Zabiję cię, zasrańcu!
Nie ma dowodu, że Dragan żyje!
Nie dotykajcie mnie!
To już chyba koniec.
ZABIJAJ UWAŻNIE
Cześć, tatusiu.
Hej. Co słychać?
Tatusiu, czemu nie idziesz z nami do zoo?
Tatuś niestety musi pracować. Głupia praca.
Nie możesz znowu zostawić jej w aucie?
Niestety nie tym razem. Ale będę się sprężać. Obiecuję.
- I wrócimy na naszą wysepkę czasu. - Dobrze, tatusiu. Kocham cię.
Ja ciebie też. Bardzo.
- Pa. Baw się dobrze. - Pa!
Nie mogłem spędzać czasu z Emily z kilku powodów.
Każdy z nich miał imię
i byłem tu z ich powodu.
Żeby wykonać pierwszy krok ku dobremu rozwiązaniu,
trzeba w ogóle mieć problem.
Wiele dobrych rozwiązań zawodzi,
bo nie ma problemu, do którego by pasowały.
Po drugie, należy unikać
szukania jedynego rozwiązania danego problemu.
Każdy problem ma ich nieskończenie wiele.
Właściwe rozwiązanie
samo pana znajdzie.
- A jeśli nie mogę czekać? - Niech pan wykona ćwiczenie.
Proszę wstać.
Proszę pójść na spacer. Fizycznie, ale i psychicznie.
BURZA MÓZGÓW
Niech pan zabierze ze sobą swoje problemy.
I poczeka, aż problem sam panu powie, jak się go pozbyć.
Zabierz mnie do szefa.
Lepiej nie. Bo wtedy dowiedziałbyś się, że Dragan nie żyje.
To ze mnie zrób szefa.
Ciekawy pomysł, ale gdybyś ty był szefem, zabiłbyś mnie.
Więc ty musisz zabić mnie.
Zabierz mnie do Dragana.
Mam jakąś inną opcję?
Tak. Zabij mnie.
Mam jeszcze jakieś inne wyjście?
Moim zdaniem, Björn…
zabójstwo jest najczystszym rozwiązaniem twoich problemów.
Szkopuł w tym, że nie jestem zabójcą.
Kogo oszukujesz, mecenasie?
Mój problem z tobą polega na tym, że nie umiem ocenić,
jak duży mam z tobą problem.
Ale przynajmniej nie chcesz mnie zabić.
Mógłbyś powiedzieć mi prawdę.
To ostatnia rada,
jaką dałbym klientowi, który przepuścił kogoś przez rębak.
Mnie też mógłbyś po prostu…
Nie, Nicole, na pewno cię nie zabiję.
Mógłbyś mnie zignorować.
Nie jestem dla ciebie zagrożeniem.
Przepraszam, ale nie ukończyłem 12-tygodniowego kursu uważności,
żeby unikać wszelkich konfliktów.
To donieś na mnie.
Nie. To wymagałoby wiele pracy.
ODEZWIJ SIĘ!
Przez ciebie musiałbym przejrzeć wszystkie moje rozmowy i wiadomości.
I stałbym się obiektem śledztwa.
Nie, dzięki.
To zaszantażuj mnie i zagroź, że na mnie doniesiesz.
Nie, to by nie wystarczyło.
Naraziłeś Emily.
Ciebie po prostu…
Co, do licha?
Co to miało być?
- Zniszczył pan mojego drona! - Bo mnie pan nim nękał.
Co za głupi pomysł, żeby podglądać obcych tym irytującym szajsem?
To prezent urodzinowy dla mojego syna. Gdzie mam go testować?
Na deptaku?
To kamera?
Nagrał mnie pan?
Oczywiście, że nie.
Przesyłałem sobie na telefon obraz na żywo.
Bez nagrywania.
- Ile coś takiego kosztuje? - 400 euro.
Na wyprzedaży.
Proszę więcej nie testować czegoś takiego na obcych.
Nigdy nie wiadomo, kogo się wkurzy.
Może powinienem zabić ich wszystkich.
PRAWNIK
ODE MNIE
DO ODWOŁANIA W RAZIE PROBLEMU
- Mecenasie. - Sascha.
Dragan zaplanował na wieczór spotkanie oficerów.
- Dla każdego będą gazety. - Spotkanie.
Dam znać reszcie.
Chwileczkę. Toniemu też?
Zwłaszcza Toniemu.
Jasne.
Toni?
Nie patrz mu w oczy. Uzna to za atak.
Klaus? Masz coś dla mnie?
PROCEDURY IDENTYFIKACYJNE LUDZKICH SZCZĄTKÓW
Reszta wygląda pewnie podobnie.
To byłoby bardzo smutne.
JAK RYBA W WODZIE PRZEDSZKOLE
Oto oni.
Oficerowie Dragana. Jego kierownicy regionalni.
Walter był zawodowym żołnierzem i kierował handlem bronią.
Stanislav odpowiadał za przemyt towarów, pieniędzy i ludzi.
Carla, była prostytutka, odpowiadała za prostytucję.
Toni za narkotyki, zastraszanie i haracze.
A świeżak Sascha za przedszkola.
Chciałem przeciągnąć ich na swoją stronę i odizolować Toniego.
W imieniu Dragana serdecznie wam dziękuję
za przybycie tu w tak krótkim czasie.
Dragan z wiadomych przyczyn nie mógł się pojawić.
Choć bardzo by chciał.
Choćby po to, żeby zobaczyć was na tych krzesełkach.
Nie rozumiem. Spotkanie oficerów w pieprzonym przedszkolu?
Znasz lepsze miejsce niebędące na celowniku policji?
To ma sens.
W porządku.
Dragan ma wam sporo do przekazania. Zacznijmy od tego.
Pozdrowienia z kuchni Dragana.
- Co to ma być? - Jedzenie dla duszy.
Ale fajnie!
Jeśli chcemy, by wszyscy poza jedną osobą dobrze się czuli,
musimy sięgnąć po proste środki.
Mobbing.
- Nie mogę dłużej. - Ale my możemy.
Paluszki rybne są jak panierowane dziecięce wspomnienia.
W porządku, Toni.
Skoro nie jesteś głodny, może podasz mi teczkę z instrukcjami.
Pyszne.
Smakuje wam? Tak?
Pycha.
- Toni, jeśli nie chcesz… - Mniam.
Hej!
To nie ta teczka. Właściwa stoi przy drzwiach do ogrodu.
Żartowałem. Siedź, to właściwa teczka.
Na razie żadnych śladów.
Zwłaszcza osoby, do której należał palec.
Myślę, że gdzieś się go pozbyli.
Nie musieli daleko się wybierać.
Nurkowie?
Tak.
Dobrze.
Möller?
Naprawdę w domu nie ma śladów nikogo poza Diemelem?
Są.
Jak wiesz, był tu z córką.
Dzięki.
No dobrze.
Jak wiecie, od zeszłego piątku wydarzyło się parę rzeczy,
które zakłóciły naszą działalność biznesową.
Zaczęło się od zasadzki na Dragana i Saschę.
Potem śmierć Murata.
Granat w mieszkaniu mojej byłej recepcjonistki.
Zniszczenie mojego służbowego auta i związany z tym zamach na moje życie.
Za wszystkim stoi Boris.
Dragan zajmie się sporami z Borysem.
I tylko on. Za moim pośrednictwem.
Jasne?
Reszta interesów pozostaje bez zmian.
Mam tu osobiste rozkazy od Dragana.
Jeden dla nas wszystkich. I po jednym dla każdego z osobna.
Zacznę od tego wspólnego.
„Spokojnie. Działać dalej bez zmian.
Przedwczoraj…
przejęto przedszkole.
Wszystkie pytania…
do prawnika”.
Dobrze?
Carla. Stani.
Proponuję, żeby każdy przekazał swoją wiadomość osobie po prawej
do odczytania na głos.
W ten sposób wszyscy usłyszymy, co Dragan ma do powiedzenia każdemu z nas.
Toni. Ty zaczynaj.
„Sascha zostaje oficerem.
Za długoletnią służbę
zostaje mianowany dyrektorem Jak ryba…
w wodzie”.
To dlatego tu jesteśmy?
Zanim wspólnie rozwiejemy pozostałe wątpliwości,
przeczytajmy resztę wiadomości, dobrze?
Dzięki. Carla.
„Stul pysk…
i czekaj”.
„Dwa. Jeśli znajdą się winni…
ty ich przesłuchasz”.
Stani.
„Burdel nie powstanie w przedszkolu. Inne miejsce.
Wkrótce kolejne instrukcje od prawnika”.
To wszystko.
„Ochrona oficerów”.
„Prawnik pozostaje
rzecznikiem.
Każde słowo prawnika
pochodzi ode mnie”.
Świetnie.
- A co z Borisem? - Co ma z nim być?
Murat dowiedział się, że Boris chce przejąć mój teren.
Nic go nie powstrzyma. Dlatego tu jesteśmy.
- Czy w rozkazach była o tym mowa? - Nie, dlatego pytam!
Carla, jakie były instrukcje dla Toniego?
„Stul pysk i czekaj”.
- Macie inne pytania? - Nie będzie tu burdelu?
Nie, szef nadzoru budowlanego ma tu dwoje dzieci.
Jeśli zamkniemy przedszkole,
na pewno nie dostaniemy pozwolenia na remont.
Ale będzie otwarty na propozycje nowych miejsc.
Gdy w grę wchodzą czyjeś dzieci,
łatwiej można taką osobą manipulować.
Dlatego Dragan chce zmienić to miejsce i przyszłe placówki
w niezależną gałąź naszej działalności.
Powinien się tym zająć ktoś, kto zna się na rzeczy.
Sascha.
Masz wolne miejsca? Mam kilkoro dzieci.
Z paroma kobietami.
Maluchy Nataschy też czegoś potrzebują.
Wiem.
Świetnie. Skoro wszystko jest już jasne…
Mam jeszcze jedno pytanie.
Ile będziesz nas jeszcze robić w konia?
Policja znalazła palec Dragana.
Ten frajer wszystkich nas oszukuje.
Cholera.
Czemu dopiero teraz przekazujesz nam tę ważną informację?
Chciałem zobaczyć, jaką szopkę odstawisz.
No już.
Wyjaśnij to.
Tak.
To prawda.
Toni ma rację.
Co do…
odnalezionego przez policję palca z sygnetem Dragana.
To jego sygnet.
Ale nie jego palec.
Przestań pieprzyć.
Dragan musiał się ukryć,
bo niestety toczy się przeciwko niemu śledztwo w sprawie zabójstwa.
Można je zakończyć na trzy sposoby.
Po pierwsze, skazaniem. Ale tego Dragan nie chciał.
Po drugie, umorzeniem.
Co jest niemożliwe przy tylu nagraniach.
I po trzecie,
śmiercią podejrzanego.
Jeśli policja znalazła nad jeziorem palec z sygnetem Dragana,
to dlatego, że Dragan chciał, żeby go znaleziono, idioto!
Boże.
O cholera.
Brzmi logicznie.
Jak niby Dragan ściągnął sygnet ze swojego grubego palucha?
Tak jak ty przez lata właziłeś mu w dupę.
Z entuzjazmem i wiadrem wazeliny.
Zabiję cię, zasrańcu!
Nie ma dowodu, że Dragan żyje!
Przestań, Toni!
Nie dotykajcie mnie!
No co?
Uspokój się, Toni.
Policja uważa, że to palec Dragana.
Nie ma dowodów, że mu go nie odciąłeś.
I nie ma dowodu na to, że Dragan żyje.
Dragan nie żyje!
A ty, szczurze…
masz z tym coś wspólnego.
To już chyba koniec.
Istnieje dowód.
Dragan dzwonił do mnie dziś rano.
Gówno prawda.
Nazywasz mnie kłamcą?
Jeszcze cię dopadnę, mecenasie.
Gładko poszło jak na spotkanie oficerów, co?
Muszę wam pokazać coś jeszcze.
- Cześć. - Cześć.
Dawno się nie widziałyśmy.
Zbyt dawno.
- Björna nie ma. - Chciałam porozmawiać z Emily.
Z Emmi? Po co?
Ze względu na toczące się śledztwo musimy ją przesłuchać.
Chciałam oszczędzić jej jazdy na komisariat.
Przesłuchać? W sprawie?
Jezioro, nad którym była w weekend z Björnem,
jest przedmiotem śledztwa.
Chciałam zapytać, czy widziała coś niezwykłego. Nic wielkiego.
- Dobrze? - Nie.
Szkoda. Myślałam, że załatwimy to między sobą.
Bez wezwania od prokuratury.
Ale w porządku.
Trzymaj się. Pa.
Zaczekaj.
A dlaczego Murat musiał zginąć?
Jestem tylko pachołkiem. Posłańcem.
Toni dowiedział się, że Murat chce gadać.
Miałem załatwić ciebie i Murata w rezerwacie.
- Niestety ciebie tam nie było. - Zabiłbym go za to „niestety”.
Jego i Toniego.
Chodźmy do jego klubu nocnego, powieśmy gnoja i poćwiartujmy.
Jedynym, który poćwiartuje Toniego, będzie Boris.
Aby uniknąć wojny gangów,
musimy dostarczyć mu zdrajcę w jednym kawałku.
A jak to zrobimy…
Dragan wytłumaczy lepiej ode mnie.
Cześć, Emily.
- Cześć. - Cześć.
Spójrz. Podobno zgubiłaś swojego.
Plappi!
Mama pozwoliła mi zadać ci parę pytań.
W porządku?
Byłaś ostatnio z tatą nad jeziorem?
Był tam ktoś poza waszą dwójką?
- Plappi! - Oczywiście.
Ktoś jeszcze?
Jakiś mężczyzna?
Nie.
Zauważyłaś coś jeszcze? Coś niezwykłego?
Śmiesznego? Albo…
cokolwiek?
Tata miał dużo pracy w bagażniku,
ale jej nie wyjął.
Dobrze zrobił, prawda?
Dobrze. To pa, Emily.
Pa.
Świetnie.
Rozmawiałeś dziś z Draganem?
Posłuchaj.
Nie wiem, co jest grane.
I szczerze mówiąc, nie chcę wiedzieć.
Wiem tylko, że lepiej wyjdziemy na twoich pomysłach
niż Toniego.
Więc proszę, nie pytaj mnie o nic więcej.
A ja nie będę pytać ciebie.
Dobrze.
Tatuś?
Nie.
To ja. Mama.
Witaj, mecenasie.
Napisy: Agnieszka Komorowska