LOVE NEXT DOOR
Hava ne güzel!
Evet, yürüyüş için güzel bir gün.
Gözlüklerini çıkar yoksa yüzüstü düşeceksin.
Tamam.
-In-suk. -Evet?
Cildin bugün kusursuz görünüyor.
-Öyle mi dersin? -Evet.
Sanırım botoks iğnelerim sonunda işe yarıyor.
Bir dakika, botoks mu? Nerene?
-Kaş çizgilerime, gülme çizgilerime -Ve?
ve hemen hemen her yere.
-Bunu onaylamıyorum. -Neden?
Bana çok yapay geliyor.
En güzel şey doğal olarak yaşlanmak.
En pahalı kozmetik ürünlerini kullanan sensin.
Cildime saygı gösteriyorum.
Tabii, ülkemiz saygıdan ibaret olduğu için.
-Jae-suk. -Evet?
Sen de mi yüzüne bir şey yaptın? Işıldıyorsun.
Dün erik suyu detoksu yaptım.
İşe yaramış anlaşılan.
-Yaradı. -Tanrım.
Sfinkterimi kontrol edemiyorum.
Dün ne yedin?
-Erik suyu. -Erik suyu!
Anlayabiliyorum.
Aynada kendime bakıyordum,
kalçalarım ezilmiş tofuya dönmüş.
Eskiden şeftali gibilerdi.
-Evet. -Çok üzgünüm.
Bu yüzden bu yaşta egzersiz yapmalıyız.
Bu yüzden yürüyüşe gidiyoruz, değil mi?
Yürüyüşten bahsetmiyorum.
-Ne o zaman? -Sık ve bırak.
-İyi yapamıyorum. -Ne yapıyorsun?
Kegel egzersizi.
-Ben kaçtım. -Kegel egzersizi.
-Sık ve bırak. -Hava çok temiz.
Olamaz!
Dur!
Kokuyor!
Beni bekle!
Bekle!
Dur!
Yaklaşma bana!
Tanrım. Sana inanamıyorum.
Tanrım, Mi-suk. Yeni yürüyüş kıyafeti mi aldın?
-Vay canına. -Rengi çok güzel!
Evet, sanırım yaşlandıkça zevkim değişti.
Artık kırmızıyı seviyorum.
Zevk meselesi değil, bilim meselesi.
Yaşlandıkça retina mikrovaskülatüründeki değişiklikler
kırmızı gibi uzun dalga boylu renklerin aksine
mavi gibi kısa dalga boylu renkleri algılamamızı zorlaştırıyor.
Bu kadar bilgili olmak güzel olmalı.
Bu, işlevsel kumaştan yapılmış. "Core-Tex"i bilir misiniz?
"Gore-Tex" demek istedin, değil mi? "Core-Tex" değil.
Doğru. Sadece dil sürçmesiydi.
Kızım Amerika'dan gönderdi. Çok pahalı.
-Pahalı görünüyor. -Gerçekten öyle.
Seok-ryu harika bir evlat.
Haklı.
Oğlumun alın teriyle kazandığı parayla bana hediye alması
beni rahatsız ediyor.
Sanki sana bir şey alıyor da.
Böyle maddi şeylere pek değer vermem.
Oğlum Seung-hyo'nun varlığı bile başlı başına bir hediye.
Benim kızımınki değil mi yani?
Övünmemek için söylemekten kaçındım
ama Seung-hyo geçenlerde başkanla görüştü.
Bir mimarlık yarışmasında ödül kazanan bir kütüphane tasarladı.
Başkan da bizzat ziyarete gelip
orayı muhteşem bir kamu tesisi modeli olarak övdü.
Seung-hyo çok etkileyici.
Tabii ki.
Dinleyin, hanımlar.
Dünyadaki en zengin ikinci kişi kim, biliyor musunuz?
-Ben biliyorum. Jaden Becker. -Evet.
Greip'in CEO'su mu?
Güney Kore devlet başkanını çok kimse tanımaz, oysa Jaden Baker'ı
herkes tanır.
Her cuma gecesi
Seok-ryu'yla birlikte bira içip sohbet ederler.
Çünkü Amerika'da iyi bir üniversiteden mezun oldu
ve dünyanın en prestijli şirketinde çalışıyor.
Seung-hyo, Hanguk Üniversitesi'nde sınıf birincisiydi.
Seok-ryu hem erken mezun oldu
hem de en iyi şirketlerden teklif aldı.
Seok-ryu'yu Greip seçmedi.
Onları seçen oydu.
Uluslararası mimarlık ödüllü New York Sanat Merkezi'nin
tasarımında Seung-hyo rol oynadı.
Bunu yapan ilk Koreli oydu!
Seok-ryu dâhilerle dolu küresel bir şirketin
en iyi çalışanı!
Teşvik primlerinden ne kadar kazandığına inanamazsın!
Seung-hyo'nun da millî yüzme takımında olduğunu hatırlatırım.
İnsanların birden çok alanda başarılı olması zordur
ama oğlum tam olarak bunu yapıyor.
Seok-ryu cennetten bir hediye.
Ona hamile kalmadan ne rüya gördüm, biliyor musunuz?
-Ben… -Gökkuşağı renkli bir cennette
-kocaman bir ağaç buldun. -Evet.
Mest oldun ve sulu bir nar gördün.
Onu aldın ve Seok-ryu'ya hamile kaldın.
-Hepsini ezberledim. -Teşekkürler.
Peri masalı gibi âdeta. Seung-hyo'da ise…
Seung-hyo'da ise, hamile olduğunu bilmeden
Fransa'da işe atandın.
Rüyanda Sen Nehri'nden yükselen mavi bir ejderha gördün.
Bunları hatırlıyor musun?
Çok abartılı bir kuruluş efsanen var.
-Şöyle söyleyeyim… -İnanılmaz.
Bu ikisi sürekli aynı şeylerden bahsediyor.
Bu beni çıldırtıyor.
Sadece başarılı çocuklarıyla övünmek istiyorlar.
Sence bugün kim kazanacak?
-Hye-suk kazanacak. -Neden o?
Diplomat olduğu ve ikna edici olabileceği için mi?
Hayır, Seung-hyo bugün bir ödül daha aldığı için.
2024 DERGİ ÖDÜLLERİ
DERGİ TASARIM ÖDÜLLERİ
CHOI SEUNG-HYO
Seung-hyo!
Siz miydiniz efendim.
Gelmişsin.
Sadece en ünlüler böyle partilere gelir sanıyordum.
Seung-hyo tam bir yıldız!
Nerede o?
Seung-hyo mu? Bilmiyorum.
Ne?
CHOI SEUNG-HYO CEO, KAYITLI MİMAR
Anıt park mı tasarlamak istiyorsunuz?
Evet.
Peki neden beni görmek istediniz?
Araştırma için birçok cenaze evini ziyaret ettim
ama çalışanlarla röportaj yaptığımı sanmıyorum.
Yirmi yıldır cenaze müdürü olarak çalıştığınızı duydum.
O kadar olmuş mu?
Bu işi yaptığım onca yıl boyunca
daha önce kimse benimle röportaj yapmak istememişti.
Anladım.
İyi bir iş çıkarmak istiyorum.
Düzgün bir iş,
samimiyetle.
Ne kadar yardımım dokunur, bilmiyorum.
Bu işte çalışırken
dürüstçe ne hissettiğinizi söyleyin.
Doğruyu söylemek gerekirse annem kısa süre önce vefat etti.
Başınız sağ olsun.
Herkes er ya da geç bunu yaşamak zorunda.
Ama onu kendi ellerimle
güzelce uğurlayabilmek beni rahatlattı.
Eminim anneniz, kızının onu uğurlamak için
yanında olmasına sevinmiştir.
Katılıyorum.
Bu yüzden
insanların da memnuniyetle gelmesini istiyorum.
Anıt parkları her zaman bu kadar ciddi ve üzücü olmak zorunda değil.
Buradaki insanlar bir zamanlar hayattaydı.
Hepsi çok sevilen arkadaşlar ve aile üyeleri.
Lobide bir Anı Sundurması inşa etsek nasıl olur?
Küçük bir kütüphane ya da kafe gibi görünür.
Hayatını kaybedenlerin eskiden sevdiği şeylerle doldururuz,
kitaplar, müzik gibi.
Sevdiklerini ziyaret eden insanlar anıları yâd edebilsin diye.
Tabii ki üzülecekler
ama gözyaşlarına sıcak gülümsemeler eşlik etsin.
Bayıldım.
Bu fikir nereden aklınıza geldi?
Özür dilerim.
Buna bakmam gerek.
Efendim.
Şu an konuşamam Myeong-u.
Hangi cehennemdesin? Ödül töreni başlamak üzere!
Hemen geliyorum.
Çevreye uyum sağlayan bir tasarımla…
Seung-hyo'nun sahne sırası neredeyse geldi.
Yetişeceğini mi söyledi?
Ne yapıyorsun?
Atelier In Mimarlık Firması'nın eş CEO'suyum,
ödülü onun yerine ben almalıyım.
Şimdi Kreatif Ödül'ün kazananını açıklayacağız.
Olamaz.
2024 Dergi Ödülleri Kreatif Ödül'ün
-kazananı… -Hayır.
…mimarlık firması Atelier In'de mimar ve eş CEO olan
Choi Seung-hyo.
-Hemen dönerim. -Dur, hayır.
-Ne? -Ne?
-Selam Myeong-u. -Seung-hyo!
-Geç kalmadım, değil mi? -Kalmadın.
Bakın sonunda kim gelmiş.
Yıldız tam zamanında geldi.
Bu suratla yıldız olmak zorunda.
DERGİ TASARIM ÖDÜLLERİ KREATİF ÖDÜL
Bay Choi Seung-hyo'nun ödül konuşmasını dinliyoruz.
Teşekkürler.
Öncesinde bir ödül konuşması hazırlamasını söylemiştim.
Daha uzun konuşmalıydı ki
kameralar güzelliğini her açıdan çekebilsin.
Hey! Adımız! Adımızı söylemeyi unuttun!
Mimarlık firması Atelier In'den geliyorum.
Alkışlarınızla.
Yaşasın!
Dağın tepesinden "yaşasın" diye bağırmak çok eski moda.
Eski moda olması kimin umurunda?
Dağa saygı duyuyorum.
Polise şikâyet edilirsin.
Beni kim ihbar edecek? Sen mi?
O ikisi hâlâ kavga ediyor.
Sürekli kavga edip barışmak için enerji harcıyorlar.
Öyle, değil mi?
Baksanıza.
Size bir şey vereceğim.
-Ne? -O ne?
Seok-ryu'nun düğünü için mi?
Vay canına, şuna bak.
Size vermeyi erteledim
çünkü özel bir yerde sunmak istedim.
Düğün Amerika'da yapılacakken neden davetiyeleri bastın?
Hiçbir şeyi kaçırmak istemedim.
Şuna bak. Çok güzel.
Kızın evleneceği için çok mutlu olmalısın.
Artık omuzlarından bir yük kalktı!
Doğru.
Ben ezik kızımı ne zaman evimden çıkaracağım?
-Mo-eum yakında birini bulur. -Bulacak.
Doğru ya. Seung-hyo bu aralar biriyle çıkıyor mu?
-Hayır, çok meşgul. -Anladım.
Bu sadece bahane. Meşgul insanlar bile biriyle çıkmaya vakit bulabilir.
Seok-ryu çok meşgul olmasına rağmen birini bulmayı başardı.
Damadımın uluslararası bir avukat olduğunu söylemiştim, değil mi?
-Hey. -Çok güzel.
Kadınlar oğlumla tanışmak için sıraya giriyor.
Öyle mi?
Bakan ve kocamın hastanesinin müdürü
kızlarını onunla tanıştırmam için bana yalvarıp duruyorlar.
Seninkinin düğün davetiyesini dağıtırken bunu tekrar edersin.
Tanrım. Bacaklarım uyuştu.
Ve zafer Na Mi-suk'un.
Düğüne sadece bir ay kalmış.
Biliyorum.
Çok yakında.
Yaşasın!
İnmek üzereyiz hanımefendi.
Güneşliğinizi açıp koltuğunuzu düzeltir misiniz lütfen?
Affedersiniz.
Hanımefendi…
Özür dilerim.
Özür dilemesi gereken benim. Sizi korkuttum.
Hayır, sadece rüyamda dayak yiyordum.
Tanrım.
Ne kâbus ama.
Belki de bir alamettir.
Ben geldim.
BÖLÜM 1: GERİ DÖNÜŞ
Nerede o?
Ne…
Bae Seok-ryu!
Yüzünü görünce cidden döndüğümü hissettim Mo-eum.
Sen.
Havaalanında olduğunu söylediğinde ne kadar korktum, biliyor musun?
Yüzümü bile yıkayamadım!
Bunu görebiliyorum.
Yüzünde isle koşacak kadar çok mu özledin beni?
İşe bak.
ABD'de onca yıl geçirdikten sonra sümük gibi olmuşsun.
Biliyorum.
Söylerken bile abarttığımı hissettim.
Yine de birbirimizi görmeyeli yıllar oldu.
Beni gördüğüne sevinmemiş gibi yapma.
Sarıl bana.
Hadi.
Hırsız.
Bavulumu çaldı!
Ne…
Camı kapatmadan önce haber ver.
Az kalsın yaralanıyordum.
Sana her zaman dikkatli olmayı öğretiyorum.
Kafanı öyle dışarı çıkarmak tehlikeli.
Gerçek bir sağlık görevlisi gibi konuştun.
Çünkü gerçekten öyleyim.
Aynen öyle.
Pelerin giyip çitlerden atlayan o tanıdığım kız nerede?
O kızı seviyordum.
Öyle çocuklar sayesinde maaş alıyorum.
Ne düşünüyordum ki?
Yangından mı çıktın?
Evet. Sağlık görevlileri itfaiyecilerle olay yerine gidiyor.
En azından kimse ölmedi.
Güzel.
Bu arada
neden bu kadar zayıfsın?
Düğün günün için kilo mu veriyorsun?
Harikayım, değil mi?
Çene hattım adam öldürür.
"Öldürmek" ya da "kesmek" gibi tehlikeli kelimeler kullanmasan olur mu?
Beni huzursuz ediyor.
Üzgünüm.
Anneni aradın mı?
Annem eve döneceğini söylemedi.
Tabii ki söyledim.
Tabii ki söyledin. Peki ya Seung-hyo'ya?
Zaten kesin meşguldür.
O nasıl bu arada?
İyi gidiyor.
Ödül konuşmanda adımı söylemeyi unuttun.
Söyledim.
Hayır, şirketin adını söyledin, benimkini değil!
Takım elbisenin renginden bir anıt parka daha gittiğin anlaşılıyor.
Evet.
Pusula aldın mı?
Hayır.
Evet, tabii. Beni kandıramazsın.
Sen mimarsın, feng şui ustası değil!
Bir mekânın
kültürel ve tarihsel bağlamını öğrenmek mimarın işinin bir parçasıdır.
Eski bir gelenek olan mezarlık feng şui'sini
bilmiyor musun?
Kesinlikle haklısın.
Çek şu kamerayı.
Seninle olduğum sürece yüzlerce anıt parkı ziyaret edebilirim.
İstersen seninle gömülebilirim bile.
Hayır, teşekkürler.
Hadi, utanma.
Korkuyorum. Bence ciddi.
Evet, bence de.
Hey, bu Roh Yoon-seo!
Onu tanıyor musun?
Nereden tanıyorsun?
Pek tanımıyorum.
Oblique'nin açılış töreninde kısaca tanıştık.
İnanılmaz! Gidip ona merhaba diyelim!
Gitmem gerek. Meşgulüm.
Nereye gittiğini sanıyorsun?
O Roh Yoon-seo,
her genç erkeğin hayalindeki mükemmel kadın!
Gidemezsin!
Benim mükemmelim bir insan değil, iyi bir yapı.
-Aynı yere gidiyorsun, değil mi? -Tabii.
Hayır, göndermem,
önce ondan imza alıp fotoğraf çektirmeme yardım edeceksin.
Git hadi. Hadi!
-Dur! -Hoşça kal.
Bekle.
Merhaba.
BAE SEOK-RYU
"Heungbu Sosis Yahnisi."
"Sanshin Öküz Kemiği Çorbası."
"Kwon Nine'nin Domuz Dürümleri."
Koreceyi falan mı unuttun?
Neden dükkân tabelalarını okuyorsun?
Restoran tabelaları gözüme çarpıp duruyor.
Anladım.
Sanırım acıktım.
Doğru ya.
Öğle yemeği saati geçti.
Her şey çok güzel görünüyor.
"Kayınlar Kızarmış Tavuk."
Bu kulağa pek iştah açıcı gelmiyor.
Açgözlü olma ve bir yer seç.
Bir yer mi?
O zaman…
Afiyet olsun.
-Sağ olun. -Sağ olun.
Baksana.
Bence Korelilerin kanı herkesten kırmızı çünkü kan değil,
acı biber salçası.
Ne kadar bilimsel bir teorin var.
Ben ailenin evine gideriz diye düşünmüştüm.
Lisedeyken hep buraya gelirdik.
Pekâlâ, hadi şu pirinç keklerini yiyip eski güzel günlerden bahsedelim.
Bekle.
Sundae de yemeliyiz.
Hazır.
Mücadele başlasın.
Yiyelim!
Güzel.
Çok güzel.
Ama acı.
Çok acı.
Neden bu kadar acı?
Tanrım, sanırım artık acı yiyemiyorum.
Biraz su iç. İyi misin?
Sanırım kanın eskisi kadar kırmızı değil.
Koreli kimliğini kaybediyorsun.
-Çok acı. -Tamam, ne yapacağımı biliyorum.
Önce suda yıkayalım.
-Ne yapıyorsun? -Aç bakalım.
Sorun yok.
Hadi ama. Hakaret bu.
Sorun yok.
-Saklan! -Ne?
-Merhaba. -Merhaba, ne alırdınız?
Bir porsiyon tteokbokki, karışık kızarmış patates
ve sundae, buharda sakatatı bol olsun lütfen.
-Pekâlâ. -Bu Dong-jin.
-Aynen öyle. -Lezzetli görünüyor.
Bunların olayı ne?
Mideleri mi bozulmuş?
Yemeğiniz hazır.
Teşekkürler.
Burada ödeyebilirsiniz.
Tamam.
Teşekkürler.
-Hoşça kalın. -Afiyet olsun.
Güzel görünüyor.
-Efendim! -O torbada ne var?
Önce kulağımı bırakın lütfen.
-Aç. -Tamam.
Bu tteokbokki 500 kalori.
Sundae, yosun sarması ve kızarmış kalamar da mı var?
Toplam 1.350 kalori.
Nereden biliyorsunuz?
Dinle. Bugünkü egzersiz listeni sayıyorum.
100 barfiks, 100 şınav,
burpee ve çök kalk, 200'er kere.
Sonra 500 çömelme, tamam mı?
Bu hiç adil değil. Daha yemedim bile!
Hepsini kafanda yedin.
Eğitmen sertifikan olmasın mı?
Yaklaşan yarışma ne olacak?
Bunları yemeyi düşünmen bile suç,
tamam mı?
Ver şunları.
Hadi, ver şunları.
İyiliğin için el koyuyorum.
Sakatatta protein var ama.
Beş dakikaya spor salonunda ol. Hadi!
Budala.
-Kalamarda daha çok protein var demiştim. -Gitti mi?
Çok lezzetli efendim.
-İyi günler. -Size de.
-Gitti, değil mi? -Evet.
Burada değil, babamın restoranında yemeli.
Hey.
Tencere dibin kara, seninki benden kara.
Neyse, neydi o?
Neden kardeşinden saklandın?
Sadece kız kardeşlerin olduğu için bilmiyor olabilirsin
ama erkek kardeş böyle bir şey.
Ailen döndüğünü bilmiyor mu?
Sürpriz.
Yani,
eve gelmeyeli uzun zaman oldu.
Ön kapıdan girmektense onları böyle şaşırtmanın
daha eğlenceli olacağını düşündüm.
Evet.
Sen delisin. Yani tüm o tatavayı…
Bekle, "tatava" demişken…
Elimizden geleni yapalım bari.
Hadi, gidelim.
Annelerimiz yürüyüşten dönene kadar evi dekore etmeliyiz.
Bekle Mo-eum…
-Ne? -Lütfen bana bir söz ver.
Ne olursa olsun sonuna kadar yanımda kal.
Ne gibi?
Baekdu Dağı patlasa da, Han Nehri taşsa da, tamam mı?
Dünya sona erse, dinozorlar geri gelse de!
Bekle.
-Demek istediğim… -Alo?
Evet amirim?
Jae-gyeong ne yaptı?
Şimdi mi?
-Pekâlâ. Hemen geliyorum. -Gidiyor musun?
-Nereye gidiyorsun? -Gitmem gerek. Acil bir durum.
Benim de durumum acil.
Sonra sana ihtiyacım olacak!
O zaman sonra 911'i ara! Hoşça kal!
Hey, bekle! Ciddiyim!
Jung Mo-eum!
Dur!
Hoşça kal.
Ama…
Hain.
Eskiden burada bir sauna vardı.
İNŞA KİTABESİ
BU BİNA HYEREUNG-DONG SAKİNLERİ İÇİN OLİMPİYAT OYUNLARINDAKİ
EV SAHİPLİKLERİ ŞEREFİNE HÜKÛMET TARAFINDAN YAPTIRILMIŞTIR
HYEREUNG SAUNASI
Hayır!
Bugün artık cidden yıkanman gerek.
Gördün mü? Kirden pasaktan insan olduğun anlaşılmıyor.
Ben senin pasaklınım!
Bilerek yapmıyorsun, değil mi?
Hayır! Banyo yapmak istemiyorum!
Hadi!
Bae Seok-ryu ile
içeri girmek istemiyorum.
Sorun değil Seung-hyo.
HYEREUNG SAUNASI
-Hadi ama. -Hayır!
SAUNA AÇIK
KADINLAR HAMAMI
Annelerimiz çok acımasızdı.
Bize nasıl aynı yerde banyo yaptırırlar?
Bu, haklarımızın ihlaliydi.
Saunaya gitmekten nefret ederdim
ama yıkılması çok yazık.
Burası ne ki?
Tabela yok.
Ön kapı da yok.
Kimsiniz?
Bae Seok-ryu?
Choisseung?
Burada ne işin var?
O benim lafım.
Neyin var senin?
Seni ilgilendirmez.
Arazimde duruyorsun.
Güldürme beni. Burası senin arazin mi?
Dur, öyle mi?
Öyle, o yüzden bas git.
-Dans sporu yapıyorum. -Yaşını gösteriyorsun.
Ne oluyor?
-Ne yapıyorsun? -Şu an konuşamam.
Bana yardım et, tamam mı?
Neden bahsediyorsun?
Bir kerelik yardım et işte.
Çöpteki bir kutuymuşum gibi davran, tamam mı?
Beni gördüğünü kimseye söyleme.
Anladın mı?
Neyse ne. Çık dışarı.
-Çık dışarı, dedim. -Sana inanmıyorum.
Kanıt mı istiyorsun?
-Şuna bak. -Hey!
Kes şunu!
-Yeter! -Tanrım, ne utanç verici.
Bir, iki!
Bu bavulun yolun ortasında ne işi var?
-Seung-hyo. -Anne.
Sarıl bakalım.
Tanrım.
-Uzun zaman oldu Seung-hyo. -Gelmişsin.
-Her zamanki gibi yakışıklısın. -Öyle.
Ben In-suk. Beni hatırladın mı?
Tabii ki. Nasılsınız?
Tanrım!
-Merhaba. -Burada ne işin var?
-Merhaba. -Selam.
-Neden lokantada değilsin? -Ne?
Nerelerde sürtüyorsun?
Neden sürteyim?
Sevgili kocanla böyle mi konuşulur?
Bir daha dene.
Markete gittim.
Seung-hyo! Al bir tane.
-Teşekkürler. -Seni görmek güzel.
Teşekkürler.
Önceden arayıp eve geleceğini söylemeliydin.
Birkaç mobilya teslim almaya geldim.
-Haber vermedim, üzgünüm. -Anladım.
Anlıyorum.
Şirketiniz haftaya açılıyor, meşgulsündür.
Açılış partisine bir sürü konuk davet ettim.
-O konuda… -Yani bu bina
yeni ofisiniz mi?
-Evet. -Çok etkileyici, Seung-hyo.
-Sağ olun. -Seung-hyo.
-Bu bavul senin mi? -Ne? Hayır.
-Gerçekten mi? -Bu burada mıydı?
-Polise götürmeliyiz. -Götürmeliyiz.
-Götürelim. -Bakayım.
Burada bir şey yazıyor.
İngilizce.
Durun. Benim o.
Kesinlikle benim.
Seung-hyo'nun zevki benimle aynı.
-Sanırım. -Pembe erkek rengidir.
-Evet. -Daha dikkatli olmalısın.
Ya kaybedersen? Al bakalım.
Ben yaparım.
Seung-hyo.
Sana gönderdiğim fasulyeleri yedin mi?
-Hepsini yedin mi? -Aslında henüz değil.
Evde yiyemeyecek kadar meşguldüm.
Daha sağlıklı beslenmelisin!
Gelip buzdolabına bakmamı mı istiyorsun?
Özür dilerim. Özür olarak sana elma vereyim.
Özür mü?
Bugünden itibaren sadece fasulye yiyeceğim.
Bu kutuyu neden koruyorsun ki? İçinde ne var?
Bilmiyorum.
Bir insan olamaz, değil mi?
Değerli bir şey mi saklıyorsun?
Tabii ki hayır.
Değerli bir şey yok.
Atacağım.
Gerçekten mi? Biz senin için atalım.
-Tatlım. -Evet, taşıyabilirim.
Böyle bir kutuyu parayla satabilirsin.
Bekleyin.
Şimdi düşünüyorum da kalsa iyi olur, bütün çöplerimi doldururum.
Ondan sonra atarım.
Belki de değerli bir şey vardır.
-Gerçekten mi? -Tamam.
Atmayı planladığın zaman söyle.
Tamam.
Seung-hyo.
Fasulyeleri unutma.
Peki hanımefendi.
Daha iyi pişirmelisin.
Gidelim.
-Hoşça kal! -Hoşça kal.
-İyi günler! -İyi günler!
Ben de gidiyorum Seung-hyo.
Pekâlâ. Hoşça kalın.
-Görüşürüz. -Evet.
Hoşça kal.
Hepsi gitti mi?
Çıkıyorum.
Çıkar beni.
Neden annenden saklanıyorsun?
Çıkar beni! Burası çok havasız!
Çok tuhaf.
Amerika'da olman gerekiyor sanıyordum.
Başını belaya mı soktun?
Başka şekilde de çıkarım.
Tanrım.
Kutuyu mu yırttın?
Seni de yırtarım.
Mi-suk teyze!
Şaka yapıyorum.
Canına okurum senin!
Kurtarıcınla böyle mi konuşuyorsun?
Yeni ofisin burası mı yani?
Biraz berbat.
-Ama para dolu. -Her neyse.
O zaman neden beni bir kez daha kurtarmıyorsun?
Ne?
Tuvaletini kullanayım.
Bölgeni işaretleme de.
Oraya giremezsin!
Tanrım.
Düz git ve oradan sola dön. Ön kapı orası.
Hoşça kal.
Aslında o kadar kötü değil.
Önerilen rotayı takip et.
Hey, bunlar ne?
Değirmen taşı mı?
Basamak taşları.
Pis ellerini sürme onlara!
Bilerek mi yapıyorsun?
Buranın feng şui'si mi kötü?
Yoksa sen benim kötü şansım mısın?
Biraz kabasın, biliyorsun, değil mi?
Çocuk gibisin, bilmiyorsun, değil mi?
Bu hiç hoşuma gitmedi.
En azından küçükken tatlıydın.
Sen küçükken bile tatlı değildin.
Seni küçük…
Şuna bak.
Hemen yumruk atmaya başlıyorsun.
Sana söylüyorum, bir canavara insandan daha yakınsın.
Nişanlın bir aziz olmalı.
Ne?
Mi-suk teyze davetiyeni verdi.
Uçak biletimi almayı teklif etti
ama sanırım gelemeyecek kadar meşgul olacağım.
Düğünün için tebrikler.
Teşekkürler.
Bu arada senin odan nerede?
Gitmiyor musun?
Orada, değil mi?
Lütfen git!
Git lütfen. Neden yukarı çıkıyorsun?
Hadi ama! Çık oradan.
Neden buraya geliyorsun?
Ofisin kocamanmış.
Eve git, tamam mı?
Etkileyici bir tavan.
Anlaşılan gözün görüyor.
Goguryeo duvar mezarlarının tavanlarından esinlendim.
İkiz Sütunlu Mezar ya da Dansçıların Mezarı gibi mi?
Aynen.
Köşelerinde üçgenler olan,
dönemin en yaygın türü.
Şu prensipleri içerir:
"Gökyüzü daireseldir, dünya ise kare."
Başka bir deyişle,
ofisini mezar gibi tasarladın. Ne tuhafsın.
Ne? "Tuhaf" mı?
Her neyse.
Tabii ki senin gibi kaba biri sanatımı anlayamaz,
ben atalarımızın zamansız bilgeliğini
modern duyarlılıklarla yeniden…
Tanrı aşkına.
İyi misin?
İyi gibi mi görünüyorum?
Tek başına çıktığına inanamıyorum.
Hayatla çok güçlü bir bağım var.
Düşen neydi ki?
Bu şey çok ağır!
Tüy kadar hafif olacağını mı sandın?
Yaralandın mı?
Bakayım.
Ne yapıyorsun?
Kafanın arkasında gözlerin mi var?
Madem yok, kıpırdama.
Böyle olacağını biliyordum.
Ne zaman seninle olsam yaralanıyorum.
Sessiz ol ve kıpırdama.
Gayet iyisin. Endişelenecek bir şey yok.
Ama morluk bırakabilir…
Ne dedin sen? Bir daha söyle!
Kes şunu!
Yapma!
Bırak beni!
Yara izin hâlâ duruyor.
Sana söylemiştim, değil mi?
Bana yaşattıkların yüzünden vücudum yara bere içinde.
Abartıyorsun.
Özür dilemeni beklemiyorum.
Sadece gitmeni istiyorum. Lütfen.
Ben de ilk günümü seninle geçirmeye can atmıyordum.
-Ama beklenmedik bir şey çıktı… -Seok-ryu.
Ne yapıp yapmadığın hiç umurumda değil.
Anladım.
Rahatsızlık verdiğim için üzgünüm.
Ama bir şey diyeyim.
Mi-suk teyzeyi tanıyorsam ertelemek senin için iyi olmaz.
Erteledikçe işler kızışacak.
Yarım saatte çözülebilecek bir şey için
gün boyunca seninle konuşmaz.
O yüzden oyalanmayı bırak da bitir şu işi.
Haklıyken çok sinir bozucusun.
Başın derde girince çok zavallı oluyorsun.
İşte bu.
Sana bir kere vurayım.
Sanırım
bu 17 milyon won tuttu.
1.700 won olmasın?
Tasarımcı bir arkadaşım vermişti.
Kırıldıysa tazminat istemeliyim…
Bakayım.
Kırılmamış. Bir şeyi yok.
Ne pahalı bir metal parçası.
Bak. Daha iyi parlasın diye ovdum.
Pırıl pırıl oldu.
Sorun yok, değil mi?
Yeni gibi oldu.
Dikkatlice buraya koyacağım.
Zahmet etme.
İşte, bitti! Öncekinden de iyi görünüyor.
-Git hadi. -Mükemmel görünüyor.
HYEREUNG 911 EMNİYET MERKEZİ
Selam.
Bugün mesaimi bitirdikten sonra beni nasıl geri ararsın?
Bu ekipte bile değilim.
Başka seçeneğim yoktu.
Çaylağı araba tuttu.
Kaptan Song'a daha yavaş sürmesi gerektiğini söylemiştim.
Onunla arabada olmaya dayanabilen tek kişi sensin.
İyi bir sağlık görevlisini
araba tutmaması gerektiği kimin aklına gelirdi?
Ben gidiyorum.
Acil durum.
911 AMBULANS
Efendim.
Ben sağlık görevlisiyim.
İyi misiniz?
Beni duyabiliyor musunuz?
Ne? 911'i kim aradı?
Kimdi o?
Tanrım.
Alnınızda bir kesikle bayıldığınıza dair ihbar aldık.
Sizi hastaneye götüreceğiz.
Nasıl yaralandınız?
Sandalyeden düştüm.
Sorun değil. Doktora ihtiyacım yok.
Evet, var.
Yüzeysel olabilir
ama beyin sarsıntısını eleyemeyiz.
Muayene olmalısınız.
Kaybol.
Kaybol, dedim.
Tanrım, acıktım. Annem ne zaman gelecek?
-Tanrı aşkına. -Efendim.
Efendim.
Şeker hastası mısınız?
Bu kadar içmemeliydiniz.
Kaybolmanı söyledim.
Dikkat et.
Hadi ama Şef Jung. Polisi arayalım.
-Kan şekerinize bakayım. -Seni var ya…
Hayır, dedim!
Hastaneye gitmeyeceğim!
Beni rahatsız etmeyi bırak ve kaybol!
Bana küfretme.
Taktığım kamerayı görüyor musun?
Böyle davranmaya devam edersen yüzünü çekmekten başka çarem yok.
Sana kaybolmanı ve beni rahatsız etmeyi bırakmanı söyledim.
Neden beni çekiyorsun?
Sen kim oluyorsun da bunu yapıyorsun?
Geri çekil Mo-eum.
Efendim.
Şişeyi bırakın lütfen.
Sen de kimsin?
Sadece vatandaşım.
Millet, lütfen bu işe karışmayın.
Biz hallederiz.
Durum tehlikeli göründüğü için yardım etmek istedim.
Neden? Kadın olduğum için mi?
Hayır,
tekvandoda kırmızı kuşak olduğum için.
-Ne? -Özür dilerim efendim!
Bekle!
Derdi ne bunun?
Ne…
Ben siyah kuşağım.
Onu tedavi eder misiniz lütfen?
İyi misiniz efendim?
Yüce tanrım.
Ne?
Kanınıza bakayım.
Pekâlâ.
Biraz acıyacak.
-Tamam. -Elinizi verin.
Neden bu kadar çok içtiniz?
Çok gürültülü. Bana bu kadar yaklaşma.
Beni takip eden sensin.
Seni takip ettiğimi mi sanıyorsun?
Unutmuş olabilirsin
ama ebeveynlerimiz komşu.
Ben eve gidiyorum.
Başka yoldan git. Hadi.
En hızlısı bu.
Tanrı aşkına.
Canın kızarmış tavuk mu çekti?
KAYINLAR KIZARMIŞ TAVUK
Senin için üzülüyorum. Gerçekten.
Şuradaki kaskı ödünç alabilir miyim?
Sence bana verirler mi?
Ne?
Beni annemden koruyacak bir şey lazım.
Pekmezimi akıtacak.
"Kafa" ya da "başına vurmak" gibi daha normal bir deyim seçebilirdin.
Yakınlarda kask dükkânı yok, değil mi?
Bu manyak gerçekten ciddi.
Ne yapıyorsun?
Sokağın ortasında ne yapıyorsun?
Tut şunu.
Bana bak.
Çıldırtacaksın beni.
Sanırım seni hafife aldım.
Aklını kaçırmışsın.
Balon balığına benziyorsun.
İnanılmaz bir tehlikeyle karşı karşıyayken
vücudunu şişirmek doğaldır.
Hadi, vur bana.
Ne diyorsun?
Vur bana. Yeterince korunuyor muyum, göreyim.
Neden ABD'de kurşungeçirmez yelek almadın?
Gerçekten almalıydım.
Geri dönüp alayım mı?
Harcayacağın zamanı ve parayı düşünürsek
bırak olan olsun.
Geceyi benimle geçirmek ister misin?
Ne diyorsun sen?
Benimle kal.
Dalga geçmeyi bırak.
Çok şey istemiyorum. Sadece yanımda kal, tamam mı?
Git buradan! Beni korkutuyorsun.
Korkan benim.
Gerçekten batırdım Seung-hyo.
Anneme söyleyip konuyu kapatmak için eve geldim
ama şimdi onunla yüzleşmeye dayanamıyorum.
Ne oldu? Ne yaptın?
Ne yapacağına
karar vermene yardım edeceksem ne olduğunu bilmeliyim.
Şey…
Şöyle ki…
Ben…
…iptal ettim.
Ne?
Dedim ki…
Ben evlenmiyorum.
Doğru dürüst anlatacak mısın?
Nişanı attım işte!
Mi-suk teyze.
Bu numarayla beni ikinci kez kandıramazsın.
Ne dedin sen?
Seok-ryu.
Ne dedin sen? Bir daha söyle.
Anne.
Yanlış duymuş olmalıyım, değil mi?
Evet.
Anne!
-Tanrım. -Görüşmeyeli nasılsın?
Beni birden görünce şaşırmış olmalısın.
Hâlâ çok güzelsin.
Jet-lag yüzünden biraz kafam karışık.
Kore'ye dönmemin sebebi…
Evet?
Size…
Nişanı attığımı söylemek.
Aman tanrım!
-Baba! -Geun-sik!
Baba!
Yoldan çekilin.
Şok geçirmiş olmalı.
Tanrım!
İyi misin Geun-sik?
Kâbus gördüm.
-Seok-ryu şey dedi sandım… -İyi misin baba?
Seok-ryu!
Kâbus değil miydi?
Hayır, bu bir rüya olmalı! Sadece kötü bir rüya!
Seok-ryu.
Ne dedin sen? Ne yaptın?
Nişanı attım.
Her şeyi iptal ettim.
Amerika'daki herkes biliyor.
Sen çıldırmışsın.
Tamamen aklını kaçırmışsın.
Gayet iyiyim.
Kendi kızına nasıl çılgın dersin?
Gördüğümü söylüyorum!
Düğünden bir ay önce ancak bir çılgın böyle bir şey yapar!
Gel buraya.
Mi-suk teyze!
Lütfen konuşarak çözün.
-Şiddet yok. -Evet anne. Beni dinle.
Amerika'da bir söz vardır.
"Üç tür insan evlenir."
"Ya aptaldır, ya fakir ya da mazoşist."
Seni var ya… Buraya gel.
Bekle, dahası var.
Bir şey daha söyleyeceğim.
Şöyle bir söz daha var.
"Evlilik, bir festivali başlamadan terk etmektir."
Aklını mı kaçırdın?
Ne oldu böyle?
Son konuştuğumuzda
-çok mutlu gibiydin! -Kes şunu.
Yoksa damadım…
Hayır, artık damadım sayılmaz.
O pislik Song Hyeon-jun iptal mi etti?
Pislik herif!
Tatlım, bize hemen iki uçak bileti al.
-Tamam. -Onu paramparça edeceğim!
Onun suçu değil.
Hiç gururun yok mu?
Cidden onu mu savunuyorsun?
Onun suçu değildi. Benim suçumdu.
Bu hiç mantıklı değil.
Ne yapmış olabilirsin…
Yoksa…
…onu aldattın mı?
Tanrım.
Dikkatli ol.
Şimdi
derin nefes al.
Nefesin hızlanabilir.
Kalp masajına ihtiyacım var.
Seni çılgın velet!
Sana inanamıyorum!
-Ben bile bu acınası kocayla -Mi-suk!
hiçbir zaman aldatmadım!
Nasıl böyle akılalmaz bir şey yapabildin?
Burama kadar geldi! Seni bitireceğim!
-Mi-suk teyze! -Benimle böyle konuşmana gerek yok.
Ailesinden önce ölen, vefasız bir kız olmamı mı istiyorsun?
-Bana bak. -Ya şimdi?
Sanki iyi bir evlatsın da!
-Mi-suk! Dur! -Teyze! Bekle!
-Medeni insanlar gibi konuşalım. -Doğru!
Medeni olalım. Çok sert davranıyorsun.
Hem ben yetişkinim.
Beni artık böyle disipline edemezsin!
Yetişkin gibi davranırsan o muameleyi görürsün!
Buraya gel velet!
-Mi-suk teyze! -Ne yapıyorsun?
Bana vurmayı bırak da ona vur!
Doğru!
Neden oğluma vuruyorsun?
Kızın için tüm darbeleri o alıyor!
Çok vahşi ve acımasız.
Tüm şınavları bana çektirdi.
-Gel buraya velet! -Bana bak!
Bu gürültü de ne?
-Gitmelisin. -Biri kavga mı ediyor?
Neden bana verdiğin isim yerine "velet" deyip duruyorsun?
Sorunun bu mu yani?
Sana "piç" dememe ne dersin?
-"Velet"i tercih ederim. -Bana bak…
Benimle dalga mı geçiyorsun?
Mi-suk teyze! Dur!
Orama vurma!
Bana bak!
Oğlumu hadım etmeye mi çalışıyorsun?
Yetti artık.
Bırak beni! Kes şunu!
-Tatlım. -Çekil yolumdan!
Bunu yapma.
Geun-sik amca.
Tatlım, lütfen!
Ona vurmayı kes, tamam mı?
Daha Seok-ryu'nun ağzından dinlemedin bile.
Sebepsiz yere böyle bir şey yapmaz!
Baba.
Kızım.
Sorun yok.
Bizim yardımımız olmadan kendini yetiştirdi!
Yani yaptığı her şeyin bir sebebi olmalı!
Tamam, söyle.
Duyalım bakalım.
Söylersem bana vurmayı kesecek misin?
Peki.
Gerçekten her şeyi dinleyecek misin?
Evet.
Dinleyeceğim.
Emin misin?
-Evet dedim. -Evet dedi.
Anne.
İşi de bıraktım.
Artık işsizim.
Olamaz.
Yani sen… Ne?
-Baba! -Geun-sik!
O iyi mi?
Dong-jin!
-Ne oldu? -Ben çok…
Seni küçük…
Seni umutsuz velet!
Üstüne üstlük
işi de mi bıraktın?
Aklını kaçırmışsın!
-Tanrım, Mi-suk! -Buraya gel!
Seok-ryu!
-Hani dinleyecektin! -Seung-hyo'ya vurma!
-Oğluma vuruyorsun! -Bu çok saçma!
-Oraya gelmek için çok çalıştın! -Kes şunu!
-Çok iyi bir işti. -Dur!
-Neden bıraktın? -Bana bak!
-Seni küçük velet! -Kes şunu.
-İnanamıyorum… -Acıyor!
Aklın başında mı?
-Kaçmamız gerek! -Olduğun yerde kal!
-Bana bak! -Seninle işim bitmedi!
Neden beni de getirdin?
Kaçmak için bir sebebim yok!
Seni dayak yemekten kurtardım.
Pırasalarla dövülmemin tek sebebi sensin!
Şimdi planın ne?
Ebelemece oynuyormuş gibi düşün.
-Olduğun yerde kal! -Yakalanırsak ölürüz.
Bana bak!
Ona kadar sayıyorum!
Bir, iki, üç, dört,
beş, altı, yedi, sekiz,
dokuz, on!
Yakalanırsak ölürüz, tamam mı?
Hey, buraya gel!
Orada dur Bae Seok-ryu!
Dur!
Küçük velet. Buraya gel!
Hey!
Bizi buraya kadar takip etmez, değil mi?
Onu atlatalı çok oldu.
O zaman neden bana söylemedin? Kaçmayı bırakabilirdik.
Neden buraya kadar geldik?
Çok yoruldum!
Beni başından savma.
Elimi tutan sendin.
Baksana.
Bana içecek bir şey al.
Daha neler?
Dükkân ta aşağıda!
O kadar susadım ki kusabilirim.
Tükürüğünü yut.
Seni kalpsiz pislik.
Çok yoruldum.
Bu yüzden yorulduysan daha çok spor yapmalısın.
On yıl boyunca bilgisayar başında oturmayı dene,
bakalım vücudun hasarsız kalacak mı.
Bu hâlâ sadece bir bahane. Daha çok spor yapabilirdin.
Çok sıcak.
Neden hiç rüzgâr yok?
Bir saniye buraya gel.
Şimdi ne olacak? Ne yapıyorsun?
Burada dur.
Beni gerçekten yine canlı kalkan olarak mı kullanacaksın?
Bu sefer soyunma odamsın.
Ben soyunurken beni sakla.
Bunu bana neden yapıyorsun?
Tanrım.
Kaç kat giyindin? Matruşka falan mısın?
O da ne?
İç içe bebekler olan Rus oyuncağı.
Bebek gibi miyim yani?
Daha çok ahmak gibisin.
Senin canına okuyacağım.
Önce deri değiştirmeyi bitir de.
Bugün seni birçok şey için affediyorum.
Dönebilir miyim?
Bak, dönüyorum.
Neden cevap vermedin?
Seni dinlemeliydim.
Şimdi annem bütün gün benimle konuşmayacak.
Bence iki gün sürer.
Çok kötü.
O zaman annemin yüzüne daha yakından bakmalıydım.
Onu özledim.
Dürüst olmalıydın.
Neden onu aldattığını söyledin?
Aldattığıma
inanmıyor musun?
Neden olmasın?
Belki de karşı konulamaz bir fettanımdır.
-Sen mi? -Bak.
Kitabı kapağına göre yargılamamalısın.
Gerçek şu ki…
Büyük bir sır saklıyorum.
Saklamaya devam et o zaman.
Çok sinir bozucusun.
Tamam, umurumda değil.
Milyon yıl geçse de tahmin edemezsin.
Beni hiç etkilemiyor. Ben gayet iyiyim.
İyi görünmüyorsun.
Aynı anda iki büyük karar verdin.
Sadece bir oyuncak bebek zarar görmeden kurtulabilir.
Yani gerçekten bebek gibiyim, öyle mi?
Belki şeytani bir bebek gibi.
Kapa çeneni.
Sadece…
…hayatım aşırı ısınıyor gibiydi.
Ne çok çalıştığımı biliyorsun.
Kore'de okuyordum,
sonra birden Amerika'ya gittim
ve uyum sağlamam gerekti.
Sonra bir iş buldum
ve nişanlandım.
Sürekli böyle tam gaz gitmek…
İşlemcimi aşırı yükledi.
Ekran karardı
ve tuşlar çalışmamaya başladı.
O yüzden tek seçeneğim
kendimi sıfırlamaktı.
İşimi bırakıp nişanı atmak için bahanem buydu.
Cesurca bir hareket.
Öyle.
Cesaretim tükenmeden ve azmim yerle bir olmadan
geri dönmek zorundaydım.
Affedersiniz. Fotoğrafımızı çeker misiniz?
-Tabii. -Teşekkürler.
Şurada.
-Üç deyince. -Tamam.
Bir, iki, üç.
Yatay da çek.
Tamam.
Bir, iki, üç.
-İşte. -Sağ olun.
Teşekkürler.
Biz de sizi çekelim mi?
-Yok. -Yok, sağ olun.
Anlaşmış gibi söylediniz.
Tamamen senkronize olmuşsunuz.
Böyle olmak için uzun süre çıkmış olmalısınız.
-Hayır, biz… -Hayır.
O zaman nereden tanışıyorsunuz?
Annemin arkadaşının oğlu.
Annemin arkadaşının kızı.
-Hoşça kalın. -Teşekkürler.
Dong-jin arıyor.
Hey, bekle!
Alo?
Annem Seok-ryu eve gelsin, diyor. Artık ona vurmayacakmış.
Enerjisi tükendi.
Öyle mi? Pekâlâ.
Ne dedi?
Annen sakinleşmiş
ve eve dönmeni istiyor.
-Yalan söylüyorsun. -Hayır.
Artık şiddete başvurmayacak,
bunu barışçıl bir şekilde çözmek istiyor.
Ben de ona inanmadığımı söylüyorum.
Beni dinleme sözünü nasıl bozduğunu gördün.
Bana yine vuracak.
Yapmaz. Omuzları ve bilekleri kötü.
Az önce saldırırken yeterince sağlıklı görünüyordu.
İstersen seninle gelebilirim.
Neden birden iyi davranmaya başladın?
Mi-suk teyze beni senden daha çok seviyor.
O kadar sinir bozucu ki bunu inkâr edemiyorum.
Bekle!
Tanrım.
Bugün iyi iş çıkardın.
Bunu benimle gelen hastaya
verebilir misiniz?
Teşekkürler. Yarın görüşürüz.
Affedersiniz.
Merhaba.
Eliniz nasıl?
İyi.
Özür dilerim.
Öyle müdahale etmemeliydim.
Sorun değil.
Biraz aptal göründünüz ama iyiliğe zaafım var.
Hoşça kalın.
-Affedersiniz. -Yine ne var?
Adınızı sorabilir miyim?
Dinle. Altı yıldır sağlık görevlisiyim.
Teşekkür etmek için adımı ve numaramı isteyen onca insan arasından
kimse benimle iletişime geçmedi.
Ama ben geçeceğim.
Ama sana söylemeyeceğim.
-Hoşça kal! -Bekle!
JAESEUNG ÜNİVERSİTESİ TIP MERKEZİ
Buyurun.
Bu ne?
Sizi getiren sağlık görevlisi bunu vermemi söyledi.
Glikozlu pastil.
Düşük kan şekerinden başınız dönerse alın.
Artık alkol almayın, tamam mı?
Yardıma ihtiyacınız olursa hemen 911'i arayın.
CHUNGWOO GAZETESİ
Bana gelince…
Duygusal hikâyelere zaafım var.
Bir saniye.
Bir dakika.
Henüz hazır değilim.
Asla olmayacaksın.
Hey, bekle!
Kim o?
Benim Mi-suk teyze. Seok-ryu'yu getirdim.
Tamam. İçeri gelin.
Gördün mü?
Önce sen gir.
Sanırım ağlıyor.
Anne.
Ağlıyor musun?
Özür dilerim anne.
Ağlama.
Gel buraya.
Bunu yarım bırakmayalım.
Koş!
Ne yapıyorsun?
Onu sana ben getirdim,
ona ne istersen yap.
Bana bak! Seni küçük… Aç!
Aç!
Hadi, aç kapıyı.
Bana ihanet edeceğini bilmeliydim! Yarın bittin sen!
Yarın mı?
Yarına canlı çıkacağını mı sanıyorsun?
Anne.
Beni dinle.
-İçeri gel. -Sinirlenmek sağlığa zararlı.
Tamam, peki! Anne!
-Gel buraya. -Anne!
Bana doğrudan söyle! Ne oldu?
Söyle bana!
Korece bilmediğin doğru mu?
Yurt dışında doğduğu için.
Hadi yabancı dilde bir şey söyle.
Hadi!
Hiçbir şey yapamıyor gibi.
Aptal mısın?
Bana bak!
Bae Seok-ryu.
Bu aptalla dalga geçersen seni öldürür.
Ne dedin sen?
Bir daha söyle.
Bebeğimi bir daha rahatsız edersen seni öldürürüm!
Geri döndüğü için işler yine karışacak.
Zaten orama vurdun anne! Başka yere vur!
Acıyor mu? Nasıl hissettiğimi anlarsın!
Artık 60 yaşına girmek üzeresin.
Bu seni daha hoşgörülü yapmaz mı?
Lütfen beni dinle!
Acıyor!
GERİ DÖNÜŞ
EVE DÖNÜŞ
LOVE NEXT DOOR
Seung-hyo'yu ben büyüttüm sayılır.
Ona güvenme. Söylediği her şey yalan.
Bu kız
hayatımda tanıştığım ilk çılgındı.
O seçici çocuğun büyüyüp bu kadar başarılı olduğuna inanamıyorum.
Gurur kaynağımsın.
Seok-ryu!
Hayrola?
Beni istemiyorsun, değil mi?
Geri dönmemi hiç istemedin.
Bu yüzden odamı değiştirdin.
Zamanı geri aldım.
Utanç dolu geçmişini yeniledim.
Alt yazı çevirmeni: Aslıhan Tuna