(รักอยู่ประตูถัดไป)
หอพักหญิงเหรอ
จะบ้าหรือไง
ให้ฉันแอบเข้าไปในหอพักหญิงเนี่ยนะ
ทำไมอะ
พวกรูมเมทฉันยังแอบพาแฟนมาบ่อยๆ
แล้วไง ให้ฉันไปนั่งเล่นเกมวงเหล้า กับพวกนั้นงั้นสิ
เอาปะ คนที่นี่ชอบเล่นเกมวงเหล้ากันนะ
ฉันสอนเกมมาเฟียให้พวกเขาด้วย
- อย่างเซียนเลย - นี่
ไม่ต้องห่วงน่า ไม่มีใครอยู่
- นี่เธออยู่คนเดียว - อื้อ
อ้าว จะไปไหนล่ะ
บาร์แถวนี้ปิดเร็วทั้งนั้น ไม่ทันได้เมาหรอก
แพงก็แพง
ไปดื่มฟรีที่ห้องฉันดีกว่า
หนูน้อยของฉันจะได้เก็บตังค์ไว้ซื้อขนมไงจ๊ะ
ปล่อยนะ
จริงสิ นายถ่อมาถึงอเมริกาแล้วนี่ อยากทำอะไรดีล่ะ
ไว้ค่อยคิดละกัน เร็วเข้า
ไปดื่มให้เมาปลิ้นกันเลย
ฉันว่าไม่ดีหรอกน่า
เอ้า สวยแล้ว
แค่นี้ก็เหมือนผู้หญิงแล้ว ไปเถอะ
โธ่เอ๊ย
นายถ่อมาถึงอเมริกาแล้วนี่ อยากทำอะไรดีล่ะ
ยัยบื้อเอ๊ย
คิดว่าฉันถ่อมาถึงนี่เพื่ออะไรล่ะ
(ไบรอัน ลืมเดทของเราวันนี้หรือเปล่า)
ปวดหัวเป็นบ้า
ยังกับหัวจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
อ้าว ตื่นตอนไหนน่ะ
หา ก็…
เมื่อกี้แหละ
มีคนส่งแชทมาแน่ะ
จริงดิ
ใครเหรอ
แฟนฉันเอง
เดี๋ยวฉันไปเจอเขา ไปด้วยกันสิ
เธอมีแฟนแล้วเหรอ
ใช่ เพิ่งเริ่มคบกันน่ะ
เขาชื่อไบรอัน เป็นคนเกาหลีที่อยู่นอกประเทศ
เขาพูดเกาหลีไม่ค่อยคล่อง น่ารักชะมัด
เขียนยังแทบไม่ถูก
เฮ้อ น่าเอ็นดูสุดๆ เขาสะกดคำว่า "สัญญา" ไม่ถูกด้วยซ้ำ
(ตอน 5: กลับไป)
ทำไมในนี้มืดนักล่ะ
เงียบสักนิดจะตายไหม
สวิตช์ไฟอยู่แถวๆ นี้แหละ
นายสร้างตึกนี่เองนะ หาสวิตช์ไฟไม่เจอได้ไง
เจอละ
เธอนี่มันสร้างเรื่องไม่รู้จักหยุด
ก็ต้องคว้าอะไรไม่ให้ล้มนั่นแหละ
สร้างเรื่องไม่หยุดกะผีดิ
แล้วก่อนหน้านี้มันอะไร
ไชโย
เอามา
ถ้าไปนัมซาน ทำไมไม่ซื้อทงคัตสึมาล่ะ
ซื้อของชำมาทำไมเนี่ย
วันดีๆ แบบนี้มันต้องทำอาหารฉลอง
คอยดูเถอะน่า
เดี๋ยวโชว์ฝีมือแม่ครัวคนสวย เหมือนในละครจองแฮอินอะ
เธอนี่ช่างกล้าเทียบชั้น
ให้ช่วยไหม
ทำอาหารเป็นเหรอ
ไปนั่งรอไป
เธอเก่งเบอร์นี้ได้ไงเนี่ย
นี่พร้อมเรียกโมอึมมาเลยนะ เผื่อเธอหั่นนิ้วตัวเองขาด
ใส่ผักมา… เยอะดีเนอะ
ไม่ใส่มาทั้งสวนเลยล่ะ
เก็บปากไว้กินเถอะย่ะ
เธอทำฉันอดกินทงคัตสึ อย่างน้อยมีหมูผัดเผ็ดก็ยังดี
เลือกกินเป็นเด็กๆ ไปได้
คนเราต้องกินอาหารตามฤดูกาล
โดนเฉพาะผักคะน้า มีคุณค่าพอๆ กับโสมนั่นแหละ
เธอนี่ก็โม้ไปเรื่อยอีกละ จิตตุงแป่ง
แต่อันนี้ปรุงแต่งจริง ใช้ได้เลยแฮะ ใส่อะไรลงไปน่ะ
- ซุปก้อนเหรอ - ฝีมือล้วนๆ ย่ะ
ไม่จริงน่า ทำไมอร่อยขนาดนี้ล่ะ
อร่อยเหรอ จริงดิ
รู้แล้วว่าเพราะอะไร
ตอนนี้ฉันหิวจนแยกรสชาติไม่ออกน่ะสิ
รู้งี้ผลักตกเขาไปซะก็ดี
ขอกินก่อนแล้วค่อยฆ่ากัน
อย่างน้อยก็ตายแบบท้องอิ่ม
แต่อร่อยจริงๆ ใช่ปะ
ไม่เลวเนอะ
นี่ ค่อยๆ กินสิ
โอ้โห หอมจังเลย
อะไรเนี่ย
ฉันโชว์ฝีมือนิดหน่อย
ทำไมมาช้าจัง
ฉันมันข้าราชการรับใช้ประชาชน
หน้าที่ต้องมาก่อน
เก่งมากจ้า
ฉันไปซื้อเครื่องดื่มนะ
หา ก็ได้
ทำไมไปปุบปับซะงั้น
ไม่รู้สิ
- ไม่รู้สิ - กินซะ
ได้เลย น่ากินชะมัด
ให้ตาย
ทำไมจู่ๆ ซอกรยูก็มองกันแปลกๆ แบบนั้นล่ะ
ปกติออกจะตีหน้ายักษ์ ตอนนี้ดันส่งตาหวานให้ซะงั้น
มองกันแบบนี้ใจไม่ดีนะเว้ย
น่ากินจริงๆ นะ
- กินเลย - แป๊บนะ
(แม่)
ช่างเถอะ
เดี๋ยวตักเอง
ทำไมไม่รับสายแม่ล่ะ
เพราะฉันรู้ว่าแม่จะพูดอะไรน่ะสิ
แม่อยากให้ฉันไปนัดบอด
- ถามจริง - เออ
แม่โดนปู่ย่าโขกสับมาตลอดแท้ๆ
ทำไมอยากให้ฉันแต่งงานขนาดนี้ก็ไม่รู้
แกก็รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
พอพ่อฉันตายตอนฉันเจ็ดขวบ
ย่าก็คลั่งไปเลย แล้วโทษว่าเป็นความผิดแม่ที่พ่อตาย
เราถึงย้ายมาที่นี่ไง
ฉันรู้จ้ะ
ฉันไม่เข้าใจจริงๆ นะ
- การแต่งงานไม่ใช่คำตอบเสมอไปซะหน่อย - เนอะ
ถูกของแก
ฉันถึงหนีมาก่อนจะแต่งไปจริงๆ ไง
แต่น่าเสียดายอยู่อย่างนะ
แบซอกรยู ฉันอดเห็นแกในชุดเจ้าสาวเลย
ใครว่าล่ะ จะดูรูปพรีเว็ดดิ้งของฉันปะ
- ยังไม่ลบรูปเหรอ - ยัง
จ่ายไปตั้งเยอะ แถมแต่งจัดเต็มซะขนาดนั้น
เรื่องไรจะลบ
หูย แกสวยจึ้งจริงๆ ว่ะ
ไม่เถียงจ้ะ
เดี๋ยวๆ อะไรกัน
แกชอบยิ้มแบบนี้เวลาแฮปปี้จริงๆ เลยนี่นา
ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าใครถ่าย
เอ้า
ฉันต้องรู้ให้ได้ว่าแกกับเขาเลิกกันเพราะอะไร
ว่าไงล่ะ
ว่าแต่ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วเหรอ
แกมูฟออนจากเขาได้หรือยัง
ยังหรอก
ฉันยังรักเขาอยู่
ฉันลืมกระเป๋าตังค์น่ะ
ไปตั้งไกลแล้วเพิ่งรู้ตัว
พวกเธอกินเบียร์ได้ใช่ไหม
ไม่เอา คืนนี้ฉันอยากกินโซจู
ฉันอยากเมา
- โอเค จัดให้ - ขอเบียร์ไร้แอลกอฮอล์นะ
- กับน้ำผลไม้ - หา ทำไมล่ะ
ไม่สิ แกพูดถูก คืนนี้อย่าเมาดีกว่า
ปลอดภัยไว้ก่อน
ไว้ฉันกลับมาแล้วค่อยเริ่มกินนะ รอกันด้วย
ห้ามกินก่อนเด็ดขาด
ดูนางสิ ขาสั่นแหง็กๆ เชียว
แทบจะคลานลงมาอยู่แล้ว
จะบำเพ็ญทุกรกิริยาแต่เช้าทำไมเนี่ย
ฝืนสังขารแบบนั้นในวัยอย่างเรา เข่าได้พังหมดพอดี
พอเลย หล่อนละก็
ขอแค่ลูกชายฉันสอบผ่าน
จะตัดเข่าฉันทั้งสองข้างไปต้มยำทำแกงอะไรก็เชิญ
อย่าพูดจาแบบนั้นในวัดสิ
ชาวพุทธเป็นมังสวิรัตินะ เขากินแต่ผักกัน ไม่รู้หรือไง
แหม ก็แค่พูดขำๆ
ไปกินรังแตนที่ไหนมายะ
- เปล่าซะหน่อย - แน่นะ
หน้าหล่อนมันฟ้องซะขนาดนั้น
หน้าฉันมันทำไม
มาหาเรื่องแซะกันหาสวรรค์วิมานอะไรยะ
นี่ ต่อหน้าพระต่อหน้าเจ้า เบาได้เบาหน่อยแม่คุณ
เราไปทำเรื่องถนัดกันต่อเถอะ
กินมื้อเที่ยงใช่ไหม
ไปกินที่ไหนกันดี
หล่อนมีพิรุธอีกแล้วนะ
นี่
เอ้า เอาไปคนละแท่ง
นี่กระเบื้องขอพรนี่นา
ลูกฉันต้องสอบผ่าน
ก่อนวัดจะเอากระเบื้องนี่ไปปูหลังคาหมด
เธอเคยเขียนหรือเปล่า
ฉันเคยเห็นหรอกย่ะ
ใช้ปากกานี่ใช่ไหมจ๊ะ
จ้ะ เขียนเลย
(พัคคีฮุน สอบข้าราชการผ่าน)
(โมอึม ออกเรือน)
(แบกึนซิก ทำธุรกิจเฮงๆ รวยๆ)
(แบซอกรยู)
(แบซอกรยู กลับไปขยันเหมือนเดิม)
"ออกเรือน" เหรอ
นี่เธอ
อยากให้ลูกออกบวชเหรอ
หล่อนละก็
- อะไรล่ะ - ถามจริง
อ่านอีท่าไหนถึงเข้าใจไปยังงั้น
นางหมายถึงออกเรือนไปแต่งงาน
- อ๋อจ้ะ - คุณพระคุณเจ้า
(ขอให้ลูกลืมเรื่องนั้น ขอให้ฉันคืนดีกับสามี)
นี่หล่อนจะดัดจริตไปถึงไหน
เขียนเป็นภาษาฝรั่งเศสเนี่ยนะ
ก็มือมันไปเอง
ฉันถนัดภาษานี้มากกว่า
แหงสิยะ
ไม่อยากให้เราอ่านออกสิไม่ว่า
ไม่ใช่สักหน่อย
แต่คำอธิษฐานของเรา ก็มีแต่เพื่อผัวเพื่อลูกทั้งนั้นเลยนะ
ให้ทำไงได้ล่ะ
ถ้าเจ้าตัวดีพวกนี้อยู่เย็นเป็นสุข เราก็เป็นสุขไปด้วย
ถูกของเธอ
เจ้าพวกตัวดีเอ๊ย
กลับไปขยันเหมือนเดิมนะ
ออกเรือนไปซะ
สอบให้ผ่านนะลูก
มีงานมีการทำซะที
อาจารย์ครับ
ไปทำงานเหรอ
- ผมเพิ่งเลิกงานกลับบ้านน่ะ - ทำงานหนักจัง
อยากกินอะไรก่อนเข้าบ้านไหมครับ
ภรรยาคุณคงไม่อยู่บ้าน
- เอ๋ - พวกดรุณีซุก…
เอ๊ย เปลี่ยนชื่อก๊วนแล้วนี่เนอะ
เป็นก๊วนลาเวนเดอร์แล้ว
พวกสาวๆ ไปเที่ยวค้างคืนด้วยกันน่ะ
เห็นว่าไปวัด
แต่เมียผมเป็นคาทอลิกนะ
- อะไรนะ - เปล่าครับ
ผมเหนื่อยนิดหน่อย ไว้คราวหน้าเถอะ
ครับ กลับดีๆ นะ
จริงสิ
คราวหน้ามาดื่มด้วยกันอีกนะครับ
เถ้าแก่ ร้านเปิดหรือเปล่าครับ
อ๋อ เปิดสิ
- ครับ - ไว้เจอกันคราวหน้าครับ
- สมัยนี้ยังมีร้านแบบนี้อยู่อีกเหรอ - เชิญครับ
ดูป้ายดิ
โอ้โห
ถ่ายไว้นะ
- ได้แล้วครับ - ครับ ขอบคุณ
- ทานให้อร่อยนะ - เถ้าแก่
เราจะโพสต์ลงเนอร์ทูบ ขอถ่ายคลิปนะครับ
ถ่ายคลิปเหรอ
เห็นถ่ายตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนี่
ร้านนี้บรรยากาศดีมากเลย
สมัยนี้ร้านวินเทจย้อนยุคแบบนี้กำลังฮิตเลยครับ
วินเทจเหรอ
ช่องเรามีผู้ติดตามเป็นแสนเชียวนะ
ผู้ติดตามเป็นแสนเลยเหรอ
ครับ
ว้าว พวกคุณนี่สุดยอดไปเลย
ช่วยถ่ายอาหารให้ดูดีด้วยนะครับ
ได้ๆ
- เดี๋ยวผมยกมาให้อีก - ไม่ต้องครับ
เราต้องจ่ายเองทั้งหมดน่ะ
- ไม่มีสปอนเซอร์สินะ - ใช่ครับ
ได้ๆ ผมเข้าใจ
ต้องไม่ให้ดูเฟคน่ะ
ถ่ายรูปปกคลิปกัน
คุณกับโทนี่รู้จักกันเหรอ ทำไมไม่บอกล่ะ
ไอ้ผมมันคนติดดิน ไม่ชอบโอ้อวดอะไร
แล้วก็ไม่ชอบเอาเรื่องงาน กับเรื่องส่วนตัวมาปนกันด้วย
ว่าแล้วเชียว
ว่าไง
ไปดูสถานที่จริงมาเหรอ
ครับ
ทำอะไรน่ะ ยัยนั่นมาทำอะไรที่นี่
ฉันโทรเรียกมาเอง
เหมาะเลย ฉันมีเรื่องจะคุยกับแกพอดี
คือว่า…
ฉันอยากชวนซอกรยูมาร่วมงาน
ในโครงการร้านแฟล็กชิปสโตร์ของเกรป
- ฉันเหรอ - ครับ
ยังไม่ใช่ตอนนี้ แต่ใกล้จะเริ่มแล้วน่ะ
เรากำจัดอุปสรรคไปแล้วด้วย
มาทำงานกับเราอีกนะครับ
คอยตรวจสอบเอกสารและร่วมประชุมกับเรา
- ผมคัดค้าน - หา
เราขอให้เธอช่วยในโครงการตึกใหม่แล้ว
เราหมดสัญญากันแล้วหลังจบการนำเสนอ
ไม่มีเหตุผลอะไรจะขอให้เธอช่วย เรื่องร้านแฟล็กชิปสโตร์อีก
- แกว่างั้นเหรอ - ใช่สิ
เธอเองก็มีธุระ เราหวังพึ่งเธอไปตลอดไม่ได้
ไม่ใช่แค่เรื่องงานด้วย
และผมก็ไม่อยากให้เธอ ต้องยุ่งเกี่ยวกับบริษัทเก่าของเธอต่อไปอีก
เออเนอะ พอคิดอีกทีก็ถูกของแก
ผมมัวแต่เห็นแก่พวกเรา
ขอโทษจริงๆ ครับ
คุณเองก็ช่วยเรามามากแล้ว
ไม่เป็นไรค่ะ
น่าเสียดายนะ แต่เราคงต้องแยกทางกันเท่านี้
มาจัดปาร์ตี้อำลากันดีกว่า
ไปกินที่ร้านหรูๆ สักที่
- ดีค่ะ - ตกลงนะครับ
ได้เลย
ชวนนายุนด้วยดีไหม
ไปด้วยกันหมดนี่เลยสิ
วันนี้กินให้เต็มที่เลยนะ
ป๋าเลี้ยงเอง
บัตรของบริษัทอยู่ดีปะ
ไม่ทักก็ไม่ตายหรอก
นายุน ถ่ายรูปไปเยอะๆ นะ
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยโพสต์อะไรเลยนี่
ค่ะ
ดีจ้ะ
ซอกรยู แขกผู้มีเกียรติของเรา
กินตามสบายนะครับ
ขอบคุณค่ะ
ยินดีครับ
จานต่อไปเป็นไข่ปลาแซลมอนครับ
เดี๋ยวนี้ไม่ค่อยได้เห็นนะเนี่ย
คนที่นี่ไม่ค่อยชอบไข่ปลาแซลมอนกัน
จริงเหรอ ผมชอบนะ
ฉันก็ด้วยค่ะ
ฉันชอบทุกอย่างที่รุ่นพี่ชอบเลย
แม่นั่นเอาอีกละ
แต่ปลาแซลมอนน่าสนใจออกนะคะ
พวกมันเกิดในแม่น้ำแล้วว่ายลงทะเล
แล้วก็ย้อนกลับไปวางไข่ในแม่น้ำ
สัญชาตญาณสั่งให้พวกมัน กลับไปยังต้นกำเนิดสินะคะ
คนยังคิดไม่ออกกันเลยว่าทำไมมันถึงทำแบบนั้น
ปลาพวกนี้ยึดติดอยู่กับอดีตชัดๆ
อุตส่าห์ได้ออกไปท่องโลกกว้างแท้ๆ จะเสียเวลาย้อนกลับมาทำไม
แบบว่าทิ้งรักแรกไว้ที่บ้านเกิดงั้นเหรอ
เอามาให้ทำไมน่ะ ไหนว่าชอบไง
ผมไม่ชอบแล้ว
จริงดิ งี้ก็ลาภปากฉัน
เดี๋ยวกินแซลมอนนักว่ายทวนน้ำผู้แข็งแกร่งให้เอง
ได้ยินว่านายุนชอบนิยายออนไลน์
ค่ะ ก็พออ่านบ้าง
เรื่องอะไรบ้าง
มีเรื่องสนุกๆ แนะนำไหมคะ
พักนี้ธีมย้อนอดีตกำลังฮิตเลยค่ะ
ตัวเอกต้องมีเรื่องเสียใจสุดๆ สักอย่าง
แล้วย้อนกลับไปเพื่อแก้ไขอดีต
ไม่ต้องอ่านเรื่องไร้สาระแบบนั้นหรอก
คนเราควรตั้งตามองอนาคตเอาไว้สิ
จะย้อนกลับไปอดีตทำไม
อะไรที่มันผ่านไปแล้วก็ลืมไปซะ
ใช้ชีวิตกับสิ่งใหม่ๆ ดีกว่าน่า
จานต่อไปมาเมื่อไหร่ครับ
จะได้แล้วครับ
นายนี่ทำงานกร่อยหมด
ไม่เป็นไรหรอก
นี่อะไรเหรอครับ
ซูชิปลามะไดครับ
วันนี้ยัยหนูนั่นไปไหนนะ
ว่าจะถามชื่อสักหน่อย
ทำอะไรระวังสายตาคนบ้างเถอะ
เอ๊ะ
ก้นโด่งอวดชาวบ้านซะขนาดนี้
ขอโทษครับ
ผมกำลังหาของอยู่
ทำอะไรหายเหรอคะ
เปล่าหรอกครับ ผมหาใบโคลเวอร์สี่แฉกอยู่
หา
หาของเชยๆ แบบนั้นไปทำไมเนี่ย
เดี๋ยวนี้มีขายออนไลน์ด้วยซ้ำ
มันเป็นของนำโชคที่ยังไงก็ไม่ตกยุค
ต้องดูที่ความตั้งใจต่างหาก
เห็นความตั้งใจได้จริงมะ
เชิญไปต่อได้เลยครับ
ฉันก็จะมาที่นี่นั่นแหละ
ใช่ว่าจะหาเจอง่ายๆ สักหน่อย
จะเอาไปให้สาวที่ไหนงั้นเหรอ
ครับ
- เจอแล้ว - ไหน
ไม่ใช่สี่แฉกน่ะ
เจอแล้ว คราวนี้ของจริงด้วย
มีใบหนึ่ง สอง สาม สี่แฉก
แม่เจ้า
ของจริงเหรอ หาเจอได้ไง
อุ่ย…
ฉันสมาธิกับสายตาดีน่ะ
เอาไปสิ
ฉันไม่ต้องใช้
- ให้จริงเหรอ - ค่ะ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณ ผมไปนะ
ได้ค่ะ
อย่าลืมเอาไปเคลือบก่อนนะคะ
อ้าว เฮ้อ หมอนั่นรู้ไหมเนี่ยว่าต้องทำยังไง
คนพิลึก
กินแล้วกลับมาทำงานต่อเลยได้ไง
เอ้า ดื่มซะ
ก็บอกว่ายุ่งอยู่ไง ตามมาทำไมน่ะ กลับบ้านไปสิ
ไว้ดื่มชาแล้วค่อยกลับ
จะรีบไล่กันไปไหน
นี่ นายไม่ต้องให้ฉัน ช่วยงานโครงการนั้นจริงๆ ใช่ไหม
ถ้านายคัดค้านเพราะเห็นแก่ฉัน
ก็ไม่เป็นไรนะ
ฉันพอหาเวลาให้นายได้
เสียสติไปแล้วหรือไง
- หา - ไหนว่าเธอจะไปตามหาความฝัน
เธอควรจะทุ่มสุดตัวสิ
มัวมาโอ้เอ้ทำซากอะไรอยู่ได้
เปล่านะ ก็แค่…
ฉันจะจัดการเรื่องของฉันเอง
เธอก็สนใจแต่เรื่องตัวเองไป
อย่ามาโทษฉันทีหลังถ้าทำอะไรแล้วไปไม่รอด
นี่
ฉันอุตส่าห์เสนอน้ำใจให้นะ
- ฉันอยากช่วยนาย… - ฉันไม่ต้องให้เธอช่วย
ก็ได้ย่ะ
ฉันเองก็พยายามอยู่เหมือนกัน
ฉันคิดหนักกว่าใครทั้งนั้น ว่าความฝันของฉันคืออะไร
ฉันคิดอยู่ทุกวันนั่นแหละ
เหรอ
งั้นก็เลิกเอาแต่คิดแล้วลงมือทำซะทีสิ
นี่
โกรธอะไรฉันอยู่หรือเปล่า
ไม่พอใจอะไรถึงมาพาลใส่กันอยู่ได้
โกรธที่อดทำตึกใหม่ให้เกรปเพราะคริสเหรอ
เห็นฉันเป็นคนยังไงวะ
ว่าไง ที่รัก ไม่เจอกันนานนะ
เธอกล้าบากหน้ามาที่นี่ได้ไงเนี่ย
ไม่รู้สึกแย่เลยเหรอที่มาเจอซึงฮโย
ไม่สักนิด
ซึงฮโย นายลำบากใจหรือเปล่าที่เจอฉัน
ก็อึดอัดอยู่หรอก
แบบนี้แหละคุยกันง่ายกว่า
จางแทฮี
เธอทิ้งเขาไปหาคนอื่นนะ อย่ามากวนประสาท
แรงไปหน่อยไหม
ถ้าฉันมาในฐานะลูกค้าจะว่ายังไง
มีงานมาจ้างเรางั้นเหรอ
ฉันมีงานมาจ้าง
ขออนุญาตเรียนถาม
ว่าท่านผู้สูงส่งมาเยือนออฟฟิศอันต่ำต้อยของเรา
ด้วยเหตุอันใดหรือขอรับ
ยังเหลือศักดิ์ศรีบ้างไหมเนี่ย
ศักดิ์ศรีมันกินได้ไหมล่ะ
ช่างเขาเถอะ เชิญพูดต่อเลยขอรับ
เคยได้ยินชื่อเฟรสโกไหม
แบรนด์ของแต่งบ้านระดับโลก
ทำจานชาม เครื่องครัว หม้อทำครัว กับอุปกรณ์ไฟฟ้าใช่ไหม
ถูกต้อง
เฟรสโกร่วมงานกับ
ศิลปินขึ้นชื่อระดับโลกทุกปีเพื่อออกสินค้าใหม่ๆ
เป็นรุ่นลิมิเต็ดน่ะ
ผมรู้ ดาลีเคยร่วมงานกับพวกเขาด้วย
ฉันได้รับข้อเสนอให้มีส่วนร่วมในโปรเจกต์
แล้วไง ไม่เกี่ยวอะไรกับเรานี่
นี่แค่มาขิงกันว่าเป็นปรมาจารย์ปั้นไหดองหรือไง
ฉันตั้งใจจะใช้คอนเซ็ปต์ของไหดอง มาออกแบบหม้อกาแฟ
เพื่อรักษาความงามเชิงโครงสร้าง
เลยคิดว่าถ้าได้ร่วมงานกับสถาปนิกก็คงดี
ฉันก็เลยนึกถึงนาย
อะไร จะมาแย่งเขาไปจากฉันงั้นเหรอ
ฝันไปเถอะ เขางานยุ่งมากนะ
พี่คะ ฉันไม่ได้ให้ของขวัญงานแต่งพี่ใช่ไหม
ช้าไปนิด แต่เดี๋ยวให้ชามสักใบนะ
ชามเหรอ แบบในข่าว ที่ราคาเป็นล้านๆ วอนหรือเปล่าล่ะ
- ใช่ - ยืมเขาได้ตามสบาย
ใช้งานเสร็จแล้วคืนมาในสภาพเดิมด้วย
ยืมเหรอ ผมเป็นสิ่งของให้ยืมกันได้หรือไง
ใครว่า อัจฉริยะอย่างแก
ห้ามพลาดโอกาสที่จะได้เทียบชั้นดาลีเชียวนะ
คุยจบแล้ว ขอตัวนะ
เดี๋ยวสิ พี่จะไปไหน
ฉันต้องไปบอกฮเยรันว่าเราจะได้ชามใหม่
พวกเขารื้อฟื้นความหลังอยู่ในนั้นกันหรือไง
แฟนเก่ารุ่นพี่มาที่ออฟฟิศทำไมเนี่ย
พี่รู้เรื่องผู้หญิงคนนั้นไหม
เธอชื่อจางแทฮี
แก่กว่าเขาหนึ่งปี เรียนศิลปะ และพวกเขาเจอกันที่มหาลัย
พวกเขาคบกันอยู่ปีกว่าๆ
โธ่เอ๊ย เรื่องนั้นฉันก็รู้
มีอะไรอีกไหม รู้ข้อมูลอะไรมากกว่านี้อีกบ้าง
- พวกเขาเคยร้อนแรงกันสุดๆ - ร้อนแรงเหรอ
ไฟลุกท่วมเชียวละ
อะไรเนี่ย
ใครมาจอดรถหน้าบ้านเรา
โห ตั้งแต่ไม่อยู่นี่ เกาหลีหายเคร่งขึ้นเยอะเลยแฮะ
สมัยนี้เสรีกันสุดๆ
โทษนะคะ รักกันหวานชื่นก็ดีอยู่หรอก แต่ช่วยไปจู๋จี๋กันที่อื่นเถอะ
นี่มันหน้าบ้านฉันเลยนะ
นี่คุณ
แม่ ไอศกรีมที่แม่ชอบหมดแล้วละ
นั่นใครน่ะ
หา
เราดูร้อนแรงขนาดนั้นเลย
- แบซอกรยู ถามจริง - โทษที
ขอโทษค่ะ ฉันไม่น่าพูดแบบนั้น
ไม่เป็นไรจ้ะ
ก็เป็นความทรงจำดีๆ นะ
ขอโทษอีกทีนะคะ
รับคำขอโทษจ้ะ
เมื่อกี้ได้ยินว่าชื่อซอกรยูใช่ไหมจ๊ะ
ค่ะ ฉันเอง
ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ
เขาพูดถึงเธอให้ฉันฟังบ่อยๆ จนเหมือนฉันรู้จักเธอไปด้วย
- เปล่านะ - พูดสิ
แต่เธออยู่ที่อเมริกาไม่ใช่เหรอ
ฉันเพิ่งย้ายกลับมาค่ะ
เข้าใจละ
เหมาะเลย ช่วยอะไรฉันหน่อยได้ไหมจ๊ะ
คะ ให้ช่วยอะไรเหรอ
ฉันได้รับโอกาสที่ยอดเยี่ยม และมีข้อเสนอมาให้
แต่เขาไม่ยอมรับน่ะ
- เธอเป็นเพื่อนเขา ช่วยกล่อมเขาให้ทีนะ - เลิกทำอะไรตามใจซะที
นั่นแหละเสน่ห์ของฉัน ลืมแล้วหรือไง
อยากใช้เวลาคิดดูก่อนไหม
อือ
งั้นไปที่สตูดิโอของฉันดีไหม
ลองไปดูแล้วค่อยตัดสินใจ
จริงเหรอ สุดสัปดาห์นี้ว่างเหรอ
ว่างค่ะ
พาพนักงานไปทุกคนเลยก็ได้
มีที่ให้เหลือเฟือ
ซึงฮโย สุดสัปดาห์นี้ บริษัทเราจะไปเวิร์คช็อปกันนะ แจ๋วเลย
ไปได้ซะที่ไหน เรายุ่งกันจะตาย
ชีวิตคนเราจะเอาแต่ทำงานงกๆ อยู่ตลอดได้ไง
แกต้องรู้จักหาเวลาพักบ้าง เนอะๆ
คิดว่าผมไม่รู้เหรอว่าพี่วางแผนอะไร
จะหาเรื่องไม่ต้องอยู่บ้านเลี้ยงลูกละสิ
พวกแกไม่หลับไม่นอนกันเลย ถือว่าช่วยฉันเถอะนะ
- งั้นไปทุกคนเลยนะคะ - ได้ ขอบใจนะ
- เธอก็ไปด้วยสิ - ไม่หรอกค่ะ
ตอนนี้ฉันยังจัดการเรื่องตัวเองไม่หวาดไม่ไหว
แล้วนี่สำหรับพนักงานด้วย
คนนอกอย่างฉันไม่ควรไปหรอก
น่าเสียดายจัง ไม่งั้นคงสนุกน่าดู
ดีใจจังที่ได้เจอนาย ฉันงี้ใจเต้นแรงเชียว
คุณลุง
อ้าว ซึงฮโย
ลุงเลิกสูบบุหรี่ตั้งแต่ปีก่อนไม่ใช่เหรอ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ
ไม่มีอะไรหรอก
ลุงคงแค่กระวนกระวายที่เมียไม่อยู่บ้านน่ะ
ไอ้หนุ่ม
- จะแฉลุงงั้นเหรอ - ก็อาจจะ
ผมไม่เห็นลุงสูบอยู่จริงๆ สักหน่อย
พ่อคุณเอ๊ย…
เมียลุงเลี้ยงเธอมาดีจริงๆ
ดื่มด้วยไหม
สักแก้วก็พอครับ
- ผมรินให้นะ - เออ
นี่ ดงจิน ตื่นได้แล้ว
ตื่นซะทีโว้ย
เฮ้ย ไอ้เด็กเวรนี่
จะนอนกินบ้านกินเมืองไปถึงไหน
ทำไมต้องให้ฉันเสียแรงมาปลุกแกเองกับมือด้วย
ถือว่าเตือนแล้วนะยะ
แม่บอกไว้ว่าฉันฟาดแกได้ถ้าไม่ยอมตื่น
ลุกสิ
บอกให้ลุกไง
พอซะที
เฮ้ย นายมาทำอะไรที่นี่
พ่อ สองคนนี้ทำเรื่องบัดสีกันอยู่
- พ่อ - เฮ้ย ไม่ใช่นะ
ดงจิน ไม่ใช่อย่างที่คิดเว้ย
เฮ้ย เข้าใจผิดแล้ว
นิ้วเท้าซ้นน่ะ
แปลว่าไม่หักใช่ไหมคะ
ใช่จ้ะ เอ็นเขาฉีกนิดหน่อย
แค่นั้นจริงๆ เหรอ ผมขยับเท้าไม่ได้เลยนะ
ไม่รู้สิ ที่จริงก็ไม่ควรเจ็บขนาดนั้น
คุณลุงคะ
เขาก็งอแงไปเองนั่นแหละ
เธอลืมแล้วแน่ๆ
แต่ขาฉันเคยบาดเจ็บรุนแรงมานะ
อีกละ จะอ้างเรื่องนั้นไปจนตายเลยหรือไง
อ้าง…
พูดมาได้ ใจร้ายว่ะ
อุ๊ยตาย ขออภัยอย่างสูงเจ้าค่ะ
แต่นิ้วเท้ากับขานายมันอวัยวะเดียวกันหรือไง
นี่ นิ้วเท้าก็ส่วนนึงของขาปะ
มันก็เชื่อมกันหมดปะ
อ๋อ เข้าใจละ
งั้นเล็บเท้านายก็เป็นส่วนนึงของขาด้วยสินะ
ซึงฮโยเป็นไงบ้าง เขาโอเคไหม
ค่ะ ต้องใส่เฝือกหนึ่งอาทิตย์กับกินยาสามวัน
ค่อยยังชั่ว
แล้วทำไมแกต้องตีเขาซะแรงขนาดนั้น
เขาไม่ได้บาดเจ็บเพราะหนูนะ
ซุ่มซ่ามสะดุดตู้ล้มเองต่างหาก
เขาล้มเพราะแกตีเขานั่นแหละ
ถ้าอีกอาทิตย์ยังไม่หายเจ็บก็มาตรวจอีกทีนะ
ครับ
ว่าแต่ไปทำอีท่าไหนถึงได้เจ็บมาล่ะ
คืองี้ครับ…
ลุงก็อยากจ่ายนะ แต่ดันลืมกระเป๋าตังค์ซะนี่
รอบหน้าค่อยเลี้ยงผมก็ได้
โอเค เราไปไหนกันต่อดี
- ต่อยกสองที่ไหนดี บ้านเธอไหม - ยกสองเหรอ
งั้นบ้านลุงล่ะ
ไม่เอา เดี๋ยวคุณน้าได้ฆ่าเราพอดี
ฟังนะ ไอ้ตัวดี ขาใหญ่ของบ้านอยู่นี่ต่างหากเว้ย
ตอนนี้เมียลุงไม่อยู่บ้านน่ะ
จริงสิ คุณน้าไม่อยู่บ้าน แม่ผมก็ไม่อยู่
เมียไม่อยู่
เมียไม่อยู่ หนูก็ร่าเริงสิจ๊ะ
เป็นอิสระแล้วโว้ย อิสระสุดๆ
กินซะ
นี่
เราไปดื่มกันต่อที่บ้านลุง แล้วเธอนอนในห้องดงจินได้
- ตกลงนะ ไม่ใช่ห้องซอกรยูนะ - ครับ
- นอนในห้องดงจิน เข้าใจ๋ - ได้เลย
เออ
เราไปที่บ้านลุง แล้วเดี๋ยวลุงเอา
ไวน์โสมป่าของลุงออกมาให้ดื่ม
ไม่เอาน่า ไวน์โสมป่าเชียวเหรอ
แน่ใจนะว่าไม่ใช่ไวน์ธรรมดาหรือโสมแดง
เฮ้ย ไวน์โสมป่าจริงๆ นะ
ของแทร่เลยนะเว้ย
งั้นก็…
- เข้าท่าเนอะ ไปบ้านลุงกันเลย - ครับ
ไปบ้านแบซอกรยูกันเลย
แกนี่ชอบลงไม้ลงมือเหมือนแม่แกไม่มีผิด
ปล่อยเลย
อย่าดื่มกับเขาอีกนะ
เขาเมาแล้วทำตัวเรื้อนสุดๆ
- ขอโทษครับ ผมควรจะขับไปส่งลุงที่บ้าน - ไม่เป็นไรน่า
- แต่ผมต้องไปเวิร์คช็อปน่ะ - ช่างเถอะ ลุงขึ้นรถเมล์กลับได้
เธอไม่เป็นไรจริงๆ นะ
- สบายมากครับ - ก็ได้
เอาละ ไปกัน
หนูมีธุระ พ่อกลับไปก่อนเลยค่ะ
ไหงทิ้งกันดื้อๆ
ฉันต้องกลับคนเดียวสินะ อย่ากลับบ้านดึกนักล่ะ
- กลางค่ำกลางคืนมันอันตราย - เจ้าค่า
จู้จี้เป็นบ้า
- ไปละนะ - กลับดีๆ นะครับ
โชคดีค่ะพ่อ
นี่ ทำอะไรน่ะ
แปลกใจอะไร
ก็ฉันขับรถนายมา
- แล้วไง - คือว่า…
ฉันอาจจะไม่ใช่สาเหตุ ของอาการบาดเจ็บของนายโดยตรง
แต่ฉันก็มีส่วนผิดแบบอ้อมๆ
ฉันจะดูแลนายให้จนกว่าจะถอดเฝือก
จะทำแบบนั้นเพื่อ
- เอากุญแจรถมา - อยากได้เหรอ
ตามใจ งั้นขับไปเองละกัน
เอ้า
นี่ แบซอกรยู
จ๋า
ว่าไงจ๊ะ
นี่…
ตกลงเอาไง
วันนี้วันเสาร์นะครับ จะไปไหนเหรอ
ร้านสะดวกซื้อค่ะ แล้วจะไปทำงานต่อ
ผมแวะเข้าไปแล้ว ผมกำลังจะไปทำข่าวน่ะ
แหม ใครถามละนั่น โชคดีนะคะ
คุณกู้ภัย เดี๋ยวครับ
จะมาซื้อเจ้านี่สินะ
ตอบแทนที่ช่วยผมหาใบโคลเวอร์สี่แฉกไง
แต่นี่ของคุณไม่ใช่เหรอ
ผมซื้อมาสองกระป๋อง
ถ้างั้นก็ขอบคุณค่ะ
แต่คนที่ได้รับชอบใบโคลเวอร์สี่แฉกหรือเปล่าคะ
เธอไม่ชอบครับ
ผมบอกไปว่าผมตั้งใจหา จนมีผู้หญิงอีกคนมาช่วยจนหาเจอ…
เอ๊ะ
ทำไมไปบอกเธอแบบนั้น
"ผมหาอยู่คนเดียวตั้งนานเชียวนะ"
น่าจะพูดแบบนั้นสิ
ผมโกหกไม่ได้หรอก
ไปก่อนนะครับ
อ้าว…
โถ อีตานี่ช่างไม่ประสีประสา เรื่องผู้หญิงซะเลยแฮะ
คังดันโฮ พักกันสักแป๊บก่อนเถอะ ดีไหม
ไม่ได้ครับ
เราอาสามาเพื่อให้คุณยายคนนั้นได้พัก
เราต้องเก็บกระดาษให้ได้เยอะๆ สิ
นี่ ไหนว่าจะให้ฉันมาช่วยเขียนบทความพิเศษไง
มาหลอกรุ่นพี่แบบนี้มันใช้ได้ที่ไหน
ได้ออกภาคสนามทั้งที หลังจากเอาแต่ทำงานนั่งโต๊ะ
ไม่รู้สึกมีชีวิตชีวาขึ้นเลยเหรอครับ
จะขาดใจตายอยู่แล้วน่ะสิยะ ไอ้เด็กบ้า
ผมผิดหวังนะ เมื่อก่อนคุณไม่เห็นเป็นแบบนี้
นี่จะแก้แค้นเรื่องที่ฉันพูดกับนายตอนนั้นงั้นเหรอ
ไม่ใช่อยู่แล้วสิ
เอาละ เพิ่มพลังเต็มพิกัด
โอ๊ย ช้าๆ หน่อย
ฉันเข็นไม่ไหวแล้วนะ ปัดโธ่
- นี่ - ตกลงจะช่วยกันไหม
จะกลัวอะไรนักหนา
นี่ ตอนอยู่อเมริกาฉันขับรถเก่งออกนะ
อย่าหันหน้ามาสิ ดูถนนไปซะ
แล้วอย่าขับเร็วเกินกำหนดด้วย
เลิกกดปุ่มมั่วซั่วซะที
ห้ามแตะต้องอะไรทั้งนั้น
โธ่เอ๊ย ฟังกันบ้างปะ
เอนหลังผ่อนคลายไปกับสายลมเสียงเพลง เพอร์เฟกต์ไปเลยเนอะ
- เฮ้ย - ดีจังน้า
ขอให้คุณผู้โดยสารเพลิดเพลินกับ การเดินทางอันผ่อนคลายนะคะ
ผ่อนคลายกี่โมงก่อน
ใครเขาขับรถแบบนั้นกันวะ
หวัดดีจ้ะ
ว่าไง
เท้าไปโดนอะไรมาน่ะ
ถามยัยนั่นสิ
สวัสดีค่ะ เขาเจ็บตัวนิดหน่อย
แต่ไม่ร้ายแรงอะไรค่ะ ต้องพักฟื้นสักสองอาทิตย์
ฉันเลยต้องมาด้วยอย่างช่วยไม่ได้
เข้าใจแล้วจ้ะ
ฉันดีใจที่เธอมานะจ๊ะ
พี่มยองอูจะมาสาย เขาโทรหานายหรือเปล่า
เอ๊ะ
กระหน่ำโทรมาตอนไหนล่ะเนี่ย
พี่เขาท้องไส้ไม่ค่อยดีน่ะ อาการหนักด้วยมั้ง
เฮ้อ คราวนี้กินอะไรผิดสำแดงเข้าไปอีก
เข้าไปข้างในเถอะ
อะไร จะไม่ให้ฉันช่วยพยุงเหรอ
ได้สิ ไม่เป็นไร
- เชิญจ้ะ - ค่ะ
โอ้โฮ
ว้าว
พี่แทฮีทำทั้งหมดนี้เองเลยเหรอคะ
ฉันเรียกพี่แบบนี้ได้หรือเปล่าคะ
ได้สิ
งั้นขอไปดูใกล้ๆ ได้ไหมคะพี่
ตามสบายเลย
เธอน่ารักจัง ดุ๊กดิ๊กยังกับลูกหมา
สงสารลูกหมาแย่ถ้าโดนเทียบกับแบซอกรยู
ทำไมล่ะ
อิจฉาเหรอที่ฉันชมคนอื่นว่าน่ารัก
พูดแบบนี้อีกละ
- ซอกรยู - คะ
อยากรู้ไหมว่ามีอะไรในไหพวกนั้น
อยากค่ะ
ถั่วหมักนี่นา
มีเพียบเลยด้วย
เดี๋ยวนะ ทำไมถึงมีของพวกนี้ล่ะ
พี่ทำไหดองไม่ใช่เหรอ
ก็ใช่ไง
ฉันทำซอสกับเครื่องแกงด้วย
หา
พ่อฉันเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านอาหาร เขาเป็นปรมาจารย์เต้าเจี้ยว
ลืมแล้วหรือไง
อ๋อ จริงด้วย โทษที
แล้วเขาทำซอสที่นี่เหรอคะ
เปล่าจ้ะ เขาอยู่ที่จังหวัดคังวอน
ฉันแค่เป็นคนดูแลที่นี่
ถ้าจะผลิตถ้วยชามคุณภาพดีๆ
ฉันก็ต้องเรียนรู้แก่นแท้ ของสิ่งที่บรรจุอยู่ในนั้นก่อน
ฉันขายไหดองได้มากขึ้น ถ้าการทำซอสกับเครื่องแกงเฟื่องฟู
ทั้งหมดนี้อยู่ในแผนการใหญ่ของฉัน
พี่ทำซอสกับเครื่องแกงเองเลยเหรอ
จ้ะ กับพวกสาวๆ ชาวบ้านย่านนี้น่ะ
บังเอิญตรงกับวันนี้พอดี
ฉันอยากได้คนช่วยหน่อย
ตั้งใจแบบนี้มาตั้งแต่ต้นสินะ
ก็แค่ยิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว
นายก็รู้ว่าฉันโลภมาก
แต่อยู่ๆ มาจู่โจมกันแบบนี้ไม่ได้นะ
ผมช่วยไม่ได้
เท้าเจ็บแบบนั้น ฉันว่านายช่วยอะไรไม่ได้อยู่ดีแหละ
ไม่ใช่แค่ผม เราทั้งหมดเลย
ฉันค่ะ ฉันอยากช่วย
ฉันช่วยเอง ฉันอยากลองทำเต้าเจี้ยว
อะไรนะ
ทำไมล่ะ ก็ฉันอยากทำนี่
เลิศมาก
ต้องสนุกแน่เลย
- เป็นไงบ้างจ๊ะ - ดีค่ะ
น่าสนใจมากเลย
พ่อหนุ่มจ๊ะ
- ครับ - มาช่วยป้าหน่อย
- เปิดให้ทีสิ - ได้ครับ
คีบถ่านออกมา
แล้วเอาผ้าเช็ดข้างในให้สะอาดเลยนะ
ครับผม
โอ๊ะ…
ขอบคุณครับ
ฉันมีคำถามค่ะ
รอยบนถั่วหมักนี่คืออะไรเหรอ
รอยมัดจากเชือกปอจ้ะ
เรามัดแขวนตากไว้จากเพดาน
อ๋อ อย่างนี้นี่เอง
แล้วต้องทำยังไงต่อเหรอคะ
ถามได้
เราก็ต้องเอาเต้าเจี้ยว ใส่ไหที่เราฆ่าเชื้อโรคไว้ก่อนไงล่ะ
ทำยังไงเหรอคะ
แม่หนูนี่ช่างซักช่างถามจริงๆ นะ
ฉันก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ
จะรีบร้อนไปไหนล่ะจ๊ะ ค่อยๆ เรียนรู้ดีกว่า
ได้เลยค่ะ
ยัยนั่นสนุกสุดเหวี่ยงอะไรอย่างนี้
ขอคุยด้วยแป๊บนึงได้ไหม
ตอนนี้เหรอ
ใช่
มีเรื่องจะรบกวนนายหน่อย
อยากให้ผมช่วยอะไรล่ะ
อยู่ในนี้กับฉันสักแป๊บนึงเถอะน่า
- ถึงได้เรียกผมออกมาเนี่ยนะ - ใช่
อะไร นายเคยชอบเวลาฉันทำแบบนี้นี่นา
ก็นั่นมันสมัยนั้น
ได้คบกับใครอีกไหมหลังจากเลิกกัน
แหงอยู่แล้วสิ เราเลิกกันไปตั้งนานแล้ว
ก็จริง
นายเปิดใจให้คนเข้าหา แต่นายก็ผลักไสคนออกไปด้วย
เราเป็นแฟนกันก็เพราะฉันขอคบกับนาย
ถ้าพี่รู้สึกแบบนั้น ผมก็น้อยใจอยู่นะ
ผมเคยชอบพี่มาก
ฉันก็ด้วย
ฉันคิดถึงนายนะ
พี่กลับมาแค่เพื่อร่วมงานกันไม่ใช่เหรอ
ฉันพูดจริงๆ ที่ว่าอยากทำงานกับนาย
แต่ก็ใช้เรื่องนั้นเป็นข้ออ้างไปเจอนายด้วย
ฉันหวังให้มันเป็นพรหมลิขิต
และที่เราได้เจอกันอีกก็อาจจะเป็นโอกาส
จริงๆ นะ
แต่งานต้องมาก่อน
นี่คือคอลเล็คชันของฉันที่ได้จัดแสดงที่เวียนนา
สวยดีนะ
ทรงโค้งดูเหมือนเส้นนูนบนเสาโรมัน
สมกับเป็นสายตาสถาปนิก
อยากลองปั้นดูสักใบไหม
ว่าแต่ต้องปิดผ้ากับที่กรองไว้ทำไมเหรอคะ
กันไม่ให้มีฝุ่นเข้าไปไงล่ะ
เกือบเสร็จแล้วจ้ะ
แม่หนูอุตส่าห์มาจากโซลตั้งไกล แล้วยังโดนใช้งานตั้งหลายอย่าง
ไม่หรอกค่ะ ฉันสนุกมากเลยต่างหาก
แม่หนูนี่พูดสำเนียงเราชัดดีจัง
เหรอคะ
ว่าแต่ห้องน้ำอยู่ไหนเหรอคะ
ฉันอยากเข้าห้องน้ำ
ทางนั้นจ้ะ
- เดี๋ยวมานะคะ - ได้จ้ะ
มือต้องจับไว้แบบนี้
เดี๋ยวเสียทรงหรอก
ฉันหาห้องน้ำอยู่น่ะค่ะ
อยู่สุดทางเดินเลยจ้ะ
อ๋อค่ะ งั้นต้องไปแล้วละ ธรรมชาติเรียกร้องน่ะ
ขอโทษที่ขัดจังหวะนะคะ
บ้าเอ๊ย
นี่ เมื่อกี้โทษทีนะ
ไม่ได้ตั้งใจซุ่มซ่ามชนเก้าอี้
เธอพูดอะไรน่ะ
พวกนายสองคนดูดี ยังกับเรื่องวิญญาณ ความรัก ความรู้สึก
รู้จักหนังเรื่องนั้นไหม ที่เดมี่ มัวร์เป็นนางเอก
มีฉากนึงในหนังที่มีเพลงซึ้งๆ
ตอนที่เธอปั้นหม้อ พระเอกก็เข้ามา…
อยากพูดอะไรกันแน่
ก็แค่หวังว่าพวกนายจะลงเอยกันได้
ใครจะรู้
ถ่านไฟเก่าอาจจะปะทุก็ได้พอได้มาเจอกันอีกไง
อะไร ทำไมมองกันแบบนั้น
ขอเตือนไว้ก่อน
- อย่ามาจุ้นจ้านเรื่องคนอื่น - เปล่านะ ฉันแค่…
ฉันแค่หมายถึงถ้านายยังชอบเธออยู่
- แล้วเพื่อนกันก็ต้องคุยเรื่องพวกนี้ได้สิ - ไม่ได้
ฮึ่ย ไอ้เบื๊อกนั่น…
- ประธาน - ประธาน
ซึงฮโย
รุ่นพี่ ขาไปโดนอะไรมาคะ
แค่เตะชนอะไรนิดหน่อย
พี่ไม่เป็นไรนะ
ซึงฮโย ฉันผ่านศึกหนักสุดๆ มา เกือบไม่รอดตั้งหลายครั้ง
เราต้องแวะทุกจุดพักระหว่างทางมาที่นี่เลย
บอกแล้วว่าใส่ผ้าอ้อมซะก็สิ้นเรื่อง
แค่นี้ก็ขายหน้าเต็มที ฉันจะเอาหน้าไปไว้ไหนถ้าขืนใส่ผ้าอ้อมด้วย
คงลำบากแย่ เข้ามาสิครับ
แล้วขาเจ็บแบบนี้ แกจะไปไหน
ผมจะออกไปสูดอากาศสักหน่อย
เอ๋
ฉันเข้าไปก่อนนะ
แทฮี เรามาแล้ว… อะไรน่ะ
- มาช้าจัง - สวัสดีค่ะ
ทำอะไรกันอยู่เนี่ย
ซอกรยู ไหนว่ามาไม่ได้ไงครับ
แค่จับพลัดจับผลูมาน่ะค่ะ
นี่พวกชาวบ้านเหรอ ร่วมกิจกรรมพื้นบ้านกันอยู่เหรอ
ทำนองนั้น
ป้าๆ คะ มีคนมาช่วยงานเพิ่มแล้วค่ะ
เราเปิดดูซอสที่หมักไว้คราวก่อนดีไหมคะ
ดีจ้ะ
ทำอะไรนะ
เรื่องก็คือว่า
พวกเขาเอาถั่วหมักออกมา แล้วใช้ทำเต้าเจี้ยวกับซอสถั่วเหลือง
- น่าสนุกเนอะ - อ๋อ
- พี่จะช่วยสินะ - ได้
เธอบ้าไปแล้วหรือไง
ไอ้เวรซึงฮโย มิน่าถึงทำเป็นตีหน้าเครียดแล้วเผ่นหนีไป
- ซอกรยู - คะ
ห้องน้ำอยู่ไหนเหรอ
- อ้อมไปทางนั้นค่ะ - ครับ
- เข้าไปในตึกนะ - โอเค
ลืมกระเป๋าตังค์ซะได้
ตอนนี้ไม่เป็นไรแล้วเหรอ แก…
มูฟออนจากเขาได้หรือยัง
ยังหรอก
ฉันยังรักเขาอยู่
ฉันลืมกระเป๋าตังค์น่ะ
ไปตั้งไกลแล้วเพิ่งรู้ตัว
พวกเธอกินเบียร์ได้ใช่ไหม
ไม่เอา คืนนี้ฉันอยากกินโซจู
ฉันอยากเมา
- โอเค จัดให้ - ขอเบียร์ไร้แอลกอฮอล์นะ
- กับน้ำผลไม้ - หา
ทำไมล่ะ
ไม่สิ แกพูดถูก คืนนี้อย่าเมาดีกว่า
ปลอดภัยไว้ก่อน
ไว้ฉันกลับมาแล้วค่อยเริ่มกินนะ รอกันด้วย
ห้ามกินก่อนเด็ดขาด
เก่งมาก ทุกคน
ทำได้ดีมาก
กี่โมงแล้วน่ะ
บ่ายสามกว่าแล้ว เรายังไม่ได้กินข้าวเที่ยงกันเลย
- สั่งอะไรมาดีไหม - อาหารจีนเป็นไง
โอเค งั้นกินข้าวผัดแล้วกันนะ
กดสั่งเรียบร้อย
เพราะงี้ถึงสั่งก๋วยเตี๋ยวไม่ได้
ไปกันเถอะ
มีอะไร
เปล่าหรอก
เราเป็นหน่วยกู้ภัยค่ะ มีใครอยู่บ้านไหมคะ
เราจะเข้าไปนะ
มีใครอยู่ไหมคะ
หน่วยกู้ภัยนะคะ
อะไรกัน
นี่ ยัยหนู
ตื่นสิ
ยัยหนู
นี่
เป็นอะไรหรือเปล่า
จำฉันได้ไหมจ๊ะ
ปวดหัวจัง
หนูโทรแจ้ง 119
เก่งมากจ้ะ หนูทำได้ดีมากเลย
เก่งมากเลยนะ หนูน้อย
หนูไม่ใช่หนูน้อย
ยอนดู
หนูชื่อ…
ยอนดู
ตกลงจ้ะ ยอนดู เก่งมากนะ
เดี๋ยวพี่จะช่วยให้รู้สึกดีขึ้นนะจ๊ะ รอเดี๋ยวนะ
ขอบคุณค่ะ
รู้จักเธอเหรอ
ผู้ปกครองเธอไปไหน
เธออยู่บ้านคนเดียวเหรอ
ยอนดู ตื่นสิจ๊ะ
ยอนดู
อย่าเพิ่งหลับนะ ยอนดู
ใครช่วยฉันหน่อยได้ไหมคะ
ฉันช่วยเองค่ะ
มีอะไรเหรอ
ฉันว่าแดดจัดทำให้ซอสแห้งเกินไปน่ะ
ฉันอยากยกเข้าไปในสตูดิโอ
- ฉันยกให้เองค่ะ - ไม่ไหวหรอก
ไหใบนึงก็หนักเกิน 30 กิโลฯ แล้ว
- เดี๋ยวขอแรงผู้ชายยกให้ - ไม่ต้องค่ะ ฉันแข็งแรงมากนะ
- เชื่อมือได้เลย - อย่าเลย… พี่
- งั้น… - เดี๋ยวฉันยกเองค่ะ
- ผมอยู่เฝ้าตรงนี้ต่อนะ - เขายุ่งอยู่ ฉันไปเอง
- เดี๋ยวกลับมานะ - ระวังตัวด้วยล่ะ
เราเข็นไปเองไม่ไหวหรอก
ทิ้งไว้แล้วเรียกใครมาช่วยเถอะ
ไปอีกนิดเดียวเอง ฉันทำได้ค่ะ ไม่เป็นไร
อย่าดีกว่า มันหนักเกินไป
เดี๋ยวฉันตามใครมาช่วย
ฉันทำเองคนเดียวได้น่า
- ซอกรยู - แบซอกรยู
ซอกรยู
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
- ตายแล้ว ไหกับเต้าเจี้ยว - เธอนั่นแหละเป็นอะไรไหม
จะสนใจฉันทำไม แล้วของพวกนี้ล่ะ
มันทำยากมากเลยนะ
มันสำคัญนักหรือไง
ทำไมไม่รู้จักระวังตัวกว่านี้
มาทำเรื่องแบบนี้ทำไม ทั้งที่ไม่มีปัญญาดูแลตัวเองด้วยซ้ำ
ไม่ใช่แบบนั้นนะ
เธอช่วยฉันอยู่
ขอโทษค่ะ เดี๋ยวฉันเก็บกวาดให้
อย่าจับนะ ไม่ต้องก่อเรื่องเพิ่มเลย
พอซะที
แค่นี้เธอก็เสียขวัญพอแล้ว
ซอกรยู ฉันมีเสื้อผ้าสำรองอยู่ในห้อง
- ไปเปลี่ยนชุดเถอะจ้ะ - ค่ะ
ถ้าแห้งคราบจะซักออกยากนะ
ไอ้บ้านั่น
ต้องโมโหใส่กันขนาดนั้นด้วย ขายหน้าชะมัด
นี่บ้านยายเองจ้ะ
ยายอยู่แบบนี้แหละ
มีแขกมาหาทั้งที
แต่ก็เชิญเข้าไปไม่ได้
ห้องมันเล็กมาก
ไม่มีที่ให้นั่งน่ะจ้ะ
ไม่เป็นไรครับ เรายืนไหว
ค่ะ ขอบคุณมากนะคะที่เชิญเรามา
ยายต่างหากจ้ะที่ต้องขอบคุณ
นักข่าวอย่างพวกคุณ
อุตส่าห์มาหาคนไม่สำคัญอะไรแบบยาย ตั้งไกลขนาดนี้
รถเข็นนั่นก็ด้วย
จะให้ยายฟรีๆ จริงๆ เหรอจ๊ะ
คงแพงแย่เลยนะ
ไม่ต้องห่วงครับ
ผมเบิกค่าใช้จ่ายตามดุลยพินิจของผู้จัดการน่ะ
เงียบเลย
คุณยายคอยระวังรถให้ดีๆ นะคะ
ได้จ้ะ ขอบคุณนะจ๊ะ
โลกเราโหดร้ายอยู่ยากขึ้นทุกที
แต่ก็ยังมีคนดีๆ อยู่แหละนะ
- ดูแลตัวเองด้วยนะคะ - จ้ะ
ขอบคุณที่อุตส่าห์ช่วยนะจ๊ะ
ฮัลโหล
อะไรนะ
ยอนดูเหรอ
- ดันโฮ - หมายความว่าไง
ยอนดูหายไปไหน
ยอนดูไม่สบาย
แกหลับไปหลังจากฉันให้ยาลดไข้ไปหลังมื้อเที่ยง
แล้วฉันก็ออกไปซื้อของชำแค่แป๊บเดียว
แล้วเธออยู่ไหนครับ
ฉันเองก็ตกใจ ฉันถามทุกคนแถวนี้ดูแล้ว
มีหน่วยกู้ภัยมาน่ะ
(ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน)
ช้าๆ นะ
ผู้ป่วยเป็นเด็กหญิง อายุห้าขวบ
ความดัน 100/70 ชีพจร 120
มีไข้ 39.6 องศา ค่าออกซิเจนในเลือด 99 เปอร์เซ็นต์
เธอมีสติและตอบสนองตอนเราไปถึง
จากนั้นก็เซื่องซึมแล้วหมดสติไป
มีโรคหรือยาประจำตัวอะไรไหม
เธอไม่มีผู้ปกครองอยู่ด้วย เราเลยไม่ทราบค่ะ
ให้น้ำเกลือแล้วตรวจอาการเธอกันเถอะ
ได้ค่ะ
แป๊บนึงนะคะ
มีคนไข้ชื่อคังยอนดูมาที่นี่ไหมครับ
เด็กผู้หญิงห้าขวบครับ
ทางนั้นเลยค่ะ
ยอนดู
ยอนดู พ่อเองนะลูก
ยอนดู ลืมตาสิ
ยอนดู พ่อมาแล้วจ้ะ
ยอนดู ลืมตาสิลูก
คุณคะ รบกวนถอยออกมาสักครู่นะคะ เราต้องให้น้ำเกลือค่ะ
ได้ครับ
ยอนดู
เป็นอะไรไหม ตื่นแล้วเหรอ
เราอยู่ที่ไหน นี่ใครจ๊ะ
โรงพยาบาลค่ะ
พ่อขา
ใช่จ้ะ นี่พ่อเอง
พ่อมาแล้วนะ ไม่เป็นไรแล้ว
ไม่มีอะไรแล้วนะจ๊ะ
โอ๊ยตาย
ไงคะ
เธอใส่ชุดนั้นขึ้นกว่าฉันซะอีกนะ
ขอบคุณที่ให้ยืมชุดค่ะ
ทำหกไว้เละเทะเชียวนะ ซอกรยู
ไม่เป็นไรน่า ก็แค่อุบัติเหตุ
ขอโทษค่ะ ฉันมาแล้วมีแต่สร้างปัญหา
ไม่ต้องห่วงจ้ะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
ทิ้งไปซะก็ได้
ไม่ได้นะคะ เสียดายแย่เลย จะทิ้งไปเฉยๆ ได้ไง
ถ้าฉันไม่ได้มาเห็น
ก็คงไม่รู้ว่าของพวกนี้ ต้องใช้แรงใช้เวลาทำตั้งเท่าไหร่
เราจะทิ้งไปได้ยังไงล่ะ
งั้นกินส่วนที่ยังไม่เปื้อนดินดีไหม
ไม่ใช่ขอทานสักหน่อย จะกินของตกพื้นแล้วได้ไง
ได้สิคะ ฉันจะลองเอาไปทำอะไรดู
ทำบาร์บีคิวกันเถอะ มีถ่านเหลือเฟือเลยนี่
พี่ปวดท้องอยู่ไม่ใช่เหรอ
เนื้อจะเยียวยาทุกอย่างเองนั่นแหละ
ได้ยินไหม
เห็นปะ ท้องฟ้ายังพิโรธ มันบอกให้เราย่างเนื้อ
ฉันว่าฝนจะตกนะ
- ในวันที่ฝนตก… - เนื้อ
เราควรกินคัลกุกซู
- ก๋วยเตี๋ยวต้มยำคัลกุกซู - หา
- ประธานคะ - ว่า
เตรียมตัวให้ปากคำไว้นะคะ
พอเรากลับไป ฉันจะแจ้งกระทรวงแรงงาน
อย่าพูดแบบนั้นสิ ฉันก็โดนหลอกมาเหมือนกันนะ
อะไรก็ช่างเหอะ
ฉันนวดแป้งไม่ไหวแล้ว เจ็บมือไปหมด
นายุน
คิดซะว่าแป้งนี่คือคนที่เราเกลียดสิ
คลายเครียดได้ชะงัด
แป้งจะได้เหนียวนุ่มด้วย ได้ทั้งขึ้นทั้งล่องเลยไง
แบซอกรยูหนึ่งตุ้บ
จางแทฮีหนึ่งตุ้บ
ยุนมยองอุน หนึ่ง สอง สาม สี่…
แม่คุณ เดี๋ยวก็เละหมดหรอก
ฆ่ากันเลยดีกว่า ดูทำเข้า
นวดดีๆ ไม่ได้ก็ไม่ต้องมาช่วย
โธ่เอ๊ย
เป็นไงคะ พอกินได้ไหม
ไม่ใช่แค่พอกินได้นะครับ
อร่อยเลยด้วย เนอะ
โดยเฉพาะน้ำซุป แสงพุ่งเลยค่ะ
เหรอคะ
ประธานล่ะ ชอบไหมคะ
ซอกรยู
ลืมเนื้อไปได้เลย เต้าเจี้ยวนี่แหละคำตอบ
ซดอุ่นๆ สบายท้องสุดๆ
ฉันละนับถือวัฒนธรรม การทำซอสหมักในประเทศเราจริงๆ ว้าว
ตอนบดถั่วเมื่อกี้พี่ยังหวังให้มันเสื่อมหายไปอยู่เลย
แต่ซึงฮโยไปไหนซะล่ะ มันจะยอมอดกินของดีๆ แบบนี้เหรอ
ไม่รู้สิคะ ฉันโทรไปแล้วแต่รุ่นพี่ไม่รับสาย
ช่างเขาเถอะ เดี๋ยวหิวก็กลับมาเองแหละ
เธอมัวแต่คอยดูแลเราจนยังไม่ได้กินเลยนะจ๊ะ
- ลงแรงทำทั้งที - ไม่ค่ะ
ฉันก็กินอยู่นี่ไง
นายุน
เติมอีกไหมคะ
แต่กินแป้งมันอ้วนอะ
อีกนิดเดียวก็พอค่ะ
ได้เลย
- ขอเติมด้วยได้ไหมคะ - แหม
- ผมด้วย - งั้นผมขอด้วยละกัน
เดี๋ยวยกมาทั้งหม้อเลย รอแป๊บนะ
ถ้าอร่อยไม่อ้วน
- มาๆ เดี๋ยวผมช่วย - ไม่เป็นไรค่ะ
น่ากินเป็นบ้า ว้าว
ซอกรยู
เดี๋ยวฉันล้างเอง พอได้แล้วละ
แม่ครัวทำแล้วยังต้องล้างได้ไง
ฉันเป่ายิงฉุบแพ้น่ะ ก็ต้องทำสิ
แล้วฉันก็ทำไหพี่แตกด้วย ก็ควรชดใช้ให้นี่คะ
จริงด้วยเนอะ
แต่แค่นั้นจะพอเหรอ
ไหใบนึงมูลค่าล้านกว่าวอนเลยนะ
เกือบแล้ว
ไม่งั้นจะหลอกเธอมาใช้แรงงานอีก
ส่งเลขบัญชีมาให้ฉันนะคะ เดี๋ยวฉันโอนคืนให้
ส่งของเธอมาด้วยสิ
- สูตรน่ะ - เอ๊ะ
ก๋วยเตี๋ยวต้มยำคัลกุกซู แค่นั้นก็ถือว่าหายกันจ้ะ
ไม่ได้กินก๋วยเตี๋ยวอร่อยๆ แบบนั้นมานานน่ะ
ทำง่ายมากเลยค่ะ
เมื่อกี้พี่เห็นส่วนผสมแล้ว
เครื่องปรุงคือส่วนที่สำคัญ
ใช้อัตราส่วนสามต่อหนึ่ง ระหว่างโคชูจังกับเต้าเจี้ยว
ใส่โคชูจังสามช้อนใหญ่ๆ ต่อเต้าเจี้ยวช้อนนึง
ช้อนใหญ่คือแค่ไหนเหรอ
เท่านี้ได้ไหม
ดูพี่ไม่รู้วิธีทำเท่าไหร่
สงสัยต้องอธิบายกันอีกยาวแฮะ
ฉันตั้งใจจะตำหนิพ่อแม่เธอตอนที่พวกเขามา
คุณเองเหรอคะที่เป็นพ่อ
ขอโทษครับ
ไม่ต้องขอโทษฉันหรอกค่ะ
คุณควรขอโทษยอนดูมากกว่า
คุณทิ้งลูกที่กำลังป่วยให้อยู่บ้านคนเดียวได้ยังไง
คุณทิ้งให้เด็กห้าขวบโทรแจ้ง 119 เองได้ยังไง
ผมไม่มีข้อแก้ตัวครับ
คุณบอกว่าคุณไปทำข่าว
จะไปช่วยโลกเลยเหรอคะ
แบบกู้ชาติได้เลยไหม
คุณจะทำอะไรให้สำเร็จได้ยังไง ถ้ายังดูแลลูกตัวเองไม่ได้
ยอนดูน่ะ
อยู่ตามลำพังตอนที่ฉันเจอเธอครั้งแรก
วันนี้เธอถือใบนี่อยู่ในมือ แล้วก็อยู่ตามลำพังเหมือนกัน
ยอนดู เป็นไงบ้างลูก ปวดตรงไหนไหม
ยอนดูจ๊ะ
ตอนตรวจร่างกายกลัวหรือเปล่า
อย่ามาว่าพ่อหนูนะ
หา
ใครว่าพ่อหนู หนูเกลียดจริงๆ ด้วย
ยอนดู ไม่ใช่แบบนั้นจ้ะ
เธอไม่ได้ทำอะไรผิดเลย
จากนี้ไป ถ้าเจอพี่อีก หนูจะไม่สนใจพี่แล้ว
อย่ามาคุยกับหนูอีกนะ
ยอนดู กลัวหรือเปล่าจ๊ะตอนอยู่คนเดียว
ไม่ค่ะ
พ่อสอนหนูเอง
โทรแจ้ง 112 ถ้าเจอคนไม่ดี
โทรแจ้ง 119 ถ้าหนูบาดเจ็บ
พ่อขอโทษจ้ะ
ยอนดู
พ่อขอโทษจริงๆ นะ
หนูก็ขอโทษค่ะ
ลูกจะขอโทษทำไม
หนูตามหาคร็อปเซอร์เคิล
แต่พ่อเอาใบโคลเวอร์สี่แฉกมาให้ หนูเลยว่าพ่อ หนูขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไรจ้ะ
พี่ปั้นถ้วยชามทั้งหมดนี่ด้วยเหรอคะ
จ้ะ
เจ๋งชะมัดเลย
- ฉันมีแผลเป็นเยอะเลยใช่ไหม - ฉันไม่ได้ตั้งใจเสียมารยาทค่ะ
เอ๊ะ ไม่เลยจ้ะ
ฉันภูมิใจกับแผลพวกนี้ ฉันอยากให้เธอเห็นน่ะ
มันคือรอยแผลที่เกิดจากความฝันของฉัน
เวลามองก็จะย้ำถึง แพชชั่นในการทำเครื่องปั้นดินเผาของฉัน
ฉันชอบแผลพวกนี้นะ
แทบจะเป็นเหมือนรอยสักเลย
พี่ตัดสินใจได้ตอนไหนคะว่าจะเป็นช่างปั้นหม้อ
ที่บอกว่าพ่อเป็นผู้เชี่ยวชาญ การทำเต้าเจี้ยวน่ะ
ฉันโตมาท่ามกลางไหดองพวกนี้
แรกๆ มันก็ดูเทอะทะไม่เจริญหูเจริญตา
ฉันอยากเก็บเต้าเจี้ยว
ในชามสวยๆ อย่างเครื่องดินเผาเขียว หรือกระเบื้องเคลือบ
แต่แล้วก็เริ่มรักหม้อไหพวกนี้ขึ้นมา
ถ้วยชาม เหยือกน้ำ โถใส่เหล้า
ถ้าเทียบกับเครื่องดินเผาตกแต่งบ้าน
ชามกับเหยือกที่มีไว้ให้คนใช้งาน ดูสวยกว่ากันตั้งเยอะ
เริ่มต้นแบบนั้นแหละจ้ะ ไม่ได้พิเศษอะไรเลยเนอะ
ไม่นะคะ
สำหรับฉัน เรื่องราวของผู้คน ที่ค้นพบความฝันของตัวเองเป็นเรื่องพิเศษเสมอ
ฉันไม่รู้เลยว่าจะเริ่มต้นที่ไหนยังไง
เธอชอบอะไรล่ะ
คะ
ดูเหมือนเธอจะคิดมากเกินไป
แค่ทำในสิ่งที่เธอชอบมาตลอดสิ จะเป็นอะไรก็ช่างเถอะ
สิ่งที่ฉันชอบมาตลอดเหรอ
เวลาเอาไปใช้เสิร์ฟอาหาร
ถ้วยชามของฉันดูสวยมากเลยนะ
อยู่นี่เอง
ตรงนี้นั่งสบายน่ะ ลมเย็นดี
ไม่สังเกตสังกาเลย
ตอนไฟแรงๆ ให้ยืนตรงนี้ยังแทบไม่ไหว
ก็คงงั้น
จำได้ไหมตอนที่ซอกรยูพูดว่า
เมื่อก่อนเราร้อนแรงกันสุดๆ
แต่ไม่ใช่เลย
แค่ฉันฝ่ายเดียวต่างหาก
ความรักของฉันตอนนั้นลุกโชติช่วงแบบเตาเผา
ส่วนนายแค่ไฟริบหรี่บนเตาแก๊ส
ร้อนไม่พอให้น้ำเดือดหรือไข่สุกด้วยซ้ำ อย่าว่าแต่เผาชามเลย
เพราะงั้นถึงได้บอกเลิกกับผมเหรอ
อือ
ฉันไปหาผู้ชายที่ไฟรักร้อนแรงเจิดจ้าแทน
แต่รู้ไหมว่าตลกตรงไหน
ฉันบอกเลิกกับนาย
แต่กลับรู้สึกเหมือนเป็นฝ่ายโดนทิ้ง
ไม่จริงสักหน่อย
ผมก็เสียใจเหมือนกันนะ
ดีใจที่ได้ยินแบบนั้น
ฉันเคยหวังอยู่ว่า ฉันจะทำให้นายจะโกรธขึ้นมาบ้าง
ฉุนเฉียวเกรี้ยวกราด
ทำอะไรโง่ๆ เพราะคุมอารมณ์ไม่อยู่
ทำตัวน่าสมเพชหลังเลิกกัน แล้วส่งแชทมาถามว่า "ตื่นอยู่หรือเปล่า"
ผมเกือบส่งไปหาพี่ครั้งนึงนะ ตอนผมเมา
แต่ก่อนหน้านี้
นายโมโหสุดๆ
นายตะคอกดุซอกรยูแล้วทำให้เธอขายหน้า
ฉันไม่เคยเห็นนายเป็นแบบนั้นมาก่อน
เพราะยัยนั่นเฟอะฟะน่ะสิ
เธอไม่ได้ทำอะไรผิด
อันที่จริง
ไหนั่นร้าวอยู่แล้ว
ฉันตั้งใจจะเข็นเข้าไปซ่อมในโรงงาน
ตอนนั้นฉันไม่อยากบอกความจริงน่ะ
ฉันว่า…
ฉันคงอิจฉาละมั้ง
หมอนั่นเอาไปซักตอนไหนเนี่ย
ออกมาทำอะไรดึกดื่นป่านนี้
ทีตัวเองล่ะ มาทำอะไร
ฉันนอนไม่หลับก็เลยลุกออกมา
แล้วเห็นอะไรขาวๆ แวบไปมาอยู่ข้างนอก
ตาลายไม่ได้กินมื้อเย็นน่ะสิ
ยังมีแป้งเหลือนะ กินคัลกุกซูหน่อยไหม
ไว้ก่อนเถอะ
นี่ นายซักคราบออกจากเสื้อฉันได้ ใช้อะไรน่ะ
ข้าวกับน้ำส้มสายชู
ช่างมีน้ำใจอะไรอย่างนี้
แต่มาไล่เปิดฝาไหไปเรื่อยทำไมเนี่ย
ฉันหาสมบัติอยู่
ได้ยินว่ามีซอสถั่วเหลือง ที่หมักไว้ในไหสักใบในนี้มา 100 ปีแล้ว
งั้นเหรอ
จะหาไปทำไม
ฉันอยากรู้น่ะ
ซอสถั่วเหลืองจะหน้าตาเป็นไง หลังจากถูกหมักไว้ตั้ง 100 ปี
ถึงงั้นก็เถอะ มีไหอยู่ตั้งเยอะ ชาติไหนถึงจะเปิดได้ครบ
ฉันจะเปิดก็เรื่องของฉัน ไม่ต้องมายุ่งหรอกย่ะ
แล้วซอสถั่วเหลืองนั่นจะต่างกันยังไง
คุณป้าคนนึงบอกว่ามันสีเข้มกว่าและกลิ่นแรงกว่า
ก็ยังเป็นแค่ซอสถั่วเหลืองอยู่ดีปะ
จะจำได้ไงว่าเปิดไหไหนไปแล้ว ถ้ามัวแต่สุ่มหาแบบนี้
เธอดูฝั่งนั้น ฉันจะดูฝั่งนี้
มาช่วยกันทำไมล่ะ
เดี๋ยวนี้นายเอาแต่จิกหัวฉันแท้ๆ
- ฉันทำแบบนั้นตอนไหน - ตลอดเลยนั่นแหละ
นายหาเรื่องทะเลาะกับฉัน แล้วก็หงุดหงิดไม่มีเหตุผล
- ดุอะ ดุตลอด - พูดอะไรเหลวไหล
เผลอเมื่อไหร่จะโดน
ใบนี้เป็นโคชูจังน่ะ
ใบนี้เต้าเจี้ยว
ซอสถั่วเหลือง
ทำไม เจอแล้วงั้นเหรอ
สีเข้มกว่านิดหน่อยจริงๆ แฮะ
สุดยอดไปเลย
อะไร
ไหนี่…
มีท้องฟ้ายามราตรีอยู่ข้างใน
สีดำสนิท
แต่กลับระยิบระยับ
นึกว่าหาซอสถั่วเหลืองอยู่ซะอีก มาร่ายบทกวีอะไรอยู่ได้
ก๋วยเตี๋ยวต้มยำ ต้นกุยช่ายกับซอสถั่วเหลือง
ใบงาปรุงรส
พูดถึงอาหารทำไมเนี่ย หิวเหรอ
ชเวซึง
ฉันว่าฉันหาเจอแล้วละ
เหรอ ซอสถั่วเหลืองนี่สินะ ใช่ปะ
ความฝันไม่จำเป็นต้องยิ่งใหญ่อลังการ
ฉันทำเรื่องน่าทึ่ง อย่างเวลานายว่ายน้ำฟรีสไตล์ไม่ได้
แต่ฉันน่าจะพอว่ายท่าลูกหมาตกน้ำได้แหละนะ
ฉัน…
อยากทำอาหารน่ะ
นี่ ฉันอยากเอาซอสนี่ไปทำอะไรตั้งหลายอย่าง
ฉันว่าฉันคงอิจฉาละมั้ง
เวลานายอยู่กับซอกรยู
นายไม่ใช่คนที่ฉันเคยรู้จัก
นายขี้หงุดหงิดแถมยังใจดำ
ทำตัวน่าสมเพชไม่รู้จักโต
แล้วก็เอาแต่มองไปทางเธอ
รู้ไหมว่านายทำหน้ายังไงเวลามองเธอ
แม่หนูนี่ช่างซักช่างถามจริงๆ นะ
ฉันก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ
นายยิ้มแป้น
เวลาซอกรยูยิ้ม
นายก็ยิ้มตามเธอ
ฉันไม่เคยทำมาก่อน
แต่ถ้าฉันใช้ซอสถั่วเหลืองนี่ไปทำปูดอง คงสุดยอดเลยเนอะ
พรุ่งนี้ฉันขอพี่แทฮีลองชิมดูดีไหม
ความแตกต่างแค่เล็กน้อย ก็สงผลได้มากมายเลยเชียวนะ
ผมวิ่งหนีความรู้สึกตัวเองมานาน
เอาแต่เพิกเฉยและปฏิเสธมัน
แต่…
พอได้เห็นซอกรยูยิ้มอย่างสดใส อยู่ตรงหน้าแบบนี้ ผมก็เข้าใจ
ผม…
อดชอบเธอไม่ได้จริงๆ
(กลับไปหาเธอ)
(รักอยู่ประตูถัดไป)
ผมรู้จักเธอมานาน
จนนึกว่าผมรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับเธอ
ถ้าหนูมาทำอาหารแบบพ่อล่ะ
ผมนึกว่าผมเลิกมีใจให้เธอแล้ว
แต่พอได้เจอเธออีกก็ชักจะสับสนนิดหน่อย
ผมไม่เคยสารภาพความรู้สึกกับเธอเลย
ผู้ชายบางคนก็ไม่ยอมกลับบ้านยันเช้า นั่นเรื่องใหญ่นะยะ
ผมเห็นลุงอยู่กับผู้หญิง
ปิดร้านแล้วมัวไปเที่ยวเตร่อยู่ที่ไหน
คุณมีชู้งั้นเหรอ
พักนี้นายทำตัวเหินห่างกับฉัน
ฉันรู้สึกเหมือนฉันจะบ้าตายก็เพราะเธอ
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี