(The 8 Show: เกมโชว์เลือดแลกเงิน)
พี่คะ พี่
ฉันไม่ได้ทํานะคะ ฉันเองก็โดนกระทําเหมือนกัน
พวกเขาสั่งให้ฉันทํานะคะ พี่
พี่คะ
แค่นี้ก็พอแล้วละ
เราปลอดภัยแล้ว
เมื่อปลอดภัย ในที่สุดเราก็เบาใจ
เมื่อเราเบาใจในที่สุด
ความโกรธที่ถูกระงับเอาไว้ก็ระเบิด
ความเจ็บใจที่กลั้นเอาไว้ก็ไหลทะลักออกมา
ไอ้พวกสารเลว!
แก
ไอ้สารเลว
ทําไมถึงทําแบบนี้กับฉัน
ไม่มีใครห้ามเขา
เพราะเรามองว่า
ความโกรธนั้นเป็นสิ่งชอบธรรม ความรุนแรงที่เกิดขึ้นจึงชอบธรรมเช่นกัน
เธอก็เหมือนกัน
โชคดีเลือกชั้นบนสุดได้ เลยคิดว่าตัวเองเลิศเลอหรือไง
ฉันจะ...
บ้าเอ๊ย
เรารอดจากวินาทีเฉียดตายมาได้
พวกมันโหดเหี้ยมขนาดนั้นแต่เรา...
ถ่านไม่ได้อยู่ในนี้
คุณชั้นเจ็ดเป็นคนทําให้ยิงไม่ได้ใช่ไหมครับ
คุณบอกเราเรื่องเสียงดังทําไม
คุณใบ้ให้เราใช่ไหมครับ
ผมขี้กลัวและขี้ขลาดมาก
ถ้าถูกคนชั้นบนขู่ ผมก็คงทําแบบเดียวกันกับคุณ
เพราะงั้นพูดมาตามตรงเถอะครับ
ตอบอะไรบ้างสิครับ บอกเรามาว่าคุณไม่มีทางเลือก
พอสบโอกาส คุณถึงได้ช่วยพวกเราเอาไว้
ขอโทษครับ
อะไรนะ
คําเดียวที่ผมพูดได้...
มีแค่คําว่าขอโทษครับ
หลังจากครุ่นคิดอยู่สักพัก เราก็ตัดสินใจปล่อยเขาไป
เพราะถ้าไม่ได้เขา
เราก็คงยังตกเป็นทาสอยู่
หลังจากถูกปล่อยตัว ชั้นเจ็ดก็แอบปาดน้ําตาโดยไม่ให้ใครเห็น
ดูเหมือนน้ําตาเหล่านั้น จะเป็นน้ําตาที่ถูกอดกลั้นเอาไว้
บางทีเขาก็คงวาดฝันถึงวันนี้เหมือนกัน
เวลาเพิ่มขึ้นเยอะมากเลยครับ
ผลตอบรับดีมากจริงๆ
แต่ทําไมผมถึงไม่รู้สึกว่าตัวเองชนะเลยนะ
เพราะคนพวกนั้น หาเงินได้มากกว่าเราเยอะเลยไงครับ
การปฏิวัติจบลงด้วยเวลาที่เพิ่มขึ้นอย่างมหาศาล
สุดท้ายแล้ว เราก็ทําได้แต่เพียงเอาความโกรธ
ไปลงที่มือเฮงซวยคู่นี้ที่เลือกได้ชั้นล่างเท่านั้น
ไม่เป็นไรนะ ฉันจะให้ข้าวกิน
หลังจากเรื่องวุ่นวายจบลง
ทั้งสามคนที่อยู่ชั้นบนก็ถูกทิ้งไว้ในห้องของตน
สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปก็คือ
ห้องเหล่านั้นไม่ใช่บ้านอันแสนหวาน ของพวกเขาเท่านั้นอีกต่อไป
ทุกห้องเปิดตลอด 24 ชั่วโมง
แปลงโฉมเป็นห้องสาธารณะที่ใครๆ ก็เข้าออกได้
ทําไมถึงไม่เข้าไปครับ
ผมตกใจนิดหน่อยน่ะครับ คุณชั้นสาม
อะไรนะครับ
นี่มัน...
ทั้งหมดคือเงินที่เราทุ่มเท หยาดเหงื่อและหยดเลือดหามาให้
บ้าไปแล้ว
เงิน
ดีจริงๆ นะครับ
นี่มัน...
นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้เห็นน้ําในอ่างแบบนี้
ตายจริง
นี่มันไอ้นั่นหรือเปล่า ที่เอาไว้ใช้แทนไหมขัดฟัน
นี่มันโรงแรมชัดๆ แบบนี้คงอยู่ได้ทั้งชาติ เชอะ
นั่นมันที่ฉีดก้น
นาทีละ 340,000 วอน รวม 21,900 ล้านวอน
ให้ตายสิ
ดูอีกกี่ทีก็ไม่อยากจะเชื่อเลย
เรามาใช้เงินนี่ให้หมดเลยดีไหมครับ
ซื้อของที่เราอยากได้ไงครับ อย่างที่ฉีดก้นพกพาอะไรนั่น
อะไรแบบนั้น
จะดีเหรอ
อย่าดีกว่า
ยายนี่ก็เหมือนเรานั่นแหละ
ออกไปก็ต้องใช้เงิน
ผมว่านี่เป็นครั้งแรกเลยนะ ที่ได้กินอิ่มขนาดนี้ตั้งแต่มาที่นี่
- อือ - นั่นสิครับ
นี่มันงานฉลองชัดๆ ใช่ไหมครับ งานฉลอง
เฮ้อ เวลาแบบนี้
ถ้าได้เหล้าสักแก้วละก็ เพอร์เฟกต์เลยนะเนี่ย
- ถ้ามีเหล้านะครับ ใช่เลย - นั่นสิ
แต่เราซื้ออาหารกับเครื่องดื่มไม่ได้นี่นา
เมื่อก่อนผมเคยซื้อตังเซียมที่ตลาด
แล้วก็เอามาดองทําเหล้าตังเซียมด้วยนะครับ
เดี๋ยวนะ ทําไวน์หรือเบียร์อาจจะยาก
แต่เราน่าจะทําเหล้าที่คล้ายโซจูได้ไม่ใช่เหรอ
ดูสิ เรามีน้ําเยอะนี่นา
โอ้โฮ ถ้าทําเหล้าได้จริงๆ นะ
สุดยอดเลยสิ
ส่วนตัวแล้วฉัน...
ชอบดื่มมากๆ เลยละ
ฉันเคยไปลงเรียนคลาสทําเหล้าหนึ่งวันมาด้วยนะ
แต่ว่าจําวิธีทําไม่ได้แล้วน่ะสิ
- จําได้รางๆ เอง - เดี๋ยวนะ
เราใช้เงินซื้อได้ทุกอย่างนี่ครับ
- อะไรเหรอคะ - คือ...
วิธีทําเหล้า
เราใช้เงินซื้อก็ได้นี่ครับ
หมายความว่าได้ใช่ไหมคะ
ดูเหมือนจะใช่นะครับ
เวลาเราจะซื้ออะไร ราคาก็ขึ้นเหมือนกันนี่นา
เดี๋ยวนะ นี่มัน...
ร้อยล้านนะครับ
แต่ร้อยล้านเยอะแค่สําหรับเรานะครับ ที่นี่แค่ครึ่งวันก็หาได้แล้ว
ไม่น่าจะเป็นอะไรนะครับ
เจ็บนะ
เราใช้เงินเธอได้ไหม ร้อยล้าน
จะใช้ก็ได้นะ แต่ปล่อยฉันหน่อยไม่ได้เหรอ
ฉันไม่มีรสนิยมชอบถูกมัด
ฉันชอบเป็นคนมัดมากกว่า
- ไม่ได้ - หือ
ให้ตายสิ
(วิธีการกลั่นเหล้า)
เรียบร้อย
ลองชิมดูดีไหมคะ
เผื่อจะเป็นอะไรไป
อย่ากลืน แค่ชิมแล้วคายทิ้งนะครับ
โธ่เอ๊ย ผมบอกว่าอย่ากลืนแล้วให้คายไง...
เป็นยังไงครับ
รสสัมผัสแรกเปรี้ยว
รวมๆ แล้วขม
ยังไงดีล่ะ
รสชาติแบบว่าถ้าไม่ระวัง
อาจทําให้ตายได้เลยละ
เสียวซ่านดี
รสชาติมันห่วยแตกมากก็จริง
แต่ว่าคายทิ้งไม่ได้
- ใช่ไหมครับ บอกแล้วไง - ใช่ครับ
คุณชั้นห้า มาทําเพิ่มอีกเถอะครับ
ได้เลย
- เอ้า - ขอบคุณครับ
พอคุณชั้นเจ็ดดื่มแล้ว เหมือนเป็นวิสกี้เลย
เหมือนถ่ายโฆษณาวิสกี้อยู่เลยน่ะ
นั่นสิครับ
ใช่ แบบนั้นเลย
พออยู่แบบนี้แล้ว ดีจังเลยครับ เหมือนมาตั้งแคมป์เลย
นั่นสิครับ
เวลามาตั้งแคมป์ ต้องปิดท้าย...
ด้วยรามยอนนี่นา
เฮ้อ รามยอน
อยากกินรามยอนจัง
น้ําซุป
เป็นคนเกาหลีต้องซดน้ําซุปแท้ๆ
ผมว่าตั้งแต่มานี่ เรายังไม่ได้ซดน้ําซุปกันเลยนะครับ
เราซื้ออาหารกับเครื่องดื่มไม่ได้นี่นา
รามยอน
มากินกันดีไหมครับ
อะไรนะครับ
รามยอน
โอ๊ะ ร้อนๆ
โอย ร้อน
ร้อนมาก
- อะไรเนี่ย - ช่างเถอะครับ
ไม่เห็นเหรอครับ
ผมหั่นต้นหอมใส่ลงไป แล้วก็ใส่ไข่ลงไปเพียบเลยนะ
หอมมากใช่ไหมครับ
ลองชิมดูสิครับ
อร่อยนะครับ
จริงๆ นะ
โอ้โฮ น้ําซุปแซ่บมาก
พวกเรา
มาชนน้ําซุปกันเถอะค่ะ
- ชน - ชน
พวกเรา...
จะทําแบบนี้ไปถึงไหน
ถ้าง่วงก็ลงไปนอนก่อนได้นะ
เปล่า ฉันหมายถึงรายการนี้
เราควรหยุดได้แล้วไม่ใช่เหรอ
หา
เราตกลงกันไว้แล้วไม่ใช่เหรอครับ
ว่า...
จะทําจนกว่าผมจะหาเงินได้พันล้าน
ลุง เงินพันล้านนั่นน่ะ
ออกไปแล้ว ฉันจะเติมส่วนที่ขาดให้เอง
- อะไรนะ - ลุงต้องการเงินพันล้านนี่
เงินแค่นั้นน่ะ
ฉันเอาส่วนของฉันให้ก็ได้
ทุกคนก็เห็นแล้วนี่
ว่าเราทําอะไรต่อกันเพื่อเพิ่มเวลา
แต่ต่อให้ไม่ใช้วิธีแบบนั้น
ก็น่าจะมีหลายวิธีในการเพิ่มเวลานะครับ
ผมมีไอเดียที่คิดเอาไว้
ตอนนี้มันไม่ได้ผลแล้ว
ทุกคนก็รู้นี่ เราล้ําเส้นนั้นไปแล้ว
เมื่อล้ําเส้นไปแล้ว
ก็ไม่มีทางย้อนกลับ
แต่ว่านี่มันไม่ยุติธรรมเลยนะครับ
เราโดนกระทําแบบนั้น
เราน่าจะใช้งานพวกมัน
- เพิ่มเวลา... - นายทําได้เหรอ
- อะไรครับ - นายจะใช้พวกมัน
เพิ่มเวลาได้เหรอ
ได้สิครับ
- ไม่ ฉันว่าไม่ได้ - อ้าว ผมบอกว่าได้ไง
งั้นตอนนี้ก็เอาเลยสิ
เขาถูกมัดอยู่นี่
ว่าไง จะแก้แค้นหรือสนองตัณหา
อยากทําอะไรก็เอาเลย
เขาขัดขืนไม่ได้หรอก
คุณชั้นสาม
เราออกไปอย่างมนุษย์กันเถอะ
คิดซะว่าเป็นโอกาสสุดท้าย
โอกาสสุดท้ายจริงๆ ที่เราจะได้ออกไปจากที่นี่
อย่างปกติ
- ทําไมครับ - อะไร
ดาว
สวยใช่ไหม
ครับ สวยครับ
แต่ตอนนี้
ฉันเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าท้องฟ้า เป็นรูปทรงหน้าต่างหรือเปล่า
หมายความว่าไงครับ
เพราะจากตรงนี้ เรามองเห็นแค่นั้นนี่นา
โลกภายนอก ความเป็นจริง
มันกําลังรางเลือน
กําลังถูกลืม
กลายเป็นความมืดสนิท
และขาวโพลน
ใช่ บางที
นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้าย ที่เราจะได้ออกไปในฐานะมนุษย์ก็ได้
ฉันอยากเห็นท้องฟ้าจริงๆ จัง
มีวันแบบนี้ด้วยสินะ
ลูกสาวผมชอบมากเวลาทําแบบนี้ให้ครับ
เขาต้องน่ารักเหมือนคุณชั้นหนึ่งแน่ๆ
ผมน่าจะแอบเก็บรูปเอาไว้สักรูปนะครับ
เดี๋ยวเราก็จะได้ออกไปแล้ว
คุณหาเงินได้เยอะแล้ว เอาไปซื้อของอร่อยๆ ให้ลูกเยอะๆ นะ
ซื้อของดีๆ ให้เยอะๆ เลย
เราตกลงกันว่าจะจบรายการนี้และออกไป
เมื่อใช้เวลาที่เหลือจนหมด
พวกชั้นบนที่ถูกมัดอยู่ไม่มีทางเลือก
จึงตกลงทําตามการตัดสินใจของเรา
เราได้กินอาหารอย่างดี
ป้อนพวกเขาอย่างดี
และดูแลอย่างดีด้วย
- ไม่เป็นไรนะ - ไม่เอา
คือว่า ช่วยเกาตรงนี้ให้หน่อยได้ไหมคะ
ร่องเหนือริมฝีปาก
มันคันมากเลย
ไม่ ไปข้างๆ หน่อย
- ตรงนี้เหรอ - อือ
สบายเลย
ดีจังเลย
ถึงบางครั้งผมจะจินตนาการถึงอะไรแบบนี้
แต๊งกิ้วนะ
แต่ก็ไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น
และเวลาก็ผ่านไปด้วยดี
เราซักเครื่องแบบที่เทอะทะและสกปรก
ใช้ดรายแชมพูสระผม
ขัดสีฉวีวรรณร่างกายให้สะอาด และสิ้นสุดการเตรียมพร้อมที่จะออกไป
ตอนนี้เราต้องกลับไปแล้ว
ออกไปข้างนอก สู่ความเป็นจริง
คืนสุดท้ายจริงๆ แล้วสินะครับ
นั่นสิคะ
อดทนได้ดีมากเลยนะคะ
คุณชั้นห้าก็ด้วยครับ
ขอบคุณที่ทํางานหนักครับ
ทุกคน
มานี่สิคะ
คุณชั้นสอง
ทุกคนทํางานหนักมากเลยนะคะ
ลาก่อนนะครับ ทุกคน
มันเป็นช่วงเวลาที่สนุกและฉิบหายมากครับ
พวกเราอย่าได้พบเจอกันอีกเลย
(เงินรางวัลชั้นแปดวันที่ 55 25,600 ล้านวอน)
(เงินรางวัลชั้นเจ็ดวันที่ 55 16,300 ล้านวอน)
(เงินรางวัลชั้นหกวันที่ 55 หมื่นล้านวอน)
(เงินรางวัลชั้นห้าวันที่ 55 6,200 ล้าน)
(เงินรางวัลชั้นสี่ 3,800 ล้านวอน)
(เงินรางวัลชั้นสาม 2,300 ล้านวอน)
(เงินรางวัลชั้นสอง 1,500 ล้านวอน)
(เงินรางวัลชั้นหนึ่ง 700 ล้านวอน)
บ้าเอ๊ย ทุกคนออกมา
เกิดอะไรขึ้นครับ
ทําไมเวลาถึงเพิ่มขึ้นแบบนั้นครับ
สี่ทุ่มเมื่อวานนี้เหลือเวลาอยู่แค่เก้าชั่วโมงแท้ๆ
เวลาเพิ่มขึ้นเกือบ 37 ชั่วโมง
ตอนเราขึ้นลงบันไดกับถูกเครื่องช็อต
เวลายังเพิ่มแค่ 12 ชั่วโมง 24 ชั่วโมงเอง
มันเป็นไปได้ที่ไหน
ไม่มีทางที่พวกเขาจะให้เวลามาเองฟรีๆ
พวกนายทําอะไรลงไปหรือเปล่า
ว่าไง
ผมเปล่านะครับ
เมื่อวานฉันก็แค่ ทําความสะอาดแล้วก็เก็บของเองนะ
ผมก็ไม่ได้ทําอะไรพิเศษนะครับ
ครับ ผมเองก็เหมือนกัน
แม่งเอ๊ย ถ้างั้นมันอะไร
ตามฉันมา
พี่คะ
ดูว่ามีอะไรผิดปกติไหม
เขากรนอยู่นะ
ข้าวยังไม่มาเหรอคะ
ฉันหิวมากเลย
เดี๋ยวฉันเอาให้นะ
ดูไม่มีอะไรผิดปกตินะครับ
เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
คะ
เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
เราต้องถอดเสื้อผ้าดู
- อะไรนะ - ออกไปให้หมด ยกเว้นชั้นห้า
ฉันต้องเห็นด้วยตาตัวเอง
อะไรนะ
ทุกคนออกไป!
เฮ้ย อย่าออกไปนะคะ
ตายแล้ว จะถอดเสื้อผ้าฉันหาเงินหรือไงคะ
- มีอะไรไหม - ไม่เห็นมีอะไรเลย
เกิดเรื่องสินะ
เราใช้เวลาพักใหญ่ พยายามหาเหตุผลที่เวลาเพิ่มขึ้น
แต่ก็ไม่ได้ผลลัพธ์ใดๆ
เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
สิ่งสําคัญมีเรื่องเดียว
คนร้ายอยู่ในหมู่พวกเรา
ไม่หรอกมั้ง
เรายังไม่แน่ใจเลยนี่นา
อย่ามาสงสัยกันเองเลยดีกว่า
นั่นสิครับ เราใช้เวลามาด้วยกันตั้งเท่าไร
ทางผู้จัดอาจจะเสียดายที่รายการจบ
เลยแถมให้เป็นพิเศษก็ได้...
บ้าเอ๊ย เมื่อกี้ฉันพูดอะไรออกไป
เห็นเป็นชาบูหนึ่งแถมหนึ่งหรือไง
ตอนนี้ยังไม่มีอะไรที่เราแน่ใจได้
แต่มันกําลังเกิดเรื่องที่คนดูสนุกอยู่แน่นอนครับ
สนุก...
เวรเอ๊ย
อะไรกันแน่ที่สนุกขนาดนั้น
อะไรนะ
เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่
- คุณชั้นสี่ - อ้าว คุณชั้นสี่
เดี๋ยวสิ เลือด
ใครทําแบบนี้ ชั้นสี่ ใครเป็นคนทํา
เขาถูกถอนฟันค่ะ
แม่งเอ๊ย
ฉันบอกให้ปล่อยฉันไปไง ไอ้พวกเวร
ขอโทษจริงๆ นะ
เห็นไหมว่าใครเป็นคนทํา
พอตื่นมา ฉันก็เป็นแบบนี้แล้ว
ทีนี้ฉันจะทํายังไงดี
เจ็บจัง
มีเหยื่อ แต่ไม่มีคนลงมือ
เดี๋ยวก่อนนะ
แล้วทําไมเมื่อวานไม่มีเหยื่อ
ไม่มีเหยื่อเหรอ
ไม่ใช่แผลที่มองเห็นได้ภายนอก
ถ้ามองไม่เห็น...
ไม่จริงมั้ง
เดี๋ยวก่อน เดี๋ยว
มีอะไร
รองเท้าครับ
นี่มันอะไร
เล็บเท้า...
เขาถูกถอดเล็บเท้าหมดเลยค่ะ
ตกใจอะไรขนาดนั้น
ทําไมแกไม่บอกเรา
ยังไงซะคนที่ทําแบบนี้กับฉัน
ก็เป็นหนึ่งในพวกแกไม่ใช่เหรอ
จะจบรายการนี้งั้นเหรอ
ไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกน่า
ตอนนี้มันสนุกกว่าเดิมโคตรๆ เลย ใช่ไหม
ใคร
คนที่ทําแบบนั้นกับมัน
ไอ้หน้าไหน
คุณชั้นสอง อย่าโมโหไปนะครับ
ใจเย็นแล้วค่อยคุยกันดีกว่าครับ
นายเป็นคนร้ายเหรอ
เปล่าครับ คุณชั้นสอง
นายสิท่า
ฉันไม่น่าแก้มัดให้นายเลย
สุดท้ายแล้ว นายก็เข้าข้างพวกชั้นบน กอบโกยทุกอย่างเท่าที่ทําได้
พอรายการจะจบ ถึงได้ทําแบบนี้ละสิ
ใช่ไหม
ชั้นสอง อย่าทําแบบนี้เลยนะ เรื่องมันแล้วไปแล้ว
อีกอย่าง ที่เรามีวันนี้ได้ ก็เพราะคุณชั้นเจ็ดช่วยเอาไว้
เธอร่วมมือกับเขาเหรอ
คุณชั้นสอง เป็นอะไรของคุณ
- นายเหรอ - หา
หาเงินไม่ครบพันล้านเลยทํางี้เหรอ
ไม่ใช่ผมจริงๆ นะ
ถ้างั้นก็นายสินะ
เฮ้ย ไม่ใช่ผมนะครับ ผมจะทํา...
ถ้างั้นมันจะถอดเล็บตัวเองหรือไงวะ
แล้วคุณชั้นสองไม่ใช่คนร้ายเหรอครับ
อะไรนะ
สําหรับคุณชั้นสอง มันสําคัญมากเหรอครับว่าใครเป็นคนร้าย
คุณไม่รู้เหรอครับ
ไม่ว่าใครจะเป็นคนร้าย อย่างน้อยหนึ่งในห้าคน
หรืออาจจะมากกว่านั้น
ไม่อยากให้รายการนี้จบลง
นั่นต่างหากที่สําคัญ
คุณไม่รู้จริงๆ เหรอครับ
เสียสติกันไปหมดแล้วหรือไง
บ้าไปแล้วหรือเปล่า
ทุกคนลืมกันไปหมดแล้วเหรอว่า เราออกจากขุมนรกนั่นมาได้ยังไง
เวลาที่เดิมทีเหลือแค่ครึ่งวัน เพิ่มเป็นสามวัน
หรือว่ารายการนี้
จะไม่มีวันจบลงอย่างที่ชั้นหกพูดเอาไว้จริงๆ
ใครครับ
ใครมาครับ
อะไรเนี่ย นั่นใคร คุณเป็นใคร
เล่นงานคนถูกมัดเอาไว้ยังไม่พอ จะเล่นฉันไปด้วยอีกคนหรือไง ไอ้เวรเอ๊ย
ไปซะ ไปให้พ้น
อย่าพังประตูนะ
อย่าพังประตูนะ อย่านะครับ ไปด้วยครับ
ไอ้บ้าเอ๊ย เข้ามาสิ
เก่งจริงก็เข้ามา
ฉันเดาผิด
เขาไม่ได้ตั้งใจจะเข้ามา แต่ตั้งใจทําให้ฉันไม่ได้ออกไป
ขอโทษนะ
นี่เป็นวิธีเดียวที่จะป้องกันไม่ให้เกิดอะไรขึ้น
ทําอะไรของคุณเนี่ย มาขังผมเอาไว้แบบนี้ทําไม
ฉันจะส่งข้าวกับน้ําลงมาให้วันละสองมื้อ
ช่วยอยู่ในห้องเฉยๆ...
จนกว่ารายการนี้จะจบด้วย
คุณชั้นสองๆ
เดี๋ยวสิ เปิดก่อนสิครับ เดี๋ยวก่อน
คุณชั้นสอง
คุณชั้นสอง อย่าเพิ่งไป เปิดประตูมาคุยกันก่อนสิครับ
คุณชั้นสอง
ฉันก็...
ต้องเข้าไปอยู่ในห้องใช่ไหม
ไม่
ชั้นห้าช่วยป้อนข้าวแล้วก็ดูแลคนที่ถูกมัดเอาไว้ด้วย
ทนอีกสองสามวันนะ
เห็นได้ชัดว่าวิธีของชั้นสอง เป็นวิธีที่เผด็จการและรุนแรง
ขัดต่อระบอบประชาธิปไตยเสรีนิยม แต่ถึงกระนั้น
มันก็สามารถหยุดอาชญากรรมลึกลับได้ชะงัด
หลังจากที่ทุกคนถูกขังเอาไว้ ก็ไม่เกิดเหตุการณ์ใดๆ ขึ้น
มีเพียงเวลาเท่านั้นที่เดินไป
ชั้นสองไม่ซักไซ้ใคร
ทําเพียงให้อาหารและน้ําพวกเราเท่านั้น
รายการกําลังถูกบังคับให้จบลงเช่นนี้
ตามใจตัวเองชะมัด ให้ตายสิ
คิดว่าเป็นลูกพี่หรือไง
ไม่คิดจะพูดจะคุยกันก่อนเลย
อยู่ๆ ก็เอากุญแจมาล็อกแบบนี้เนี่ยนะ
ให้ตายสิ
ไม่อยากจะเชื่อ
เอากุญแจมาล็อกประตูกันดื้อๆ แบบนี้ได้ที่ไหน
เขาบอกว่าคนละสองชุดนี่นา
เจอหน้าเมื่อไหร่ต้องคุยกันสักหน่อยแล้ว
เรื่องแบบนี้ยอมรับไม่ได้หรอก
อืม ปลาหมึกแห้งอร่อยดี
โถ
ทําไมล่ะ กินอีกสิ
พี่
ฉันปวดฟันมากเลย
เอาแต่นอนอยู่อย่างเดียว
อาหารก็ไม่ย่อยด้วย
พี่ชั้นห้า ฉันบอกแล้วไง
แก้มัดแขนให้หน่อยไม่ได้เหรอ
บอกแล้วว่าฉันไม่ชอบโดนมัดน่ะ
ถูกมัดเอาไว้แบบนี้
ฉันขยับตัวก็ไม่ได้
รู้สึกเหมือนจะเป็นอัมพาตไปทั้งตัวเลย
พี่นิสัยไม่ดีเอาซะเลย
กินสิ
นี่
คือว่า
อย่างน้อยเราก็
แก้มัดแขนให้คนที่ถูกมัดไว้ได้ไหม
ปล่อยไว้อย่างนั้น
พวกเขา...
เป็นแค่คนที่ถูกมัดเอาไว้ตลอดเวลานะ
ไม่ใช่คนร้ายสักหน่อย
ทุกคนเป็นคนดี พวกเขาแค่...
ถ้าไม่เข้ามาที่นี่ ก็คงไม่เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
เหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว ปล่อยพวกเขาไปเถอะ
- มันจบแล้วนะ - พอเถอะ
หยุดพูดจาไร้สาระสักที
คิดว่าฉันชอบทําแบบนี้หรือไง
ฉันก็อยากจะบ้าตายเหมือนกัน
อ้าว คุณ...
คุณชั้นสองปล่อยฉัน
- จริงเหรอคะ - อือ
เขาบอกว่าลองมาคิดดูแล้ว รู้สึกผิดที่มัดฉันเอาไว้
พี่ เขาปล่อยฉันด้วยค่ะ
ค่อยยังชั่วหน่อย
ต้องทรมานมากแน่ๆ ค่อยยังชั่วหน่อยนะ
แล้วคุณชั้นหกล่ะ
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
เขาอาจจะยังไม่หายโกรธคุณชั้นหกก็ได้ค่ะ
จริงด้วยๆ
ฉันจะไปหาคุณชั้นหกนะ
อือ เอาสิ
คือว่า
คุณชั้นสองไม่ได้มาที่นี่เหรอคะ
คุณชั้นสอง
ปล่อยตัวชั้นสี่กับชั้นแปดแล้วนะ
- ชั้นสองน่ะเหรอ - ค่ะ
เขาปล่อยทุกคนแล้ว
ตอนนี้พวกเขาอยู่ข้างนอกค่ะ
เมื่อกี้เขาแวะมา
ใช่ไหมคะ
เขาว่าไงคะ
เขาบอกว่าจะปล่อยฉัน
ให้รอแป๊บนึง เขาจะไปเอาบางอย่างมา
ว่าแล้วเชียว
เฮ้อ คุณชั้นสองใจดีอย่างที่คิดจริงๆ
นี่น่ะ
ช่วยหน่อย
แก้มัดหน่อยได้ไหม
ยังไงก็จะปล่อยอยู่แล้วนี่
อย่าดีกว่า เดี๋ยวคุณชั้นสองก็มาปล่อยเองแหละ
เปล่า
เป็นเพราะ...
ฉันกลัวน่ะ
อะไรนะ
อันที่จริง ชั้นสองพยายามจะฆ่าฉัน
พูดอะไรอย่างนั้นคะ
จริงๆ นะ เขาพยายามฆ่าฉันจริงๆ
ชั้นสองคือคนร้าย
เขาถอดเล็บเท้าฉันทั้งหมด
ทุบตีฉันแล้วก็ออกไป
ไม่ ไม่มีทางหรอก
ไม่รู้เหรอว่าชั้นสองเกลียดฉันแค่ไหน
เธอก็รู้ ถ้าปล่อยไว้แบบนี้ ฉันตายแน่
เขาบอกว่าจะกลับมาฆ่าฉันจริงๆ
ฉันกลัวจริงๆ
ไม่นะ ไม่
ไม่ คุณชั้นสองไม่ใช่คนแบบนั้น
ฉันจะไปคุยกับเขาดีๆ ให้เอง
ชั้นห้าไม่รู้หรอก
ว่าไอ้บ้านั่นทําอะไรกับฉันลงไป
เขาไม่ได้แค่ถอดเล็บเท้าฉัน
แต่ยังทําเรื่องแย่ๆ กว่านั้นอีก
ฉัน...
ฉันยกโทษให้เขาไม่ได้หรอก บ้าเอ๊ย
ถ้าโดนแบบนั้นอีกครั้ง ฉันไม่รอดแน่ๆ
จริงๆ นะ
อย่าไปนะ อย่าไป
อยู่กับฉันเถอะนะ ถ้าชั้นสองมา ฉันต้องแย่แน่ๆ
ฉันต้องเกิดเรื่องจริงๆ แน่
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าต้องทํายังไง
ได้โปรด
แขนฉัน
แก้มัดให้แป๊บนึงสิ
ฉันอยากกอดเธอ
(The 8 Show: เกมโชว์เลือดแลกเงิน)
คําบรรยายโดย พิมพ์กมล บัวหลวง