LOVE NEXT DOOR
SEOUL OLYMPIC SWIMMING POOL
2007 SEOUL NATIONAL SWIMMING CHAMPIONSHIPS
Seung-hyo, nandito ba ang nanay mo? Di siya manonood ng laban?
Hindi po siya makakapunta, may kailangang gawin.
Gano'n? Ang tatay mo?
Kailangan siya ng maraming pasyente, di po siya makaalis sa ospital.
Importante sila. Kuha mo, 'no?
-Opo, sir. -Okay.
Mag-focus tayo sa laban.
Kasali ka sa national team pag nanalo ka.
Magsisimula na ang 200-meter freestyle finals.
Tara!
HYEREUNG HIGH SCHOOL SWIM TEAM
Sa lane 8, Choi Seung-hyo mula sa Hyereung High School.
Kaya mo 'yan, Seung-hyo!
Choi Seung-hyo mula sa Hyereung High sa lane 8! Laban!
Ano? Ba't siya nandito?
Uy, Seung-hyo! Dito!
-Dito! -Please, huwag mo na akong tawagin.
Kaya mo 'yan, Seung-hyo! Wasakin mo sila! Gawin mo silang talunan!
Hay, Seok-ryu.
Kapag di ka nanalo, huwag ka nang umuwi!
Kaya mo 'yan!
Handa.
Sige!
Sige lang!
Ang galing mo!
Sige lang!
Sige pa!
CHOI SEUNG-HYO IKAANIM
Okay lang! Tuloy lang!
Go, go, go!
Uy!
Wow.
Baliw yata talaga siya.
Wow, seryoso?
Alam mo ba kung anong oras na?
Hindi. Tingnan mo ang relo mo kung seryoso ka.
Nagtatanong ba 'ko ng oras?
-Di mo naintindihan? -Hay, ang ingay niya.
Matagal na 'yong college entrance exams. Ba't may comprehension questions?
3:00 a.m. na.
Tulog na kahit mga ibon at tupa.
Kaya ba't ka pa nagsisisigaw?
Ay, kawawang Seung-hyo.
Nagising ko ba 'yong baby?
Huwag kang ganyan.
Di makatulog ang baby? Gusto mo bang ihele kita?
Huwag kang magsalita nang ganyan.
Bumalik ka na sa loob at matulog kung ayaw mong marinig.
Ang ingay mo.
Uy, sa pelikulang 'yan,
'yong kulot 'yong multo.
Uy, nag-spoiler ka?
Ang bastos niyan! Ba't ka nag-spoiler?
Hindi 'to The Sixth Sense! Kulot?
Sisiguraduhin kong di ka makakatulog!
Ang pangit ng ugali mo.
Uy! Sige lang! Kaunti na lang!
Ang galing mo! Sige lang! Tuloy-tuloy lang!
NANGUNA CHOI SEUNG-HYO
Uy, unang puwesto ka!
Ang galing mo!
Ang galing!
EPISODE 03 STOP LINE
Tahimik siya ngayong umaga na.
Seung-hyo, ang aga mong nagising.
-Opo. -Di kita nakitang pumasok.
Ginabi sa trabaho?
-Opo. -Nakakaalala naman.
Ang sipag ng anak ko.
Ayos lang po.
Bumaba ka pagkaligo mo. Mag-agahan tayo.
Gusto kong gumawa ng jambon-beurre.
Pero wala akong mga sangkap.
Dati, kumakain tayo no'n sa France.
Tanda mo?
Hindi po.
Di ba? Ang bata mo pa no'n.
Dahil magkakasama tayo ngayon…
Masayang kumain nang magkasama.
Di ko naisip na babalik ka rito at titira kasama kami.
Malapit po sa trabaho. 'Yon lang.
Nalinis mo na 'yong studio apartment mo?
Opo, mahirap bumuo ng office building.
Kung pera, dapat sinabi mo sa 'kin.
Negosyo rin ang architecture. Huwag sobra.
Opo, sir.
Lagi ka ring mag-ingat sa site.
Ang daming injured workers sa ER.
Opo.
Salamat sa agahan.
Di masarap itong toast.
Bibili ako bukas ng mga baguette at butter.
Wag na po. Di po ako nag-aagahan.
Talaga?
Kailan ka maa-assign?
Kapareho ng tanong ng tatay mo.
Bakit? Gusto mo 'kong umalis ulit?
Di sa gano'n.
Ayaw mong nagtatagal sa Korea.
Salamat sa agahan. Papasok na 'ko.
Congratulations!
Tinakot mo 'ko.
Talaga bang pinasabugan mo 'ko?
Ano? Hindi, party popper 'to galing sa birthday ni Hyeong-chan.
Hindi, pampasabog 'yan.
Di mo ba alam kung ilan na ang namatay dahil diyan?
Gulo ang dala ng ganyan.
Ako ang naguguluhan.
Binabati na nga kita, ganyan ka pa.
Binabati para sa'n?
Uy, Seung-hyo! Nagawa natin!
Sasabihin ni Mr. Yoon.
Ano? Ano'ng nangyayari?
Makakahinga na tayo.
May malaking offer sa 'tin.
Isang para lang sa 1% ng Korea.
Engrandeng retirement community.
Partners ang Danyeong Medical Foundation at YR Group dito,
at tayo ang ipinapa-oversee.
May mangyayari raw sa katapusan ng taon.
-Tama si Hye-ran. -Nagpahula siya?
Oo. Tarot cards naman.
Talagang sinusuwerte tayo.
PUNO NG POMEGRANATE
Medyo tuyo ang mga dahon.
Nag-aalala ka talaga sa halamang 'yan ngayon?
-May nagsumpa. -Ano?
Nakataya ang kapalaran ng kompanya.
Pag nalanta, sarado na.
Hay. Ba't di mo diniligan?
Hindi, hayaan mo na nga.
Puwedeng magpabili ng pampataba ng halaman?
Alipin ka ng mga pamahiin.
Ganyan ako kadesperado.
Pag natuloy ang deal,
matagal tayong walang aalalahanin! Kailangan nating isugal lahat!
Gusto ko 'to.
Siyempre. Di puwedeng basta gawin. Galingan dapat.
Gusto ko 'to.
Gusto ko ring gawin 'yan. Gustong-gusto!
Hindi, gusto ko makitang gawin mo!
HYEREUNG HIGH GYM REMODELING AND EXPANSION DESIGN
Ma.
Ma?
Wala bang tao?
Nagluto ako ng curry. Iinit mo.
Ba't ang sweet niya bigla?
Isandaang rolls ng kimbap.
Sino'ng nag-order ng mga 'to?
Ewan. Meryenda 'yan para sa TV shoot.
Kukunin mamayang 6:00 p.m.
Itatanong ko mamaya kung ano'ng ishu-shoot nila.
Bale, hinayaan mo na lang si Seok-ryu?
-Oo. -Talaga?
Para ano?
'Yan ang Romeo and Juliet effect.
Pag mas nakikialam ang magulang, mas tumitindi ang pag-ibig.
Ano'ng kinalaman niyan dito?
Makinig ka lang.
Katotohanan 'yan na di lang para sa pag-ibig, para sa ibang bagay rin.
Mas naghihigpit ang magulang,
mas nagrerebelde ang anak.
Oo, tama ka. Tama ang desisyon mo.
Ganyan ka rin dapat kabanayad magrolyo ng kimbap.
Pag masyado madiin, 'yong mga gilid…
Di tatagal si Seok-ryu.
Pa'no mo nasabi?
Di lahat, puwedeng walang trabaho.
Masipag siya buong buhay niya.
Matatauhan din siya.
Hinihintay ko 'yan.
Dadating 'yan.
Dapat 100 ang magawa. Ba't mo kinakain?
Ang sarap. Tinitikman ko lang.
-Masarap? -Oo.
Bilisan mo na!
Tapos na.
SCHEDULE NG WALANG TRABAHONG SI SEOK-RYU
MAGLARO
Ayos.
MAGMUNI-MUNI
Magaling ako riyan.
MANOOD NG TV
Mali ang ginagawa nila. Di ganyan 'yan.
UMIDLIP
-Busy ka? -Busy. Bye.
Teka. Di ko pa nga sinasabi kung ba't ako tumawag. Pa'no kung importante?
Ano 'yon?
'Yong tuwid ang buhok ang multo.
Ibababa ko na.
Teka! Importante 'to.
-Magbasa tayo ng comics. -Di mo yata alam.
May trabaho pag weekdays ang may trabaho.
Uy, di ko sinabing ngayon.
Nandiyan ako mula 6:00 p.m. hanggang 8:00 p.m.
Dadating ako pag uwian mo na.
Hindi. Ibababa ko na.
Walang puso.
Huwag na. May iba akong mga kaibigan.
-Welcome. -Hello.
Uy!
Best friend ko.
Napakatalik kong kaibigan!
Ba't ka nambobola?
Ni di ko naintindihan 'yong karamihan.
Mo-eum, ang lungkot mo. Nahirapan ka ba sa araw mo?
Seok-ryu, ang saya mo. Masaya ba maging tambay?
Siyempre.
Ano'ng gusto mong basahin?
Meron ako ng kahit ano.
Romansa? Martial arts? Manga?
Parang boring lahat.
SA MAYOR DE EDAD LANG
Gusto ko, mamula-mula.
Gano'n.
Nasa pampublikong lugar tayo.
Wala pang ganyan katapang.
Di ba?
Sumilip ako kanina.
Nakita mo 'yong "Rose of Bliss"? Parang maganda.
Pakuha pag walang nakatingin.
Ipasa mo pag tapos ka na.
Ngayon na.
-Ngayon na. -Seok-ryu?
Di 'yan ang "mamula-mulang" sinasabi ko.
'Yong may sariwang dugo at laman! Gano'n.
Gaya ng mga 'yon.
Ganyang mamula-mula? Dapat sinabi mo sa 'kin.
Hello.
Isa mo pang best friend.
Hindi. Di na siya kasali. Deskalipikado na siya.
Di ka magha-hi?
Dumating ka. Sabi mo, hindi.
Di para sa 'yo. May libro akong gustong basahin.
Talaga? Anong libro?
Heto. Ito ang gusto kong basahin.
'Yong gusto mo…
ay "Princess"?
Wow.
Ano? May problema ka sa tastes ko?
Wala, wala akong panghuhusga.
Pero gusto mo ng tragic love stories
at sad endings?
Oo, gusto niya.
Pa'no mo nalaman?
Alam ko lang.
Nagtabi ang dalawang wirdo.
Dapat nga kayong magtabi. Mas kaunti ang maiistorbo.
Kadarating lang, nang-aaway na. Kainis.
Ano na'ng gagawin?
Ano sa tingin mo? Uuwi na.
May free time ako sa labas mula 8:00 p.m. hanggang 10:00 p.m.
Nakaplano rin ang free time mo?
Di nababago ang nakasanayan. Nakakapagod.
Ano'ng problema ro'n?
Mas gusto kong maglibang sa planadong paraan.
Board games kaya?
Sa susunod na lang. Uuwi na 'ko at mag-aaral.
Mag-aaral ng ano?
Para sa powerboat certification.
Magpapatakbo ka ng bangka?
Hindi, nagkainteres ako sa isang bagay.
Kailangan 'yon.
May trabaho pa 'ko. Babalik na 'ko sa opisina.
Ano 'to? Iiwan ninyo 'ko?
Tapos na talaga 'to?
Bye. Tawagan mo 'ko bukas.
Huwag ako.
Ano ba naman.
Sige na! Kayo na ang loyal.
Mga haligi ng industriya!
Nakasalalay sa inyo ang kinabukasan ng Korea! Magsipag kayo!
Ano'ng gagawin ko?
Okay. Kape mo.
Salamat.
Ito na. Mas masarap pag may ganyan.
Tama 'yan.
Masyado namang matamis.
Wala ba kayong coffee machine
o pour over set?
Kung meron, di sana ito real estate office.
-Sakit sa likod. -Seryoso.
-Jae-suk, 'yong unan. -Kayo na ang kumuha.
Di siya nagkikikilos.
Magandang umaga!
-Uy. -Ba't may flowers?
Binili ko sa flower shop pagkatapos magtren.
Ganda, di ba?
-Wow. -Oo nga!
Di ako binibilhan ng asawa ko ng ganito kaganda.
Kahit mga anak. Ano'ng magagawa ko? Binilhan ko ang iba.
-Salamat. -Ganda, di ba?
Ewan kung kailan ako huling tumanggap ng bulaklak.
-Teka, kukuha ako ng litrato. -Sige.
-Lavenders 'to. -Ibigay mo sa 'kin.
-Okay. -Ang bango.
-Igalaw mo ang mukha mo, Jae-suk. -Ang babango.
Di ba?
Igalaw mo ang mukha mo.
Makinig ka habang nakatingin.
-'Yan! -May sasabihin ako.
Palitan natin ang pangalan ng grupo natin.
-Bakit? -Gusto mong palitan ang pangalan?
Oo. Tanda ninyo ang pagkasalbahe ng Hee Sisters?
-Oo. -Pinakasalbahe.
Ayaw kong maiugnay sa kanila, at di nakakatulong ang pangalan natin.
Palitan na natin ng talagang maganda!
Gaya ng ano?
Alam niyo na,
'yong sosyal at elegante.
Isalin ba ang Suk sa Ingles?
Hye-suk, ano ang "suk" sa Ingles?
Ewan.
Diplomat ka. Di mo alam?
-Pa'no kung pangalan ng halaman? -Talaga?
-Naitanong mo 'yan? -Mag-search ka.
Teka. Ise-search ko.
Di nila kinakain sa labas ng Korea?
-Di yata. -Wala pa akong narinig.
Uy, nakita ko na.
-Ano 'yon? -Mugwort.
-Mug… Ano? -Mugwort.
Wort. Parang ganito.
Tumatahol ka?
-Mas pangit sa "mug cup." -O?
Hindi, di gumugulong sa dila.
Pero di ba, halamang-gamot din ang mugwort?
-Oo. -Oo.
Ano ang pinaka-herb?
Lavender!
Bilisan mo!
Okay na! Lavender na.
NA MI-SUK MABUHAY NANG MABANGO
-Uy, Dad? -Bakit?
Paano ka nabubuhay nang mabango?
Ewan. Itanong mo sa nanay mo pagdating niya.
Tumatanda na siya. Tingnan niyo po.
Flowers ang profile picture.
-Lavenders. -Matanda 'ka mo ang nanay mo?
Kaya di ko kayo maiwang magkasama.
Marahas ka.
Nagsabi lang ako ng totoo.
Tumatanda tayo nang magkasama.
Tumahimik ka na.
Ba't ang dami?
Marami pa. Dapat makagawa ng 100.
-Isandaan? -Oo.
May nakabili na TV production crew.
Nagustuhan, nag-order ulit.
Talaga po?
Wala nang pagpipilian.
Tutulong ako.
Uy!
Huwag na. Ano'ng magagawa mo?
Huwag kang magulo. Mag-kimbap ka na lang.
O mag-tteokbokki.
-Gusto mo? -Hindi, busy ka po.
Welcome…
-Welcome! -Hello.
Ms. Yu!
Hay. Ikaw na ba 'yan, Seok-ryu?
Wow! Wala kang ipinagbago.
Pagpasok ko pa lang, alam ko nang ikaw 'yan.
Ma, homeroom teacher ko po no'ng high school.
-Diyos ko! -Hello, Ms. Yu!
Pasensiya na po, di kita nakilala.
Hindi, ayos lang.
Na-realize ko nang nakita ko si Seok-ryu. Sa magulang nga pala niya 'to.
Napadaan ho kayo?
Mag-oorder ako.
Kaya po ba ang 20 orders ng tteokbokki at 20 orders ng sundae?
-Opo. -Diyos ko.
Maraming salamat po.
Pero ang dami ho. Kayo lang ang kakain?
Tutulong ako.
Hindi, ako na po. Busy ka.
-Ikaw na? -Teka.
-Okay. -Honey.
-Ako na. -Teka.
-Okay, bilis. -Uy.
Bigyan mo ng inumin.
Salamat sa pagdala nito para sa 'kin.
Oo naman ho.
Wow, walang nagbago sa school.
Walang nagbabago rito.
Baka kaya nakalilimutan kong lumilipas ang panahon.
Nakakabilib. Di po ako makapaniwalang principal ka na.
Ikaw rin.
Isip-bata ka noon. Ngayon, ang laki mo na.
Bumibisita ka lang sa Korea? Bakasyon?
Ano po?
Dinig ko, taga-Greip ka.
Opo…
Ang saya ko noong narinig ko 'yon.
At di lang ako.
Lahat ng teachers, pinag-uusapan ka pa rin.
Napakasipag at talino mo.
Sikat sa Hyereung High School.
Tingnan mo, isa pang sikat sa Hyereung High School.
Ano?
Sumali ka sa gym remodeling at new building design competition?
Opo, ngayon ang site briefing para sa mga kasaling kompanya.
Nagduda ako nang nakakita ng pamilyar sa listahan.
Ayos 'to. Malaking bagay pag nanalo ka.
Ms. Yu.
Di ba ho, dapat wala na siya rito?
May akademikong kaugnayan siya.
Hindi na patas.
Di ka pa rin nagbabago.
Mga taga-departamento ng edukasyon ang gagawa ng ebalwasyon.
Wala akong awtoridad.
Ayos ang tira.
Hay.
Ang tagal na. Libre kayo ngayong hapon?
Oo naman ho.
Pasensiya na.
May mga nakalimutan ho ako sa site visit kanina.
Kailangan ko pong tingnan.
Gano'n? Sayang. Si Seok-ryu na lang.
Kausapin mo ang mga estudyante.
Huntahan kasama ng alumnus.
Ho? Ako?
Tingin ko, magandang ehemplo ka.
Matutuwa ang mga estudyanteng marinig na taga-Greip ka.
Pero ako…
Aalis na po ako.
Okay, alam kong busy ka. Salamat. Good luck.
Salamat po.
Ayos sa iyong makilala ang mga estudyante?
Opo.
Ito si Bae Seok-ryu. Graduate siya ng school natin.
Nagtatrabaho siya sa Greip sa US.
-Greip? -Astig!
Sana mahawa kayo sa energy niya.
Aalis na ako, mag-usap lang kayo.
-Opo, ma'am! -Opo!
-Good luck. -Salamat po.
Hello, ako si Base Seok-ryu.
Biglaan lang ito,
kaya hindi ako nakapaghanda.
Puwede ninyo akong tanungin. Sasagutin ko.
Saan ka po nag-college?
Natanggap ako sa Hanguk University pagka-graduate ko rito.
Isang taon ako ro'n, at nag-aral na ako sa US.
Nag-enroll ako sa UC Berkkeley at naka-graduate.
Mayaman pala ang pamilya mo?
Hindi.
Naghahandang mag-aral sa abroad ang kaibigan ko.
Gusto ko ring mag-aral ng Ingles, kaya nakisali ako.
Noong natanggap ako,
nagkaroon din ako ng scholarship, apat na taon.
-Ang galing. -Wow.
-Teka… -Ano 'yon?
Ano pong trabaho mo sa Greip?
Product manager ang tawag.
Ako ang namamahala sa mga proyekto
mula sa pagpaplano hanggang sa huli.
Dati mo pa ba pangarap na maging product manager?
Ewan. Parang hindi.
Bale, ano pong pangarap mo?
-Pangarap ko? -Opo.
Noong nasa high school ka, ano'ng gusto mong maging?
Uy, Seok-ryu.
Di mo na naman ako pinapansin. Nag-lunch ka na ba?
Huwag mo akong kausapin. Gusto ko ng katahimikan.
Kumain tayo nang tahimik.
Mamaya na.
Dapat ngayon na.
Sabi nino? Ayokong umalis.
Tara na!
Baliw ka ba? Ba't hawak mo sa leeg ang babae?
Ba't di ka nag-iisip?
Nagsalita. Baliw ka ba?
Di ka naman babae.
Babae ako, siyempre.
Lalaki ba ako? Ano ba 'ko?
Ikaw ay isang…
gender neutral.
Gusto mo nang mamatay?
-Gusto mong ilibing sa likod ng school? -Tara na.
-Ano? -Tara na.
Sigurado akong nandito 'yon.
Kanina mo pa 'yan sinasabi, 30 minuto na.
Ba't natin hinahanap 'to?
Nagkasundo tayong kukunin natin 'to pagkatapos ng sampung taon. Lagpas na.
Alam ko.
Nakalimutan natin ang time capsule. Ano'ng meron?
Ni di ko maalala ang nilagay ko ro'n.
Ikaw ang may gustong gumawa nito.
Tingin ko, sulat 'yon. "Sulat para sa akin pagkaraan ng sampung taon."
Baliw yata ako. Kadiri 'yong pang-millenial.
Huwag na nating hanapin. Hayaan na lang nating nakalibing.
Sana makita pagkatapos ng bilyong taon na parang itlog ng dinosaur!
Hindi, nakakahiya pa rin.
Ang kilala kong Seok-ryu, mas nakatuon sa kuryosidad kaysa pagkapahiya.
Di ka ba naku-curious do'n?
Sigurado akong puno 'yon ng mga inosenteng salita.
Ano naman? Sa paghuhukay na lang tayo pursigido ngayon.
Kita naman ng lahat na di ka pursigido maghukay.
Nandito lang 'yon.
Ba't mo 'yon ginawa?
Ang alin?
Nagkunwari akong taga-Greip pa.
Ba't ka rin nagtanga-tangahan?
Nag-lecture pa 'ko.
Nagtrabaho ka sa Greip.
Di rin ba 'yon totoo?
Tumigil ka nga.
Tama na 'yon. Totoo naman 'yong karanasan mo ro'n.
Sapat na 'yon para makapagpayo sa kabataan.
Ba't ayaw matanggal nitong dumi?
Huwag ka ngang magmalinis. Hugasan mo na lang mamaya.
Gusto ko nang umuwi.
Uy, maghukay pa tayo. Maganda ang kutob ko.
Malapit na tayo. Nasa pagitan yata ng mga puno.
Hanapin mo.
Aalis ka na ba talaga?
Seok-ryu!
Hay. Siguradong nasa pagitan ng mga puno.
Seok-ryu, hintayin mo 'ko.
Malapit na tayo.
Uy, Seok-ryu!
Nakauwi na po 'ko.
Uy!
Ano po 'yan?
Mga gift box.
Raket ng kapitbahay. Humingi rin ako.
Ba't niyo po 'yan ginagawa?
Ano pong nangyari sa kamay mo? Ba't may pain relief patch?
Dahil yata sa kimbap. Ang sakit ng kamay ko.
Sabi ko po, tutulong ako.
Makakatulong ka kung wala kang gagawin, ikaw talaga.
Kaya kong maglagay ng 100 na patches.
Sana makabenta pa 'ko ng 1,000 o 10,000 kimbap.
-Akin na. Ako na ho. -Ba't mo 'to gagawin?
Trabaho ko ito.
Huwag kang makialam sa pocket money. Gawin mo ang trabaho mo.
Uy, Dong-jin!
Nababaliw na naman siya.
Natulungan mo sana si Mama kung nasa bahay ka!
Ano'ng ginagawa mo buong araw sa kuwarto mo?
Ano'ng problema mo?
Galing akong trabaho't kukuha ng gamit.
-Ma! -Ano?
May private lesson ho ako.
Okay, ingat.
-Aalis na ako. -Bye.
Matino si Dong-jin ngayon.
Akala ko noon, walang saysay ang buhay niya.
Maayos na ang buhay niya.
Part-time job lang 'yon, pero bayad siya.
Tinutulungan siya ng may-ari ng gym na maging personal trainer.
At nag-eehersisyo.
Ayos 'yan.
Kaya ko bang ituloy 'to?
Di ka pa ba uuwi?
Maya-maya.
Ano'ng ginagawa mo?
Diyan ka ba lumalangoy noon?
Oo.
Medyo luma na.
Ginagamit pa ba 'yan?
Minsan, kapag PE class.
Kalma. Di kumikita ang mga pambublikong pasilidad at marami pang red tape.
'Yong client meeting natin bukas 'yong importante.
Parehong mahalaga.
Mukhang may pangalan at maunlad tayo sa labas,
pero di madali ang field na 'to.
Kaunting palya, may epekto sa mga korporasyon.
Alam ko.
Kaya tanggalin mo ang pool, at gumawa ka ng retirement community.
Pini-presssure mo 'ko?
Hindi, payo lang.
Isa pa, na-publish na 'yong article natin sa The Chungwoo Daily.
Nasa diyaryo na bukas. Bye.
Bye.
PAGBUO NG ARKITEKTURA AT PAMAYANAN CHOI SEUNG-HYO, YOON MYEONG-U
CHOI SEUNG-HYO, WAGI SA 200M FREESTYLE
SA 2007 SEOUL SWIMMING CHAMPIONSHIPS
Tinakot mo 'ko.
Ba't ka nakatayo riyan?
Kaya maraming wirdong usap-usapan tungkol sa 'yo sa trabaho.
Meron ka raw espiritwal na abilidad o third eye sa noo.
May third eye daw ako at nakakabasa ng iniisip ng iba.
Farsighted lang ako dahil sa katandaan.
Kumusta 'yong article? Ayaw mo?
Di na masama.
Maganda ang konsepto at malinaw ang nilalaman.
Ba't di tunog papuri?
Tumatamlay ka na.
Kita sa pagsulat mong wala kang ehersisyo.
Kang Dan-ho.
Akala ko, baliw ka noong bago ka sa kompanya.
Noong nililibot mo ang police stations,
may backpack ka at ilang buwan kang di umuuwi.
Ano naman? Masyado na ba akong nakatuon sa work-life balance ngayon?
Naiintindihan ko. Totoo.
Mas maging proactive tayo.
Tatandaan ko 'yan.
-Sisimulan mo na? -Hindi, bibili ako ng rice cakes.
Di na masama.
-Nasaan 'yong pasyente? -Doon.
Kailan nagka-seizure?
Mga sampu o 15 minuto ang nakaraan.
May status seizures si Do-hyeon.
Ilipat natin. Mo-eum, upo paharap.
Okay.
Teka lang.
Ano'ng gagawin natin? May harang.
May kasama kaming emergency patient.
Kooperasyon, pakiusap.
Delikado ang seizure na lagpas 20 minuto.
Ba't di pa tayo gumagalaw?
May kasama kaming batang may sakit. Tabi, please.
Ano'ng ginagawa niyan?
Mukhang tinatanggal niya ang mga nakaharang.
Ano?
MAHAL KO KAYO, MUDFLATS
TAGAPANGALAGA NG MUDFLAT
Okay, maganda 'yan.
MAHAL KO KAYO, MUDFLATS
Marami nang retirement communities,
pero iba-iba ang kalidad, di ba?
Kaya, ang pinakamurang unit ay may depositong dalawang bilyong won.
Plano'y magtayo ng engrandeng retirement community.
Eksklusibong ididisenyo ang pasilidad para sa top 1% ng populasyon ng seniors.
Magiging magandang landmark ito sa gitna ng Seoul.
Isang lugar na di lahat ay makakikita
o makasisilip man lang.
Halimbawa, 'yong matandang nagsa-subway nang libre.
Gustong-gusto ko ang subway.
Nagmaneho ako ng kotse kanina,
pero madalas ko 'yong sakyan pag maraming biyahe.
Mae-enjoy ko rin 'yon sa future.
Sang-ayon ako sa mga polisiyang kaugnay ng benepisyo sa transportasyon
para sa matatanda.
Maganda 'yan.
Hindi sa pang-iinsulto.
Paghahalintulad lang.
-Oo naman. -Tama.
Pero kung di ito makikita ng mga tao,
gaano kataas ang plano ninyo?
Sasakit ang leeg ng mga tao.
Ang ibig sabihin ni Mr. Choi,
anong konsepto ang hanap ninyo?
Gusto ba ninyo ng engrande at sosyal?
Oo, kaya naghanda kami ng drafts.
Gusto kong ipaghalo ang ilan sa mga disenyong 'to.
Excuse me?
Disenyo ng mga sikat na international designers 'to.
May karanasang pang-internasyonal ang potensiyal na mga kliyente.
Mataas ang tastes at standards nila.
Di sasapat sa kanila ang ordinaryong domestikong mga disenyo.
Sinasabi po ninyong…
di ninyo alam ang kaya nami't
gusto niyong gayahin ang mga subok nang disenyo, tama?
Iyan po ba ang hinihingi ninyo?
Teka muna, Mr. Choi?
Pagbibigay-pugay ito.
Imitasyon lahat ng sining.
Wala naman nang bago.
Hindi, malinaw na plagiarism 'to.
Huwag mong alalahanin 'yan.
Lahat na lang, may reklamo sa plagiarism.
Pero pag dinala sa korte, mahirap magpataw ng parusa.
Hindi ko 'to magagawa.
Huwag mo akong kumbinsihin.
Hindi magbabago ang isip ko.
Makinig ka muna. May plano rin ako.
Anong plano?
Una, magpanggap tayong sang-ayon.
Saka na lang natin babaguhin ang disenyo.
Mag-aalok tayo ng bago.
Sige na. Naka-set na ang petsa at budget.
Di rin sila puwedeng bumitaw sa kalagitnaan.
Dahan-dahan nating babaguhin at lalakipan ng disenyo natin.
Ayos, di ba?
Bale, gusto mong mag-retouch ng plagiarized na disenyo!
Isipin mong sanggunian 'yon.
Nagbibiro ka ba?
Myeong-u.
Alam kong walang arkitektura kung walang kliyente,
pero di ko kayang katrabaho ang ganyan mag-isip.
Sa ganyang ugali, wala tayong magagawa.
Marami tayong pagdadaanang marumi at kahiya-hiya.
Ganyan ka aasta?
Binuo natin ang opisina sa gabundok na utang. May mga empleyado tayo.
Para sa kanila, di ko gagawin 'to.
Gusto kong may dignidad sila bilang mga arkitekto.
Ang tanga mo! Alam mo ang totoong kailangan nila?
Hindi ang abstraktong sentimyento.
Kailangan nila ng praktikal na insentibo. Dagdag na suweldo!
Para mangyari 'yan, kailangan natin ng pera.
Kailangang kumita ang kompanya.
Bale, gusto mong ibenta ang kaluluwa mo para sa pera?
Iyan ba ang pinakamabuti sa kompanya?
Ikaw kaya?
May ginagawa ka ba para sa kompanya?
Wala kang paki sa retirement community!
-Lagi kang nakatingin sa pool! -Ano?
Retirement community na bilyon-bilyon ang halaga at simpleng gym renovation!
Ni di maikumpara ang isa sa isa!
Nagdala ka ng personal na bagay sa trabaho!
Myeong-u.
Ipinaalala ng pool 'yong nakaraan mo…
Ibig kong sabihin… Ganito, Seung-hyo…
Aalis na 'ko.
Teka…
Ayos.
Magaling.
Ang husay!
Mabuti't bumubuti na ang lagay ni Do-hyeon.
Salamat sa 'yo, Mr. Yeon.
Magaling ako riyan.
Noong na-diagnose na may epilepsy si Se-yoon,
akala ko, katapusan na ng mundo.
Pagsubok siguro 'yon para maging mas magaling tayong paramedics.
-Regalo ng langit si Se-yoon. -Oo naman.
Sino 'yong nagpaalis ng mga nakaharang?
-'Yong tipo ko. -Ano?
Noon, gusto ko 'yong mga maaksiyong karakter.
Pero hindi na ngayon.
Gusto ko na ng tahimik pero kumikilos.
Tahimik pero determinado.
Wow. Ang sexy talaga niyan.
Unang beses na may sinasabihan siyang sexy na di si Iron Man.
Sexy rin daw si Spider-Man.
'Yong muscles na bumabakat…
'Yong nasa likod ng damit niya? Mud?
"Mahal ko kayo…"
Oo, tama.
Ibig sabihin, siya si Mudflat Man. Iron Man, Spider-Man, Mudflat Man.
Mudflat Man.
May nakakita ba ng license number ni Mudflat Man?
Sorry. Dapat tiningnan ko. Ang bilis ng pangyayari.
Dapat tiningnan mo. Pa'no ko siya mahahanap?
Ms. Jung, may nagpapabigay nito sa 'yo.
Sige. Maraming salamat.
-Ano 'to? -Ano 'yan?
Rice cakes? Gutom na nga 'ko.
Puwedeng humingi?
Teka. Tingnan muna natin kung kanino galing.
Heto.
-May card. -'Yan na.
Okay.
Ano ba? Teka.
Maraming salamat sa nakaraan.
Nangako akong magpaparamdam ako, di ba? Paramedic Jung Mo-eum.
Ano?
Paano niya nalaman ang pangalan ko?
Ba't siya nagpadala ng rice cakes? Nakakauhaw.
Pahingi.
Ang sarap.
Ms. Bae Seok-ryu?
-Hello. -Hello.
Masayang makilala ka. Ako si Lee Jin-young.
-Salamat. -Nagulat ka ba sa tawag ko?
Hindi naman.
Puwede sana kitang puntahan. Salamat sa pagpunta rito.
Wala 'yon.
Dapat dinadayo ko ang kasinghusay mo.
Pero pa'no mo nakuha ang number ko?
Malakas ang radar ko.
May napakagaling daw na bumalik sa Korea,
nagtanong-tanong ako.
Nakakatuwa naman. Salamat.
Sinsero ako riyan.
Kung ayos lang,
puwede ko bang itanong kung bakit ka umalis sa Greip
at bumalik nang ganito?
May personal akong rason kung ba't ako umuwi.
Okay.
Bale, gaano ka katagal sa Greip?
Nagsimula ako ro'n noong 2015,
at noong nakaraang buwan ako umalis.
Bale, sampung taon?
Hindi, may isang taon akong nagpahinga sa kalagitnaan.
Talaga?
Oo, noong 30 ako.
Personal din ang rason?
Oo.
Ganyan kapag 30.
Nag-iba ako ng trabaho sa edad na 'yan.
Kahanga-hanga ang karera't portfolio mo.
Tingin ko, walang problema.
Nasa Serendipity ang posisyong iaalok ko…
Bae Seok-ryu.
Ba't ganyan ang suot mo?
Ano 'to?
Ba't bigla kang sumusulpot?
Dahil nakatira tayo sa iisang lugar.
Di ko rin ginusto.
Mukhang pareho tayo.
Tumuloy ka lang.
Saan ka pupunta?
Gigising at aamoy ng kape.
Pa'no ka naging ganyan, walang inaalala?
Ang lakas ng loob mo.
-Gusto mo? -Nainuman mo na 'yan.
-Pakipunas. -Marumi ba 'ko?
Di malinis.
-Ano ba? -Sorry.
Seryoso?
-Nag-spray ka sa 'kin ng tubig? -Nabitawan.
Maghintay ka.
Ii-spray mo? Kulang sa tubig ang bansa.
Para sa Earth ito.
Saan ka na pupunta?
Ba't di malaman-laman ang gusto mong gawin?
Nawalan ako ng muscle mass katatambay.
Kailangan kong maibalik.
May muscle mass ka nga ba?
Lagi ring di akma 'yong mga suot mo.
Ngayon lang naging mali.
Nakipagkita ako sa job recruiter.
-Bakit? -Ewan.
Ewan pa'no niya nakuha ang number ko.
Pero alam mo namang magaling at may talent ako.
Ano'ng sinabi niya?
Nag-alok ng mga trabaho.
GLO Korea at Serendipity.
Okay naman 'yong mga kondisyon.
Di katulad ng dati, pero okay ang bayad.
Talaga?
Kaparehas ng trabaho ko dati.
Madali mag-adjust.
Ayos, di ba?
Gusto mo ba 'yon?
-Ano? -Gusto mo ng gano'ng trabaho ulit?
Trabaho lang 'yon.
-Mahalaga ba kung gusto? -Hindi tama 'yan.
Trabaho 'yon. Gusto mo dapat.
Ba't may mga taong gusto lang nila ang ginagawa nila?
Ba't hindi?
Ba't lahat nagpapatalo sa realidad?
Sabi mo, nag-overheat ka at nag-shut down.
-Sabi mo, gusto mo ng reboot. -Oo, pero…
'Yan ang tapang? Pagbalik sa dating buhay?
-Kung oo? Ano'ng pakialam mo? -Tingin mo, di kita kilala?
Nagniningning 'yong mata mo
at excited pag may gusto ka, pero di ko nakikita ngayon.
Teenager pa rin ba 'ko para sa 'yo?
Di dahil magkababata, kilala mo 'ko.
Sana malaman mo na 'yong totoo mong pangarap.
Pangarap? Hoy! Pangarap?
Lahat ba ng pangarap natutupad?
'Yong may kaya lang maghanap ang may kayang mangarap.
'Yong nakakabangon pagkabagsak lang ang kayang tumupad ng pangarap.
Di mo alam 'yon, kasi nandito ka lang.
Sa malinaw, banayad, perpektong paligid.
Sa 'kin? Saglit lang 'yong init. Madalas na nasa Siberia lang ako.
Sobrang lamig. Nagniniyebe, umuulan, at nagyeyelo.
-Alam mo ba 'yon? -Alam ko.
May ganyan din akong winters.
Akala ko, tanda mo.
Tinakot mo 'ko.
-Ba't ka nandito? -Hinihintay kita.
Puberty? Ba't ganyan ang boses mo?
Sige lang. Unang araw mo sa national team.
Ano'ng ginagawa mo? May wirdo kang ginawa ulit?
Regalo 'yan.
Regalong tuwalya?
Oo, buksan mo.
CHOI SEUNG-HYO, 2008 BEIJING OLYMPICS IUWI ANG GINTO
Nagbibiro ka ba?
Astig, di ba?
Pinaburda ko nang ganyan.
-Dalhin mo. -Ayoko, nakakahiya.
Pa'no pag may nakakita?
Okay. Dadalhin ko na. Okay?
Alagaan mo ang sarili mo. Bigyan mo ng karangalan ang bansa.
Di pa naman bukas ang Olympics.
Good luck! Kaya mo 'yan!
Good luck!
Kaya mo 'yan!
MEDALYA KAPALIT NG SUPORTA
Isang masamang balita.
Si Choi Seung-hyo, na kasali sa Olympics matapos magwagi sa
2007 National Swimming Championships,
ay naaksidente.
-Okay na si Seung-hyo. -Seung-hyo…
Seung-hyo…
Okay lang 'yan.
Ayos lang. Magiging okay rin 'to.
Ayos lang, okay?
Pagkatapos ng rehabilitation, makakalakad ka ulit.
Pero mukhang di ka na makapagpapatuloy
sa pagiging atleta.
Alam ko.
May ganyan din akong winters.
Akala ko, tanda mo.
Naiwan ko 'yong phone ko.
Nag-away raw kayo.
Ikinuwento ni Mr. Yoon.
Ba't siya magkukuwento ng ganyan?
May talento ako sa counseling.
Narinig ko ang dalawang panig.
Mukhang tama ka.
Di halatang plagiarism? Nakakainsulto!
Dapat iniisip ang kinabukasan.
Magtatagumpay tayo balang-araw.
Bawal ang plagiarism issues.
-Kinakampihan mo ba 'ko? -Patapusin mo 'ko.
Pero, tama rin si Mr. Yoon.
Gusto kong magtrabaho mula 9 hanggang 6 at mabayaran nang tama.
Kaya dapat kumita ang kompanya.
Kailangan ding mag-hire pa ng mas marami.
Sa architecture, lagi tayong nakaasa sa kliyente.
Pero di mo alam kung pa'no gawin 'yan.
Baka nakakampante ka.
Narinig ko na 'yan kahapon.
Kung kanino man, tama sila.
-Alam mong totoo naman. -Ano?
Seung-hyo,
magaling ka.
Para kang tula kung magsalita.
Idealista kang mas gusto ang pangarap kaysa 'yong realidad.
Lagi kang ma-pride.
Pero alam mo kung ba't ganyan ka?
Afford mo kasi.
Hoy! Pangarap?
Lahat ba ng pangarap natutupad?
'Yong may kaya lang maghanap ang may kayang mangarap.
'Yong nakakabangon pagkabagsak lang ang kayang tumupad ng pangarap.
Bilang pangwakas, para sa ikauunlad at pagsikat ng Atelier In,
sana maging magkatuwang kayong dalawang CEO.
Para lang alam mo,
matagal tumayo sa harap ng opisina mo si Mr. Yoon.
-Magaling kang counselor. -Alam ko.
Pasok.
Di ka yata nakapagkape kanina dahil sa 'kin.
Oo, salamat.
Pasensiya na kahapon.
Pinahirapan kita.
Hindi, ayos lang.
Alam kong masama, pero nagpanggap akong hindi.
Nahihiya ako.
Tama na. Ano'ng sinasabi mo?
Naging makasarili ako. Tama ka.
Mas tinrabaho ko 'yong pool.
Akala ko, chance 'yon para sa closure.
Kuha ko, at pinag-isipan ko.
Inisip ko ang pakiramdam nang nag-quit ka sa swimming.
Ni hindi ko ma-imagine.
Sabi sa 'kin ni Na-yun…
papalya tayo pag naghiwalay.
Ano?
Na dapat tayong magsama para di magutom.
Sinasabi niya talaga kung ano'ng gusto niya.
Magkaiba ang millennials at Gen Z.
Ayos na ayos ka,
pero wag kang magsalita nang ganyan sa millennials at Gen Z.
Ano?
Matatanda lang ang gumagawa niyan.
Walang pakialam ang mga bata.
Kaya huwag kang maggrupo ng mga henerasyon.
Bale, ayaw mo sa 'kin?
Di ka makikipagtrabaho?
Gagawin ko. Ba't hindi?
Oo, alam kong gagawin mo.
Masyado kang malapit.
-Di ko kayang ganyan. -Okay.
-Pasensiya na talaga kahapon. -Hindi, sorry.
'Yan na!
Bale, ano pong pangarap mo?
Pangarap ko?
Opo. Noong nasa high school ka, ano'ng gusto mong maging?
Ngayong kailangan kong sagutin, di ko alam.
Noon, ang pangarap ko lang, manguna sa lahat.
Gusto kong maipagmalaki ako ng nanay ko.
Gusto kong purihin ako ng teachers.
Gusto ko, kilala ako ng lahat.
Ngayon, medyo nalulungkot ako sa sarili ko.
Bakit po?
Nakatuon ako sa tingin sa 'kin ng iba,
at parang di ko inalala ang sarili ko.
GLO KOREA AT SERENDIPITY, GUSTO KANG MA-INTERVIEW
Gising na ba ang walang trabaho sa pamilya?
Nagugutom po 'ko.
Gutom ka?
Kabubukas ko lang ng rice cooker. Matagal pa 'yan.
Kumain ka ng rice cakes sa mesa.
Ano?
Lagi akong kumakain ng rice cakes.
Kanino galing?
Sa bagong kapitbahay.
Uy, ako 'yong broker no'n.
Matagal na 'yong bakante.
Nag-alala nga ako. Ayos, di ba?
Masarap ba?
Masarap po.
Ikaw ba 'yan, Seok-ryu?
Ms. Yu?
Pear and bellflower tea. Mabuti sa lalamunan.
Salamat po.
Sorry po kanina. Natakot kita?
Ayos lang. Buong summer akong manlalamig dahil sa takot na dala mo.
Ano palang hinahanap mo?
Time capsule po.
Ibinaon namin nina Seung-hyo at Mo-eum.
Gumawa kayo ng ganyan ka-cute?
Pero di mo makita.
Mas mabuti na ho 'yon.
Akala ko po, makakakita ako ng sagot do'n.
Baka mas lalo ho akong malito.
Ano?
Ms. Yu,
nagsinungaling po ako.
Wala na po ako sa Greip.
Nag-quit po ako.
Ang totoo, di ko po alam kung nag-quit ako o pinag-quit.
Seok-ryu, dati ka pang magaling.
Kaya nag-alala ako sa 'yo.
Paano pag pumalya ka sa isang bagay?
Ano nang gagawin mo?
Di ko yata naituro 'yan.
Pero may napagtanto ako sa tagal ko sa pagtuturo.
Tuloy-tuloy ang paglaki ng bata.
Kahit di ko na sila tinuturuan,
nakakikita pa rin sila ng mga sagot.
May naisip ka bang sagot noong nag-quit ka?
Wag kang magbago ng isip. Panindigan mo at umusad ka.
Mali ang di manindigan.
Tama po kayo.
Pumunta ka sa pool pag tapos ka na.
Nandoon si Seung-hyo.
Sige po.
Uy, Seung-hyo!
Nakita mo 'yong time capsule?
Tinakot mo 'ko. Ba't ka nandito?
Ako dapat ang nagtatanong niyan.
Uy, ano 'yang nasa kamay mo? Sulat ko ba 'yan?
"Kay Bae Seok-ryu paglipas ng 10 taon."
"Hi!"
-"Ako 'to. Ang pinakamaganda." -Uy!
-"Si Bae Seok-ryu!" -Huwag mong basahin.
-"Ano ba ako sa hinaharap?" -Papatayin kita!
"Nakakulong ako sa classroom dahil sa pagiging estudyante."
-Hoy, madudulas ka! -Huwag!
-Huwag mong basahin! -"Prison uniform ang school uniform ko."
Baliw ako. Ano'ng sinulat ko?
-Uy! -"School work ang parusa ko."
-"Lalaya ako sa graduation." -Akin na!
"Ang pinakamagaling at nangunguna."
-"Pareho 'yon, di ba?" -Nagbibiro ka ba?
-"Gawin mo ang best mo." -Uy.
"At mangunguna ka."
Sabi ko, tumigil ka!
Dapat hinayaan na ito sa lupa.
Ilalagay nila sa textbooks pag nahukay nila.
Sulat na magiging parte ng kasaysayan. Isang kayamanan!
Ewan ko sa 'yo! Akin na 'yan.
Akin na 'yan!
Baliw ka ba?
Wow, ang lala niyan.
Tumalon ka dahil di ako makalangoy?
Kunin mo rito kung kaya mo.
Hindi, takot ako sa tubig.
Alam mo ba?
Mula nang mag-quit ako,
unang beses ko 'to sa pool.
Wow, ba't ngayon lang ako bumalik?
Ang sarap.
Uy, di ako seryoso sa sinabi ko noon…
Naaalala mo?
No'ng di na ako makalangoy
at nagkulong ako sa kuwarto?
Seung-hyo, ano'ng ginagawa mo?
Nagdala ako ng comics. Magbasa tayo.
Tapos, gagawan kita ng ramyun.
Walang itlog, 'yong gusto mo.
Ano'ng ginagawa mo? Uy!
Ba't mo 'ko tinutulak? Babasahin ko 'yan!
Seung-hyo, ibalik mo na lang 'yong comics ko.
Tingin mo, di ako makakapasok pag kinandado mo?
Alam kong nasa taas ng lalagyan ng sapatos 'yong susi!
Okay, di na ramyun. Bibilhan kita ng barbecue!
Ililibre kita ng karne! Ayos ba?
Hoy! Teka! Hoy!
Hoy! Tingin mo, susuko ako nang gano'n-gano'n lang?
Ano'ng ginagawa mo?
Diyos ko!
-Seryoso? -Tinakot mo talaga 'ko.
Ano'ng ginagawa mo?
Tabi.
Sige na!
Wag kang humarang.
Baliw ka.
Natatawa ka talaga ngayon?
Ba't ka aakyat dito nang gano'n?
Muntik ka nang mamatay!
Oo, ba't mo kasi kinandado 'yong pinto?
Muntik na 'kong mamatay.
Iniligtas kita. Wala kang utang na loob.
Baliw ka talaga.
Kung baliw ako, ano ka? Oso?
Magiging tao ka pagkatapos ng 100 taon sa kuweba?
Ikaw na tangang mukhang fossil. Para ka nang baby.
Baby?
Ikaw ang mukhang Neanderthal.
May kakulangan ka ba sa pag-iisip?
Di mo matukoy kung ano ang puwede at di mo puwedeng gawin?
Anong amoy 'yon?
Mugwort o bawang? Hindi.
Amoy ng matandang lalaki!
Wala akong naaamoy.
Tumigil ka at umalis ka na.
Pag umalis ako, tititig ka ulit sa pader na parang talunan?
-Talunan? -Oo, tangang talunan.
-Tumigil ka na. -Hindi.
Tanga. Pinakatalunan sa buong mundo.
-Wag kang magmura. -Bakit, ha?
Kumain ka na lang sa kainan ng aso.
Ano bang problema mo? Sabi ko, tama na.
Talunan ka. Duwag ka.
Wag ka sabing magmura.
Ano ka, limang taong gulang?
Ikaw na tanga…
Tama na, sabi!
Tingin mo, astig ka?
Nakakainis ka at walang masabi!
Di na nga maganda ang pakiramdam ko.
-Ba't dumadagdag ka? -Ikaw ang mukhang tanga.
Nasasaktan ako't wala akong magawa.
Ba't mo 'ko iniinsulto? Alam mo ba 'yong nararamdaman ko?
Alam mo ba 'yong pinagdadaanan ko?
Mas gumaan na ba?
Isang buwan ko nang di naririnig ang boses mo.
Ano naman?
Uy. Ba't may ganyan ka sa bag mo?
Pag nagkandado ka ulit,
wawasakin ko.
Buwisit.
Gano'n ka noon.
Baliw na nagtutok ng palakol sa osong nagkulong sa kuweba.
'Yon ang identidad mo.
Wag ka nang duwag. Di bagay.
-Ganyan ba mag-comfort? -Wala ka kasing kuwenta.
Ano?
Buhay na buhay ang dating Seok-ryu.
Pero wala ka nang kabuhay-buhay ngayon.
Ang boring mo na.
Bawiin mo 'yan.
Hoy!
Hoy…
Teka! Hoy!
Tulong!
Tulungan mo 'ko!
Ako'ng bahala. Di ka mamamatay. Okay lang 'yan.
Buwisit!
Ba't ka tatalon kung di ka marunong lumangoy?
Ba't mo 'ko binuwisit nang gano'n?
-Alam mo ba't ka lumulubog? -Hindi!
Kabado ka kasi. Mag-relax ka! Relax!
Kabado nga ako pag nagpapaturok sa doktor. Paano?
Teka… Oo. Magpanggap kang jellyfish.
Umugoy ka. Oo, magpadala ka sa tubig.
-Umugoy? Ganito? -Oo.
'Yan. Ganyan.
Ano? Parang gumagana 'yong pagpapanggap na jellyfish.
-Gumagana. Oo. -Gumagana.
Hindi gumagana! Hindi! Hindi gumagana!
'Yong ulo ko!
Hoy! May nainom ako!
Huwag mo 'kong sabunutan. Please.
Lumulutang na ba talaga 'ko?
Astig! Wow. Kakaiba ang pakiramdam.
Magsasalita ka pa rin nang nakaganito?
Damahin mo 'yong pagkapayapa.
Uy, Seung-hyo?
Ano?
Kinabahan ako no'n.
Ginusto kong mag-quit dahil sa sobrang pagod.
Gusto kong magpahinga't magbagong-buhay.
Pero…
Parang wala ako pag wala 'yong Greip background ko.
Umuusad lahat,
at ako lang 'yong nakatigil.
Ganyan ako no'ng nag-quit ako sa swimming.
Nag-start signal,
pero parang mag-isa ako sa starting line.
Naisip ko,
"Mahirap makahanap ng lugar kung saan malayang lumangoy ulit."
Pero nahanap mo.
Alam ko.
Nahanap ko, kaya ba't ikaw, hindi?
Kahit tubig sa liguan, ayaw ko noon, pero nakabalik ako sa tubig.
Tingin mo?
Kaya ko ring lumangoy sa bago?
Oo naman.
Uy, curious lang ako.
Kunwari lang.
Sabihin nating makakalangoy ka ulit.
Kung mangyayari 'yon,
magiging arkitekto ka pa rin ba?
Oo.
-Talaga? -Oo naman.
Ikaw ba?
-Ano? -Kunwari lang.
Babalik ka sa oras na nag-quit ka.
Kung makakabalik ka sa Greip,
babalik ka ba?
Hindi.
Isa pa.
Kunwari lang.
Makakabalik ka sa bago pa mabawi 'yong engagement,
ano'ng gagawin mo?
Hindi. Hindi ako babalik.
Okay.
Sulatan natin 'yong sarili natin sampung taon mula ngayon.
Okay.
Kailangan ba?
Tumahimik ka na at magsulat.
Buksan natin pagkaraan ng sampung taon.
Pag may nagbukas na iba, mamalasin nang 1,000 taon!
Pinky swear! Walang bawian!
Hi, Bae Seok-ryu 10 taon mula ngayon.
Ako 'to. Ang pinakamagandang Bae Seok-ryu.
Paano kung makakatira ako ng sapot dahil sa teknolohiya?
Nakakaakyat ka raw sa mga bubong.
Ang tagal pa ng sampung taon mula ngayon.
Masasabi mo na kaya kay Seok-ryu ang nararamdaman mo?
STOP LINE
STARTING LINE
LOVE NEXT DOOR
Ba't ako nag-iwan ng gano'ng ebidensiya?
Wala na 'yong feelings na 'yon.
Binuksan niyo na sa wakas?
Hinukay ko noon. Na-curious ako.
Tinawagan tayo ng Greip!
Kalilipat ko lang. Masayang makita ka.
Talaga?
'Yong reporter na naman.
Nagkataon lang din ba 'to?
Kahit ano'ng gawin mo,
sayang lang ang oras.
Huwag kang magsalita nang ganyan sa hard work ko.
Seok-ryu?
Seung-hyo!
Ano'ng sinabi mo?
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos