ZABIJAJ UWAŻNIE
Zabiję was! Zabiję was wszystkich!
Nic nie widzieliście!
To Dragan Sergowicz.
Ukrył się od razu po dokonaniu zbrodni.
Oto lista wszystkich znanych nam miejsc,
w których może przebywać.
Jego nieruchomości, siedziby firm, bezpieczne schronienia i tak dalej.
To Björn Diemel.
Jego prawnik.
Poszukiwany skontaktuje się z nim.
Świetnie, jadę do willi nad jeziorem Bradower.
Kąpielówki zostaw w domu. Jedziesz do kancelarii.
Tak? O co chodzi, Möller?
O Björna Diemela. Nie chcę, żebyś miała problemy.
Nie mamy konfliktu interesów. Po prostu razem studiowaliśmy.
Poza tym szukamy Dragana Sergowicza, nie Björna Diemela.
No tak.
Rozumiem.
Wszystko w porządku?
Tak.
- Co powiesz na małą niespodziankę? - Kocham niespodzianki.
W takim razie zamknij oczy.
A potem wypowiem zaklęcie i będzie na ciebie czekać niespodzianka.
Uwaga…
Niespodzianka.
Otwórz oczy.
Tatusiu, zaklęcie!
No tak.
Czary-mary, hokus-pokus tyle lodów to nie psikus!
Możesz spróbować każdego smaku.
Tata zaraz wróci. Dobrze, skarbie? Pa.
„Hokus-pokus”. Co to za gówno?
Mówiłeś, że trzeba oddzielać życie rodzinne od zawodowego.
A może zmieniłeś plan?
Nie.
Dobra.
Dziękuję za pomoc, przyjacielu.
On pomoże mi zniknąć.
Potem da znać tobie i reszcie, jak prowadzić dalej interesy. Dobra?
I dopilnuj, żeby mała wsiadła do auta.
Coś we mnie stanowczo sprzeciwiało się wsadzeniu Emily
do jednego auta z tym psychopatą.
Szefie?
Nie potrzebujesz wody?
Na tę parę kilometrów? Zamykaj.
No już.
Oczywiście nie zajechałem daleko.
Ale w stanie uważności moje tętno wynosiło 30,
a nieplanowany przystanek postrzegałem jako ćwiczenie prawnicze.
- Pan Diemel. - Nuggetsy poproszę.
Nie. To ja tu mam prośbę.
Proszę wysiąść. Kontrola ruchu drogowego.
Kontrole ruchu drogowego są dozwolone jedynie na drogach publicznych.
A pan stoi na wyjeździe z garażu, czyli na terenie prywatnym.
Oszczędzi mi pan pisania na pana skargi,
mówiąc, czego pan chce.
Dobrze.
Czy widział pan Dragana Sergowicza?
Tak, jest w bagażniku.
Czyżby?
Moja córka zajęła miejsce z przodu.
Tak, ale fotelik dla dziecka powinien być zamontowany z tyłu.
Nie ma przepisów nakazujących przewożenie dzieci na tylnym siedzeniu.
Fotelik można montować z przodu,
o ile poduszka powietrzna nie stanowi zagrożenia dla dziecka,
jak w przypadku fotelika niemowlęcego.
Którym ten nie jest.
Ma pan dzieci?
- Chciałem zapytać… - Wie pan, czego ja chcę?
Czasu sam na sam z córką.
Spokoju od nieznających prawa policjantów.
I dokładki nuggetsów.
Tutaj najwyraźniej tego nie dostanę. Miłego dnia.
Jedźmy coś zjeść.
Patrz, jaki słodki, tatusiu.
Taki mięciutki.
Super!
Jadę z tatą na wycieczkę.
Tata jest najlepszym tatusiem na świecie.
Tak, pani Egmann?
- Cześć, Björn. Jak się masz? - Dobrze.
Ale jestem w drodze z córką.
Powiedziałem twojemu koledze, czego nie wiem.
Będę się streszczać.
Jeśli będziesz dziś rozmawiać ze swoim ulubionym klientem,
powiedz mu, że nie mieliśmy dotąd tak łatwej sprawy o morderstwo.
- Nie wiem, o czym mówisz. - Nie po to byłeś w biurze?
Byłem tam, bo córka chciała pobawić się w prawników.
Ja tylko kolorowałam.
Na czym polega ta zabawa?
Na utrudnianiu śledztw i okłamywaniu starych znajomych?
Nicole. Jak mówiłem, Emmi jest ze mną i nas słyszy.
Cześć, Nicole.
Cześć, Emily.
Przekaż mu, żeby sam się zgłosił na policję.
- Zaoszczędzi nam to kłopotów. - Przykro mi, że je macie.
Emily i ja próbujemy ich unikać.
Do zobaczenia.
- Björn? - Pa.
Tato, kiedy dojedziemy?
Niedługo.
- Już? - Już niedługo.
Już?
- Już niedługo. - Już?
Już jesteśmy.
Jesteśmy.
Co to jest, tatusiu?
To… praca.
Tata ma w bagażniku trochę pracy.
Praca jest niedobra, tatusiu.
Najpierw wysepka czasu, a potem praca. Chodźmy!
Chodź, tato!
- Najpierw wysepka czasu, potem praca. - Tatusiu! Chodź tu!
Tata jest najlepszym tatusiem na świecie.
Halo!
Mecenasie!
Chodź, tatusiu!
Większość stresu, który sobie fundujemy,
wynika z naszego całkowicie wypaczonego pojęcia wolności.
Wolność nie oznacza możliwości robienia tego, co się chce.
Co w tym złego?
Założenie, że przez cały czas musimy coś robić,
jest główną przyczyną stresu.
Dopiero gdy przyswoimy,
że nie musimy robić tego, czego nie chcemy robić…
dopiero wtedy będziemy wolni.
Tatusiu!
Chodź tu wreszcie!
Musiałem przejść kurs uważności, żeby pojąć to,
co moja córka rozumiała instynktownie.
Należy bronić wysepek czasu przed intruzami.
- Mecenasie! - Tato!
Otwieraj!
Chodź już!
Nie muszę robić tego, czego nie chcę.
- Tatusiu! - Jestem wolny.
Halo!
Tak!
Chodź, tato!
Przez resztę dnia auto z Draganem w bagażniku było lata świetlne ode mnie.
Gdy ja smarowałem Emily kremem z filtrem,
bagażnik z Draganem nagrzał się do temperatury 57,3 stopnia.
Godzinę później było pewnie dwa razy goręcej.
Dragan próbował utrzymać stałą temperaturę, pocąc się obficie.
Naczynia krwionośne skóry rozszerzyły się, by zwiększyć przepływ krwi i oddać ciepło.
Po południu krążenie krwi Dragana musiało działać na pełnych obrotach,
a wkrótce cały jego układ sercowo-naczyniowy padł.
Może stało się to, gdy wypuszczaliśmy łódkę na jezioro.
Gdy kładłem Emily do łóżka, Dragan zapewne już nie żył.
Dla mnie i mojej córki był to cudowny dzień.
Dla Dragana jego ostatni.
SZCZĘŚCIE
Jak na ironię, zmarł z przeciążenia,
ponieważ ja relaksowałem się, praktykując uważność.
Wstawaj, tatusiu!
Tatusiu, wstawaj!
Jezioro nadal tam jest!
Popatrz, tato, kruk.
Kruk wzywa nas na śniadanie.
- Pójdziemy popływać? - Znowu?
- Tak. - Oczywiście.
Możemy znowu popływać.
A co powiesz na lody na śniadanie?
- Tak! - Ale nie mów mamie.
Okej.
Tatusiu, co tak dziwnie pachnie?
Tak, to…
To moja praca w bagażniku.
Możesz się jej pozbyć?
Później, skarbie.
Daję słowo.
- Na razie otworzymy okno. - Dobrze.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIA – KANCELARIA, DR DRESEN, TONI, NIEZNANY, NICOLE EGMANN
Panie Diemel, tu Bregenz.
Bombardują nas telefonami w sprawie pana klienta.
Mecenasie, tu Toni. Oddzwoń jak najszybciej.
Cześć, Björn. Tu znowu Nicole.
Ostatnio nie mogliśmy swobodnie pogadać. Ale dalej mam kilka pytań.
Mówi Thewes z lokalnej gazety.
Chciałabym zadać kilka pytań na temat Dragana Sergowicza.
Co z tobą? Oddzwoń albo pożałujesz!
Tylko nie tym tonem.
Cześć!
Raz, dwa, trzy i siup.
Ale jesteś ciężka. Urosłaś?
- Tak, jestem dorosła. - Jak było?
- Dobrze. - Tak? Było dobrze?
- Tak. - Jak dobrze?
Było super. Pływaliśmy i były tam ryby.
I czarny kruk.
- Podobało ci się? - Tak.
- Tęskniłaś za mamą? - Nie.
- Fajnie było tylko z tatą? - Tak.
- Chciałabyś tak częściej? - Tak.
- Naprawdę? Chcesz się pobawić? - Tak, pójdę się pobawić.
Dobrze.
Dzięki.
Napijesz się kawy?
Tak, czemu nie?
Dotąd nie musiałem martwić się o to, jak pozbyć się ciała.
Wiem, że Dragan często to robił.
Ale problem w tym, że to Dragan stanowił problem.
Cholera. Toni.
Björn!
Hej.
- Już nie odbierasz telefonów? - Odbieram.
Ale na pewno rozumiesz, że mam teraz dużo na głowie.
Tyson!
Co do licha?
Myślisz, że nie mamy co robić? Dlatego potrzebujemy Dragana.
Gdzie on jest?
Prawdę mówiąc, mam nikomu nie mówić.
Okej.
Wszystko się udało?
Tak. Jest w bezpiecznym miejscu.
- Żadnych instrukcji? Nic nie przekazał? - Nie. Wszystko zgodnie z ustaleniami.
Trwa wojna. Boris jest wściekły, a ty odpoczywasz.
Nikt nie odpoczywa. Dragan jest ostrożny.
Na szczęście. Możesz uspokoić psa?
Powiedz mu, że Borisa wkurzyła śmierć jego człowieka. Musimy działać.
Jasne, ale nie mogę postawić mu ultimatum, prawda?
Chętnie mu za to przekażę, że to pilne.
- Dobrze? - Powiedz mu, że mamy tu sajgon.
Co to za smród?
Stare mięso z grilla. Z weekendu. Zapomniałem je wyjąć, w tym upale.
Chcesz trochę?
Co z tobą? Pozbądź się tego gówna!
A co zamierzałem według ciebie zrobić?
Jak minął ci weekend?
Z twoją córką, Emily?
- Dobrze. Bardzo spokojnie. - Tak?
To fajnie.
Kurwa.
Toni miał rację. Musiałem w końcu pozbyć się mięsa.
Ohyda.
Im jaśniej pracował mój umysł i nos, tym jaśniejsze stawało się,
że musiałem całkowicie pozbyć się ciała.
Odrażające odkrycie.
Ale nie mogłem cofnąć czasu.
Chciałem zostawić to zabójstwo jak najszybciej za sobą.
Najpierw musiałem wyciągnąć tę tłustą świnię z bagażnika.
Nawet najdłuższa podróż rozpoczyna się od małego kroku.
Ale jeśli będzie pan uważnie stawiać każdy krok,
po dotarciu do celu nie będzie pan wykończony.
Poczuje pan ulgę.
Dlatego z każdym krokiem proszę skupić się na jego istocie.
Proszę wziąć głęboki wdech…
i wydech.
Wdech…
i wydech.
Oddech jest głównym narzędziem uważności.
Skupiając się na nim, możemy zmniejszyć wpływ negatywnych emocji.
Proszę zwrócić uwagę na intencje swoich działań.
I wykonywać je ze spokojem i w skupieniu.
Cholera.
Kciuk.
Potrzebowałem kciuka Dragana, by utrzymać go przy życiu.
Jego kciuk był pieczęcią,
którą podpisywał ważne wiadomości dla pracowników.
NIEZALEŻNY – SPOKÓJ – DZIAŁANIE
Nie potrzebowałem palca serdecznego.
Ale nie chciałem zostawić śladów na miejscu zbrodni.
Uwielbiam porządek.
Pozbyłbym się wszelkich śladów,
nawet gdybym nie musiał obawiać się odpowiedzialności karnej.
Nagranie z łodzi na jeziorze.
Czemu was tam nie ma?
Gdy Diemel wyjechał, nie było co filmować. Nic się tam nie dzieje.
I tak to przejrzę.
Jasne. Pa.
TINI – NIANIA NOWA WIADOMOŚĆ
KIEDY BĘDZIE PANI W DOMU? BENNI TĘSKNI, A JA MUSZĘ IŚĆ!!!
Gdzie jesteś, Draganie Sergowiczu?
Najwyraźniej byłem teraz mordercą.
Przez brak działania.
Słuchałem, co mówiło mi sumienie.
Wsłuchiwałem się dość długo.
Nie.
Nie widziałem w tym problemu.
Nie podejmując działania, zrobiłem coś dobrego dla siebie i Emily.
Z moralnego punktu widzenia było to godne pochwały.
Chroniłem swoją wysepkę czasu.
Dotrzymałem złożonej Katharinie obietnicy, że będę trzymać Emily z dala od Dragana.
I wygląda na to,
że Dragan nie będzie już zagrażał mojej wysepce czasu.
Kurwa!
Napisy: Agnieszka Komorowska