ไปให้พ้น ฉันฆ่าแกแน่
อีดอกนี่ อย่ามาแตะตัวฉัน
ดรากันตายแล้ว พวกโง่ ไม่เข้าใจกันรึไง
- อีโง่เอ๊ย อีสารเลว… - หุบปาก
เมื่อรู้สึกตื่นตระหนก ให้เพ่งมองไปที่จุดจุดเดียว
นั่นคือสิ่งที่จะยึดเหนี่ยวคุณไว้
- มันไม่อยู่ - คิดหาทางให้ได้
บอริสออกคำสั่งไว้ชัดเจน
แรงต่อต้านภายใน มักจะเป็นสิ่งที่อยู่ตรงข้ามกับแรงกระตุ้นภายใน
เข็มถักนิตติ้งไง
เสียบแก้มซ้าย ทะลุแก้มขวา
เมื่อเกิดความกลัว ให้ตั้งสมาธิไว้
จดจ่ออยู่กับลมหายใจ
เตรียมตัวนะ อีกเดี๋ยวก็จะถึงแล้ว
(จงใจฆ่า)
ตั้งแต่ตื่นขึ้นมา ผมก็รู้สึกได้ถึงแรงกดดันที่จะต้องเจอในวันนี้
ผมแก้ปัญหาเรื่องศูนย์รับเลี้ยงเด็กให้เอมิลี่ได้แล้ว
และโทนี่ก็พร้อมถูกพาไปส่งให้บอริสแล้ว
แต่ก็ยังมีความไม่ลดละของนิโคล ที่ผมยังหาทางสลายมันไม่ได้
และบททดสอบที่ยากที่สุด ก็ยังรอผมอยู่
ผมไม่มีทางออก ให้การที่บอริสที่ยังเป็นๆ อยากเจอดรากัน
ที่อยู่ในยมโลก
(ตำรวจ)
เพื่อแก้ปัญหาที่ดูจะแก้ไม่ได้
ผมก็เลยคิดแผนที่มีความเสี่ยงอยู่พอสมควร
มันอาจได้ผล
แต่ก็อาจทำให้ผมตายก่อนหมดวันนี้ก็ได้
ผมไม่อยากกำหนดลมหายใจอยู่บ้านทั้งวัน
ก็เลยตัดสินใจว่าจะหาอะไรทำไปทีละอย่าง เพื่อหันเหความสนใจตัวเอง
ก่อนอื่น ผมอยากย้ายเข้าสำนักงานใหม่
ซึ่งอยู่ในตึกเดียวกันกับศูนย์รับเลี้ยงเด็กของเอมิลี่
การที่ตึกนี้เป็นของลูกความผม ซึ่งตายไปแล้ว
ถือเป็นข้อดีสองต่อ กับสถานการณ์แวดล้อมตอนนี้
อีกข้อดีคือ ศูนย์รับเลี้ยงเด็กแห่งนี้
น่าจะช่วยให้ผมแก้ปัญหาที่มีกับนิโคลได้
ก่อนอื่น ผมร่างกรอบข้อตกลง ระหว่างดรากันกับตัวผมเองขึ้นมา
ให้มีเงื่อนไขที่ดีมากๆ
ผมแจ้งที่อยู่ใหม่กับสภาทนายความ
ทำประกันความรับผิด
เปิดบัญชีให้สำนักงานกฎหมาย
และเป็นอิสระเต็มตัว
จากนั้นผมก็ไปซื้อของอย่างอิสระ
ผมซื้อของชิ้นสุดท้ายที่ต้องใช้
เพื่อป้องกันไม่ให้บอริสฆ่าผมคืนนี้
(เคลาส์ เมิลเลอร์)
นี่คือระบบฝากข้อความเสียง ของเคลาส์ เมิลเลอร์ ฝากข้อความหลังสัญญาณ
(บิยอร์น ดีเมิล: เฮ้ นิโคล บ่ายสามคุณสะดวกไหม)
(ที่ออฟฟิศใหม่ของผมนะ ชั้นสองของศูนย์รับเลี้ยงเด็ก)
ช้าๆ มาเรื่อยๆ
เอ้า
วันนี้ได้เจอเมิลเลอร์รึยัง
เขาหายเงียบไปเลย
- บ้านพ่อแม่ของอักเนียสก้า - ฉันรู้ เรามาทำอะไรกันที่นี่
ไม่ใช่เรา นายนั่นแหละ
นายจะข้ามถนนไป กดออดประตูบ้านว่าที่พ่อตา
และขอแต่งงานกับอักเนียสก้า
ทำไม
ข้อแรก เพราะนายรักเธอ
ข้อสอง เพราะตามสถิติแล้ว ผู้ชายที่แต่งงานมีครอบครัว
มีโอกาสที่จะทำความผิดทางอาญาน้อยกว่า
และข้อสาม
เพราะเราอยากให้นายแต่ง
ฉันมีของจะให้
อันนี้ให้พ่อของอักเนียสก้า
อันนี้ให้แม่
เดี๋ยว
มีรถกำลังมา
ห่างไปตั้งไกล
ก็นั่นแหละ
ความเจ็บปวดมีอยู่สองแบบ
ความเจ็บปวดจากบาดแผล
และความเจ็บปวดจากการที่แผลนั้นโดนสะกิด
เราทำให้บาดแผลหายไปไม่ได้
แต่ถ้าเราป้องกันไม่ให้อะไรสะกิดบาดแผลนั้น
แผลก็จะหายเร็วขึ้นมาก
ถึงเวลาแล้วล่ะ
ที่ผมจะป้องกันไม่ให้ใครมาสะกิดแผลอีก
ขอบคุณที่มานะ
แน่นอน ยินดีเสมอ ได้ทุกเมื่อ
ฟังนะ นิโคล ผม…
ผมอยากคุยกับคุณเป็นการส่วนตัว
เพราะผมคิดว่าคุณชักจะกู่ไม่กลับแล้ว
เหรอ
นี่อะไร
หัวเข็มขัด
นักประดาน้ำของเราเจอมันในทะเลสาบ ที่วิลล่าหลังนั้น
ไม่เป็นสนิม
และมันคืออันเดียวกันกับที่เราระบุได้ จากคลิปเหตุการณ์ที่ลานจอดรถ
จากกางเกงของดรากัน
คุณจะบอกว่ามันหน้าตาเหมือนกันใช่ไหม
มันคืออันเดียวกัน
นิโคล ของพวกนี้ผลิตมาจำนวนมาก
และเราก็บังเอิญไปเจอมันในทะเลสาบ
ใกล้กับที่ที่เราเจอนิ้วที่ถูกตัดขาดเนี่ยนะ
แถมยังอยู่ใกล้บ้านของดรากัน
ที่ที่คุณพาลูกไปพักผ่อนเมื่อสัปดาห์ก่อน
เรื่องนี้แหละที่ผมอยากคุย นิโคล
ไม่ใช่ในฐานะทนายของดรากัน
แต่ในฐานะเพื่อนเก่า
ที่ห่วงใยคุณ
- นี่คุณมาไม้ไหน - เห็นไหม
นั่นแหละที่ผมต้องการจะสื่อ
คุณระแวงอยู่ตลอดเวลา
คุณเห็นแววการหักหลังจากทุกที่ และผมคิดว่า
มันอาจจะเกี่ยวกับผมก็ได้
หรืออาจจะเกี่ยวกับเรา
อดีตที่เราเคยมีร่วมกัน
บิเยิร์น ขอล่ะ อย่าสำคัญตัวขนาดนั้น
ผมก็ไม่อยากหรอก
แต่ถ้าคุณไปซักถามลูกผมในตอนที่ผมไม่อยู่ด้วย
งั้นผมก็ต้องเอาจริงกับเรื่องนี้เหมือนกัน
ไม่ใช่แค่เพราะคุณละเมิดขอบเขตหลายอย่าง
ซึ่งคุณก็รู้ตัวด้วย นิโคล
แต่หลักๆ เป็นเพราะผมเป็นห่วงคุณ
นี่คุณคิดจริงๆ เหรอ
ว่าผมจะฆ่าลูกความต่อหน้าต่อตาลูกได้ลง
- คุณคิดอย่างนั้นเหรอ - ฉันไม่ได้พูดแบบนั้น
โอเค แล้วมันยังไง
นักประดาน้ำดำลงไปค้นหาจนทั่วทะเลสาบ
แล้วเจอหัวเข็มขัดอันนึง ที่เป็นสินค้าผลิตจำนวนมาก
ใช่ บิเยิร์น มันเป็นงานของตำรวจ
โอเค ผมไม่ใช่ตำรวจ
แต่ผมว่ามันไม่ค่อยฉลาดเท่าไหร่ กับการทุ่มทรัพยากรทั้งหมด
เพื่อหลักฐานอ่อนๆ แบบนี้
คุณจะอยากหาหลักฐานให้คดีที่ไม่มีอยู่จริงไปทำไม
ทำไมถึงทำให้ชีวิตตัวเองลำบากขนาดนั้น
ดรากัน แซร์โกวิคซ์
หนีไปกบดาน
และผมเกรงว่า ผมจะบอกคุณไม่ได้ว่าเขาอยู่ไหน เพราะผมไม่รู้
แต่ที่ผมรู้
คือความรู้สึก ในตอนที่ทุกอย่างมันหนักเกินจะรับไหว
แรงกดดันจากงาน จากผู้บังคับบัญชา
แถมยังมีความเครียดกับเรื่องทางบ้าน มันยากที่จะรับมือ ผมรู้
มันจะทำให้คุณแตกสลาย
และนี่ผมไม่ใช่แม่เลี้ยงเดี่ยวด้วยนะ
(วี ไอน์ ฟิช อิม วัสเซอร์ ศูนย์รับเลี้ยงเด็ก)
นั่นอะไร
จดหมายตอบรับจากศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
ที่อยู่ในตึกนี้เลย
ผมช่วยพูดให้คุณน่ะ
คุณก็รู้ว่าฉันรับไว้ไม่ได้ บิเยิร์น
ได้สิ นิโคล
ถ้าคุณแค่เลิกจ้องจับผิดไปซะทุกอย่าง
เถอะน่า
ถือว่าทำเพื่อผม อย่างน้อยก็ลองเอาไปคิดดู
ฮัลโหล คาทารีน่า
ไง บิเยิร์น คุณเป็นยังไงบ้าง
ไง ก็ดีนะ
ผมกำลังจัดสำนักงานใหม่น่ะ
คุณล่ะ
ฉันได้งานแล้ว
เหรอ
- ใช่ - จริงเหรอ
- ผมดีใจกับคุณด้วยนะ - ขอบคุณค่ะ
เพราะงั้นแหละฉันถึงอยากคุยกับคุณ พวกเขาอยากให้ฉันเริ่มงานอาทิตย์หน้าเลย
พวกเขารู้ดีว่าเรียกร้องจากฉันแบบนั้นไม่ได้
- แต่ว่ามันสำคัญกับทั้งฉัน ทั้งพวกเขา - ก็ไม่ใช่ปัญหานี่
แต่นั่นแปลว่า ลูกต้องเข้าศูนย์รับเลี้ยงเด็กอาทิตย์หน้า
เราก็หาได้แล้วไง
- แล้วช่วงปรับตัวล่ะ - อ๋อ จริงสิ โอเค
เรื่องนั้นผมดูแลเอง
ได้เหรอ
ได้ อาทิตย์หน้าทางผมน่าจะเบาลงแล้วล่ะ
ขอบใจนะ ถ้าเป็นเมื่อก่อนคุณคงไม่มีเวลาแน่ๆ
ที่คาทารีน่าพูดก็ไม่ผิด
ต้องขอบคุณการทำงานทีละอย่าง ที่ช่วยให้ผมโฟกัสกับปัญหาส่วนตัวได้
แล้วค่อยหันไปจัดการปัญหาเรื่องงาน
แต่แย่หน่อยที่ปัญหาเรื่องงาน อาจเปลี่ยนเป็นปัญหาส่วนตัวได้ในพริบตา
ไม่ว่าผมจะสมัครใจหรือไม่ก็ตาม
(ความตาย)
จะลงไปเดี๋ยวนี้
ฉันจะฆ่าแก ฉันจะฆ่าพวกแกให้หมด
ไปตายซะ ไอ้ทนาย ไอ้ขี้ครอก
คนที่ศูนย์เผาขยะชื่อพลูรา
เขารู้แล้วว่าเราจะไป โอเคนะ
ไปให้พ้น ฉันฆ่าแกแน่ อีดอกนี่ อย่ามาแตะตัวฉัน
ดรากันตายแล้ว พวกโง่ ไม่เข้าใจกันรึไง อีโง่เอ๊ย
- อีสารเลว… - หุบปาก
บ้าเอ๊ย
สตานิ
ฉันจะฆ่าแก ไอ้… ฉันจะฆ่าแก
เอาล่ะ เพื่อน
หลับให้สบายนะ
โอเค
- ยกตัวเขาขึ้น - ไอ้บ้านี่ โอเค
แล้วก็…
บ้าเอ๊ย มันไม่อยู่
- คิดหาทางให้ได้ - ไม่ได้หรอก
- บอริสออกคำสั่งไว้ชัดเจน - เย็บติดไว้เลย เรามีที่เย็บกระดาษไหม
น่าจะเอาเข็มถักนิตติ้งมาด้วย
ยัดแอปเปิ้ลเข้าปาก
แล้วก็เอาเข็มถักเสียบแก้มซ้าย ทะลุแอปเปิ้ล แล้วก็ทะลุแก้มขวา
รอเดี๋ยวนะ
จับค้างไว้
โอเค
- แบบนั้นแหละ ประคองไหวไหม - ไหว
โอเคแล้วล่ะ
เยี่ยม
- เตรียมตัวนะ - ได้
อีกเดี๋ยวก็จะถึงแล้ว
บอริส
ดรากันฝากคำทักทายมาให้
เขาอยากขอโทษ สำหรับเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้น
ยื่นมือถือมาทำไม ดรากันจะโทรหาฉันรึไง
เดี๋ยวฉันก็จะไปเจอหมอนั่นแล้ว หรือว่ามันเกิดปอดแหกไม่กล้าเจอฉันขึ้นมา
ไม่ใช่ เราอัดคำสารภาพไว้ในมือถือเครื่องนี้
มือระเบิดควรจะจัดการเก็บดรากัน อีกอร์
แล้วก็ไอ้หมอนี่
บอริสควรเป็นคนรับขี้ไป
โทนี่จะขึ้นเป็นหัวหน้า มูรัทเป็นระดับเจ้าหน้าที่
แต่ไอ้รถบัสห่านั่นดันโผล่มา
โทนี่สินะ
ทำไมไอ้คนที่กล่าวหาเขาถึงไม่อยู่ตรงนี้ล่ะ
เพราะโทนี่ฆ่าเขาทิ้งแล้ว ต่อหน้าต่อตาเรา
ดรากันฆ่าเบอร์สองของฉัน และมันก็ชดใช้ด้วย…
ชีวิตเบอร์สองของมัน
ก็แฟร์ดีนะ ว่าไหม
ใช่
ทำได้ดีมาก
วลาดีมีร์
ดึงกางเกงมันลง
นี่จะเอาจริงเรื่อง…
ก็…
ฉันเป็นคนรักษาคำพูดน่ะ ทนาย
แล้วใครจะดึงสลักล่ะ คือว่า…
อย่าไว้ใจทาง อย่าวางใจระเบิดมือ
วลาดีมีร์
เอามันไปให้พ้นหน้าฉัน
อยากกล่าวอะไรหน่อยไหม คำสั่งเสีย หรือ…
ฮะ
นั่นไงโทนี่
โดรนนี่หว่า
สอยมันลงมา วลาดีมีร์
- นี่มันโดรนตำรวจ - เราถูกถ่ายวิดีโอไว้
บอริส กระทืบไปก็เหนื่อยเปล่า ภาพมันถูกบันทึกในเซิร์ฟเวอร์ตำรวจไปแล้วล่ะ
- ว้อย - พับผ่าสิ วัลเทอร์
จะอยู่รอให้พ่อมึงมาหาที่นี่รึไง
- ไปจากที่นี่ได้แล้ว เดี๋ยวนี้ - ก็จริง
ไปจากที่นี่กันเถอะ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน
ทำแบบนี้ไม่ฉลาดนะ
ถ้าตำรวจถ่ายเราได้จริงๆ
งั้นตำรวจก็รู้ว่าบอริส เป็นผู้รับผิดชอบการฆาตกรรมครั้งนี้
ก็แปลว่าบอริสต้องไปกบดาน
กบดานเหรอ ที่ไหน
นายอยากเจอดรากันนี่
ที่กบดานของดรากันปลอดภัย ฉันจะพาไปเอง
ตกลง
โอเค ทนาย งั้นก็พาฉันไปหาดรากัน
แต่ไปรถฉัน
คนอื่นที่เหลือรีบไปจากที่นี่ เอากุญแจให้เขา
ทนาย
แน่ใจนะว่าดรากันอยากให้พาบอริสไปหา
- เราคุยกันไว้แล้ว - เร็วเข้า
ไปเลย
อะไรวะ
ฉันรู้ว่ามันอาจจะอึดอัดหน่อย แต่จะให้ใครรู้ไม่ได้ว่าดรากันกบดานอยู่ไหน
เพื่อความปลอดภัย
ของเขาและของนายเอง
บอริส ไม่มีทางอื่นแล้วนะ ตำรวจจะแห่กันมาเมื่อไหร่ไม่รู้
ถ้าไม่ขึ้นท้ายรถ ก็ไม่ต้องไป
ก็ได้ ทนาย
นายพาฉันตรงไปหาดรากันเลยนะ เข้าใจไหม
เข้าใจ อีกเดี๋ยวนายจะได้เจอดรากัน
การมีสติหมายถึง
การจดจ่ออยู่กับมุมมองที่เราเห็น
การมีสติไม่ได้หมายความว่าต้องหลับตา
หลังจากที่เราได้รวบรวมพลัง
และได้ใช้มันไปแล้ว
จะมีช่วงเวลาระยะหนึ่ง ที่เราสามารถปล่อยให้พลังนั้นพักได้
การเปลี่ยนผ่านระหว่างสองช่วงเวลานี้ ก็เหมือนการตื่นขึ้น
อย่าไปฝืนมัน
หายใจตามธรรมชาติ
ปล่อยให้มันเกิดขึ้นเอง
- พ่อ นี่เล่นอะไรเหรอคะ - มันไม่ช่วยเลยเหรอ
ไง ว่าไงจ๊ะ
อรุณสวัสดิ์ หัวหน้า
คิดว่าไง ไปกันเลยไหม
พร้อมไหม
หนักนะเนี่ย
- เอ้า ไปไหนกันดี - ยี้ฮ่า เร็วเข้า เจ้าม้ายืดยาด
- อะไรนะ ไปทางไหนล่ะ - ทางนั้น
ทางนั้นใช่ไหม
บาย
บายจ้ะลูก เล่นให้สนุกนะ บ๊ายบายแม่หน่อยสิ
ไม่ใส่นม ไม่ใส่น้ำตาล ใช่ไหม
ใช่
ขอบคุณนะ
ฉันต้องขอโทษคุณ ฉันล้ำเส้นไปหน่อย เรื่องเอมิลี่
ฉันขอโทษ
ยกโทษให้
แต่เราก็ยังตามหาดรากันอยู่นะ
ใช่ ก็แน่ล่ะเนอะ
คุณรู้จักเมิลเลอร์ที่เป็นเพื่อนร่วมงานฉันใช่ไหม
- รู้จัก - เขาตายในอุบัติเหตุทางรถยนต์
- ในหน้าที่เหรอ - ไม่ใช่ ที่โปแลนด์น่ะ
เกิดอะไรขึ้น
มันก็แปลกอยู่
เขาถูกรถชนหน้าบ้านของว่าที่พ่อตาแม่ยาย
เขาน่าจะไปที่นั่นเพื่อขอแต่งงานกับแฟนน่ะ
- ฟังแล้วเศร้ามากกว่าแปลกนะ - ใช่
ที่แปลกคือ…
เบอร์สุดท้ายที่เมิลเลอร์โทรออก คือเบอร์ของโทนี่พรรคพวกคุณ
นิโคล
จะเริ่มอีกแล้วเหรอ
ก็แค่สังหรณ์ใจน่ะ
นิโคล
ตอนที่พาลูกมาศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
ก็พาลูกมาศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
ตอนที่ตามหาฆาตกรที่ไม่มีอยู่จริง
ก็ตามหาฆาตกรที่ไม่มีอยู่จริง
โอเคไหม
แต่ผมไหว้ล่ะ อย่าตามหาฆาตกรที่ไม่มีอยู่จริง
ในตอนที่พาลูกมาศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
- ปรัชญาอะไรล่ะเนี่ย - นี่คือการมีสติ
คุณไม่ควรทำสองอย่างพร้อมกัน
เอาล่ะ
ตอนนี้คุณอยากทำอะไร
หมายความว่าไง
อ๋อ อยากพาลูกมาศูนย์รับเลี้ยงเด็ก
ดีมาก
ขอต้อนรับสู่ศูนย์รับเลี้ยงเด็ก "วี ไอน์ ฟิช อิม วัสเซอร์"
มานี่มา
(บิเยิร์น ดีเมิล ทนาย)
(ทางฉัน)
(สถานการณ์)
(ยอดเยี่ยม)
ฉันยัดลูกความ… และฉันเป็นอิสระ
ฉันยัดลูกความลงเครื่องย่อยไม้ และฉันเป็นอิสระ
คำบรรยายโดย อัจฉริยา สุกใส