Ya şundadır ya bunda
Helvacının kızında
Ya şundadır ya bunda.
Vay be.
İşte geldim.
Belki de birinci katı seçmeliydim.
Ne oluyor?
Tanrım!
Çok eğlenceli olacak!
Çok sıkıcı.
Boy aynası istiyorum.
Bir tane gecelik, ipek olsun.
Bir yatak.
Bir de battaniye!
Mikrofiber.
Bir portatif tuvalet.
Para bitti!
Demek yiyecek ve içecek onlardan.
Peki ya masa?
Proteinler.
Demir.
Harika.
Ne güzel!
Yüz ifadeleriniz çok komik!
"Komik" mi?
Her odanın para ödülünün farklı olduğunu öğrendik.
Herkes ne kazandığını paylaşmalı.
Ne kazanıyorsunuz?
Benimki
dakikada 80.000 won.
Seksen bin mi?
Ben 30.000 alıyorum.
- 20.000 won. - 130.000.
Durun. Nasıl yani?
Herkesinki farklı mı?
Ya sen Kat 7?
Dakikada ne kadar kazanıyorsun?
Benimki 210.000 won.
Kat 8 de 340.000 won alıyor olmalı.
Nereden biliyorsun?
Sayıları kafandan mı hesapladın?
Hayır, birinciden sekizinci kata kadar para ödüllerine bakarsak
genel bir örüntü var.
Önceki iki sayıyı toplayınca sonraki çıkıyor.
Kat 1 10.000 won alıyormuş. Kat 2 20.000 won alıyor.
Evet.
Doğru.
Evet, bu ikisini toplayınca üçüncü çıkıyor.
Bu da demektir ki Kat 3 30.000 won alıyor.
Evet, benimki 30.000.
Ben dördüncüyüm, Kat 3'ün tam üstündeyim,
yani Kat 2'nin 20.000'i artı Kat 3'ün 30.000'i...
Evet, 50.000.
Bekleyin. Ben 80.000 won alıyorum, yani...
O da Kat 3 ile Kat 4'ün ödül parası toplamı.
Yani sonraki kat...
Kat 6'nınki 5 artı 8, 130.000.
Benimki de aynı hesap ve 210.000 won alıyorum.
Yani Kat 8'inki de ...
340.000 won.
Evet, doğru.
Fibonacci dizisi bu.
FIBONACCI DİZİSİ
Bunu duymuştum.
Ama bunun ödül paramızla ilgisi ne?
Neden burada geçerli?
Ev sahiplerinin niyetini bilemem.
Ama ilginç tiplere benziyorlar.
Çünkü Fibonacci dizisi
bir altın oran oluşturur.
- Altın oran mı? - Evet.
Bir Fibonacci dizisinde
herhangi bir sayıyı önceki sayıya böldüğünüzde,
sayılar büyüdükçe 1,6'ya yaklaşan bir oran elde edersiniz.
Bu 1-1,6'lık orana altın oran denir
çünkü insanlar bu oranı görünce güvende hisseder
ve güzel olarak algılar.
Örneğin kredi kartı boyutlarının oranı
altın orana yakındır.
Ne tesadüf ki gelmeden seçtiğimiz bu kat kartları da...
Kredi kartı boyutunda.
Ama bu haksızlık değil mi?
Her şey rastgele oldu.
Çok boktan bir durum.
Kartları kendiniz seçtiniz.
Sızlanmayı bırakın da herkesin odasına bakalım.
Kat 8'in kazancı dakikada 340.000, günde 489,6 milyon won.
Kat 7'nin kazancı dakikada 210.000, günde 302,4 milyon won.
Kat 6'nın kazancı dakikada 130.000, günde 187,2 milyon won.
Kat 5'in kazancı dakikada 80.000, günde 115,2 milyon won.
Kat 4'ün kazancı dakikada 50.000, günde 72 milyon won.
Kat 3'ün kazancı dakikada 30.000, günde 43,2 milyon won.
Kat 2'nin kazancı dakikada 20.000, günde 28,8 milyon won.
Amma küçükmüş.
Kafanıza dikkat edin.
Kat 1'in kazancı dakikada 10.000, günde 14,4 milyon won.
Çok sinir bozucu.
Sekizinci katı seçebilirdim.
Şimdi pişman olmanın anlamı yok.
Kartları rastgele seçtik.
Benim fazla seçeneğim yoktu. Sadece iki kart kalmıştı.
Yine de benden iyisini seçmişsin.
Şu da var...
Nasıl bir şov böyle önemli bir bilgiyi bize vermez, değil mi?
Yasa dışı olmalı bu. Şikâyet edelim.
Yine de çok şanslısınız.
Ben de dakikada 10.000 wonun çok olduğunu düşünüyordum.
Kat 1.
Üzgünüm.
Daha düşünceli olmalıydık.
Lütfen üzülmeyin!
Kimseyi rahatsız etmek istemedim. Sadece şanssızdım.
Başka kart da seçebilirdim.
Ayrıca bacaklarım böyle olduğundan
daha yüksek bir katta sorun yaşardım.
Yüz ifadelerinize bayıldım!
Nesi komik bunun?
Seni küçük...
Ne var? Burada kimse haksız değil.
Birbirinizi suçlamayı bırakın.
Üst katları bilerek seçmedik ya.
Bugünkü kardiyo bitti!
Dakikada ister 10.000 ister 340.000 alın,
hepimizin hedefi aynı değil mi?
Şovu mümkün olabildiğince uzatmak
ve kârımızı maksimize etmek.
Amaç bu, değil mi?
Boktan bir iş ama haklı.
Sızlanmanız bittiyse
yemek yiyelim mi?
Doğru. Hadi gidip bir şeyler yiyelim.
Hadi.
Yemek ve suyun ne kadarını aşağı yollayacaksınız?
Alt katta daha az para almak yeterince leş zaten.
Bir de daha az mı yiyeceğiz?
Hayır.
Yemeği eşit olarak paylaşmanın bir yolunu düşündüm.
Açıklayabilir miyim?
Herkes bir kumanya alır.
En üstten en alta dek herkese bir tane, bence bu adil.
Leziz görünüyorlar.
Şov bizi çok zor bir duruma sokuyor.
Toplu hareket etmek her zamankinden daha önemli.
Birlik olup birbirimize güvenmeliyiz.
Bu da demek oluyor ki Kat 1'den sonra dört kumanya kalacak.
Ne?
Neden ona dört tane daha veriyoruz?
Hayır. Öyle yapmıyoruz.
Birer tane yersek kimse aç kalmaz.
Ama daha çok isteyen olursa
birinci kata inip artanları paylaşabilir.
Herkesin biraz fedakârlık yapacağı bir sistem
ama kalanlar da paylaşılabileceğinden kimse kaybetmeyecek.
Bu da doğal olarak aramızda güven oluşturacak.
Baharatlı olanlardan al.
- Bunlar mı? - Evet.
Neden?
Çünkü acı.
- Bitirdin mi? - Yiyin hadi.
Harika. Çok lezzetli.
Bizi neyin beklediğini buldun mu?
Ne yapacağımızı bilmediğimizden daha korkutucu.
Daha önce ne yapacağımızı bilmediğinden
korktuğunu söyledin.
Evet, sanırım istedikleri hakkında kabaca bir fikrim var.
- Neymiş? - Hey!
Ne yapıyorsun?
Ne yapıyorsun lan sen?
Sadece 15 dakikamız kaldı!
Hangisi daha çok yakıştı?
Onları zamanla satın almadı, değil mi?
Bana bak.
Kıyafet almak istiyorsan lanet odanda almalısın!
Niye buradan alıyorsun?
Çünkü odada alırsam burada giyemem.
Ama burada giymek istiyorum.
Neden mayo aldın? Su yok ki.
- Bronzlaşmak için. - Manyak sürtük.
Canına mı susadın?
Konuşarak çöz. Onu korkutma.
Bunun yüzünden mi?
Süreyi her zaman uzatabiliriz.
Nasıl yapacağız?
Süreyi artırmayı kimse bilmiyor mu? Cidden mi?
Merdivenle!
- Merdivenle mi? - Evet!
Burada bir sürü basamak var.
Her birine bastığımızda süre uzuyor.
- Kanıtın var mı? - Kanıt mı?
Bir dakika. Nasıldı?
Dalga geçmeyi bırak da söyle.
Özür dilersen söylerim.
Ne?
Bana küfrettiğin için özür dilersen nasıl olduğunu söylerim.
Onun adına özür dilemek isterim.
Vaktimiz yok. Söyle hadi!
İstemiyorsun demek.
Ulan şerefsiz!
Konuşarak çöz.
- Senin derdin ne? - Söyle de bitsin.
Milleti görmüyor musun?
- Hayır! - Böylece bitemez.
Bu fırsat bir daha gelmez!
Kanıttan kime ne? On dakikadan az kaldı!
- Tamam. - Bir deneyelim.
Siktir ya! Böyle olduğuna emin miyiz?
Hâlâ azalıyor!
Otuz saniyeden az kaldı!
Öylece bitti mi yani?
Yine 24 saat oldu!
Haklıymışım, değil mi?
Merdiven demiştim.
Öyle yapmamış mıydık?
Odalarımıza bakarken ve kumanya alırken merdiven çıkmadık mı?
O zaman sürenin nasıl uzadığını gördüm!
Çok zekiyim, değil mi?
Böylece gizli bir kural keşfettik.
Merdiven çıkmak süreyi uzatır.
YEMEK VE KONAKLAMA VAR VAKİT GEÇİR, PARA KAZAN
Her şey bitti sanmıştım. Direkten döndük.
TEHLİKELİ DEĞİL MERDİVEN ÇIKINCA SÜRE UZAR
Evet, sanırım istedikleri hakkında kabaca bir fikrim var.
Çatışma. Kavga etmemizi istiyorlar.
Dışarıdan kaynaklanan krizler
bizi iş birliğine ve azme iter.
Ama iç çatışmalar...
İçeriden çökersek
geri dönüşü olmaz.
Evet, iş birliği ve azimle birlik olmamız gerek.
Vay be, Kat 7 ne zeki bir adam.
Bir daha almamak için idareli kullanayım.
Üç...
İki yaprak yeterli olmalı.
Ama olmadı.
Düşündükçe daha çok sinirleniyorum.
Günde 40 milyon kazanıyorum. Böyle şeylerden kısmamalıyım.
Korkma. Al gitsin! Evet, hadi!
Affedersiniz. İşim büyük. Bana bir portatif tuvalet verin.
Basit olsun.
Evet.
Yollayın.
İade olmuyor, değil mi?
Manyak karı.
Kıyafet almasına inanamıyorum! Beni deli ediyor.
Lanet olsun. Çok sinir bozucu.
Harikaydık.
Bu hepimizin olacak.
Ne çok para kazandık.
Pekâlâ, başlayalım mı?
MERDİVEN ÇIKMA
+210.000 +20.000
+30.000 +50.000
+340.000 +80.000
+130.000 +10.000
Merdiven çıkınca sürenin uzadığını duyduk
ve kalbimiz patlayıp bacaklarımız titreyene dek
durmadan inip çıktık.
Süre kazandıkça daha çok acıktığımızdan birinci kat popüler oldu.
Her gece tükeniyorduk
ama şikâyet edemezdik.
Yemek yemişim gibi hissetmiyorum.
Günde bir kez yemek yemek
ve kalanları tırtıklamak artık beni doyurmuyor.
Her gün merdivenleri inip çıkıyoruz.
Çok zor.
Fiyatlar bin kat yüksek olsa bile
yiyecek almak istiyorum.
- Aşağıdaki sosisli sandviçler gibi. - Hamburger istiyorum.
Kızarmış tavuk.
Bölüşelim.
Yaptığımız işi bölüşelim.
İki takıma ayrılıp iki günde bir mi merdiven çıkalım?
Evet, diğer günde de dinleniriz.
Kalan yemeği de çalışan ekibe veririz.
Çalışanlar günde iki öğün yer.
Boş günlerde tek öğün yetebilir.
Evet, katılıyorum.
Çalışmazken bir öğün yeter. Dinlenmek daha iyi, değil mi?
Bence de.
Doğru.
O zaman deneyelim.
Ne kadar artacak bakalım.
Böyle ayrılsak nasıl olur?
Takım değiştiriyorum.
Anlaşamıyorum.
Benimle mi?
Kat 2 ile yer değiştirmek isteyen var mı?
Mızmız kız. Serseri.
Çatlak.
Kim o takıma katılmak ister? Üyelere bakın.
Affedersiniz. Takım benim için fark etmiyor.
Ne güzel oldu.
Her takımda iki erkek harika olmadı mı?
Evet, harika.
İki takıma ayrılmak harika bir fikirdi.
Yoğun çalışmaya rağmen ertesi gün dinlenmek
yeterli motivasyonu sağlıyor.
İşin en iyi yanı da
çalıştığın günlerde doyasıya yiyebiliyor olman.
"Çalışmayanlar yemek yemeyecek."
- İyi misin? - Az daha sırtım incinecekti!
Özür dilerim Kat 4.
- Neyse. - Çok üzgünüm.
Çok üzgünüm. Gerçekten.
İyi misin?
Evet, iyiyim.
Gülümsemeyi kes de işe koyul.
Senin yüzünden süre kazanamıyoruz.
Ne yapıyorsun?
Yerine geçerim.
Biraz dinlen. Yerine geçerim.
İtirazı olan?
- Hayır, ben... - Boş ver.
Egzersiz beni rahatlatıyor.
Ama...
Helal olsun.
ERTESİ GÜN
İki gün üst üste çalışmak yormuştur.
Sorun değil.
SONRAKİ GÜN
Acaba ben de mi yardım etsem?
Edeyim mi, etmeyeyim mi?
Yardım edeyim mi? Yoksa etmeyeyim mi?
Etmeli mi, etmemeli mi? Bir dakika...
Pardon! Kat 1 Bey.
Lütfen dinlen Kat 1. Ben çıkarım.
Ne dedin?
Gerek yok.
- İzin ver. - Bugün yapmalıyım.
Gerçekten. Dün çok yemişim zaten.
Sindirimde zorlanıyorum.
Evet, lütfen dinlen ve toparlan.
Tanrım.
- Çok üzgünüm. - Cidden önemli değil.
Pardon, izin verin.
Affedersiniz. Geliyorum.
Tanrım, biz de yorgunuz.
Olabildiğince hızlı çıkıyoruz.
- Lütfen otur. - Böyle geç.
Takım arkadaşıma destek oldum.
Ne harikayım ya!
Bu iş bende!
Kat 3. Böyle oturamazsın.
- Hadi çıkalım. - Birkaç saniye daha.
Hadi. Kalk.
Biraz...
- Kalkmaya çalış. - Yavaşça lütfen. Evet.
Bir şeyler yiyin.
Afiyet olsun.
Teşekkürler.
- Böyle buyurun. - Yemek mi yiyeceksin?
- Pardon? - Gerçekten yiyecek misin?
Hadi ama Kat 4.
Dürüst olmak gerekirse
onun yerine Kat 3'ün yemesi gerekmez mi?
Çalışmadığın hâlde iki öğüne mi ihtiyacın var?
Kendini zeki mi sandın?
Kat 8 yemediğinden ekstra bir tane var.
Neyin tribi bu?
Yemek yeme demiyorum.
Anlıyor musun? Sadece haksızlık diyordum.
Bence ye...
Kat 3, lütfen içeri geç. Bugün benim yerime çalıştın.
- Elbette. - Saçma sapan konuşma.
Yemek için mi yerine çalıştık sandın?
Vicdanı sızlamadan yiyebilir mi sence? Haksız mıyım?
Doğru, haklısın.
Onlara aldırma. Git de ye.
Bezip yoruldukları için söyleniyorlar.
Evet, haklı.
Sen ye Kat 1. Böyle olmalı.
Beni düşünme. Evet.
Hayır. Lütfen.
Hadi. Yemeğini ye...
Hadi. İçeri geçip karnını doyur.
- Sağ ol Kat 3. - Ne demek.
- Ama yine de... - Hadi.
Ye hadi. Sorun olmadığını söyledi.
İyisin, değil mi?
Elbette.
Bu göt herif yüzünden
lanet olası bu yere geldim
ve bir ömürlük merdiven çıkıyorum, orospu çocuğu seni.
ÇAKAL
Hepsi senin suçun.
Bacaklarım.
Yemek geldi.
Bu ne böyle?
Neler oluyor ya?
- Kat 3. - Efendim?
- Bir şey geldi, değil mi? - Yemek sandım ama...
Resmen bok poşeti göndermişler!
- Tanrı aşkına. - Kat 1 öyle istedi.
Biraz düşündüm.
Merdiven çıkmakta pek iyi değilim
ve sürekli yerime geçiliyor,
o yüzden yardım etmek için ne yapabileceğimi düşündüm.
Şey, o yüzden...
Durumu yüzünden bize engel oluşu Kat 1'i çok üzmüş.
Çöp torbalarınızı bana yollarsanız...
...bence ödeşebiliriz.
Gerçekten mi?
Fiziksel emek yerine takım için ne yapabileceğini düşünürken
servis bacası gözüne çarpmış.
Kumanyalar dışındaki şeyleri de aşağı gönderebileceğimizi düşünmüş.
Kat 1'in teklifini kabul etmemizle bir temizlik işçimiz oldu.
Herkes görevini yerine getirdiğinde
toplum dengeye ulaşır ve sorunsuz işler.
Kat 1 de kendi görevini buldu
ve yeni bulduğu öz değerini takasa açtı.
TEŞEKKÜR EDERİM
Açlık çekmeyenler yemeğini paylaşır.
Biraz dinlen.
Ben hallederim.
Daha fit olanlar iş yükünü paylaşır.
Bunları paylaşamayanlar da kaldığı yeri paylaşır.
Sonuçta gayet adil bir anlaşma.
Görüşürüz.
Merhaba Kat 1.
Böylesi sizin için daha rahat olur.
Gerek yok. Gayet iyiyiz. Lütfen sonra yap.
Yemeğin bitti mi Kat 3?
Henüz değil ama sanırım hızlı yedim. İyi değilim.
Anladım.
Neye bakıyorsun?
Süreye bakıyorum...
Son zamanlarda düzensiz artıyor.
Dün gece yarısından önce fırladı ama şimdi artışı durdu.
Yeterince tırmanmadığımız için mi dersin?
Emin değilim. Herkes işini yapıyor.
Gördün mü? On dakikamız daha oldu.
Ama yemek sonrası herkes molada.
Biri mi çıktı?
Siktir. Nesi var o şeyin?
Demiştim. Zaman konusunda cimrileşiyorlar.
Zar zor artıyor.
İş yükünü artırmamızı falan mı istiyorlar?
Olimpik sporcu değiliz ki.
Benden bu kadar.
- Anlamadım? - Ne?
Artık çıkmak istemiyorum.
Ama çalışmayı bırakamayız.
Neyin peşindesin?
Artık eğlenceli değil.
Size iyi şanslar.
Kes sesini de devam et!
Nedenmiş?
Hepimizden çok çalışman gerekmiyor mu?
Herkesten fazla kazanıyorsun.
Bizden daha fazla çaba göstermen gerekmez mi?
Asıl senin ve alt kattakilerin
daha çok çalışması gerekmez mi?
- Ne? - Bir düşün.
Kendi paranı kullanmak istemediğinden
tuvalet kâğıdı, ıslak mendil ve her şeyini ortak süremizle alıyorsun.
Zaman kullanıp bir şey alınca
üst kattakiler teknik olarak çok daha fazla ödemiş olmuyor mu?
O çatlak...
Ne de olsa burada vakit nakit.
...haksız sayılmaz.
Bir saatin değeri Kat 2 için sadece 1,2 milyon
ama Kat 8 için tam 20,4 milyon won.
"Hoşça kal."
Ortak zamanımızı kullandığımızdan
üsttekiler teknik olarak daha çok para harcıyor.
Kafası çalışmıyor sanmıştım ama harbi zekiymiş.
Tartışmayla zaman kaybedeceğimize çıkmaya devam edelim.
Bu hızla şov sona erecek!
Biz de onlarla çıkalım.
Yardım etmeliyiz.
Merdiven çıkmak gerçekten zaman kazandırıyor mu?
- Ne? - Çok tuhaf.
Merdivenleri aynı hızla çıkıyoruz, değil mi?
Manyak sürtük.
Zamanı kazanacağımıza kaybettik.
Ya daha fazla artmazsa?
Haklısın.
Altı saattir uğraşıyoruz.
Kıpırdamadı bile.
Gece yarısı yaklaştı, odalara dağılalım.
Bugün daha fazla çıkamayız.
Ne? Birden yükseldi.
Süre arttı!
- Yirmi dakika mı? Yirmi mi arttı? - Nihayet!
Geriden geliyor olmalı.
Sonunda düzeldi sanırım.
Biliyordum.
Boş yere korktuk. Biliyordum.
- Çok şükür. - Evet.
Çok sevindim.
Geç de olsa artacak sanırım.
Gece yarısı oldu.
İçeri girelim.
İyi iş çıkardık.
İçeri geçelim. Tebrikler.
Herkes dışarı çıksın! Dışarı çıkın!
Sanırım süremizi vermemişler. Hemen dışarı çıkın!
Koşmaya başlayın.
Hemen!
Herkes koşsun millet.
Ama dünkü işimiz için ödüllendirilmedik.
Ya yine işe yaramazsa?
Yine de tek seçeneğimiz bu.
Merdivenleri çıkmaya başlayın!
Ne saçma iş ya.
- Sırtüstü düştü! - Kat 4!
- Ne? - Sırtüstü...
Bekle.
- Sara nöbeti bu. - Ne?
Epilepsi! Dokunmayın ona!
- Epilepsi. - Ama bizim...
Tıp eğitimin var mıydı?
- Evet, hemşireydim. - Bunun ilacı var mı?
Fenitoin lazım.
Orada kal.
- Ne diyorsun be? - Bir şey yapma. Ölmeyecek.
Ne?
Epilepsi öldürmez.
Böyle kalması beynine zarar verebilir.
O ilaç ucuz olmayacak.
Az kalan vaktimizi harcarsak oyun biter!
Sen insan bile değilsin.
Yoluma çıkayım deme.
Epilepsi için ilaç lazım! Fenitoin verin!
Çok komik.
Benim gördüğümü görmüyor musunuz?
Şunu görmüyor musunuz?
Kırk saat mi?
Çok eğlenceli.
Bize zaman kazandıran...
...merdivenler değildi.
Neydi peki?
Neymiş?
Süre kazandıran ne?
Bizi izlerken...
...keyif almaları.
FENITOIN
Alt yazı çevirmeni: Can Rendeci