(กรุณาเลือกบัตรที่มีตัวเลขที่ต้องการ)
ตัวเลข...
(หนังสือกฎโดยละเอียด อยู่ในห้องส่วนตัวหลังประตู)
ห้าสิบเจ็ด ห้าสิบแปด
ห้าสิบเก้า
หกสิบ
สองแสนหนึ่งหมื่นวอนในหนึ่งนาที
สองแสนหนึ่งหมื่น...
ผมจะซื้อปากกาลูกลื่น ราคาหนึ่งพันวอนหนึ่งแท่งครับ
(ค่าครองชีพพิเศษ)
ค่าครองชีพร้อยเท่า
(กล้องภายใน)
(กล้องภายใน 14 ตัว ออกอากาศเหรอ)
(The 8 Show: เกมโชว์เลือดแลกเงิน)
คนดูจะสนุกที่ตอนแรก
เราเข้ามาในรายการและสับสนงุนงง
หลังจากนั้นก็จะสนุกเมื่อเราตกใจที่ได้รู้ว่า
เงินรางวัลของแต่ละห้องไม่เท่ากัน
แล้วพวกเขาก็จะสนุกที่เห็นเราเชื่อว่า
บันไดคือคําตอบที่ถูกต้องและตั้งอกตั้งใจวิ่ง
แต่เมื่อดูต่อไปเรื่อยๆ...
ก็เบื่อสินะ
พวกเขาเบื่อแล้ว
ครับ พวกเขาคงคิดว่ามันไม่สนุกอีกแล้ว
เฮ้อ สนุกงั้นเหรอ...
แต่มันแปลกๆ นะครับ
เมื่อกี้ก็ไม่มีอะไรที่น่าสนุกเป็นพิเศษนี่นา
สนุกดีออก
คนนึงน้ําลายฟูมปาก
อีกคนเลือดกําเดาไหล
ฮาดีออก อย่างกับตลกหกฉาก
แต่เดี๋ยวก่อนนะ
ถ้างั้นต่อไปเราต้องเพิ่มเวลาด้วยวิธีนี้เหรอคะ
อะไรนะ ฉันต้องชักเหรอคะ
ไม่ครับ คงไม่ใช่อะไรแบบนั้นหรอก
ผมคิดว่าเราต้องแสดงอะไรให้พวกเขาดูครับ
แสดงเหรอ
(ให้ที่พักกับอาหาร แค่ใช้เวลาที่นี่ก็จะให้เงิน)
(ไม่อันตราย)
ใช่ พูดตามตรง พวกเขาคงจะสนุกแทบตายสินะ
ได้อยู่บนที่สูงและปลอดภัย
ดูผู้เข้าแข่งขันกระเสือกกระสน บ้าเงินจนหน้ามืดตามัว
คงจะฮาเยี่ยวแตกเยี่ยวแตนเลยสินะ
อยากสนุกจริงๆ ใช่ไหม
อยากดูไหมว่าอะไรที่สนุกจริงๆ
ได้ ฉันจะทําให้ดูเอง
ครับ สวัสดีครับ พ่อแม่พี่น้อง
ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับ ผมชั้นสามครับ
ผมคิดว่า
ทุกคนคงจะเบื่อที่ดูเรา ขึ้นลงบันไดกันเต็มทีแล้วสินะครับ
เอาละ คอนเทนต์แรกของวันนี้ที่ผมเตรียมมาก็คือ
รายการกินครับ
เอาละนะ
รายการกิน
ต้องทําเสียงเอเอสเอ็มอาร์ถึงจะเข้าท่าครับ
ฮะ ครับ
อ้าว คุณชั้นเจ็ด
เวลาเพิ่มแล้วเหรอครับ
เปล่าครับ
อ๋อ งั้นเหรอ
มีธุระอะไรเหรอครับ
ถ้าทานข้าวเสร็จแล้วก็...
สูบบุหรี่ล้างปาก
ผมชอบคุณชั้นสามครับ
อะไรนะครับ
คุณชั้นสาม
ดูเหมือนจะมีบางอย่างที่แตกต่างออกไป จากผู้ร่วมรายการคนอื่นครับ
อะไรกันแน่ครับ
คราวที่แล้วคุณวิ่งแทนคุณชั้นหนึ่ง
หมายความว่าคุณเป็นคนที่คิดถึงคนอื่น
เรื่องนั้นก็... ครับ
คนอื่นก็ด้วยนี่ครับ
ผมว่าคุณชั้นเจ็ดใจดีกว่าอีกนะครับ
คุณไม่ส่งถุงของเสียลงไปสักถุงเลยนี่ ผมส่งลงไปหมดเลย
นี่เป็นครั้งแรกเลยมั้งครับ ที่ผมเห็นคุณชั้นเจ็ดยิ้ม
ผมเองก็คาใจอยู่ เพราะดูเหมือน เราได้รางวัลมาง่ายเกินไป
เลยคิดว่าการขึ้นลงบันไดอาจเป็นคําตอบที่ถูกต้อง
พูดตามตรง ผมคงอยากเชื่ออย่างนั้นน่ะครับ
การวิ่งเหงื่อโซมขึ้นลงบันได
อาจหมายถึงค่าตอบแทน ของแรงงานที่ดีและชอบธรรม
นั่นคือสิ่งที่ผมเคยคิดครับ
แต่ผมก็โดนหักหลังเข้าสวยๆ เลย
แต่ว่าแบบนี้อาจจะดีกว่าก็ได้นะครับ
ขึ้นลงบันไดมันเหนื่อยมากนี่นา
การทําให้คนดูสนุกไม่ง่ายกว่าเหรอครับ
คุณชั้นสามคิดว่าความสนุกหมายถึงอะไรครับ
อะไรตลกๆ หรือเปล่าครับ
"ตลก" งั้นเหรอ
ใช่ครับ
แล้วต่อไปล่ะครับ คืออะไร
ต่อไปเหรอครับ
ไม่นานพวกเขาก็จะเบื่ออะไรที่ตลกๆ
และเมื่อเบื่อขึ้นมา พวกเขาก็จะไม่ให้เวลา
ตอนนี้ผู้จัดไม่เข้ามาแทรกแซงอะไรทั้งนั้น
ถึงอย่างนั้น พวกเขาก็ชี้นําให้เรา
ทําให้พวกเขาสนุกและตื่นเต้นเร้าใจด้วยตัวเอง
ด้วยเวลาหรือเงินนั่นเอง
มันก็เหมือนกับการที่
เราได้ดูยูทูบเบอร์หรืออินฟลูเอนเซอร์
แล้วกดไลก์หรือบริจาคให้นั่นแหละครับ
ถ้าพวกเขาเบื่อขึ้นมา พวกเขาจะไม่ให้รางวัลอีก
และเมื่อเป็นอย่างนั้น คนที่มัวเมา ในรางวัลอย่างเราก็จะหิวกระหายเงิน
จนต้องให้สิ่งที่พวกเขาต้องการจริงๆ ในท้ายที่สุด
"สิ่งที่พวกเขาต้องการจริงๆ" เหรอครับ
อะไรครับ
ความสนุกที่แท้จริงไงครับ
"ความสนุกที่แท้จริง"เหรอ
เมื่อเรามารวมตัวกันอีก ทุกคนจะยื่นข้อเสนอหลายๆ อย่างครับ
และในบรรดาพวกนั้นก็จะมีคนที่ยื่นข้อเสนอ
ที่รุนแรงและปลุกเร้าด้วย
แข่งมวยปล้ําอาชีพกันดีไหมคะ
อ๋อ ดีครับ มวยปล้ําอาชีพ
มันบันเทิงมากแล้วก็นั่นแหละครับ
เราต้องควบคุมความเร็วนั้นครับ
แต่ว่ามันไม่อันตรายไปหน่อยเหรอครับ
แบบว่า กู้ภัยก็เข้ามาที่นี่ไม่ได้ซะด้วย
- นั่นสิคะ หาเรื่องเจ็บตัวเปล่าๆ - ใช่เลยครับ
ข้อเสนอที่ผมกําลังจะพูดไป
ผมอยากให้ตอนนี้รู้กันแค่ระหว่างเราสองคนครับ
อย่างที่คุณชั้นสามบอก
ในบรรดาความสนุกทั้งหลาย เราจะเน้นเสียงหัวเราะครับ
เอาละ ถ้างั้นเอาเป็นรายการวาไรตี้ดีไหมครับ
ผมคิดว่าเราน่าจะลองทํารายการวาไรตี้ขึ้นมา
- เอาแบบที่เรียกเสียงฮาดีไหม - ครับ
เรียกเสียงฮาเหรอ
- พวกรายการซิตคอมเหรอคะ - ฉันไม่เอาด้วย
ถ้างั้นรายการจับคู่ล่ะคะ
ช่วงนี้มันเป็นรายการเรียกเรตติ้งชั้นดีเลยนะคะ
"เอาละ สุดท้ายแล้ว ใครจะได้คู่กันในรายการนี้"
ไม่ไหวเหรอคะ
ถ้างั้นการแสดงความสามารถพิเศษล่ะคะ
คนธรรมดาอย่างเราทําแล้วจะสนุกหรือไง
ไม่ครับ ผมว่าความคิดเห็นของเขาใช้ได้นะครับ
รายการซิตคอมหรือรายการจับคู่ที่กล่าวมา
ต่างต้องใช้เวลาในการเตรียมตัวทั้งนั้น
ถ้าเป็นการแสดงความสามารถ
ให้ทําตอนนี้เลยก็น่าจะไม่มีปัญหานะครับ
ถ้างั้นให้ใครสักคนลองดูดีไหมครับ
ดูว่าเวลาจะเพิ่มไหมแล้วค่อยตัดสินใจกันอีกที
ถ้างั้นมีใครที่จะแสดงความสามารถพิเศษ ตอนนี้ได้เลยไหมครับ
ให้ตายสิ
ไม่อยากจะ...
ดูเหมือนจะไม่มี ถ้างั้นผมจะขอลองเป็นคนแรกนะครับ
ผมขอซื้อขลุ่ยหนึ่งเลาได้ไหมครับ
แต่แสดงความสามารถด้วยขลุ่ย มันไม่เบาไปหน่อยเหรอคะ
แต่เริ่มด้วยอะไรธรรมดาๆ
คงดีกว่าออกตัวแรงนะครับ
สุดท้ายแล้ว เราจะหยุดมันไม่ได้ แต่ว่า...
ผมอยากให้เรายืดเวลาออกไปให้ได้มากที่สุดครับ
คุณชั้นเจ็ด สุดยอด
หูฉันถึงจุดสุดยอดไปแล้ว
พลีชีพเพื่อคอนเทนต์
ชั้นเจ็ดเสียสละตัวเองเพื่อเปลี่ยน ความสนใจของคนเป็นเสียงหัวเราะ
นี่สิเทพชั้นเจ็ด
คุณมันช่าง...
โอ๊ะ ดูนั่นสิคะ
เพิ่มไป 20 กว่าชั่วโมงเลยใช่ไหม
การลองผิดลองถูกทําให้รู้กฎที่ซ่อนอยู่
เพิ่มมาวันนึงเลย
(หากผู้จัดสนุก เวลาจะเพิ่ม)
คุณชั้นเจ็ด สุดยอดเลย
อยู่ข้างนอกทําอะไรถึงได้ทําเป็น
งานอดิเรกเล็กๆ น้อยๆ ครับ
ถ้างั้นเรามาเตรียม ความสามารถพิเศษคนละอย่างเถอะค่ะ
อาจจะได้อะไรสนุกๆ อีกก็ได้
ตอนนี้เราพอมีเวลาแล้ว
ให้ทุกคนคิดความสามารถพิเศษ
ที่จะมาแสดงจนถึงวันพรุ่งนี้นะครับ
ที่สําคัญกว่านั้นคือเรามีเรื่องที่ต้องคุยกันครับ
เราจะ...
จบรายการนี้เมื่อไหร่ครับ
ว่าแต่ทําไมถึงคิดจะออกไปแล้วล่ะคะ
เราค่อยมาคุยกันตอนที่ทุกคนรู้สึกว่า
หาเงินได้เยอะแล้ว ไม่ดีกว่าเหรอคะ
งั้นเราอาจต้องอยู่ที่นี่ไปตลอดชีวิตก็ได้ครับ
นั่นสิ เราหาเงินเพื่อที่จะเอาไปใช้ข้างนอกนี่นา
ฉันว่ากําหนดขอบเขตที่เหมาะสม เอาไว้น่าจะดีกว่า
เราจะกําหนดขอบเขตที่เหมาะสมได้ยังไง
ทุกคนหาเงินได้ไม่เท่ากันนี่
นั่นสิคะ
คนที่อยู่ชั้นบนหาเงินได้มากกว่า
อาจจะอยากออกไปเร็วๆ ก็ได้นี่คะ
ฉันคิดว่า...
เราควรให้คุณชั้นหนึ่งเป็นคนกําหนด
เขาเป็นคนที่ได้เงินน้อยที่สุดในกลุ่มพวกเรา
ไม่ว่าจะเหนื่อยแค่ไหน
เราก็ควรทนจนกว่าคุณชั้นหนึ่ง จะหาเงินได้เท่าที่ต้องการนะ
ดี ชั้นหนึ่งตัดสินใจเลย
ต้องหาเงินได้เท่าไรถึงจะคุ้ม
พูดมาตามสบายได้เลยนะครับ
ผม...
หนึ่งพันล้านครับ
ผมต้องการแค่...
หนึ่งพันล้านเท่านั้น
แค่นั้นเหรอคะ
คุณชั้นหนึ่งได้เงินรางวัล วันละ 14 ล้าน สี่แสนวอน
ต่อให้ใช้วันละประมาณสี่แสนวอน
จะเก็บเงินได้พันล้านก็ต้อง...
ต้องอยู่ประมาณ 75 วันค่ะ
ประมาณสองเดือนครึ่ง
ครับ
ถูกต้อง
ฉันคิดเงินเร็วค่ะ
แล้วไง
ทุกคนต่างคํานวณตัวเลขของใครของมัน
ถ้าชั้นหนึ่งได้เงินหนึ่งพันล้าน ชั้นสองก็สองพันล้าน
ฉันได้สามพันล้าน
ชั้นสี่ได้ห้าพันล้าน
ชั้นห้าได้แปดพันล้าน
ชั้นหกได้ 13,000 ล้าน
ชั้นเจ็ดได้ 21,000 ล้าน
ส่วนชั้นแปดได้ 34,000 ล้าน
ประหยัดหน่อยจะถือว่าหวานหมูเลยทีเดียว
เราตั้งเป้าหมายไว้สองเดือน
ตอนนี้ไม่ใช่บันไดอีกแล้ว เราตกลงกันว่า
จะเพิ่มเวลาด้วยความสามารถพิเศษ
และจะใช้เวลาที่ชั้นเจ็ดเพิ่มให้ จากการเป่าขลุ่ยจมูก
ในการลงทุนซื้ออุปกรณ์แสดงความสามารถ
เข้าแถวทําบ้าอะไรกัน
ทําไมเขาถึงไม่คิดจะบอกจะกล่าวกันเลย
ขอกระเบื้องหลังคาสิบแผ่นครับ จะเอามาต่อยเล่น
ฉันขอเหมือนกัน เพิ่มไม้อัดไปอีกสี่แผ่น
องค์ประกอบแปลกๆ ในการโชว์ความสามารถ
ต่างคนต่างแอบขัดขากัน
เพื่อทําการแสดงที่ดีกว่าอีกคน
แต่ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ฉัน...
จะเป็นบ้ามากกว่าตอนไหนๆ
ชีวิตที่ไม่เสนอหน้า ชีวิตที่ซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางฝูงชน
นี่คือคติประจําชีวิตฉัน และเป็นเคล็ดลับในการใช้ชีวิตอย่างปลอดภัย
ชีวิตแบบนี้ไม่เคยต้องการความสามารถ พรสวรรค์หรือทักษะด้านรายการวาไรตี้อะไร
การอวดเก่งครั้งแรกในชีวิต พาฉันมาถึงจุดตกต่ําแบบนี้ได้ยังไง
(การแสดงความสามารถพิเศษ)
ฉันอยากใช้ชีวิตเพื่อเธอที่รอมาเนิ่นนาน
ถ้าเธอต้องการฉัน
ใช่ การแสดงความสามารถพิเศษ ต้องเริ่มง่ายๆ ด้วยการร้องเพลงสิ
ความทรงจําแสนเศร้าที่เธอนั่งปลอบใจฉัน...
(สิบชั่วโมง)
(อันดับเวลา)
(ที่ 1 - ชั้นเจ็ด 24 ชม. 2 - ชั้นห้า สิบชม.)
ชั้นหกโชว์การใช้กําลังอย่างที่คิด
ต่อยกระเบื้องหลังคา
(สิบห้าชั่วโมง)
(ที่ 2 - ชั้นหก 15 ชั่วโมง)
ชั้นสองที่จับตามองชั้นหก โชว์ลูกเตะสุดเวอร์วังแล้วต่อด้วยต่อยกระเบื้อง
(สิบเจ็ดชั่วโมง)
ผลลัพธ์ประมาณนี้ถือว่าดี
(ที่ 2 - ชั้นสอง)
ทุกคนเก่งกันขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย
ประสาทจะกินแล้ว ให้ตายสิ
- ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ - ไม่เป็นไร
แพลงนิดหน่อย ปล่อยไว้เดี๋ยวก็หาย
แต่ดูบวมมากเลยนะ
ลําดับต่อไปคือชั้นสี่
ร้องเพลงอีกแล้วเหรอ
(หนึ่งชั่วโมง 50 นาที)
ทําได้ดีมากครับ
หา ได้แค่นี้เองเหรอคะ
โธ่เอ๊ย
นี่ ไม่เอาน่า ขอเวลาเพิ่มอีกนะคะ นะ
จุ๊บๆ
ห้านาที
(ห้านาที)
(ที่ 5 - ชั้นสี่ 1.50 ชม. ห้านาที)
โอ้โฮ บรรยากาศเจื่อนสนิทแบบนี้ จะให้ทํายังไงเนี่ย
ครับ ถ้างั้นใครจะแสดงเป็นคนถัดไปครับ
คุณชั้นหนึ่ง ไม่ทําอะไรเหรอครับ
อ๋อ ผม...
ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรหรอก
กฎการแสดงความสามารถ ที่มีตั้งแต่ยุคหินคือคนไม่เก่งจะอยู่ท้ายๆ
ยังไงซะก็เหลือแค่สองคนนั้น
ฉันจะถูกกลบแน่
ผมครับ คราวนี้ผมจะแสดงเอง
หัวใจฉันเต้นแรง
เหมือนยืนอยู่บนเวที
ทําไงดี
ล้อเล่นหรือไง
(สิบแปดนาที)
(ที่ 6 - ชั้นสาม 18 นาที)
น่าผิดหวังไปหน่อยใช่ไหมครับ
เปล่าครับ เปล่า
คุณทําได้ดีแล้ว
ถ้างั้นตอนนี้เหลืออีกสองคนครับ
ลุงแสดงก่อนเลยสิครับ
ยังไงก็เหลือแค่สองคนแล้ว เจ็บแต่จบไวนะครับ
อะไรนะครับ
ผมครับ ผมจะแสดงเอง
ครับ
เหมือนละครใบ้จริงๆ เลย
เอาละ ขึ้นไปเลย
(สามสิบชั่วโมง)
สามสิบชั่วโมงเหรอ สุดยอด
(ที่ 1 - ชั้นหนึ่ง)
ถ้างั้นเราเพิ่มเวลาจนถึงตอนนี้ได้
รวม 74 ชั่วโมง 13 นาที
ตาลุงนี่ทําอย่างกับตัวเองไม่เก่งอยู่ได้
น่าจะเป็นเวลาประมาณสามวันครับ
ไว้ใจใครไม่ได้เลย
พอคนสุดท้ายแสดงแล้ว เราจะมาดูเวลารวม
จากนั้นค่อยมาคุยกันใหม่ครับ
ครับ ถ้างั้น
คุณชั้นแปด
ฉันไม่ต้องแสดงความสามารถที่นี่ก็ได้ใช่ไหมคะ
ครับ ไม่จําเป็นต้องทําแบบนั้น แต่...
ถ้าไม่จําเป็น ฉันก็อยากแสดงในห้องของฉัน
คุณชั้นเจ็ด นอนกับฉันไหม
หมายความว่ายังไงครับ
มีอะไรกับฉันไง เซ็กซ์น่ะ
คุณชั้นแปด นี่คือเวลาแสดงความสามารถนะครับ
การแสดงความสามารถพิเศษ คือแสดงสิ่งที่ตัวเองทําได้เก่งไม่ใช่เหรอคะ
ฉันเก่งจริงๆ นะ
ผมขอปฏิเสธครับ
ทําไมคะ
เออ แบบนี้มันใช่ที่ไหน
- อะไรเนี่ย - คุณชั้นหนึ่ง
ไม่ไหว
ฉันเหรอ
เหย ไม่ได้หรอกมั้ง
อะไรของเขา ที่นี่คนเยอะนะ
ไม่ใช่ฉันสินะ
เลือกได้แล้ว
ทําแบบนั้นได้จริงๆ เหรอคะ
ปล่อยเขาไป
เขาบอกว่าความสามารถพิเศษนี่
(หกสิบเก้าชั่วโมง)
สงสัยจะเก่งอย่างที่ว่าจริงๆ
(ที่ 1 - ชั้นแปด)
ตายจริง
ทําไมถึงให้ 69 ชั่วโมงนะ
อะไรเหรอคะ
คุณชั้นสาม
นอนกับฉันไหม
ไปมีอะไรกับฉันเถอะ
นอนกับฉันนะ
คุณชั้นสาม
นอนกับฉันเถอะนะ
นะ
แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
แม่เฝ้าหวงห่วงลูก...
นอนกับฉันไหม
ถ้าไม่นับรวมเวลาที่ใช้ไปแล้ว เราก็ได้เวลาเพิ่มมาประมาณ
หนึ่งร้อยยี่สิบชั่วโมงครับ
ทุกคนทําได้ดีมากครับ
แต่มันไม่ยุติธรรมเท่าไรมั้ง
มีบางคนที่เกลือมากด้วยนี่
(ที่โหล่ของการแสดง)
แต่ทุกคนก็แสดงคนละรอบอย่างยุติธรรมกันนี่คะ
คือว่า
ตอนนี้เราก็รู้วิธีเพิ่มเวลากันแล้ว
เราไม่ต้องขึ้นลงบันไดกันอีกต่อไป เพราะงั้น
พวกขยะกับถุงของเสีย...
ตายแล้ว จริงด้วย
ยังมีคนส่งไปให้คุณอีกสินะคะ
ใช่ ตอนนี้ไม่มีเหตุผลอะไร ที่คุณชั้นหนึ่งต้องรับมันแล้ว
- พี่คะ - หือ ทําไม
ลุงพูดถูก ฉันไม่ทันได้คิดเลย
ไม่เป็นไรหรอกครับ
ผมเป็นคนเสนอให้ทําเองนี่นา
แต่ว่า
ห้องของผมแคบมาก
ตอนนี้ก็จะทนไม่ไหวแล้วเหมือนกันครับ
แน่อยู่แล้วครับ ใช่
ถ้างั้นตอนนี้เราต้องทํายังไงคะ
จะทํายังไงได้ล่ะ
เอาไว้ในห้องตัวเองเหมือนตอนแรกไง
เฮ้อ ฉันไม่ชอบแบบนั้นเลย
ไม่ชอบแล้วไง
งั้นเอาไว้ห้องเธอไหม ห้องกว้างที่สุดนี่
ทุกคนส่งถุงขึ้นมาห้องฉันไม่ได้นี่
ช่องส่งของทําได้แค่ส่งของลงมาไม่ใช่เหรอคะ
งั้นก็ขึ้นไปถ่ายข้างบนสิ
คือว่า อย่าทําแบบนี้ดีกว่าค่ะ
เรามาเลือกห้องน้ําใหม่กันดีไหมคะ
มันน่าจะดีกว่าทําให้ห้องโน้นห้องนี้
สกปรกไปทั่วนี่คะ
ใครจะไปยอมทําอะไรแบบนั้น
คุณชั้นหนึ่งแค่รับเอาไว้เพราะเขาใจดีต่างหาก
ฉันไม่ได้จะให้ใครเสนอตัวนะคะ ให้เราเล่นเกมเลือกต่างหาก
เกมโยนหน้าที่ห้องน้ํา อะไรแบบนี้ไงคะ
มันก็เป็นคอนเทนต์แบบนึงนะคะ
เยี่ยมไปเลยนะ โยนหน้าที่
ฉันชอบอะไรเร้าใจแบบนี้
ถ้างั้นจะให้เลือกยังไงครับ
จับฉลากเหรอ
มาโหวตกันเถอะ
- หา - ดูคะแนนเสียงแทนการสุ่ม
พูดบ้าอะไรแบบนั้น
ถ้าหลายๆ คนเลือก
ก็เป็นการแสดงความเห็นว่า คนคนนั้นเหมาะสมไม่ใช่เหรอ
ประสาท
ก็แค่คําพูดอ้อมๆ
สุดท้ายมันก็คือการเลือกรังแกใครสักคนนี่นา
รังแกอะไรกัน
เราจะเลือกคนที่เหมาะสมกับงานต่างหาก
ตามระบอบประชาธิปไตย
มีใครที่ไหนจะเหมาะสมกับการรับขี้บ้างวะ
ใคร แกน่ะเหรอ
- อย่ามากวนตีน - อะไรนะ
ครับ ถ้างั้น
ใครอยากลงคะแนนบ้างครับ
ฉัน
ครับ สามคน รวมผมก็เป็นสี่
ถ้างั้นอีกสี่คนไม่เห็นด้วยเหรอครับ
ฉันไม่ได้ไม่เห็นด้วยหรอกนะ แต่...
ไม่สิ ช่วยไม่ได้นี่นา
เดี๋ยวก่อนนะ
พอมาคิดดูแล้ว ถึงปากจะบอกว่าโหวต
แต่มันคือการเลือกคนที่แสดงได้ห่วยที่สุดนี่
เออ ใช่
คุณกับผมยืนอยู่ปากเหวแล้ว
คุณชั่วโมงครึ่ง ผม 18 นาที
(รองที่โหล่ของการแสดงความสามารถพิเศษ)
ก็ได้ค่ะ ฉันด้วย
ก่อนอื่น ฉันเป็นคนชวน ให้เล่นเกมโยนหน้าที่ห้องน้ํา
- เดี๋ยวสิ - ถ้าทุกคนอยากทําแบบนั้น
ฉันก็จะทําค่ะ มาโหวตกัน
เดี๋ยวสิ บ้าไปแล้วหรือไง
คุณชั้นสาม
ฮะ อ๋อ ผมก็...
ถ้าทุกคนต้องการแบบนั้น ผมก็...
- ครับ - ครับ
ให้ตาย ชั้นสี่คิดอะไรอยู่กันเนี่ย
ว่าแต่พี่จะเลือกใครเหรอคะ
- ฉันเหรอ - ค่ะ
ไม่ฉันก็คงเป็นคุณชั้นสามใช่ไหม
ไม่ต้องกังวลไปนะครับ
คุณชั้นสามคงไม่ถูกเลือกหรอกครับ
เรื่องนั้นคุณชั้นเจ็ดรู้ได้ยังไง
เป็นไปได้สูงที่คะแนนจะเทไปที่คุณชั้นหนึ่งครับ
แล้วลุงชั้นหนึ่งล่ะคะ
ก็แบบว่า ลุงชั้นหนึ่งรับทุกอย่างมาถึงตอนนี้นี่คะ
ทุกคนน่าจะตั้งใจเลือกเขาหรือเปล่า
มีทฤษฎีที่เรียกว่าทฤษฎีหน้าต่างแตก
สถานที่ที่สกปรกแล้ว
คนจะเอาขยะไปทิ้งได้โดยไม่รู้สึกผิดครับ
ฉันรู้สึกผิดน่ะสิ ให้ตายก็คงเลือกเขาไม่ได้แน่ๆ
ไม่คิดงั้นเหรอ
อ๋อ คิดอยู่แล้วสิคะ
ความจริงผมคิดว่า
การลงคะแนนนี้เป็นขั้นตอน ให้คุณชั้นหนึ่งทําใจยอมรับความจริง
และเมื่อเขารับได้ เขาก็จะทนได้ครับ
แต่ไม่ว่าจะคิดยังไง
ฉันก็ไม่โอเคที่ต้องโยนให้ใครสักคนเลย
ฉันคิดว่า
ให้ตัวเองรับเอาไว้ยังจะสบายใจซะกว่า
จริงเหรอ
ฉันแค่คิดน่ะ แค่คิดแบบนั้น
สวัสดีค่ะ
อ้าว คุณชั้นสี่
คือว่า... มีอะไรหรือเปล่าครับ
คุณชั้นเจ็ดก็อยู่นี่เหรอคะ
คุณชั้นหนึ่ง อะไรเนี่ย ไม่อยู่เหรอ
ไปไหนกันแน่
คุณชั้นสี่
ตกใจหมดเลย
ฉันขอพูดอย่างไม่อ้อมค้อมนะคะ
เรื่องการโหวต
ฉันอยากเลือกคุณชั้นแปดค่ะ
อะไรนะ
ทําไมถึงอยู่ข้างนอกล่ะคะ
อ๋อ ในห้องมีกลิ่นเหม็นน่ะครับ
ผมก็เลยออกมาอยู่ข้างนอก ไม่ต้องสนใจหรอกครับ
โธ่เอ๊ย ก็นั่นน่ะสิคะ คุณชั้นหนึ่งเป็นแบบนี้
ทําเอาฉันรู้สึกแย่มากเลยนะคะ
ชั้นไหนที่ถูกเลือกเป็นห้องน้ํา
แล้วจะได้รับผลกระทบน้อยที่สุด
ชั้นแปด
ห้องกว้างที่สุด แถมอยู่ชั้นบนสุด
ตอนกลางคืนไม่มีของอะไรก็ส่งลงมา
แล้วเขาก็หาเงินได้มากที่สุดด้วย
แต่อันที่จริง มันไม่เกี่ยวอะไร กับหาเงินได้มากนี่ครับ
มันคือหน้าที่ของผู้มีอันจะกินไงคะ
ไม่รู้จักเหรอ
ชั้นแปดหาเงินได้มากกว่าเราตั้งเท่าไร
ถ้างั้นเขาก็ต้องรับผิดชอบมากกว่าด้วยสิ
จนถึงตอนนี้ การโยนทุกอย่างให้ชั้นหนึ่ง เป็นความคิดที่ใจร้ายมากนี่คะ
คุณชั้นหนึ่งจะทําแบบนี้ ในห้องแคบๆ ไปอีกนานแค่ไหนคะ
แล้วไงครับ
ตอนนี้คุณพยายามซื้อใครอยู่บ้างครับ
อะไรนะ
แหม ซื้อเซ้ออะไรกันคะ ฉันแค่พูดให้ฟังเฉยๆ
คุณ...
คิดไว้หรือยังคะว่าจะเลือกใคร
แต่คุณสนิทกับคุณชั้นห้าไม่ใช่เหรอครับ
อ๋อ แต่พี่คนนั้น
นิสัยดีเกินไป เชื่อใจไม่ได้หรอกค่ะ
ชั้นสี่บอกว่าเธอโน้มน้าว
ให้ชั้นหนึ่งเลือกชั้นแปด
เขาบอกว่าชั้นหนึ่งใจอ่อนแต่ก็แค่รับฟังเอาไว้
แต่กระนั้นในแววตา ก็มีความเห็นด้วยจางๆ แฝงอยู่
และคนสุดท้ายที่เหลือก็คือชั้นสอง
คุณชั้นสอง
- ไปให้พ้น - ค่ะ
ไม่ไหว
แต่ถ้าเราสามคนกับคุณชั้นหนึ่งอีกคน
รวมสี่คะแนนก็เหลือเฟือแล้วไม่ใช่เหรอคะ
ชั้นเจ็ด ชั้นเจ็ดอยู่ไหม
ฉันถูกจับว่าอยู่ที่นี่ไม่ได้นะคะ
ไม่ได้จริงๆ
อ๋อ อยู่นี่เอง
ทําอะไรกัน
สูบบุหรี่ครับ
มาคุยกันหน่อยสิ
ครับ
พักผ่อนนะครับ
อ๋อ ครับ
หัวใจจะวาย
ถ้าถูกเห็นเข้าคงจะไม่โอเคใช่ไหมครับ
ก็ใช่น่ะสิคะ
อย่าว่าแต่โอเคเลย
ถ้าเขารู้ว่าเราจะเลือกคุณชั้นแปด ต้องระเบิดลงแน่ๆ
นั่นสิครับ คุณคิดว่าคุณชั้นหกจะเลือกใครครับ
ถามได้
ไม่เราก็ต้องเป็นคุณชั้นหนึ่งอยู่แล้วน่ะสิคะ
ใช่ไหมครับ ยังไงก็คงเป็นแบบนั้น
เลือกชั้นสามซะ
ฉันว่าจะเลือกชั้นหนึ่ง แต่ชั้นสามแสดงห่วยแตก
ฉันถามชั้นแปดมา
เขาบอกว่าจะเลือกตามฉัน
เอาง่ายๆ กันเถอะ
ฉันคิดถูกหรือเปล่านะที่บอกคุณชั้นเจ็ดแบบนั้น
เขาอยู่นี่พอดี ฉันเลยปากโป้งไปก่อน
ฉันคงไม่ได้ทําให้เขาเทใจไปฝั่งโน้นใช่ไหมคะ
ไม่หรอก คุณชั้นเจ็ดไม่ใช่คนแบบนั้นครับ
ตอนใช้ชั้นหนึ่งเป็นห้องน้ํา เขาก็ไม่ได้ส่งถุงของเสียลงไปเลย
แต่ใจคนยากแท้หยั่งถึงนะคะ
ว่าไง
ครับ เอาอย่างนั้นก็ได้
ไม่ว่าจะยังไง เราสองคนก็ต้องสามัคคีกันนะคะ
แน่นอนครับ
คุณชั้นหนึ่งก็ห้ามหักหลังกันนะครับ
แน่นอนอยู่แล้วค่ะ
ฉันจงรักภักดียิ่งกว่าอะไรเลย
เราตกลงกันว่าจะใช้เวลาคิดหนึ่งวัน และลงคะแนนลับ
แต่ฉันรู้สึกกังวลแปลกๆ
ฉัน ชั้นเจ็ด...
ต่อจากบันได การแสดงความสามารถ
นี่คือคอนเทนต์ที่สามของเราเพื่อต่อเวลา
"โหวตเลือกห้องน้ําของคุณ"
(โหวตเลือกห้องน้ําของคุณ)
ถ้างั้นมาเริ่มลงคะแนนกันเลยครับ
เริ่มจากคุณชั้นหนึ่งครับ
ครับ ถ้างั้นมาเริ่มนับคะแนนกันครับ
ชั้นสาม
ครับ แค่เสียงเดียวไม่เป็นไรหรอกครับ
ชั้นสาม
- ชั้นแปด - หือ
ครับ ชั้นแปด
ฉันเหรอ
ครับ ชั้นแปด
ชั้นสาม
ทําไมเป็นแบบนี้อยู่เรื่อย
ครับ ตอนนี้คุณชั้นสาม และคุณชั้นแปดได้คนละสามคะแนน
เสมอกันครับ
งดออกเสียงครับ
อะไรนะ งดออกเสียงเหรอ
ต่อไปคือเสียงสุดท้ายครับ
มีอะไร
เลือกชั้นสามซะ
ฉันว่าเธอดวงซวยจริงๆ
ทําอะไรได้หลายอย่าง แต่ต้องมาอยู่ชั้นล่างแบบนี้
สองเดือนไม่ใช่สั้นๆ
มาใช้ชีวิตสบายๆ กันเถอะ
ยังไง
ฉันต้องทํายังไงถึงจะสบาย
คุยกันรู้เรื่องกว่าที่คิดแฮะ
มีหลายวิธี
เราแยกอาหารเอาไว้ให้เธอได้
ถ้าต้องการอะไร เราก็ซื้อที่ชั้นบนแล้วส่งลงมาให้ได้
ว่าแต่
ทําไมถึงต้องเป็นชั้นสาม
ชั้นสี่ก็มีนี่
ชั้นสาม
ห่วยบรมเลยนี่นา
ที่เต้นนั่นน่ะ
หมอนั่นทําให้การเต้นเสื่อมเสีย
เรื่องนั้นมันก็จริง
ครับ
ชั้นแปด
เยส
ฉันเหรอ
เอามานี่
ฉันจริงๆ เหรอคะ
คุณชั้นแปด
ถูกเลือกเป็นห้องน้ําครับ
ทําไงดี ฉันเพิ่งเคยถูกเลือกครั้งแรกเลย
สุดยอดจริงๆ
ปกติเวลาถูกเลือก ต้องตบมือให้ไม่ใช่เหรอคะ
นั่นสิ ใช่ค่ะ ตบมือ
แค่โหวตก็ได้มา 24 ชั่วโมงแล้ว
ว้าว ให้มากกว่าที่คิดนะครับ
ครับ ดูเหมือนจะจริงที่พวกเขา พิจารณาจากคอนเทนต์
แหม จะไม่ให้ดูคอนเทนต์ได้ยังไงล่ะคะ
ตั้งแต่เมื่อวาน ฉันวิ่งวุ่นอย่างกับ ตัวแทนสังคมยุคใหม่เลยนะ
แต่โชคดีจังเลยนะ ที่คุณชั้นแปดดูไม่ค่อยเสียใจเท่าไร
แต่ว่า
หนึ่งคะแนนสุดท้ายเป็นของใครครับ
อะไรนะครับ
ก็ผมได้รวมสามคะแนนใช่ไหมครับ
หนึ่งคะแนนจากคุณชั้นหก หนึ่งคะแนนจากคุณชั้นแปด
แล้วหนึ่งคะแนนสุดท้ายเป็นของใครล่ะครับ
มองๆ ดูแล้ว ผมไม่คิดว่าเป็นคุณชั้นสองครับ
งั้นก็ต้องเป็นคุณชั้นสี่
แต่เขาทําถึงขั้นนั้นแล้วจะทรยศเหรอ
ผมไม่คิดงั้นนะครับ
ผมก็อยากรู้เหมือนกัน แต่มันสําคัญด้วยเหรอครับ
ก็ใช่ แต่ผม...
ลืมๆ มันไปเถอะครับ
แต่ว่ามันก็...
มันจบไปแล้วนี่ครับ
ไปสูบบุหรี่กันไหมครับ
บุหรี่เหรอ เอาสิครับ
- ครับ มันอยู่ข้างบน - อ๋อ ครับ
- ครับ ขึ้นมาสิครับ - ครับ
นี่
จะช่วยได้ตอนแสบตาครับ
ขอบคุณนะครับ
ที่ทําตามที่ผมบอก
จะทําแบบนี้ไปคนเดียวอีกนานแค่ไหน
ลุงอยากเลือกใคร
อะไรนะครับ
คนโน้นคนนี้มากวนใจฉันอยู่เรื่อย
แต่ฉันไม่รู้หรอกว่าพวกนั้นหมายถึงอะไร
สถานการณ์เฮงซวยแบบนี้ ถ้าอยากจะทําให้ยุติธรรม...
ฉันก็คิดว่าต้องทําตามที่ คนที่ลําบากที่สุดจนถึงตอนนี้
ต้องการถึงจะถูกต้อง
ถึงลุงไม่พูดแบบนั้น ฉันก็จะเลือกเขาอยู่ดี
เขาสมควรได้รับแล้ว
ต้องฝึกให้มีจิตที่เป็นกุศลซะบ้าง
ผมก็แค่...
คิดว่าห้องของคุณชั้นแปด
กว้างที่สุดน่ะครับ
อย่างน้อย
ก็คงจะทนของเสียได้ง่ายที่สุด
เรื่องนั้นมันก็จริง
ไม่เอาค่ะ
เดี๋ยวสิ คุณพูดแบบนั้นได้ยังไงคะ
ทําไมครับ
ฉันจะใช้ห้องน้ําเลยขอบัตรจากเขา
แต่เขาบอกว่าไม่ให้ค่ะ
- เดี๋ยวสิ - ไม่เอาน่า
คือว่า คุณชั้นแปด
- เมื่อกี้เราโหวตกันใช่ไหม - ใช่ค่ะ
ห้องของคุณชั้นแปดได้รับเลือก
ค่ะ
อือ เพราะงั้นตอนนี้ตั้งแต่แปดโมงเช้าถึงเที่ยงคืน
เราเลยตกลงกันว่าจะใช้ห้องนั้นเป็นห้องน้ํา
ฉันไม่ได้จะว่าอะไรคุณหรอกนะ
แต่ฉันกลัวคุณจะเข้าใจอะไรบางอย่างผิด
เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้เข้าใจผิด
ฮะ
ฉันรู้ค่ะว่าเราตกลงจะทําแบบนั้นกัน
เดี๋ยวสิ ถ้ารู้ก็เอาบัตรมาสิคะ
เมื่อกี้ยังดีใจขอให้ตบมือให้อยู่เลย
ตลกหรือเปล่าเนี่ย
แต๊งกิ้วที่ตบมือให้นะ
"แต๊งกิ้ว" เหรอ
คุณชั้นแปดๆ
ฉันเข้าใจความรู้สึกคุณชั้นแปดนะ
แต่เราอยู่ในสถานการณ์เดียวกัน อย่าทําแบบนี้
แล้วเสียสละหน่อยนะคะ
เดี๋ยวนะคะ
สถานการณ์เดียวกันเหรอ
อะไรนะคะ
เพราะแบบนี้เขาถึงว่ากันว่า อย่าดีกับคนอื่นไปทั่วไง
- บาย - นังนั่นบ้าหรือเปล่าวะ
เดี๋ยวสิ เราเห็นพ้องต้องกันว่าจะทําแบบนั้นนี่นา
อยู่ดีๆ จะทําตัวแบบนั้นได้ยังไงครับ
แต่มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ ที่จะยอมรับได้ในทันทีนะครับ
ให้เวลาเขาหน่อยเถอะครับ
ครับ ถ้าเป็นแบบนั้นได้ก็ค่อยยังชั่วไป
อะไรนะครับ
เปล่าครับ
ให้ตายสิ สมองหรือขี้เลื่อยเนี่ย
"ขี้เลื่อย" เหรอ
เดี๋ยวสิ ทุกคนจะไปเฉยๆ แบบนี้เลยเหรอคะ
ถ้างั้นวันนี้เราต้องทํายังไงล่ะคะ
เขาขอให้ให้เวลานี่นา
ทนไปสักวันนะ
- ไปใช้ห้อง... - ฉันไม่อยากจะเชื่อเลย
ไปดื้อๆ แบบนั้นเลยได้ยังไง
- เอาน่า - เขาจะทําอะไรได้
เราทุกคนตัดสินใจด้วยกันนะ
ใช่
ยายนั่นจะทําอะไรได้ เชอะ
ตอนนั้นฉันยังมั่นใจในสิ่งที่คิด
แต่สิ่งที่ส่งลงมาทางช่องส่งของ คือคําตอบของชั้นแปด
อะไรเนี่ย
"ฉันกับพวกแก..."
เอาจริงหรือเปล่าเนี่ย
"แตกต่างกัน"
นังบ้าเอ๊ย
เราทุกคนที่คิดว่า "ยายนั่นจะทําอะไรได้"
บรรลัยกันหมด
(The 8 Show: เกมโชว์เลือดแลกเงิน)
คําบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง