LOVE NEXT DOOR
Pambabaeng dorm?
Baliw ka ba?
Pupuslit ako sa pambabaeng dorm?
Ano'ng problema?
Nagpupuslit ng boyfriends 'yong roommates ko.
Ano naman? Magdi-drinking games ba kami?
Dapat ba? Mahilig sila sa drinking games.
Tinuruan ko silang maglaro ng Mafia.
-Ang galing nila. -Hay!
Huwag kang mag-alala. Wala sila dito.
-Mag-isa ka? -Oo.
Uy, saan ka pupunta?
Sarado na 'yong mga malapit na bar.
Mahal din sila.
Libre ko pag sa kuwarto ko!
Puwede nang makatipid ng allowance ang baby namin.
Bitiwan mo 'ko.
Oo nga. Ngayong nasa US ka, ano'ng pinakagusto mong gawin?
Pag-isipan natin mamaya. Tara!
Tara na't maglasing!
Parang mali 'to.
Okay. Ang ganda mo!
Mukha kang babae. Tara.
Hay.
Ngayong nasa US ka, ano'ng pinakagusto mong gawin?
Ang tanga mo.
Tingin mo, ba't ako nandito?
BRIAN NAKALIMUTAN MO BA 'YONG DATE NATIN?
Ang sakit ng ulo ko.
Napakasakit ng ulo ko.
Ha? Kailan ka nagising?
Ha? Oo nga…
Ngayon lang.
May nag-text yata sa 'yo.
Talaga?
Sino?
Boyfriend ko.
Magkikita kami mamaya. Sama ka.
May boyfriend ka na?
Oo, bago pa lang kami.
Brian ang pangalan. Overseas Korean.
Di siya magaling mag-Korean. Ang cute.
Ni di siya maka-spell.
Hay, ang cute talaga niya! Ni di niya ma-spell 'yong "promise"!
EPISODE 5 PAGBALIK
Hay, ba't ang dilim dito?
Tumahimik ka muna.
Siguradong nandito lang 'yong switch.
Ikaw ang nagtayo nitong building, tapos, di mo makita ang ilaw.
Nakita ko na.
Habitual offender ka na.
Normal na reaksiyon 'yon para di ako matumba.
Habitual offender daw.
Ano 'yong kanina?
Diyos ko!
Akin na.
Pag nagpunta ka sa Namsan, dapat mag-pork cutlets ka.
Ba't ka bumili ng groceries?
Dapat nagluluto pag ganito kaganda 'yong araw.
Maghintay ka lang, okay?
May maganda kang cook, gaya sa "Something in the Rain."
Pero seryoso, huwag si Son Ye-jin.
Tulungan kita?
Marunong kang magluto?
Umupo ka na lang.
Ba't ang galing mo?
Ready akong tawagan si Mo-eum pag nasugatan ka.
Napaka-green naman niyan.
Masyadong makulay, parang damo.
'Yan lang ang masasabi mo?
Kinuha mo 'yong pork cutlets ko, kaya sana may stir-fried pork man lang.
Pambata 'yang trip ng dila mo.
Dapat kumakain ng seasonal food ang mga tao.
Lalo na 'yong spring greens. Kasinsarap lang ng wild ginseng.
'Yan ka na naman sa pagdadagdag, parang betsin lang.
Hindi, betsin talaga. Ano'ng nilagay mo dito?
-Powder? -Talent ko sa pagluluto.
Imposible. Ba't ang sarap?
Masarap? Talaga?
Alam ko na 'to. Oo.
Gutom na gutom lang ako kaya sumasarap lahat.
Dapat talaga tinulak na lang kita sa bangin.
Pakainin mo muna 'ko bago patayin.
Mabusog man lang.
Totoo talagang masarap, di ba?
Puwede na, di ba?
Uy, dahan-dahan sa pagkain.
Wow, ang bango!
Ano 'to?
Nagpakitang-gilas ako sa pagluluto.
Ba't ngayon ka lang?
Civil servant ako.
Busy ako sa trabaho.
Ang sipag mo.
Bibili ako ng inumin.
Ha? Okay.
Ba't bigla siyang umalis?
Ewan.
-Di ko alam. -Kain na.
Okay. Mukhang masarap.
Hay.
Ba't biglang ganoon 'yong tingin sa 'kin ni Seok-ryu?
Ang bait ng mata niya ngayon. Dati, laging galit.
Bilugan at ang bait makatingin.
Mukhang masarap.
-Kain na. -Teka.
MOM
Okay lang.
Ako na.
Ba't di mo siya sinagot?
Alam ko na kasi 'yong sasabihin niya.
Gusto niyang makipag-blind date ako.
-Talaga? -Oo.
Grabe ang pinagdaanan niya sa in-laws.
Ba't gustong-gusto niya 'kong magpakasal?
Alam mo 'yong nangyari.
No'ng namatay 'yong tatay ko,
nabuang 'yong lola ko't sinisi 'yong nanay ko sa pagkamatay niya.
Kaya lumipat kami dito.
Alam ko.
Hindi ko lang talaga ma-gets.
-Di laging kasal ang sagot. -Tama.
Tama ka.
Kaya tinakbuhan ko na lang 'yong mga bagay.
Pero may isang sayang.
Gusto sana kitang makitang naka-wedding dress.
Ha? Ayos lang. Gusto mong makita 'yong wedding photos ko?
-Di mo pa na-delete? -Hindi.
Grabe 'yong gastos at pagod ko.
Tapos, ide-delete ko lang?
Wow. Ang ganda mo.
Palagay ko rin.
Teka nga? Ano 'to?
Ganyan 'yong ngiti mo pag masaya ka talaga.
Alam ko kung sino'ng kumuha nito.
Uy.
Malalaman ko rin kung ba't kayo nag-break.
Ano na?
Okay ka na ba?
Naka-move on ka na ba talaga sa kanya?
Hindi.
Mahal ko pa rin siya.
Hay, nakalimutan ko 'yong wallet ko.
Bumalik pa 'ko.
Okay na sa inyo 'yong beer, 'no?
Hindi, gusto ko ng soju.
Gusto kong malasing.
-Okay. Sige. -Gusto ko ng non-alcoholic beer.
-At juice. -Ano? Bakit?
Hindi, tama ka. Huwag nang maglasing.
Mas ligtas 'yan.
Huwag muna kayong kakain. Pahintay.
Huwag kang kukuha.
Tingnan mo siya. Nanginginig 'yong tuhod.
Pagod na pagod 'yong binti niya.
Ba't kasi sa 108 paninikluhod sinimulan 'yong araw?
Di na natin 'yan kaya sa edad natin. Susuko 'yong tuhod natin.
Tama na. Hay.
Makapasa lang ang anak ko sa mga exam,
kahit pa ilaga nila 'yong mga tuhod ko!
Huwag kang ganyan pag nasa templo.
Vegetarians ang Buddhists. Di mo alam na puro gulay sila?
Uy, joke lang 'yon.
May inaalala ka ba?
-Wala. -Sigurado ka?
Di 'yan ang sinasabi ng mukha mo.
Ano'ng meron sa mukha ko?
Ba't kayo ganyan sa inosente?
Uy, huwag kang magtaas ng boses sa harap ng Buddha.
Gawin na natin ang hilig natin.
Ano? Lunch?
Saan tayo kakain?
May problema siya.
Uy.
Uy, kunin n'yo 'to.
Prayer tiles 'to.
Kailangang makapasa ng anak ko sa exams
bago maubos lahat ng tiles na 'to.
Nagawa mo na ba 'to?
Nakita ko na dati.
Sulatan ko?
Oo, sige.
PARK KI-HOON MAKAPASA SA CIVIL SERVICE EXAM
MO-EUM MAKALIPAT NG BAHAY
BAE GEUN-SIK SUWERTE SA PERA
BAE SEOK-RYU
MAKABALIK SA DATI
"Makalipat"?
Uy.
Maging monghe siya?
Uy!
-Ano? -Seryoso?
Di ganyan ang ibig kong sabihin.
Maikasal ang tinutukoy niya.
-Gano'n pala! -Ano ba naman?
MAKALIMOT ANG ANAK KO MAGBATI NA KAMI
Ibang klase ka na magyabang ngayon.
Sa French mo isinulat?
Di sinasadya.
Natural na sa 'kin.
Oo, ikaw na.
Ayaw niyang mabasa natin.
Di ganyan 'yon.
Pero lahat ng wish natin, para sa asawa at mga anak natin.
Ano pang magagawa natin?
Dapat magtagumpay 'tong mga walang-hiya para sa kapayapaan natin.
Tama ka.
Mga walang-hiyang 'to.
Bumalik ka na sa dati!
Lumipat ka na.
Makapasa ka sa exam!
Magpakaproduktibo.
Profeessor!
Papasok ka na ho?
-Pauwi galing sa trabaho. -Ang sipag.
Gusto mong kumain muna bago umuwi?
Wala sa bahay 'yong asawa mo.
-Ano? -'Yong Suk Sisters…
Teka, iba na ang pangalan.
Lavender na sila ngayon.
Magkakasama silang nag-overnight.
Nagpunta sila sa templo.
Pero Katoliko 'yong asawa ko.
-Ano? -Wala.
Medyo pagod ako. Sa susunod na lang.
Okay, goodbye po.
Teka!
Inom ulit tayo sa susunod.
Sir, nakabukas ka po ba?
Oo naman!
-Okay. -Kita ho tayo sa susunod.
-May mga ganito pang lugar? -Pasok!
'Yong sign.
Wow!
Kunan mo 'yan.
-Heto na po ang order niyo. -Okay. Salamat.
-Enjoy. -Sir?
Para sa NerTube video sana. Okay lang?
Mag-video?
Dati pa kayo nagbi-video.
Ang ganda ng dating nito.
Uso ho ngayon 'yong vintage at retro na lugar gaya nito.
Vintage?
Isa pa ho, may 100,000 subscribers kami.
May 100,000 subscribers?
Opo.
Wow, nakakabilib kayo.
Paki-film 'yong pagkain, 'yong mukhang masarap!
Okay.
-Kukuhanan ko pa kayo. -Hindi na ho!
Bibilhin po namin lahat!
-Hindi sponsored. -Okay.
Okay, kuha ko.
Di puwedeng peke.
Gawa tayo ng thumbnail.
Magkakilala kayo ni Tony? Ba't di mo sinabi sa 'kin?
Simple at mahiyain ako.
Di ko pinaghahalo 'yong trabaho at libangan!
Sabi ko nga.
Uy.
Binisita mo 'yong site?
Oo.
Ano'ng ginagawa mo? Ba't nandito siya?
Tinawagan ko siya.
Ayos 'to. May gusto akong pag-usapan.
Ganito kasi…
Gusto ko sanang makasali si Seok-ryu
sa Greip flagship store project.
-Ako? -Oo.
Di pa ngayon, pero malapit na.
Nag-ayos na rin kami ng mga gusot.
Magtrabaho ka kaya ulit sa 'min?
Sama ka sa meeetings, tingnan mo'ng papeles.
-Di ako sang-ayon. -Ano?
Nagpatulong tayo sa bagong building project.
Pagkatapos ng presentation, wala na.
Sobra na 'yong pagpapatulong pa sa flagship store.
-Tingin mo? -Oo.
May mga plano rin siya. Di puwedeng dito lang siya.
Wala ring kinalaman sa trabaho.
Isa pa, ayaw kong may koneksiyon pa siya sa dati niyang kompanya.
Oo nga. Tama ka rin pala.
Tayo lang ang naisip ko.
Sorry talaga.
Marami ka nang naitulong sa 'min.
Hindi, ayos lang.
Sayang, pero parang dito na tayo maghihiwalay.
Pero mag-farewell party tayo
at kumain sa masarap.
-Ayos 'yan! -Okay lang?
Oo naman.
Isama rin ba natin si Na-yun?
Punta tayong lahat.
Kain lang nang kain.
Ako ang magbabayad!
Company card naman 'yon.
Ang galing ng napansin mo.
Na-yun, kuha ka ng mga litrato.
Bihira ka na lang mag-post.
Okay.
Salamat.
Seok-ryu, guest of honor.
Kain lang!
Salamat.
Welcome.
Salmon roe naman ho ito.
Wow, bihira na lang 'to ngayon.
Di mahilig sa salmon roe ang Koreans.
Talaga? Gusto ko 'to.
Ako rin.
Gusto ko lahat ng gusto mo.
'Yan na naman siya.
Pero interesante 'yong salmon.
Sa ilog sila ipinapanganak, tapos, pupunta sa dagat.
Babalik sa ilog para mangitlog.
Kusang bumabalik sa pinanggalingan?
Dinig ko, di pa nila alam kung bakit.
Hay, nakakulong sa nakaraan ang mga hayop na 'to.
Di ba? Lumaki na 'yong mundo nila. Ba't pa babalik?
Ano? Naiwan nila 'yong first love nila?
Ba't binibigay? Sabi mo, gusto mo.
Ayoko na.
Talaga? Ang suwerte ko naman.
Kakainin ko na 'tong salmon na tumataliwas sa agos.
Na-yun, gusto mo raw 'yong online novels.
Oo, di ko naman sila ayaw.
Ano'ng hilig mo?
May mairerekomenda kang maganda?
Sikat ngayon 'yong tema ng pagbalik sa nakaraan.
May matinding pinagsisisihan 'yong bida
at babalik sa nakaraan para bumawi.
Huwag 'yong mga gano'n. Ba't ka magbabasa ng walang saysay?
Dapat nasa hinaharap ang tuon ng mga tao.
Ba't babalik sa nakaraan?
Nakaraan na 'yon. Kalimutan na, di ba?
Magbagong buhay ka na lang.
Ano'ng susunod na dish?
Parating na ho.
Sinira mo 'yong mood.
Okay lang 'yon.
Ano 'yan?
Sea bream sushi po.
Nasa'n na kaya 'yong batang 'yon?
Itatanong ko 'yong pangalan niya.
Mag-ingat ka sa mga mata ng iba.
Ano?
Masyado kang nagpapakita ng puwet.
Sorry.
May hinahanap ako.
May nawala sa 'yo?
Hindi. Naghahanap ako ng four-leaf clover.
Ano?
Napakamakaluma naman ng hinahanap mo.
May binebenta nang ganyan online.
Classic 'yon at di napaglilipasan.
It's the thought that counts.
Nakita 'yong thoughts?
Puwede ka nang umalis.
Dito ako pupunta, okay?
Ang hirap hanapin.
Para sa babae?
Oo.
-May nakita ako! -Ha?
Pangkaraniwang clover.
Nakita ko na! Totoo na 'to!
May isa, dalawa, tatlo, apat na dahon.
Hala.
Talaga? Pa'no mo nahanap?
Wow…
Magaling akong mag-concentrate.
Sa 'yo na 'to.
Di ko kailangan 'to.
-Talaga? -Oo.
Salamat.
Salamat! Bye!
Bye.
I-laminate mo muna bago mo ibigay!
Okay? Hay, baka di niya magawa nang maayos.
Ang weird niya.
Trabaho agad pagkatapos kumain?
Ito, inumin mo.
Busy nga ako. Ba't mo 'ko sinundan? Umuwi ka na.
Aalis na 'ko pagkaubos ko nito.
Parang pinapaalis mo na 'ko.
Uy, di mo talaga 'ko kailangan sa project na 'yan?
Kung ako lang ang iniisip mo,
ayos lang.
May time ako para sa 'yo.
Nababaliw ka na ba?
-Ha? -Hahanapin mo pa ang pangarap mo.
Dapat pinagsisikapan mo,
pero nagsasayang ka ng oras dito.
Hindi, ano lang…
Ako na'ng bahala rito.
Mag-focus ka na lang sa sarili mo.
Huwag mo 'kong sisihin pag nagkaproblema ka.
Uy.
Inaalala ko lang kayo.
-Gusto kitang tulungan… -Di ko kailangan ng tulong.
Okay.
Isa pa, nagsisikap naman ako.
Ako ang pinakanag-iisip kung ano'ng pangarap ko.
Araw-araw kong ginagawa.
Talaga?
Huwag ka lang mag-isip, kumilos ka.
Uy!
Galit ka ba sa 'kin?
Naglalabas ka ba ng sama ng loob?
Dahil di nakuha 'yong bagong building ng Greip?
Ano'ng tingin mo sa 'kin?
Uy, honey. Ang tagal na.
Ba't di ka nahihiyang pumunta rito?
Di ka nahihiya makita si Seung-hyo?
Hindi naman.
Awkward ba sa 'yong makita 'ko?
Hindi komportable.
Mas maganda 'yong di komportable.
Jang Tae-hui!
Ipinagpalit mo siya sa iba. Huwag kang makipaglokohan!
Sobra naman 'yan.
Pa'no kung nandito ako bilang kliyente?
May request ka?
Meron nga.
Puwede bang matanong
kung bakit ang gaya mo'y bibisita
sa maliit naming opisina?
Mahiya ka naman.
May pera ba sa hiya?
Huwag mo siyang intindihin. Ituloy mo.
Narinig na ba ninyo 'yong Fresco?
International home decor brand.
Gumagawa sila ng mga mangkok, kubyertos, kaldero, at appliances, di ba?
Tama 'yan.
Nakiki-partner ang Fresco
sa kilalang artists kada taon para sa mga bagong produkto.
Mga limited edition.
Alam ko. May kolaborasyon sila ni Dali noon.
Inalok akong maging parte ng project.
Ano? Wala pala kaming kinalaman.
Nandito ka lang para ipagyabang na master ng onggi ka?
Plano kong mag-design ng coffee pot na may konsepto ng onggi.
Para mapanatili ang ganda ng porma,
naisip kong makipagtrabaho sa architect.
Do'n kita naisip.
Ano? Ngayon, gusto mo siyang kunin sa 'kin?
Mangarap ka. Busy siya!
Myeong-u, di kita naregaluhan no'ng kasal mo.
Late na, pero may mangkok ka.
Gaya no'ng nasa balita na milyon-milyong won ang presyo?
-Oo. -Puwede mo siyang hiramin.
Gamitin mo't ibalik nang maayos.
Hiramin? Ano 'ko, bagay?
Hindi, henyo ka.
Di dapat ma-miss ang chance na maging kalebel ni Dali.
Tapos na ang usapan. Bye.
Teka. Sa'n ka pupunta?
Sasabihin kay Hye-ran na may bagong mangkok.
Ano 'yon, filming nila ng Architecture 101?
Ba't pupunta dito 'yong ex-girlfriend niya?
Kilala mo ba siya?
Siya si Jang Tae-hui.
Isang taong mas matanda, nag-aral ng art, at nagkakilala sila no'ng college.
Isang taong naging sila.
Ano ba? Alam ko na 'yan.
Ano pa? May iba ka pang alam?
-Masyadong passionate 'yong relasyon nila. -Passionate?
Mainit na mainit.
Ano 'to?
Sino 'tong nag-park sa bahay namin?
Wow. Lumuwag ang Korea mula no'ng nawala 'ko.
Napaka-liberated na ngayon.
Excuse me? Magandang in love kayo, pero may tamang oras at lugar para riyan.
Nasa tapat kayo ng bahay ko.
Excuse me.
Ma, ubos na 'yong paborito mong ice cream sa tindahan.
Sino 'yon?
Ano?
Gano'n ka-passionate?
-Seryoso, Seok-ryu? -Sorry.
Sorry sa nasabi ko.
Okay lang.
Magandang alaala 'yon.
Sorry ulit.
Walang problema.
Seok-ryu ba ang pangalan mo?
Oo, tama 'yan.
Masayang makilala ka.
Maraming beses ka niyang naikuwento.
-Hindi. -Nagkuwento ka.
Pero, di ba, tumira ka sa US?
Kababalik ko lang.
Gano'n pala.
Ayos 'yan. Puwedeng magpatulong?
Ano? Saan?
May magandang opportunity at inalok ko siya
pero ayaw niya.
-Puwedeng kumbinsihin mo siya? -Tumigil ka nga.
Charm ko 'yan. Nakalimutan mo na?
Pag-iisipan mo?
Oo.
Bumisita ka kaya sa studio ko?
Saka ka magdesisyon.
Talaga? Puwede ka sa weekend?
Oo naman.
Isama mo lahat ng empleado mo.
Maraming kuwarto.
Seung-hyo, may company workshop tayo sa weekend. Ayos!
Di tayo pupunta. Busy tayo.
Di ka puwedeng mabuhay nang puro trabaho.
Magpahinga ka rin. Di ba?
Tingin mo, di ko alam ang iniisip mo?
Gusto mong tumakas sa pagbabantay ng anak.
Di sila natutulog. Tulungan mo na 'ko.
-Dapat pumunta lahat. -Okay, salamat.
-Punta ka rin. -Hindi na.
Ni hindi ko nga maayos ang buhay ko ngayon.
Isa pa, para sa mga empleado 'yan.
Dapat walang outsider na gaya ko.
Sayang. Masaya pa naman 'yon.
Masayang makita ka. Kinilig ako.
Mr. Bae?
Uy, Seung-hyo.
Di ba ho, tumigil ka na sa paninigarilyo? May problema ho?
Hindi, wala.
Di lang ako mapakali ngayong wala ang asawa ko.
Uy.
-Isusumbong mo ba 'ko? -Baka po.
Di ko naman ho nakitang hinithit mo.
Wow…
Napalaki ka nang maayos ng asawa ko.
Gusto mong uminom?
Isa lang. Sige po.
-Ako na. -Okay.
Uy, Dong-jin. Gising!
Gumising ka!
Ikaw talaga.
Dapat gising ka na pag sumikat na 'yong araw.
Ba't mo 'ko binibigyan ng trabaho? Kailangan pa ba kitang gisingin?
Binigyan kita ng chance.
Sabi ni Mama, bugbugin kita pag di ka gumising!
Bumangon ka!
Sabi ko, gising!
Tama na!
Ano? Ano'ng ginagawa mo rito?
Pa! May ginagawa silang weird.
-Pa! -Uy! Huwag!
Dong-jin, mali ang iniisip mo!
Uy, mali ang iniisip mo!
Na-sprain ang daliri ng paa mo.
Di naman ho nabali, di ba?
Tama. May kaunting pinsala lang sa ligament.
Imposible ho 'yan. Di ko ho magalaw 'yong paa ko.
Ewan. Di dapat ganyan kasakit.
Mr. Choi.
Medyo iyakin ho siya.
Nakalimutan mo na yata,
na-trauma 'yong binti ko.
'Yan na naman? Habambuhay mo 'yang gagatasan?
Gagatasan…
Sumosobra ka na.
Hay, sorry.
Pero magkapareho ba 'yong daliri ng paa at binti mo?
Parte ng binti ang daliri ng paa.
Magkarugtong.
Oo nga.
Parte rin pala ng binti mo 'yong kuko ng daliri ng paa mo.
Kumusta si Seung-hyo? Okay na siya?
Opo, kailangan niya ng benda nang isang linggo at tatlong araw na gamutan.
Ayos 'yan.
Ba't mo siya binugbog nang gano'n?
Di siya nasaktan do'n!
Nagkamali siya ng galaw at nahulog.
Nahulog dahil binugbog mo.
Tingnan natin kung masakit pa sa susunod na linggo.
Okay po.
Pero pa'no ba 'to nangyari?
Kasi po…
Ako na sana ang magbabayad, pero naiwan ko 'yong wallet ko.
Sa susunod n'yo na lang ho ako ilibre.
Okay, sa'n na tayo pupunta?
-Sa'n ang round two? Sa bahay mo? -Round two?
Sa bahay ko kaya?
Hindi ho puwede, papatayin tayo ni Mrs. Na.
Uy! Ikaw, makinig ka! Ako ang boss ngayon sa bahay!
Wala ngayon ang asawa ko.
Tama, wala siya. Pati 'yong nanay ko.
Wala siya!
Wow! Wala siya! Gusto ko 'to!
Malaya na 'ko!
Kainin mo 'to.
Uy.
Mag-inuman tayo sa bahay ko't puwede ka matulog sa kuwarto ni Dong-jin.
-Di sa kuwarto si Seok-ryu. -Okay.
-Kay Dong-jin. Kuha mo? -Okay.
Okay.
Punta tayo sa bahay ko, at bibigyan kita
ng wild ginseng wine.
Ha? Wild ginseng wine?
Hindi regular o red ginseng?
Uy! Totoong wild ginseng wine 'yon!
Totoo talaga 'yon, okay?
Bale…
-Ayos ba? Tara sa bahay ko. -Sige po.
Punta tayo sa bahay ni Seok-ryu!
Gaya ka ng nanay mo. Bayolente.
Bitiwan mo 'ko.
Huwag kang makipag-inuman sa kanya.
Grabe ang mga ginagawa niya pag nakainom.
-Sorry. Dapat ho ihatid ko kayo. -Ayos lang.
-Kailangan kong pumunta sa workshop. -Sasakay na lang ako ng bus.
Okay ka lang talaga?
-Okay lang po ako. -Okay.
Uy, tara.
May lakad na ho ako. Sige na po.
Biglaan?
Mag-isa akong uuwi. Huwag kang magpagabi.
-Nakakatakot pag gabi. -Okay po.
Naku naman.
-Bye. -Ingat po.
Bye, Pa.
Uy. Ano'ng ginagawa mo?
Ano'ng nakakagulat?
Ako 'yong nag-drive ng kotse mo.
-Ano naman? -Ibig sabihin…
Di man ako mismo 'yong may kasalanan diyan sa injury mo,
may responsibilidad pa rin ako, di lang direkta.
Aalagaan kita hanggang mawala 'yong benda.
Ba't mo gagawin 'yon?
-Akin na 'yong susi. -Gusto mo?
Sige, ipag-drive mo ang sarili mo.
Ito na.
Uy, Seok-ryu.
Ano?
Ito…
Ano'ng gusto mo?
Sabado ngayon. Sa'n ka pupunta?
Sa convenience store. Tapos, sa trabaho.
Galing na 'ko diyan, at may iko-cover akong kuwento.
Wow, di ko tinanong. Good luck.
Ms. Paramedic, teka lang.
Hahanapin mo 'to.
Para sa pagtulong maghanap ng four-leaf clover.
Pero di ba, sa 'yo 'to?
Dalawa binili ko.
Kung gano'n, salamat.
Pero nagustuhan ba niya 'yong four-leaf clover?
Hindi.
Sabi ko, hanap ako nang hanap, hanggang may tumulong…
Ha?
Ba't mo sinabi 'yan?
"Napakatagal kong naghanap mag-isa."
'Yan dapat ang sinabi mo.
Di ako nagsisinungaling.
Aalis na 'ko.
Bakit…
Hay, wala siyang alam sa mga babae.
Mr. Kang, magpahinga muna kaya tayo?
Di puwede.
Nag-volunteer tayo para makapahinga 'yong matanda.
Dapat marami tayong mapulot.
Uy, nagpatulong kang magsulat ng special feature.
Di dapat ganito ang trato sa dating katrabaho.
Ngayong nasa labas ka pagkatapos ma-stuck lang sa mesa,
buhay na buhay ang pakiramdam, di ba?
Mamamatay na 'ko, baliw ka!
Nakakadismaya. Di ka ganyan dati.
Uy, ganti mo ba 'to sa sinabi ko noon?
Hindi.
Okay, dali na!
Uy, bagalan mo.
Di ko na kaya! Hay!
-Uy! -Tutulong ka ba o hindi?
Ba't takot ka?
Ako ang pinakamagaling na driver sa US.
Uy, sa kalsada ang tingin. Huwag palingon-lingon.
Huwag lumagpas sa speed limit.
Huwag kung ano-anong pinipindot.
Huwag humawak ng kung ano.
Uy! Ano ba?
'Yong hangin, music, at pagiging nakaka-relax. Perfect, di ba?
-Uy! -Ang saya nito.
Sir, i-enjoy mo na lang 'yong nakaka-relax na biyahe. Okay?
Relax mo mukha mo.
Sino'ng nagda-drive nang ganyan?
Uy!
Hi.
Ano'ng nangyari?
Tanungin mo siya.
Hello. Medyo nasaktan siya.
Di masyado. Two weeks lang, makaka-recover na siya.
Kaya napilitan akong sumama.
Gano'n pala.
Buti't nandito ka.
Mali-late si Myeong-u. Natawagan ka?
Hindi.
Kailan pa 'tong mga tawag?
Sumakit 'yong tiyan niya. Mukhang malala.
Hay, ano na namang kinain niya?
Tara sa loob.
Ano? Di kita puwedeng tulungan?
Hindi, ayos lang.
-Tara. -Okay.
Wow.
Wow!
Gawa mo lahat 'yan, Tae-hui?
Okay lang ang tawag ko sa 'yo?
Oo naman.
Tae-hui, puwede kong lapitan?
Oo naman.
Ang cute niya. Mukha siyang tuta.
Kung si Seok-ryu, maling deskripsiyon 'yan.
Bakit naman?
Nagseselos ka bang may iba akong sinabihang cute?
'Yan ka na naman.
-Seok-ryu. -Bakit?
Gusto mong malaman 'yong nasa loob nila?
Sige!
Mga meju.
Ang dami nila!
Teka, ba't may mga ganito ka?
Di ba, gumagawa ka ng onggi?
Oo.
Gumagawa rin ako ng mga sauce at paste.
Ha?
Eksperto sa pagkain 'yong tatay ko. Doenjang master siya.
Nakalimutan mo?
Oo nga pala. Sorry.
Bale, dito niya ginagawa?
Hindi, sa Gangwon Province siya nakatira.
Ako lang ang nakatoka rito.
Para makagawa ng magaganda,
dapat kilalanin ko 'yong nasa loob nila.
Makakabenta ako ng mas maraming onggi pag mas sumarap 'yong mga sauce at paste.
Parte 'yon ng plano ko.
Ikaw lang ang gumagawa sa sauce at paste?
Kasama 'yong ibang babaeng kapitbahay.
Ito na 'yong itinakdang araw.
Kailangan ko ng tulong.
Dati mo pa 'to plano?
Gusto ko lang na marami akong mapala.
Gahaman ako.
Di puwedeng bigla kang nagpapatulong.
Di ako puwede.
Di ka rin naman makakatulong sa lagay ng paa mo.
Di lang ako. Di kami puwede.
Ako! Gusto kong tumulong.
Ako na! Gusto kong makagawa ng doenjang!
Ano?
Ba't hindi? Gusto ko 'yan!
Ayos!
Magiging masaya 'to!
-Kumusta naman? -Ayos lang.
Interesante 'to.
Uy, ikaw, binata.
-Bakit po? -Patulong.
-Buksan mo 'to. -Okay po.
Tanggalin mo 'yong uling.
Gamitin mo at punasan mo 'yong loob.
Sige po, ma'am.
Wow…
Salamat.
May tanong ako.
Ano ho 'yong mga marka sa meju?
Dahil sa pagkakatali.
Isinabit sila sa bubong.
Gano'n pala.
Ano na hong gagawin natin?
Ano sa tingin mo?
Ilalagay natin 'yong soybean paste sa onggis na nilinis natin.
Paano po?
Curious na curious ka, 'no?
Ganito lang ho talaga 'ko.
Ba't ka nagmamadali? Dahan-dahan kang matuto.
Opo, ma'am.
Sobrang saya niya.
Puwede tayong mag-usap?
Ngayon na?
Oo.
May kailangan kang gawin.
Sa'n ka magpapatulong?
Basta samahan mo lang muna 'ko dito.
-Kaya mo ba 'ko pinapunta dito? -Oo.
Ano? Dati, gusto mong ginagawa ko 'to.
Dati 'yon.
May naka-date ka na bang iba?
Oo naman. Matagal na tayong break.
Totoo nga.
Hinahayaan mong pumasok ang mga tao, hinahayaan mo ring lumabas.
Ako'ng unang nag-aya sa 'yong lumabas.
Masakit na ganyan ang pakiramdam mo.
Gustong-gusto kita noon.
Ako rin.
At na-miss kita.
Di ba, makikipagtrabaho ka lang kaya ka bumalik?
Totoong gusto kitang makatrabaho.
Pero totoo ring excuse 'yon para makita ka.
Umaasa ako sa tadhana
at baka chance na 'yong reunion natin.
Totoo.
Pero trabaho muna.
Ito 'yong collection kong na-exhibit sa Vienna.
Maganda.
Mukhang columns na may entasis 'yong curves.
Architect ka nga.
Gusto mong gumawa ng sarili mo?
Para saan ho 'yong tela at salaan?
Para walang duming makapasok.
Malapit na tayong matapos.
Dumayo ka pa galing sa Seoul, tapos, magtatrabaho nang ganito.
Hindi, ang saya ho.
Ang galing mo sa dialect namin.
Talaga ho?
Saan ho pala 'yong banyo?
Kailangan ko po.
Doon.
-Babalik ho ako. -Okay.
Ganito dapat 'yong kamay mo.
Masisira mo na.
Hinahanap ko lang 'yong banyo.
Nasa dulo.
Okay. Naiihi na 'ko, punta na 'ko.
Sorry, nakaistorbo ako.
Hay.
Uy, sorry kanina.
Di ko sinasadyang makaistorbo sa inyo.
Ano'ng sinasabi mo?
Bagay kayo. Parang eksena sa Ghost.
Di mo alam 'yon? Nando'n si Demi Moore.
May eksena ro'n na may napaka-romantic na music.
Habang nagpa-pottery, dumating…
Ano'ng sinasabi mo?
Sinasabi ko lang na sana magkatuluyan kayo.
Malay mo.
Puwedeng bumalik 'yong feelings ngayong nagkita ulit kayo.
Ano? Ba't ganyan ka makatingin?
Binabalaan kita.
-Huwag kang makialam sa ibang tao… -Hindi, ibig kong sabihin…
Kung gusto mo lang pa siya.
-Puwede 'tong pag-usapan ng magkaibigan. -Hindi puwede.
Hay, itong…
-Mr. Choi! -Mr. Choi!
Seung-hyo!
Seung-hyo, ano'ng nangyari sa paa mo?
Nabangga lang kung saan.
Okay ka lang?
Seung-hyo, minalas ako. Ilang beses akong nalagay sa peligro.
Nagpahinga kami sa bawat rest area papunta rito.
Sabi sa 'yo, mag-diaper ka.
Huling pride ko na 'yong di magsuot no'n.
Ang hirap niyan. Pasok na.
Sa'n ka pupunta? Na-injure ka.
Magpapahangin lang.
Ano?
Papasok na 'ko.
Tae-hui! Nandito na kami… Ano?
-Late ka. -Hello!
Oo, pero ano 'tong mga 'to?
Sabi mo, di ka makakapunta, Seok-ryu!
Nangyari na lang.
Folk village ba 'to? Dito ba gumagawa ng mga tradisyonal na bagay?
Parang gano'n.
Ma'am, mas dumami ho 'yong gagawa.
Tingnan natin 'yong mga na-ferment na paste?
Ayos ho 'yan.
Gawin ang alin?
Ang mangyayari,
tatanggalin nila 'yong meju at gagamitin para sa doenjang at soy sauce.
-Mukhang masaya, di ba? -Oo.
-Tutulong ka, di ba? -Oo.
Baliw ba siya?
Si Seung-hyo talaga. Kaya pala seryoso siya't tumakas.
-Seok-ryu? -Bakit?
Saan 'yong banyo?
-Doon. -Okay.
-Pasok ka sa building. -Okay!
Naiwan ko'ng wallet ko.
Okay ka na ba? Naka…
move on ka na ba talaga?
Hindi.
Mahal ko pa rin siya.
Hay, nakalimutan ko 'yong wallet ko.
Bumalik pa 'ko.
Okay na sa inyo 'yong beer, 'no?
Hindi, gusto ko ng soju.
Gusto kong malasing.
-Okay. Sige. -Gusto ko ng non-alcoholic beer.
-At juice. -Ano? Bakit?
Bakit?
Hindi, tama ka. Huwag nang maglasing.
Mas ligtas 'yan.
Huwag muna kayong kakain. Pahintay.
Huwag kang kukuha.
Ang galing natin.
Ang galing.
Anong oras na?
Past 3. Di pa tayo nakapag-lunch.
-Mag-order tayo? -Chinese kaya?
Okay, mag-fried rice tayo.
Na-order ko na.
Kaya di tayo maka-order ng noodles.
Tara.
Ano 'yon?
Wala.
Emergency responders kami. May tao?
Papasok na kami.
May tao?
Paramedics kami.
Hala?
Uy, bata!
Uy, gising!
Uy, bata!
Uy.
Uy, bata. Okay ka lang?
Nakikilala mo ba 'ko?
Ang sakit.
Naghanap ako ng saklolo.
Ayos. Ang galing ng ginawa mo.
Ang galing mo, bata.
Hindi ako bata.
Yeon-du.
Ang pangalan ko…
ay Yeon-du.
Okay, Yeon-du. Ang galing mo.
Paiigihin ko ang pakiramdam mo. Maghintay ka lang.
Salamat po.
Kilala mo siya?
Nasa'n ang guardian?
Mag-isa lang siya?
Yeon-du, gising.
Yeon-du!
Dito ka lang, Yeon-du!
Excuse me. Puwedeng patulong?
Tutulong ako!
Ano 'yan?
Natuyo 'yong paste dahil nabilad sa araw.
Ililipat ko sana sa studio.
-Ako na. -Hindi puwede.
Lagpas 30 kilos ang isang lalagyan.
-'Yong mga lalaki na. -Hindi, malakas ako!
-Ako na. -Hindi… Myeong-u?
-Tapos… -Hindi, gagawin ko na.
-Hahawakan ko 'to. -Busy siya. Ako na.
-Babalik kami. -Ingat kayo.
Masyado 'tong mahirap para sa 'tin.
Tumawag na lang tayo ng iba.
Malapit na tayo. Okay lang. Ako na.
Hindi, masyadong mahirap.
Tatawag ako ng iba.
Kaya ko mag-isa.
-Seok-ryu! -Bae Seok-ryu!
Seok-ryu.
Nasaktan ka ba?
-Hala, 'yong jar at paste? -Okay ka lang?
Ba't ako? Paano 'to?
Ang hirap gawin nito!
Hindi 'yan importante.
Ba't di ka nag-ingat?
Ba't mo gagawin 'yan kung di mo pala kaya?
Di sa gano'n.
Tinutulungan niya lang ako.
Sorry. Lilinisin ko.
Huwag na. Dadagdag pa sa problema.
Tama na 'yan.
Kinakabahan na siya.
Seok-ryu, may damit ako sa kuwarto.
-Magpalit ka. -Okay.
Mahirap magtanggal ng mantsa.
Salbaheng 'yon.
Ba't siya nagalit? Nakakahiya 'yon.
Ito ang bahay ko.
Ganito ako nabubuhay.
Mga bisita kayo rito,
pero di ko kayo mapapapasok.
Napakaliit nito.
Walang upuan.
Okay lang po. Matibay ang binti namin.
Opo, salamat po sa pag-imbita.
Ako ang dapat magpasalamat.
Mga reporter kayong
dumayo pa para makita ang di naman mahalagang gaya ko.
'Yang cart din.
Libre ba talaga 'yan?
Mukhang mahal.
Huwag ho kayong mag-alala.
Bayad ho 'yan ng manager ko.
Tigilan mo nga 'yan.
Ingat ho lagi sa kalsada. Okay po?
Okay, salamat.
Delikado na ngayon ang mundo.
Pero may mabubuti pa rin.
-Alagaan niyo ho ang sarili niyo. -Okay.
Salamat sa sipag ninyo.
Hello?
Ano?
Yeon-du?
-Dan-ho! -Ano'ng sinasabi mo?
Nawawala si Yeon-du?
Nagkasipon si Yeon-du.
Nakatulog siya no'ng uminom ng panlagnat.
Umalis muna 'ko para mag-grocery at…
Bale, nasa'n na siya?
Nagulat din ako. Nagtanong-tanong na 'ko.
Sabi nila, dumating 'yong paramedics.
Dahan-dahan.
Limang taon lang siya.
BP niya'y 100 over 70, 120 ang heart rate.
May lagnat, 39.6 degrees, 99% ang oxygen saturation.
May malay siya at nakakatugon pagdating natin,
pero tumamlay siya at wala nang malay.
May ibang kondisyon o gamot?
Wala siyang guardian ngayon. Di mai-check.
Bigyan ng IV fluids at mag-test.
Okay.
Sandali lang.
May pasyente ba rito na Kang Yeon-du?
Limang-taong-gulang lang siya!
Nando'n po siya.
Yeon-du.
Yeon-du, si Daddy 'to.
Yeon-du, imulat mo ang mata mo.
Yeon-du, nandito na si Daddy.
Yeon-du, gumising ka.
Sir, tumabi ho muna. Kailangan naming ilagay ang IV.
Okay.
Yeon-du.
Okay ka lang? Gising ka?
Nasa'n tayo? Sino ako?
Sa ospital.
Daddy.
Oo, ako nga.
Nandito na 'ko. Okay lang.
Walang mangyayari.
Diyos ko.
Uy.
Mas bagay sa 'yo 'yan kaysa sa 'kin.
Salamat sa pagpapahiram.
Grabe 'yong ginawa mo.
Okay lang. Nangyayari talaga 'yan.
Sorry. Nakagulo lang ako.
Huwag mo nang isipin. Walang problema.
Itapon na lang 'yon.
Di puwede! Sayang. Di puwedeng basta itapon!
Kung di ko alam,
di ko mari-realize 'yong oras at effort na inilaan do'n, pero alam ko.
Pa'no natin magagawang itapon 'to?
Bale, kainin natin 'yong di nadumihan?
Di tayo ganyan. Ba't tayo kakain ng nasa lupa na?
Okay! Titingnan ko ang magagawa ko.
Mag-barbecue tayo. Maraming uling.
Sumasakit 'yong tiyan mo.
Karne 'yon. Gamot sa lahat.
Narinig mo 'yon?
Kita mo? Galit 'yong langit. Gustong magkarne tayo!
Mukhang uulan.
-Pag umuulan… -Karne!
Mag-kalguksu tayo!
-Maanghang na kalguksu! -Ano?
-Mr. Yoon? -Bakit?
Maghanda kang maparusahan.
Ire-report kita sa Ministry of Labor pagbalik natin.
Huwag kang ganyan. Biktima rin ako.
Wala akong pakialam.
Di ko na kaya. Ang sakit ng kamay ko.
Na-yun.
Magpanggap kang pinakaayaw mo 'yong dough.
Nakakatanggal ng stress.
At mas nagiging chewy 'yong dough. Panalo.
Isa para kay Bae Seok-ryu?
Isa para kay Jang Tae-hui?
Yoon Myeong-u. Isa, dalawa, tatlo, apat…
Diyos ko. Mawawasak mo na.
Patayin mo na lang ako. Mas mabuti.
Tigilan mo na 'yang mahihina mong tira.
Diyos ko.
Bale, okay ba ang lasa?
Di lang basta okay.
Masarap talaga. Di ba?
Lalo na 'yong sabaw. Grabe.
Talaga?
Mr. Yoon, nagustuhan mo rin?
Seok-ryu.
Di natin kailangan ng karne. Doenjang ang sagot.
Ang init at nakaka-relax.
Respetado ko talaga ang Korean pastes at sauces.
Sabi mo kanina, sana mawala na 'yong doenjang.
Pero sa'n nagpunta si Seung-hyo? Mapapalampas niya 'tong dinner.
Ewan. Tinawagan ko, di sumagot.
Hayaan mo na. Babalik din 'yon pag nagutom.
Masyado kang naka-focus sa 'min, di ka nakakakain.
-Pinaghirapan mo. -Hindi.
Maayos ang kain ko.
Na-yun.
Gusto mo pa?
Pero nakakataba ang harina.
Kaunti na lang.
Okay. Heto.
-Puwedeng ako rin, pahingi pa? -Uy.
-Ako rin. -Ako nga rin.
Dadalhin ko 'yong lalagyan. Teka.
Basta masarap, ayos 'yan!
-Akin na. Ako na. -Hindi, ayos lang.
Mukhang masarap 'to. Wow!
Seok-ryu!
Ako na. Tama na 'yan.
Ikaw na 'yong cook. Di puwedeng tagahugas pa.
Natalo ako sa bato-bato-pik. Patas lang 'to.
Nabasag ko rin 'yong jar. Dapat akong magbayad.
Tama ka.
Pero sapat ba 'yan?
Higit sa isang milyong won 'yong isang onggi ko.
Muntik na.
Dapat magamit ka pa.
I-send mo ang account number mo. Magre-reimburse ako.
'Yong sa 'yo rin.
-'Yong recipe. -Ha?
Ng maanghang na kalguksu. Patas na tayo niyon.
Tagal kong di nakakain no'n.
Madali lang gawin 'yon.
Nakita mo 'yong rekados kanina.
Mahalaga 'yong seasoning.
Three parts na gochujang, one part na doenjang.
Tatlong kutsara ng gochujang sa isa ng doenjang.
Gaano kalaking kutsara?
Ganito?
Di mo nga alam.
Malayo pa tayo.
Papagalitan ko sana 'yong magulang pag dumating.
Ikaw ang tatay niya?
Sorry.
Di mo kailangang mag-sorry sa 'kin.
Kay Yeon-du dapat.
Ba't mo iniwan 'yong batang may sakit?
Ba't mo hinayaang tumawag mag-isa sa 119 ang bata?
Wala akong excuse.
Sabi mo, magko-cover ka ng kuwento.
Mababago ba niyan ang mundo?
Maililigtas ang bansa?
Pa'no magtatagumpay sa iba kung di ka makaalaga ng anak?
Si Yeon-du,
mag-isa no'ng nakita ko dati.
Hawak niya 'to at mag-isa rin ngayon.
Yeon-du, okay ka lang? May masakit?
Uy, Yeon-du.
Naging matapang ka sa tests?
Huwag mo siyang sigawan.
Ano?
Ayaw ko sa mga naninigaw sa tatay ko.
Yeon-du, hindi gano'n.
Wala siyang ginawang masama.
Simula ngayon, hindi na kita papansinin.
Huwag mo na 'kong kakausapin.
Yeon-du, takot ka ba mag-isa kanina?
Hindi po.
Tinuruan mo po ako.
Tumawag sa 112 pag may masamang tao.
Tumawag sa 119 pag may masakit sa 'kin.
Sorry.
Yeon-du,
sorry.
Sorry rin po.
Para saan?
Naghahanap ako ng crop circles.
Dinalhan mo po 'ko ng four-leaf clover, at sinigawan kita. Sorry po.
Okay lang.
Ginawa mo rin ang mga 'to?
Oo.
Astig.
-Ang dami kong peklat, di ba? -Di ka sana na-offend.
Ha? Hindi talaga.
Proud ako sa kanila. Ipapakita ko sa 'yo.
Mga marka silang galing sa pangarap ko.
Pag tinitingnan ko sila, nakikita kong grabe 'yong passion ko sa onggi.
Gusto ko sila.
Ngayon, para na silang tato.
Kailan mo nasabing gusto mong gumawa ng onggi?
Sabi ko nga, doenjang master ang tatay ko.
Lumaki ako sa paligid ng onggi jars.
Sa simula, pangit silang tingnan.
Gusto ko ilagay ang pastes
sa elegante gaya ng celadon o porselana.
Pero, dahan-dahan kong nagustuhan ang onggi.
Crocks, water jars, at liquor jars.
Kumpara sa ceramics na pandekorasyon,
mas maganda 'yong mga praktikal na bowls at jars na nagagamit.
Kaya ko sinimulan. Boring, 'no?
Hindi.
Laging espesyal sa 'kin 'yong mga kuwento ng mga nahanap ang pangarap nila.
Di ko alam kung sa'n mag-uumpisa.
Ano bang gusto mo?
Ha?
Parang masyado mong sineseryoso.
Sundin mo lang 'yong dati mo nang gusto, kahit ano.
Dati ko pa gusto?
Kapag sine-serve 'yong pagkain,
ang ganda lagi ng mga bowl ko.
Nandiyan ka pala.
Oo, maganda dito. Sariwa rin ang hangin.
Di mo alam ang sinasabi mo.
Mahirap tumayo rito pag may naglalagablab.
Siguro nga.
Naaalala mo no'ng sinabi si Seok-ryu
na napaka-passionate natin noon?
Pero hindi naman.
Ako lang 'yon.
Kumukulong tapahan ako,
at ikaw, mahinang apoy sa gas stove.
Ni di kaya ng apoy mong makaluto ng itlog, o sopas man lang.
Kaya ka ba nakipag-break?
Oo.
Nakakita ako ng mainit din magmahal.
Pero alam mo'ng nakakatawa?
Nakipag-break ako sa 'yo,
pero parang ako 'yong iniwan.
Hindi 'yan totoo.
Nasaktan din ako.
Masayang marinig 'yan.
Dati pa 'ko umaasang masasaktan ka dahil sa 'kin.
'Yong iinit ang ulo mo.
Gagawa ng katangahan kasi di makontrol ang emosyon mo.
Maging kaawa-awa pagkatapos ng break-up at mag-text ng "Gising ka pa?"
Minsang muntik na kitang mai-text. Lasing ako no'n.
Pero kanina,
galit na galit ka.
Sinigawan mo si Seok-ryu at napahiya siya.
Di pa kita nakitang gano'n.
Dahil nakagulo siya.
Wala siyang ginawang mali.
Ang totoo,
basag na talaga 'yon.
Ililipat ko sana sa studio para maayos.
Di ko lang sinabi…
Tingin ko…
nagselos ako.
Kailan niya nakuha 'yan?
Ba't gabing-gabi ka nandito?
Tanong ko rin 'yan sa 'yo.
Di ako makatulog.
May nakita akong nakaputi sa labas.
Di ka kasi nag-dinner.
May natira pang dough. Gusto mo ng kalguksu?
Mamaya na.
Uy, natanggal mo 'yong mantsa sa damit ko. Ano'ng ginamit mo?
Bigas at suka.
Ang bait mo naman.
Pero ba't binubuksan mo 'yang mga 'yan?
Naghahanap ako ng kayamanan.
May soy sauce daw na 100 years na sa isa sa mga 'to.
Soy sauce?
Ba't mo hinahanap?
Curious lang.
Ano kaya ang itsura ng soy sauce na 100 years na?
Kahit pa, ang daming mga jar dito. Bubuksan mo ba lahat?
Bubuksan ko lahat, kaya huwag kang pakialamero.
Ano bang iba sa soy sauce na 'yon?
Sabi ng isa sa mga nakatatandang babae, mas itim at mas malakas ang amoy.
Soy sauce pa rin 'yon.
Paano mo maaalala 'yong nabuksan mo na kung paiba-iba ka lang ng bukas?
Diyan ka. Dito ako maghahanap.
Ba't ka tumutulong?
Iritable ka sa 'kin nitong mga nakaraang araw.
-Talaga ba? -Lagi.
Nagsisimula ka ng away at bigla na lang naiirita.
-Lagi mo 'kong pinapagalitan. -Kalokohan 'yang mga sinasabi mo.
Maghintay ka lang.
Gochujang 'to.
Ito naman, doenjang.
'Yong soy sauce.
Ano? Nakita mo na?
Uy, mas maitim nga.
Nakakabilib.
Alin?
Ang isang 'to…
ay puno ng kadiliman ng langit.
Sobrang itim.
Nagniningning.
Akala ko, naghahanap ka lang ng soy sauce. Ba't may tula na?
Maanghang na noodles. Wild chives at soy sauce.
Pickled perilla leaves.
Ba't ka biglang nagsasabi ng tungkol sa pagkain? Gutom ka?
Uy, Choisseung.
Tingin ko, nahanap ko na.
Oo. Ito 'yong soy sauce, di ba?
Ibig kong sabihin, 'yong pangarap, di kailangang engrande o detalyado.
Di ko kaya 'yong mga nakakabilib gaya ng freestyle swimming mo,
pero parang kaya ko 'yong dog paddle.
Gusto kong…
magluto.
Uy, ang dami kong gustong iluto gamit 'to.
Tingin ko, nagselos ako.
Pag kasama mo si Seok-ryu,
hindi ikaw 'yong nakilala ko.
Iritable ka at di rin mabait.
Ang pathetic at immature mo.
At lagi kang nakatingin sa kanya.
Alam mo ba ang itsura mo pag nakatingin sa kanya?
Curious na curious ka, 'no?
Ganito ho talaga 'ko.
Ngumingiti ka.
Kapag nakangiti si Seok-ryu,
sinasabayan mo siya.
Di ko pa nagagawa noon,
pero kung gumawa ako ng soy sauce marinated crabs, wow, di ba?
Hingi kaya ako sa kanya nito bukas?
Kahit maliit na bagay, nagdadala ng malaking kaibahan, di ba?
Matagal ko nang tinatakbuhan 'yong nararamdaman ko.
Di ko pinansin at ipinagkaila ko.
Pero ngayong…
tumatawa nang wagas si Seok-ryu sa harap ko, na-realize ko na.
Hindi ko kayang…
hindi siya magustuhan.
PAGBALIK SA 'YO
LOVE NEXT DOOR
Matagal ko na siyang kilala.
Akala ko, alam ko na lahat sa kanya.
Paano kung maging cook ako gaya ng tatay ko?
Akala ko, naka-move on na ako sa kanya.
Nalilito na naman ako no'ng nakita ko siya ulit.
Di ko sinabi 'yong feelings ko sa kanya kahit kailan.
Nag-aabang ng hamog ang mga lalaki. Seryosong problema 'yan!
Nakita kita. May kasama kang babae.
Sa'n ka nagliwaliw pagkatapos magsara?
May babae ka ba?
Ang distant mo sa 'kin lately.
Parang mababaliw ako dahil sa 'yo!
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos