LOVE NEXT DOOR
Pastaya sevgini katmış gibisin.
Bana mı öyle geldi?
Yok, haklısın.
Un ve şekerle karıştırdım.
Belli. Yıldızlı pekiyi alacaksın.
İyi de bu ikimiz için çok değil mi?
Artanı yiyecek biri var.
Ne?
Çok geç kaldık.
Bu ara ciddi ciddi yükselişe geçti.
Notları yükseldi, popülerliği arttı.
-Mo-eum? -Efendim?
Akademik stres bu kadar korkunç olabiliyor işte.
Kör olmuşlar.
Çok zor olmalı.
Onlara acıyorum.
"Associate with."
"Birine veya bir şeye katılmak."
"Aklının bir şeye gitmesi."
Aklının…
Yürürken okuma.
Takılıp düşersin.
Olsun, bir İngilizce kelime daha öğrenmiş olurum.
Böyle yaşamaya zorlayan mı var?
Senin suçun.
Yüzmeyi bırakalı bir yıl oldu, şimdiden bana yetiştin.
Şu an okul dördüncüsüsün.
Ha, o mu?
Canavar yetiştirmişim.
Faktoring öğretmemi istediğinde reddetmeliydim.
Ne yapacaksın peki?
Kalkülüs ve geometrim iyi zaten.
Matematikte çok kötüsün.
Ev ekonomisi dersin vardı galiba.
Pasta arttı mı?
Ne? Sabah yediğin yetmedi mi?
Hepsini yedim.
Çok adice. Umarım hepsi basenine gider.
Oha, son sınıfa geçmemden önce bana beddua mı ediyorsun? Geri al.
Geri al, dedim.
Sırf sen değil, ben de son sınıfa geçiyorum.
Eski sporcusun sen, kilo almazsın!
GECİKME GEÇ KALMA, YAVAŞ
11. BÖLÜM GECİKMİŞ
Gözümün nesi var?
Buzdolabında kâğıt maske vardır.
Bunu rafın arkasından aldım.
Bugün.
Ne olmuş yani? Cevabımı verdim zaten.
Bitti o zaman.
Bu ne be!
Hey! Pencereyi bu hâlde açmamanı söylemiştim.
Şrek mi oldun?
Naneli çikolatalı maske. Eceline mi susadın?
Direkt ye o zaman. Yüzüne sürme.
-Domuza ruj sürmek gibi. -Fikrini soran olmadı.
Beni kilitleseler de seni bugün geberteceğim.
Seok-ryu, sofraya gel!
Ben de geliyorum teyzeciğim!
Çok acayip bir görüntü.
-Sabah sabah sabrımı zorlama. -Ay!
Boşanalım.
Ne?
Boşanmak istiyorum.
Ne boşanması?
Biraz ani oldu.
Bu kararı iyice düşündün mü?
20 yıldan fazladır düşünüyorum.
Bu hâle gelmiş olmamız şaşırtıcı değil.
Evliliğimiz çoğunu birbirimizden ayrı geçirdik.
Bu…
Evet, haklısın.
Böyle olacağı belliydi.
Kimin söyleyeceğine kalmıştı.
Detayları sonra konuşuruz.
Bugün çok yorgunum.
Nedenini…
…bile sormadı.
Evdeymişsin.
Bugün izinliyim.
Hani bana bir şey söyleyecektin?
Tayinim çıktı.
Nereye?
Afrika.
Evraklar hazır olunca haber ver.
Tamam.
Oğlana ne zaman söylesek?
Hadi yumulun.
Övünmek gibi olmasın da mis gibi.
Çok fazla değil mi?
Ayrı tabak ver. Tükürüklerimiz içine girecek.
-Çok barbarca. -Sus lan!
Ne önemi var ya? Ailecek yiyoruz!
Sen önce kendi odanı temizle.
Ahır gibi yerde yaşayan sensin.
Ne dedin orangutan?
Elinize sağlık.
-O da öyle diyor. -Hey!
Oha, çok güzelmiş.
Gittiğim Michelin restoranından daha iyi.
-Sahi mi? -Evet.
Michelin kim, tanımıyorum ama ben ondan çok daha iyiyim galiba.
Ne? Sen tanıyor musun?
Mi-suk!
Kesin şakaydı.
"Zeki bir öğrenciydim" demen de yalan mıydı?
"Hye-suk kadar zekiyim" demiştin ama hep yetersiz miydin?
Sana yemek yok. Kaşığı ver.
-Anne. -Ne var?
-Buna fasulye mi koydun? -Sahi mi?
Yo, pirinçte vardı zaten.
Fasulye sevmediğimi bin kez söyledim.
Seok-ryu, fasulye sağlıklıdır. Ye hadi.
Zibidiye bak ya!
Kafamı şişirdin ya.
Yumurtaları bitirmişsin.
Baba, proteine ihtiyacım var.
Yaşlı babanın da proteine ihtiyacı var ulan!
Bir sessiz olun ya.
-Anne? -Ne?
Şimdi de ağzıma ançüez mi geldi ne?
-Ançüez mi? -Artıklar boşa gitmesin dedim.
Bibimbap'a ançüez koymak günahların en büyüğüdür!
Dışını yemesi de zor. Minicikler.
Kaşıkları verin. Sırf Seung-hyo yiyebilir.
Yapma böyle.
-Dur. -O kadar emek verdim.
Eline sağlık.
-Baksana. -Ne?
O şeyleri içmek yerine yemek yemene sevindim.
Sonra içerim.
Fasulyeyi bitir.
Protein de lazım.
Tüm artıkları buna koydun, değil mi?
Niye Fransızca öğreniyorsun?
Fransız yemek kitabı. Çizimler çok güzeldi, aldım.
Ama içinde ne yazdığını hiç bilmiyorum.
Blanquette de veau dana yahni demek.
Meşhur bir Fransız ev yemeği.
Vay, Fransızcayı unutmadın mı?
Şunu okuyabilirim galiba.
Neden konuşmadın peki?
Ortamlarda Fransızca mı konuşayım?
"Bonjour, mademoiselle" falan?
Çok iğrençti.
Seninle dostluğumu bitirirdim.
Şunu bir okusana.
Çok kalın. Bitmek bilmez.
Yok, hepsini değil. Birazını.
Şu ilk sayfayı oku.
Çok zahmetli.
Blanquette de veau,
Fransız mutfağının simgesi hâline gelmiş bir yemek.
Yaygın malzemelerle yapılan bu yemeği hazırlaması da kolaydır.
Sunuma hazır olan yemek sofistike bir lezzet sunar.
Coq au vin de "şarap soslu tavuk" demek.
Tavuk ve sebzelerin şarapla ağır ateşte pişirildiği
geleneksel bir Fransız yemeği.
Şöyle diyeyim… Uyandığımda
yüzün, benim yüzümün dibindeydi.
Sonra birden şuranda gökkuşağı belirdi.
Çok ilginçti. Dokunmadan edemedim.
Sıcak.
Ne?
Gönüllü hizmet sırasında sıcak çarpması yaşayacaktım.
Bana kitabı okuturken uyuyakalmak ne demek?
Şeyden oldu ya…
Annene söyle, şuraya tente koyacağım.
Gökkuşağı neden orada belirdi ki?
Işık nereden geliyor?
Tuhaf yani.
Hey!
Kafatasın iyi mi?
Kırıldı mı?
O neydi ya?
Ne yapıyordun? İyi misin?
Aman, bu kadar mızmızlanma be.
Garip.
Hey.
Sahada görevli sağlık çalışanı olarak söylüyorum.
Bir şey olmaz. Ölmezsin.
Sonradan bir şey olursa 119'u ararım. Yok.
Seni polise şikâyet edeceğim.
Polisi daha önce arayacaktın.
Nasıl yani?
Yüzün kıpkırmızıydı.
Ne?
Seok-ryu'yla bir şey mi oldu?
Bir şey olmadı.
Tüh. Boşuna heveslenmişim.
Seok-ryu dün iyi miydi? Hyeon-jun gitmiş diye duydum.
Çok mu ağladım?
Pişmanmış gibi bir hâlim mi vardı?
O yüzden mi sütten bahsetmiyor?
Çok ağladı. Üstüne gitmek istemedim.
Cevap vermeye zorlamak yanlış.
Yine geri adım mı atıyorsun?
Kafası dolu zaten. Bir de ben karıştırmayayım.
-İç şunu. -Almayayım.
Of, iç işte.
Bu, üzgünken biradan daha ferahlatıcı.
İçince çok iyi gelecek.
Aman be.
-İyi misin? Pardon. -Kasten salladın.
Hayret bir şey ya.
İyi misin?
İyi gibi miyim?
Pardon.
Ferahlatıcı.
Aynen.
Seninle Seok-ryu için de böyle bir katalist olsaydı
dert tasa kalmazdı.
Her şey yepyeni, canlı ve temiz gelirdi.
Ne yapıyorsun?
Hey.
-Hey. -Hayır.
-Of ya! -Bu ne be?
Hop. Ne yapıyorsun?
Mo-eum!
Aman ya.
Bay Kang.
Bay Choi.
Daha önce de demiştim
aslında iyi biridir.
Biliyorum.
Oturmak ister misiniz?
Bir yere gidiyordum ama biraz oturayım.
Buyurun.
-Çok sıcaklamışsınızdır. -Evet.
Nasıl desem,
sizi bir süredir görmediğimden
biraz tuhaf geldi.
Evet, bana da.
Yine de hâlâ mahalle arkadaşımsınız.
Ayrıca aynı yaştayız.
Dertlerimi bile dinlediniz.
Şu resmiyeti bıraksak mı artık?
Bana uyar.
Öyleyse birbirimize adımızla hitap edelim mi?
Olur. Yok, dur.
Evet Dan-ho.
Tamam Seung-hyo.
-Yine eskisi gibi mi yapsak? -İyi fikir.
Evet. Değil mi?
SON KULLANMA TARİHİ 29 HAZİRAN
CHOISSEUNG
Süresi geçti.
Bitti.
SÜT
Aynen öyle.
Kişisel bir ricada bulundu.
Piyanist Ko Sang-hee kitapçı açmak istiyor.
Çok ünlü değil mi o?
Evet.
Bir piyanist niye kitapçı açsın ki?
Hep kitap tutkunuymuş. Hayali, memleketinde kitapçı açmakmış.
Oranın tamamı çiçek tarlası.
Oraya uygun olmasının yanı sıra
özel bir teması olmasını da istiyor.
Fikri olan var mı? İyi bir şeyler? Hadi.
-Nerede? -Taebaek, Gangwon ilinde.
Mesela bina müziğe dönüşse?
Ne?
Ses çıkaran bir bina yaparız.
Binayı enstrümana dönüştürmek için rüzgârı kullanırız.
Piyaniste özel bir kitapçı.
Peki bu gerçekten mümkün mü?
Riski şu…
Yurt dışında tasarımda ses kullanılan projeler oldu.
Bugün şantiyeye gidecek misin?
-Evet. -Dönerken bana flüt al.
-Flüt mü? -Evet.
Bir yerde gördüm.
Flütün farklı deliklerini kapatınca sesi değiştiriyor.
Bunu hesaplamanın bir yolu var.
Kendim çalmalıyım ki
binaya nasıl uygulayacağımızı görelim.
Taebaek, Gangwon ili.
Amanın.
Şunun gözlerine bak. Daldı gitti.
Bu bakışını çok seviyorum.
İş manyağı yakışıklı bir deli.
Seung-hyo manyağı şirin bir deli.
-Ben gideyim. -Tamam.
-Flütü unutma. -Tamam.
Alo?
Seung-hyo, bu akşam boş musun?
Ne? Niye?
Ailecek yemek yiyelim.
Anladım.
Tamam.
Öyleyse rezervasyon yapayım. Tamam.
Hadi görüşürüz.
ET SUYUNU MEYANEYE EKLEYİN
Sizin işte olduğunuzu sandığımdan biraz mutfağı kullandım.
Ne yapıyorsun? Mis gibi koktu.
Bir Fransız yemeği. Tariften yapıyorum.
O kadar çok mu istiyorsun?
Evet.
Denedikçe daha da yapasım geliyor.
Zevkli, güzel.
Yine de keşke bunu yapmasaydın.
Sağlıklı biri için bile zor. Sen nasıl becereceksin acaba?
Ben de öyle düşünüyorum.
Stres miden için zehirdir.
Babandan görmüşsündür, kolay iş değil.
Ne düşündüğünüzü anlıyorum.
Ama kendime iyi bakarım.
İyi beslenip spor yaparak direncimi artırırım.
Söz, hasta olmam.
Zorlaşırsa hemen bırak.
Aynen.
Zorlaşırsa bırak, evde takılırsın.
Sence sana bakamaz mıyız?
-Değil mi hayatım? -Aferin.
Duygulandım.
Söz verdin bak. Bana bakmak zorundasın.
Tamam.
Mis gibi takıl işte. Sıkılırsan da iş bulursun.
Saemsong Elektronik var.
-Kekeo da var. -Yine başladı.
-Yine konuyu ona getirdi. -Aynen.
Her zamanki gibi ortamın keyfini kaçırdı.
Bil diye söylüyorum.
Sıkıntıdan patlayıp daralırsan diye dedim.
-Hayatım, tadı nasıl? -Güzel.
Sahi mi? Ben de bakayım.
Yeon-du, bugün kreşte bir şey mi oldu?
Keyfin yok gibi.
Bugün A-ron bana
"Senin annen yok" dedi.
Bu da seni üzmüştür tabii.
Sen ne yaptın peki?
Bana öğrettiğin gibi yaptım.
Her ailede hem anne hem baba olmaz, dedim.
"Bu 'normal aile' fikrine dair
toplumun yarattığı bir ideolojidir."
Çok iyi yapmışsın.
Ama aptal oldukları için ideolojinin ne olduğunu bilmiyorlar.
Baba, işten böyle erken çıkmaya devam etmen sorun olmaz mı?
Bakıcın belini incittiği için artık gelemeyecek.
Yeni bakıcı bulana dek başka çarem yok.
Yeni bakıcı ne zaman gelecek?
Bilmem. Hiç başvuran olmadı.
Acaba…
…ben mi yapsam?
Bayan Jae-suk!
Selam Mo-eum.
-Mo-eum! -Selam Yeon-du.
Selam, iyi ki geldin.
Biraz dükkâna baksana.
Yeon-du'yu dondurma yemeye götürüyorum.
Gerek yok. Ben alırım.
Yok, ben almak istiyorum. Gel kızım.
-Tamam! -Ben de gideyim bari.
Çok gidesim var!
Baban biraz fazla korumacı.
Kızı bana emanet etmek istediğinden emin misin?
Kimi kime emanet ediyor? Sana mı?
Evet, şimdilik Yeon-du'ya ben bakacağım.
Cidden hiç gerek yok.
Hadi ama. Komşular ne için var?
Birbirimize yardım etmek için varız. Biraz bekle.
-Hemen dönerim. -Güle güle.
-Gidelim. -Anne.
-Yeon-du…
Anne…
O gün için özür dilerim!
Seok-ryu'yla olanlardan sonra
ve senin olayı duyunca hislerime yenik düştüm herhâlde.
Bir tür cinnet anıydı herhâlde.
Ben de özür dilerim.
Ne kadar ani olduysa da
bunu önlememem yanlıştı.
Şey…
Doğru.
Şey…
Asıl hata bendeydi.
İkimizin de yaptığı ortak bir hata olduğunda anlaşalım mı?
-Kesinlikle katılıyorum. -Tamam.
-Güzel. -Evet.
Tamam.
-Ayrıca… -Evet?
Annenin, Yeon-du'ya bakma teklifini reddettim.
Yok, sorun değil.
Annemle senin aranda bir şey sonuçta.
Beni boş ver.
Sağ ol. Bir an önce yeni bakıcı bulmaya çalışacağım.
-Baba! -Selam.
Baba, bana bir sürü dondurma aldı.
Çok şanslısın. Teyzeye teşekkür ettin mi?
Klimayı açtığım hâlde niye böyle sıcak?
Bunaltıcı bir sıcak. Ne oluyor?
Yemek nasıl?
Bizim müşteriyle buraya gelmiştik.
Hoşuma gitti.
Evet, güzelmiş.
Evet, iyiymiş.
İyi bari.
Genelde burada rezervasyon yaptırmak zor.
Şansımıza biri iptal edince yer açıldı.
Anladım.
Açıkçası sana bir şey söylemek için seni yemeğe çağırdık.
Neymiş?
Tayinim çıktı.
Anladım.
Nereye gidiyorsun? Bu defa ne kadar süre?
Afrika. Bir süre orada olacağım.
Afrika…
İzin alabilirsem ziyarete gelirim.
Sen de gidebilsen güzel olur baba.
Seung-hyo.
Biz boşanıyoruz.
Ne?
Evliliğimiz uzun zaman önce sarsılmıştı zaten.
Kendimizi birlikteliğe zorlamanın anlamsız olduğuna karar verdik.
Burada sonlandırmak herkesin hayrına olacak.
Seung-hyo, özür dilemekten başka bir şey yapamam.
Anlayacağını umuyoruz.
Neyi anlayacağım ki?
Sizin hayatınız.
Beni boş verin. İstediğinizi yapın.
Kusura bakmayın. Bugün acil bir işim vardı, unutmuşum.
Kalkayım ben.
Cidden Afrika'ya mı gidiyorsun?
Beni ve Seung-hyo'yu takmıyorsun yani?
Kariyerime saygı duymayan sensin.
Tek takılmak için yıllarca ailenden uzak olmak mantıklı mı?
Ne ailesi?
Öyle demeye hakkın yok.
Âdeta hastanede yaşıyorsun, eve geldiğin yok.
Seung-hyo'yla ben Fransa'dayken bir kez ziyaretimize geldin.
O yüzden Kore'de kal, diyorum!
İnanılmaz.
Bunu sonra tekrar konuşalım.
-Alo? -Benim.
Müsait misin?
Yok, kusura bakma.
Sonra tekrar ararım.
Tamam, pardon. Görüşürüz.
-Kimdi o? -Birlikte gittiğim iş arkadaşım.
İşten arıyorlar.
İş mi kesin? Gitmek için başka bir neden olmasın?
O ne demek?
Başka yere tayin olma şansın vardı.
Orada hep iç savaş ve terör var ama!
Niye öyle tehlikeli bir yerde ısrarcısın?
Orada Koreliler de yaşadığı için.
Bu iş sırf güvenli, rahat ülkelere giderek yapılmaz.
Tamamen görev bilinci yani?
O yüzden mi çocuklu bir kadın böyle inatçı oluyor?
Ciddiyim! Yeter artık! Bundan çok bıktım!
-Hye-suk! -Ne?
Evde çocuk bakıp temizlik mi yapayım?
Benim yerime, sana destek olacak bir kadınla evlenseydin.
Tek söyleyeceğin bu mu?
Seninle hiç evlenmemeliydim zaten.
Hayır, Seung-hyo'yu hiç doğurmamalıydım.
-Hey! -Özgürlüğümü kısıtladın.
Beni bir çocukla burada mahsur bıraktın!
Seung-hyo olmasaydı
bunlar başıma gelmezdi.
Seung-hyo'yu seviyorum
ama sırf anne olarak yaşayamam.
Seung-hyo.
Ratatouille, Provence bölgesine has bir yemek.
Patlıcan, kabak, kapya biber, domatese baharat ve zeytinyağını ekleyin.
Kısık ateşte pişirin.
Ratatouille güzel filmdi.
Ben gidiyorum.
Devam et.
CHOISSEUNG
Hayırdır, gece gece niye arıyor bu?
Alo?
Pardon?
Selam Choisseung.
-Kalk hadi. -Tamam.
Telefonda konuştuğum kız sen misin?
Evet.
Bu delikanlı tek başına içiyordu, sonra birden sızdı.
Bunun olacağını tahmin etmiştim.
Pek dertli gibiydi. Gözünde yaşlarla içip durdu.
Yürütmeye çalıştım ama kıpırdamadı.
Ne yapabilirdim?
Hızlı arama listesindeki ilk kişiyi aradım, sizmişsiniz.
Aradığınız için sağ olun.
Gel hadi.
Kalkmaya çalış.
Hesabı henüz ödemedi.
Ne?
Yok artık!
-Amanın. -Cüzdanın nerede?
Ne kadar?
Al işte. Söylediğin iki yemeği yememişsin bile.
Daha ileri gidemem.
Ne olursa olsun gidemem!
Geceyi burada mı geçirirsin
yoksa ayılıp eve mi gidersin, sana kalmış.
Çok yorgunum.
Eve gitmem.
Uyandın mı yoksa?
Eve gitmem, dedim.
Bırak bu sarhoşluğu.
Burada mı yatacaksın yani?
Hey.
Bu akşam
annem ve babamla
yemek yedim.
Ne var bunda?
Şöyle ki…
Üniversiteden mezun olduğumdan beri ilkti.
Sizinkilerin ise sürekli yaptığı bir şey.
Hep birlikte yemek yiyorsunuz.
Benim içinse
yapılacak en zor şeydi.
Bugün onu yaptım ama…
Boş ver.
Yemeğimizi bile bitirmedik.
Bak.
Size her geldiğimde
bir şeyi çok kıskanıyorum.
Aile fotoğrafınız.
Bizim evde
her şey var.
Aile fotoğrafı hariç.
Yok, öyle değil.
Her şeyimiz var gibi görünüyor.
Ama hiçbir şeyimiz yok.
Choisseung.
Annemle babam boşanıyor.
Ne?
Bugünün gelmesinden…
…hep korkuyordum.
Altı yedi yaşlarımdayken…
…ve 18 yaşımdayken…
Ama…
…şu an 34 yaşındayım.
Sandığımdan daha geç oldu.
Yine de korkuyorum.
Artık yetişkin olsam da…
…boşanmaları beni niye böyle üzüyor?
Annemle babam…
İkisinin de ayrı hayatı var, biliyorum.
Ama…
Birbirlerinden ayrı mutlu olmak yerine…
…yine de birlikte olmalarını isterdim.
Ayıldın mı?
Ne oluyor?
Ne oldu?
Burada ne işin var?
Neden buradayım?
Ver hadi.
-Ne? -Ulaşım ve sağlık masrafları.
Seni çadır bardan buraya getirmem gerekti.
Belim koptu yahu.
Bar hesabın da 47.000 won'du. Ver hadi.
Tamam, ne kadarsa veririm.
-Şimdi mi istiyorsun? -Boş ver.
Başın ağrıyor mu? Su ister misin?
Evet, başım çatlıyor.
Su nerede? Sen neden…
Baksana, bunu neden atmadın? Süresi dolmuş.
Karnını ağrıtır.
Tabii.
Atacaktım zaten, unutmuşum.
İçtiğimi hatırlıyorum.
Ama aptalca bir şey yapmadım, değil mi?
Az kalsın çok aptalca bir şey yapacaktın.
Ne?
Annenle babana
bu hislerinden bahset.
Yedi yaşındayken annen gidince ağladığın gibi tek başına ağlama.
"Gitme." Bunu demek neden bu kadar zor?
Gidelim. Ayıldım artık.
Bunca zamandır "Bana yaslan" diye başımın etini yiyorsun.
Sen niye bana yaslanmıyorsun?
Yaslandım zaten.
Ne?
Beni buraya taşıdın.
Çok güçlüsün. Doğuştan güçlüsün sen.
Keşke seni sokak köşelerinde ölüme terk etseydim. Dingile bak ya!
Yakanı düzelt, şapşal şey.
Senin yüzünden oldu.
SEUL AİLE MAHKEMESİ
Zorunlu bekleme süresi bir aymış, bilmiyordum.
Yine duruşmamız olacak. O zaman ne yapacaksın?
İzin alıp geri gelirim.
Yağmur yağıyor.
Şemsiyem var.
Düğün günümüzde ve nikâh kaydı yaptırdığımızda
yağmur yağmıştı.
Evet.
O yüzden herkes birlikte mutlu olacağımızı sandı.
Biz nasıl bu hâle geldik?
Pek tartıştığımızı hatırlamıyorum.
Tartışmaya fırsat bile yoktu.
Beni mi suçluyorsun?
Kendimi suçluyorum.
Al şunu.
Hayır, dur…
En azından bir tane vardır.
Ne? Yarın mı gidiyorsun?
Öyle gerekti. Acilmiş.
Yine de
böyle apar topar gidilir mi ya?
Jae-suk ve In-suk'u arayayım.
-Gelsinler. -Arama.
Lütfen! Büyütmeye gerek yok.
Geçenlerde görüştük zaten.
Yakında dönerim.
Yine de…
Al. Şu bakım ürünlerini diğerleriyle paylaşırsın.
Fransa'dan.
Bolca sür ve yokluğumda yaşlanma.
Adiye bak ya.
Oraya gidince sık sık ara.
Canın kimchi çektiğinde, Korece konuşmak istediğinde ara.
Bir derdin olursa beni ara, tamam m?
Peki, ararım.
Niye böyle ani oldu ki?
Hye-suk teyze.
Seok-ryu, sen evde miydin?
-Seni göremem sanmıştım. -Ben de.
Görüşmeden gitseydiniz üzülürdüm.
Seok-ryu, çok zorluk yaşadın.
Ama senin için endişelenmiyorum. İyi olacağından eminim.
Seung-hyo'ya o kadar iyi baktığın için sana hep minnettar oldum.
Ben yokken ara sıra hâlini hatırını sor, olur mu?
Hadi. Hoşça kal.
Ay. Hadi kaçtım ben. Hoşça kal.
Hye-suk teyze.
Seung-hyo üzgün.
Seung-hyo
çocukluğundan beri annesini bekliyor.
Hiç bitmeyen bir saklambaçtaki çocuk gibiydi.
Kimse bulamasın diye saklanıyordu.
Ama bence annesinin onu bulmasını bekliyordu.
Söylediğin için sağ ol.
Paramedikler geldi. Hasta nerede?
Boğazıma bir parça çiğ ahtapot kaçtı.
Vantuzlar boğazınıza yapışmış. Çıkarmalıyız.
Ağzını aç.
Zehirli mantar yedi!
Burada mantar mı yenir?
Buraya bakın!
Mavi halkalı ahtapot tarafından ısırıldı!
Gelgit düzlüğünde ahtapot ne iş?
Ne yapayım?
Tek başıma halledemem.
SİZİ SEVİYORUM GELGİT DÜZLÜKLERİ
Dan-ho?
GDA
Gelgit Düzlükçü Adam!
Sen zehirli mantarı hallet.
Çiğ ahtapot bende.
Gelgit Düzlükçü Adam. Mavi halkalı ahtapot vakası var.
O ahtapotun ölümcül zehrinde tetrodotoksin var.
Kızı hemen götürelim.
Sen olmasan bunlar mümkün olmazdı Gelgit Düzlükçü Adam.
Deliye bak ya.
Cidden delirdim galiba.
Evet, aklımı kaçırdım.
Yeon-du!
Mo-eum!
Artık bizde mi kalacaksın?
Beni uyandırmalıydın.
Dün gece çalıştığını ve sabah eve geldiğini duydum.
İnsanları kurtarmak için uykunu alman lazım.
Beni tek düşünen sensin zaten.
Annem nerede peki? Neden yalnızsın?
Buradayım.
-Bir yere mi gidiyorsun? -Evet, siz de geliyorsunuz.
Yeon-du.
Hamama gittiğinde yosun çorbası ve sikhye içmezsen olmaz.
Bir büyüğümüzün nesilden nesle aktarılan bilgisi bu.
Bunu sakın unutma.
Şu katı yumurtaları da unutma.
Haklısın.
Ben soyayım mı?
Ben soyarım.
Aman da aman, pek zekiymiş.
Bayan Do! Buraya gelin!
Amanın! Selam!
Durun, hemen dönerim.
Amanın, inanmıyorum!
Hepiniz gelmişsiniz!
Yapmayı biliyorsun.
Fena ezdin.
Yumurta mı istersin, patates mi?
-Patates. -Patates mi? Tamam!
İşte geliyor! Vın!
Çok leziz!
Yeon-du.
Süper bir şey göstereyim mi?
Olur.
Normalde hamama gelince
bunu da yapmak şart ama unutmuşum.
Al.
İşte! Kuzu kafası havlu şapka!
Oy! Çok tatlı oldun!
Bak. Şu kızda da var.
Ne güzel yiyorsun!
Yumurta soyayım mı?
Bundan dolayı bakmıyordum.
Ne?
Annesi olduğu için baktım, kıskandım.
Benim annem yok.
"Annem yok" da ne demek?
Şu güzel yüzünde
babanı da anneni de görüyorum.
Yeon-du.
Bir gün herkes o yolculuğa çıkar.
Annen biraz erken çıkmış işte.
Benim babam da o yolculuğa erken çıktı.
Karşılığında ise yalnız kalmayayım diye bana birçok arkadaş gönderdi.
-Sahi mi? -Evet.
Belki annenle babam yolculukta karşılaşmışlardır.
Senin hasat çemberi aradığın gün,
birlikte eğlenelim diye
bizi bir araya getirmişlerdir.
Yakın arkadaş olalım diye!
Seninle takılmak zevkli.
Seninle de.
Bundan sonra birlikte eğlenelim.
Her gün çok eğlenelim.
Tamam.
Tamam. Şimdi biraz eğlenmeye ne dersin?
Ben de soyayım.
Bu ara seni hiç göremiyorum.
Günlerdir eve uğramadın.
Evet.
Kıyafet almaya geldim. Gitmeliyim.
Şöyle ki
yarın gidiyorum.
Peki, iyi yolculuklar.
Sık sık haberleşiriz.
Seni ararım, mesaj atarım.
Doğum günün yıl sonu…
Zorunda değilsin.
Bunu çocukken duyduğumda can atardım.
Beklerdim.
Sana ihtiyaç duyduğum günler oldu.
Ama artık yok.
Seung-hyo.
Ne yapıyorsun?
Odamda ve sandalyemde ne işin var?
Niye saçını işte yıkadın? Tüm gece dışarıda mıydın?
İşle meşguldüm.
Sen niye geldin? Hayırdır?
Sana bir şey vereceğim.
Seok-ryu!
Daha pişmedi! Yiyemezsin!
Hastaneye gidelim mi?
Marul ye.
Dong-jin, koşmayı bırakıp gel.
Çok sıcak.
-Çatıda yememiz şart mı? -Ateşe ateşle karşılık vermeli.
Hem ortam falan çok güzel.
Gyeong-jong, göz altı torbaların feci sarkmış yahu.
Aynen. Rakuna benziyor.
Rakunlar seni dost sanır.
Gece nöbetinden çıkıp geldim.
Hayda, o zaman uyusaydın ya?
Bilmeden çağırdık.
Sorun değil.
Evet, hâlsizlik sırf uykuyla geçmez.
Böyle ailecek keyif yapmalısın.
Öyle rahatlarsın.
Evet, haklısın. Böyle bir arada olmak güzel.
Çok meşgul olduğunuz için tatile gidememişsiniz.
Bunun tatil köyü olduğunu farz edin.
Hayatım, resim çekelim. Filmde kaç poz kaldı?
-Boş ver. Niye resim çekelim? -Hatıra olur işte.
-Bugün pek şıksın. -Yapma.
-Çekelim işte. -Çok ezikçe.
-Seung-hyo, aralarına geç. -Gel.
Çekelim, hatıra olur.
Tamam.
Ay, perişan hâldesin.
-Yemek yerken fotoğraf mı çekilirmiş? -Gülümseyin. Yaklaşın.
Gülümseyin!
-Seung-hyo. -Tamam. Gülümseyin.
Bir, iki, üç. Gülümse! İşte oldu!
Odamı temizlerken
şu fotoğrafa denk geldim.
Sağ ol.
Artık senin de aile fotoğrafın var.
Baksana. Anneni uğurlamak için havalimanına gitmeyeceğinden emin misin?
Uçağı kaçta?
Bilmem.
Baban biliyor mudur?
Babamı arayayım.
BABAM
Selam. Ben de tam seni arayacaktım.
Ne?
Öyle mi?
Baba.
Ne oldu?
Beni de az önce aradılar.
Seo Hye-suk'un valizini terminalde bulduk.
Başta kayıp eşya ofisine götürüldü.
Dış İşleri Bakanlığı etiketi olduğundan buraya getirildi.
Uçağı bugün. Havalimanına geliyordu.
Anladım.
Annemi arayayım.
Biz de aradık.
Telefonu valizde galiba.
-Memur Kim? -Buyurun.
Bir saniye.
Valizini ve telefonunu kaybettiyse
başı büyük belada değil midir?
Tüm bağlantıları telefonundadır.
Şifresini biliyor musun?
Doğum günü 17 Haziran.
Olmadı. Senin ve babanınkini dene.
Tamam.
Açıldı!
O sayılar ne?
Evlilik yıl dönümleri.
Annem nerede olabilir?
Bir şekilde ulaşabilir miyiz?
SE-HWAN
Selam. Vardın mı?
Alo?
-Kimsiniz? -Choi Gyeong-jong.
Merhaba.
Eşimin telefonunun neden bende olduğunu sonra açıklarım.
Şu an nerede, biliyor musunuz?
-Ne? -Havalimanına vardı mı?
Havalimanı mı?
Bugün yeni görevine gidiyor.
Uçak saatini bilmiyorum.
Ne yeni görevi?
Emekli olmaya karar verdi. Bilmiyor muydunuz?
Ne?
Size söylememiş galiba.
Benim söylemem doğru olur mu bilmem
ama Hye-suk son günlerde bir tuhaftı.
Çiçek nereden çıktı?
Emekliliğini, onca yıllık emeğini kutlamak için.
Kim emekli oluyor?
-Ne? -Olamaz.
İnci çiçeği kokusuna bayılırım.
Kim emekli oluyor ki?
Şey…
Az kalsın unutuyordum. Yeni görevim ne zaman verilecek?
Bir an önce söylemezsen Bakan Bey'le görüşürüm.
Hye-suk…
Ne yapıyorsun? Korkutma beni.
Çok güzelmiş.
Göreve dönmeyeceğini söylemiştim.
O da bunu açıkça kabul etti.
Ama bunu hatırlayamadı.
İlk kez duymuş gibiydi.
Onu hemen bulmalıyım.
Nereye gitmiş olabileceğini biliyor musunuz?
Çok acımasız.
Veda bile etmeden gidilir mi yahu?
Soğuk nevalemiz adının hakkını verdi.
Öyle hediye verip gitmek ne demek?
Üzgün olduğunu, yakında arayacağını söyledi.
Artık şunu açabilir miyiz yani?
Chatin değil mi bu?
Pahalı bir şey.
Dur!
Ben de kozmetik uzmanıyım.
Krem mi bu?
Bakalım ne yazıyor.
-"Güreş…" -Tonik mi?
Güneş kremi galiba.
"Güreş…"
Of ya!
Hangul'un vatanındayız yahu!
Niye bu kıvrımlı harfleri kullanıyorlar?
Bugün Hye-suk'u ararım.
Ya da Seok-ryu'ya sorarım.
Ay, göremiyorum bile.
Aman. Selam Seung-hyo, Seok-ryu! İyi ki geldiniz.
Mi-suk teyze, annem nereye gitti, biliyor musun?
-Ne? -Onu bulur musun lütfen?
Cam neden kırılmış ki?
Şunu makinede buldum.
Yok artık.
Bir saniye.
Safran.
O kadar ilaç aldığın hâlde bilmiyor musun?
Ne?
Safran değil bu.
-Saponin olmasın? -Evet, öyle.
Bence de saponin.
Çantama İngilizce dergi koymuşsun.
Dergi mi?
Ben koymadım.
Kim emekli oluyor?
Telefonumu aldığımdan eminim.
Şu ikisini karıştırmak kolay.
Evet. Boyutları aşağı yukarı aynı.
Karıştırmak kolay.
Valizim nereye kayboldu?
Neden buradayım?
Of ya.
Dün telefonda görüştük.
Hava almak için dağa gidecekti.
Neresi, bilmiyorum.
Hye-suk, Gajeongsan'dan başka bir dağa gitmiş olamaz.
En son gittiğimiz tapınak orada.
Baba, buradan.
Merhaba.
Pardon, şu kişiyi burada gördünüz mü?
Evet, sabah gördüm.
Tek başınaydı.
Nerede gördünüz?
Uzun süre şurada oturdu.
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Sabah gördüğüne göre çoktan gitmiştir.
Gidelim.
Şunu annem yazmış.
Onun el yazısı.
Açıkçası ben Katoliğim.
Ama Buda'nın yüce şefkati ve merhameti hürmetine
dileğimi gerçekleştirir misin?
Lütfen eşimi ve oğlumu unutmayayım.
LÜTFEN EŞİMİ VE OĞLUMU UNUTMAYAYIM
Bay Choi, çoktan gitmiş galiba. Merak etmeyin.
Choisseung.
Aşağı inince restoran, otel ve diğer terminallere bakalım.
Tamam.
Baba, annemin ayakkabısı.
Ne?
Emin misin?
Eminim.
Acaba başına bir şey mi geldi?
Bu bölgeye bakmalıyız.
Ama burası uçuruma çıkıyor.
Hava da kararıyor.
-Ben inerim. -Ben giderim.
Acil bir durum varsa ben senden daha hazırlıklıyım.
Hep birlikte gidelim.
Yok, ben yukarıdan inerim.
Siz ikiniz patikadan gelin.
Seung-hyo, söz veriyorum,
anneni bulacağız.
Dikkat et.
Gidip onu arayalım.
Dikkat et ya!
Pardon.
Böyle olmaz.
Çok acelecisin. Ağır yaralanabilirsin.
Elimi tut, yavaşça gidelim.
Korkma. Annene bir şey olmaz.
Lavanta'nın en zeki üyesi o.
Doğru.
Hadi.
Anneni bulalım.
Hye-suk!
Hye-suk? Hye-suk!
Hye-suk!
Hye-suk, aç gözünü!
Hye-suk.
Kendine geldin mi?
Hayatım.
Beni duyuyor musun?
Evet.
Şükürler olsun. Çok şükür.
Bir yerine bir şey oldu mu?
Bacağım.
Ayak bileğimi burktum.
Hava kararmaya başladı, kimse yoktu.
Yardım çağıracaktım ama telefonum yanımda değildi.
Niye buraya tek geldin?
Niye bana bir şey demedin?
Tayin hakkında niye yalan söyledin?
İçini rahatlatır diye düşündüm.
Hayır.
Hayır, yok öyle bir şey.
Gururumu korumak istedim.
Terk edilmek istemedim.
Seni neden terk edeyim ki?
Artık bana âşık olmadığını bilsem de
en azından gölgene tutunmak istedim.
Onlarca yıl gidişini izledim.
Bu doğru değil.
Sana her yaklaştığımda iyice uzaklaştın.
Sana gelen bendim hep.
Seni özledim.
Sen Fransa'dayken,
Afrika'dayken,
Kore'de evdeyken
sana hasret kaldım.
Böyle şeyleri neden hiç söyleyemedik?
Biz nasıl bu hâle geldik?
İnanamıyorum.
Anne!
Baba!
Seung-hyo!
Bay Choi! Hye-suk teyze!
-Seok-ryu. -İyi misin?
Sen de gelmişsin.
Seung-hyo, korkma.
Pek bir şeyim yok. Özür dilerim.
Seni korkuttum mu?
Seung-hyo.
Bana bunu neden yapıyorsunuz?
Boşanmanız.
Fikrimi bile sormadan boşanma kararı almak…
Bana neden sormadınız?
Neden?
Benim hislerimi neden takmıyorsunuz?
Her Noel'de Noel Baba'ya yalvardım.
"Ağlamayacağım.
Uslu duracağım.
O yüzden…
Annemi bana geri ver lütfen.
O yüzden…
…annem ve babamla yemek yiyeyim lütfen."
İyi…
İyi bir çocuk olmak için ne kadar uğraştım, haberiniz var mı?
Ama artık yetişkinim.
Böyle şeyleri umursamak bile istemiyorum!
Ama…
…ikinizi görünce…
…hâlâ o yedi yaşımdaki güne dönüyorum.
Tüm hayatım orada mahsur geçti.
Büyümüş olsam da salak gibi…
…hâlâ…
…annem ve babamla yemek yemek istiyorum.
Özür dilerim.
Özür dilerim oğlum.
Seung-hyo.
Çok özür dilerim.
Benden nefret ettiğini sanıyordum.
Sırf anne olarak yaşayamam.
Seung-hyo.
Çok özür dilerim.
Bugün kendimi kaybettim galiba Öyle demek istemedim.
Özür dilerim.
Özür dilerim Seung-hyo.
Seni seviyorum.
Seni çok seviyorum.
Çok fazla hata yaptım.
Mi-suk'un yanında
benimle olduğundan daha rahattın hep.
Haklısın.
Onunla daha rahatım.
Yine de…
Öyle olsa bile…
…seni…
Seni hep özledim.
Eve gidelim anne.
Sana hâlâ ihtiyacım var.
Seung-hyo, çok özür dilerim.
Seni yapayalnız hissettirdim, değil mi?
Çok özür dilerim.
Ama seni çok seviyorum.
Ağlama Seung-hyo.
Bir daha yalnız bırakmam.
Seni çok seviyorum. Özür dilerim.
Baba, sen iyi misin?
Annemi ben taşırım.
Evet.
Benim karım o.
Ben taşırım.
Hâlden anla ve karışma.
Anladım.
Ağır değil miyim?
Hiç değilsin.
Tüy gibi hafifsin.
Hatta hava gibi hafifsin.
Kes şunu.
Bir süredir bunu düşünüyordum
ama cidden yakışıyorlar.
Aradın mı?
Yok, geliyorlar.
-Geldiler! -Hani?
Hye-suk!
Amanın! Ah be kuzum!
-Dur. -Hey!
Meraktan öldük yahu!
Var ya, başına bir şey geldi sandık!
Önce şunu iç!
Bu ilaç sinirleri yatıştırmakta bir numara.
Yeter!
Gece gece niye dışarıdasınız?
Olay çıkarmayın. Eve gidin.
İnanılmaz.
-Gitmemizi mi istiyorsun? -Evet.
Bir duygusal sarılma bile yok mu?
Yok! Sıcaktan yapış yapışım.
Duş almalıyım.
-Hayatım, yardım et. -Tamam.
Bugün için sağ olun. Selametle.
İyi geceler.
Hayret bir şey.
-Sağ ol. Eve gidin. -Hye-suk!
Gel buraya. Tokalaşalım.
Hadi Alo!
Züppeye bak ya! Turp gibi.
Lavanta, yatma vakti.
-Yatma vakti mi? -Şunu da iç.
-Daha sakinleşmen lazım. -Tamam.
Seok-ryu, Seung-hyo. Aferin.
Basit bir burkulma gibi
ama yarın hastaneye gidip röntgen çektirelim.
Tamam.
Bir an önce beyin MR'ı da çektirelim.
Sana neler olduğunu duydum.
Seung-hyo'ya söylemedin, değil mi?
Hayır.
Muhtemelen önemsizdir.
Yine de duruma bir bakalım. Korkma.
İyi değilsen bile
ben yanından ayrılmam.
"İyi günde, kötü günde,
hastalıkta ve sağlıkta,
ölüm bizi ayırana dek seveceğim."
Bir yemin ettik.
O yeminleri epeydir unutmuştum.
Şimdi başlasan da olur.
Bugün çok yorulmuşsundur. Duş alıp dinlen.
Sen de.
Dur.
Bir saniye.
Seni…
…banyoya ben götüreyim mi?
Götürür müsün?
Gel.
Elindeki ne?
Flüt.
Gece onu çalarsan yılanlar gelir.
Çalmayacağım.
Yapacağım maket için yapısını inceliyorum.
Çocukken bunları parçalara ayırdığımızda içinden tükürük çıkardı.
Pardon.
Yarın iş gezim var. Evde olmayacağım.
Anladım.
-Nereye gidiyorsun? -Gangwon iline.
Ne zaman dönersin?
İki hafta sonra falan.
Neden o kadar uzun?
Yurt dışı değil. İki haftalık iş gezisi mi olur?
Önemli bir proje.
Sıkıldıysan sen de gel.
Yani cidden sıkıldıysan ve yapacak işin yoksa.
Bence öyle bir şey olmaz.
İyi yolculuklar.
Sağ ol.
Tamam.
Hoşça kal.
Midye hazırlarken
içindeki sakalı makasla kesip almak lazım.
Sonra midyeleri blanşe edeceğiz.
Çok fazla pişmesinler.
Tamam.
Pencereler nasıl olacak?
Tek başıma takılmak eğlenceli değil.
Ağızlığın, binanın girişi olduğunu düşünün.
Kütükten yapılır.
Boşluklardan hava girecek şekilde yaparız, ses oluşur.
Sıkıldım.
Bugün
coq au vin yapayım.
Coq au vin de "şarap soslu tavuk" demek.
Tavuk ve sebzelerin şarapla ağır ateşte pişirildiği
geleneksel bir Fransız yemeği.
Ne?
Niye çalışmıyor?
Bitti mi?
Seok-ryu.
Ne diyor ya?
Buldum!
SÜTÜN SÜRESİ BUGÜN DOLUYOR
AMA SANA OLAN HİSLERİM YARIN YA DA ÖBÜR GÜN BOZULMAYACAK
GÜNEY KUTBU GÖREVİ İÇİN BAŞVURU ONAYLANDI
Mo-eum!
-Seok-ryu! -Araba anahtarın nerede?
-Çantamda. -Çantanda mı?
-Arabanı ödünç alıyorum. -Tabii.
-Nereye? -Seung-hyo'yu görmeye.
Vay be.
Katalizör sonunda tetiklendi mi?
CHOISSEUNG
BAY YOON
Bay Yoon, benim.
Seung-hyo nerede, biliyor musunuz?
Seok-ryu?
Telefonuna neden bakmıyorsun?
Sessize almıştım.
Ne işin var burada?
Sıkıldım.
Gelebilirsin, demiştin.
Sıkıldın mı?
Evet.
Sensiz vakit geçmiyor sanki.
Sensiz çizgi romanların tadı yok.
Sensiz, parklar da sessiz.
Sensiz her gün tatsız geliyor.
Baharatsız çorba veya soya sossuz mantı yemek gibi.
Sensiz olmak hamamdan sonra muzlu süt içmemek gibi.
O yüzden merak ettim, gidip muzlu süt içmek ister misin?
Bu durumda bile aklın yemekte mi?
Artık muzlu süte ihtiyacım yok bence.
GECİKMİŞ
GECİKMİŞ FARK EDİŞ
Alt yazı çevirmeni: Günseli Birol