این زیرنویس شامل 25 عدد کلمه نامناسب و الفاظ +18 میباشد ترجمه از کانال ناسینما ارائه زیرنویس های روز و کلاسیک با بیش از 2000 ترجمه اختصاصی فیلم و مستند و آموزش آیدی تلگرام NAcinema@
Watch Online Movies and Series for FREE دانلود زیرنویس فارسی از ساب استار SubtitleStar.com
اونا بین ۲۵۰ تا ۲۷۵ نفر رو نگه داشتن، گفتنش سخته.
باید برای مدیریت ۳۰۰ نفر آماده باشیم، تا وقتی که برسیم.
تریلی ما
فقط صد و شصت نفر جا داره.
دارم از چپوندن فشرده توش حرف می‌زنم.
لپ به لپ.
کله تو کله.
اول زن‌ها و بچه‌ها.
گوش کن، هر کی با ما نیست، فقط باید فرار کنه.
فقط بدو، همین.
اگه با ما نیستن، فرار می‌کنن.
«ویا دلا هومستد»، اون مسیر فرار ماست.
مسیرش شرق به غربه، حدود یک و نیم کیلومتر از ۹۰۵ فاصله داره.
چی داری تو اون گاری می‌کشی؟
گوش کن، من مواد منفجره دست‌ساز دارم.
خمپاره دارم، گاز اشک‌آور دارم، هر چی شماها لازم داشته باشین دارم.
من کاملاً می‌دونم نقشه چیه.
من جهت خودمو دارم.
گیج نباش.
ما برای خودمون یه نقشه داریم.
چیه؟
باید حواس‌شون رو پرت کنی؟
می‌خوام یه جایی رو منفجر کنم.
یکی باید یه نمایش راه بندازه، پَت.
خوبی؟
این اعلانِ یه انقلابِ تخمیه.
یه کار تمیز در بیار.
یه چیز چشمگیر باشه.
تحت تأثیر قرارم بده.
ورودی تیم ۲.
داریمش؟
آره، این همونی بود که پیدا کردیم.
عالیه، عالیه، عالیه.
یه بی‌سیم بده به پَت.
یه بی‌سیم به من بده.
کامیون بزرگه داره می‌رسه به ریکو فرامی... روی کانال ۵.
آره، آره، آره.
وقتشه، دیگه حرف زدن بسه.
بزن بریم، بزن بریم، بزن بریم، بزن بریم، بزن بریم.
باشه.
زانو بزن، انگار با یه جنازه حرف می‌زنم.
ماشین بزرگه امن شد.
دست‌ها بالا، بلند شو.
بیدار شو، سرباز کوچولو.
مُردی و رفتی بهشت کونی‌ها، مادرجنده.
دست‌هاتو بذار دو طرفت تا بتونم ببینمت.
اسمت چیه، دیوث؟
من سروان استیون جِی هستم.
لاک‌جا.
اسم من پرفیدیا بورلی هیلزه، و این یک اعلان جنگه.
ما اینجاییم تا غلط‌هاتو درست کنیم، مادرجنده.
یه ارتش تو اون شکم لعنتیت داره رشد می‌کنه و خودت اونجا گذاشتیش.
روی من حساب نکرده بودی.
روی مبارزه من حساب نکرده بودی.
می‌بینی؟
پیام واضحه.
مرزهای آزاد، بدن‌های آزاد، انتخاب‌های آزاد، و رها از ترس لعنتی!
خوشگله.
خنده‌داره؟
من؟
بلند شو!
نه روی پاهات.
نه روی اون پاهای لعنتیت.
طبق نقشه.
شقش کن!
بالا.
آره.
شقش کن.
پسر خوب.
هوم.
دوست داری مردمو زندانی کنی، هان؟
هوم.
بزن رو اون زانوهای تخمیت!
همین الان!
یالا، یالا!
بپوشش.
یالا!
حالا دیگه تسلیم شو عوضی.
یالا، دست‌ها بالا، اونم بالا نگه دار!
بالا نگهش دار!
بلند شو لعنتی!
پَت.
این اعلان جنگه، مادرجنده!
به زودی می‌بینمت.
شاید من اول تو رو دیدم، کونی.
ما یک سازمان سیاسی هستیم که از چشم‌ها، گوش‌ها، و مهم‌تر
از همه سلاح‌های دولت داخلی و این رژیم فاشیستی آزاده!
تو زندانی سیاسیِ «فرنچ ۷۵» هستی، مادرجنده!
تو توسط «فرنچ ۷۵» شکنجه شدی!
ببرینش بیرون!
این خودِ شورشه!
کیرم تو پلیس!
این خودِ شورشه!
بلند شو!
بلند
شو!
بلند شو!
شماها فکر می‌کنین از دخترای سیاه‌پوست خوشش میومد؟
فکر می‌کنی از من خوشش میومد؟
معلومه که خوشم میومد ازت، لعنتی!
گند نزن به این ماجرا!
بزن بریم!
تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
برق؟
اونجا نه.
اون یه اتصالیه.
می‌بینیش؟
آره.
این چاشنی انفجاریته.
همینجا.
خیلی مهمه که... چاشنیت رو متصل نگه داری
اینجوری، وقتی رفتی دادگاه.
گرفتی؟
اینم خرج اصلیت.
اینم تلفن همراهت.
وای‌نستا.
تلفن همراه رو می‌بینم.
اولین کاری که می‌کنی اینه که با اون تلفن همراهت رو روشن می‌کنی.
بدون اون.
بدون اینکه چاشنیت وصل باشه تا یهو خرج رو منفجر نکنی.
باید... باید دست‌هاتو بذاری اینجا.
باشه؟
و بعدش باید دست‌ها و چاشنی رو برداری.
و بندازیش تو فاضلاب.
سناتور ویلسون، این یه هشداره برای تو.
ما یه بمب تو دفتر «هِی‌مارکتِ» کمپین انتخاباتی مجددت کار گذاشتیم.
ما در مورد اون ممنوعیت سقط جنین بهت هشدار دادیم و تو نخواستی گوش کنی لعنتی.
پس، به خاطر خواهرانم، ما ضربه می‌زنیم.
ارادتمند شما.
پرفیدیا بورلی هیلز، مادرجنده.
خشونت انقلابی تنها راهه.
ما بهشون نمی‌گیم رأی بدن.
ما بهشون نمی‌گیم غلبه کنن.
هیچ‌کس تکون نمی‌خوره.
به هیچ‌کس آسیبی نمی‌رسه.
لعنتی، مهم نیست.
همه تاوان می‌دن.
اصلاً زحمت نکشین دنبال «فرنچ ۷۵» بگردین.
ما پیداتون می‌کنیم.
آماده‌م، آماده‌م.
بزن بریم.
می‌شه این بمب لعنتی رو منفجر کنیم؟
نه.
یالا، عزیزم.
باید بریم.
گور باباش.
نه، عزیزم، باید بریم.
باید بزنیم به چاک، عزیزم.
یالا.
یالا، عزیزم.
بمب دو دقیقه دیگه منفجر می‌شه.
نه، عزیزم.
ما دو تا بمب برای دو تا مکان داریم که سه تا بلوک از هم فاصله دارن.
«مِی وست» بمبش رو تو ساختمون اداری کامل می‌کنه.
من و پرفیدیا هم دادگاه رو برمی‌داریم.
بمب‌ها کار گذاشته می‌شن.
بمب‌ها ساعت ۷ شب بعد از ساعت کاری از راه دور منفجر می‌شن.
از اینجا به بعد، نبرد پشت نبرده.
ازم می‌خوای چی‌کار کنم؟
می‌خوام بدترین کارت رو بکنی.
می‌تونی هر چی رو که بخوای منفجر کنی.
برای من هیچ فرقی نمی‌کنه.
من کلاه و اسلحه‌م رو می‌خوام.
اگه می‌خوای به کاری که می‌کنی ادامه بدی،
من رو تو «پریم‌رُز پَث» ساعت یازده شب می‌بینی.
مامانت رو پیدا کن و
تو آخرین عشق من خواهی بود.
هیچ‌وقت غمگینت نخواهم کرد.
به تو وفادار خواهم بود.
جنده، حس تونی مونتانا رو داشتم.
وایسا!
این کُسه است.
همین کُسه که اینجاست.
این یکی؟
برای چیه؟
اوم... تفریح!
نه بابا!
کُس برای تفریح نیست!
این تفریحه!
اسلحه‌ها تفریحِ لعنتی هستن!
من پایه‌ام.
می‌بینمش.
یک فرهنگ شرکتیِ سفید، قرمز، بی‌فرهنگ، عوضی
که تنها هدفش به کمال رسوندن علم تبلیغاته.
ولی رُک بگم، جنده.
اگه بعد از اینکه این چیز تخمی رو تو شکمم بندازم، جور دیگه‌ای بهم نگاه کنه،
جنده، ما هم یه کشتن حسابیِ لعنتی ترتیب می‌دیم براش، مرد!
همونجا می‌کشَمِش!
قبل از اینکه من رو بخوره!
انگار اصلاً نمی‌فهمه که حامله‌ست.
می‌دونی،
تو خیلی برای دختر من نامناسبی.
من؟
آره، تو.
خیلی خنده‌داره.
بچه من از یه نسل کامل از انقلابیون میاد.
و تو خیلی گمشده به نظر میای.
اون اهل عمله.
و تو فقط حرفی.
می‌خوای با این بچه چی‌کار کنی؟
می‌خوام دیده بشم و، و، و، و دوستم داشته باشن و ازم قدردانی کنن.
من نه ماهِ لعنتی اونو تو شکمم داشتم!
و حالا اون فقط می‌تونه راه بره و تمام روزهای لعنتی رو قربون صدقه‌ش بره.
انگار، انگار اون تنها دخترشه.
انگار من دیگه اصلاً وجود ندارم.
من فقط یه تیکه گوشت لعنتی‌ام.
و بعضی وقتا حس می‌کنم دیوونه‌م چون با خودم می‌گم،
یعنی، یعنی من عجیبم که به بچه‌م حسودی می‌کنم؟
من لعنتی دیده نمی‌شم.
بهم محبت نمی‌شه.
حس می‌کنم زشتِ لعنتی‌ام.
نوک سینه‌هام درد می‌کنه.
به زور می‌تونم ببینم لعنتی.
می‌دونی، من، من، من، من...
اوه نه!
هی!
عزیزم، فکر کردی داری کجا می‌ری، هان؟
همین الان داری کجا می‌ری؟
با من حرف نزن.
هر جا دلم بخواد می‌رم.
می‌فهمی که ما الان یه خانواده‌ایم، مگه نه؟
دیگه لازم نیست این کارا رو بکنی.
می‌فهمی که من خودم رو در اولویت میذارم، مگه نه؟
و تو از همین می‌ترسی.
ما، ما الان اونو داریم.
این رو که می‌فهمی، درسته؟
من خودم رو در اولویت میذارم و عدم خلاقیت تو رو رد می‌کنم.
خدایا، عدم خلاقیت من.
میشه این همه مزخرف‌گویی رو تموم کنی؟
ما یه خانواده لعنتی هستیم، میشه بس کنی؟
تو اونو داری که ازش مراقبت کنی.
کدوم گوری فکر کردی داری می‌ری؟
اشکالی نداره، عزیزم.
اشکالی نداره.
اشکالی نداره، عزیزم.
اشکالی نداره.
این یک آگاهی جدیده.
یک آگاهی جدید؟
آره.
من اون رفیق دیگه‌ت نیستم.
من مادر تو نیستم.
تو قدرتت رو روی من می‌خوای، به همون دلیلی که قدرتت رو روی دنیا می‌خوای.
تو و اون ایگوی جهنمیِ در حال فروپاشیت هیچوقت نمی‌تونین این انقلاب رو مثل من انجام بدین.
گمشو از اینجا.
انقلاب کن، عزیزم.
برو انجامش بده.
آره، عزیزم.
آره، آره، آره، آره.
هی، یه دختر تمام عیاره.
دختره.
اسمش چیه؟
شارلین.
به نظر اسم یه دختر سیاه‌پوست میاد.
از دخترای سیاه‌پوست خوشت میاد؟
عاشق‌شونم.
اون لعنتی رو بده به من...
همین الان!
دماغ‌تون رو بچسبونین به فرش.
اسم من جانگل پوسـیه.
قدرت این شکلیه.
صورتم رو می‌بینی؟
این خودِ قیام زنونه‌ست.
من شما رو نمی‌خوام.
فقط پول‌تون رو می‌خوام.
پول شما هزینه توپخانه من رو داد.
تجهیزاتم رو.
حمل و نقلم رو.
دینامیتم رو.
پیامم رو.
من خودِ قدرت سیاه‌پوستانم.
صورتم رو می‌بینی؟
من «فرنچ ۷۵» هستم!
تکون نخور.
این تکون خوردنِ لعنتی رو...
بس کن.
این تکون خوردن لعنتی رو بس کن، مرد.
وایسا.
تکون نخور لعنتی.
وایسا.
تکون نخور لعنتی.
این دپارتمان هیچ لطف خاصی در حق کسی نمی‌کنه.
مخصوصاً برای دخترای سیاه‌پوست.
تو یه قاتلی.
این کمترینشه...
سی... چهل سال زندان.
حیف که هیچکس رو نمی‌شناسی.
نه.
تو می‌تونی من رو نجات بدی.
چون تو عاشق منی.
آره.
پس نمی‌تونی بدون من زندگی کنی.
می‌تونی بغلم کنی؟
من می‌تونم آغوش...
...دولت فدرال رو بهت بدم.
باید بهم بگی کجان، اسم‌ها رو بگو.
این کار رو نکن.
باید اسم‌ها رو بگی وگرنه می‌ری زندان.
صندلی کودک یا کریر داری؟
نه، نه، نه.
اینا دو تا دستگاه ردیابه که من ساختم.
این یکی ملودی «آ» رو پخش می‌کنه.
این یکی ملودی «ب» رو پخش می‌کنه.
وقتی تو فاصله دویست سیصد متری هم باشن، با هم کار می‌کنن.
همگام می‌شن.
یه ملودی اصلی پخش می‌کنن.
باشه؟
یه نفر دیگه هم یکی از اینا رو داره.
جفت‌تون آهنگ رو بلدین.
اینجوری می‌تونین همدیگه رو پیدا کنین.
این یه دستگاه اعتماده.
درسته.
یه قانون کلی در مورد این ردیاب‌ها.
اگه اون بیرون یکی دیگه رو پیدا کردی و اتفاقی یکی از اینا رو داشت،
با جون و دل بهش اعتماد کن.
باشه؟
من اینا رو به هر کسی نمی‌دم.
اگه خواستی گوشی بگیری، نسل اول باشه.
از اون مدل‌های آنالوگ اولیه.
اون فرکانس‌ها رو دیگه ردگیری نمی‌کنن.
مشکلی برات پیش نمیاد.
در غیر این صورت، خبری از تلفن نیست.
باشه.
اگه دکل‌ها کار کنن، در هر صورت می‌تونیم همدیگه رو پیدا کنیم.
درسته.
هر چی تو این پاکته رو حفظ کن.
کارت که تموم شد بسوزونش.
مستقیم نمی‌ری «بَکتون کراس».
اول می‌ری «دِنوِر».
یه هفته تو دنور می‌مونی.
وقتی تو دنوری، اون طعمه‌ها رو کار بذار.
وقتی همه چی امن و امان شد و اون کار تموم شد، اون‌وقت می‌ری بکتون کراس.
و اینا هم اسم‌ها و شماره‌های تأمین اجتماعی جدیدن.
خب، پس من، من، من اینجا قراره کی باشم؟
شما «باب» و «ویلا فرگوسن» هستین.
یه مادر و پسر که ماه پیش موقع زایمان مردن.
یه جورایی تظاهر می‌کنیم که آدم‌های مرده‌ایم.
می‌خوای اینجوری بهش فکر کنی؟
آره.
ولی اگه این کار رو نکنیم، مرگ‌های بزرگتری در راهه.
می‌خوام اینجا دید وسیع‌تری داشته باشی.
باشه؟
این از من و تو بزرگتره.
این از باب و ویلا فرگوسن اصلی هم بزرگتره.
باشه؟
آره.
به دنیا خوش اومدی، باب.
هی، هی، هی.
بزن بریم.
دید وسیع.
گرفتم.
آره.
باشه.
من باید برم.
باشه.
متأسفم، باشه؟
متأسفم.
می‌دونم، ولی مطمئن نیستی که می‌خوای بذاری بمونه.
باید برم.
می‌دونم، ولی سفر کردن با بچه، خدای من.
بگیرش.
گرفتمش.
مواظب سرت باش.
خیله خب.
مواظب خودت باش.
هیچ جا خونه خود آدم نمی‌شه.
قبلاً همه اینا رو گفتیم، ولی باید یه بار دیگه مرور کنم.
هیچ‌وقت هیچ تماسی با هیچکس از گروه «جوسی و پوسی‌کتز».
یا هر کدوم از همکارای سابقت.
نه خانواده، نه دوست.
هیچ جرمی مرتکب نشو.
وقتی لازم باشه شهادت بدی، شهادت می‌دی.
ببین، اولین کار اینه که، یه شغل پیدا کنی.
قبض‌هات رو پرداخت کنی.
خوبی؟
به جریان اصلی آمریکا خوش اومدی.
هر انقلابی با جنگیدن با شیاطین شروع می‌شه.
آخرش اون مادرجنده‌ها کارشون به جنگیدن با خودشون می‌کشه.
به خاطر شجاعت در حین انجام وظیفه، و برقراری عدالت
در مورد گروه خودسر معروف به «فرنچ ۷۵».
ما اینجا هستیم تا به استیون جِی.
لاک‌جا.
مدال افتخار «بِدفورد فارست» رو اعطا کنیم.
چی؟
تا کی من رو به میز زنجیر می‌کنین؟
امروز، آماده‌ام که برم خونه.
شانزده سال بعد، دنیا خیلی کم تغییر کرده بود.
آماده‌ام که برم خونه.
اوه آره،
تو مرد کثیفی هستی.
اوه آره.
تو این یارو رو پنج هزار بار قبلاً هم راهی خونه‌ش کردی.
مثل قلعه‌ای تو این گوشه از یه بازی قرون وسطایی.
من دردسر وحشتناکی رو پیشگویی می‌کنم.
کلاس تاریخ؟
آها.
امیدوارم نوع درست تاریخ رو درس بدین.
لینکلن.
می‌بینم که همه بزرگا رو اینجا دارین، هان؟
اوه آره.
قصد و نیتش چی بود؟
اونجا هم که تدی روزولته، و بذارین من در مورد فیلیپین درس بدم.
ما هنوز وارد همه جزئیات نمی‌شیم، ولی ازشون فرار هم نمی‌کنیم.
باید بکنین.
باید حقیقت رو گفت.
و بعدش اون جادوگر اعظم رو اونجا دارین، درسته؟
آقای بنجامین فرانکلین.
پدر بنیان‌گذار.
برده‌دار لعنتی.
می‌ترسین که نتونین این کار رو اینجا تو کلاس درس بکنین؟
همه‌جا پر از برده‌دارای لعنتیه.
خب، در کل، بخوام بگم، «ویلا» واقعاً عالی کار می‌کنه.
اون یه رهبر بااعتماد به نفسه.
سخت کار می‌کنه.
می‌شه فهمید که واقعاً براش مهمه که دانش‌آموز خوبی باشه.
می‌دونین؟
هر روز آماده به کار و پر از انرژی وارد کلاس می‌شه.
بقیه دانش‌آموزا واقعاً تحسینش می‌کنن.
شما خوبین؟
اگه احساساتی می‌شم، فقط اشک شوقه، همین.
اوه.
متوجهم.
این مسئله برای شما خیلی احساسیه.
نمی‌دونم.
می‌دونین، ویلا بدون مادرش بزرگ شد.
مادرش وقتی خیلی کوچیک بود از دنیا رفت.
اوه.
متوجهم.
هوم.
باشه.
پس، ویلا هیچ‌وقت مادرش رو نشناخت؟
نه.
باشه.
خوبه.
این می‌تونه برای یه زن جوون خیلی سخت باشه.
قربان، ستوان اسکینر اینجاست تا با شما صحبت کنه؟
چی داری، اسکینر؟
قربان، معاون مدیر «پراگرس» دستور داره با شما صحبت کنه، قربان.
وسیله حمل و نقل شما برای ساعت ۱۸:۰۰ آماده‌ست، قربان.
می‌دونی قضیه چیه، اسکینر؟
نه، قربان.
نه، ولی فکر کنم من می‌دونم.
همین بود، تیم.
خوش اومدین، سرهنگ.
لطفاً دنبال من بیاین.
به یکی بگو به همسرم بگه چند دقیقه دیگه کارم تموم می‌شه.
سرهنگ لاک‌جا، ممنون که اومدین.
سندی، خوشحالم که می‌بینمت.
اجازه بدین «ویرجیل فراک‌مورتون» رو معرفی کنم.
ویرجیل؟
استیو لاک‌جا.
حال شما چطوره، سرهنگ؟
باعث افتخاره، قربان.
آره، بابت این همه جاسوس‌بازی تو ورودی پشتی معذرت می‌خوام.
دخترم داره ازدواج می‌کنه و لباسش
رسمی بود، نخواستیم شما احساس ناجوری داشته باشین.
کاملاً قابل درکه، قربان.
بفرمایید بنشینید، قربان.
«شین میچل» خیلی سلام رسوند.
اوه، کله‌گنده‌هه.
هنوز داره گاراژ رو می‌سازه.
پروژه ساختمونی که هیچوقت تموم نمی‌شه.
مطمئنم تمومش می‌کنه.
لطفاً بهترین سلام‌های من رو بهش برسونین؟
ممنونم.
سفرتون از «ریو دوارته» چطور بود؟
خوب بود، قربان.
اونجا دارین کار بزرگی انجام می‌دین.
خیلی ممنونم، قربان.
هر روز و هر لحظه یه نبرد تن به تن با گسترش مهاجرت کنترل‌نشده‌ست،
مگه نه؟
بله، همینطوره، قربان.
بله.
خب.
اگه می‌خواین سیاره رو نجات بدین، از مهاجرت شروع می‌کنین.
دقیقاً همینه، قربان.
شما این رو گفتین.
چند سال پیش بعد از ماجرای «پِبل».
متوجه شدم که به ما علاقه نشون دادین.
بله قربان، همینطوره.
و آیا باعث افتخارتونه که برای عضویت در باشگاه ما در نظر گرفته شدین؟
این افتخار بسیار بزرگیه، قربان.
بله، هست.
استیو، ما در گذشته به برخی از اعضای ارتش پیشنهاد عضویت دادیم.
متوجه شدیم که تخصص تاکتیکی اونها در میدان نبرد کاملاً مفیده.
حالا، هدف ما و هدف شما یکیه.
اینکه دیوونه‌های خطرناک، متنفرها، و آشغالای پانک رو پیدا کنیم و متوقف‌شون کنیم.
دیگه دیوونه‌ای در کار نباشه.
حالا، نمی‌دونم شنیدین یا نه، ولی «جیم کرینگل» فوت کرد.
اوه، بله شنیدم.
این یعنی یه جای خالی.
هوم.
سرهنگ، فکر نمی‌کنم بی‌ادبی باشه اگه بگم پیوستن به «باشگاه ماجراجویان کریسمس»
به این معناست که شما یک مرد برتر هستین.
نه، نه بهترین مرد، نه باهوش‌ترین، نه فرهیخته‌ترین،
یا خردمندترین.
این فقط به این معناست که شما از بقیه انسان‌ها برتر هستین، و شما هیچ‌وقت
محتاج ثروت یا بهترین دوستان نخواهید بود.
حالا، ما برای داشتن آزادی عمل به خودمون گزارش می‌دیم
تا خلاق باشیم و لایه‌های بروکراسی رو کنار بزنیم.
ما طبق قانون طلایی در شبکه‌ای از همفکران
مردان و زنانی زندگی می‌کنیم که وقف امن و پاک کردن دنیا شدن.
به کسی که معتقده شما
در وظیفه‌تون برای پاکسازی نژادی کوتاهی کردین چی می‌گفتین؟
می‌گفتم اونها دروغگویی هستن که هیچ جایی
در جامعه، یا اصلاً روی این سیاره ندارن.
هوم.
در حال حاضر با همسرتون زندگی می‌کنین؟
نه، قربان.
آیا تا به حال با یک متخصص سلامت روان مشورت کردین؟
نه، قربان.
آیا تا به حال هیچ قبض یا بدهی‌ای داشتین که به آژانس وصول مطالبات واگذار بشه؟
هوم.
خب، من یه جت اسکی خریدم.
نسخه تکامل‌یافته‌ی «هامینگ‌برد» قدیمی بود
«ویسپردو ۲۳۸»، که بهش می‌گفتن «دلفین دینامیتی ۳۳۵».
معیوب بود.
از پرداختش خودداری کردم.
بازم این کار رو می‌کنم.
هیچ پشیمونی‌ای ندارم.
باشه.
آیا تا به حال آگاهانه در هیچ اقدام تروریستی علیه این کشور شرکت داشتین؟
نه، قربان.
آیا تا به حال در یک رابطه بین‌نژادی بوده‌اید؟
نه، قربان.
و شما آمریکایی هستین، از والدینی غیریهودی متولد شدین؟
بله، قربان.
حالا، برای جلوگیری از هرگونه سوءتفاهم، ما در طول
فرآیند ورود، به رازداری مطلق نیاز داریم تا قضاوت کنیم چقدر جدی و از خودگذشته هستین.
متوجهین؟
هوم.
و برای اینکه برای رأی‌گیری در نظر گرفته بشین، باید تحت یک مطالعه داوطلبانه آسیب‌پذیری قرار بگیرین.
این مطالعه هر چیز مشکل‌سازی در شخصیت شما رو مشخص می‌کنه.
چی می‌تونه مشکل‌ساز باشه؟
نمی‌دونم.
چی می‌تونه مشکل‌ساز باشه؟
مطلقاً هیچی.
می‌خوایم بدونیم کنار کی ایستادیم.
حتماً.
خب، اسمش بازجویی‌های مضاعف یانکی سفیده، کاملش کنین.
پس، اگه به توانایی‌تون برای واجد شرایط بودن از نظر جسمی یا شخصیتی به عنوان
عضو «باشگاه ماجراجویان کریسمس» شکی دارین، الان فرصت دارین که بگین.
می‌خواین انصراف بدین؟
نه، قربان.
خودتون رو تسلیم می‌کنین؟
بله، قربان.
من خودم رو تسلیم می‌کنم.
بسیار خب، پس.
حالا، من و سندی باید بریم پایین تا کیک رو ببریم.
عروسی دخترتون رو تبریک می‌گم.
ممنونم.
با شما در تماس خواهیم بود.
ممنونم.
ممنون از شما.
ممنونم.
ممنونم، سندی.
ممنونم.
چطوری، رفیق؟
چیزی داری برام، رفیق؟
«اس.آی.سی» چیزی
تو ماشین؟
نه.
تو یه آشغالی.
هاوارد سامرویل.
چطوری؟
خوبم.
فرنچ ۷۵.
مقاومت.
گرینگو کایوتی.
بیلی گوت.
من در موردت تحقیق کردم.
اوهوم.
خوبه.
یه نگاه به دور و برت بنداز.
همه‌چیز رو ببین.
چیزی لازم داری؟
من خوبم.
نوشیدنی؟
نمی‌خوام.
تو هنوز زنده‌ای.
این نشونه خوبیه، مگه نه؟
اینطور به نظر میاد.
آره.
می‌دونی چرا هنوز زنده‌ای؟
تو بگو.
من بهت می‌گم.
باید بهم بگی بچه، شارلین، کجاست.
اسمش چیه؟
کجا زندگی می‌کنه؟
باید بدونم «راکت مَن» کجا زندگی می‌کنه.
باید اسمش رو بدونم.
بسته رو بیار.
باشه.
می‌تونم همکاری کنم.
اسمشون فرد فلینتستون و آرتور
فانزارلیه و آدرس‌شون هم آلفا قنطورسه.
عاشقشم.
مادرجنده رو ببین، هنوزم بانمکه.
هنوزم جوک می‌گه.
فقط می‌خوام بدونی که من نترسیدم.
از این بابت ممنونم.
اگه من جای تو بودم، منم نمی‌ترسیدم.
فقط نمی‌دونم خواهرت هم همین حس رو داشته باشه یا نه.
اسم خواهرش چیه؟
پاملا.
اوه، دیگه جوکی در کار نیست؟
اسمشون چیه؟
کجا زندگی می‌کنن؟
اسمشون باب و ویلا فرگوسنه.
اونها تو «بَکتون کراس» هستن.
بکتون کراس.
بهم یه دلیل بده که تو اون شهر نیرو پیاده کنم.
مواد و تاکو.
گرفتم.
و تمام اطلاعات رو در مورد پاتوق‌ها، جاهای داغ برای بچه‌مچه‌ها، پیدا کن.
چشم.
هی، بیا اینجا.
بیا اینجا.
داری چی‌کار می‌کنی؟
آقایان، این عملیات «بوت هیل» است.
محدوده عملیاتی ما «بکتون کراس» است.
اینجا یه شهر پناهگاهه که پر از هزاران خارجی خیس و بوگندوئه.
ما یه عملیات برای اهداف حساس زمانی داریم تا دو هدف باارزش رو دستگیر کنیم.
مرد بالغ، باب فرگوسن.
دختر نوجوان، ویلا فرگوسن، ۱۶ ساله، اهداکننده.
مرد رو می‌کشیم.
دختر رو دستگیر می‌کنیم.
خب حالا.
بروزرسانی اطلاعات.
موافقم.
بریک‌های نه تا دوازده.
راند، بریک، بریک.
دِتکو یک، سه.
عصر بخیر، آقایان.
مأمور ویژه «تو جَم».
هدف اصلی ما امشب «مزرعه مواد غذایی منجمد چیکن لیکنِ ریمهورن» است.
گزارشات انسانی ما رو به این باور رسونده که «چیکن لیکن» پوششی برای یک
عملیات توزیع هروئین در مقیاس بزرگ در محدوده عملیاتیه.
«بی‌تی‌آر»، تلاش اصلی شما، شما وظیفه پاکسازی و امن‌سازی «چیکن
لیکن» را بر عهده دارید تا عملیات
توزیع هروئین در محدوده عملیاتی را نابود کنید.
همزمان، نیروی انتظامی محلی، شما «لاستیک‌فروشی بلاتسکی»،
«رستوران مکزیکی رالی بارتو» در جاده کالیفرنیای قدیم، «تاکوفروشی تیبورون»
در مرکز خرید بکتون، و پمپ بنزین خیابان جی و بویلر رو پاکسازی و امن می‌کنین.
اینجا یه شهر پناهگاه برای هزاران مهاجر خیسه.
انتظار داشته باشین که جمعیت محلی با سازمان‌های جنایتکاری
که امشب هدف ما هستن، همدل و حامی باشن، آقایان.
ممنونم.
تو خماری و ساعت ۳ صبح رسیدی خونه.
کجا بودی؟
کجا بود... این که حتی گرم هم نیست، عزیزم.
کجا بودی؟
من کجا بودم؟
من، اه، من... خب، من مشخصاً بهت گفتم کجا بودم.
تو این رو ازم پرسیدی، منم بهت گفتم کجا بودم.
من تو «راستیک این» با گروه قدیمی بودم.
یادته که، اه، گروه قدیمیمون رو، درسته؟
استودیوی گروه قدیمی، «بلاک پَست نورمال».
آلبرت رو یادته؟
آره.
معلوم شد، آلبرت همه این تجهیزات قدیمی رو از، اه، از گروه «استیلی دَن» خریده.
استودیو تا بتونه اون، اون حس و حال قدیمی رو بگیره،
می‌دونی، اون صدای خش‌خش لامپی رو.
دیگه به هیچکدوم از این چیزا احتیاجی نیست.
اون، اون، اون تو خونه یه برنامه کامپیوتری خریده که با فشار یه دکمه کار می‌کنه.
چطوری اومدی خونه؟
منظورت چیه؟
چطوری اومدی خونه؟
خب، با ماشینم.
رانندگی کردی؟
که چی، مگه تو پرستار بچمی؟
چی، چی، چی؟
آره.
من بلدم چطور مست رانندگی کنم، عزیزم.
می‌دونم دارم چی‌کار می‌کنم.
من، من اونقدرها نخورده بودم.
چی؟
من نمی‌خوام پرستار بچه تو باشم.
نمی‌خوام نگران این باشم که ماشینت رو به تیر تلفن کوبیدی یا نه.
خب، نکوبیدم.
من این رو نخواستم.
این سرنوشتیه که برام رقم خورده.
این...
تاسه، عزیزم.
چی؟
کارت نیست.
کارت رو نمی‌ریزن.
تاسه.
گمشو بابا، باب.
فقط با این حرفات گمشو، باشه؟
بزرگ شو.
واو.
باشه.
خب، ببین، از اینکه از خودت دفاع می‌کنی خوشم میاد.
بهت افتخار می‌کنم، عزیزم.
ولی طرز حرف زدنت با پدرت بعضی وقتا، واقعاً...
نمی‌دونم، تو، تو راست می‌گی.
باید همیشه نظرت رو بهم بگی.
هیچ‌وقت چیزی رو از من پنهون نکن.
تو چه مرگته لعنتی؟
حق با توئه.
این چیزیه که باید، باید یادم بمونه.
و من، اه، من بعضی وقتا گند می‌زنم.
هی، این کیه؟
اون کیه؟
اوه، اونا فقط دوستامن.
و اونا فقط، یه ماشین قرمز اینجوری دارن، فقط یه کم پر سر و صدا رانندگی می‌کنن،
فکر نمی‌کنی؟
فقط یه ماشینه.
و تو بهشون گفتی می‌تونن این کار رو بکنن؟
آره.
بهشون گفتی بیان خونه؟
آره.
حالا، اون که رژ لب زده کیه؟
اون، اسم اون چیه؟
بوبو.
حالا، اون پسره یا دختره یا «ایشون»؟
بابا، بی‌خیال.
حالا، داره تغییر جنسیت می‌ده؟
می‌خوام بدونم.
ایشون نان-باینریه.
این عجیب‌الخلقه لعنتی کوچولو دم در کیه؟
احتمالاً بلوتوئه.
و همینجوری میان خونه من، هان؟
آره!
خیله خب.
اون، اون پارتنرته برای جشن رقص؟
دوستمه.
باشه.
تو با اون دوست لعنتیت هیچ گوری نمی‌ری تا وقتی این رو بگیری.
بگیرش!
باشه.
بذارش تو جیبت.
نمی‌خوام بذارمش تو جیبم.
بذارش تو بند جورابت یا هر چی که داری.
بند جوراب لعنتی من؟
چی؟
چطوری، رفیق؟
هی، چطوری؟
خوبی؟
آره، فقط اومدم دنبال ویلا.
آره، آره.
تو معمولاً اینقدر بلند در خونه کسی رو می‌زنی؟
اه... آره، یه لحظه به ما وقت بده، رفیق.
بذارش تو... کیف داری، کیف داری؟
جای بحث نداره!
بذارش تو کیفت!
هیچکس قرار نیست بیاد دنبالت، باب.
اینو که می‌دونی، درسته؟
این چیزیه که تو فکر می‌کنی.
چطورین، بچه‌ها؟
شماها خوبین؟
دور هم جمعین؟
آره.
می‌رین جشن رقص؟
آره، باحاله.
اگه من دقیقاً همین کار رو با کل خانواده لعنتیت بکنم چی؟
من شوخی ندارم لعنتی.
صبر کن، چی؟
بابا؟
فقط دارم بهت می‌گم.
داریم در مورد آزادی حرف می‌زنیم، عزیزم.
داریم در مورد آزادی حرف می‌زنیم.
آزادی چیز مسخره‌ایه، مگه نه؟
وقتی داریش، قدرش رو نمی‌دونی.
و وقتی دلتنگش می‌شی، دیگه رفته.
دیگه رفته.
یه کسرول ماهی تن با کورن فلکس تو فره.
روشن نذاریش.
گرفتم.
خوش بگذره، رفیق.
باشه.
باشه، باحاله.
هی!
بله؟
با تو نبودم.
اسکل.
من دارم با اون حرف می‌زنم.
بپر تو اون ماشین لعنتی.
بگوش.
بگوش، عزیزم.
دوستت دارم، باب.
منم دوستت دارم.
اه.
کسی شارژر گوشی داره؟
نه.
عاشق دامنتم.
ممنون.
عاشق کفشاتم.
مرسی.
بابات خیلی پاچه‌گیره، داداش.
اون پارانوئید لعنتیه، خب؟
باشه.
برای مسابقه رقص.
صبر کن، کی اون ویدیو رو گرفت؟
اَن.
نه.
اَن.
اون رسماً پرتش کرد روش.
چی؟
صبر کن، فکر می‌کنی کسی اون بیرون ویدیوش رو داره؟
عزیزم، نترس.
باشه؟
حالا، من می‌گم.
«گرین ایکرز»، «بورلی هیلبیلیز» و «هودرویل جانکشن».
یالا عزیزم، برام تکرارش کن.
«گرین ایکرز»، «بورلی هیلبیلیز»، «هودرویل جانکشن».
دیگه اینقدر لعنتی مهم نخواهد بود.
و زن‌ها براشون مهم نخواهد بود که آیا دیک بالاخره با جین در سریال «در جستجوی فردا» خوابید یا نه.
چون سیاه‌پوستان در خیابان‌ها به دنبال روزی روشن‌تر خواهند بود.
انقلاب از تلویزیون پخش نخواهد شد.
بابام گفت اگه کسی این چرت و پرتا رو بهم گفت با جون و دل بهش اعتماد کنم...
خب، همین الان باید این کار رو بکنی.
چون تو دردسر افتادی، ویلا.
باشه؟
یه سیگنال کمک فرستاده شده.
من اینجام که کمک کنم، ولی باید فوراً از اینجا بریم.
ببین، من مادر و پدرت رو می‌شناختم.
می‌دونم سوالای زیادی داری، و بعداً بهشون جواب می‌دم.
ولی الان، باید بزنیم به چاک.
با من از اینجا می‌ری؟
کجا؟
هرجایی غیر از اینجا.
باشه.
باید کنارم بمونی، و باید دقیقاً کاری که می‌گم رو انجام بدی.
می‌فهمی؟
بله، خانم.
گوشی همراهته؟
نه.
خیله خب.
یالا، عزیزم.
بزن بریم.
صبر کن، بابام چی؟
نمی‌دونم چی‌کار کنم.
ما برای این تمرین کردیم.
بزن بریم.
موزیک رو قطع کنین!
باید همه این بچه‌ها رو ببرم روی سن سالن ورزش، بهشون بگم همه چی
درست می‌شه، باید بنشونمشون، و باید باهاشون حرف بزنم.
همه گوش کنین، ازتون می‌خوام بلند شین و به بقیه تو زمین ملحق شین.
ویلا فرگوسن رو می‌شناسی؟
فقط اینجوری می‌تونیم اوضاع رو دست بگیریم.
یعنی یه وضعیت اضطراری ملی.
بله؟
باب؟
شما؟
جلوتر مشکل داریم و جاده امن نیست.
صبر کن، ببخشید؟
شما کی هستین؟
به کد خوشامدگویی نیاز دارم، باب.
اوه، لعنتی.
خب، من کد خوشامدگویی لعنتی رو یادم نمیاد چون یه کم نعشه کردم.
و من، سال‌ها گذشته لعنتی، پس باید اینجا کمکم کنی.
نمی‌دونم.
باید فکر کنی.
باشه.
خورشید.
فکر کن.
طلوع.
طلوع در غرب.
درسته؟
به محوطه حمله شده، و «بیلی گوت» رو گرفتن.
«بیلی گوت» همون «هاوارد سامرویل»ـه.
پس هاوارد سامرویل رو گرفتن.
گرفتنش یا کشتنش.
چه خبره؟
فکر کنم گرفتنش.
دیروز.
و تأیید شده.
«همر» آزاده و در مسیر «بکتون»ـه.
استیو لاک؟
استیو لاک‌جای لعنتی؟
این دیگه چه کوفتیه؟
چطور می‌تونه از این لعنتی‌تر بشه؟
داری می‌گی استیو لاک‌جا؟
اون به ما خیانت کرده.
هیچ‌چیز امن نیست.
همه‌چیز اشتباهه.
هیچکس بالاتر از سوءظن نیست.
نه، نه، نه، نه.
یواش‌تر.
باشه؟
دخترم... دختر لعنتی من از خونه رفته.
اون با من تو خونه نیست، پس باید اطلاعات بیشتری بهم بدی.
من در امانم.
«لیدی شامپاین» و تیمش «ویلا» رو خارج کردن.
اون در امانه.
خوبه.
باشه، خوبه.
همونجا نگهش دار.
محل‌های قرار همونایی هستن که همیشه بودن.
می‌بینیمت.
می‌بینم... خب، باشه.
محل قرار رو بهم بگو.
باشه.
محل... الو؟
محل قرار لعنتی کجاست؟
الو؟
باشه، باب.
نترس.
نترس لعنتی، باب.
خودت رو جمع و جور کن.
پارانوئید نشو لعنتی، مرد.
پارانوئید نشو.
کاری که باید بکنی رو بکن.
خب، قدم اول، قدم اول، قدم اول.
در بازه، ما بالاییم.
پاکسازی اولیه کامل شد.
پشت رو پاکسازی می‌کنم، پاکه.
پاک.
آشپزخونه.
اتاق نشیمن.
پشت امنه.
یه تونل پیدا کردم.
بذارین برم.
لعنت بهش.
فکر می‌کنی چیه؟
اون بمب‌سازه.
گاز.
نه.
اوه.
نه، نه.
نه.
این اولین جمله‌ست.
اوه، لعنتی.
یه مژه اضافه کن.
صبح بخیر.
ساعت عقربه نداره.
چرا؟
چون لازم نیستن.
ساعت چنده؟
اوه، لعنتی.
می‌دونی، من اون قسمتش رو یادم نمیاد.
بیا سر قضیه رمز اینقدر مته به خشخاش نذاریم.
ببین، من باب فرگوسنم، باشه؟
تو همین الان به خونه من زنگ زدی.
بیا این مسخره‌بازی رو تموم کنیم.
من محل قرار رو می‌خوام.
ساعت چنده؟
ببین، استیو لاک‌جا
همین الان به خونه‌م حمله کرد.
دخترم رو از دست دادم.
من باب فرگوسنم، می‌فهمی؟
من هیچی دیگه از اینا یادم نمیاد.
من دیگه هیچی از این حرفای کدی یادم نمیاد، باشه؟
بیا فقط کار رو راه بندازیم.
محل قرار کجاست؟
خب، باید ساعت رو بهم بگی.
مادرجنده، داری من رو مسخره می‌کنی؟
داری با من بازی می‌کنی، مادرجنده؟
تو همین الان به من زنگ زدی.
من باب فرگوسنم.
این رو می‌فهمی؟
یکی از مقاومتِ فرنچ ۷۵ همین الان به...
«ساعت چنده» یه سوال کلیدی تو جنبش زیرزمینیه.
مطالعه متن ضروریه.
من هیچی از این حرفای کدی یادم نمیاد.
من حتی نصف این مزخرفات رو هم یادم نمیاد و این
خط تلفن اضطراری احمقانه لعنتی، که خودش یه معجزه لعنتیه.
پس دست از سر من بردار و محل قرار لعنتی رو بهم بده.
خب، شاید باید متن شورش رو یه کم سخت‌تر مطالعه می‌کردی.
نه، نه، تو به من زنگ زدی.
این رو می‌فهمی، عقب‌افتاده لعنتی؟
تو به من زنگ زدی.
باید دخترم رو پیدا کنم.
خب، پس وقتی ساعت رو داشتی دوباره به ما زنگ بزن.
چی؟
تو... تو همین الان... تو همین الان گوشی رو روی من قطع کردی لعنتی؟
کونی کوچولوی لعنتی.
تو... پلیس!
پلیس!
اوضاعمون خوب نمی‌شه!
بزن بریم!
همه گوش کنین، این همونه!
رینا.
سلام، سرجیو، کجایی؟
سر کارم.
با چی؟
چرا اینو می‌گی؟
یه لحظه صبر کن.
آره، باید کمکت کنم!
باب!
به کمکت احتیاج دارم، سنسِی.
به کمکت احتیاج دارم، مرد.
هنوز اونجایی؟
کی کارت تموم می‌شه؟
دارم میام.
به ماریسلا زنگ بزن و بگو تو راهم.
عملاً تو ماشینم.
آره.
من به اسپرانزا زنگ می‌زنم و دوباره بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
باشه.
خداحافظ.
باب!
باید بریم!
یه اسلحه می‌خوام، مرد!
اینجا فقط نانچیکوی لعنتی داری!
می‌دونی از کجا می‌تونم یه اسلحه گیر بیارم؟
لعنتی!
چی؟
چه خبره؟
«ام.کی.یو»ئه!
ام.کی.یو، مرد.
همین الان همه‌جا هستن.
ام.کی.یو؟
ام.کی.یو چی؟
در خونه‌م رو شکوندن.
همین الان دنبال من و ویلا هستن.
همین الان.
قضیه خیلی جدیه، داداش.
آره.
هی، اون کجاست؟
نمی‌دونم.
باید گوشیم رو شارژ کنم تا بفهمم.
بیا، از گوشی من استفاده کن.
نمی‌تونم.
اون گوشی رو ردیابی می‌کنن.
باید از گوشی خودم استفاده کنم.
باشه.
بیا این کار رو خونه من بکنیم.
باید بریم.
خونه تو؟
آره.
تو خونه‌ت اسلحه داری؟
برات یه اسلحه جور می‌کنم.
اسلحه داری، درسته؟
آره.
باشه.
همین الان، یه بگیر و ببند لعنتیه.
باید این گوه رو جمعش کنم.
باشه.
آره.
بیا بریم در حین حرکت حرف بزنیم.
بریم خونه تو.
یالا.
بریم خونه تو.
گوشیم رو شارژ می‌کنم.
اونجا اسلحه داری؟
باب، باب، باب، باب، باب، باب، باب، باب.
چی؟
باشه؟
گوش کن.
نفس بکش.
باشه؟
آروم باش.
موج‌های اقیانوس.
بزن بریم.
دنبالت میام.
آروم باش.
اینجا یه جورایی وضعیت «هریت تابمن» لاتین رو داریم.
همه‌ش قانونیه، از ته دل.
شوخی نمی‌کنم.
بیا، از گوشی من استفاده کن.
نه، نه.
اون رو ردیابی می‌کنن.
می‌فهمی؟
اون گوشی‌ها رو ردیابی می‌کنن.
برای همینه که پرده‌ها پایینه.
اوه، خدایا.
من و مادر ویلا با هم می‌گشتیم و یه کارای خیلی بدی می‌کردیم.
ما عضو «فرنچ ۷۵» بودیم.
اونا اونو گرفتن، حالا دنبال ما هستن.
اوه، لعنتی.
تو مرد بدی هستی، باب.
من مأمور دنورز هستم، حالت چطوره؟
عالی.
اسمت چیه؟
بلوتو.
از دیدنت خوشبختم، بلوتو.
اشکالی نداره گوشیت رو داشته باشم؟
بیا و برام بازش کن.
ممنونم.
هی، ببخشید که مهمونی رو اینجوری خراب کردیم،
ولی چندتا سوال داریم که می‌خوایم ازت بپرسیم.
مشکلی نداری؟
حتماً.
داری می‌لرزی.
خوبی؟
سردمه.
استرس داری؟
یه کم.
چیزی لازم داری؟
خوبم.
اگه حقیقت رو بهم بگی، ده ثانیه دیگه از اینجا رفتی.
بله، قربان.
اگه بهم دروغ بگی، به مشکل برمی‌خوریم.
بله، قربان.
ویلا فرگوسن رو می‌شناسی، درسته؟
می‌شناسم.
از کجا می‌شناسیش؟
ما دوستای خوبی هستیم.
باشه.
می‌دونی الان کجاست؟
مطمئن نیستم.
آخرین بار کی دیدیش؟
تو جشن رقص دیدمش.
قبل از اینکه شماها بیاین تو جشن؟
شماره‌ش چنده؟
اون گوشی نداره.
باباش بهش اجازه نمی‌ده، برای همین...
تنها دختر دبیرستانی تو آمریکا، ویلا فرگوسن، گوشی نداره.
همونطور که گفتم.
آدرس محل سکونت سرجیو سنت کارلوس رو بهت می‌دم.
این چیه؟
این یه دستگاه ردیاب قدیمیه.
وقتی تو صد متری مال اون باشه، فعال می‌شه.
اگه کار کنه.
و هیچوقت کار نمی‌کنه.
بعضی وقتا کار می‌کنه، ولی بیشتر وقتا نه.
گوشیش چی؟
اون گوشی نداره.
چی، اون گوشی داره؟
آره.
خب، شماره‌ش رو داری، مرد؟
نه.
همه می‌دونن اون گوشی داره.
چرا بهم نگفت گوشی داره، عزیزم؟
نه، نه.
اون اجازه نداره گوشی لعنتی داشته باشه.
خب، شاید نمی‌خواسته عصبانی بشی.
من عصبانی نمی‌شم.
من دیگه سر هیچی عصبانی نمی‌شم.
ترسیدی؟
نه.
نه؟
خب، باید بترسی.
بابا هیچوقت در مورد استیو لاک‌جا حرف زده؟
آره.
آره؟
چی بهت گفته؟
اون کسیه که مادرم رو کشته.
ترجمه از کانال ناسینما ارائه زیرنویس های روز و کلاسیک با بیش از 2000 ترجمه اختصاصی فیلم و مستند و آموزش آیدی تلگرام NAcinema@
بی.تی.آی.آر.
بی.تی.
آی.آر.
پلیس!
ما
باید جیم بشیم!
همین الان من رو تو «جنسیس» ببین!
باشه، سنسِی!
نیار
همه‌چیز رو بیار داخل و من رو طبقه بالا ببین.
بیرون نمونی!
وایسا، وایسا!
اوه!
همه!
در بسته‌ست!
کمک!
یالا، رفیق!
یه کمکی بکن!
یالا!
ممنون، داداش!
بیست دقیقه وقت داریم همه رو برسونیم کلیسا.
باشه؟
به کمکت احتیاج دارم.
باید بری بالا و یه لطفی در حقم بکنی.
می‌دونم از تونل خوشت نمیاد.
باید با من بیای.
برو بالا و کمکم کن.
استبان!
استبان، اون گوشی رو بذار کنار!
بیا جلوی مغازه و حواست به مغازه باشه!
استبان!
گوشی رو بذار کنار!
من پای تلفن نیستم، مرد!
دارم سعی می‌کنم گوشی رو شارژ کنم!
آروم باش!
لعنتی، مرد!
خانواده!
باید بچه‌ها و وسایلتون رو بردارین و برام
یه صف تشکیل بدین چون امروز مأمورای مهاجرت می‌ریزن اینجا!
سریع!
نه، نباید بترسین!
نباید بترسین!
یه لحظه گوش کنین!
نباید بترسین!
ما تمام مدت با شما خواهیم بود و خدا با ماست،
ولی باید حرکت کنیم!
تا امنیت بیشتری داشته باشیم!
نباید بترسین.
من با شما میام!
خیلی خب!
عجله کنین!
معطل نکنین!
سریع باشین!
بیا پایین عشقم!
بله!
دارم میام پایین!
ممنون، مرد.
ممنون.
ممنون، ممنون.
اینجا.
قانون داشتن خوبه.
حریم خصوصی بیشتری داره.
آبری، گوشی‌ها رو بذار کنار.
برو طبقه دوم.
داریم منتقلشون می‌کنیم.
ممنون.
باب، باب، اینا همه هستن؟
آره.
بچه‌ها، این بابه.
سلام.
سلام به همگی.
سلام کنین.
باشه.
چطوری، مرد؟
جیکوب، باید بری طبقه دوم، ماریسلا.
داریم منتقلشون می‌کنیم.
همین الان.
باب، باب، این ریچله.
سلام، ریچل.
اوه، این بابه، و اینم لندنه.
لندن.
جدیدترین عضو.
چطوری؟
باشه.
آره، این پشته.
از دیدنت خوشبختم.
همینجا.
من روی کاناپه می‌شینم.
ممنون، برادر.
ممنون.
ماریا.
به این زودی‌ها نه.
یالا.
بیرون.
یالا.
این اتاق منه.
ممنون، دخترا.
آره.
یالا.
متأسفم، مرد.
یالا.
اشکالی نداره.
یالا، عزیزم.
یالا.
برق وصل شد.
خدا رو شکر.
دارم سعی می‌کنم.
سلام.
چه خبر؟
چه خبر، رفیق؟
منم، دوباره، باب فرگوسن.
نمی‌دونم یادت میاد یا نه، ولی ما قبلاً پای تلفن حرف زدیم.
فکر کنم یه سوءتفاهم کوچیک پیش اومد.
فکر کنم شروع خوبی نداشتیم.
داشتم سعی می‌کردم محل قرار رو برای دخترم، ویلا، بگیرم.
اگه نتونی به «ساعت چنده» جواب بدی، نمی‌تونم محل قرار رو بهت بدم.
این یه اصل کلیدی تو «قانون روملیوم»ـه.
تعجب می‌کنم که نمی‌تونی اسمش رو بگی.
من نمی‌دونم تو همونی هستی که می‌گی یا نه.
باشه.
خب، ببین، شاید من بتونم یه سری اطلاعات بهت بدم
و بعد تو یه سری اطلاعات به من بدی.
باشه، فقط یه کم اطلاعات رد و بدل می‌کنیم.
اسم من باب فرگوسنه.
نمی‌دونم تا حالا اسمم رو شنیدی یا نه.
من سال‌ها عضو «فرنچ ۷۵» بودم.
سال‌های سال.
بهم می‌گفتن «گِتو پَت»، «راکت مَن»، از اینجور چیزا.
تنها مشکل اینه که از اون موقع مغزم رو ترکوندم، مرد.
من تو سی سال گذشته مواد مخدر و الکل رو به فنا دادم، مرد.
من عاشق مواد و الکلم و نمی‌تونم به جون خودم یا به جون
تنها بچه‌م، جواب سوال تو، «ساعت چنده»، رو یادم بیاد.
۸:۱۵.
حالا، من این محل قرار رو می‌خوام.
می‌فهمی چی می‌گم؟
لازمش دارم.
می‌فهمم.
و سوال اینه، ساعت چنده؟
اگه محل قرار رو بهم ندی، به خدا قسم، شکارت می‌کنم و
یه تیکه دینامیت داغ لعنتی رو می‌کنم تو کون لعنتیت.
باشه، این حس امنیت نمی‌ده.
تو همین الان داری به فضای من تجاوز می‌کنی.
تجاوز به فضای تو؟
مرد، بی‌خیال.
تو چه جور انقلابی‌ای هستی، برادر؟
ما حتی تو یه اتاق هم نیستیم.
داریم پای تلفن حرف می‌زنیم.
مثل مردا.
باشه، لازم نیست داد بزنی.
این نقض امنیت منه.
اینا محرک‌های صوتی هستن.
محرک صوتی لعنتی.
گوش کن، می‌خوام یه چیزی بدونم.
می‌خوام وقتی همه اینا تموم شد یه چیز رو بدونم.
اسمت چیه؟
باید اسمت رو بدونم.
اسم من رفیق جاشه.
رفیق جاش.
یه اسم بهتر پیدا کن، رفیق جاش.
اولاً، این یه اسم مسخره لعنتی برای یه انقلابی‌ایه.
دوماً، می‌خوام مختصاتت رو بدونم.
می‌خوام همین الان موقعیتت رو بدونم.
چیه؟
من تو یه...
تو واقعاً غیرقابل تحملی، مرد.
انقلابی‌ها اینجوری گه نمی‌خورن.
می‌دونی حرف زدن با تو چقدر سخته؟
می‌دونی چه اطلاعاتی دارم سعی می‌کنم بهت بدم؟
تو یه کونیِ مته به خشخاش‌گذاری.
تو همینی، یه کونیِ مته به خشخاش‌گذار.
و می‌دونی من با کونی‌های مته به خشخاش‌گذار چی‌کار می‌کنم؟
یه «گری‌هاوک ۱۰» خبر می‌کنم.
یه «گری‌هاوک ۱۰» خبر می‌کنی؟
من دارم یه «گری‌هاوک ۱۰» خبر می‌کنم.
باشه؟
می‌خوام همین الان سرپرستت رو بیاری پای تلفن، چون می‌دونم یکی داری.
می‌دونم یکی داری، رفیق جاش.
باشه؟
داری خیلی گنده‌تر از دهن لعنتیت حرف می‌زنی.
خیلی گنده‌تر از دهنت.
باشه؟
همین الان افسر مافوقت رو بیار پای تلفن.
چون تو داری یه «گری‌هاوک ۱۰» خبر می‌کنی.
من دارم یه «گری‌هاوک ۱۰» خبر می‌کنم، رفیق جاش.
این دیگه یه جور گیر دادن تخمیه.
شماها پاسپورت خودتون رو دارین، عوضی‌ها.
بابت اون معذرت می‌خوام.
من همه این گوه رو کشوندم دم در خونه تو، مرد.
بابت همه‌چیز متأسفم.
آروم باش، عزیزم، آروم باش.
ما صدها ساله که تحت محاصره‌ایم.
تو هیچ کار اشتباهی نکردی.
خودخواه نباش.
زندگیه دیگه، مرد.
زندگی!
همیشه یه جزئیات کوچیک و ریزه، درسته؟
خب، برین جلو.
بیدار شین!
بزن بریم!
هی بچه‌ها، بزن بریم!
ساکت!
بزن بریم!
آمین.
اسپرانزا!
شب بخیر.
خبر داشتم.
عالیه، عالیه.
چرا اینقدر طولش می‌دی؟
محض رضای خدا، شماها خیلی بی‌عرضه‌این.
لعنتی!
عجله کن!
آپ وان، اینجا زولو.
من اون رو تا داخل ساختمان هدف اسکورت می‌کنم.
نیروی پشتیبان برای سرجیو سن کارلوس.
باید وارد درگیری بشم.
الان دارم زمان ورود رو تنظیم می‌کنم.
به دو تا وسیله نقلیه پشتیبان نیاز دارم.
بله؟
شما؟
آره!
سلام!
شما؟
من باب فرگوسنم.
شما کی هستین؟
برادر من.
شما؟
رفیقتم، دلی رند.
دلی؟
دلی، برادر من.
برادر من، گوش کن، مرد.
باید کمکم کنی، مرد.
ویلا رو گرفتن.
شنیدی که ویلا رو گرفتن، درسته؟
من، من، من همین الان محل قرار رو می‌خوام.
باید به یه سوال من جواب بدی، پَت.
نه، نه، مرد.
خواهشاً مجبورم نکن از این مرحله رد بشم، مرد.
پَت، پَت، آروم باش.
تو اینو بلدی.
تو اینو بلدی؟
خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم.
کُس مورد علاقه من چیه؟
بی‌موی مکزیکی.
ووو!
خب، یه لحظه.
مادرجنده!
این یه قهرمان جنگ لعنتیه.
هی، محل قرار «خواهران بیور شجاع»ـه.
خواهران بیور شجاع، نمی‌دونم.
همون محوطه‌ایه که بیرون تپه‌هاست؟
مختصاتش رو می‌خوام، مختصات دقیق.
باشه، یه لحظه.
بهشون بگو چطور برن اونجا.
عذرخواهی کن.
جدی باش.
الو.
سلام، کونی.
مختصات لعنتی رو همین الان بده.
باشه.
سریع باش!
باشه، «خواهر راشل» تو جاده اولد میشنه... باشه، یواش‌تر.
واضح حرف بزن.
هولی رو بیار بالا.
سنسِی!
مأمورای مهاجرت اینجان!
دارن در می‌زنن!
بجنبین، بجنبین!
حرکت کنین!
خدا با شماست!
به سلامتی می‌رسین!
همگی!
تو تپه‌های چوپاکابرا.
و فقط می‌خوام رسماً بگم که من متأسفم.
اوه، می‌خوای رسماً بگی متأسفی، هان؟
راستی، اون یه رمز عبور لعنتی بود، کونی لعنتی.
زمان وجود نداره، ولی به هر حال ما رو کنترل می‌کنه.
اوه، گمشو بابا!
احمق لعنتی!
گمشو!
معلومه که بچه نداری، ابله لعنتی!
هی!
آره، مختصات رو گرفتم.
جاده اولد میشن، «کرا کریک»، و بعدش تپه‌های چوپاکابرا.
وقت رفتنه، باب.
باشه، بزن بریم.
بزن بریم، مختصات رو گرفتم، مرد.
کی حواسش به پنجره‌ست، باب؟
چی؟
مواظب باش، کی حواسش به پنجره‌ست، مواظب باش.
لعنتی!
اونا اینجان!
لعنت بهش، اونا...
اوجی!
چطوری پیدامون کردن؟
اگه در زدن، می‌دونی چی‌کار کنی.
چطوری پیدامون کردن، مرد؟
چطوری پیدامون کردن؟
فکر کنم داری زیادی زنگ می‌زنی، مرد.
فکر کنم تماس اون رو ردیابی کردن.
تماس‌ها رو ردیابی می‌کنن؟
نقشه چیه؟
اوجی، نقشه چیه؟
من برش می‌دارم.
اون اسلحه منه؟
صبر کن.
نقشه چیه؟
باید بریم، مرد.
باید بریم.
من می‌برمش روی پشت‌بوم.
از اونجا به ماشینم و بعدش تو کوچه‌ش.
اینم کلیدای من.
تو پیاده‌ش می‌کنی، بهم زنگ می‌زنی.
لاتینوی جذاب، با من بیا.
نه، نه، نه، مرد.
من با تو نمیام.
نه، من با اونا نمیام.
قرار بود من با تو بیام.
بهت احتیاج دارم، برادر.
سنسِی.
سنسِی، سنسِی، خواهش می‌کنم.
شجاع باش، باب.
شجاع باش.
ممنون.
تو راهه.
آره.
ممنونم.
هی.
ممنونم، سنسِی.
لعنت بهش!
زنده باد انقلاب!
زنده باد!
یالا!
باب چش شده؟
هان؟
همه وسایلت رو بده به من، مرد!
برام مهم نیست چی‌کار می‌کنی.
تا ده ثانیه دیگه اون شماره رو می‌خوام.
من-من اینجا چیزی نمی‌دونم.
من شبیه پدر و مادرتم؟
تایلر؟
شماره لعنتی رو بده.
وگرنه بلند شو، دستات رو پشتت بذار.
باشه، شماره تلفنت رو ندارم.
بالا.
دستات رو بذار پشتت.
دستبند بزن.
از اینجا ببرینش.
دارمش.
الان داريش.
چيه؟
فکر کردم کلاس پیشرفته عقل سلیم رو پاس کردی.
بشین سر جات لعنتی.
شماره چنده؟
زیر اسم «الخاندرا»ست.
بده به من.
بده به من!
ازت پرسیدم گوشی داری یا نه.
تو چشمای من نگاه کردی و دروغ گفتی.
من اینجام تا جون لعنتیت رو نجات بدم.
می‌فهمی؟
دیگه بهم دروغ نگو.
آلفا ۲ روی خطه.
هدف مؤنث داره تو مسیر جنوب بزرگراه ۱۳۵ حرکت می‌کنه.
وایسا.
سلول ۱.
نقطه خروج.
خیله خب.
لعنتی.
نه.
غذا.
اوه!
بی.جی.
سنسِی.
یاروی تو یه... چه گهی خوردین؟
و تفنگ من؟
برام یه قلب مخفی بساز.
راشل.
خب، دیاندرا، حالا چه آتیش جدیدی سوزوندی؟
من اون بچه، ویلا فرگوسن، رو دارم.
این دختر پرفیدیا بورلی هیلزه.
در اوج نیاز و استیصال برای امان گرفتنش پیش تو اومدم.
اوه، باورنکردنیه.
من دقیقاً شبیه اونم؟
نه، نه واقعاً.
ولی از درون شبیهی، که باعث می‌شه اینجا ریسک بزرگی باشی.
بچه موش، موش می‌شه.
و ما باید مراقب باشیم.
آشپزی بلدی؟
بله.
ما به هیچکس که نتونه
مسئولیت خورد و خوراک و دفع خودش رو به عهده بگیره، اجازه اقامت نمی‌دیم.
اگه منظورت اینه، می‌تونم خرج چیزی که می‌خورم رو در بیارم و گهی که می‌زنم رو هم جمع کنم.
منظورم همینه.
خواهر واسک، پرفیدیای کوچولو رو به اتاق «پانچو ویا» راهنمایی کن.
خیله خب.
بذار اوضاع رو برات توضیح بدم.
خب، حوله‌ها اینجا هستن.
حمام مستقیم از اونجاست.
بالش‌ها هم همونطور که می‌بینی، اونجان.
و سراغ وای-فای لعنتی رو هم ازش نگیر، چون اصلاً نداریم.
خونه خودت فرض کن، گلدیلاکس.
اون چی می‌دونه؟
فکر می‌کنه مادرش یه قهرمان بوده.
و من، اه... من جرئتش رو نداشتم حقیقت رو بگم.
نتونستم... نتونستم...
پرفیدیا بورلی هیلز.
این مشکلیه که هی ادامه پیدا می‌کنه.
این انقلاب به یکی دیگه مثل اون که این دور و بر بچرخه احتیاج نداره.
اوضاع به اندازه کافی تخمی هست.
تو بیشتر از بقیه ما روحیه مبارزه داری، دیاندرا.
من خیلی وقت پیش از این گه خسته شدم.
شکوه بر پادشاه نوزاد.
فرشتگان با قلبی پر از مهر می‌سرایند.
شکوه بر پادشاه نوزاد.
صلح بر زمین و رحمت ملایم.
خدا و گناهکاران آشتی کردند.
ملت‌های مشتاق و شاد... لعنتی!
آلیس، چطوری عزیزم؟
خیلی خوبم، ممنون.
عالی به نظر میای.
اه... آره، آره.
ولی راستش... فکر کنم داره دیرم می‌شه.
خب، می‌تونم برات چندتا پنکیک درست کنم.
می‌تونی تو راه بخوریشون.
تو... اینا همون پنکیک‌های موزی هستن؟
پنکیک‌های موزی معروف آلیس؟
همونان.
می‌دونم منتظرت هستن.
بهتره برم پایین.
خیلی خوشحالم دوباره می‌بینمت، آلیس.
اوه، منم از دیدنت خوشحالم.
یک.
شاهزاده صلح.
درود بر خورشید عدالت.
نور و زندگی برای همگان به ارمغان می‌آورد.
با شفایی در بال‌هایش برخاسته.
فروتنانه شکوهش را کنار نهاد.
زاده شد تا انسان دیگر نمیرد.
زاده شد تا پسران زمین را برانگیزد.
زاده شد تا به آنها تولدی دوباره ببخشد.
گوش فرا دهید که فرشتگان پیام‌آور می‌سرایند.
شکوه بر پادشاه نوزاد.
بیا تو.
جیم.
کریسمس مبارک.
درود بر سنت نیک.
کریسمس مبارک.
چطوری؟
خوبم، خوبم.
خیلی وقته ندیدمت.
آره، خوشحالم دوباره می‌بینمت.
ویرجیل تروکمورتون رو که می‌شناسی.
ویرجیل از «پلنتینگ و دیستورشن» اومده.
کریسمس مبارک.
و بیل وسمان از «وایت‌هال» رو هم می‌شناسی.
بیل، خوشحالم دوباره می‌بینمت.
کریسمس مبارک.
و البته، روی مور رو هم می‌شناسین.
ژنرال میدانی ناوگان پنجم از جنوب غربی.
قطعاً، قربان.
صبح بخیر.
بیل، بنشین.
خب، چه خبره؟
چطور می‌تونم کمک کنم؟
خب، تیم، یه شایعه نگران‌کننده کوچیک هست که تازه شنیدیم.
و تو رو آوردیم اینجا ببینیم می‌تونی کمک کنی روشنش کنی یا نه.
می‌سپارمت به بیل.
جزئیات رو بهت می‌ده.
با شماست، بیل.
خیله خب.
تیم، میرم سر اصل مطلب.
یه گزارش تأییدنشده هست که سرهنگ استیون جِی.
لاک‌جا پدر یه بچه دورگه‌ست.
چه ترکیبی.
راه آسونی برای گفتن این نیست، ولی... آره.
سیاه‌پوسته.
خب، اگه حقیقت داشته باشه، افشاگری بزرگی می‌شه.
بیل، می‌تونم بپرسم منبعت چیه؟
حتماً.
به عنوان بخشی از یه بررسی سابقه «یانکی سفید مضاعف»، یه سری مدارک قدیمی
تو یه فایل کامپیوتری مربوط به یه مبارز سیاه‌پوست به اسم جانگل پوسی پیدا شد.
اون همین داستان رو ۱۵ سال پیش به یه افسر گفته بود.
۱۵ سال پیش.
تمام این مدت تو یه فایل قدیمی اونجا بوده.
محض شانس پیداش کردیم.
خب، اون کُسه کجاست؟
اوه، خیلی وقته مرده.
دیگه خبری از کُس نیست.
حالا، چند روز پیش، لاک‌جا یه جایزه‌بگیر رو
استخدام کرد تا یه غیرنظامی رو تو «ال پاسو» خارج کنه.
توسط یه نفر به اسم «آوانتی کی» رهبری می‌شد.
می‌شناسیش؟
آره، آوانتی رو می‌شناسم.
سرباز خوبیه.
عالی نیست.
منظورم اینه که فوق‌العاده‌ست، ولی بچه اینجا نیست.
این یه راز کثیف کوچیکه.
خودش رو نیمه‌مکزیکی جا می‌زنه، ولی در واقع بخشی از نژادش کومانچی یا، نمی‌دونم، اسکیموئه.
ردیاب فوق‌العاده‌ایه.
از روی رد پا بهت می‌گه طرف چقدر پول تو جیبش داشته،
ولی بومی نیست، برای همین بهش اعتماد نمی‌کنم.
آره.
خب، ظاهراً اونقدر خوب بوده که چیزی که لاک‌جا دنبالش بوده رو پیدا کنه.
آره.
اون هاوارد سامرویل رو پیدا کرد.
عضو سابق فرنچ ۷۵، یه راه آهن زیرزمینی رو اداره می‌کنه، غیرقانونی‌ها رو از
مرز جنوبی ما به بکتون کراس در شمال میاره، جایی که به اصطلاح یه
شهر پناهگاه درست کرده و به موادفروش‌ها و روانی‌ها کار و خونه می‌ده.
به ماریجوانا هم معتاده.
واقعاً؟
خب، به نظر میاد این یارو خیلی آدم حسابیه.
چیز بعدی که فهمیدیم این بود که سرهنگ لاک‌جا نیروی ویژه‌ش رو به بکتون
کراس بسیج کرده و یه حمله درجه یک به مزرعه منجمد «چیکن لیکن» انجام داده.
اوه، نه.
من عاشق ناگت‌هاشونم.
خب، این می‌تونه به معنی کمبود ناگت باشه.
ناگفته نماند که «چیکن لیکن» مال همکار ماجراجوی کریسمسی‌مون،
برادر بِرت ریمهورنه، که می‌خواد اون خارجی‌های خیسش برگردن سر کار.
بعدش... به دبیرستان حمله کرد، تیم.
آره.
دبیرستان.
و حالا، تو خیابونای بکتون کراس جهنم به پا شده.
و ردیابش رو خاموش کرده.
ببخشید حرفتون رو قطع می‌کنم، ولی فکر کنم دارم
منظور شما آقایون رو می‌فهمم.
این زنجیره عجیبی از اتفاقاته.
پس لاک‌جا دنبال دورگه‌شه، ولی می‌دونیم خرس مادر کجاست؟
جالبه که این رو پرسیدی.
پرفیدیا بورلی هیلز.
در حال حاضر مفقودالاثر، عضو سابق فرنچ ۷۵.
حدود ۱۵ سال پیش وارد برنامه حفاظت از شهود شد، ولی بعدش ناپدید شد.
مأمور دستگیری، سرهنگ استیون جِی.
لاک‌جا.
آژانس گفته بسته به گزارش، یا تو کوباست یا الجزایر.
پس، از اون مادرای فداکار نبوده، اینطور که معلومه.
اونوقت به ما می‌گن وحشی.
لاک‌جا دکش رو کثیف کرده.
باید تمیزش کنه.
اگه بتونه این بچه رو پیدا کنه، می‌تونه مدرک رو از بین ببره.
و به احمق فرض کردن همه‌مون ادامه بده.
از من می‌خواین چی‌کار کنم، قربان؟
تیم، با توجه به تخصصت تو پرونده‌های خانوادگی، ما حس کردیم که... تمیزش کن.
تمیز؟
باید همه‌مون بتونیم از روی زمین غذا بخوریم.
اینقدر تمیز.
بله، قربان.
خب، بسیار خب، آقایون.
به نظر میاد دارم به سمت غرب می‌رم.
و باشد که سنت نیک همراهت باشه.
درود بر سنت نیک!
یه چیزی می‌خوام ازت بپرسم، باشه؟
باشه؟
اون آدم‌فروش بود؟
آره، بود.
بابام بهم گفت اون یه قهرمان بود.
هی، سرت رو نکوب!
سرت رو نکوب!
سرت رو به اون نکوب.
باشه.
آقا، فامیلیت رو می‌دونی؟
نه.
فامیلیت چیه؟
بتمن.
باشه، یالا.
باید فامیلی واقعیت رو بدونم.
پارکر.
پیتر پارکر، مرد.
پیتر پارکر.
آره.
خیله خب، گوش کن.
این آخرین شانس توئه.
اگه فامیلی واقعیت رو نگی، یه اتهام دیگه بهت اضافه می‌شه.
باشه، باشه.
محض رضای خدا، دست از سرم بردارین.
پارکر.
جیم پارکر، مرد.
اسمت جیم پارکر ـه؟
آره.
باشه، جیم.
تاریخ تولدت کیه؟
یه جایی تو دهه هشتادم، مرد.
تو دهه هشتاد.
آره.
بزن بریم.
نوبت توئه.
بزن بریم.
بلند شو.
اونجا بشین.
آقای جیم پارکر، درسته؟
۴۲ ساله؟
آقا، ایشون پشت سرتون علائم حیاتی شما رو چک می‌کنن، باشه؟
آقای پارکر.
آقای پارکر، اینجا.
هیچ مشکل پزشکی‌ای دارین؟
آقای پارکر، می‌تونین به من نگاه کنین، آقا؟
باب.
می‌تونی به من نگاه کنی؟
دیابت دارین؟
آره.
دیروز انسولینت رو زدی؟
می‌دونی، اگه مرد بدی باشی، باید حواست باشه
که انسولینت رو هر روز بزنی، درسته؟
افسر، ما نمی‌تونیم این یکی رو قبول کنیم.
اون باید بره اورژانس.
ممنونم، قربان.
روز خوبی داشته باشین.
هی، چطوری؟
حالت چطوره؟
روز بخیر.
آقای پارکر، دستشویی شما اینجاست، باشه؟
بیا قندت رو بگیریم.
تو از دستشویی رد می‌شی، مستقیم تا آخر راهرو به سمت راست،
همین الان به سمت پله فرار.
همین الان؟
همین الان.
آماده‌ای؟
ایول!
اوه خدای من.
بیا یه سلفی بگیریم.
اوه خدای من.
یالا.
باشه.
موفق شدیم.
بزن از اینجا بریم، مرد.
خواهران بیور شجاع، تپه‌های چوپاکابرا، تپه‌های چوپاکابرا.
بزن بریم.
سیری، خواهران بیور شجاع.
بزن بریم.
باشه.
هر روز پیش نمیاد که تو یه روز دوبار از دست «۷۵» نجات پیدا کنی.
بزن بریم بترکونیم!
آره.
بزن بریم!
هی، آقا.
همینجا.
آقا، من سرهنگ استیو لاک‌جا هستم.
با من در نیفت.
اطلاعاتی برای من داری؟
تفش کن بیرون.
یه ماشین دیدم.
یه ون خاکستری که به سمت شمال جاده «کرافورد کریک» می‌رفت.
تری؟
نتونستم بگم.
مرد سفیدپوست راننده بود، دختر سیاه‌پوست مسافر.
شمال.
تو این تپه‌ها چی هست؟
خواهران بیور شجاع.
اونا کین؟
گندم می‌کارن.
این یه جور شوخی مریض با خداست؟
شوخی نمی‌کنم.
چند تا زن؟
نمی‌دونم.
یه عده.
ده یا بیست نفر.
سلاح؟
فکر کنم گیاهخوارن.
آقایون، کاری که بلدیم رو انجام بدیم.
دلتا ۲، دلتا ۱.
باید عقب‌نشینی کنیم.
عقب‌نشینی.
رشته کوه.
ده کیلومتر شمال غربی.
دریافت شد.
سلام، تِینز!
بله، آقای اسمیت.
بیا نزدیکتر.
اگه این جور در نیاد، آزادت می‌کنم.
ولی اگه جور در بیاد، اگه این یه خط صاف باشه، تو به مشکل می‌خوری.
این چیه؟
آینده توئه.
الان چند سالته؟
تو ۱۶ یا ۱۷ سالته.
یکی از این دوتاست.
دوست پسر داری؟
من حرفی با تو ندارم.
تو برای داشتن دوست پسر خیلی جوونی، پس جوابت نه هست.
به جای من جواب نده.
همه‌چیز جور در میاد.
تو اون رو از دبیرستان می‌دزدی، گوشیش رو پیدا می‌کنی، اون رو له می‌کنی.
ولی بعدش تو خط ۹۰ یاردی تو یه صومعه بوگندوی لعنتی گند می‌زنی.
هوم.
باید درد داشته باشه.
تو به من کمک کن، منم به تو کمک می‌کنم.
می‌تونی «پَت کلهون» باشی.
راکت من، گتو پَت.
و من می‌ذارم بری خونه.
می‌ذارم اون دختر کوچولو رو نجات بدی.
می‌دونی که اون پیش سرهنگه، درسته؟
منظورم از خونه.
زندان فدراله برای تو.
بهش تجاوز کردی؟
فکر می‌کنی دختر منی؟
عاشقش بودی؟
جوابم رو بده.
فکر می‌کنی دختر منی؟
مهم نیست اون آزمایش چی بگه.
من یه پدر دارم و اون تو نیستی.
تو به اون می‌گی پدر؟
اون برای مادرت کافی نبود.
چطور می‌خواد برای تو کافی باشه؟
هان؟
اون کجاست؟
قسم می‌خورم نمی‌دونم.
نمی‌دونم.
دیاندرا، می‌دونی چند نفر روبروی من می‌شینن و به خدا قسم می‌خورن؟
که نمی‌دونن.
به خدا قسم، نمی‌دونم.
به خدا قسم، اگه بدونی، می‌تونیم اون دختر رو نجات بدیم.
اون دختر کاری نکرده و من نمی‌دونم.
نمی‌دونم کجاست.
اگه می‌دونستم کجاست، بهت می‌گفتم. نمی‌دونم کجاست.
تو چته؟
اون کجاست؟
خودت رو نجات بده.
برو زندان.
من می‌برمش پیش سرهنگ.
تو دختره رو نجات می‌دی.
اینا گزینه‌های تو هستن.
تو یه موقعیت باخت-باخت-شاید نجات جونت هستی.
باید آرایش بیشتری بکنی تا خودت رو بهتر نشون بدی.
به یه جشن رقص می‌ری، به خودت می‌رسی.
آرایش بیشتری می‌کنی.
چرا لباست اینقدر تنگه؟
من همجنسگرا نیستم، اگه منظورت اینه.
من اینو نگفتم.
من همجنسگرا نیستم.
من اینو نگفتم، ولی بند کفشات رو می‌بینم.
نه، تو یه عوضی همه‌چی‌دونی.
اوه آره، تو فقط یه پرنسس کوچولویی، مگه نه؟
زبون دراز.
فکر کنم مادرت زبون درازی می‌کرد و منم چالِش کردم.
تو به خاطر آوردن چیزی که الان خوندی مشکل داری؟
اگه یه خط صاف باشه، من به مشکل می‌خورم.
اگه نباشه، باید بذاری من برم.
خدایا، امکان نداره من واقعاً مال تو باشم، چون من واقعاً می‌تونم نفس بکشم لعنتی.
خفه شو.
فقط خفه شو، توله‌سگ لعنتی!
آه-اوه.
ماشینم رو بیار، بچه‌م رو بذار تو ماشین.
فقط هیچوقت فکر نمی‌کردم این مادرجنده برگرده سراغ ما.
تنبل شدم، مرد.
حواسم جمع نبود.
فکر می‌کردم یه روزی کسی که از اون در میاد تو
مادرش خواهد بود، نه این عوضی لعنتی.
دخترش رو می‌دید، می‌دونی، بهش چیزای
دخترونه یاد می‌داد، موهاش رو درست می‌کرد، یه مادر می‌شد.
من نمی‌تونم موهاش رو درست کنم، مرد.
می‌دونی؟
بلد نیستم موهاش رو درست کنم.
واو.
ناامید نشو، باب.
نمی‌شم.
من اینجام.
آروم باش، داداش.
مادرجنده.
بزن بریم.
این رو بذار تو کوله‌پشتیت.
این آخر خط نیست، هان؟
برای تو نه.
موج‌های اقیانوس.
باید ولت کنم برم، کیموسابی.
خب، من پیاده می‌رم.
پیاده؟
بزن بریم.
من می‌پیچم تو این پمپ بنزین.
سرعتم رو کم می‌کنم.
می‌پری بیرون.
از اونجا به بعدش با منه.
با شماره من، آماده باش.
بپر بیرون.
آره.
باشه.
می‌دونی آزادی چیه؟
چی؟
بدون ترس.
درست مثل تام کروز لعنتی.
باشه.
روی چهار بپر.
یک.
دو.
یه اسلحه بهم بده.
سه.
برو.
چهار.
پریدم.
چهار.
بالا.
برو چهار.
دو.
جان، ولم کن.
داری آخرین بار رو جبران می‌کنی؟
بازی‌های پدر-دختری؟
من یه ماجراجوی کریسمسم!
می‌دونی اون چیه؟
من یه رسالت والاتر دارم!
این افتخارش از داشتن تو بالاتره!
درگیری!
دو به یک!
اون
عفریته‌ترین جادوگری که تا حالا دیدم... خفه شو!
آره، اون تسخیر شده بود.
داشت گند می‌زد.
مثل تو، تو هم اینو تو وجودت داری.
من این رو از درون اون بو کشیدم و می‌تونم از درون تو هم بو بکشم.
اون یه آدم‌فروش لعنتی بود.
اون یه جنگجو بود، یه جنگجوی برحق آزادی!
و با ضعیف‌ها می‌جنگید!
اون یه آدم‌فروش لعنتی بود!
هان؟
تو باید به هر دوی پدر و مادرت احترام بذاری.
چشمای لعنتیت رو در میارم.
آرتی!
کار و بار جایزه‌بگیری چطوره؟
بد نیست، تو چطوری؟
می‌تونست بهتر باشه.
یکی دو تا نیست که، همه‌ش گهه.
اگه تو هم اینطور فکر می‌کنی.
به هر حال، باید از شر این یکی خلاص بشم.
این کیه؟
مظنون به قتل، یه دورگه خارجی، درگیر با کارتل‌های مواد، کسی که دل کسی براش تنگ نمی‌شه.
این بچه‌ست، من با بچه‌ها کاری ندارم.
بچه‌ها کارای بدی می‌کنن.
داری چی‌کار می‌کنی؟
من نمی‌تونم انجامش بدم، سرم شلوغه، پس نمی‌تونیم انجامش بدیم.
خب پس بده اریک گارو انجامش بده.
نمی‌خوام اریک گارو انجامش بده، من بهت پول می‌دم
دستمزد روزانه‌ت رو نمی‌دم، این کار رو تموم کن.
برام مهم نیست، من انجامش نمی‌دم.
خیله خب.
واحد ۱۷۷۶، کمتر از پنج مایل بیرون «دل ریو» کنار «والترز لندینگ».
آره.
تو اون رو بهشون برسون، منم دستمزد روزانه‌ت رو می‌دم.
ادب نداری، لعنتی!
درست تربیت نشدی!
می‌بینی؟
این چیزیه که مادرت تربیت کرده.
جک!
متأسفم که مجبوری این مسیر رو بری.
اگه کمی ادب داشتی، شاید می‌تونستیم با هم آشنا بشیم.
کدوم گوری داری من رو می‌بری، عوضی؟
قراره کسی بیاد دنبالت؟
گفتم، قراره کسی بیاد دنبالت؟
آره.
اگه پیدام کنن، دهنت رو سرویس می‌کنم.
لعنتی، لعنتی، لعنتی، لعنتی.
لعنتی!
دختر سیاه‌پوست!
ی... ی... ی... یه خانم کوچولو!
یه مرد بد!
مرد بد!
اونجا نرو!
اونجا برو!
اونجا نرو!
اونجا برو!
روز طولانی‌ای داشتم، مرد.
چراغ‌ها رو اون پشت ندیدی؟
بله، دیدم.
تو ماشین در مورد چی حرف زدین؟
ببخشید؟
اون پشت تو ماشین در مورد چی حرف زدین؟
مزخرفات.
مطمئنی؟
بله، خانم.
امروز مشروب خوردی؟
چندتایی خوردم.
چندتا چی؟
چندتا آبجوی کوچیک.
بفرما.
می‌بینمت.
گرفتمت.
مادرجنده، گرفتمت.
سریعتر!
تیکه گه لعنتی!
برو!
این از طرف لاک‌جاست؟
یه جنازه داریم.
دریافت شد، دریافت شد.
ممنون، واگن‌سوز.
هی، کله کیری!
داری چی‌کار می‌کنی؟
هی، موقرمزی، می‌دونم صدام رو می‌شنوی.
اون سیم آتیشی حسابی خرفتت کرده.
خیله خب، ممنونم.
دفعه بعد می‌بینیمتون.
ما دیگه می‌ریم.
هی، موقرمزی.
«گرین ایکرز»، «بورلی هیلبیلیز» و «هونرویل جانکشن»!
ویلا!
ممنونم.
خواهش می‌کنم!
«گرین ایکرز»، «بورلی هیلبیلیز» و «هونرویل جانکشن»!
چی؟!
«گرین ایکرز»، «بورلی هیلبیلیز» و «هونرویل جانکشن»!
نمی‌دونم... بس کن!
ویلا؟
«گرین ایکرز»، «بورلی هیلبیلیز» و «هونرویل جانکشن»!
نه، نه، عزیزم، منم!
ویلا، منم!
«گرین ایکرز»، «بورلی هیلبیلیز» و «هونرویل جانکشن»!
باشه!
باباتم، ویلا!
دیگه اینقدر لعنتی مهم نخواهد بود!
من رو نگاه کن!
تو کی هستی؟!
باباتم!
من رو نگاه کن!
اشکالی نداره!
من خوبم!
تو خوبی؟
برو، برو، برو!
بزن بریم، بزن بریم!
من خوبم، خوبم!
خب، باشه... نه، نه، نه، نه...
چه انتظاری داشتی؟
اگه من رو برادر صدا می‌کنی، پس کجایی؟
تو خوبی؟
من بهتر از این نمی‌دونم... باید نجاتت بدم!
اگه بخوابم می‌میرم!
برادران، وقت رفتنه!
آیا یک مبارز سیاه‌پوست به نام پرفیدیا بورلی هیلز رو می‌شناسین؟
بله، می‌شناسم.
آیا او عضو گروه شورشی معروف به «فرنچ ۷۵» بود؟
بود.
بله.
سرهنگ لاک‌جا، آیا شما با این زن وارد یک رابطه عاشقانه شدین؟
آقایان، من با دشمن رو در رو درگیر شده‌ام
هم در نبرد و هم در کوچه‌های تاریک و سایه‌های جاسوسی.
من یک بار به طور معکوس مورد تجاوز قرار گرفتم.
تجاوز معکوس؟
می‌تونین برای ما توضیح بدین چطور ممکنه، سرهنگ لاک‌جا؟
دشمن از فریب استفاده کرد.
به من مواد مخدر داده بودن.
و در حین بیهوشی, مغزم کار نمی‌کرد.
اما قدرتم کار می‌کرد، و معتقدم از آن سوءاستفاده شد.
چه نوع مدرکی دارین؟
اگه بیهوش بودین، از کجا می‌دونین این حقیقت داره؟
نمی‌دونم حقیقت داره یا نه، ولی وقتی بیدار شدم، مشکوک شدم، چون
در یک ناحیه خصوصی حساسیت وجود داشت و مقداری باقی‌مانده از یک تعامل بود.
تعامل؟
حداقل اون یه شیطان منی بود.
یک شیطان منی.
درسته.
سرهنگ لاک‌جا، هدف دشمن از تجاوز معکوس به شما چی می‌تونه باشه؟
اونها قدرت ذهن و بدن من رو دیدن.
بهش طمع داشتن.
تبریک می‌گم، استیو.
تو یه ماجراجوی کریسمسی.
اوه، خدای من.
ممنونم، قربان.
بذار مقر جنوب غربی رو بهت نشون بدم.
ممنونم.
بریم یه قدمی بزنیم؟
بله، قربان.
اولین توقف تو گشت ما، دفتر جدید شماست.
اوه، خدای من.
می‌دونی، اگه بخوام صادق باشم، سندی، یه لحظه‌ای بود
که فکر نمی‌کردم موفق بشم.
اوه، لاک‌جا، ما خوش‌شانسیم که تو رو داریم.
خب، نیازی به گفتن نیست، اینجا فقط یکی از جاهاییه که می‌تونی
کلاهت رو آویزون کنی، جلسه بذاری، چندتا وسیله شخصی بدزدی.
دوست داریم اعضامون حس کنن هر زمان، شب یا روز، یه خونه دوم دارن.
ایده خوبیه.
خب، الان خالیه، ولی می‌ذاریم خودت شخصی‌سازیش کنی.
سلیقه یه مرد معرف شخصیتشه، مگه نه؟
دقیقاً همینطوره، قربان.
و رسیدیم.
سوئیت ۵۵.
اون منظره رو ببین.
اون رو نگاه می‌کنی؟
بله، حتماً.
لعنتی.
کلیدات رو فراموش کردم.
اینجا منتظر بمون.
میرم از دفترم برشون دارم.
بله، قربان.
یه مدتیه یه چیزی رو پیش خودم نگه داشتم.
و می‌خواستم بهت بدمش.
باشه؟
و قبلاً بهت ندادمش چون من، اه...
فقط نمی‌خواستم تو رو در معرض یه سری چیزا قرار بدم.
می‌دونی، نمی‌خواستم در موردش ناراحت یا گیج بشی.
نمی‌دونم.
نمی‌دونم چی می‌خواستم.
می‌خواستم... می‌خواستم... می‌خواستم ازت محافظت کنم.
از همه گندکاری‌های مادرت.
از همه گندکاری‌های خودم.
فقط... فکر کنم می‌خواستم من کسی باشم که برای کمک پیشش میای، درسته؟
می‌دونی، اون کسی که...
اون بابای باحالی که می‌تونی هر چیزی رو بهش بگی.
با اینکه می‌دونم این غیرممکنه.
ولی نمی‌خوام... نمی‌خوام دیگه در مورد هیچی بهت دروغ بگم.
و چند سالیه که یه چیزی رو پیش خودم نگه داشتم.
و فقط می‌خوام...
فقط می‌خوام بهت بدمش.
باشه؟
می‌خوام این رو باهات شریک بشم.
و... اگه می‌خوای ببینیش...
می‌تونی ببینیش.
می‌خوای ببینیش؟
نمی‌دونم چیه، بابا.
نمی‌دونی چیه؟
نه.
این یه...
این یه نامه‌ست.
این یه نامه از طرف مادرته.
برای منه یا برای تو؟
برای توئه.
می‌خوای بری تنها بخونیش؟
برو.
شارلین عزیز...
سلام از اون سوی سایه‌ها.
نمی‌خوام شوکه‌ت کنم، ولی خیلی وقته که به نوشتن برای تو فکر می‌کنم.
اغلب بیدار می‌شم و برام کاملاً دیوانه‌کننده‌ست که چطور...
و چرا... من امروز جایی هستم که هستم.
و جدا از خانواده‌ام.
من تمام عمرم تظاهر کردم...
تظاهر کردم که قویم.
تظاهر کردم که مرده‌ام.
آیا برای ما خیلی دیره... بعد از همه دروغ‌های من؟
خوشحالی؟
عشق داری؟
وقتی بزرگتر بشی چی‌کار می‌کنی؟
تو هم مثل من سعی می‌کنی دنیا رو تغییر بدی؟
ما شکست خوردیم.
شاید تو نخوری.
شاید تو کسی باشی که دنیا رو درست می‌کنه.
من هر روز به تو فکر می‌کنم.
هر روز.
و ای کاش برای هردوی ما قوی بودم.
می‌دونم یه روزی...
وقتی زمانش برسه.
و امن باشه.
تو من رو پیدا می‌کنی.
لطفاً یه بوس برای بابات بفرست.
«گِتو پَتِ» من.
عاشق مادرتم.
منم همینطور.
این فلش کار نمی‌کنه.
صورتم رو نمی‌گیره.
هان؟
نمی‌دونم چطور صورتم رو بگیرم.
بکش بالا.
و بعدش یه علامت صاعقه هست.
و اونجا نوشته فلش خودکار، روشن و خاموش.
نه.
خب، اگه اون... رو فشار بدی
اون یه... کوچیک هست
یه دایره کوچیک سمت راست پایینه.
اون رو بزن.
باشه، یا با دوربین پشت بگیر.
فکر کنم اونم خوبه.
یا باید اون دایره رو فشار بدی.
من گفتم اوکلند؟
آره.
می‌دونی، اوکلند از اینجا سه ساعت و نیم راهه.
آره.
می‌دونی که دوره، درسته؟
بیرون داره بارون میاد.
هی!
مواظب باش.
سلام.
Watch Online Movies and Series for FREE