LOVE NEXT DOOR
Bu yıl yaz tatilinde
Alaska'ya mı gitsek?
Hep istemişimdir.
Bilemedim.
Öyleyse…
Yosemite Milli Parkı'nda yürüyüş?
Pek istemem.
Öyle mi? O zaman…
New York?
Müzikal izleriz, müze gezeriz.
-Güzel olmaz mı? -Pek olmaz.
Boş ver o zaman. Hiçbir yere gitmeyelim.
Sonuçta ikimiz de sürekli meşgulüz.
En azından doğru dürüst bir tatil yapalım demiştim. Tamam mı?
Ama belli ki tek isteyen benmişim. Boşa umutlanmışım.
-Aç şunu. -Ne bu?
Açınca görürsün.
VARIŞ INCHEON
Ne zamandır Kore'ye gitmedin.
Anneni özlemedin mi?
Ağlayacak mısın?
İki bilet var. Ben de geliyorum.
Hyeon-jun.
Sanırım zarfta bir şey daha var.
Üstümde pijamayla teklif edeceğim hiç aklıma gelmezdi.
Daima sabırsız ve asabi Seok-ryu…
Benimle…
Benimle evlenir misin?
Evet.
Özel bir günde, güzel bir yerde teklif edecektim.
Şu an kusursuz zaten.
Daha ne olsun ya?
Korkarım ki mide kanseri.
İlk evre gibi
ama tam evresi ancak ameliyattan sonra belli olur.
Bir an önce ameliyat tarihi belirleyip
ameliyat sonrası tedavi yöntemlerini konuşmalıyız.
Ama önce birkaç tahlil ve biyopsi yapacağız.
Klinikten randevu almalısınız…
Yeterince uyumuyordum.
Düzensiz besleniyordum.
Çok fazla strese maruz kalmıştım.
Niye kanser olduğumu anlamaya çalışırken
camdan dışarı bir baktım ki
gökyüzü pırıl pırıldı.
Daha 30 yaşındaydım.
DOKUZUNCU BÖLÜM HAYATTAKİ KARANLIK
Selam Mo-eum. Benim.
Bölgede acil servisi olan tüm hastaneleri bul.
CHOISSEUNG
Baş dönmesi, bulantı var mı?
Yok, iyiyim.
JEONGHEON HASTANESİ
Burası Jeongheon Üniversite Hastanesi mi?
Bilmiyor muydunuz?
Bugün çok telaşlı geçti.
Profesör Choi Gyeong-jong şu an burada mı acaba?
Bugün izinli.
Profesörü tanıyor musunuz?
Hayır.
TV'de gördüm. Şöhreti malum.
Şu an iyiyim, gideyim ben.
Durun. Tahlil sonuçlarınızı söyleyeyim.
Peki.
Seok-ryu.
Hyeon-jun.
Neden hâlâ buradasın?
Seni bırakıp gidemezdim.
Muayene oldun mu? Doktor ne dedi?
Nüksetme falan…
Seok-ryu!
Choisseung.
İyi misin? Miden hâlâ ağrıyor mu?
Hayır.
Sebep neymiş? Neyin varmış?
Şöyle ki…
Burada olduğumu nereden bildin? Biri mi söyledi?
Bak, kimse söylemedi.
E, ne dediler?
Bir şeyim yokmuş. Niye bağırıyorsun?
Seni duyuyorum.
Pardon? Ben de buradayım. İnsan bir selam verir.
Sen de mi buradaydın?
Seni taktığım yok zaten.
Gel, seni eve bırakayım.
Benimle gel.
Kiminle gittiğim umurumda değil. Hemen gidelim işte.
Araya girmeyi çok iyi biliyorsun.
Ama haddini aşma.
Bu, Seok-ryu ile benim aramda.
Ne?
Hyeon-jun, Choisseung'la gidiyorum.
-Ne? -Aynı yerde oturuyoruz.
Bugün için sağ ol.
Varınca ara.
Beklerim.
Bekleme.
Onu erkenden yatırırım.
Benim gözümde Seok-ryu çocuk değil.
Kadın.
Yürü.
Mide kanseri mi?
Ne yapacağım şimdi?
Çok korkuyorum.
Hayır, korkacak bir şey yok.
Ben hallederim.
Seni bir şekilde iyileştiririm.
Tıp teknolojisi çok ilerledi.
Erken teşhis, iyileşeceksin.
O hastanede çalışan bir arkadaşım var.
Hemen onu arayayım.
Belki ameliyatı öne alabiliriz.
Tamam. Yarından itibaren
hastalık izni alırsın.
-Ben de izin alırım. -Sen de mi?
Çok önemli bir davan var şu an. İzin alamazsın.
Tek önemli olan sensin.
Merak etme.
Ben hep yanındayım.
Bir dursana.
İneyim mi yani?
Evet.
Ne oluyor? Neden böyle yapıyorsun?
Kibarlık yapıyorum.
Bir erkek senin için böyle yapıyorsa kabul et gitsin.
Yapma. Garip geldi.
Bana hep hizmetçi gibi davranırsın.
Şimdi bu prenses muamelesi şaşırttı.
Hyeon-jun sana böyle davranıyordu.
Boş ver. Gir hadi.
Annenle babana
söylemen gerekmez mi?
Aşk nedir
Selam kızım!
Sana ulaşmak neden böyle zor? Bir şey oldu sandım.
Bir şey olmadı. Ne yapıyorsun?
Tam zamanında aradın.
Sana kimchi yapıyorum.
Boş ver. Gönderme.
Gerekirse buradan alırım.
Başka ülkeden olanların tadı aynı olmaz.
Lahanayı Gangwon-do'dan aldım. Çok güzel.
Hayır, gönderme dedim.
Geçen sefer de öyle demiştim ama gönderdin.
Kutudan sızmıştı.
Nasıl rezil oldum, anlatamam.
Açgözlülüğüm yüzünden ağzına kadar doldurdum.
Bu kez dikkat ederim.
Hayır, istemiyorum.
Gerek yok, dedim.
Niye beni dinlemiyorsun?
Sana bir şey dediğimde beni dinle!
Buraya gelince istediğin kadar yersin.
Uçağın ne zaman?
Gelemiyorum.
Ayrıca bir süre arayamayacağım.
Neden? O kadar mı yoğunsun?
Evet, yeni bir projeye başladım.
Çok önemli.
Tamam, anladım.
Önemli işlerle meşgulsün. Rahatsız etmeyeyim.
Vaktin olmasa da
öğün atlama, bol su iç ve bol bol uyu.
Ayrıca beni daha sık ara.
Tamam. Galiba…
Galiba işten arıyorlar. Görüşürüz.
Tamam…
Ah be kızım.
Üzülme Seok-ryu. Büyütecek bir şey yok.
İyileşeceğim. İyileştikten sonra onlara söylerim.
Büyütecek bir şey yok. Önemsiz bir şey.
Hyeon-jun, tut beni.
Bana yaslanabilirsin.
Benim gözümde Seok-ryu çocuk değil.
Kadın.
Vuruş mesafesi iyi. Zamanlaman da kusursuz.
Hey.
"Hey" mi?
Beni öyle korkuttuktan sonra toplara tek başına vurmak keyifli mi?
İstersen sen de vur. Nakit lazım mı?
Benim de param var salak.
Epey oldu.
Aman ya, biraz rahatlasak nasıl olur?
Vay be.
Nasıl düşünürsem düşüneyim inanılmaz.
Sporda iyi olan birine hiç benzemiyorsun.
Tartışmaya geldiysen uğraşma.
Hiç havamda değilim.
Değilsindir tabii.
Ne oldu?
Yine mi Seok-ryu?
Yani senin yerine o serseriyle mi hastaneye gitti?
Vay be.
Sana çok sert atış yaptım galiba.
-Sence bu zevkli mi yani? -Biraz.
E?
Ona sordun mu?
O an niye onu seçmiş?
Hayır.
Of, ne sinir bozucu ve aptalsın.
Şu huyundan bir türlü kurtulamadın.
Duruma illa benim mi el atmam gerek?
Boş ver.
Haklısın.
İster sayı vuruşu yap ister oyuncuları ele.
Seni neyin gaza getireceğini söyle bari.
Hislerinden bahset.
Şu an nasıl hissediyorsun?
Çok kötüyüm.
Kıskanıyorum da.
Seok-ryu'ya
nişanın niye bozulduğunu sormam, dedim.
Hyeon-jun'a da
nasılsa ilişkileri bittiği için merak etmediğimi söyledim.
Takmıyormuşum gibi yaptım.
Ama çok merak ediyorum.
Meraktan kafayı yiyorum.
Seok-ryu'yla aramızda bir boşluk var.
İçinde Hyeon-jun var.
Seok-ryu'nun bilmediğim bir yanıyla.
Bu… Nasıl açıklasam?
Bu da beni kızdırıyor.
Birlikte olduğunuz onca zamanı düşün.
Onlar Amerika tarihiyse
siz ikiniz dört büyük eski medeniyetsiniz.
Mısır ve Mezopotamya gibisiniz.
Korkma yani. Geri çekilme.
Çekilmedim.
Yo, son zamanlarda çok geri çekildin, ezilip büzüldün.
Yaşlandın da.
Nasıl ya? Sahi mi?
Hoşlanıyorsan hoşlanıyorsun yani!
Bak.
Kalbin de atmaya başlıyor mu?
Birinin kalbi atmıyorsa nasıl yaşasın ki?
Onu demiyorum ya.
Hani birinden hoşlanıyorsan
kalbin daha hızlı atar ya, onu diyorum.
Tabii ki.
Onunlayken kalbim küt küt atıyor.
O başkasıylayken de.
Geleneksel Kore davullarının hızlı, gürleyen temposu gibi mi?
Ne? Ne saçmalıyorsun ya?
Dediklerimi boş ver.
Unut gitsin.
Seok-ryu nasıl peki? İyi mi?
Bilmiyorum.
Bizim kızın bu ara pek iştahı yok.
O da mı yaşlanıyor?
Eskiden hiçbir yediği dokunmazdı.
Cidden.
HYEON-JUN
İlacını almayı unutma.
Bundan bıktım artık.
Geç oldu. Yat hadi.
İyi geceler Seok-ryu.
Hastalandıktan sonra her gece yatağa uzanıp düşünürdüm.
"Neden kanser deniyor?"
İsimler her şey için önemlidir.
"Kanser" çok kasvetli, korkutucu.
"Çiçek. Ay. Yıldız."
Daha canlı ve neşeli bir adı olsaydı daha iyi olurdu.
Ne yüzsüz ya.
-Baba, ben… -Kaçtım.
-Kolay gelsin. -Hoşça kal.
Yemek kursuna gitmene engel olmayacağım.
Öğrenmekten zarar gelmez.
Sana faydası olur.
-Cidden mi? -Tabii.
Hayatta kalmak için şart. Harika bir hobi.
Öğrendiğin beceriler evlenince işe yarar.
Onu da düşündüm.
İstemiyorsan Amerika'ya gitme.
Onun yerine burada iş bulursun.
Bu deneyimle kolayca büyük bir şirkete girersin.
Anne.
Biraz aylaklık edebilirsin.
Ama o kadar deneyimin var. Geleceğini düşün.
Geleceğime ben karar veririm.
O da aşçılık.
Saçmalama.
Babanla ben buna asla izin vermeyiz.
Hangi anne evladının hatasına seyirci kalır?
Hata yapmıyorum. Doğru yoldayım.
Şu ana dek yolumun ne olduğunu bile bilmiyordum.
Deli gibi koşturuyordum ama sonunda yolumu buldum.
Zorluklarla dolu bir yol bu. Anca yerinde sayarsın!
Vaktini harcamayı bırak ve iş bul.
Tavsiyemin değeri yok mu artık?
Seni ne zorluklarla büyüttüm. Kendi başarın mı sence?
Niye geciktin?
Açlıktan öldüm yahu.
Ne? Sözleştik de benim mi haberim yok?
-Yine annenle mi atıştın? -Kendi işine bak.
Bir şeyler yiyelim.
Ne gibi?
Yemek için seçe seçe bunu mu seçtin?
Şu yulaf lapası gibi perişan göründüğün için. Ne oldu?
Ulan…
Ye hadi. Tadına bak.
Değerli bir öğünü şununla harcadığıma kızıyorum.
Ne bu?
-Neden böyle güzel? -Değil mi?
Burası güzel bir yer.
Seni sıradan bir yere götürmem.
Ne diyorsun ya? Çabuk, ye hadi.
Tamam.
Çok güzeldi.
Az önce söylenene bak. Tabağı da yiyeceksin sandım.
Tabii. Demir çubukları bile yerim.
Bu tabak ne ki?
Ne? Yine mi hasta oldun?
Bu biraz yavan olduğundan canım tteokbokki çekti.
Onca şeyden sonra yer kaldı mı ki?
Yer açarım.
Tuvalete gidiyorum.
Pardon, tuvalet kâğıdı var mı?
Yok, şuradakini alın.
Evet, fazlası için yer açmalısın.
Ona abayı yaktım galiba.
Çok mu hızlı yedim?
Yine dumping sendromu başladı.
Oha, vücudu çok iyiymiş.
Şu sırta bak.
Vay be, tek reklamla yüzlerce bin kazanmışsın.
Keşke bana da bir teklif gelse.
YENİ ÜRÜNÜMÜZÜ TANITMANIZI İSTİYORUZ
İşte! Hayatımı değiştirecek fırsat!
Gör bak Seok-ryu. Başarılı olacağım. Görürsen sen.
Teşekkürler.
Bu ilk tanıtım işim. Ne yapmalıyım?
Çok tatlı.
Bu ne?
Sahiden de birlikte çok fotomuz yok mu?
Ödüm koptu!
O neydi?
Ne oluyor?
Amanın.
Amanın. Bu nasıl oldu?
İyi misin? Bir şey oldu mu?
Yok, iyiyim.
Çamaşır makinesi birden…
Tehlikeli. Git otur. Ben temizlerim.
Tamam, olur.
Temizlik bitti.
Elektrik süpürgesi de yaptım ama kırık olabilir.
Yalın ayak dolaşma.
Çamaşır makinesi için de
tamirci çağırırım.
Dur.
Ayağın kanıyor!
Ben yaparım, dedim.
Ben yaparım.
İyi de ben acil serviste profesörüm.
Profesörlerin ayağı da cama basınca kanar.
Battı.
Mızmızmış da.
Benim de herkes gibi canım yanıyor.
Reseptörler ayrım yapmaz.
-Ne? -Biliyor muydun?
Acı reseptörleri fiziksel acıyla ruhsal acıyı ayırt etmez.
Cam kırığı veya kalp kırıklığı fark etmez,
tepki aynı olur.
Öyle mi?
Bitti.
Benden söylemesi yani.
Ben gideyim.
Baksana.
Ramyeon ister misin?
Bana bakmayı bırak.
Tabii!
Kafasının arkasında göz mü var yahu?
Güzelmiş. Erişte diri olmuş.
-Tam kıvamında. -Evet.
Ramyeon yapmak bilimdir.
Daha denemedim
ama tarifi bildiğim sürece her şeyi yaparım.
Eski günleri hatırlattı.
Okulun oradaki yurdumda bunu sıkça yerdik.
Hatırlıyor musun?
Kadavra üstünde
anatomi çalıştıktan sonra ramyeon'u kusardın.
Hiç kusmadım.
Kustun. Betin benzin atardı. Asıl sen ceset gibi görünürdün.
Ne diyorsun yahu?
En baştan umut vadeden bir genç yetenektim.
Sahiden de umut vadeden bir yetenektin.
Senin kadar sıkı çalışanı hiç görmemiştim.
Burada ne işin var?
Yemeğimizi yedik ya.
-Al. -Teşekkürler.
-Yemek için sağ ol. -Şunu da al.
Bu ilginç siyah poşet de ne böyle?
Tteokbokki mi?
Semptomlarına göre alırsın.
Tüh be.
Bunlara ihtiyacım yok.
İşe gitmeliyim. Yarın tavuklu lapa yeriz.
-Seninle yiyeceğim ne malum? -Görüşürüz.
Selam, yoldayım. Tamam.
Salak ya, bir sürü şey almış. Çok da ağır.
Kıpırdama!
Ne? Ne oldu? Hayırdır?
O sütü benim dolabımdan mı aşırdın?
-Aşırmışsın. -Evet.
Aynen, öyle denebilir. Neden?
Onu dikkatlice bırak.
-Ne? -Yok, dur.
Ver şunu.
Yuh! Alt tarafı süt. Pintilik…
Alt tarafı süt değil!
Hayatım bu süte bağlı.
Neden odandaki birçok şey bir şeye bağlı?
Şirketimizin başarısının da o ağaca bağlı olduğunu söylemiştin! Eyvah!
Şimdi ne oldu?
Şirketimiz.
-Ne? -Şirketimiz soluyor.
Daha açmadık.
Merhaba.
Sorun şu.
Ağacımı kurtarır mısınız?
Bu ağacı mı?
Evet.
Tamam.
Acil durum sanmıştım.
Paniğe kapılmış gibiydiniz.
Birden solmaya başladığından acil durum olduğunu düşündüm.
Ağaçla çok konuşmuyorsunuz galiba.
Konuşmak derken?
Bitkileri duymuyoruz ama onlar da konuşur.
Yorgun, aç olduklarını söylerler.
Mesela bu çok nemli olduğunu söylüyor.
Bu da meyve vermesini engeller.
Meyve mi veriyor?
-Çiçek de açıyor mu? -Tabii.
Bu arkadaş bu yıl çok yoğun.
Öyleyse…
Ağacımı dinlemek için ne yapmalıyım?
Bugün kömür balığı pişiriyordum.
Bence et, balıktan daha iyi. Canım nasıl domuz eti çekti.
Dersin bitti mi?
Bugün çok mutluydun.
Ne?
Çok güzel gülümsüyordun.
Tanıdık normal hâline dönmüş gibiydin.
Normal hâlim nasıldı ki?
Kaliforniya güneşinden parlaktın.
Parlak, pozitif ve enerji dolu.
Aç hadi.
Bu ne?
En son bahsettiğim yemek okulu var ya?
Bir yurt dışı eğitim ofisinden aldım.
Bunu yapacaksan
başarısız olmaman için düzgün yapmanı istiyorum.
İçinde bir şey daha var.
-Yoksa bu… -Evet.
Ardında bıraktığın
nişan yüzüğü.
Tıpkı tekrar hayal kurmaya başladığın gibi
biz de tekrar başlayalım.
Yine sana destek olayım.
Beraber olalım.
Reflekslerin iyiymiş.
Eski sporcu olarak gurur kaynağım.
Bana mı bu?
SSING-SSING DONDURMA
Bu dondurmayı hep paylaşmak lazım.
Katılıyorum.
Bu gece ne yıldız ne ay var.
Ona sordun mu?
O an niye onu seçmiş?
-O gece… -Evlenme teklif etti.
Ne?
Hyeon-jun bana evlenme teklif etti.
Oha, delirmiş galiba.
Bari saygılı olayım demiştim
ama çok sinirimi bozuyor.
Ne yapıyor bu? Artık çok geç.
Ya geç değilse?
Ne?
İkinci kez teklif ettiğinde böyle düşündüm.
"Belki çok geç değildir."
Beni sürekli iyi zamanlara götürüyor.
Kalbime esen bir meltem gibi.
Kapattığım kitap tekrar açıldı.
Tüm unutulmuş anılarımı hatırladım.
Tanıştığımızda yediğimiz osam bulgogi.
Çok güzeldi.
Öyle şeyler işte.
Ben buradayken bile mi?
Evet.
Sana
açılmama rağmen mi?
Evet.
O yüzden mi hastaneye benim yerime onunla gittin?
Evet, içgüdüseldi.
Genelde
insanlar hastayken çok hassas ve dürüst olur.
Bilinçaltımdan ona yaslandım galiba.
Bana yaslanamaz mısın?
Benim gözümde
sen hâlâ
çocuk parkında ağlayan beş yaşındaki çocuksun.
Dondurma paylaştığım çocukluk arkadaşı.
Annemin arkadaşının başarılı oğlu.
Çok acımasızsın.
Nasıl böyle…
Bir şey dememe engel oluyorsun.
Bil diye söylüyorum. Yanlışın var.
Benden hoşlanmıyorsun. Aklına kazınmışım.
Biliyor muydun?
Yavru ördek
gördüğü ilk şeyi annesi sanıp peşinden gidermiş.
Öyle bir şey.
Ben de senin için anne ördek gibiyim.
Öyle sonuca varma hemen.
Hislerinin önemi yok.
Beni sevmiyor olabilirsin.
Ama
nasıl hissettiğimi söyleme.
Senden ne kadar hoşlansam da
buna hakkın yok.
-Seung-hyo… -Sütün miadı daha dolmadı.
Artık çocuk parkından korkmuyorum.
Yazıyı gördün mü?
"Her gün bir gülümsemeyle
orayı eş dost için yuvaya dönüştürmemize izin veriyorlar.
Her gün canımızı koruyan kahraman paramediklere olan saygımı
bir kez daha ifade etmek isterim."
Resmimizi bile koymuşlar.
İyi ki yüzüme maske yapmışım.
Linki göndersene.
Eşime göstereyim.
Başüstüne.
-Jung, süper bir yazı değil mi? -Ne?
Bilmem. Daha okumadım.
Ne? Bizimle ilgili yahu.
Adam çok emek vermiş. Okumalısın.
Öyle şeyleri takmıyorum.
Hadi, işine bak sen.
Bu arada resmin çok güzel çıkmış.
PARAMEDİKLER ÇOK HAVALI
MUHTEŞEMLER SAĞ OLSUNLAR
GELGİT DÜZLÜKÇÜ
Direkt gir, demiştim. Niye beni dışarı çağırıyorsun?
Herkes işle meşgul olduğundan rahatsız etmek istemedim.
Ben meşgul değil miyim?
Öyle demek istemedim.
Şunu diğerleriyle paylaş lütfen.
Memuruz. Bunu kabul edemeyiz.
Muhabir olarak değil, meslektaş olarak veriyorum.
Bir günlüğüne olsa bile.
Bir şeyleri reddetmeyi zorlaştırmakta ustasın.
Sağ ol.
O yazıyı yazmama yardım ettiğin için sağ ol.
Sayende motivasyonum geri geldi.
Ben mi? Ne yaptım ki?
Bir şeyden vazgeçme.
Babam ben küçükken öldü.
Nasıl olduğunu bilirim.
Annem benim için fedakârlık yapsaydı
hiç hoşuma gitmezdi.
Biri arabasından indi,
yolu açmak için trafiği yönlendirdi.
Süper kahraman gibiydi.
-Yardım ettin işte. -Ne?
Ben gideyim artık.
Güle güle.
SİZİ SEVİYORUM GELGİT DÜZLÜKLERİ
-Dan-ho. -Efendim?
Bundan sonra şu tişörtü giyme.
Ne? Neden?
Giyme diyorsam giyme.
Başka tişörtün mü yok?
En sevdiğin bu mu?
Yok ama yumuşacık ve esnek.
Tabii. Ben sana daha güzelini alırım. Şunu giymeyi bırak.
Bana niye kıyafet alasın ki?
Meslektaşız, dedin ya.
Birbirimize tişört alamaz mıyız?
Yok, olay o değil.
Görüşürüz.
-Ne? -Uza hadi.
Yakında EKG çektirmeliyim.
Bir sorun var.
Ama…
Sorun çözüldü.
Çok teşekkürler.
Cam neden kırılmış ki?
Şey…
Şunu makinede buldum.
Yok artık.
Bir saniye.
Bunun makinede ne işi…
Sanırım kaşık yüzünden.
Büyük sorun olabilirdi.
Teşekkürler. İyi günler.
-Tamamdır. İyi günler. -Çok teşekkürler.
-Elinize sağlık. -Ne demek.
-İyi günler. -Size de.
Bir şey mi bozuldu?
Yok bir şey.
Selam Seung-hyo.
Bu ara uyumakta zorlanıyor musun?
Hayır. Neden?
Solgun görünüyorsun, geceleri ışığın açık.
İşle meşguldüm.
Anladım. Kıyamam ya.
Aç hadi. Aç.
Alo?
Selam Myeong-u.
Ne?
-Myeong-u! -Bay Choi.
İnşaatı durdurmamızı mı söylediler? Hayırdır?
Bölge müdürlüğü şikâyet üstüne durdurdu.
Dur.
Bölgedeki herkesten izin aldık. Bu nereden çıktı?
Yan komşu şikâyet etmiş.
Işık ve manzara hakkı mı neymiş.
Çok saçma. Kaç kez kontrol ettim.
Biliyorum.
Kural ihlali
olmasın diye yetkiliyle görüştüm.
Görüştün de yetkili kişi değişmiş.
Yani her şeyi baştan yapacağız.
Önce şikâyet eden kişiyle görüşelim.
Onu ikna etmek önceliğimiz.
Bak sen!
Bu harika binayı yapmaya çalışanlar sonunda gelmiş!
İti an, çomağı hazırla. Geldi.
Merhaba efendim.
Bu binayı tasarlayan mimarlık ofisinin CEO'suyum.
İnşaat esnasında ne gibi rahatsızlıklar yaşadığınızı sorabilir miyim?
Çok vardı, hepsini söyleyemem!
Konuşmaya gerek yok. Hemen sona erdirin.
Beyefendi, en son inşaata onay vermiştiniz.
Arsaya ev yapmanıza izin verdim,
gökdelen değil!
Yaşlanınca daha fazla gün ışığı lazım
ama bu ev ömrümü kısaltacak!
Evim azıcık güneş görüyor.
Gökyüzünün yarısı kapandı.
Bu kadar mı yani?
Zeminde kayma olmuş.
Çiçekler de gürültüden solmuş.
Tamam, öyle olsun. Bunları anlarım.
Ama yer altı suyu bizim yüzümüzden mi çıktı?
Fazla abartı değil mi ya?
Yine de suyu çıkarmak için
elbise askısıyla gelmesi komik değil miydi?
Cidden komikti.
-Böyle oynattı! -Evet!
İkiniz çıkabilirsiniz.
-Pardon. -Özür dilerim.
Bence planı buydu zaten.
Şantiyeye her gelişinde sorular sordu.
Her şeyi yakından inceledi.
Adamın asıl derdi para.
Başta onay verdi, şimdi tereddüt ediyor.
Ne yapacağız peki?
İyi de proje iş birliği sözleşmesini zaten almadık mı?
Evet, böyle bir şey olursa diye aldık.
Kamu davası gibi en kötü durumda bile geçersiz sayılabilir.
Of ya! Ben bunu nasıl düşünemedim?
Değil mi? Kim almıştı?
-Ben. -Git getir.
Bu vesileyle onlara imzalı belgenin önemini gösterelim.
Gülmeyi bırak da getir!
-Hemen gelirim. -Tamam.
Sorun çözüldü yani.
KANG DAN-HO'NUN KARMAŞIK MERAKI ÇAĞIN KAHRAMANLARI
Monitörün içine düş bari.
Niye böyle arkamda bitip duruyorsun?
Bozuşuruz bak.
-İş yerinde taciz diye şikâyet ederim. -Ben de seni.
"Bir muhabir taraflı haber yapıyor" derim.
Ne zaman öyle yapmışım?
Birden onun yüzünden deneyimlerini yazasın
geldi ya?
Paramedik tanıdığın var ya?
-Şey… -Tahmin etmiştim.
Sözcüklerindeki sevgiyi hissettim.
Haklıymışım.
Süjeye olan aşkındanmış.
Öyle değil.
Bu yazıda bir kişisel yargı varsa
saygı ve hürmettendir.
-Tamam mı? Evet. -Öyle mi? Tamam.
Öyle mi? Anladım.
Kız da cidden güzelmiş yalnız.
İyi şanslar!
Birinin tipine iltifat etmek de yargıdır.
Hem bana şans dileme!
İyi şanslar Dan-ho.
Hey! Sen de kulak kabartma.
Duyuluyor, ne yapayım?
-Sus. -Kızın tipi nasıl?
"Kahramanlığın hakiki özünü bu paramediklerin ruhunda görüyorum.
Bunu düşündüm de.
Yenilmezler'de paramedikler olsaydı
Thanos'u daha kolay yenmezler miydi?"
Vay be.
Güzel yazı.
Bak.
"Güzel" demek az kalır.
Tarihe geçecek bir şaheser bu.
Durumu bizzat yaşamış birinin kaleminden çıktığı çok belli.
Var ya, o gün de harıl harıl çalışmıştı.
Muhtemelen sırf klavyeye dokunmuş bu minik ellerle
elinden geldiğince yardım etmeye çalıştı.
Ay. Bence normalde de öyle.
Başkalarına örnek olan adil biri.
Gelgit Düzlükçü Adam olmasının sebebi de buydu herhâlde.
Gelgit Düzlükçü Adam'a fena vuruldun.
Aşkın dibine vurdun. Artık kolay kolay kurtulamazsın.
Ne?
Yarım saattir ondan konuştuğunun farkında mısın?
O şeyden ya…
Sen var ya…
Yazı güzel diye konuştum yani.
Profesyonelliğini övüyordum.
Ay, çok komik.
İnsanlar işte başarı gösterdiğinde genelde havalı görünür.
Seung-hyo bile tasarım yaparken fena görünmüyor.
Ne diyorsun ya?
Seung-hyo mu? Saçmalama.
Baksana.
Bu ara sana bir şey dedi mi?
Bilmem. Bir süredir görüşmedik.
Öyle mi?
Evet, aynen öyle.
Evet.
Evet, anlıyorum.
-Yetkili ne dedi? -Tahmin ettiğimiz gibi.
Şikâyet alınca inşaatı durdurmaktan başka çareleri yokmuş.
Uzlaşmamızı önerdi.
Tekrar görüşeyim mi?
Yine olmazsa makul bir fiyatta anlaşırız.
Hayır.
Mantıksız taleplere boyun eğersek daha çok kişi bizi sömürür.
Kötü örnek oluşturamayız.
Gel.
Selam.
Sözleşmeyi getirdin mi?
Şey…
Özür dilerim Bay Choi.
Sözleşmeyi…
Kaybetmişim.
-Ne? -Ne?
Nereye gitti bu sözleşme?
Hiçbir fikrim yok.
O gün alıp güvenli bir yere koydum.
Kitaplığa, masama, bagajıma baktım.
Saatlerce aradım ama bulamadım.
Şaka mı bu? Elinden bu kadarı mı geliyor?
-Özür dilerim. -Özür yetmez!
Bir özürle düzelecek şey mi bu?
-Myeong-u, dur. -Yani…
Sinirlenme. Sakin ol.
-Hyeong-chan. -Efendim?
Hatanın vahametinin farkında mısın?
Şirkete ciddi bir zarar verdim.
Yanılmıyorsun.
İnşaat ertelenince program aksayacak
ve masraflar artacak.
Peki bundan daha önemli olan ne?
Bilmiyorum efendim.
Git bir düşün.
Cevabı bulmadan da gelme.
Başüstüne.
Özür dilerim.
Cevap ne ki? Ben de cevabı bilmiyorum.
Bu yüzden kafayı yiyeceğim.
Yere para falan mı düşürdün?
-Niye başın önde yürüyorsun? -Selam Mi-suk teyze.
Yemek yedin mi?
Niye yemek veriyorsunuz? Sizi kandırdığım için kızmadınız mı?
Ben de kendimi anlamıyorum.
Ama elimde değil işte, bir derdin olduğu belli.
Nasıl anladınız?
Seni ben büyüttüm.
Evladım gibisin.
Mi-suk teyze,
Seok-ryu olayını söylemediğim için üzgünüm.
Senin suçun yok ki.
Acısını senden çıkarmamalıydım.
Ama şöyle ki
Seok-ryu bu konuda ciddi.
Beni hoş gördüğünüz gibi onu da göremez misiniz?
Ye hadi.
Duymak istemediğinizden mi gidiyorsunuz?
Mahalle toplantısı var. Kaçırırsam ceza yerim.
Ceza mı?
Ne kadar?
Sizinle masaya oturmanın bedeli nedir?
Vay! Han Suk-kyu'yu taklit ederek parasıyla hava atıyor.
-İstediğin kadar ye. -Tamam.
-Evde olduğunu bilmiyordum. -Ben de senin.
Annem nerede?
-Mahalle toplantısına gitti. -Anladım.
Ye hadi.
Niye kaçıyorsun?
Kaçmıyorum.
Bir şey içmek için mutfağa gelmiştim ama unuttum.
DAEHAN SÜTÜ
Choisseung.
Ne?
Şu sütü at.
Ne?
Önden cevap veriyorum.
Benim için
dosttan fazlası olamazsın.
Tek diyeceğin bu mu?
Evet, üzgünüm.
Tekrar düşünme ihtimalin yok mu?
Yok.
Birkaç gün garip gelse de yakında geçer.
Dostluğumuz böyle bir şey yüzünden öyle kolay bozulmaz.
Yemeğini ye hadi. Gitmeden tabakları eviyeye koyarsın.
Dostluk mu?
Artık öyle bir şey yok.
Hyeon-jun,
hastalığımı hatırlıyor musun?
Midemin üçte ikisi alınmıştı
ve kemoterapiden sonra 10 kilo vermiştim.
Kemoterapinin
zor olduğunu duydum.
Sorun değil.
Ameliyatı kolayca atlattım.
Bae Seok-ryu'yum ben. Bunu da atlatırım.
Merak etme.
İyileşir iyileşmez
Salar de Uyuni'ye gidelim mi?
-Uyuni mi? -Evet.
Ya da dur.
Machu Picchu'yu görmeye Peru'ya mı gitsek?
Machu Picchu.
-Peru. -Sen nereyi istersin?
-İkisi de olur. -İkisi de mi?
Bana uyar.
-İşe geri dönmek için başvurdum. -Hemen mi?
Şu an çok daha iyiyim. İşe dönsem iyi olur.
Abartmıyor musun?
Nereye kadar böyle duracağım?
Hastalandıysam hastalandım.
Azmimle her şeyi aşarım.
Seok-ryu, inanılmazsın.
Seni izlerken ben de öyle düşündüm.
Sandığımdan çok daha güçlü ve dayanıklıymışsın.
Sana saygı duyuyorum.
Ve seni seviyorum.
Seok-ryu.
Raymond bizi Palm Springs'teki yazlığına davet etti.
Seni de çağırdı.
Evde kalmak istiyorum.
Yapma böyle. Gidelim.
Epeydir bir yere gitmedik.
Günlerimiz hastane, ev ve işte geçti.
Hayır, istemiyorum.
Doktor depresyon için bol bol güneş ışığı önerdi.
Terapilerine düzenli gidiyor musun?
İlaçları alıyor musun?
Evet.
Tamam.
Öyleyse iyileşirsin.
Raymond'a gelemeyeceğimizi söylerim.
Düğün telaşındayız, derim.
Bu arada duydunuz mu?
Üç yıl önce de o yüzden işe ara vermiş.
O mu? Başına ciddi bir şey gelmiş.
Mide kanseriymiş.
Cidden mi?
Evet.
Resmen ölümüne çalıştıktan sonra
ofise dönmesi delilik değil de ne?
Tam bir sadık it.
Aynen.
Bu kız kendine bakmayı hiç bilmiyor galiba.
Zavallı kız.
Ne yaptığını sanıyorsun sen?
Seok-ryu?
Bana nasıl güvenmezsin?
Peki neden telefonunu açmadın?
Önce sen benimle iletişimi kestin.
Yine de…
Böyle gelmen şart mıydı?
Ne?
Benden utanıyor musun?
-Utandın mı? -Yok, ondan değil.
Çalıştığım herkes oradaydı.
Nişanlım olarak beni düşünmeliydin.
Gerçekten nişanlın mıyım ki?
-Ne? -Nişanlın hasta.
Zor bir dönemden geçiyor. Sense partiye gitmek istedin.
Hislerim umurunda değil.
Partide diğerleriyle eğlenmek mi istedin?
Evet.
İstedim.
Bırak nefes alayım!
Sen hasta olunca
her şeyden vazgeçtim.
İşten izin alıp seninle ilgilendim.
Golfe, gezmeye, dostlarıma, hayatıma ara verdim.
Biraz daha dayanırsam işler düzelir sandım.
Çünkü sen güçlüsün ve bunu yeneceksin!
Biz…
Çünkü bunu birlikte aşacağız.
Peki birden ne oldu?
Bu kahrolası depresyon…
"Bu kahrolası depresyon" mu?
Böyle mi düşünüyordun?
Hani beni anlıyordun?
Nasıl anlayayım?
Seni nasıl anlayabilirim?
Tedavin bitti ama artık eski hâlinden eser yok.
Tanıdığım Seok-ryu değilsin. Bunu nasıl kabul edeyim?
Lütfen kendine gel.
Bu depresyon daha ne kadar sürecek?
Beni de kendinle birlikte
dibe çekince mi duracaksın?
Seok-ryu.
Bak, az önce dediğim…
Ben zaten dibe vurdum.
Hyeon-jun.
Az önce biz de dibe vurduk.
Yüzük çok büyük geldi.
-Eskiden tam oturuyordu. -Kilo verdiğin içindir.
Sorun değil. Amerika'ya dönünce daralttırırız.
Yüzüğü düzeltebiliriz.
Ama ilişkimizi düzeltmeyiz.
Seok-ryu.
O zaman olanlar için
gerçekten özür dilerim.
Benim için çok zordu.
-Yorgundum, aklımı yitirmiştim. -Özür dilmene gerek yok.
Gerçekten elinden geleni yaptın.
Bunu en iyi ben bilirim.
Ama benim için çok fazla.
Sonuçta
gelecek sene nüksetti mi diye endişe edeceğim.
Ondan sonraki sene de.
Beş yıl boyunca nüksetmese bile
tam olarak kurtulmayacağım.
Daima ölümün eşiğinde olacağım.
Biraz endişeli ve üzgün olacağım.
Hayatım böyle geçecek.
O yüzden
artık aşka ihtiyacım yok.
Midemin geri kalanı
hayalimi zar zor hazmediyor zaten.
Endoskopide ameliyat yerinde iltihap tespit edildi.
Yüksek olasılıkla sadece iltihap
ama emin olmak için biyopsi yaptık.
Sonuç birkaç güne çıkar.
Güzel.
Doğrusu buydu.
Doğrusu bu.
Ne oldu?
Yemeğim kötü mü olmuş?
Ondan değil.
Hiç iştahım yok.
Yine de yemelisin.
Dengeli büyüme ve gelişim çocuğun sorumluluğudur.
Çocukların ne çok sorumluluğu var.
Şu havucu yemeliyim.
Dişimi fırçalamalıyım.
Erken yatmalıyım.
YEON-DU'NUN BAKICISI
Alo?
İyi misin?
Tabii, sağlığın daha önemli.
Hastaneye git. Sonucu alınca bana haber ver.
Tamam.
Ne olmuş?
Bakıcın banyoda düşüp belini incitmiş.
Anlaşılan bugün benimle takılacaksın.
Hani bugün önemli bir röportajın vardı?
Hiçbir şey senden daha önemli değil.
Yok, gitmelisin.
Oynayabileceğim bir arkadaşım var.
Kim?
Benimle mi takılacaksın?
Evet.
Çok isterim! Çok sevindim! Ama…
Ne yapacağım?
Bugün önemli bir işim var.
Tam oraya gidiyordum.
Kusura bakma.
Mantıksız bir istekti galiba?
Yeon-du, Bayan Jung'la başka zaman takılırız.
Dur!
Süper bir fikrim var.
Mo-eum arayıp söyledi.
Merak etme, biz ilgileniriz.
-Selam. -Teşekkürler.
Aralarına otur.
Çok tatlısın.
Eli boş gelmek istemedim. Buyurun lütfen.
Amanın. Zahmet etmeseydin.
Bu ne ki?
Gıda takviyesi. Kan şekerini düzenliyor.
Hadi be!
Yemekten sonra kan şekerim yükseliyor. Çok yerinde bir hediye.
Çok teşekkürler.
Hepimiz denesek mi?
Olur tabii.
Teşekkürler.
Ayıp etmek istemem
ama Yeon-du'ya çok iyi bakın lütfen.
Merak etme.
Yeon-du, ben sonra gelirim.
İyi günler.
Dikkatli sür, bir daha takılıp düşme.
-Tamam. -Amanın.
Kolay gelsin.
-Makas. -Tamam.
İki tane içsem olur mu?
Bir tane iç.
Jae-suk, o kimdi?
-Komşumuz. -Müşteri mi?
Öyleydi.
-İster misin? -Almayayım.
Neden?
Adın ne?
Kang Yeon-du.
İlkbaharda doğdum.
İsmim "zinde yaşam" anlamına geliyor.
Kıştan sonra beliren ilk yaprakların canlı rengi gibi.
Ne güzel isim.
Çok zeki ve akıllısın galiba?
Babası muhabir olduğundan zeki tabii.
O yüzden "Kimse dokunamaz" dedin yani.
Evet.
Yeon-du.
Bugün çok eğlenelim.
Sırf biz eğlenecek değiliz ya.
Değil mi?
Al bakalım.
Teyzenden hediye.
Teyzeden çok nine gibisin.
-Ne? -Yok artık.
Nine mi?
İnsanlar hâlâ kırklarımın başında olduğumu sanıyor.
Bilemedim.
Çocuktan al haberi, derler.
Bu da kesin babası gibi muhabir olur.
Şimdiden pek dobra.
Kolajen tüketimimi artırayım.
Neyse, şu senin olsun.
Teşekkürler.
-Çocuklar kırmızı ginseng yiyebilir mi? -Tabii.
İçinde faydalı şeyler var.
Adı neydi?
Safran.
O kadar ilaç aldığın hâlde bilmiyor musun?
Ne?
Safran değil bu. Saponin olmasın?
Evet, öyle.
Bence de saponin.
-Saponin… -Ben…
Ben de öyle dedim.
Evet, tabii.
Sen "safran" dedin.
Yok, yanlış telaffuz ettim.
-Hey. -Pes doğrusu!
Beni yanlış duyduğunuz ortada.
Yok artık.
Koskoca Seo Hye-suk'un itibarı yerle bir oldu.
Safran işte. Deterjan ismi gibi.
Saponin olduğunu ben de biliyorum.
Saponin!
-Saponin! -Değil mi?
Safran baharat. Çok pahalıdır.
-Çok ilginç! -Aynen.
İnsanların dikkatini çekmek için ne yazmalıyım?
Mesela "Badici kası mı istersiniz?
Bu ürünü size özel olarak özenle seçtim.
Çok uygun fiyata satın alacaksınız."
Besin değerleri yok mu?
Of ya.
Bu nereden çıktı?
Hani bugün gelemeyecektiniz?
Bu onaylanmamış ürünü millete satmaya mı çalışıyorsun?
Ne?
Tanıtmak için teklif aldım
ama daha paylaşmadım.
Birkaç resim çektim.
-Çık dışarı. -Peki.
Hayır.
Salonumu terk et.
Senin gibilerden eğitmen olmaz.
Pardon?
Laf var, icraat yok. Tek derdin dış görünüş.
Hiçbir işte tutunamamışsın.
İşi şansa bırakmışsın.
Hayatın palavradan ibaret.
Ağır olmadı mı?
Neden? Haksız mıyım?
İçten yardım etmeyi istemeli,
birinin hayatından sorumlu olmalısın.
Senin tek derdin kolay para kazanıp asıl işinde aylaklık etmek.
-Bay Go. -Ne?
Senin gibi zibidiler yüzünden
millet işimizi hafife alıyor.
Hayret bir şey ya.
Peki, ayrılıyorum.
Ufacık salonunda nutuk çekiyorsun.
Bebeye bak ya!
Dong-jin!
Gel.
İSTİFA MEKTUBU
Cevabın bu mu?
Hayır.
Cevabı henüz bulamadım.
Ancak böyle sorumluluk alabilirim.
-Ne? -Bay Yoon.
Amanın, çok sıcak.
-Hey! -Aman!
-Normal davransan olmaz mı? -Yeni, havalı bir şey denemek istedim.
Hiç havalı değildi.
Ya fıskiyeler devreye girseydi?
-Buryeong-dong'u hallettik. -Ne?
-Nasıl? -İhtiyarla anlaştık.
Su tesisatını yenileyeceğiz.
İnatçı patronun öyle istedi.
Hayır, çok saçma.
Bizim suçumuz değildi.
Haklısın.
Böyle bir gerçekle uzlaşacak bir değilim.
Cevabım bu.
Sen de Atelier In'in değerli bir üyesisin.
Bizim gözümüzde şirketin kâr ve zararlarından değerlisin.
Bay Choi.
Yani
bu hatandan ders almaya bak.
Burada hata yaptıkça, engellerle karşılaştıkça, yıkıldıkça
cevabı aramaya devam et.
Peki efendim. Çok çalışacağım.
-Git otur. -Başüstüne.
Süpersin ya.
Bugün çok havalısın da.
Valla öyle!
Tüm havalı şeyleri kendi yapıyor.
Seung-hyo doğuştan dâhi mi acaba?
Değil tabii.
Onun da çok hatası oldu.
Şu an kendi deneyimlerine göre konuşuyor.
Niye öyle bir şey uydurdun?
İkna edici olmadı mı?
Yok artık.
Müşteri sana zorluk çıkardı mı?
Hiç sorma.
Üç gün boyunca beni nasıl haşladığını düşünürsek…
-Oy! -Seung-hyo değil miydi?
-Ne? -Ben mi?
Evet.
Sana söyleyecektim.
Göz altı torban var.
Yanakların kızarmış, ateşin var gibi.
Hey, çekil.
Ne oluyor?
Hasta mısın?
Ne hastası ya?
Turp gibiyim. Ne diyorsun?
Hasta değilim.
Bir tuhafsın.
-Bay Choi! -Hey!
Neyin var? İyi misin?
Ne? Evet.
Anne!
Anne, gitme!
Sen niye ağlıyorsun?
Hâlâ bebek misin?
Bebek değilim.
Annen işe gidiyor. Öyle ağlıyorsan bebeksindir.
Ağlamıyorum.
Bunlar dün kazandığım ddakji'ler.
Hepsini sana vereyim.
Yarın don-ateş oynarken
seni sobelerim.
Bu kıyağımı da unutma.
-Anladın mı? -Sobelenmek iyi değil ki.
Öyleyse sana Pikachu domuz kotleti ısmarlarım.
Paran var mı?
Tteokbokki yeriz.
Babama gideriz.
Yürü.
Anne.
Seok-ryu.
Cidden gelmişsin.
Çok sevindim.
Hoş geldin.
Merhaba.
Selam.
Bugün emrivaki oldu. Çok özür dilerim.
Zorluk yaşadınız mı?
Hiçbir zorluk yaşamadık.
İri, iğrenç çocuklara alışkınım.
Ufak bir çocuk görmek hoşuma gitti.
-Onu ara sıra bize bırak. -Eksik olmayın.
Ne demek.
Yeon-du nerede?
Jung şefim?
Sessiz ol.
Uyuyor.
Tamam. Onu uyandırıp eve götürmeliyim.
Sonra uyandırırsın.
-Onu biraz daha izleyeyim. -Peki.
Ne kadar görürsem göreyim onu görmeye doyamıyorum.
Şu güzelliğe bak ya!
Gözleri ne güzel.
Burnu da güzel.
Her yeri çok güzel.
Değil mi? Benim kızım olsa da beni her seferinde hayrete düşürüyor.
Keşke Yeon-du benim de kızım olsa.
Evet…
-Ne? -Öyle demek istemedim.
Çok güzel olduğu için yani.
Anladım. Yanlış bir fikre kapılmadım.
Peki.
Ne kadar tatlı. Hiç değişmemişsin.
Efendim?
Ne?
Ne dedim ben?
Tatlı olduğumu söyledin.
Sonuçta tüm hayvanlar ve insanlar bebekken tatlıdır.
Anladım.
Bu da Bay Choi galiba.
Şu da mahalle arkadaşın.
Üçünüz yakın gibisiniz.
Evet.
Benden önce arkadaşlardı.
Ben buraya taşınınca onlarla takılmaya başladım.
Birbirinize sık gidiyor musunuz?
Tabii ki.
Bu arada…
Seung-hyo dışında odama giren ilk adam sensin.
Adam mı?
Eyvah.
Niye öyle dediysem?
Şey… Aslında düşündüm de, ilk değil.
Klima bozulduğunda tamirci gelip tamir etmişti.
O da adamdı.
Yeğenlerim de hep erkek. Onları atlamışım.
-Anladım. -Evet.
Mo-eum, gel de yemek ye!
Dan-ho, yemeğe kalsana!
-Yemek ister misin? -Yemek mi?
Annem çok iyi aşçıdır.
Yemek süper olur.
-Yeon-du'yu uyandırayım mı? -Olur.
Uyandır hadi.
Yeon-du, uyan.
Aç gözünü.
Lütfen.
Neden her utanç verici anında yanında olduğumu sordun.
Sen neden ben hastayken hep yanımdasın?
Uyanık mısın?
İyi misin?
Neden geldin?
-Neden odama dalıyorsun? -Yani…
Bay Yoon söyledi, hiç kendinde değilmişsin.
Eve gitmeden önce bayılacak gibi olmuşsun, onu söylemek için aradı.
Gelince zile bastım.
Kapıyı açan olmadı.
Hastaysan beni aramalıydın.
Neden tek başına acı çekiyorsun?
Artık seni aramayacağım.
Bir şey olsa bile
sebep ne olursa olsun
bir daha olmaz.
Git hadi.
Ne yaparsan yap.
Benimle küssen bile önce yemeğini ye.
Dolapta yemek var mı? Gidip bakayım.
Bu evdekiler ne yiyor yahu?
Yok artık!
JEONGHEON ÜNİVERSİTE HASTANESİ
Bu ne?
TEŞHİS
24 HAZİRAN 2021 MİDE KANSERİ İÇİN KISMİ GASTREKTOMİ
KARIN AĞRISI ŞİKÂYETİ GÜNÜBİRLİK CERRAHİ
BAE SEOK-RYU
Baksana, dolabınız tamtakır.
Bizim evden bir şeyler getireyim…
Bu ne?
Bundan bir yanlışlık var, değil mi?
Senin ismin ne alaka?
Önce eve gitmeliydim.
Ama üşenip buraya geldim.
Bu da neyin nesi?
Bilmiyor musun? Teşhis işte.
Bir şey için lazımdı.
O gün almalıydım. İkinci kez gitmek zorunda kaldım.
Bu ne?
Bu yüzden mi döndün?
İşte bu yüzden sana söylemek istemedim.
Boş ver, tamam mı?
Şu dünyada dertleşeceğim son kişisin.
Hasta mısın?
Hastaydım.
-Peki şimdi? -İyiyim.
Sen…
Bunu bana nasıl söylemezsin?
Bu yüzden işte.
-Böyle yapacağını biliyordum. -Bak…
Senin için bu muyum sadece?
Dost olarak bu kadar mı değersizdim?
Hastasın. Bir de benim için üzülme.
Dinlenmelisin.
Mo-eum'a söyleyeyim de sana lapa getirsin.
Biraz dinlen!
Eve gitmeliyim.
Konuşmalıyız.
Sonra konuşuruz.
Sonrayı nasıl beklerim?
Sen…
Bana bunu nasıl yaparsın?
Seok-ryu.
Bunu daha ne kadar erteleyecektin?
Nereye kadar gizleyecektin?
Seung-hyo.
Hiç mantıklı değil!
Kimseye söylemeden böyle bir şeyle nasıl baş ettin?
Mide kanseri ameliyatı ciddi bir şey. Nasıl kimseye söylemezsin?
Kim kanser?
Dışarıdan duydum. Mide kanseri mi?
Kim kanser?
Kanser misin?
Gerçekten kanser misin?
Dürüst olmak gerekirse ilk Seung-hyo'yu aramak istemiştim.
Düşüp dizimi yaralayıp ağladığımdaki gibi
annemin bana sarılmasını istedim.
Arasaydım kanser önemsizmiş gibi gelir miydi?
Ciddiye almayıp toparlanabilir miydim?
"Yaşamak istiyorum" derken
çok ciddiydim.
HAYATTAKİ KARANLIK
HAYATIN IŞIĞI
LOVE NEXT DOOR
O zaman koşup Seok-ryu'ya gitmeliydim.
Karanlıkta o kadar sinyal göndermiş,
hepsini kaçırmışım.
Anne!
Evladı hasta olan
her anne baba evladı için Fizan'a bile gider.
Hani ağlamakta sorun yoktu?
Ben de sır gibi saklarım.
Seni seven insanları üzüyorsun.
Bir şey bildiğin yok!
Ne hissettiğimi bilmiyorsun!
İşler çok zorlaşınca en yakınına yaslanırsın.
Alt yazı çevirmeni: Günseli Birol