Kurwa.
Policja, wchodzimy!
ZABIJAJ UWAŻNIE
Cześć, skarbie. Jak tam?
Cześć, tato. Bawię się w wysepkę czasu i robię zamek z piasku.
Wysepkę czasu?
Zazdrościłem jej dziecięcej umiejętności przeżywania pięknych chwil w zabawie.
I tego, że natrętne myśli związane z piłami łańcuchowymi
i rębakami nie przerywały jej tej zabawy.
Mamy nie ma?
Jestem dziś sama.
Jasne.
Poważnie?
Naprawdę?
Nabrałam cię!
Wciąż nie dostaliśmy odpowiedzi z 25 przedszkoli.
Pięć odmówiło.
- Ale termin jeszcze nie minął. - Minie za trzy dni.
Ostatnie, z którym wiązałam nadzieje, wysłało nam to.
TEMAT: ODMOWA
„Droga pani Diemel,
niestety nie przyznaliśmy pani córce miejsca.
Decydującym czynnikiem były stosowane przez pani męża groźby eksmisji
powodowane chęcią jego klienta zmiany przedszkola w burdel”.
- Katharino, to… - Posłuchaj mnie.
Sam decydujesz o tym, co robisz dla Dragana.
Ale tu nie chodzi o niego.
Tylko o Emily.
Skąd miałem wiedzieć? Byli ostatni na naszej liście.
Napraw to jakoś.
Każdy, kto odrzuca Emily, bo cię nie lubi, powinien cię poznać.
Przekonaj ich, że popełnili błąd.
Jesteś w tym dobry.
W przekonywaniu ludzi.
Tak.
Sam oceń, jakie to ważne.
Jeśli Emily nigdzie się nie dostanie, zamieszkam z mamą.
Miałaby babcię i miejsce w przedszkolu.
Ani mi się waż!
Masz trzy dni.
Napraw to
albo odejdę.
Morderstwo przywróciło mi równowagę między pracą a życiem prywatnym,
ale teraz przedszkole może ją zburzyć.
JAK RYBA W WODZIE PRZEDSZKOLE
Cześć. Tu Franjo z przedszkola.
Mam dziś dla was coś fantastycznego. Nasze nowe „Odnowione sandały”!
Oto one! I wiecie co?
Z kodem „FRANJO FOR YOU” dostaniecie 20% zniżki.
Dzień dobry. Możemy zamienić słówko?
Nie.
Dla pana jesteśmy zamknięci.
Nazywam się…
Wiem, kim pan jest. I wie pan co?
Prędzej zjadłbym mięso z hodowli przemysłowej,
niż pozwolił panu zmienić to przedszkole w burdel.
Przepraszam…
Czego?
Proszę posłuchać, zaszło nieporozumienie.
Chcę, żeby przedszkole działało i żeby przyjęto do niego moją córkę.
Nie ma mowy.
Nie jestem jedną z pana dziwek!
Tu nie chodzi o mnie. Tylko o moją córkę, Emily.
Na pewno jest do pana podobna. Dlatego nie jest tu mile widziana.
Do widzenia.
Ze strony dowiedziałem się,
że ci okropni ludzie nie tylko prowadzą przedszkole,
ale produkują też ekologiczne obuwie uliczne ze starych opon.
Odrobina cierpliwości i zrozumienia
pozwoliła mi prześledzić ich łańcuchy produkcyjne.
Wygląda na to, że ci trzej dobroczyńcy nie wiedzieli,
że ich produkty potroiły ilość odpadów.
Oprócz przedszkola musieli też organizować pracę dzieci w Trzecim Świecie.
Nadszedł najwyższy czas, żeby Dragan wydał pierwsze rozkazy.
GWIAZDORSKI PRAWNIK
Spotkanie na placu zabaw miało tę zaletę, że z powodu uporczywego hałasu
nikt nie był w stanie wyłapać nawet strzępów rozmowy.
A wada?
Dwóch facetów bez dzieci wyróżnia się tu
jak dwie drag queen na spotkaniu dżihadystów.
Ładne miejsce.
Nic mnie tak nie odpręża jak widok bawiących się dzieci.
Pomijając ten hałas.
Cisza bywa głośniejsza od hałasu.
Co mogę dla ciebie zrobić, mecenasie?
Słyszałeś, że zastrzelono Murata?
Chciał się spotkać.
Mam przeczucie, że też bym nie żył, gdybym się nie spóźnił.
Myślisz, że to Boris?
To kto?
Sascha?
Posłuchaj.
Od kilku tygodni Toniemu nie zgadzają się rachunki.
Toni upiera się, że to wina Borisa, ale Dragan podejrzewał,
że Toni opyla towar na lewo.
Dlatego pojechaliśmy na parking.
Żeby zaskoczyć dwóch dilerów planujących transakcję na naszym terenie.
I wiesz co?
Jeden z tych typów czekał na nas.
Z granatem w ręce.
- Kto dał wam cynk o parkingu? - Murat.
Kto skorzystałby na śmierci Dragana i mojej?
Toni.
Dlaczego zabili Murata?
Nie mam pojęcia.
Pewnie chciał gadać.
To by znaczyło, że Toni wiedział o mojej rozmowie z Muratem.
Możliwe, że miałeś podsłuch.
Toni ciągle się chwali, że ma wtyki w policji i w ogóle.
Załatwić ci obstawę od Waltera? Tak na wszelki wypadek.
Nie. Jeszcze nie.
Muszę to omówić z Draganem.
Tak zrób.
Jasne.
Dragan ma zadanie specjalne.
Proszę, dla ciebie.
Dla mnie?
„Burdel… plan… inny… przejęcie…
inicjatywa rodzicielska”.
„Zamiast rozbudowy domu uciech…
…przedszkole”.
„Więcej przez gwiazdorskiego prawnika”.
Po prostu prawnika.
Co to ma być?
Dragan za mocno oberwał ode mnie w łeb klapą od bagażnika?
Możliwe.
Poważnie, co to ma być? Co z Borisem i naszymi interesami?
- Nie na tym powinien skupić się Dragan? - Jasne.
Ale Dragan chce działać, zamiast reagować.
Zignorowanie tego projektu tylko dlatego, że są inne rzeczy do zrobienia,
byłoby nieprofesjonalne.
Tak że tak.
Może minąć wiele lat, zanim uzyskamy pozwolenia na otwarcie burdelu.
Jeśli teraz przejmiemy przedszkole,
będziemy mogli je zamknąć, gdy będzie trzeba.
W porządku.
Jeśli tego chce Dragan, przejmiemy przedszkole.
Umówię nam spotkanie na wieczór i ubijemy interes.
Oby nie dosłownie.
Zobaczymy.
Przedszkole powinno być drobną rekompensatą dla Nataschy.
Chciała pracować w luksusowym burdelu.
Teraz będzie przynajmniej mogła posłać dwoje dzieci do przedszkola. To dobrze.
No pewnie.
Kto się nimi teraz zajmuje?
Alex! Lara!
Idziemy!
Odezwę się, mecenasie.
- Jesteście głodni? - Tak.
- Jesteś głodny? - Tak.
- A ty? - Tak!
Jestem głodny jak wilk.
Poza mną tylko dwie osoby skorzystałyby na śmierci Dragana na parkingu.
Boris i Toni.
Żadna z tych opcji nie była dobra.
Z Borisem musiałem pilnie porozmawiać. A Toniego przetestować.
W czym mogę pomóc?
Wyślij wiadomość do Toniego.
Co chcesz przekazać Toniemu?
Cześć, Toni. Tu Björn.
Rozmawiałem z Draganem.
Jest na Schillerstraße 41. Na pierwszym piętrze, u pani Bregenz.
Dzwoń trzy razy. Tylko nie chce, żeby to się rozeszło.
Do zobaczenia, Björn.
Wysłać wiadomość?
Tak.
Wiadomość wysłana.
Oto podpisane oświadczenie pana Sergowicza.
Tak, więc…
Ty to zrób.
Panie Diemel…
Dziękujemy za pana czas
i ciężką pracę
wykonaną dla naszej kancelarii.
Nie ma za co.
Co się stało?
Pani Bregenz zasłabła.
Doro, w związku z czekającym panią egzaminem dobrze by było,
gdyby umiała pani streścić złożoną sytuację w zrozumiały sposób.
Widzę, że pani Bregenz zasłabła.
Wie pani czemu?
Zadzwoniła do niej policja.
- Dlaczego? - Karetka już jedzie.
Bo w jej mieszkaniu eksplodował granat.
Dziękuję.
Jest pani gotowa na egzamin.
- Halo? - Cześć, tu Toni.
- Cześć, Toni, o co chodzi? - Chciałem z tobą pogadać.
Jasne. O czym?
BEZWSTYDNOŚĆ
Björn! Najpierw nie odzywasz się przez kilka dni.
Potem wysyłasz mi lokalizację ze zwykłej komórki,
żeby byle idiota mógł ją odczytać?
- Toni, czy nie jesteś nieco spięty? - Co?
Wydajesz się spięty. Powinieneś stworzyć wysepki czasu.
W dupę ci wsadzę wysepkę czasu!
Są ludzie, którzy komunikują się otwarcie,
i tacy, którzy komunikują się z rezerwą.
Otwarci ludzie wydają się tym z rezerwą bezwstydni.
Proszę wyrażać swoje pragnienia wobec nich z mniejszą rezerwą.
Niech pan jasno reaguje na bezwstydność.
Proszę powiedzieć:
„Dziękuję, że otwarcie wyraziłeś swoje życzenie,
ale obawiam się, że nie mogę go spełnić”.
Miło, że tak jasno wyrażasz swoje intencje,
ale może mógłbyś wyjaśnić, czemu niecałą godzinę po moim SMS-ie
mieszkanie pani Bregenz wyleciało w powietrze?
Byle idiota by się domyślił.
Przechwycono twoją wiadomość.
Bo Boris ma wtyki wśród glin.
Musimy zareagować!
To nie ty o tym decydujesz.
Ach tak.
Pan mecenas spędził weekend nad jeziorem, a ja babrałem się w gównie.
Słuchaj.
Jeśli nie skontaktujesz mnie z Draganem,
w następny weekend będziesz pływać z córką 20 cm pod wodą.
Jasne?
KLUB
Co jest, kurwa?
Nie powinien był tego robić.
Ostatnio inni ginęli za mniejsze przewinienia.
Nie mam czasu na ten szajs.
Pozwól, że podsumuję.
Mam przekazać Draganowi,
że masz w dupie jego wyraźne rozkazy, by się nie wychylać
i czekać na instrukcje.
I że ma się z tobą natychmiast skontaktować.
Powiem kochającemu dzieci Draganowi,
że zabijesz córkę jego ulubionego prawnika,
jeśli nie spełni twoich życzeń.
Jeśli wszystko dobrze zrozumiałem,
mogę od razu ci doradzić, żebyś odciął sobie kutasa
i przyrządził go tak, jak lubisz.
W przeciwnym razie Dragan wybierze, kiedy i jak go przyrządzić.
Zrozumiano?
- Chcę tylko, żeby Dragan… - Co się mówi?
- Chcę tylko, żeby Dragan… - Nie „chcesz”. „Chciałbyś”.
Chciałbym, żeby Dragan powiedział mi, co robić.
Oczywiście.
A do tego czasu nie wychylaj się i czekaj na instrukcje.
Inaczej kolejny granat będziesz mógł sobie wsadzić w dupę.
Björn!
Jeśli Dragan żyje i masz z nim kontakt,
to przepraszam.
Ale jeśli Dragan nie żyje albo nie masz z nim kontaktu…
to już po tobie i twojej córce.
Mój nowy, uważny styl życia sprawił,
że znalazłem się pod dużą presją czasu.
- Hej. - Cześć.
Co tam?
Udało się coś odtworzyć?
Tak. Najwyraźniej nie byliśmy tu jedyni.
Jeden z antyterrorystów zauważył granat toczący się w jego stronę.
Granat?
Ktoś widział, kto go rzucił?
Nie.
KRYMINALISTYKA
Tak?
Egmann.
Co znaleźliście?
Tak?
Prześlij to pilnie. Wciąż jesteśmy w mieszkaniu Bregenz.
- Tak. - Co jest?
Co się stało?
To może wszystko zmienić.
Próbowałem się do ciebie dodzwonić.
Mój telefon jest bezużyteczny.
Wysłałem Toniemu fałszywą lokalizację Dragana w ramach testu.
Wkrótce potem wybuchł tam granat.
Miałem taki sam wyraz twarzy.
I co myślisz?
Toni czy Boris?
Spontaniczny atak jest równie idiotyczny, co szalony.
Borys taki nie jest.
Ale Toni jest.
Omówię to z Draganem.
- Spotkanie przygotowane? - Chyba tak.
To wchodźmy.
Posłuchaj.
Mam małą prośbę,
a raczej życzenie do przekazania Draganowi.
Chodzi o to…
Powiesz mu, że jeśli wejdziemy teraz w biznes przedszkolny,
to chciałbym pokierować tym przedsięwzięciem?
Zostać kierownikiem tego miejsca.
Oczywiście. Żaden problem.
Myślę, że właśnie taki plan miał Dragan.
Naprawdę?
Tak.
To dobrze,
że Dragan też tak to widzi.
PRZEDSZKOLE
- To zbieg okoliczności? - To ten sam sygnet.
Resztę ujawni analiza DNA.
Bardzo się zdziwię, jeśli to nie palec Dragana.
Ale jak znalazł się w tak absurdalnym miejscu?
To podobno ślady dzioba.
Może jakiś ptak go tam upuścił.
Szukamy nie tylko Dragana, ale i jego mordercy.
Tak.
W czym możemy panom pomóc?
Poprosiliśmy o spotkanie, żeby wyjaśnić kilka nieporozumień.
Mnie już panowie znacie,
ale musicie poznać tego przemiłego człowieka.
Oto Sascha Ivanov, nowy kierownik Jak ryba w wodzie.
Nowy kierownik!
Spójrz na niego!
Jasne.
Od kiedy?
Od zaraz.
Za jakieś 20 minut?
Przykro mi, ale nie mamy czasu na takie bzdury.
Wręcz przeciwnie.
Oto co się stanie.
Proponujemy panom półtorakrotność wartości nominalnej
waszych udziałów w Jak ryba w wodzie.
Przedszkole będzie działać dalej.
A panowie będą mieli nieco więcej pieniędzy
i znacznie więcej wolnego czasu.
Jakieś pytania?
Czy możemy zaprosić notariusza?
Sądziliśmy, że chce pan przeprosić za swoje zachowanie.
Jeśli chce pan kłopotów, nie ma sprawy.
Jesteśmy popularni w mediach społecznościowych.
Wywoła pan gównoburzę,
jakiej pan nie widział.
Gównoburza jest dla mnie tak trywialna,
że nie warto jej nawet ignorować.
Chciałbym jednak przeprosić za to, co się stanie.
A co takiego się stanie?
Skoro już przeprosiłem za ten drobny incydent,
w końcu możemy przejść do interesów.
Złamałaś mi nos.
Zgłoszę cię!
Proszę dzwonić na policję,
ale może najpierw wyczyśćcie dysk twardy.
Macie tam dużo nazistowskiej propagandy dla dzieci.
- Co takiego? - Co?
Nie ma pan pojęcia, co mamy na dysku. Mamy solidną zaporę.
To prawda. Zapora jest solidna.
Ale i tak udało mi się ściągnąć wam kilka zabawnych rzeczy.
Na pulpicie znajdziecie folder
„Hip hip Hitler”.
Ja bym to sprawdził.
Co? To niemożliwe.
A jednak. Jest tam cały szajs.
- Sascha, napijesz się wody? - Chętnie.
HIP HIP HITLER
Co do…
Jasna cholera.
O rany. Pozbądź się tego.
To właśnie robię!
Chłopaki, chodźcie tu. To bardzo proste.
Chodźcie. Siadajcie.
Spotkanie może zakończyć się na dwa sposoby.
Siadajcie, proszę.
Pierwsza opcja, zadzwonicie na policję i opowiecie swoją wersję.
My powiemy, że przyłapaliśmy was
na wskrzeszaniu nazistowskich metod edukacji.
Zobaczymy, którą wersję podłapie prasa.
A jak wygląda druga opcja?
Jeszcze nie skończyłem z pierwszą.
Podczas prześwietlania waszej koncepcji poprawnej politycznie edukacji dzieci
na jaw wyjdzie historia Taruka.
Kim jest Taruk?
Waszym pracownikiem miesiąca?
Nie?
Siedmiolatek z fabryki w Bangladeszu sklejający wasze gumowe sandały
bez ochrony dróg oddechowych za 11 centów dziennie.
Dobrze, że jesteście popularni w mediach społecznościowych.
Na pewno szybko się to rozejdzie.
Z powodu braku chętnych przedszkole może zmienić się w burdel.
Nie możecie!
Możemy.
Ale czy musimy? Nie. Jest też druga opcja.
Jaka?
Swoje udziały przekażecie firmie Sergowicz Kindergarten Company.
Przedszkole będzie działać dalej.
Damy wam połowę wartości nominalnej udziałów
i dalej będziecie produkować klapki.
Ale wcześniej proponowaliście półtorakrotność wartości…
Zanim odkryliśmy nazistowską propagandę na waszym komputerze.
Musimy to najpierw między sobą omówić.
Co za mafijne metody. To nie do przyjęcia!
Wystarczy dyskusji?
- Tak? - Tak.
W porządku…
Myślę…
- Tak zróbmy. - Super.
Łatwo poszło.
Interesy z wami to przyjemność.
Po co to klikałeś?
Po zakończonych sukcesem negocjacjach
czuję się jak maratończyk przekraczający linię mety.
Wykończony, ale szczęśliwy i pełen endorfin.
Cześć, Katharino. Mam świetne wieści.
Tak?
Zadzwonię potem.
Napisy: Agnieszka Komorowska