie spodobała, bo Irving był seksistą i mizoginem.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Twój kolega chyba coś zgubił.
Jestem Bolo
Lej tę wódkę z colą
Jestem bogiem tych rejonów Co, nie znasz mnie
Najwyraźniej całę życie Żyjesz pod kamieniem
Stary, mam to!
- Bolo, ku… - Bolo…
Bolo, wstawaj.
Wstawaj, wstawaj, wstawaj.
No i co?
Zarysowałeś mi furę.
Sorry, nie chciałem.
Mało brakowało, a sam byłbym połamany.
To czy będziesz połamany, to się jeszcze okaże.
Wiesz kto to jest?
Ja wiem, kim pan jest. Przepraszamy. Jak będzie trzeba to pokryjemy koszty.
Dogadamy się, nie?
Zapraszam. Będziemy negocjować.
Ale Bolo nigdzie nie idzie.
To zajebiście, ktoś tu ma jaja.
To ty chodź.
Nie bój się, tylko pogadamy.
Czekamy tu na ciebie.
- Wypad! - Dobra.
Fuck!
No.
Dobra.
Si cala fon.
Specjalista wycenił szkody na…
dwadzieścia tysięcy.
No to zajebisty specjalista.
To jest zadrapanie. To można pomalować.
Wiesz ale teraz się z tym już nikt nie bawi.
Trzeba wymienić całą maskę. Zresztą, co ja ci się będę tłumaczył.
Jak będziesz pyskował, to się okaże, że zawieszenie też jest do wymiany
I auto do kasacji.
Co chcesz?
Czy ja niewyraźnie mówię?
Chcę pieniędzy.
Zły adres bo mnie nie stać na wycieczkę do Radomia.
Spokój, Seba, spokój!
Widzisz to jest delikatny temat, bo Seba ma teściową z Radomia.
Nieważne. Mam dla ciebie propozycję.
Rozniesiesz to
i przyniesiesz 20 tysięcy. Ale spokojnie,
reszta dla ciebie.
Może nawet ci wystarczy na szkolną wycieczkę.
Ale człowieku, ja nie mogę, ja mam kuratora.
Uuu, kuratora…
to jest poważna sprawa.
Sam pamiętam, jak to było.
Dobra, nie było tematu.
Jeszcze tylko jedna rzecz.
Zostaw mnie!
Chcesz z udarem, czy bez?
Trzymaj go.
Nie, nie… stop.
Nie można było tak od razu?
Masz miesiąc.
- Stary, wszystko gra? - Tak.
- Czego chciał? - Pogadać.
Ale Bolo następnym razem, weź wpadnij pod inny samochód.
Nie kojarzysz, to był Czystek.
Ten mocny zawodnik, w każdym razie.
Ma ksywkę „złota rączka”.
- Ciekawe dlaczego? - Hej, Dante!
Nie chcesz wiedzieć.
Ej, chyba coś zgubiłeś.
Coś ci się pomyliło chyba.
No nie, to twoje. Wypadło ci w bibliotece.
Nie znam cię. Spadaj stąd.
Co jest? Teraz masz Alzheimera?
Powiedziałem spadaj stąd, czy mi się wydaje.
Świruska
Luzuj człowieku.
Stary, nie wiedziałem, że kręcą cię freaki.
Przestań
Ty chodzisz do biblioteki?
Stary, te bibliotekarki…
Trzymaj.
Ej, świrusko.
Myślisz, że nie widzę, co robisz? Jak się do niego przystawiasz?
- Do kogo? - Do Dantego.
Myślisz, że taki chłopak, jak on będzie chciał być z takim freakiem, jak ty?
Ej, mówię do ciebie.
Co, myślisz, że wyrwiesz go
na tę swoją wrażliwość społeczną i niechęć do patriatatu?
„Patriarchatu”.
Odwal się od niego i idź się emancynować gdzie indziej.
„Emancypować.”
„Emancypować” od emancypacji.
O, słuchaj koleżanki.
Jeszcze raz zobaczę was razem, to przysięgam…
Masz rację, to nie jest chłopak dla mnie.
On woli tępe dzidy. Więc jesteś w jego typie.
- Serio? - Serio.
Laska dosłownie nazwała cię tępą dzidą, a ty się szczerzysz.
Obudź się.
Ale, powiedziała, że do siebie pasujemy.
- No i co? - Dobra, cicho, idzie tu!
Hej, Dante!
- Pomógłbyś nam z jedną sprawą? - Nie teraz Anita.
Chodź.
Weź mnie tak nie nachodź, jak jestem z kumplami, dobra?
I nie mów o tej bibliotece, bo coś głupiego sobie pomyślą.
Za dużo myślisz o tym, co myślą o tobie inni.
Ja mam na to wywalone.
Może dlatego wszyscy cię mają za świruskę.
Co mnie obchodzi, co myślą o mnie debile?
- To nie są debile. - Nie?
Cegła właśnie dyma ławkę,
także tyle w temacie debili.
Wiesz, podobno o gustach się nie dyskutuje.
A historii tej ławki i tak nie zrozumiesz.
Po co się z nimi zadajesz?
- Jesteś na to za inteligentny. - Tak, a co ty o mnie wiesz?
To.
To jest bardzo dobry tekst.
I oddam ci go za „Gniew”, który mi zabrałeś.
Wyrzuć to, nie rób mi siary.
Sory, byłem zajęty drugą ławką.
Szczęść Boże.
- Szczęść Boże. - Szczęść Boże.
Dante! Dante! Poczytasz mi?
Cicho. Innym razem mistrzu, dobra?
- Proszę, pięć minut! - Innym razem. Leć spać.
Kubuś!
Kubuś, ząbki umyte?
To do pokoju, już. Raz, raz.
Dante!
Co tak późno?
- Dużo nauki? - Tak, no, dużo
- Jesteś głodny? - Nie, już pójdę spać.
Ale siostra chyba też powinna.
Dzień dobry.
O, panie Janie! Jak idzie nauka?
Ale komu?
Mi czy uczniom?
Żartuję dajemy radę.
- Która jest godzina? - Dziewiąta.
No właśnie, dziewiąta.
A ja jeszcze nikomu nie przypierdoliłem.
Ej, świrusko!
Mówiłam, żebyś trzymała się od niego z daleka.
- Przepraszam. - Nie, nic się nie stało.
Też moje?
Tak, leżało tutaj.
Co słychać?
Wszystko okej.
- Na pewno, Nel? - Tak, tak.
„…więc warto kochać,
bo miłość jest uczuciem dobrym, a dobre…” ble, ble, ble.
„Prawdziwa miłość, jest na całe życie”…
Żebyś się nie zdziwiła, dziewczynko.
„Miłość cierpliwa jest,
łaskawa jest,
miłość nie zazdrości, nie unosi się gniewem,
nie szuka poklasku.
To nie miłość jaką znamy, tylko jaką chcielibyśmy mieć.
To nie opis produktu, tylko hasło marketingowe.
To lista życzeń, tak różna od tego, co znajduje się pod choinką.”
No i mamy zwycięzcę.
„Romantyzm nie stawiał na rozum.
Nic więc dziwnego, że idealizował uczucie tragiczne i destruktywne.
Bez znaczenia czy chodziło o kobiety, ojczyzny, Boga,
efekt był zawsze opłakany.
Bo miarą miłości zawsze było cierpienie.
Dlatego Romeo i Julia zamiast szampana piją truciznę,
Werter strzela sobie w głowę, a Titanic tonie.
Miłość, to jest wieczna satysfakcja,
nie z tego co jest, ale z tego co mogłoby być”.
No genialne.
- Wiesz może, kto to napisał? - Cegła, przyznaj się.
Nie no, poważnie was pytam.
Ale dlaczego niepoważnie. To jest dyskryminacja. Halo, halo.
Czasami was nienawidzę.
Poezja kloaczna?
Słucham? Przecież to patologia jest.
- Andrzej Bobik. - Jan Sienkiewicz.
Za coś takiego to powinien być kryminał.
Bez przesady, dzieciaki muszą się jakoś wyrazić.
„Głaskałem Kaśkę po jeżu, na wycieczce w Kazimierzu”.
No… Krótki erotyk sentymentalny.
„Wal Niemca po hełmie, będzie ci przyjemnie”.
No, ciekawe uosobienie, trochę prosty rym.
No i banalne przesłanie.
„Dajcie mi punkt podparcia, a obesram ziemię”. No panie…
Dobre. Kurczę, taki Archimedes na miarę naszych czasów.
Ja bym zostawił.
Wybaczy pan, ale o tym, co ścieramy, decyduję ja.
A pan jest kim? Woźnym? Sprzątaczem?
Jestem wicedyrektorem.
O widzi pan.
Trochę błędnie pana zinterpretowałem. To pewnie przez tego mopa.
Dobra, idę się odlać.
„Porzućcie wszelką nadzieję”,
To musi pan zostawić.
Toaleta to nie zeszyt, żeby po niej mazać. Tu nie jest miejsce na sztukę.
Tu jesteś w błędzie, panie kolego.
Sztukę można znaleźć nawet w najmniej oczekiwanym miejscu.
„Boska komedia”!
Kto to napisał?
Jurand ze Spychowa.
A może Dante?
Dobry wieczór, co potrzeba?
Co potrzeba?
Jeszcze raz wosk bym poprosił.
Oddawaj hajs i towar.
Jakiś problem panowie?
No właśnie, tak myślałem. Spieprzać mi stąd! Raz!
I spróbujcie mi tu wrócić!
No właśnie, no.
Dzięki.
Czemu nie mówiłeś, że latasz z towarem, co?
Przecież byśmy ci pomogli.
Dlatego wam nie mówiłem.
Z Czystkiem nie ma żartów, jakby ja nie chcę was w to wkręcać.
Ja cię w to wciągnąłem okej? To jest moja wina.
Jesteśmy w tym razem.
No właśnie, no.
Jedziemy do mnie.
Nie mam majtek.
Nie chciałbym, żebyś się przeziębiła.
Pożyczyłbym ci swoje,
ale nie na tym chyba polega problem.
Ale jaki problem?
Przecież ja nie mam żadnych problemów.
Co jest? Nie podobam ci się?
Nie podobam się
„panu”. Jeszcze nie przeszliśmy na „ty”.
To…
co rozkażesz, mój panie?
Jestem osobą zaufania publicznego. Gdybym umawiał się z uczennicami
bez wiedzy ich rodziców, to chyba nadużyłbym tego zaufania.
Ale jednak umówił się pan ze mną,
Nie?
Tak.
Ale najpierw zadzwoniłem do twojego ojca.
Zwariowałeś?!
No i co mu powiedziałeś?
Powiedziałem mu,
że chyba poświęca ci za mało czasu.
I że chyba powinniście ze sobą poważnie porozmawiać.
O, Serio?!
Siedzi tutaj z tyłu.
To się nie dzieje.
To się nie dzieje naprawdę.
Anitko.
Córeczko
- Przepraszam Tato. - Spokojnie.
Spokojnie.
Dante, my man!
Mocny towar nam wczoraj odpaliłeś.
Głośniej, niech wszyscy usłyszą.
Sorki.
Cegła się tak zjarał, że musiałem go siłą od lodówki odciągać.
Przewyborna gastrówa, nie?
Dante,
on wpierdolił wczoraj wszystkie mrożone krewetki.
Razem z lodem.
Cegła…
- Niee… - No.
- Jesteś dumny z tego? - Jak najbardziej.
Ej, to było na żywo. Będziesz gwiazdą internetu.
Oddawaj to.
Zostaw mnie.
Mojej faworyci ci z II B.
Co tak stoisz? Zaproszenie potrzebne? Do przodu.
Wy też, do przodu.
A ty zdejmij te pingle.
No już, do przodu.
Weź turlaj dropsa ziomek.
Co się tak gapicie?
Proszę okazać zawartość torebki.
Bardzo proszę.
Co to ma być?
Przecież mam jakieś swoje prawa, co?
- Do tyłka jeszcze mi pan zajrzy, co? - A żebyś wiedziała, że zajrzy!
Oddzielę ziarno od plew!
Wasze prawa się kończą po wejściu do szkoły.
Masz to jak schować?
Kieszenie proszę opróżnić.
Dalej, dalej, wkładać.
O, tu jest, tu jest, tu jest.
Chyba sobie jaja robicie.
O, zajebiście…
Mają do mnie słabość, dobrego człowieka czują.
Ten pies nie ma słabości do dobrych ludzi.
Tylko do narkotyków.
Proszę pokazać zawartość torby.
Przecież ja jestem polonistą. Ja tutaj pracuję.
Panie wicedyrektorze…
Niewinni nie mają nic do ukrycia.
Musimy coś zrobić.
Może ja przeszukam ten plecak?
Twoja stara pije wodę po parówkach!
Nguyen! Cegielski!
Twój stary sika na siedząco!
Chwila!
Gdzie to?
Zabierz tego psa!
Norwid umiera, 23 maja 1883 roku.
Poeta, prozaik, dramatopisarz, malarz, rzeźbiarz,
kumpel Słowackiego i Chopina,
mimo wielkiego talentu umiera w nędzy i zapomnieniu.
Przynajmniej został doceniony po śmierci.
I to jest chyba właśnie najsmutniejsze.
Nagroda uznania przyznana po śmierci.
To już tak zupełnie prywatnie wam powiem,
że nie ma dla mnie nic bardziej frustrującego,
niż marnowanie swojego talentu.
I to mówię do was wszystkich.
Możemy na tym skończyć.
Ale panie profesorze, zostało jeszcze parę minut lekcji.
No właśnie.
No to poczekajcie sobie do dzwonka.
Pani profesorze.
Chcieliśmy podziękować za to, co pan zrobił.
Przyjmuję. I co?
Myślicie, że to wystarczy?
Dobra
Ci, co wiedzą o co chodzi, macie kupić trochę kiełbasy na grilla.
I spotykamy się na plaży nad Wisłą.
- Dobra. - Możemy jeszcze chwilę pogadać?
Co, będzie kazanie?
Bo miłość to wieczna satysfakcja nie z tego co jest,
ale z tego co mogłoby być.
Brzmi znajomo?
Gdzie się tego wszystkiego nauczyłeś?
Stary był takim niespełnionym intelektualistą.
Trochę jak pan,
z całym szacunkiem.
A jak pił, to mnie zamykał w bibliotece, a często pił, więc…
U sióstr jest podobnie, tylko książek mniej.
Ale przynajmniej jak czytam, to nie każą mi iść na roraty.
No, a w każdym razie chciałem…
ci powiedzieć, że masz ogromny talent człowieku.
Że masz jakiś taki niepowtarzalny styl, którego ci zazdroszczę.
Mogę iść?
No pewnie, ja cię w ogóle nie trzymam.
Naprawdę chcesz wylądować w poprawczaku?
Ja wiem, że się tego wstydzisz, co piszesz.
To jest normalne, naturalne.
Ale też wiem, że ci na tym zależy.
Poprawczak to nie jest miejsce dla ciebie,
bo jak tam wylądujesz, będziesz miał jedną myśl, że nie było warto.
Ja wiem, co mówię, bo tam byłem.
Wow.
Więc następnym razem, jak będziecie coś odpieprzać
to niech to zrobi Cegła, Bolo, Anita, ktokolwiek,
ale nie ty, skoro już masz kuratora.
A ty pisz, pisz, nie wiem…
Opowiadania, reportaże, cokolwiek.
A ty co?
W mojego ojca się bawisz?
I co, wydam książkę?
Dostanę jakąś gównianą nagrodę, a później będę nauczycielem polskiego?
I tak, czytałem pana książki.
Moralniak, spoko.
Później trochę gorzej, a ostatnia jest do dupy.
Wole pracować na myjni.
Co to było?
Dałaś mój tekst Sienkiewiczowi?
A to był jednak twój tekst?
Ojej.
Ale wstyd, co?
Żeby to jeszcze było kiepskie. Ale ty napisałeś coś błyskotliwego.
Ale cringe nie?
Co twoi debilni kumple o tym pomyślą.
Zamknij się.
Zabawne. Imponuje im, jak rysujesz kutasy na ścianie,
ale jak napiszesz coś inteligentnego, to mogą się na ciebie za to obrazić?
Współczuję kumpli w takim razie.
Tak?
Przynajmniej ich mam.
I nie mów nikomu o tym tekście.
A co z moją książką?
Teraz to zapomnij. Będę ją trzymał do matury.
Siema!
Poznajcie moją ekipę.
Głowa do góry.
Mega jestem z ciebie dumny. Mega.
Mam dwójkę małych dzieci.
Więc… Od roku jestem czysta i mam nadzieję, że się uda.
Zacząłem brać, żeby być niezniszczalny.
Nie będę wam mówił, jak to jest, jak się weźmie za dużo.
Jak to jest, kiedy się pod siebie zesrasz, pożygasz się jak z jakiejś gaśnicy,
bo to nie jest najgorsze.
Najgorsze jest to, że straciłem wszystko.
Kochającą żonę…
i kontakt z dzieckiem.
No my…
księża należymy do…
grupy podwyższonego ryzyka i to ze względu na… naszą samotność.
Wtedy się… po prostu pije.
No.
Jesteś gotowa?
Śmiało.
Nie brałam po to, żeby komuś zaimponować,
ani z ciekawości, ani żeby mieć dobrą fazę.
Brałam, żeby nie czuć się do dupy.
Po prostu.
Bo moi rodzice się wtedy rozwodzili
i nie chcieli ze mną w ogóle o tym rozmawiać,
tak jakby mnie to nie dotyczyło.
I byłam na nich strasznie wkurzona o to.
Pierwszy raz wzięłam na jakiejś imprezie
i potem już poszło.
Gdy brałam, to przez moment czułam się dobrze,
a przynajmniej nie czułam się jakoś bardzo źle.
I po jakimś czasie chciałam już tylko tego,
aż w końcu te momenty były coraz krótsze, a życie bez nich coraz bardziej do bani.
I w końcu nie wytrzymałam.
Ostatnie wakacje spędziłam na odwyku,
gdzie się poznaliśmy.
Jestem czysta od pół roku
i przysięgałam sobie, że już nigdy nie wezmę,
ale myślę, że gdyby coś mi wpadło w ręce,
to bym wzięła.
I wiem, że macie mnie za świruskę
i może macie rację,
ale cieszę się, że żyję po prostu.
No ja nie ukrywam, że słyszałem tę historię już wcześniej,
ale nadal robią na mnie ogromne wrażenie.
Wow.
Więc jeżeli kiedykolwiek pomyślicie, że to was nie dotyczy,
to pomyślicie o księdzu, o Ani, o Marcinie
albo o waszej koleżance Nel.
Dzięki.
A ci, co wiedzą, o co chodzi, zapraszam ze mną.
No dalej, Bolo, Mietek, Cegła, Dante.
Mam tutaj coś, co należy do was.
To co robimy?
Oh my God,
nie wierzę.
Irena.
Kopę lat!
Jan Sienkiewicz?!
Naprawdę ty.
Co tu robisz?
Córkę przywiozłam.
Jakieś spotkanie mają. A ty?
Ja nie mam córki.
Słyszałam, że drugą B wziąłeś?
Odważnie.
Książka się nie sprzedaje, a kredyt za coś trzeba płacić, nie?
Co to jest?
Nie wiem, to jest moich uczniów. Musiałem sprawdzić,
żeby mi się nie potruli.
I jak?
- Nie wiem, nie wiem, sprawdź. - Nie mogę, prowadzę.
No jak to, przecież jaraliśmy kiedyś razem.
No, a potem trafiłeś do poprawczaka.
Przepraszam.
Nie, to sama prawda.
Może wpadniesz na herbatkę, pogadamy?
No pogadamy…
Na herbatkę.
Hej.
Chciałem ci tylko powiedzieć, że ci dziękuję za to.
To było mega odważne
i szacun, masz jaja.
- Mogę? - Tak.
Nie bałaś się?
Dzielenie się swoimi doświadczeniami to ważna część terapii.
Pozwala się od tego… uwolnić.
Dawno nie czułam się tak dobrze wiesz?
Ej, co zrobiliście z ziołem?
No jak to co? Wyrzuciliśmy.
Gdzie, do ogniska debile?
Bawi was to? Nie wiecie, ile nas kosztowało, żeby tutaj przyjść.
Wiedziałeś o tym?
- Nie. - Myliłam się.
Jednak jesteś debilem. Pasujesz do nich.
Naprawdę?
Dawno nie było mi tak dobrze.
Pyszna herbatka… Pyszna.
Zaraz wracam.
Nie ruszaj się stąd.
Słyszałeś? Nie ruszaj się stąd.
Co pan tu robi?!
Nel, co ty tu robisz?!
Ja tu mieszkam.
Irena jest twoją…
Moją matką.
No właśnie, no właśnie,
No kurczę…
Sorry, słabo wyszło.
No słabo.
Dobra, ja tylko wezmę…
Dokąd się pan wybiera?!
Najprościej tak, zaliczyć kobietę i uciec, co nie?
Moja matka zasługuje na więcej.
Ojciec zostawił ją, gdy miała dziesięć lat,
a mój ponad rok temu.
I nie wiem, czy kiedyś była w udanym związku.
Nie może pan zostać z nią do rana, żeby była szczęśliwa?
To dla pana zbyt wiele?
Jak pan ją skrzywdzi,
to nie daruję.
No piękne masz te siostry.
Bardzo ufne.
Połowa.
Druga za miesiąc.
Masz tutaj,
i kup sobie coś ładnego.
Pracujesz dla mnie, musisz jakoś wyglądać.
Ja dla ciebie nie pracuję okej? Spłacam dług, potem cię nie ma, tak?
No, no.
Zobaczymy.
Nel?!
Nel, poczekaj!
Praca u podstaw, praca organiczna.
Kto wie, czym to jest?
Czym się różni?
Dante?
Nie wiem.
Ale wiem, że ani jedno ani drugie nam się nie przyda.
Czaję, że Wokulski miał jakieś wewnętrzne tarcia.
Ale, nie mamy własnych problemów?
To może być problem na przykład na maturze,
a już na pewno jak pójdziesz na studia…
Na jakie studia?
W sensie to jest klasa debili.
Jeżeli ktoś tu zda maturę, to będzie jakiś cud.
- Nie mów tak! - Ale to prawda!
Wrzucili tu wszystkich upośledzonych uczniów.
Ja mam osobowość dyssocjalną,
Bolo ma ADHD,
Anita ma dysleksję,
Cegła jakieś porażenie mózgowe,
Kacper powiedz „r”.
Stałam się.
A Mietek jest jedynym Azjatą na świecie który nie zalicza matmy.
Naprawdę pan nie wie, czemu trafiliśmy do tej klasy?
Nie.
Na koniec roku zrobią nam testy kwalifikacyjne.
Jak je wszyscy oblejemy,
to wreszcie będą mogli nas wysłać do szkoły specjalnej.
To jest niemożliwe.
Pan się ogarnie wreszcie, co?
Taki jest plan.
Oni już dawno nas skreślili.
Nie jesteście głupi.
Odrzuceni, zaniedbani, sfrustrowani. Zranieni. Oszukani. Być może.
Ale nie jesteście głupi.
Pan się tu rozejrzy.
Tu nikt nie jest normalny. Łącznie z panem.
No i co z tego?
Albert Einstein,
Einstein,
tak samo jak Anita miał dysleksję.
Bill Gates miał ADHD.
Mickiewicz powtarzał 3 klasę,
a Edisona jakiś nauczyciel uznał za debila.
Doskonałość nie polega na tym, że będziecie idealni.
Doskonałość polega na tym, że będziecie pokonywać
własne niedoskonałości, żebyście widzieli siłę tam,
gdzie inni będą widzieć waszą słabość.
Jesteście sfrustrowani i źli
i bardzo dobrze!
I bardzo dobrze!
Pytanie zasadnicze, co z tym zrobicie?
Dalej chcecie rysować kutasy na ścianach?
Czy może, nie wiem, dla odmiany zdacie te testy?
Nie no, to jest słabe,
jakie słabe, jakie to jest słabe.
Jakie to jest słabe.
Nie, nie tylko zdacie te testy,
ale zdacie je najlepiej z całej szkoły.
Niby mamy zdać lepiej od drugiej A?
Tak
Ale przecież tam są same kujony.
Ale to wy całe życie mieliście pod górkę, tak, czy nie?
A tylko ci, co mają pod górkę, czasami…
wchodzą na sam szczyt.
Ja nie mówię wam, że będzie łatwo.
Ale obiecuję wam,
że będzie warto.
Pokażemy im kto tutaj, rządzi.
Kto jest ze mną?
Tak jest!
Od dzisiaj…
spotykamy się,
codziennie po lekcjach i ostro
za-ku-wa-my!
A ja się założę z Bobikiem,
że jak zdacie lepiej od jego klasy,
to zgoli te pieprzone wąsy.
Tak jest! Do roboty!
O czym piszesz?
Praca organiczna. Praca u podstaw.
Wypracowanie dla Sienkewicza.
Myśli, że jest jakimś doktorem Judymem i chce leczyć nasze chore mózgi.
Ale przynajmniej on w przeciwieństwie do ciebie, jakoś lubi debili..
Masz moją książkę?
Nie…
Ale mogę ci ją przynieść,
jak pójdziesz ze mną na dyskotekę.
Raczej nie.
Nie kręcą cię takie klimaty?
Kręcą mnie aż za bardzo.
Jestem na odwyku, pamiętasz.
No wiem… Ale wiesz, co Bobik mówi:
„Szkoła bawi się bez alkoholu”.
Jakby tak było, to byście się tam nie wybierali.
Przyjdź.
Proszę.
Zobaczymy.
- Do widzenia. - Do widzenia.
Do widzenia.
I do zobaczenia.
- Wcale nie jest podejrzane. - Co to jest?
Boże, ale to jest ciężkie.
Siema Mieciu.
Cegła co ty masz na ryju? Jak ty się goliłeś?
No słabo, no jak widzisz.
Pokaż, no, pokaż… ojoj.
Widzieliście Roxy?
Jest glam!
To sobie obczaj Nel, kurna!
No nieźle jak na świruskę.
No.
Bolo…
Bolo dawaj…
Dawaj wszystko.
Co wy robicie?
Nie dilujemy w szkole. Dawaj.
Chociaż buszek, no.
Dziś będą wciągali, jak świnie trufle.
- To jest okazja. - Buszek git.
Ale schowajcie dobrze, bo Bobik będzie trzepał.
Oddajemy ostatnią ratę i kończymy z tym gównem.
Jak ostatnią ratę?
Żartujesz sobie?
Myślałem, że dopiero zaczynamy.
Nie wkręcamy się w to, stary.
Musimy z tym skończyć.
Pokazać kieszenie i plecaki.
- Nie ma pan takich uprawnień. - Tutaj mam.
Nie no to jest jakiś żart.
Dobra, wchodzić.
Stop, pokazać kieszenie, plecaki.
A, po co wam te…
melony?
Prawie. Promocja była.
Trzy w cenie jednego.
A.
Chyba, że tak. Wchodźcie.
Hej.
Widziałeś, wszyscy z nosami w telefonach.
Za naszych czasów…
Za naszych czasów? To są nasze czasy Irenko.
Myśmy też podpierali ściany.
Ty podpierałeś.
Pamiętam jaka byłam zdziwiona, że poprosiłeś mnie do tańca.
To ty mnie poprosiłaś do tańca. Ja nie tańczę.
Właśnie dlatego byłam zdziwiona, że to ty zrobiłeś pierwszy krok.
Coś ci się pomyliło, to ty podeszłaś do mnie.
No ale przecież ty się pierwszy spojrzałeś.
No ale to nie znaczy, że chciałem…
A co, nie chciałeś?
Nigdy nie miałeś odwagi.
Nie, po prostu nie lubię tańczyć.
Jasne…
Jak Ty wyglądasz?
Coś ty włożyła?
- Dzień dobry, panie wicedyrektorze. - Dzień dobry.
- Jest jakiś problem? - Z tobą jest problem.
O następna…
Bobik to nie człowiek, to stan umysłu.
Nie mam pojęcia, przez co on przeszedł, ale współczuję mu.
Podobno składał śluby czystości.
Chcesz zatańczyć?
Nie.
To dobrze, bo ja też nie.
- To ja pójdę po jakieś picie. - Okej.
Ej, poprosisz mnie w końcu do tańca, czy będziesz tak siedział?
Chyba wybiorę tę drugą opcję.
Nie no, ale nie bądź taki sztywny.
Odpuść, co?
Wow!
Nie wierzę.
Może idź z nią zatańcz, co?
Nie powinna nam przerywać.
Przerywać czego?
Jak my nawet ze sobą nie rozmawiamy.
Ale milczymy razem, a to nawet lepiej.
Podano do stołu.
O, fantastycznie.
Dawaj. Idziesz?
- Co tam macie? - Zakazany owoc.
- Chcesz? - Oczywiście!
Dzięki.
Zdrowie!
- Dante, a ty gdzie? - Zaraz wracam.
Hej, Nel!
Dokąd idziesz?
- Mówiłam ci, że to nie są moje klimaty. - Moje też nie. Ale…
Co się dzieje?
Nie chciałam robić ci siary.
- Po prostu. - Siary?
Nie robisz mi siary.
Nie chciałam żeby pomyśleli, że wiesz…
- że zadajesz się ze… - Ze świruską?
A od kiedy ty się przejmujesz tym, co myślą o tobie debile?
Ej,
nie jesteś świruską, okej?
Jesteś inteligentna
i wrażliwa.
I się tego nie wstydzisz.
I chciałbym być taki jak ty.
Serio?
Serio.
Odkąd cię poznałem,
pomyślałem że…
Dziękuję bardzo.
Pani kurator?
Nel, mogę cię prosić na chwilkę.
I co myśleliście, że się nie zorientuję?
To tylko arbuz.
To tylko arbuz. To tylko arbuz.
Dobra to się przekonajmy czy to jest tylko arbuz.
Jaki pyszny.
Tylko arbuz.
Czy musi być pan taki sztywny?
Nie, sory, za to mi płacą.
Widziałem, co robicie
na trzeźwo.
Nie chcę widzieć, co zrobicie po alkoholu.
- A pan nie pił w naszym wieku? - Piłem.
I widzisz, jak skończyłem. Dawaj tę piłkę.
To też, też, dawaj, gdzie? Oddawaj to!
Jezu… ile tu napchaliście tej wódy
- Powiesz mi o co chodzi? - Zaraz, usiądź
Byłam kiedyś bardzo zakochana i myślałam, że to jest przeznaczenie.
A dzisiaj już wiem, że podobał mi się,
bo był najwyższy w klasie i miał tatuaż.
Potem zostawił mnie dla Julki, a później okazało,
że zrobił dziecko jeszcze innej dziewczynie.
- Mamo… - Usiądź,
poczekaj. A potem był Kuba.
Prawdziwy łobuz o spojrzeniu…
No właśnie.
O takim spojrzeniu, jak ten twój kolega.
I nie muszę ci chyba mówić, że to też dla mnie się dobrze nie skończyło.
Ale czemu ty mi to mówisz?
Ja ci to mówię…
Zaczyna się.
Kurier. Dostawa.
Panie profesorze, czy mogę na słówko?
Zatańczy pan ze mną?
Dobra.
Tylko bez macanek.
Idziemy.
Widziałam, jak na niego patrzysz.
Wiesz co mądralo, ja też widziałam jak patrzysz na kolegę.
Boże, przestań.
Mówię ci to, bo zawsze podobali mi się źli chłopcy.
I boję się, że to po mnie odziedziczyłaś.
Ale my tylko ze sobą rozmawialiśmy.
Ta jasne.
Zjedz owocka.
Dziękuję.
Ciszej! Ciszej, banderasku.
Emilko, leci na ciebie.
Co ty…
Leci, leci, może doleci.
Czort.
Słuchaj, a potem się okazało, że ma żonę i dziecko.
No co ty?!
Ale był naprawdę dobry.
Mamo, przestań proszę!
Reasumując,
Dante to nie jest chłopak dla ciebie.
Dopiero co z dołka wyszłaś.
Masz problemy z uzależnieniem.
Naprawdę to nie jest czas, żeby zakochiwać się w dealerze.
Nie zakochuję się, a Dante już nie jest dealerem.
Już nie jest?
To naprawdę świetna partia.
Mamo…
- Mogę prosić? - O nie, nie.
Oczywiście.
Mamo, przestań
Trzymaj się po prostu od niego z daleka.
Dante oznacza problemy, tak?
Panie przodem.
Emila, Emila…
nadeszła ta chwila
Kryć się, nadciąga Tsunami!
Zanim pójdę…
dajesz!
O nie, jesteśmy zgubieni.
Ty to nasz arbuz?
To chyba jest nasz arbuz, tak.
Ja nie tańczę!
Nie tańczę!
A ja uwielbiam.
Widzę że lubi pani tańczyć, ja nie.
Jak ja tańczyłam w karnawale na…
Barbados
Szybko, długo jej nie utrzymamy
Jak się bawicie?
Nie słyszę!
Jan, jak ja się cieszę, że wróciłeś.
Tchnąłeś ducha w naszą szkołę. Czujesz to?
Czuję.
Czuję to na kilometr!
Czuję, że czujecie, że wszyscy czują.
Tego się nie da odzobaczyć.
Jeżeli jeszcze raz mnie zapytacie, co się może wydarzyć po alkoholu,
to przypomnę wam tę scenę.
No, zrobiło się troche dziwnie.
To co Mieciu, idziemy do ciebie?
Chyba nie ma innej opcji.
No dobra, chodźcie.
Nara.
Mama mnie przed tobą ostrzegała.
Tak?
- Wiesz, że ona lubi złych chłopców? - Za mną jakoś nie przepada.
Dokąd idziemy?
Nie wiem bo nie chcesz mi powiedzieć gdzie mieszkasz, a twoja mama nie odbiera.
Nie, tylko nie do domu.
Jak wrócę w takim stanie, będzie afera i mama powie,
że to twoja wina.
- Bo to trochę moja, ale nieważne… - Nie, ciii.
Do sióstr cię chyba nie wezmę, bo…
Ty masz siostry?
Ale fajnie!
Zakonne. Mega fajnie
Nie jesteś chłopakiem dla mnie.
Tak, wiem. Już mi mówiłaś.
Miłość to wieczna satysfakcja nie z tego co jest,
ale z tego co mogłoby być.
Pięknie, super.
Wiem.
Dobra, poczekaj tu chwilę.
Dobra? Zaraz wracamy.
- Okej? - Tak.
Jest git?
- Jest git! - Jest git!
Dante, zamawiaj taxę. Starych nie ma w domu. Jest impreza.
No, już zamówiłem. Także zaraz będziemy.
Nel! Ej!
Jestem świruską!
Dobra, już spokojnie. Mam cię.
Mam cię.
Już, spokojnie.
Co się stało?
Nie wiem.
Jestem świruską.
W jednej chwili wszystko jest dobrze, a potem wszystko jest do dupy.
Miałeś rację. Nie mam nawet dokąd iść.
Nie mam przyjaciół. Nikt mnie nie lubi. Jestem świruską.
Jesteś świruską.
Jesteś mega fajną świruską.
Okej? I cię mega lubię.
Naprawdę?
Ale ty nie jesteś chłopakiem dla mnie…
Szkoda.
Dobra, chodź,
taksówka czeka.
No jasne, czekamy.
Słuchajcie Dante zaklepał pokój. Chyba ma plany.
Cześć wszystkim. Mieciu?
Przesuń się.
Co ty w czapce będziesz?
Mama mnie przed tobą ostrzegała…
Co taka samotna siedzisz? Skąd to zwątpienie?
Został jeden wolny pokój, wiesz?
Tak? To dlaczego sam tam nie pójdziesz?
Dante?
Wiem, że nie jestem chłopakiem dla ciebie,
ale pod jego nieobecność, pozwól, że jeszcze ogrzeję mu miejsce.
Nel! Hej, hej Nel, obudź się.
Nel, proszę! Nie rób mi tego. Hej, Nel!
Nel. Ej!
Ej!!
- Co z Nel? - Zabrali ją.
- Co się stało? - Wynoś się stąd!
I nigdy się do niej nie zbliżaj!
Wynoś się!
To nikomu nie pomoże.
Siadaj, siadaj.
To nikomu nie pomoże, naprawdę.
- Hej… - Zostaw mnie.
Dobra chodź.
Nie potrzebuję twojej pomocy.
Nie potrzebuję cię kurwa, rozumiesz?
Nie potrzebuję cię kurwa.
Oddychaj spokojnie.
Będę coś wiedział to dam ci znać.
Szczerze mówiąc to nic nie pamiętam.
Ja też nie.
A gdzie jest Dante?
Musiał odwieźć swoją lalunię z powrotem do psychiatryka.
Co? Nie moja wina, że randkuje ze świruską.
Ale taką świruskę to ja bym ją bam…
i rodeo
Jest nasz król
Z czego się śmiejecie?
A nic.
Żartujemy sobie, że tak ją zerżnąłeś, że wylądowała na OIOMie.
Okej. Spoko.
Co jest?!
Spokój, powiedziałem!
Cięcie! Tak jest.
Wracamy na pozycje.
Panie wicedyrektorze, co pan wyprawia?
Co ja?
Wyprawiam?
Przeszkadza pan nam…
w próbie.
A w jakiej próbie?
Na występy artystyczne.
Wystawiamy Szekspira.
Jakoś mi to nie przypominało Szekspira.
No bo to jest wersja współczesna.
Widzi pan teraz Tybalt właśnie zabił Merkucja.
Merkucjo dead… dead, dead.
I teraz mamy Tybalta i Romeo.
No dalej panowie, jedziecie.
„Precz pobłażliwa teraz łagodności,
płomiennooka furio, ty mną kieruj.”
Tybalcie… czekamy…
Precz stąd, ty…
zwisie tygrysi,
ty, niecna mendo.
Dobry jest, nie?
Jak ci dojebię…
to padniesz na zbity pysk.
Mały pokazik specjalny?
Nie, obejdzie się. Ja już miałem pokaz.
A wy kibiujecie dalej…
Romeo!
Ej, ej, ej, ej, ej, ej, ej!
Cisza!
Nie słyszysz co do ciebie mówie? Nie słyszysz?
Nie słyszysz co do ciebie mówie?
Powiedziałem cisza?
Wy się tak nie cieszcie,
bo teraz będziecie musieli zrobić przedstawienie.
- Kiedy są te występy? - Za trzy dni.
No i teraz się będziesz musiał nauczyć Szekspira.
- Co? - Zagrasz Romea.
Ty, idź do domu i ochłoń trochę.
Nel wypuścili ze szpitala. Czuje się dobrze.
A będę mógł ją zobaczyć?
Na razie przechodzi na zdalne.
Jakoś to wszystko razem ułożymy.
Co to jest ten Romeo?
Ja w życiu tego na oczy nie widziałem.
To widać miśku Uszatku.
Wynoś się stąd, bo wezwę policję.
Chciałbym tylko oddać książkę.
Bardzo jej na niej zależało.
To tylko książka.
„W grobie?
Nie, młoda ofiaro…
latarni raczej,
bo tu Julia leży… przybytku… sklepienie…”
Pierdolenie.
„Otrząsnę jarzmo gwiazd zacichłych, zanikłych”?
Co to jest? Co autor miał na myśli?
Co on brał żeby to napisać, ja też chcę.
Idziemy
Szkoda że nie podzielam twojego optymizmu, wiesz?
Ja pierdolę.
Hej, jesteś gotowy na rozpierdol?
- Jaki rozpierdol? - No na rozpierdol
Bolo 2k23,
lecimy z tematem
Romeo brał kokę Romeo brał fetę
Od czasu do czasu lubił strzelić setę
Ale nigdy nie zaliczył prawdziwego zgona
Dopóki nie poznał swojego lachona
Julka to była fajna dziewczyna Nie chciała księcia, nie chciała kuzyna
A ziomek z ulicy od razu ją bierze
Bo tylko łobuz pokocha cię szczerze
Bolo serdecznie was pozdrawia joł
Pamiętajcie,
czytajcie poezję.
Przepraszam bardzo.
Przecież to nie był Szekspir!
Gratulacje.
Zasłużone drugie miejsce.
Zobaczymy, jak im pójdzie na egzaminach.
II b!
Jest mój bombelek!
Czas minął!
Gdzie moja kasa, frajerze?!
Biegnij Bombel, biegnij, póki możesz.
Raz, dwa, trzy, jedziemy!
E kurwa.
Jak pojechałeś teraz?
Tyle razy mówiłem doszkalać się, trenować, ćwiczyć,
to nie kurwa.
Grill i piwo,
na okrągło.
Znajdę cię, paprochu.
Twoje pranie.
Dzięki.
Wybierasz się gdzieś?
Nel?
Do szkoły.
Muszę mu pomóc, dobra?
Nie. Nie, nie, nie. Nie ma mowy. Nie pozwolę ci.
Ile zamierzasz mnie tu trzymać, co?
Znów zmienię szkołę? Całe życie będę uciekać?
Próbuję cię chronić, żebyś nie popełniła tych samych błędów, rozumiesz?
Mamo!
Gdybyś nie popełniła tych błędów, to nie byłoby mnie.
Nie masz pojęcia jak to jest, bać się o kogoś,
kogo się tak bardzo kocha.
No właśnie wiem.
- Cześć, piękna. - Kim jesteście?
Jesteśmy kolegami Dantego wiesz?
Zawsze się zadawał z debilami, ale to już przesada.
Wiesz gdzie go znaleźć?
Jakbyście byli jego kolegami, to byście wiedzieli gdzie jest.
Cichutko!
Ja naprawdę nie lubię bić dziewczyn, żeby było jasne.
Wy bez zębów wyglądacie groteskowo.
Ostra suka!
Lubię takie!
Ej!
Puść ją.
Wrócił syn marnotrawny.
Zostaw ją!
Proszę bardzo. A ty się wpierdalaj do bagażnika.
Wpierdalaj się.
Zostaw moich uczniów.
Kto ty jesteś?
- Pomocy, pomocy. - Leją Sienkiewicza!
Łapcie go, spierdala.
Pani profesor, pani uważa.
Spokojny jestem!
Profesorze, przepraszam, znowu spieprzyłem.
Przepraszam cię, mordo.
Było minęło.
Daniel Czapski.
Dante.
Zapraszam do pokoju zwierzeń.
Nauczyciel w stanie krytycznym, połowa klasy w areszcie!
Mieliście pisać egzaminy i co teraz?
Co teraz wylądujecie w kryminale tak?
A ja przecież mówiłam, prawda, ja powtarzałam:
przemoc nigdy nie jest rozwiązaniem.
Mówiłam, powtarzałam: Bądź jak Gandhi.
My próbowaliśmy. Naprawdę.
Ale czasem są takie dni, że nawet Gandhi musi komuś dać w mordę.
- Cisza! - Pani dyrektor!
Gdyby to ode mnie zależało,
dawno wyleciałbyś ze szkoły.
Idzie pan komendant.
Ja mogę wszystko wytłumaczyć. Oni nie mają nic wspólnego…
Siad!
No, no, no.
Zatrzymany mężczyzna to Czystek,
poszukiwany za napaść i gwałt na nieletniej.
Gratuluję.
Dziękuję.
Zakwalifikujemy to jako ujęcie obywatelskie.
Nie obejdzie się, bez…
Nagrody pieniężnej.
Słucham?
Za ujęcie groźnego sprawcy.
Wyście powariowali.
Przecież to patologia jest.
Zobaczysz, zobaczysz, twoje dni są policzone.
Już niedługo wylecisz ze szkoły…
- Zamknij się. - Spokój!
Panie komendancie, może zamiast nagrody…
Jest taka pilna sprawa, że zaraz będziemy pisać egzamin.
Może byście nas podwieźli?
Ej, wszyscy.
Jadą już.
Ej, to chodźcie na ten egzamin
Nie wiem, czy dostanę od państwa drugą szansę.
Ale najważniejsze, że ktoś dał mi tę pierwszą.
Wiary w siebie nie można nabyć, ani się jej nauczyć.
Dostajemy ją od tych, którzy wierzą w nas.
- Co było na egzaminie? - Mickiewicz.
Co napisałeś?
Pieprzyć Mickiewicza.
Dobra, pisz dalej.
Amen!
Fajnie, że jesteście.
Mamy jeszcze trochę wolnych egzemplarzy,
także bierzcie i jedzcie z tego wszyscy.
Zapraszam po autografy!
- Gratuluję. - Dzięki
Gratuluję.
Widzę, że ta książka to prawdziwy sukces.
No, szkoda tylko, że nie mój.
Janku to jest twój sukces.
W takim razie lepiej uczę niż piszę.
A my wciąż potrzebujemy polonisty.
Przepraszamy.
Dante, siema stary!
Elo elo.
To co, przeczytacie, czy nie?
- Cześć piękna. - Cześć.
Ona tam stoi i czeka na ciebie.
Idę.
Leć.
Przepraszam was bardzo, przepraszam.
To jest moje.
- Ale to ja ją kupiłam. - A ja ją napisałem.
Serio? Będziemy się znowu kłócić o książkę?
Ej, nie prosiłam o dedykację, tak?
To nie dedykacja. To jest propozycja.
Wiem, że masz mnie za debila, ale miłość to głupota robiona we dwoje.
Daj mi drugą szansę.
Umów się ze mną.
To nie jest dobry pomysł.
Dlaczego?
Bo za każdym razem jak się spotykamy, ktoś ląduje na OIOMie.
A poza tym „miłość to wieczna tęsknota nie za tym co jest,
tylko za tym co mogłoby być.”
Powodzenia.
Dante!
Pieprzyć Mickiewicza!