LOVE NEXT DOOR
DOMUZ GÖBEĞİ İSTER MİSİNİZ?
Burada ne işim var?
Sence ne işin var? Izgara temizliyorsun.
İyice temizlediğinden emin ol.
Bak, bunlar hiç temiz değil.
Beni güzel bir yere götürecek diye
bu çılgına güvendiğime inanamıyorum.
Burası gayet güzel.
Hem spor yapıp hem de eti koklayabiliyorsun.
Izgara domuz gerdanı, domuz boynu
ve domuz göbeği.
Keşke onlardan parfüm yapsalar.
İyimser misin yoksa manyak mı?
İyimser anlamda manyağım desek?
Anladım.
Zor, değil mi?
Yine de
akşam yemeğine göre bu hiçbir şey.
İyi şanslar.
Dur, gidiyor musun? Gerçekten mi?
-Bırak beni. -Olmaz.
Cesedimi çiğnemen lazım.
Hemen bırak beni.
Hayır, yapamam! Gitmene izin vermem!
-Bırak beni. -Hayır.
Bugün ikimiz de aynı gemideyiz!
Pantolonuma yapışmayı kes!
O zaman gitmeye çalışma.
Gitmeyeceğim, pantolonumu bırak artık!
-Söz mü? -Söz. O yüzden bırak.
Tanrım.
Şu hâline bak. Şimdiden yarı zamanlı maaşını harcıyorsun.
Bu işe yaramaz şeyleri aldığın için hep parasızsın.
Baksana.
Hafta sonu dışarı çıkalım.
Bu sefer ne olacak?
Yarı zamanlı ceset temizleme işi mi?
Çok para kazandırır.
-Bunu neden daha önce düşünmedim? -Ne?
Nereye başvurmalıyım?
-Bunu beklemiyordum. -Sen bir dâhisin!
Boşa harcayacaksan neden para kazanıyorsun?
Boşa harcamak için tabii ki!
Bu ne?
Haklıydım!
Buraya saklarsam önce senin bulacağını biliyordum.
Bu gerçek altından, tamam mı?
Sakın başkasına verme.
Çok güzel.
BÖLÜM 2: NEFRET
Sıradaki habere geçelim.
Çoğunuz bunu heyecan verici bulacaksınız.
Bu hafta muhteşem bir kozmik olayla karşınızdayız,
Eta Aquariids meteor yağmuru.
Ay, hilal döneminin son evresinde olduğu için
ışığı, meteor yağmurunun görünürlüğüne az etki edecek.
Ancak yağmur ihtimalinin
seyir ihtimalini etkileyebileceğini hatırlatırız.
Gel de yemek ye.
-Hava uygunsa… -Tamam.
Peki, şey,
Seok-ryu'yu uyandırayım mı?
Belki de uyumasına izin vermeliyim, değil mi?
Selam.
Günaydın.
İyi uyudun mu?
Bebek gibi uyudum.
Bu ne?
Gochujang yahnisi mi yaptın anne?
Bu koku gerçekten eve dönmüş gibi hissettiriyor.
Değil mi? Annenin gochujang yahnisi gibisi yok.
Buyurun.
Neden sadece üç servis var?
Anne, pilav kâsem nerede?
Tatlım.
Anne.
Anladım. Ben yokmuşum gibi davranıyor.
Sorun değil. Kendim alabilirim.
Evet, iyi düşündün.
Zaten çok zayıf. En azından karnını doyursun…
Sana son kez soruyorum.
Dün gece söylediğin her şeyde
gerçekten ciddi miydin?
Bana doğruyu söyle.
Nereden bakarsam bakayım,
onu aldattığına inanamıyorum. Sende o yürek yok.
Nereden biliyorsun?
Belki de bambaşka bir baştan çıkarıcı yanım vardır.
Seni küçük…
Bazen tuhaf şeyler yaptığını biliyorum
ama asla böyle bir şey yapmazsın.
Geçmeyeceğin bir sınırın var.
Evet. Evden kaçtıktan sonra bile okula gitmeye devam ettin.
Nişanı atma ve işini bırakma kararının geçerli bir sebebi
mutlaka vardır.
Ne olduğunu söyle.
Sadece sıkıldım.
Ne?
Uzun yıllar aynı şirkette çalıştım.
Hepsinden bıkmıştım.
Sonra şöyle düşündüm.
"Sonunda evliliğimden de sıkılmayacak mıyım?"
O yüzden ikisini de bıraktım.
-Bak… -Dalga mı geçiyorsun?
Şimdi ne yapmayı planlıyorsun peki?
Planın olmasa böyle bir kargaşaya sebep olmazdın, değil mi?
-Tabii ki hayır. -Tabii ki bir planı var!
-Kişilik analizinin son harfi… -J.
Şimdi ne yapacağını söyle.
Öncelikle,
-uyuyacağım. -Ne?
-Uyuyacakmış. -Alarmımı kapatıp
istediğim kadar uyuyacağım.
Ayrıca bir sürü güzel Kore yemeği yemek istiyorum.
Sen…
Ya sonra?
Sonra…
Bir süre hiçbir şey yapmak istemiyorum.
Planın bu mu?
Evet.
Mutlu bir işsizlik istiyorum.
Sen karışma!
-Ciddi miydin? -Evet.
Gerçekten çok ciddiydim.
Yemek yiyemezsin.
Yemek yemeye hakkın yok.
Çok sert davranıyorsun.
Çok gürültü yapıyorsunuz.
-Beni uyandırdınız. -Seni… Daha erken uyan.
Nesin sen, mağara adamı mı? Bir şey giy.
Bu beden görülmek için, saklanmak için değil.
Kahvaltını et.
Biri geldi.
-Git sen aç. Ben senin ablanım. -Kim olduğuna bak.
Kim o?
-Seung-hyo. -Öyle mi?
İçeri al!
Mo-eum da gelmiş.
-Duygulandım. -Git giyin Dong-jin.
-Doğru. -Tamam.
Örtün.
Merhaba.
Nasılsınız teyze?
-Hoş geldin. -Günaydın.
-Bunlar ne? -Günaydın.
Yukarı bak.
-Dilini göster. -Mo-eum.
Ateşin ve tansiyonun iyi görünüyor.
Başka bir şey?
Onu öldüresiye dövmüş olmamdan mı korktun?
Daha önce evden kaçtığında neredeyse bacağını kırıyordunuz.
Bunu yapmalıydım.
-Hadi ama. -Uyuyabildiniz mi?
Ne düşünüyorsun?
Tabii ki uyuyamadınız.
Size en sevdiğiniz bal kabağı lapasından getirdim.
Benimle ilgilenen tek kişi sensin.
Peki ya ben Seung-hyo? Dün bayıldım.
Ayakta durma.
Kahvaltı etmediniz, değil mi?
Ben etmedim.
Yedim ama her zaman daha çok yiyebilirim.
Hey, orası benim yerim.
Ne cömert bir aile.
Misafirleri doyurmak için kızlarını aç bırakıyorlar.
-Ye bakalım. Daha var. -Tamam.
Kâselerinizi verin.
-Yahni soğuk. -Sorun değil.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
-Doğru. Paylaşın. -Teşekkürler.
Yemek için teşekkürler.
Konuşmamız gerek.
Hayır, değil. Mi-suk teyzeyi görmeye geldim.
Gel de kahvaltı et Dong-jin!
İkinci defa koydurma.
Yemeyeceğim.
Karbonhidrat tüketmek suç, sodyum tüketmek de ceza.
Bunlar aklımı çelemez.
Tam bir saçmalık.
Bak aptal. Tofu, kimchi, baharatlı sebzeler ve et.
-Bundan daha sağlıklısı yok. -Al tatlım.
Teşekkürler.
Eğitmen olmak istiyorsan bunları bilmelisin.
Sinirimi bozma.
Bu yüzden sertifika sınavından kalıyorsun.
Konuşana bak, işsiz haşere.
-Pardon? -Yine başladılar.
Bana haşere mi dedin?
Duygularını incittiğim için üzgünüm haşere kardeşim.
Topuzumu mu tuttun velet?
Bırak.
Bu durumda asla. Önce elini kafamdan çek baş belası.
Bırak yoksa karışmam!
Nereye gidiyorsun anne?
O hayvan saçımı kopardı.
Nereye gidiyor baba?
Yakında öğrenirsin.
Beş,
dört,
üç,
iki,
bir.
Bu bizim bodrumdan mı geliyor?
Evet.
Bodrumumuzda efsanevi bir davulcu yaşıyor.
Sadece öfkesi doruğa ulaştığında ortaya çıkıyor.
O davul seti
ortaokulda müzisyen olmak istediğinde aldığın set mi?
Annem çok yetenekli.
Vurma içeren her şeyde iyi.
Öyle.
-Çok iyi. -Evet.
Ringo Starr gibi.
Davul vuruşları da insana vuruşları kadar iyi.
Hadi ama, anlat artık.
Gerçekte ne oldu?
Neden işini bırakıp nişanı attın?
Dövseydin?
İşin insanları kurtarmakken nasıl yarama tuz basarsın?
Sana yardım edebilmem için bana anlatmalısın.
Neden yaptın? Kimin suçuydu?
Kim, ne, ne zaman, nerede, neden ve nasıl?
Bana sormanı annem mi istedi?
Evet. Ardiyede.
Dürüst olduğun için duymazlığa geleceğim.
Bu hiç mantıklı değil.
Bu senin gibi mükemmeliyetçi birinin yapacağı bir şey değil.
"Mükemmeliyetçi" mi?
-Ben mi? -Evet.
Tanıdığım hiç kimse senin kadar özenli yaşamıyor.
Rekabetçilik, cesaret, azim,
başarı, titizlik ve istikrar.
Gördüğüm kadarıyla her şeye sahipsin.
Öyle mi? Beni çok pohpohluyorsun.
İltifat değildi.
Başarıya takıntılısın,
başkalarının fikirlerini takıyorsun
-ve çok hırslısın… -Bana bak!
Çok doğru.
Öyleyse senin gibi biri
neden her şeyi bırakıp buraya dönsün?
Olur böyle şeyler.
Tabii.
Başkasına olabilir.
Ama sana değil.
Hadi.
Gerçeği söyle.
-Hadi. -Dokuza beş var.
Anlat. Ne?
Geç kaldın.
-Hadi. -Kahretsin.
-Seninle işim bitmedi. -Hoşça kal.
Görüşürüz.
Böyle tembellik etmeye devam edersen
Miskinler Cehennemi'ne gideceksin.
Umurumda değil. Şu an cennetteyim.
Cennet böyle bir yerse gitmemeyi tercih ederim.
Burada uyunur mu?
Bir saniye buraya gel Choisseung.
-Neden? -Bir şey söyleyeceğim.
Önce kalk.
Bir saniye buraya gel!
-Gelmek istemiyorum. -Hadi!
Önemli! Hadi, acele et!
Sinir krizi geçirmeyi kes, seni manyak.
Yine ne var?
Yaklaş.
-Tanrım. -Gel.
Güzel bir şey diyeyim mi?
Seni hain.
Beni öylece anneme nasıl teslim edersin?
Seni mahvedeceğim.
Senin için yaptım.
Benim için mi yaptın?
Öyle mi?
George Orwell bir keresinde
"Bir savaşı bitirmenin en hızlı yolu onu kaybetmektir" demiş.
Bae Seok-ryu bir keresinde
"Hain, ölümle cezalandırılmalıdır" demiş.
Nefes alamıyorum. Mi-suk teyze!
Neler oluyor?
-Al bakalım pislik. -Seni velet! Ne yapıyorsun?
-Acıyor. -Tanrım.
İyi misin Seung-hyo?
-Teyze. -Çıldırmışsın!
Beni öldürmeye çalıştı.
Tanrım.
-Yaralandın mı? -İyiyim.
Onu şımartmana bakılırsa asıl oğlun o olmalı.
Keşke öyle olsaydı!
Öyle mi? Neden onu alıp beni vermiyorsun?
Bir fikrim var. Bundan sonra oğlunuz olayım mı Mi-suk teyze?
Ben varım. Ama iş ne olacak?
Gitmem gerek.
Canım yanıyor.
Hey, kalk.
Tekme atmana gerek yoktu.
Seni ölümüne ezmediğim için minnettar olmalısın!
Bana karşı çok kötüsün anne.
Kapa çeneni.
Kalk ve bu pirinç keklerini Seung-hyo'nun ofisine götür.
Söyle ona, kendisi yapsın!
-Kek mi? -Evet.
Sana pirinç keki söyledim.
Mahalledeki herkese dağıtmalısın.
Bana çok iyi bakıyorsunuz. Teşekkürler.
Ne kadar dokunaklı.
Gözlerim yaşardı.
Kalk!
Çok yakışıklı.
Na-yun!
Buryeong-dong'lu müşteri pencereleri başka yere mi istiyor?
Evet. Başta sabah güneşi için doğuya bakmalarını istiyordu.
Ama şimdi gün batımlarını görmek istiyor.
Neden fikrini değiştirip duruyor?
İnşaata başladık bile!
Seni masaları düzenlemen için çağırdım
ama sen Seung-hyo'nun fotoğraflarını düzenliyorsun.
-Myeong-u. -Selam.
Buryeong-dong'daki ne dedi?
Dedi ki…
Yeni bir müşteri mi?
-Merhaba, hoş geldiniz. -Merhaba.
Bu ne?
Özür dilerim.
Seung-hyo telefonda olduğu için biraz beklemeniz gerekecek.
Merak etmeyin. Pirinç keklerini teslim etmeye geldim.
Bize pirinç keki bile getirmişsiniz. En azından çay ikram edelim.
Bunlar annemden. Ben sadece teslim ediyorum.
Bir dakika, yoksa sen…
Seung-hyo'nun bahsettiği çocukluk arkadaşı mısın?
Evet, benim. Beni duydun mu?
Tabii ki duydum! Sonunda tanıştığımıza çok sevindim.
-Doğru. Önümüzdeki salı -Evet?
bir açılış partisi veriyoruz.
Gelmelisin.
Tamam.
Afiyet olsun.
Seung-hyo'yu eskiden mi tanıyorsun?
Sanırım uzun bir geçmişimiz var.
Lütfen beni aydınlat.
Her şeyi kronolojik olarak bilmek istiyorum.
-Bir bakalım. -Yapma.
Çok uzun sürecek.
Fransa'da doğduğunu biliyorsun, değil mi?
Evet.
Her şey 1995'te başladı.
Bir yaz günüydü,
oyun parkının ateş gibi sıcak olduğu bir yaz günü.
-Bonjour. -Seung-hyo.
Sıradan bir gündü. Dışarıda oynadıktan sonra eve geldim
ve evimin önünde duran bir çocuk buldum.
O Seung-hyo'ydu.
-İyi geçinin, tamam mı? -Tamam.
Merhaba de Seung-hyo.
Merhaba. Adın ne?
Çok kısaydı ve Korece de bilmiyordu.
Annesinin arkasına saklanıp duruyordu.
O zaman anladım.
Merhaba de.
Bu kırılgan çocuğa yardım etmeliydim.
Sana emanet.
Endişelenme.
Hye-suk teyze Dışişleri'nde çalışmaya giderken
Seung-hyo'yu bize bırakırdı
çünkü annem
-bebek bakıcılığı yapıyordu. -Hoş geldiniz.
Çok tatlısın.
-Çok tatlı. -Seni küçük velet.
Ona o zaman bakmaya başladım.
Bebeğim kral mı olacak yoksa prens mi?
Hayır, bekle.
Sen prenses olmalısın.
Burası senin kalen.
Onu yaratıcı oyunlara soktum.
Kocaman, değil mi?
Çişin mi geldi bebeğim?
İtibarını korudum ve hijyeniyle ilgilendim.
Bu boyunu uzatacak.
Bu da dişlerini güçlendirecek.
Ayrıca düzgün beslenebilmesi için sağlıklı beslenme alışkanlıklarını teşvik ettim.
Bu da sana iyi gelecek.
Ye bakalım bebeğim.
O da fasulyeden oynasın.
Ona iyi davranacaksınız,
değil mi?
Akran grubundaki sosyal gelişimine katkıda bulundum.
Evet, bence yeterli.
Hadi bebeğim.
Ekonomi öğrenmesine bile yardım ettim.
Seung-hyo'yu ben büyüttüm sayılır.
Sen öyle san.
İş yerime gelip hakkımda dedikodu yayma.
Yanlış bilgi yaymaktan seni dava etmeliyim.
Ne nankör bir pislik.
Bana dava açmak yerine borcunu ödemelisin!
Haklı.
Ona güvenme. Söylediği her şey yalan.
O saplantılı bir yalancı.
Olamaz. Hikâyesi yalan gibi gelmiyor.
Anlatım örgüsü sağlam.
-Evet, öyle. -Evet.
Ama manipüle edilmiş.
Bu kız
hayatımda tanıştığım ilk çılgındı.
Çılgın mı?
Seung-hyo, bu eski arkadaşım Mi-suk.
Bu kız da onun kızı Seok-ryu.
Seninle aynı yaşta.
Merhaba. Adın ne?
Pasaklısın.
İlk karşılaşmamızdan anladım.
-Selam Seok-ryu. -Merhaba!
Çok agresifti.
Çok tatlısın.
Çok bunaltıcıydı.
İğrenç.
Bebeğim kral mı olacak yoksa prens mi?
İkiniz de beni tanıyorsunuz.
Yalnız kalmaya ihtiyacım olur.
Yapış yapış.
Ama bu kız
-Senin kalen. -beni hiç yalnız bırakmadı.
Çok büyük!
Huzurlu yalnızlığımı bozdu.
Çişin mi geldi bebeğim?
Dur!
-Beni taciz etti, -Anne! Korece konuşuyor!
sesimi yükseltmekten başka çarem kalmadı.
-Fasulye sevmem. -Güya bana Korece öğretmiş.
Al.
Fasulye ye Seung-hyo.
Bana yemek istemediği şeyleri verdi.
Onları sevmiyorum.
Bir bebek seçici olmamalı.
Ye bakalım bebeğim.
"Ebe" kim olacak?
Bebeğim.
O olacak.
-Kırmızı ışık, yeşil ışık. -Ebe olacak.
Kırmızı ışık…
Herkese "iyi davranın" dedi
ama beni hep ebe yaptı.
Hadi bebeğim.
Doğru. Daha sonra paramı bile çalmaya başladı.
İntikamımı alacağım.
Tüm harçlığım
çikolataya ve dondurmaya dönüşüp
şu ağza girdi.
Dedi kendi başına tuvaleti bile kullanamayan çocuk.
Sen peşimden tuvalete gelen küçük sapıksın.
Yardım etmeye çalışıyordum.
Fermuarını açamadın
-ve altını ıslatıp durdun. -Tanrım.
Saçmalamayı kes.
Dedim ya, pantolonuma su sıçradı.
Suya benzemiyordu.
Tanrım.
Seung-hyo'yu hiç bu kadar çocuksu görmemiştim.
Ben de. Ama birlikte tuvalete bile gittiklerine göre
çok yakın arkadaş oldukları belli.
On yıldır, çizgi öykülerden romanlara,
-çok çeşitli aşk hikâyeleri okuyorum. -Öyle mi?
Ve bayıldığım bir klişe var.
Biricik çocukluk arkadaşı klişesi.
Bu da ne demek?
Çocuklarına okul bakmaya başlamalılar.
Okullar ne kadar pahalandı, biliyor musun?
Yine de karım ikizlerimizin aynı okula kaydolmasını istiyor!
Hey, nereye gidiyorsun? Daha bitirmedim!
Ben Yoon Myeong-u.
Merhaba.
Pardon?
-Duydun mu? -Neyi?
Kök Lokantası'nın kızı nişanlısını aldatmış,
yani nişan iptal.
Tabii ki duydum. Herkes biliyor zaten!
-Biliyordum. -Tanrım.
Mi-suk, kızının Amerika'daki harika işiyle övünmüyor muydu?
Oradan da kovulduğunu duydum. Bu ona çok övünmemeyi öğretir.
Evet, değil mi?
Alışverişe mi çıktın Mi-suk?
Evet. Bir şeyler parçalayasım geldi.
Ne parçalayacaksın?
Henüz karar vermedim. Sebze de olabilir,
şanssız biri de.
HYEREUNG EMLAK
Selam Mi-suk.
Pekâlâ Hye-suk. Tamam.
Elimden geleni yaparım. Pekâlâ.
Hoşça kalın.
Tanrım.
Neden yüzün kıpkırmızı?
Lanet dedikoducular.
Keyifleri yerinde.
Arkamdan iş çeviriyorlar resmen!
Çok kötüler.
Bunun olmasını istemediysen
kızını herkesin önünde dövmemeliydin…
Demek istediğim,
onu kendi evinde terbiye etsen daha iyi olurdu.
Hye-suk ne dedi?
Seung-hyo'nun açılış partisine
Hee Kardeşler'i davet etmiş.
Yeong-hee, Soon-hee, Jung-hee ve Min-hee mi?
-Evet, onlar. -Neden o kibirli kızları davet etsin ki?
Hye-suk, mezunlar buluşmasında onlara Seung-hyo'nun yeni ofisinden
bahsetmişti ya.
Neden yakın olmadığı insanlara gevezelik etti ki?
"Tanrım, bilmiyor muydunuz?"
"Kızım Greip için çalışıyor."
"Ayrıca evleniyor
ve düğün ABD'de yapılacak."
"Damadım uluslararası bir avukat."
Bugün hava çok nemli.
Hem ben bu kadar kibirli konuşmamıştım.
"Uluslararası avukat. Greip."
-"Uluslararası avukat…" -Sinir!
-Yeter! -Tanrım, sakin ol.
Kore'de gün batımı gibisi yok.
Bitti.
Bravo. O havalı numara da neydi?
Bir şey değil.
Dışarıda öğrendim, bir hayatta kalma taktiği.
Anladım.
Seung-hyo nerede?
Neden o pisliği arayayım?
Neredesin Seung-hyo?
Onu çağırma!
İşin bittiyse Seok-ryu'lara gel.
Ne demek "neden"? Bizimle yemek ye.
Tamam, hoşça kal.
Geliyor mu?
Hayır, onsuz tıkınmamızı söyledi.
Seok-ryu.
İçecek bir şeyin var mı?
Yok.
Evde daha iyi soju'larımız var.
O, lokanta için lazımdı.
Seok-ryu'nun yüzünü görmek istemiyorum.
Gerçekten mi?
Eve dönmesi hoşuma gitti.
Cidden mi?
Yayılıp hiçbir şey yapmadığını görmek de gidiyor mu?
Düşününce bile kan beynime sıçrıyor.
Ben de kasırga görmüş gibi hissediyorum.
Kalbim doğal afet çarpmış gibi paramparça.
O zaman neden Seok-ryu ile konuşmuyorsun?
Eminim bizden bir şey saklıyordur.
Gerisini o anlatsın.
Onu rahat bırak. Senin neyin var?
Nasıl bu kadar umursamaz olabiliyorsun? Senin için bir yabancıymışçasına.
Kızın değilmiş gibi davranıyorsun.
Haddini aşıyorsun!
Sadece söylüyorum!
Sen dertsiz tasasız oturuyorsun,
bense diken üstündeyim.
İşte yine susuyorsun.
Her zamanki gibi sorundan kaçıyorsun.
Sormaya korkuyorum.
Nişanlısının ailesi için yeterli değilim,
nişan bundan iptal olmuş olabilir.
Çok havalıydı.
-Çok iyiyim, değil mi? -Öylesin!
-Harika mıyım? -Evet.
Sirk izlemek gibiydi.
Bu zordu.
-Zor gibiydi. -Aynen.
Hadi, bir daha göster!
Çok gürültü yapıyorsunuz. Sizi sokaktan duydum.
-Selam. -Şu davetsiz misafire bak.
Ortamı mahvettin.
Kışt!
İçecek bir şey aldın mı?
Tabii ki hayır.
Eğlenmeyi hiç bilmiyorsunuz.
Dinle. Böyle güzel bir bahar gecesinde gerçekten biraya ihtiyacımız var.
-Gidip alayım mı? -Boş ver.
Ben giderim.
Teşekkürler.
Yoksa yeşil soğanlı pankekin yanına pirinç şarabı mı alsam?
Bana bira.
Kes sesini.
Burada olamayacak kadar meşgul değil misin?
-Şimdiden kavga mı çıkarıyorsun? -Hayır, yani…
Bugün işler ciddi görünüyordu.
Yalan söylemeye devam edeceksen eve git.
Neden buraya geldin ki?
Laflarına dikkat et.
Bunları buraya kadar taşıdım.
-Minnettar olmalısın. -Seung-hyo!
Yani Bay Choi. Konuşmamız gerek.
Sıra evler projesi erteleniyor mu? Neden bu kadar ani?
Ham madde ve inşaat maliyetlerindeki artış.
Süresiz olarak askıya alındı.
İnşaat devam edene kadar tasarımlara ödeme yapmazlar o hâlde.
Ne yapacağız? Hâlâ çok masrafımız var.
Seongjin'deki gençlik merkezi için ödeme alacağız ama.
Bütçe sorunları yüzünden gelecek yıl ödeyeceklerini söylediler.
Ekonomi çok kötü olmalı.
Yeni müşterimiz de yok.
Bir şey oldu, değil mi?
Tam şurada bir şey oluyor.
-Yanıyor. -Olamaz.
Kahretsin, yanmış.
Endişelenecek bir şey yoksa sevindim.
İster misin?
Onu mu yiyeyim?
Hayır, yenisini yaparım.
Çekil. Kendim yaparım.
Olmaz.
Gururumu incittin.
Bilmeni isterim ki bana Şefler Yarışıyor Bae Usta derler.
Kore mutfağında uzmanlaşan bir vlog kanalım bile vardı.
Anladım.
Bana inanmıyor musun?
Sana göstereceğim.
Daha ne kadar direneceksin?
Onları iki gün oyalamayı başardın
ama ailen ve Mo-eum bunu neden yaptığını
sorup duracaklar.
Vazgeçmeyecekler.
Ya sen?
Sen soracak mısın?
Merak etmiyorum.
Umurumda değil.
Dünyadaki herkese söylesem bile
sana söylemem zaten.
Peki.
Ama yine de
Mi-suk teyzeye söylemek için çok beklememelisin.
O senin annen.
Ne oldu?
Bunu annem mi istedi?
Ne?
-Bana bak. -Seni küçük sıçan.
İkinci raunda hazırlan.
Bırak beni manyak.
Gardını indirme, demiştim.
Hadi ama, çok acıyor.
-Dur, ben… -Seni serseri.
Çok acıyor.
DAMADIM
Telefonunu açmıyor.
Neden telefonu sakladın?
Kimi arıyordun?
Sanırım beni duyamıyor.
Kulakların şimdiden sağır olmadı, değil mi?
Yarın Choisseung'un açılış partisine gidiyor musun?
Tabii ki.
Dur, sen de mi gidiyorsun?
Davet edildim, o yüzden…
Hayır. Neden gideyim ki?
Daha birkaç gün oldu ama şimdiden bıktım ondan.
Seung-hyo böyledir, değil mi?
-Hey, ne yapıyorsun? -Neyi saklamaya çalışıyordun?
Hemen geri ver!
Anne.
Onu mu aradın?
Evet.
Ne? Yanlış bir şey mi yaptım?
İlişkimizin bittiğini söylemiştim anne!
Bana her şeyi anlatmıyorsun,
ben de ona soracaktım.
Ne yapıyorsun? Hey, dur!
Onu bir daha arama.
Seni küçük…
Ne…
Numarasını mı silmiş? Tanrım.
Bu röportajı yapmak zorunda mıyım?
Tanıtım değil. Sevmediğini biliyorum.
Sosyal Sabit Sermaye'ye özel.
Bir muhabir, inşa ettiğimiz huzurevini sormak istedi.
Öyle mi?
Sen ne okuyorsun?
Emsal karar araştırıyorum.
Bize tasarım ücretini ödememeleri doğru değil.
Etrafa sorup
tanıdık bir avukatla görüşeceğim.
Faydası olur mu?
Sözleşmede tasarım ücretinin ne zaman ödeneceği yazmıyor.
Yine de her şeyi denemeliyim.
Krediler için de endişeleniyorum.
Seung-hyo.
Kendi ofisimizi kurarak aceleci mi davrandık?
Bekle.
Sanırım şu bizim muhabir.
Yanlış yöne gidiyor.
Ne…
Tehlikedesiniz hanımefendi.
Bunları almam gerek.
Ziyan olacak.
Bana bırakın. Şurada durun.
Burada bekleyin.
Özür dilerim.
Teşekkürler.
Bay Choi Seung-hyo?
Acele edelim.
Doğru ya.
Tanrım.
Tekerlekler eskimiş ve dingil eğrilmiş.
Şimdilik dengelemeyi başardım ama fazla dayanmaz.
Nereye gidiyordunuz?
Hurdalığa malzeme götürüyorum.
Ne kadara satabilirsiniz?
Eskiden bir kilo için en az 130 won alırdım
ama şimdi 100 won'dan az alıyorum.
Çok vaktinizi çaldım.
Yardımınız için teşekkürler.
Bunu tek başına çekebilecek misiniz?
Sorun olmaz. Bunu her gün yapıyorum.
Lütfen dikkatli olun hanımefendi.
Gidip röportajımızı yapalım.
İter misin, çeker misin?
Ben iterim.
Size yardım edeceğiz.
-Hazır mısın? -Evet.
Neden gelmiyorlar?
Bu gerçekten inanılmaz.
Pardon?
Su mu istedin? İstemedin sandım.
Ondan bahsetmiyorum.
O kadar karton ve kâğıt için sadece 3.000 won aldı.
Evet, değil mi?
İki yetişkin adam için bile zordu.
Bunu her gün nasıl yapıyor?
Hayat zor.
Artık sana burada ihtiyaç yok.
Seok-ryu hep tek başına mı çalışıyor?
Her şeyi kendi başına çözebileceğini sanıyor, değil mi?
Ne kibirli bir egoist!
Tipik bir Koreli. İşkolik.
Her şeyi bir yarışma sanıyor
ve asla ağırdan almıyor.
Lütfen sinyal sesinden sonra mesajınızı bırakın.
Hyeon-jun.
Şu an gerçekten…
Şu an sana gerçekten ihtiyacım var.
Hyeon-jun.
Son durak.
Lütfen inin.
Pardon.
Teşekkürler efendim.
Ne demek.
Merhaba efendim.
İkiniz eskiden Jangyu Mimarlık'ta çalışıyordunuz, değil mi?
Kore'nin en iyi mimarlık firması, ayrıca dünyada 11. sırada.
Neden bu kadar erken ayrılmayı seçtiniz?
Mimarlığın temel ilkelerini Jangyu'da öğrendim.
Geçimimi sağlamak için bilmem gereken her şeyi öğrettiler.
Ama departmanlara ayrılmış büyük bir şirket olduğu için
bazı kısımları kontrolümde değildi.
Haklısın.
Deneyim kazandıkça
projeleri baştan sona tek başıma halletmeyi
daha çok istedim.
Görünüşe göre oldukça rekabetçi bir alanda başarıya ulaşmışsınız,
kısa süre içinde de kendi ofisinizi açıyorsunuz.
Nasıl bir his?
Açıkçası pişmanım.
Efendim?
Neden bahsediyorsun?
Günde 10 kez kararımdan şüphe ediyorum
ve doğru seçimi mi yaptım diye düşünüyorum.
Ama yine de bir şeyi yapmadığıma
pişman olmaktansa yaptığıma pişman olmak daha iyi.
Özür dilerim. Bunu açmam gerek.
Sorun değil.
Gizli bir anlamı yok.
Ne zaman döneceksin?
Yarından sonraki gün.
Nöbetçiyim, bir de seminerim var.
Seung-hyo'nun açılış törenini unuttun mu?
Programını boşaltmalıydın.
Başka seçeneğim yoktu.
Çiçek gönderir, onu ararım.
Ne istersen yap.
Bir sonraki görevin ne zaman?
Tunus'tan döneli bir ay oldu…
Zamanı gelince olacak.
Neden? Benden kurtulmak mı istiyorsun?
Kesinleşince söyle.
NAR AĞACI
Burada ne işin var?
Neden bu kadar geç geldin?
Önce ben sordum.
Biraz uyu.
Bana bak!
Ne?
Al bunu.
Nar ağacı mı?
Yarınki açılış töreni için.
Eşsiz bir şey almak istedim.
İşte, sana beni hatırlatacak.
Atabilir miyim?
Evet, atabilirsin
ama nar bereketi simgeler.
Dökülen her yaprakla şirketin de küçülür.
Demek beni lanetlemeye çalışıyordun. Geri al.
Hediye geri verilmez. Sende kalsın.
Yarın yanında getirirsin. Çok ağır.
Yarın gelmiyorum.
Neden? Meşgul müsün?
Evet. Çok meşgulüm.
Bay Yoon'a benden selam söyle.
Nerede?
Buralarda bir yere koyduğumu biliyorum.
Ne arıyorsun? Geç kalacaksın.
Broşum.
Uzun zaman önce bana aldığın, ortasında inci olan.
O mu?
Onu neden arıyorsun?
Törende takmak istiyorum.
Eski sınıf arkadaşlarım geliyor
ve hep çok şık giyiniyorlar.
O broş biraz eski püskü değil mi?
Gerçek altın demiştin.
Altın lekelenmez, o yüzden sorun yok.
O elbiseyi mi giyeceksin?
Tuhaf mı görünüyor? Değiştireyim mi?
Hayır, gerek yok.
Nereye koydun?
Bilseydim çoktan bulurdum. Nerede olabilir?
Çok garip.
Bakayım. Bazen başkaları böyle şeyleri daha hızlı bulur.
Buraya baktın mı?
Kuzeninin düğününde hanbok'umun üzerine takmıştım.
Nerede peki?
Burada mı?
Bir yere koymuştum.
Anne.
Neden sana Amerika'dan gönderdiğim kozmetik ürünlerini kullanmadın?
Onları özel bir gün için saklıyordum.
Yıllar önce aldım onları!
Son kullanma tarihleri geçerse iyi olmaz!
Geri koy.
Şu an seninle tartışacak vaktim yok.
Zaten geç kaldım. Gitmem gerek.
Ben gideyim o zaman.
PARLAK CİLT İÇİN SERUM
Hadi ama.
TEBRİKLER
Hey, gelmişsin!
-Geldiğin için teşekkürler. -Tabii ki.
İçeri gelin kızlar.
-Tanrım! -Seung-hyo.
-Geldiğiniz için teşekkürler. -İnanılmaz!
Çok güzel.
Bina harika görünüyor.
Bir de bana sor.
İnanılmaz görünüyor.
Hadi, içeri gir.
O seçici çocuğun büyüyüp bu kadar başarılı olduğuna inanamıyorum.
Gurur kaynağımsın.
Ben sadece göstermelik CEO'yum.
Gerçek patron bu adam.
Merhaba hanımefendi.
Kore'ye döndünüz ama tanışamamıştık.
Seung-hyo'nun annesi o, ben değilim.
Ben sadece arkadaşıyım.
Ben Seo Hye-suk.
Memnun oldum.
Çok üzgünüm hanımefendi. Adım Yoon Myeong-u.
Şimdi size bakınca
Seung-hyo'nun bu hoşluğu
nereden aldığını görebiliyorum.
-Gerçekten mi? -Evet!
Bunu çok duyuyorum.
Mi-suk teyze, Seok-ryu nerede?
-Şey, o… -Hye-suk!
-Hye-suk. -Yeong-hee.
-Merhaba. -Cidden geldiler.
-Ne olacak? -İyi oldu.
-Selam! -Merhaba.
Bu benim oğlum.
-Merhaba de. -Merhaba.
-Tanrım. -Bunlar arkadaşlarım.
-Geldiğiniz için teşekkürler. -Beni hatırladınız mı?
Memnun oldum.
Hye-suk, Mi-suk, Jae-suk ve In-suk.
Sizi görmeyeli uzun zaman oldu.
Evet, Hee ve Suk Kardeşler bir araya gelmeyeli uzun zaman oldu.
Ne ucuz isimler!
O zamanlar neden kendimize bu lakapları takardık bilmiyorum.
İyi ki geldiniz.
Tabii ki arkadaşımızın iyi haberlerini kutlayacaktık.
Senin de iyi haberlerin yok mu Mi-suk?
Seok-ryu evlenmiyor mu?
Şey, şöyle ki…
Duymadın mı? Nişan iptal oldu.
Vay, vay. İptal mi oldu?
Bunu bilmiyordum.
Şey,
bazıları düğün hediyesi gönderdiği için
mezunlar grubunda duyurdum ama sen kaçırmış olmalısın.
Gördüklerine eminim.
Törenin Hawaii'de lüks bir otelde olacağını söylememiş miydin?
Ne oldu da iptal oldu?
Hiçbir şey olmadı.
Evlilik çok önemli bir şey olduğu için titizleniyoruz.
En başta nişanlanmadan önce
yapsaydınız daha iyi olurdu.
Bu kadar eski kafalı olma.
Joseon Hanedanlığı'ndan bir kralla evleniyor değil ya.
Zaman değişti.
Fikrini değiştirmek suç değil.
Tabii ki hayır. Evlenip sonra boşanmaktan
çok daha iyi.
-Değil mi? -Tabii ki.
-Böylesi daha iyi. -Zihniyetiniz
lakaplarımızdan da rüküş.
Öyle demek istemedim.
Günü mahvetmeyelim ve başka bir şeyden bahsedelim.
Pekâlâ. Kadehimi buna kaldırıyorum.
Sizi görmek güzel.
-Şerefe. -Şerefe.
Özür dilerim. Orada olmalıydım.
Sorun değil. Ne kadar meşgul olduğunu biliyorum.
Pekâlâ. Kapatmalıyım.
Tamam. Öğünlerini atlama.
BABAM
Mi-suk iyiymiş gibi görünmek için çok uğraşıyordu.
O hep böyleydi.
Altı boş, atıp tutuyor.
Ama onun için üzülüyorum.
Hye-suk kadar zekiydi ama öyle fakirdi ki
üniversiteye gidemedi.
Bak, hâlâ onun gölgesinde kalıyor.
Kızının başarısı kendi başarısızlığını telafi mi edecek sanıyor?
"Kızının başarısı" mı?
Nişanı da atmış, pek başarılı sayılmaz.
Haklısın.
Dedikleri gibi. "Annesine bak kızını al."
Aynen.
Gelmeyeceğini sanıyordum.
Bir uğrayayım dedim.
Ne fark eder?
Şu misafirlere bak. Senin için iyi sanırım.
Teşekkürler.
Burada bekleyeyim. Annemi çağırabilir misin?
Hâlâ misafirim sayılırsın.
Bana hediye bile aldın.
Buraya mı getirdin?
Atacak değildim ya?
Acıkmışsındır, değil mi?
Sorun değil. Anneme selam verip giderim.
Senin neyin var?
Bir sorun var.
Yanlış bir şey yapmış gibi bakıp duruyorsun.
-Hayır, yapmadım. -Hâlâ yapıyorsun.
Peşinde biri mi var?
İyiyim dedim.
Öyle mi?
O zaman burada bekle.
Anneni ve biraz yemek getireyim.
Gerçekten iyiyim.
Pahalı bir yemek şirketi tuttuk, biraz ye.
Seok-ryu.
Anne.
-Hayrola? -Bunu vermeye geldim.
Sen gittikten sonra buldum.
Neden buraya kadar getirdin?
Bunu isteyeceğini düşündüm.
Bununla daha iyi görünürsün…
Artık gitmelisin.
Choisseung bana bir şey getirecekti…
Sonra konuşursun!
Ne oldu?
İnsanlar seni burada görünce konuşacak.
Anne.
Benden utanıyor musun?
Mi-suk!
Seok-ryu gelmiş.
Merhaba Seok-ryu.
Çıkmak üzereler, ben de onları uğurlayacaktım.
Anladım.
Seok-ryu mu o?
-Vay, vay. -Selam.
Sen Mi-suk'un kızı olmalısın.
Tanıştığımıza memnun oldum.
Annenin liseden sınıf arkadaşlarıyız.
Karşılaştığımıza sevindim. Onu sizinle tanıştırmak istiyordum.
Arkadaşlarıma merhaba de.
Merhaba, adım Bae Seok-ryu.
-Merhaba. -Çok güzel.
Greip için çalışıyor, söylemiştim, değil mi?
Ama geçenlerde istifa etti.
Ama çok prestijli bir şirket.
Evet, şu an işsiz.
Şaka yapıyorum tabii ki!
İş değiştiriyor.
Daha iyi bir şirketten teklif aldı.
Gerçekten mi? Hangi şirket?
Hepsini takip edemiyorum ki.
Karar verince söylerim.
Amerika'ya mı dönüyor?
Tabii ki. Orası onun evi.
Buradayken onunla mümkün olduğunca çok vakit geçireceğim,
ona güzel yemekler yapacağım.
Bu kadar zayıf olmasına çok üzülüyorum.
-Evet, değil mi? -Evet.
Onlara istifa edeceğini söylediğinde
kalması için daha çok para teklif ettiler.
Ama yine de daha iyi bir yere gitmeyi seçti.
Aferin ona.
Çok iyi yalan söylüyorsun.
Seni utandırırım diye
hazırlıklı mı gittin?
Yalan söylemedim.
Amerika'ya döneceksin.
-Ne? -Sana bilet alacağım,
eşyalarını topla ve hemen Amerika'ya dön.
Beni istemiyorsun, değil mi?
Geri dönmemi hiç istemedin.
Bu yüzden odamı değiştirdin.
O farklı bir konu.
Neden çocuk gibi odan hakkında sızlanıyorsun?
Burası bilmem gereken her şeyi anlatıyor.
Geri dönmemi hiç istemedin!
Doğru! O yüzden eşyalarını topla.
-Anne! -Toplamayacak mısın?
O zaman ben yaparım. Çantan nerede?
Ne yapıyorsun anne?
-Bırak. -Bunu yapma.
Gitmiyorum!
-Gideceksin. -Hayır, gitmiyorum!
-Gitmeyeceğim dedim! -Bırak!
Aklını mı kaçırdın?
Aynen öyle.
Sebebi de sensin.
-Ben ne yaptım ki? -Sormana gerek var mı?
Neden büyük bir suç işlemişim gibi davrandığını gerçekten bilmiyorum!
Bana bak.
Seni doğru yetiştirmek için yaptığım onca şeyden sonra bunu bana nasıl yaparsın?
Bana göre
hayatım ne kadar fena olursa olsun
sen iyi olduğun sürece her şeye katlanabilirim.
Hayatım böyleyse ne olmuş?
Kızım harika bir hayat yaşıyor.
Ama bana nasıl böyle ihanet edersin?
Beni sırtımdan bıçakladın!
Nişanı atmam ve işimi bırakmam
sana ihanet mi oluyor?
Evet, öyle. Yüzünü bile görmek istemiyorum.
Bütün gün uyuyorsun ve aptal gibi aylaklık ediyorsun.
Ne kadar uykusuz olabileceğim…
…hiç aklına gelmiyor mu?
Ya da bunca yıl ne kadar az aylaklık ettim,
haberin var mı?
Herkesin işi zor. Sen özel değilsin.
Öyle bile olsa…
Benim tarafımı tutamaz mısın?
Anne!
Çok yorgun olduğum için eve geldim.
Ne kadar çok çalıştığımı biliyorsun.
O yüzden neden…
…iyi iş çıkardığımı söyleyip
beni rahat bırakmıyorsun?
Tabii ki ne kadar çok çalıştığını biliyorum.
Ondan böyle kızgınım!
Başkaları Amerika'ya parasıyla giderken
sen tam burs aldın
ve masraflarını kendin çalışıp kazandın.
Ama şimdi tüm emeklerinin boşa gitmesine izin veriyorsun.
Buna izin veremem.
Sen benim biricik kızımsın.
Sen benim gurur kaynağımsın!
Neden…
Neden hep gurur kaynağın olmak zorundayım?
Ne kadar zavallı ve kusurlu olsam da
bir kez olsun kızın olamaz mıyım?
Neden hayatını süslemek zorundayım?
Tanrım.
Korku filmindeki hayaletlere benziyorsun.
Beni korkuttun.
Burada olduğumu nereden bildin?
Hayal gücün başka yere gitmeye yetmiyor.
Oyun parkı çok güzelleşmiş.
Disneyland bile denebilir.
Şimdi neyle oynasam?
Tahterevalliye binelim mi?
Hayır ama keyfine bak.
Tahterevalliye tek başıma çıkamam.
Peki tırmanma parkuru?
Doğru ya. Eskiden bundan korkardın.
Bu doğru değil.
Hâlâ korkuyorsun.
-Korkmuyorum! -Korkuyorsun.
Bunun nesi korkutucu?
-Beni mi arıyorsun? -Beni korkuttun.
Ne zaman tırmandın?
Hâlâ tanıdığın küçük çocuk olduğumu mu sanıyorsun?
Hayır, artık uzunsun.
Çok uzamışsın ihtiyar.
Tabii ki. 34 oldum bile.
Sanırım yaşlandık.
Bu park ben küçükken çok büyük görünürdü.
Zirvedeyken hep ne derdin, hatırlıyor musun?
Bulutları pamuk şeker gibi yemek istediğini,
yıldızları bonbon gibi ezmek istediğini söylerdin.
Hatırlıyorum.
Büyüyünce gökyüzüne dokunacak kadar uzun olacağımı sanırdım.
Ama bu imkânsız.
Yağmur yağıyor.
Tam bir baş belasısın.
Sadece bir şemsiye mi aldın?
Evet, marketten şemsiye almaktan nefret ediyorum.
Daha küçüğü yok muydu? Altına gireyim.
Git buradan.
İdare et.
İnmemiz gerektiğini söyledim!
Olmaz. Oynamaya devam etmek istiyorum!
-Baksana. -Neden kendi kendine gülüyorsun?
Aklıma komik bir şey geldi.
Hatırlıyor musun?
Küçükken seni burada yapayalnız bırakıp
kaçtığım zamanı?
Sigara içmeye gelen ergenler
sana yardım edene kadar bütün gece burada ağlamıştın.
İyi adamlardı.
"İyi adam" mı?
Bir grup serseriydiler!
-Hayır, değillerdi. -Hadi ama.
Sigara içmeye çıkan serseriler oldukları belli.
Peki tam şuradaki
atlıkarıncayı hatırlıyor musun?
Bir keresinde…
Kafamı ona çarpmıştım,
öyle şişmişti ki uzaylıya dönmüştüm.
Bir süre aynaya…
Bakamadım bile.
Çocuklar, yeterince sert çevirirsen atlıkarıncanın
zaman makinesine dönüşeceğini söylemişti.
Buna gerçekten inanmıştım.
Bu yüzden de…
O kadar komik ki ağlayacağım.
Hâlâ yağıyor.
Birini seç.
Ne?
Ağlamak istiyorsan kendini gülmeye zorlama.
Ne aptal ama.
Tam bir aptal.
İğrenç, koluna sümük bulaşmış.
Sümük değil, yağmur suyu.
Yağmur hepsini yıkadı.
Makyajın da silinmiş. Berbat görünüyorsun.
Kimin umurunda? Senin için iyi görünmeme gerek yok.
Kavgamızı duydun, değil mi?
Sesin o kadar yüksekti ki duymamam imkânsızdı.
Çok sinir bozucusun.
Her şeyi unut gitsin.
Unuttum bile.
Annem benden nefret ediyor.
Şu an sen de ondan.
Bu yaşta hâlâ
annemden nefret ediyorum, acınası.
Biliyor muydun?
Ay'ın Dünya'nın uydusu olması gibi
nefretin de kendi uyduları var.
Yüksek beklentilerin, inancın
ve bir kişiye duyduğun sevgi
birbiriyle bağlantılı.
Bu unsurlardan biri yörüngeden çıkar ya da gerilerse
nefrete dönüşebilir.
Sevmediğin birinden nefret edemezsin.
Ne oldu?
-Gördün mü? -Neyi?
Yıldız kaydı.
Az önce yıldız kaydı!
Hayal gördün.
Ne gördüğümü biliyorum!
Bak! Bir tane daha kaydı!
-Gördüm. -Değil mi?
-Çok havalı. -Bir dilek tut.
Bu çok çocukça.
Ne diledin?
Şirketimin batmamasını diledim.
Hava atıyorsun, biliyorum.
Şirketin neden batsın…
Bir şey oldu, değil mi?
-Haklıyım, değil mi? -Çok vahşisin.
Sadece
büyük bir risk aldım…
…ve tepetaklak düşmekten korkuyorum.
Yeni müşterimiz yok
ve tasarım ücretlerini de alamıyoruz.
Gidelim.
Şimdi mi? Nereye?
Kimin sana borcu var, söyle. Söke söke alacağım.
Nasıl yapacaksın?
Alana kadar gitmeyeceğim.
Korkunç bir dövme falan yaptırmalıydım.
Buldum. Gitmeden önce hayvan desenli kıyafetler giymeliyim.
Eminim annemin dolabında vardır.
Gerçekten inanılmazsın.
Nereye gideyim?
Yemek tezgâhına gidelim.
Udon yiyelim.
Bak sen.
Aklımı mı okudun?
Yakındaki tezgâhın
hâlâ açık olmasını dilediğimi nereden bildin?
Kim böyle bir şey diler ki?
Ben dilerim.
Biraz udon yer, gider paranı alırız.
Sanırım artık hiç batamayacağım.
Ne olursa olsun her şeyi zorlamam gerekecek.
Neden?
Çünkü seni asla leopar desenli kıyafetler içinde görmek istemiyorum.
Çok seksi görüneceğimden mi korkuyorsun?
Öyle bir şey giyersen ne olacağını biliyor musun?
Seni vurup avlarlar.
Ölmek mi, nalları dikmek mi, mevta olmak mı?
Bence udon yemek.
Seok-ryu.
Bu kadar erken nereye gitmiş?
ATELIER IN YOON MYEONG-U
-Bay Yoon. -Evet?
Buryeong-dong'daki müşteriyle konuştum,
pencereleri doğuya dönük tutmaya karar verdi.
Gerçekten mi? Onu nasıl ikna ettin?
Sadece doğuya bakan pencerelerin
iyi şans ve para getireceğini söyledim.
Ne?
Gerçekten işe yaradı mı?
Evet.
Peki Seung-hyo nerede?
Onu çok özlüyorum.
Bilmiyorum. Bütün gün yoktu.
Evet, buraya koyabilirsiniz.
YOON MYEONG-U
Hoş geldin Seok-ryu.
Çabuk üstünü değiştir de yemek yiyelim.
Aç değilim.
Anne.
Anne!
Neden bir kez olsun baba diye bağırmıyorsun?
Tabii baba. Anne!
Odama ne oldu?
Sus artık.
Git ellerini yıka.
Annen Seung-hyo'dan rica etmiş.
Ne oldu Mi-suk teyze?
Sana bir siparişim var Seung-hyo.
-Seok-ryu'nun odasını yenileyebilir misin? -Ne?
Bir eşyaymış gibi depoda uyumasına izin veremem.
Birkaç gün de olsa, birkaç ay da olsa bir odayı hak ediyor.
Tüm kalbimle kabul ediyorum.
Duvarlar yeşil olmalı
ama böyle ağaç desenleriyle.
Buna benzer bir şey var mı?
Tabii ki.
Eski moda bir tasarım
ama lütfen olabildiğince yakın olsun.
Sanırım ihtiyacınız olan şey burada.
Teşekkürler.
YOON MYEONG-U
Bunu nereye koyalım?
Duvara yakın koyun lütfen.
-Buraya mı? -Evet.
Odamı yenileyeceğini bana söylemeliydin.
Sabah söyleyecektim ama evde yoktun.
Bütün gün neredeydin?
Orada burada.
İşi vardı herhâlde. Hadi yiyelim.
Şuna bak.
İşte.
Buyur.
-Tatlım. -Teşekkürler.
Yemek için teşekkürler.
Neden denizkulağı pilavı yaptın? Pahalı değil miydi?
Merak etme.
Kızım için feda olsun!
Ye bakalım.
Çok güzel.
İnanılmaz güzel!
Öyle, değil mi?
Ağır pişmiş kaburga ye.
-Bu inanılmaz. -Bunu da seviyorsun, değil mi?
-Patlıcan. -Bundan da al.
-En sevdiğinden. -Biraz daha vereyim.
Yavaş ol, boğacaksın!
Bana vurmayı kes!
Bu anormal derecede mutlu aile havası da ne?
Tam zamanında geldin. Ellerini yıka.
Diyette olduğumu söyledim anne.
Sus da ye.
İkiniz bir daha kavga ederseniz sizi hemen kovarım.
-Otur. -Pekâlâ.
-Otur. -Tamam.
Al, bundan da biraz dene.
Annenin ellerini yıkamanı söylediğini duymadın mı?
Banyoda yıkamalısın.
Bunu Seok-ryu'ya ver.
Al bakalım. Ye bakalım.
Gerçekten güzel.
Gerçekten öyle.
Gecenin bir yarısı.
Tavandaki yıldızlar ne öyle?
Önce bana teşekkür etmen gerekmez mi?
Çok titizsin.
Tavandaki yıldızları nasıl tekrar yarattın?
Sadece yıldızları mı? Peki ya diğer her şey?
Diğer her şeyi de.
Odama sihir mi yaptın?
Zamanı geri aldım.
Üst sınıftan çocuğa aşk mektubu yazdığın masa.
Seni reddettikten sonra ağladığın yatak.
Utanıp tekmelediğin battaniye.
Utanç dolu geçmişini yeniledim.
Kahretsin, artık her şeyi hatırlıyorum.
Hayır, dur! Bilinçaltı diyarına geri dön!
Tüm o utanç verici şeyleri hatırlamayı bırakmalıyım!
Bir iyilik isteyeceğim.
Bundan sonra perdelerini düzgün kapat.
Ne?
Kafam karmakarışık. Çok sıcak.
Dur, ne?
Orada ne işin var?
İşte bu yüzden.
Pencereyi her açtığımda nahoş bir şey görmek istemiyorum.
Dağınık saçların ve makyajsız yüzün
mesela.
Aslında bir an için sana minnet duymuştum.
Ama boş ver. Geliyorum.
Bu arada
neden manzaran için endişeleniyorsun?
Orada yaşamıyorsun ki.
Geri taşındım.
Ne?
Artık burada yaşıyorum.
NEFRET
SEVGİ
LOVE NEXT DOOR
İşi olan insanlar gündüzleri çalışıyor, biliyorsun, değil mi?
Şimdi ne yapacağız?
İkiniz de beni burada mı bırakıyorsunuz?
Bunu istiyorum.
Spor salonunu yenilemek ve okul inşası için
tasarım yarışmasına mı katıldın?
Asıl hayalin neydi?
Hayalim mi?
Acil bir hasta naklediyoruz.
Sanırım yolu açmaya çalışıyor.
Tekrar yüzebilseydin
hâlâ mimar olur muydun?
O eski zaman kapsülü neden bu kadar önemli?
Ne yazdığını merak etmiyor musun?
Sana yapma dedim!
Gel de al o zaman.
Alt yazı çevirmeni: Aslıhan Tuna