‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@
‫چیکار می‌کنی؟
‫کلاس چندمی؟
‫مظنون به قتل دانش‌آموز کلاس پنجم، ‫یعنی فوکی اوکیتا...
‫که در تختش خفه شد...
‫همچنان بازداشت نشده...
‫و عامل ترس محلیان است.
‫پشت سر من خاکسپاری فوکی رو تماشا می‌کنید.
‫وقتی مردم می‌میرن گریه می‌کنیم.
‫بخاطر دلسوزی به حال مرده‌ها گریه می‌کنیم؟
‫یا بخاطر دلسوزی به حال خودمون؟
‫واقعا حس مُرده بودن نداشتم.
‫ولی وقتی همه رو دیدم...
‫که ناراحتن، منم احساس ناراحتی کردم.
‫بیدار که شدم، غافلگیر شدم که گریه می‌کردم.
‫خیلی خوشحالم که خواب بود.
‫پایان.
‫[رنوآر.]
‫بذار باز باشه!
‫در رو واسه آمبولانس باز بذار!
‫زود باش فوکی! لباس‌های بابات رو بیار.
‫الو؟ منزل اوکیتا.
‫می‌خوام از فیلترهای آبمون واستون بگم.
‫نه مرسی.
‫مامانت خونه است؟
‫الان واقعا سرم شلوغه. خداحافظ.
‫- بابت این دردسرها متاسفم رئیس. ‫- راحت باش.
‫شوهرت چطوره؟
‫توی مراحل نهاییه.
‫دکتر گفته تا جای ممکن...
‫خانوادگی پیش هم باشیم.
‫خونه دیگه جا نداریم.
‫از بیمارستان خواستم تا آخرش مواظبش باشن.
‫من هم باید برم سرکار...
‫زیاد پیش نمیاد یازده ساله‌ها ‫ قلمشون مثل فوکی باشه.
‫خیلی تخیل خاصی داره.
‫واقعا انشای محشریه.
‫البته...
‫انشای پارسالش...
‫عنوانش این بود.
‫«دوست دارم یتیم بشم.»
‫واسم سوال بود که چرا ‫به همچین چیزی فکر می‌کنه.
‫شما احیانا علتش رو نمی‌دونین؟
‫نه.
‫نبینم من رو بکشی‌ها.
‫بیا بریم.
‫معلم‌هام بیکارن.
‫یه انشا بود دیگه.
‫کارم باعث می‌شه وقت نکنم بیام اینجا.
‫امروز باید صبح زود حرکت می‌کردم.
‫می‌شه آخرهفته بشه لطفا؟
‫متاسفم ولی آخرهفته ممکن نیست.
‫سلام.
‫.بعدازظهر بخیر - ‫.بعدازظهر بخیر -
‫فوکی، نوبت توئه.
‫تعطیلات تابستونت از کی شروع می‌شن؟
‫ژوئن، بیست.
‫از بیستم ژوئیه شروع می‌شه.
‫- ژوئیه، بیست. ‫- آره.
‫واسه تعطیلات تابستون برنامه‌ای داری؟
‫برنامه نیست.
‫برنامه‌ای ندارم.
‫من... من برنامه‌ای ندارم.
‫خوبه.
‫کاری هست که دوست داشته باشی بکنی؟
‫بری کوهستان یا ساحل مثلا؟
‫می‌خوام برم ساحل.
‫چطوره با یه چیز ساده شروع کنیم؟
‫ولی ممکنه شگفت‌زده‌اتون بکنه.
‫فوکی، در رو باز کن!
‫می‌شنوی؟
‫شناور شده.
‫امکان نداره!
‫تلویزیون رو خاموش کن. زود.
‫باشه...
‫این هم سفارشتون، ‫دو کاسه تمپورا.
‫توضیحش سخته.
‫همه شمایی که تماشا می‌کنید، ‫قلب و ذهنتون رو خالی کنید.
‫به چشمان من نگاه کنید.
‫فکر کنم فهمیدید.
‫چی می‌بینین؟
‫ارسال شد؟
‫بینندگانمون در منزل.
‫حسش می‌کنید؟
‫می‌بینینش؟
‫پنج دل.
‫بله...
‫خانمی که موی دم اسبی دارن.
‫- پنج دل؟ ‫- آره.
‫پاسخ...
‫فرستادم.
‫هفت...
‫پیک.
‫چطوری؟
‫محشره!
‫یه بار دیگه.
‫حالا از دورتر.
‫بسه دیگه.
‫خوبی؟
‫شرمنده...
‫امروز صبح «اینو» زنگ زد.
‫- باز هم غایبه؟ ‫- آره.
‫باز خاکسپاری کیه؟
‫انگار واقعا حالش خوب نیست.
‫توی قطار بالا آورد.
‫راستی...
‫وضعیت اپراتورهای دوزبانه‌ی تلفن چطوره؟
‫- سخته. ‫- چند تا پیدا کردی؟
‫سه تا.
‫سه تا فقط؟
‫حالا چی می‌شه؟
‫شرمنده.
‫لازم نیست عذرخواهی کنی.
‫من نتیجه می‌خوام.
‫ببخشید...
‫توی گزارش دکتر مشخصه.
‫سرکوب روانی و تحریک توسط سرپرست...
‫من هیچوقت تحریکش نکردم.
‫راهنماییش کردم.
‫خانم اوکیتا...
‫من احساس مسئولیت می‌کنم که...
‫وقتی شوهرتون مریض بود شما رو به ‫عنوان مدیر پیشنهاد دادم.
‫این دوره آموزشی کار شما ‫ رو زیر سوال نمی‌بره.
‫پس...
‫ازتون می‌خوام که از دستورات ‫شرکت پیروی کنین.
‫خودت بافتی؟
‫مادرم بافته.
‫♪ یه روز... ♪
‫♪ توی جنگل... ♪
‫♪ یه خرس گنده... ♪
‫♪ رو دیدم. ♪
‫♪ توی گلزاری توی جنگل. ♪
‫♪ یه خرس گنده رو دیدم. ♪
‫♪ خرس گنده... ♪
‫♪ بهم گفت... ♪
‫♪ آهای خانم... ♪
‫♪ تو رو خدا فرار کن. ♪
‫بفرمایید.
‫بخوریم.
‫شیرینیش کمه.
‫آره.
‫می‌رم یکی دیگه بخرم.
‫خرابش کردم، ببخشید.
‫شروع کنیم.
‫یه بار دیگه.
‫شروع کنیم.
‫- درسته؟ ‫- آره.
‫شروع کنیم.
‫نزدیک بود، ولی نه.
‫یه بار دیگه.
‫تمام افکار رو از ذهنت بیرون کن.
‫تنها راه فعال کردن قدرت‌های ذهنی، ‫تمرکز کامله.
‫اگه تمرین درست باشه، ‫شعله باید در چشم ذهنت بمونه...
‫حتی وقتی که چشم‌هات رو بستی.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫شوهرمه.
‫اینجا خوبه؟
‫می‌شه پرده رو بکشیم؟
‫حتما.
‫هر چی تاریک‌تر بهتر دیگه، نه؟
‫پنج...
‫چهار...
‫سه...
‫دو...
‫یک...
‫حالا وارد هیپنوتیزم شدی.
‫الان...
‫توی یه اتاق تاریک هستی.
‫اتاق فقط یه پنجره داره.
‫یه نفر اون سمتش نشسته.
‫کیه؟
‫ماکو.
‫شوهرم.
‫چهره‌اش چه حالتی داره؟
‫غمگینه.
‫چرا مُرد؟
‫شب قبلش...
‫دعوامون شد.
‫با هم حرف نزدیم...
‫و صبحانه خوردیم.
‫رفت سرکار.
‫و بعد...
‫وقتی داشتم خونه رو ترک می‌کردم...
‫کنار ورودی متوجه چند تا کلید شدم.
‫کلیدهای اون بود.
‫گمونم...
‫واقعا ناراحت بود.
‫آدمی نیست که چیزی رو فراموش کنه.
‫کارم تموم شد...
‫و نزدیک ساعت ده شب اومدم خونه.
‫دیدم ماشین آتش‌نشانی و آمبولانس...
‫جلوی ساختمونمونه.
‫چراغ‌هاشون همه‌جا رو قرمز کرده بود.
‫مثل یه رهگذر...
‫با خودم فکر می‌کردم که «چه خبره؟»
‫یکم مضطرب بودم.
‫آسانسور کار نمی‌کرد...
‫و یازده طبقه رو با پله رفتم.
‫یه افسر پلیس جلوی در خونه‌مون بود.
‫گفت یه نفر از تراس افتاده.
‫بعد یادم اومد...
‫که کلیدهاش رو فراموش کرده.
‫هیچ‌وقت پنجره‌هامون رو قفل نمی‌کردیم.
‫دلیل دعوامون...
‫یه سری ویدئو بود که توی اتاقش پیدا کردم.
‫گفتم شاید پورن باشه.
‫می‌خواستم بدونم چی تحریکش می‌کنه.
‫با هدفون توی تلویزیون تماشاشون کردم.
‫که متوجه نشه.
‫چیزی که تصور می‌کردم نبود.
‫یه جور ویدئوی خانگی بود.
‫با خودم فکر می‌کردم «این‌ها چین؟»
‫فیلم کلی بچه‌ی خردسال بود.
‫همه گریه می‌کردن.
‫اول نفهمیدم چرا کسی باید...
‫چنین فیلمی درست کنه...
‫ولی هر چی بیشتر دیدم...
‫در نهایت فهمیدم.
‫نباید تماشاشون می‌کردم.
‫اگه نمی‌کردم...
‫دیدم راجع به شوهرم هیچوقت منفی نمی‌شد.
‫تموم شد.
‫شخصیه!
‫«انگار منتظره که بابا بمیره؟»
‫چطور می‌تونی همچین چیزی بنویسی؟
‫با مامان اری حرف زدی.
‫- اری کیه؟ ‫- اری ماتسوشیتا.
‫ماتسوشیتا؟
‫از دفتر کفن و دفن ماتسوشیتا.
‫آره، توی سوپرمارکت حرف زدیم.
‫پرسید بابام فوت کرده یا نه.
‫صرفا چند تا سوال پرسیدم دیگه.
‫کارشونه.
‫بهتره آدم کسی رو داشته باشه...
‫که اگه اتفاقی رخ داد روش حساب کنه.
‫من خیلی به آینده فکر می‌کنم.
‫به چیزهایی که بچه‌ها درک نمی‌کنن.
‫اگه حرفی داری چرا به خودم نمی‌زنی؟
‫توی خاطرات و انشاهات ننویس.
‫هی.
‫گوش می‌کنی؟
‫سلام.
‫امروز به نظر خوب میای.
‫چای می‌خوری؟
‫وای، چه گل‌های قشنگی.
‫حالت چطوره؟
‫خوبم. مرسی.
‫- شما چطوری؟ ‫- چای؟
‫بله لطفا.
‫چه دختر وظیفه‌شناسی.
‫- بذارمش اینجا؟ ‫- بله.
‫ممنون که قبول کردی.
‫عزیزم؟
‫ماری اومده ببینت.
‫می‌شه «بابابزرگ» صداش کنی؟
‫بابابزرگ.
‫عزیزم.
‫ماری اومده!
‫اومدم اینجا که دیگه مادرم رو کتک نزنم.
‫مرسی.
‫مرسی!
‫حالا...
‫صحبت‌های مادر جوان رو بشنویم.
‫بچه کوچیکم که اینجاست...
‫ناخوشه ولی خیلی کمکم می‌کنه...
‫خواهر بزرگ‌ترش شش سالشه.
‫دائم از دستش عصبانی می‌شم.
‫خیلی پیش میاد...
‫با خودم گفتم...
‫که کارم اشتباهه.
‫واسه همین اومدم اینجا.
‫مرسی.
‫بعدی، شما میاید لطفا؟
‫هم...
‫دقیقا این چه تمرینیه؟
‫من به دستور شرکت اینجام.
‫متوجه نمی‌شم.
‫خب به بیان ساده، این تمرین ذهنیه.
‫برنامه‌ایه که توی ایالات‌متحده ایجاد شده...
‫که روان‌شناسی رفتاری رو با ‫ درمان شناختی ترکیب می‌کنه...
‫و طرحی برای افرادی که مشکل ارتباط ‫برقرار کردن دارن ارائه می‌ده.
‫هدف اصلی این تمرین...
‫اینه که مهارت مردمی‌مون رو بهبود ببخشیم.
‫«مهارت مردمی»...
‫البته شیوه انجامش خیلی آمریکاییه...
‫و با طبیعت ما سازگار نیست.
‫ما برنامه رو...
‫با کوشش و فروتنی ژاپنی سازگار کردیم.
‫باید حرف بزنم؟
‫راجع به همه‌چیز جلوی غریبه‌ها حرف بزنم.
‫اجباری در کار نیست.
‫ولی می‌دونی، یه سری می‌گن حرف زدن ‫ با غریبه‌ها راحت‌تره.
‫واسه من این‌طوری نیست...
‫جنگ جهانی دوم در اواخر خودش به سر می‌برد...
‫هر روزه، بی-۲۹‌های آمریکایی ‫از سایپن، گوام...
‫و دیگر جزایر اقیانوس آرام جنوبی ‫ بلند می‌شدن...
‫و مواد منفجره و آتش‌زا می‌ریختن...
‫و شهرهای ژاپن رو یکی ‫ پس از دیگری به آتش می‌کشیدن.
‫صدای گریه‌ای در نزدیکی شنیدم.
‫مردم روی زمین دراز کشیده بودن...
‫و بینشون یه مادر و فرزند ‫به طرز شدیدی سوخته بودن.
‫پسر بچه صورتش رو به ‫ سینه مادر چسبونده بود...
‫و حرکت نمی‌کرد، احتمالا مرده بود.
‫مادر دست سوخته‌اش رو دراز کرد...
‫«کمک! تو رو خدا. آب بدین تو رو خدا...»
‫با صدای آرامی می‌گفت.
‫ظاهرا از بین شعله‌ها بیرون اومده بودن.
‫موهاشون سوخته بود...
‫و چهره و سرهاشون ورم کرده بود...
‫ظاهرشون دیگه انسانی نبود.
‫وقتی سعی کردم کمکش کنم بلند بشه، ‫پوست دستش کنده شد.
‫از وقتی چیهیرو بچه بوده این پیش می‌اومده.
‫داره بهتر می‌شه...
‫ولی باید مواظبش باشم.
‫تو با تماشای چنین چیزی مشکل نداشتی؟
‫نه.
‫تو سرسختی.
‫دفعه بعد که از این چیزها آوردی ببینین...
‫قبلش به من بگو، باشه؟
‫باشه.
‫این رو بپوش.
‫باشه.
‫چه بامزه شدی!
‫مرسی.
‫من باید یکم خرید کنم، ‫همین‌جا بمون.
‫باشه.
‫از انگشت اشاره استفاده می‌کنیم.
‫دستمون رو کنار دست بغلیمون بذاریم.
‫و انگشت‌هامون رو افقی کنیم.
‫اجازه هست؟
‫انگشت‌هاتون رو بیارید کنار هم.
‫و یه نی بذارید روشون.
‫همین‌طوری.
‫حالا بیایید سعی کنیم نی رو...
‫از قوزک...
‫تا بند اول انگشت بیاریم.
‫بکنید.
‫دوباره سعی کنین.
‫پیداش کردم.
‫حالا نوبت منه.
‫چشم‌هات رو ببند و تا ده بشمر.
‫یک، دو...
‫نه، تا بیست!
‫سه، چهار، پنج...
‫هنوز اینجایی؟
‫زنگ مدرسه رو زدن.
‫تکالیف تابستانیت یادت نره.
‫باشه.
‫[گروه دوستیابی تلفنی.]
‫لطفا رمز چهار رقمی رو وارد کنید.
‫برای شنیدن پیام‌ها عدد یک...
‫و برای پیام گذاشتن عدد دو را فشار دهید.
‫من در ناحیه‌ی کانتو زندگی می‌کنم.
‫ماشین دارم و می‌تونیم بریم دور بزنیم.
‫پیام بذارید که باهاتون تماس بگیرم. مرسی.
‫یه زن بیست ساله هستم.
‫امروز کارم زود تموم شده.
‫پس اگه وقتتون خالی بود ‫می‌تونیم هم رو ببینیم.
‫لطفا برای شماره 3660 پیام بذارید.
‫مرسی.
‫سلام.
‫یه سری می‌گن شبیه تام کروزم.
‫خداحافظ.
‫سلام، یومی هستم. دبیرستان درس می‌خونم.
‫اگه خواستین با یه دختر پرانرژی حرف بزنین...
‫به شماره 1226 برام پیام بذارین...
‫استاد. این از طرف مادرمه.
‫زحمت دادین.
‫مدرسه‌ی جدید خوب درس بخون.
‫مهم‌ترین چیز تداومه.
‫خیلی ممنون.
‫- با تمام وجودت تلاش کن. ‫- چشم.
‫داری ترک‌تحصیل می‌کنی؟
‫نقل مکان می‌کنم.
‫به کجا؟
‫خونه‌ی مادربزرگم توی آئوموری.
‫یه هدیه قدردانی.
‫واسه چی؟
‫که دوستم بودی.
‫بامزه‌ است.
‫مرسی.
‫بامزه شدی!
‫اتاق خصوصی گرونه، نه؟
‫اشکالی نداره.
‫حالا همکارهات می‌تونن بهت سر بزنن.
‫یه مریض خیلی خروپف می‌کرد.
‫یه نفر هست که می‌خواد ببینت.
‫کیه؟
‫یکی از مشتری‌هام.
‫زنش شرکت خوراکی‌های دارویی داره که...
‫واسه سرطان خیلی مفیدن.
‫جدا؟
‫پیشنهاد داد واست بیاره، ‫چون خیلی سنگینن.
‫الان اومد.
‫الان؟
‫کیف پولم کجاست؟
‫پولشون رو دادم.
‫لباس‌ خواب تنمه.
‫اشکالی نداره، مریضی.
‫یه سری دکترها خیلی سخت‌گیرن.
‫مصرفشون همراه دارو که مشکلی نداره؟
‫اصلا.
‫در واقع کمک می‌کنه داروها بهتر عمل کنن.
‫واسه شماست.
‫مرسی.
‫دخترتونه؟
‫آره، فوکیه.
‫سلام.
‫این شربت خیلی معروفه.
‫گفت موجودیش تموم شده و پیدا کردنش سخته.
‫متوجه‌ام.
‫به زنش گفت واست یکم نگه داره.
‫لطف کردی.
‫کم پیش میاد آدم از تشخیص بیماری ‫خودش باخبر بشه.
‫معمولا تشخیص سرطان رو نمی‌گن، نه؟
‫خودش رو داروهاش تحقیق کرد.
‫خیلی مجله پزشکی می‌خونه.
‫از دکترها هم بیشتر بلده.
‫از این کارم راضی نیست.
‫نه، خیلی حیاتیه.
‫آدم باید قبل نبرد حریفش رو بشناسه.
‫ببخشید.
‫داخلش سرده.
‫ببخشید. یکی دیگه میارم.
‫لازم نیست یکی دیگه باشه.
‫همین رو گرم کنین.
‫بله. چشم.
‫فورا.
‫ببخشید، یکم آب واسم میارید؟
‫البته.
‫چهره‌ام جالبه؟
‫غذات رو بخور.
‫می‌خوایش؟
‫اون یکی رو؟
‫- اون حساب کنید. ‫- چشم.
‫مجموعا می‌شه 4500 ین.
‫پونصد ین می‌مونه.
‫خیلی ممنون.
‫بریم.
‫[طلسم کاهش علاقه.]
‫آرانیا آبی.
‫یه دانشجوی تنهام و دوستی ندارم، ‫دنبال تفریحم...
‫سلام، امتحاناتم تموم شده و ‫دنبال یکیم باهاش آبجو بخورم.
‫برام پیام بذارید...
‫مریضم و امروز خونه‌ام، دنبال یکی بودم ‫پشت تلفن باهام حرف‌های قشنگ بزنه.
‫چهل و نه سالمه و دنبال ‫ یه رابطه بزرگسالانه هستم...
‫شونزده سالمه و قبل امتحان فردام ‫ یه برادر یا خواهر بزرگ‌تر می‌خوام...
‫اگه تنهایین بیاین با هم باشیم.
‫اصلا نمی‌تونم بخوابم.
‫می‌خوام یه صدای با مهر و محبت بشنوم...
‫می‌تونم اینجا دوست‌دختر پیدا کنم؟
‫آشنایی با تو...
‫تصادف نیست، سرنوشته...
‫با هم راجع به رازهای جهان حرف بزنیم؟
‫سلام، من یه کارمند 26 ساله هستم.
‫سرگرمیم ماهی‌گیریه.
‫اگه وقتت خالیه بیا...
‫برای شنیدن پیام‌ها عدد یک...
‫و برای پیام گذاشتن عدد دو را فشار دهید.
‫بعد از شنیدن صدای بوق پیام بگذارید.
‫من کلاس پنجمم...
‫می‌شه دست راستت رو ببینم؟
‫عاشقی، مگه نه؟
‫زندگی سختی داشتی.
‫خیلی سخت جنگیدی...
‫الان لایقش هستی.
‫ببخشید مزاحم شدم.
‫در مورد پیشنهادتون...
‫یکم تصحیحش کردم
‫مرسی...
‫باید توی بیمارستان استراحت کنی.
‫وقت خالی زیاد دارم.
‫وزنت خیلی کم نشده؟
‫ولی ببین، شکمم گنده است.
‫از عوارضشه؟
‫نه. همه‌اش آبه.
‫آب؟
‫دوست دارم توی آمریکا ‫ داروهای بهتری گیرم بیاد.
‫توی ژاپن دیگه کاری از دستشون برنمیاد.
‫نمای قشنگی داره، نه؟
‫جدا؟
‫اوکیتاست دیگه، نه؟
‫قصد آزار و اذیت نداره.
‫صرفا شرایط رو نمی‌فهمه.
‫خیلی وضعیتش بده، نه؟
‫عمرا برگرده...
‫مشخصه، نه؟
‫خیالمون راحت شد.
‫نگو بابا.
‫شرمنده...
‫بله؟
‫با دکتر هارا قرار داشتم.
‫ندیدینش؟
‫نوبت جراحی داره.
‫آهان، متوجه‌ام.
‫شرمنده.
‫دکتر خیلی سرش شلوغه؟
‫قطعا همین‌طوره.
‫واسش یه مجله پزشکی آوردم.
‫می‌شه بدین بهش؟
‫واسش یادداشت گذاشتم.
‫فکر کنم انگلیسی بفهمه.
‫ترتیبش رو می‌دم.
‫تا تابستان دوام نمیاره.
‫دکتر گفت.
‫همین تابستان!
‫یعنی امسال.
‫عمرا بتونم بهش بگم.
‫نه؟
‫الان اوضاع آرومه.
‫چیزی نیست.
‫خودت رو توی دردسر ننداز.
‫خیلی مونده.
‫حتی اگه بیای هم بیشتر توی دست و پایی.
‫اگه بیای ببینیش و گریه کنی واسش خوب نیست.
‫خیلی از دوستیابی تلفنی استفاده می‌کنی؟
‫نه، دفعه‌ی اولمه.
‫مضطربی؟
‫آره، یکم.
‫چه بامزه.
‫درس خوندن توی دانشگاه سخته؟
‫هر روز کلی تحقیقات انجام می‌شه.
‫گمونم سخته دیگه.
‫می‌دونی روانشناسی چیه؟
‫اسمش رو شنیدم.
‫روانشناسی علم تحقیق روی ذهن انسان‌هاست.
‫وای.
‫ذهن خیلی پیچیده‌ است، نه؟
‫تا حالا شده ناراحت باشی ‫ یا حس کنی سخت می‌گذره؟
‫آره، شده.
‫چرا چنین حسی به مردم دست می‌ده؟
‫چرا بخاطر احساساتشون رفتارشون عوض می‌شه؟
‫رشته من همینه.
‫به نظر جالب میاد.
‫واسه همین خوشم میاد با افراد ‫مختلف در موردش حرف بزنم.
‫بخشی از تحقیقاتمه.
‫استعدادی داری فوکی؟
‫بلدم صدای حیوانات در بیارم.
‫در بیار ببینم.
‫چی بود؟
‫اسب؟
‫چه جالب!
‫گوسفند بود.
‫نه، بز بود.
‫آهان، بز.
‫گوسفند چطوریه؟
‫دقیقا همون بود که!
‫هی، با غذا بازی نکن!
‫شیر آب رو باز نذارید!
‫باشه!
‫♪ بدرخش، بدرخش. ♪
‫♪ مثل خورشید ظهر ♪
‫♪ زبانه بکش شعله، زبانه بکش... ♪
‫♪ آسمان شب تیره رو روشن کن. ♪
‫پرونده‌ی پسر چهارده ساله‌ای که ‫به قتل والدینش در توکیو متهم است...
‫پختم!
‫در استشهاد پسر مشخص شد...
‫که والدینش بخاطر نمرات بدش ‫ پول تو جیبی‌اش رو قطع کرده بودن.
‫فوکی؟ کنترل کولر کجاست؟
‫نمی‌دونم.
‫کمک کن پیداش کنیم.
‫پختیم اینجا.
‫انقدر گرمه؟
‫آره دیگه!
‫بعد سرزنش‌های پدرش...
‫نیمه شب پسر به خواب رفت...
‫اما ساعت سه و نیم با دلدرد بیدار شد...
‫و به اتاق مادرش رفت...
‫تا از او دارو بخواهد.
‫مادرش بخاطر بیدار بودن ‫تا دیروقت سرزنشش کرد...
‫پیداش کردم!
‫طبق گفته‌های پسر، رفتار سرد ‫ و بی‌ملاحظه والدینش...
‫وی را به قتل وادار کرد.
‫جنازه‌ها چندین بار چاقو خورده بودند...
‫و پسر قصد خودکشی داشت...
‫الو؟ کیه؟
‫بله، یه لحظه لطفا.
‫خانم کانایه.
‫خانم کانای؟
‫ببخشید که انقدر شلوغه.
‫نه، چه حرفیه.
‫ببخشید که سرزده اومدم.
‫چه نمای قشنگی دارین.
‫بفرما بشین.
‫یکشنبه روز مرخصیته؟
‫آره.
‫زحمت نده، جدی می‌گم.
‫این چه حرفیه.
‫شوهرت خوبه؟
‫به لطف شما.
‫می‌دونم که خیلی از محصولاتمون رو خریدی.
‫کمک کرد...
‫می‌دونی...
‫اولین بار شوهرم نیست...
‫که چنین چیزی پیش میاد.
‫دوست داره به آدم‌هایی که مشکل دارن کمک کنه.
‫قبل شما به یه نفر خیلی جوان‌تر کمک می‌کرد.
‫سعی کرده بود خودش رو بکشه.
‫خیلی بد بود.
‫اومدم اینجا چون نمی‌خوام ‫ دوباره چنین اتفاقی بیفته.
‫اگه برادرم یکم دیگه منتظر می‌موند ‫ همچین اتفاقی نمیفتاد.
‫جون خیلی‌ها رو که بهشون گفتن دیگه ‫ امیدی نیست، نجات داده.
‫ببخشید.
‫اگه معرفی کردن هزینه نداشته باشه ‫ یه لحظه هم دست از سرم برنمی‌دارن.
‫خب من می‌رم دیگه.
‫یک میلیون ین واسه نجات جان ‫ یه نفر زیاد نیست.
‫دختره کیه؟
‫یه خانم جوان به اسم آیرین، ‫از یه خانواده‌ی نجیب.
‫اسمش آیرینه؟
‫آره، آیرین.
‫کی کشیدش؟
‫یه نقاش معروف به اسم رنوآر.
‫زندست؟
‫نه، دیگه زنده نیست.
‫خیلی وقت پیش مرده.
‫ببین، فوکیه.
‫حال شما!
‫- چقدر؟ ‫- 880 ین لطفا.
‫خوبه؟
‫یه بستنی لطفا.
‫- بفرمایید. ‫- مرسی.
‫هان؟
‫کیف پولم کجاست؟
‫کیف پولت؟
‫کیف پول نیست.
‫ببخشید.
‫- چقدر؟ ‫- دو هزار و پونصد ین لطفا.
‫باقی پولتون.
‫خیلی ممنون.
‫حین پیاده شدن احتیاط کنید.
‫مرسی.
‫برو بخواب.
‫«درمان معجزه‌آسا؟»
‫هی!
‫این رو ببین!
‫این چیه؟
‫سرم داد نزن.
‫یک میلیون ین؟
‫چه فکری کردی پیش خودت؟
‫با پولم هر کاری بخوام می‌کنم.
‫عملا ریختیش دور!
‫سرطان رو نمی‌شه این‌طوری درمان کرد.
‫واسه چی می‌خندی احمق؟
‫باهاش این‌طوری حرف نزن.
‫خفه!
‫گوش کن...
‫خواهش می‌کنم، می‌شه لطفا ساکت باشی؟
‫این منم که باید گریه کنم.
‫تو زنگ زدی آمبولانس؟
‫اوهوم.
‫حتما خیلی سخت بوده.
‫خدایا! پسرم رو برگردون!
‫بیا بریم.
‫می‌ترسی من رو ببینی؟
‫یکم.
‫ترسیدی؟
‫من آدم خوبیم.
‫می‌دونی...
‫خیلی دوست دارم بدونم به چی فکر می‌کنی.
‫می‌خوام بیشتر بشناسمت.
‫می‌شه هم رو ببینیم؟
‫آره.
‫جدی؟
‫مرسی. خیلی خوشحال شدم!
‫می‌شه به خانواده‌ات بگی می‌خوای ‫ با دوستت بری بیرون؟
‫آره، می‌شه.
‫اگه بگی می‌خوای با غریبه بری ‫ممکنه نگران شن.
‫عالی شد!
‫بی‌صبرانه منتظرم.
‫آره!
‫فوکی؟
‫بیا.
‫خوبه؟
‫مرسی.
‫آروم باش.
‫یه نفس عمیق بکش.
‫دهنت بو می‌ده.
‫بیا اینجا.
‫کارو؟
‫اینجایی؟
‫ببخشید!
‫درس می‌خوندی؟
‫باز همه رو بسته!
‫می‌شه حین روز پرده‌ها رو نکشی؟
‫اونجا خدمتکار داشتیم.
‫پدرت در مورد کار سخت‌گیری می‌کرد.
‫واسه همین یه هفته زودتر برگشتم.
‫ولی می‌دونی...
‫با هواپیما...
‫تا مالزی اصلا فاصله‌ای نیست.
‫خیلی خوبه.
‫بعد امتحان‌هات یه سر برو.
‫اصلا چیزی نخوردی.
‫الکی واست آشپزی می‌کنم!
‫چی خوردی این مدت؟
‫خانم هامانو؟
‫خیلی وقته ندیدمت!
‫زود باش.
‫چیزی نیست. برو.
‫قلقلک میاد.
‫چیکار می‌کنی؟
‫یه صبحانه با قهوه‌ی داغ.
‫و یه پنکیک با آب پرتقال. درسته؟
‫آره.
‫الان میارم.
‫بخواب یکم.
‫بیا.
‫این رو بذار زیر سرت.
‫بو می‌ده.
‫آره.
‫- از تابستان لذت بردم. ‫- خوبه. دیگه چی؟
‫لحظه‌ی به یاد موندنی‌ای هم داشتی؟
‫خاکسپاری به انگلیسی چی می‌شه؟
‫باید بگی «خاکسپاری.»
‫خاکسپاری.
‫خوبه. ادامه بده.
‫هم...
‫به یک خاکسپاری رفتم.
‫- خاکسپاری کی؟ ‫- پدرم.
‫وای.
‫تسلیت می‌گم.
‫خبر نداشتم.
‫- بیا. ‫- مرسی.
‫پدرم...
‫راهنمایی که بودم مرد.
‫حست رو درک می‌کنم فوکی.
‫سخته.
‫بیا بغلت کنم.
‫فوکی.
‫هم... سگ!
‫درسته.
‫آره! مال من چی؟
‫سخته...
‫گوزن؟
‫درسته!
‫از شاخ‌هاش فهمیدم.
‫بیا حالا موجودات دریایی درست کنیم.
‫اگه می‌تونستی بابات رو ببینی...
‫چی بهش می‌گفتی؟
‫سلام علیکم!
‫فوکی...
‫نمک رو بده.
‫نمک.
‫و خبر بعدی.
‫ردپایی شبیه به یک گرگ‌نما ‫ بر کوه فوجی کشف شده.
‫این رد پاها حدودا چهل سانت طول دارند.
‫طبق گفته‌ی کاشف آن‌ها...
‫بوی حیوانی شدیدی در اون منطقه بود.
‫فرستادی؟
‫نه هنوز.
‫جدی باش...
‫چهار...
‫گشنیز.
‫یه بار دیگه.
‫حالا جدی شد. از قدرت بیشتری استفاده کن.
‫جدیم دیگه.
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی» ‫ تلگرام: aManOfWar@
‫بی‌بی...
‫خشت.
‫ارائه‌شده توسط سینما دریمینگ ‫@CinemDreaming