LOVE NEXT DOOR
Ba't ganyan ka makatingin?
Ano lang…
Parang panaginip 'to.
Di ako makapaniwala.
-Aray. -Hindi panaginip, di ba?
Tama ka. Totoo nga 'to.
At magkasama rin tayo.
Kakaiba 'to.
'Yong magkasama tayo nang ganito.
Ano namang kakaiba?
Parang may nangingiliti.
Di ko alam kung saan mismo,
pero nasa kailaliman ng puso ko,
parang may nagpuputukang mga bula.
Gano'n din ako.
Di ba, parang may kuryente sa katawan natin?
Oo nga. Hindi, parang ganito.
Alam mo 'yong kapag tuturukan ka, at naghahanap sila ng ugat,
kaya sinasabihan kang magkuyom ng kamao?
Gano'n ang pakiramdam.
Love 'yan.
Ha?
Ganyan 'yong love.
Ikaw naman. Masyado pang maaga para masabing love nga.
Inabot na ng 30 years, tapos, maaga pa rin?
Totoo 'yan.
Pero may nakaka-cringe pag naririnig ko ang "love".
Medyo nakakahiya rin.
Mahal kita.
Bilang kapamilya, kaibigan, at partner ko.
Sa iba-ibang panahon, nagkakaiba 'yong klase ng love…
pero walang panahong hindi kita minahal.
Ang saya, salamat sa inyo.
Bye!
-Tita Mi-suk? -Ewan pa'no tayo nakabalik.
Nagbakasyon tayong lahat, pero wala man lang akong picture.
Di kasi nagsisinungaling 'yong camera.
'Yon talaga ang itsura mo. Magpakuha ka na lang sa nanay mo.
Ginawang supermodel ni Gyeong-jong si Hye-suk.
Pinahaba 'yong legs niya.
Pero si Hye-suk…
Gano'n din no'ng kumakain tayo ng crabs.
Kinuha ni Gyeong-jong 'yong laman sa bawat paa no'n
tapos, ipinakain sa kanya.
At ikaw? Busy ka sa sarili mo.
Doktor kasi siya.
Magaling siyang mag-dissect.
-Malilinis pa ang napili. -Limot mo?
Cook ka.
Gusto kong maglakad-lakad no'ng gabi, pero nalasing ka at nakatulog.
Ba't ang lakas ng hilik mo?
Di ko sinadyang humilik.
Ang aga n'yong nakauwi.
Uy, Tita Mi-suk. Nag-enjoy ho kayo sa bakasyon n'yo?
Di ba masyado na kayong matanda para magbasa ng comics nang ganito kaaga?
Seung-hyo.
Fan ka ng romance comics?
Ang romantic mo naman.
Opo, medyo.
Oo nga.
-Uy, Seung-hyo. -Po?
Di mo nabutones 'yong suot mo.
Seryoso? Bata ka ba? Ni di ka makapagbutones nang tama.
-Halika. -Tama ho kayo.
-Ba't ang clumsy mo? -Hala, pa'no nangyari 'to?
Ang tanga ko po.
Ma! Tinatanong niya kung nag-enjoy kayo.
Tanungin mo siya.
Ano ho? May ginawa ho kayong mali?
Wala, gusto lang niya ng away.
Pa, hayaan mo na siya.
-Di mo ginalaw 'yong sopas. Seung-hyo! -Po?
Dalhin mo dito'ng magulang mo.
-Kainin natin 'to. -Opo.
Uy, sige na! Dali.
-Oo nga, ikaw na sa iba. -Okay po.
May "Princess" Volume 20 na!
Walang pagkain sa bahay, oorder sana kami sa labas.
-Salamat sa pagkain. -Wala 'yon.
Nahihiya kami. Ni di pa kayo nakakapagpahinga.
-Hay. -Ayos lang sa 'kin.
Pero ewan ko sa lasing kong asawa.
Sabi nila, kahit aso, huwag istorbohin pag kumakain.
Pero okay sa hangover 'tong gomtang.
Oo, okay nga.
Kumusta ho 'yong bakasyon?
Masaya. Talagang nabuhayan kami.
-Di ba, honey? -Oo.
Sumama kayo sa 'min sa susunod.
Kaming dalawa ho?
Di puwedeng basta-basta lang silang isama.
Dapat gawin muna nating mas mabunga.
Ha?
Dapat daw maikasal muna sila bago tayo magsama-sama.
Kasal?
-Oo. -Ha?
Napag-usapan namin ni Hye-suk na hahanapan namin sila ng asawa.
Kalokohan 'yan. Ano 'yan, sanduguan o kung ano?
Honey, maghanap ka rin sa ospital ng babagay.
-Oo nga! -Okay.
-Okay? -Wala ho kayong makikita.
Duda ho akong may magpapakasal kay Seok-ryu.
Uy, Seung-hyo! Huwag mong sabihin 'yan.
Wala kang utang na loob.
-Ba't mo nilalait ang anak ko? -Oo nga.
Di ko akalaing ganyan ka. Naiinis ako.
-Di 'yon ang ibig kong sabihin. -Okay lang.
Wala rin naman hong babaeng kakayanin ang ugali niya.
Ba't mo sinasabi…
Seok-ryu, ano'ng problema sa ugali ni Seung-hyo?
Oo, disente na, magalang pa.
Mabait siya, inaasikaso niya 'ko.
Sorry po. Di ho 'yon ang ibig kong sabihin.
Ganito lang ho talaga kami. Naglalaitan.
Oo nga po.
Lagi ho kaming nag-aasaran nang ganito.
Gano'n pala.
Gano'n pala 'yon?
Uy. Tama 'yan.
Wag na ngang pag-awayan ang mga anak natin. Kain na.
Okay.
Salamat sa pagkain.
Hay, naguluhan ako.
Wow.
Akala ko, mamamatay ako.
Kabadong-kabado ako, di ako makakain.
Nalagpasan natin, kaya mas galingan natin mula ngayon.
Uy, maging honest na lang tayo at sabihin na nating tayo na.
Hindi.
Magulo pa ang mga bagay.
Di natuloy 'yong kasal ko.
At kailan lang dumating si Hyeon-jun.
Magmumukhang di ko sineseryoso ang mga bagay.
Bale, seryoso na pala talaga 'yong feelings mo sa 'kin?
Hay, ba't ngayon ka pa nagbibiro?
Huwag mo nang alalahanin 'yon.
Magaling akong magpaliwanag.
Hindi sa gano'n.
Magiging hindi komportable at nakakainis.
Ibig kong sabihin, pag nalaman nilang tayo na,
di ka na puwede dito sa kuwarto ko.
-Ano? -Pag-isipan mo.
Magtatanong sila ng ano, kailan, saan, bakit, at paano.
Babantayan nila tayo.
Magkaka-curfew na naman.
Magbabantay sila sa paligid buong araw.
Pag nangyari 'yon,
'yong relasyon natin, magiging wholesome at pang-inosente
gaya sa mga bata.
Isekreto na nga lang natin. Oo, 'yong sekretong malupit.
Dapat di tayo mahuli.
'Yan ang sinasabi ko.
Ginalingan mo ba?
Uy, ano'ng ginagawa mo?
Uy, nasa gitna tayo ng kalsada!
-Ginalingan mo ba? -Sobra.
Maganda ka rin dito.
-Okay! -Okay!
Kaya mo 'yan!
-Tingnan natin 'yong first floor. -Tara!
-May claw machine din. -Gusto ko 'yon! Subukan natin.
EPISODE 13 LOVE
Ano'ng gagawin ko sa mga 'to?
Magpa-group buying ba 'ko ulit?
Hindi, kulang pa 'yong promotion ko.
Uso ang short-form videos.
Magbi-video ako habang nagwo-workout.
Dong-jin, kumain ka ng melon!
Hay, Ma. Di importante ngayon ang melon.
-Ayoko po! -E di huwag, salbahe!
Kakainin ko lahat.
Protein na lang ba ang iinumin niya habambuhay?
Lokong 'yon.
Di man lang siya nag-post ng picture ng tanawin. Puro sarili niya.
Hala, Hye-suk! Ang ganda ng pictures mo.
Wow, 'yong figure mo! Mukha kang model.
Oo, palitan mo na ang profile picture mo. 'Yan ang best photo mo.
Talaga? Parang di nga 'ko nabigyan ng hustisya.
Mas maganda kaysa sa personal.
Hay.
Pareho kaming nando'n, pero wala akong ma-post na picture.
Problema mo pa rin 'yong pictures? Naku naman.
Kailangan kong makuhanan ng 100 beses para lang may matino.
Wala kang paki kung mulat na mulat o nasa mukha ko ang buhok ko.
Di mo tiningnan.
Sorry, Mi-suk. Nagkamali ako, kaya tama na.
Parang dumudugo na 'yong tainga ko.
Tingnan mo 'to. 'Yong composition.
Kinuhanan mula sa baba, kaya mukhang model.
Nababaliw na 'ko.
Hoy, loko! Kumain ka ng melon!
-Ganito. -Ano'ng ginagawa mo?
Nakikipagtitigan ka sa broccoli?
Oo.
Beans, spinach, at talong.
Nakikipaglaban ako dito sa mga pagkaing ayaw ko.
Kung ayaw mo sa kanila, ba't mo binili?
Sabi ng nanay ko, nakakabuti sila sa kalusugan at pinipilit akong kumain.
Bale, bibili ka at uubusin mo lahat ng gulay sa mundo?
Gagawa ako ng mga recipe na magpapasarap sa kanila.
Alam mo 'yong kapag may sariling moves 'yong athletes
at ipinapangalan 'yon sa kanila?
Oo, gaya ng Yuna Spin ni Kim Yuna at Yeo 1 at Yeo 2 ni Yeo Hong-chul.
Oo, kaya gusto ko sanang makagawa ng signature dish ko.
Ano'ng balak mong gawin?
Broccoli and chicken risotto!
Kadiri. Narinig ko pa lang, pinakapangit na kombinasyon na.
Medyo nga, di ba?
Uy, sagradong lugar 'tong kusina. Ano'ng ginagawa mo?
Tigilan ko ba?
Hindi, ituloy mo lang.
Ba't nakailaw dito? May tao ba diyan?
Naku naman, kailangang patayin agad 'to.
Hay, nakabukas din 'yong ilaw dito.
Mga kabataan ngayon, di marunong magtipid…
Ano 'to?
Ano 'tong mga 'to?
Mga mushroom, spinach, at celery.
Masisira na 'tong mga 'to.
Nasa ref dapat ang mga 'to!
Naku naman.
Hay. Naku talaga.
Sabi mo, walang tao dito pag gabi.
May kukunin yata siya.
Lagi siyang nakakalimot.
Ga'no katagal pa tayo maghihintay?
Exam ko na sa isang araw. Kailangan kong paghandaan.
Dapat maaga mong pinaghandaan.
Ano? Tingin mo, di ka papasa?
Madali 'yong written test. Kinakabahan ako sa practical exam.
Sabi nila, mas mababa sa 30 percent ang pumapasa.
Excuses ba 'yan sakaling bumagsak ka?
Uy, may tatlong bagay na wala sa buhay ko.
Pagpalya, pagbagsak, at rejection.
Okay, sige.
Huwag kang tumayo lang diyan. Halika.
Nagtatago at may itinatago.
Roller coaster ang buhay ko ngayon.
Gusto ko 'to. Nakaka-excite.
Ikaw 'yong may gustong ipamalitang tayo na.
Mukhang enjoy na enjoy ka na.
Nagsisimula pa lang 'yong saya.
Di kailangang matapos 'yong saya.
Dali, mali-late ka na sa trabaho.
-Hello. -Yeon-du!
-Mrs. Do! -Yeon-du!
Yeon-du, na-miss mo ba 'ko?
Opo.
Ako rin.
Hay, ang ganda mo ngayon.
Dan-ho, di ba puwedeng ipaalaga mo na sa 'min si Yeon-du?
Babantayan ko siya nang maigi.
Salamat, pero ayos lang ho.
May babysitter na ho next week.
Pero puwede akong tumulong hanggang sa susunod na linggo.
Okay lang po talaga.
Kung sasamantalahin ko ho 'yan,
hindi po komportable para sa 'kin.
Yeon-du.
Hindi ka naman nananamantala.
-Aalis na ho kami. -Okay.
-Bye, Yeon-du! -Bye.
Have a nice day po, Mrs. Do.
-Bye, Yeon-du. -Bye, Mo-eum.
Di 'to puwede.
Kailangan kong magkaapo.
Okay, hingian mo ng pangatlo ang panganay mo.
Uy, makipag-blind date ka.
Okay, sabihan mo ang panganay mong…
Di niya 'yan dapat gawin.
Magandang opportunity 'yon.
Naisip kong ayain si Seok-ryu pero sayang kung wala tayo,
kaya tara na.
Di sasama sa ganyan si Seok-ryu. Siyempre, kahit ako, hindi rin.
Bakit? Ba't ayaw mong pumunta?
May natitipuhan ka na ba?
Teka.
Teka! Meron ka nga! Sino? Katrabaho?
-Ma. -Ano?
-Aalis na ho ako. -Okay…
Uy! Sino?
Uy, sabihin mo na! Mo-eum!
Ano'ng problema, Yeon-du?
Biglang ayaw mong mag-kindergarten?
Hindi, ayaw ko po.
Pag nagpunta 'ko ro'n, gabi n'yo pa ho ako masusundo.
-Pa'no kung sunduin kita nang mas maaga? -Ayaw ko rin po.
Hindi ka ho makakapagtrabaho dahil sa 'kin.
Nalulungkot din akong kailangan kitang buong araw na iwan do'n.
Pero puwedeng intindihin mo muna?
Di ho ba 'ko puwede sa bahay ni Mo-eum?
Gusto ko ho do'n.
Masasarap ang luto ni Mrs. Do.
At laging nakikipaglaro sa 'kin si Mo-eum.
Makikipaglaro rin ako sa 'yo at gagawin kong mas masaya.
Mag-bike kaya tayo sa Han River sa weekend?
-Talaga po? -Oo.
Kaya tara na sa kindergarten, okay?
Students, huwag hawakan ang ingredients.
Suriin n'yo lang gamit ang mga mata n'yo.
Tingnan n'yo kung may nawawala o kung kailangang dagdagan.
I-check n'yo na ngayon.
Di na puwedeng mag-request pag nagsimula na ang exam.
May tanong ba?
Simulan na natin ang exam.
NATIONAL TECHNICAL QUALIFICATION
-Kumakain ka na naman niyan? -Oo.
-May dine-date ka, 'no? Di ba? -Oo. Ano?
Dati, ang bagal mong kumain ng lunch na akala mo, maharlikang French.
Ilang araw mo nang kinakain 'yan.
At eksaktong 6:00 p.m. ka umaalis. Nakakahinala na. Hindi ka ganyan.
Gusto ko na kasi ng buhay sa labas ng trabaho ngayon.
Isa pa, nakahalo na lahat dito,
makakatipid ako sa oras.
At ang pinakamahalaga, masarap 'to.
Kilala mo 'ko. Pag na-hook na 'ko sa isang bagay, di ko tinatantanan.
Oo, totoo 'yan.
Puwedeng patikim?
Oo, sige. Tikman mo.
Ano'ng pipiliin ko?
Masarap 'yong bulgogi kung ayaw mo ng maanghang.
Bulgogi? Sige.
Wow, may kutsara pa.
Choisseung! Ano'ng ginagawa mo dito?
Ano sa tingin mo? Babatiin ko ang girlfriend ko.
Heto.
Wala pang results. Ba't mo 'ko babatiin?
Ba't may pa-bouquet?
Di gaya mo, naniniwala akong mas mahalaga 'yong proseso kaysa sa resulta.
Papatayin kita.
Kahit patayin mo 'ko, happy ending pa rin 'yan.
Parang lalo kang kumukulit.
Ha? Ina-update ko 'yong firmware ko sa boyfriend mode.
May flowers sa bagong version.
Ang galing mong magsalita.
Palalampasin ko, maganda 'yong bulaklak.
-Mas maganda ka. -Tigilan mo na.
Di ko alam kung alin 'yong ikaw at 'yong mga bulaklak. Nakakalito.
Tigilan mo na o ipa-factory reset kita.
Hindi, ayoko niyan. Titigilan ko na.
Uy!
Ang tagal na.
Oo.
May pinuntahan ka ba?
Business trip.
Papasok na 'ko sa trabaho, kaya excuse me.
Magtatrabaho ka sa magandang araw na 'to.
Kaya di magandang matali sa trabaho.
Tingnan mo 'ko. Malaya at masaya.
Masaya nga siguro maging unemployed.
Hindi na 'ko unemployed.
May bago na rin akong trabaho.
Binebenta ko 'to.
-Bibigyan kita ng isa. -Di na, salamat.
Wag ka nang tumanggi. Kunin mo.
-Huwag na nga. -Ako na ang kukuha.
Dito ka nagtatrabaho?
Kompanya 'to ng kaibigan ko.
Sino? Si Mr. Yoon?
Hindi, si Choi Seung-hyo.
-Seung-hyo! -Hi, Dong-jin.
Ay, may nadikit ba sa 'kin?
Ba't ka nanggigitata?
-Nandito ka rin? -Ano?
Sabi na nga ba, bait-baitan ka.
Patay ka sa 'kin pag-uwi.
Ba't ka may flowers?
-Akin 'to. -Sa kanya 'yan.
Binigay sa 'kin ng kliyente.
-Pero ninakaw niya. -Binitbit ko.
Nagnanakaw ka na ng flowers ngayon?
Huwag kang mag-alala. Isusumbong ko siya sa nanay ko.
Hindi, hindi na kailangan.
Nanay? Ate?
Teka. Magkapatid kayo?
Oo, nakakahiyang nakababatang kapatid ko siya.
Pero ba't kayo magkakilala?
Nasa dating gym ko siya.
Gano'n pala.
Akalain mo 'yon, magkakakilala tayo.
Ganito ba kaliit ang mundo, o tadhana 'to?
Seung-hyo, dahil nandito 'ko, pakilibot ako sa office mo.
Ha? Sige. Gusto mong makita?
Wow, ang ganda. Ang astig. Mukhang mamahalin.
Ba't mo siya dinala dito?
Ano pa ba? Di ko siya puwedeng paalisin.
Bakit hindi? Uy!
Kung tapos ka nang tumingin, alis na!
Sa 'yo ba 'to? Wala siyang sinasabi.
-Ba't mo 'ko pinapaalis? -Gusto ka rin niyang umalis.
Excuse me?
Sabi mo, binebenta mo 'to, di ba?
Alam mo bang nasa social media 'to?
Sikat na sikat 'yan at napakahirap hanapin.
Pero meron ka na, salamat sa koneksiyon mo.
Seryoso? Di niya ako binigyan.
Di 'yan ang ibig kong sabihin.
Nasa social media 'to, dahil may amag na ang protein na 'to.
Di mo alam?
Ha?
Imposible 'yan.
Ma!
Ano'ng nangyayari? Ba't mo siya pinipingot?
Nandito rin si Papa. Mama, Papa.
May kalokohan na naman 'yan.
Ma, sabi ko, wag siyang pautangin. Pinautang mo, di ba?
Inubos niya 'yong perang 'yon
at baka makasuhan pa siya.
Makasuhan?
Kita mo'ng mga kahon sa kuwarto niya?
Napaisip ako do'n.
Nagbebenta siya ng protein na may amag na at di aprubado ng MFD.
Ha? Amag?
Ano'ng gagawin natin sa lokong 'to?
Hoy, loko!
Dapat matagal na kitang itinakwil.
Pero tiniis kita dahil sa nanay mo, loko!
Totoo ba 'yon?
-Di ko rin ho alam. -Uy.
Di porket di mo alam, ayos na.
Pag-usapan muna natin 'to.
Ilan na ang nabenta mo?
Sabihin mo! Ilan na ang nabenta mo?
Sampu.
Kaunti pa lang pala pagkatapos ng lahat.
Hindi, ayos 'yon.
Bago pa 'to lumala,
tawagan mo 'yong buyers at mag-sorry ka.
I-refund mo sila.
-Okay. -Naku naman.
'Yang loko…
Ako 'yong na-scam.
Isang dekada na 'kong niloloko, pero naisip ko pa rin,
"Aayos na 'to ngayon."
"Gagalingan na niya ngayon."
"Nasa thirties na siya at walang trabaho, pero sige."
"Paano kung mapariwara siya?"
"Mabuti pa rin ang puso niya't anak ko siya, kaya dapat magtiwala ako."
Pero punong-puno na 'ko.
Kung may mata ka, tumingin ka sa paligid.
Tingnan mo ang sipag ng lahat.
Pero ikaw?
Tingin mo, madali lang pagkaperahan ang iba?
Ba't di ka nagche-check ng binebenta mo,
lalo na 'yong iniinom ng mga tao?
Wala ka nang pag-asa.
Corrupt ka na talaga mag-isip.
Hindi po.
Gusto ko na ho talagang galingan.
Alam ko rin po.
Alam kong pabigat ako sa inyo.
Di ako matalino.
Di ako nag-aral nang mabuti at mahina ang loob ko.
Alam kong wala kayong inasahan sa 'kin.
Alam ko rin po 'yan.
Kaya ho ayaw kong maging talunan.
Ginusto kong magtagumpay!
Gusto ko ng maraming pera para mabilhan si Mama ng bag
at ng bagong kotse si Papa!
Ako rin!
Gusto ko ring maging espesyal.
Uy, Dong-jin.
Hay.
Uy, Dan-ho.
Magbatian man lang tayo.
Binati kita.
'Yong di pormal na gaya niyang tungo.
Alam mo na, "Kumusta ang araw mo?"
"Kumusta ka?" Mga gano'ng batian.
Di ko na 'yan gagawin.
Wow.
Ang cheap niyan.
Pero may ibibigay ako sa 'yo. Ta-da.
Heto, kunin mo.
Lagi kong binabalikan 'yong sinabi mo sa campgrounds.
Hindi puwede. Hindi puwede kahit kailan.
Di mo puwedeng maging anak si Yeon-du.
At pagkakamali 'yong nangyari no'n.
Dapat.
Bakit?
Dahil hindi tayo puwede.
Pero…
hindi ba awkward?
Ano'ng ibig mong sabihin?
Sinabi kong gusto kita,
at sabi mo, hindi tayo puwede.
Di mo sinabing di mo 'ko gusto.
Di kita gusto.
-Ano? -Sinabi mong gusto mo 'ko.
Naging magalang ako. Di ko lang sinabi nang direkta.
Nilalagay mo 'ko sa alanganin.
Ano pala 'yon?
'Yong lahat ng ointments na binigay mo.
Di ba pagpapakita ng nararamdaman mo sa 'kin 'yong malaking bag na 'yon?
Nilagyan mo ng malisya.
Ointment lang 'yon.
Gano'n pala.
Gano'n pala 'yon.
Kunin mo 'to dahil nahihiya ako.
Sige. Aalis na 'ko.
Oo nga pala. Pareho tayo ng direksiyon.
Mauuna na 'ko.
Magdahan-dahan ka lang.
Ang dami kong gusto na di ko na dapat gustuhin.
Di 'to maganda.
Pasok.
Busy ka ba?
Hindi, tinatapos ko lang 'tong binabasa kong dissertation.
Importante ba 'yan?
Hindi naman. Nakaugalian ko lang na magbasa.
-Ano 'yon? May kailangan ka ba? -Wala naman.
Tiningnan lang ang ginagawa mo.
Wow.
Di ko alam na marami kang libro dito.
Ang laki rin ng bintana.
Oo.
Pero tingin mo, hindi masyadong maliit 'tong kama?
Mukhang di komportable.
Dahil mag-isa lang ako, okay na 'yan sa 'kin.
Mag-isa akong natutulog sa queen-size bed.
Kaya napapaisip ako.
Bumalik ka na kaya sa master bedroom?
Ano?
-Ayaw mo ba? -Hindi, gusto ko!
Hay!
Gyeong-jong!
Gyeong-jong, hintayin mo 'ko.
Oo, sorry.
Ire-refund kita agad. Okay.
Ano'ng kailangan mo?
Ba't ka pumasok nang di kumakatok?
Puwede mo ring gawin 'yon.
Nagsabit ka dati ng may nakasulat na papatayin mo 'ko pag pumasok ako.
-Ayaw ko sa 'yo dati. -Basta-basta mo na lang sinasabi 'yan?
Akala ko, mas mahal ka ni Mama.
Kahit anong sikap kong mag-number one sa mga bagay,
ikaw pa rin ang number one sa kanya.
Hindi 'yan totoo.
Ikaw ang lahat sa kanya.
Gustong-gusto ka niya't proud siya sa 'yo.
Nabubuhay siya dahil sa 'yo.
Walang saysay 'yon.
Uy, Dong-jin.
Ano?
Mas matanda ako ng 13 buwan sa 'yo, kaya galing 'to sa karanasan.
Di lahat, puwedeng maging espesyal.
Karamihan, ordinaryo lang ang buhay.
Gano'n din ako.
Kaya huwag kang masyadong ma-obsess sa pagiging sikat.
Isipin mo na lang 'yong mahalaga sa buhay mo.
Sapat na 'yon.
Nanggagaling 'to sa nagkasakit noon.
Ang cheap. Ginagamit mo'ng sakit mo sa sermon mo.
Ito pa'ng isa.
Sasabihin ko 'to dahil parang di mo alam.
Di mahina ang loob mo.
Ha?
Makikipagpatayan ka sa 'kin dahil sa drumsticks.
Tuwing nasa buffet tayo, inuubos mo lahat at simot na simot
na parang mga lukton.
Pero naka-survive ka sa protein shakes at chicken breast lang.
Lakas ng loob 'yan.
Masayang makita kang maging trainer dahil pursigido ka.
Di pa. Nagsisikap pa lang maging trainer.
Ba't ka bumagsak sa exam?
Dapat nagpursigi ka.
Kasasabi mo pa lang na pursigido ako.
-Pero sumubok ka lang. -Ano'ng ginagawa mo?
Lahat, sumusubok. Dapat ginalingan mo.
-Si Seok-ryu. -Gusto ko ring pumasa.
-Kasama niya si Dong-jin. -Ano'ng meron kay Dong-jin?
-Gusto ko ba maging bobo? -Ano ba 'to?
-Tumahimik ka. -Ha?
Ano'ng problema? Bumagsak ka ba?
Uy, okay lang 'yan. Puwede namang mag-take ulit.
Di naman basta-basta nakakapasa sa unang subok.
Di ka magmumukhang tao. Mukha ka na ngang fairy.
Mula ngayon,
Tinker Bell na ang itawag mo sa 'kin.
Ha?
Kasi,
nakapasa 'tong fairy na 'to sa unang subok!
May Korean Food Craftsman certificate na 'ko.
Hala!
Uy! Ang galing niyan!
Diyan ka lang! Pupunta 'ko diyan.
Wow!
Uy, di 'yan pinto! Mababalian ka!
Di 'to gagana. Iikot na lang ako.
Kita tayo mamaya.
Sige na!
Ano'ng meron sa kanya?
May sumunod ba sa 'yo?
Nasa Hyereung-dong ba 'ko o sa Hawaii?
Di ba, mas lalo kang nagmumukhang kahina-hinala?
Dapat mas mag-ingat tayo sa paligid.
Deka-dekada na tayong magkasama.
Kahit nga magyakapan tayo,
walang makakaisip ng kakaiba.
Totoo 'yan.
Uy! Pa'no pag may nakakita sa 'tin?
Sinabi ko na sa 'yo.
Walang mag-iisip ng kakaiba.
Congratulations.
Nakapasa ka sa unang subok mo. Ikaw na ikaw 'yan.
Ang saya ko talaga.
Mas masaya kaysa no'ng nakapasa ako sa college o no'ng natanggap ako sa Greip.
Masaya akong masaya ka.
Ngayong may certificate na 'ko,
makakapaghanda at simula na 'ko.
Hahanap din ako ng trabaho.
Mag-ingat ka sa kusina pag nagsimula ka na.
Sa tubig, apoy, at mga kutsilyo.
Pati sa ibang mga lalaki.
Pag-iisipan ko 'yong huli.
Maganda 'yong muscles ng mga nakakapagluto.
Grabe.
Mas maganda 'yong muscles ng mga architect.
Wow, oo nga! Ibang klase!
Lumalabas 'yong mga ugat mo.
Tingnan mo. 'Yong tendons.
Oo, nakatingin ako.
Tingnan mo ang adductors at abductors ko.
Hay. Ang galing n'yo kanina.
Ikaw rin. Magpahinga ka. Kita tayo bukas.
-Okay. -Ba't ka naka-suit, Ms. Jung?
Sa'n ka pupunta?
May pupuntahan ako. Bye.
Ba't di mo alam?
Bakit po?
Tingnan mo 'yong kulay ng damit niya. Nagluluksa siya.
NAMAYAPANG SI YEO JU-EUN
Hi, Ju-eun.
Nandito ako.
Ang tagal na rin, 'no?
Ang daming ginagawa sa buhay.
Hindi.
Sa totoo lang, excuse lang 'yan.
Ano lang…
medyo…
nakalimutan kita.
NAMAYAPANG SI YEO JU-EUN
NOBYEMBRE 20, 1988 - AGOSTO 2, 2021
Sabi mo, baka may bata pa sa loob.
At tandang-tanda ko pa kung pa'no ka tumakbo papunta sa building.
Pag naaalala ko 'yon,
talagang nahihirapan ako.
Oo nga. Magkaedad na tayo ngayon.
Sa susunod na taon, mas matanda na 'ko sa 'yo, kaya kaswal na lang 'to.
Aalis na 'ko.
Babalik ako.
Yeon-du.
Mag-hi ka.
Hello po,
Ma.
Hello po,
Pa.
NAMAYAPANG SINA KANG IN-HO, SEO JI-YEON
Ma.
Pa.
NAMAYAPANG SINA KANG DONG-JU, LEE MI-JEONG
Ji-yeon.
NAMAYAPANG SINA KANG IN-HO, SEO JI-YEON
At In-ho.
Ayos lang ba kayo?
Ang laki na ni Yeon-du, 'no?
Mas matangkad at mas mabigat na rin siya.
Kumakain na rin siya ng carrots at paprika.
Alam ko na ho ang alphabet.
Oo nga.
Nakakanta na niya 'yong alphabet.
Wag n'yong alalahanin si Yeon-du.
Dito lang ako lagi sa tabi niya.
Natutuhan ko hong…
gumawa ng origami flowers.
Dinala ko ho 'to para sa inyo, Mama at Papa.
Si Papa…
Ibig ko hong sabihin, si Tito Dan-ho, meron na rin.
Gusto mong ikaw ang maglagay sa nanay at tatay mo?
Dadalaw ulit kami.
Bye na.
Di ko alam na makikita kita dito.
Nandito 'yong una kong mentor.
Nagkasunog sa gym sa school.
Tumulong siya.
Nagligtas siya at mag-isang nagpunta sa Langit.
Ang corny naman.
Ang hirap no'n.
Mas mahirap para sa 'yo.
Di ko sinadyang makinig.
Ang bilis ng pangyayari.
May family trip noon.
May kino-cover akong kuwento, at nag-promise akong susunod ako.
Pero…
Siya ba 'to?
Oo.
Hipag ko siya.
Sir.
May bata po!
Nasaan siya?
Pamangkin ko siya.
Bata pa siya.
Sir…
Sabi nila, hanggang huli,
hawak ng hipag ko si Yeon-du.
Ako at si Yeon-du na lang ngayon.
Kaya ka ba nagdesisyong…
maging tatay niya?
Oo.
Para sa 'kin, milagro si Yeon-du.
Pero hindi yata para sa iba.
'Yong dating lugar namin,
matagal tumira ro'n ang pamilya namin.
Pero isang araw, may kumalat na usapan sa daycare.
Mag-isa raw siyang nakaligtas kapalit ng magulang niya.
Ha? Ba't may kayang magsabi ng gano'n?
Bago pa malaman ni Yeon-du ang ibig sabihin no'n, umalis na kami.
Nagpa-Hyereung-dong kami.
Gusto mo ng yakap?
Gusto lang talaga kitang i-comfort.
Pero wala akong masabing nakakagaan ng loob.
Ang tagal mo na sigurong malungkot.
-Kaya gusto kitang yakapin. -Hindi.
Tingin ko, hindi dapat.
Bakit naman?
Dahil ayaw mo pa rin sa 'kin?
Dahil hindi pa rin tayo puwede.
RESUME
Okay.
STAFF PARA SA KOREAN RESTAURANT
NAIPASA ANG APLIKASYON
FUSION RESTAURANT SILVER SPOON HIRING KITCHEN STAFF
NAIPASA ANG APLIKASYON
Knock, knock, Mr. Choi.
-May sulat ka. -Anong sulat?
"Galing ito sa England."
"Ipadala mo sa pitong tao o mamalasin ka."
-Invitation sa Architecture's Night. -Oo. Sa panahong 'to nga 'yan.
Oo.
Puwede pa rin bang may plus one?
Sabi na nga ba. May isasama ka.
Puwede 'yan.
-Di 'yan ang sinabi ko. -Isama mo. Isama mo na siya.
Chance mo na 'yan para maipakita kung ga'no ka kagaling.
Kailangan pa ba 'yon?
Lagi akong magaling.
Hay, lagi kang mabilis at magaling.
Pero mas magaling ka ngayon. Bakit?
'Yong Jayeong-dong restaurant na ikaw ang nag-design
ay napili ng mga architect bilang Architecture of the Year.
Talaga?
Dami mong awards, di ka man lang masaya.
Di masaya. Alis na 'ko.
Uuwi na 'ko.
Okay, bye.
Oo nga pala, Seung-hyo…
Ano?
Ang tagal kong nakaupo. Nangalay ako.
Okay, sige. Alam mo? Huwag na. Ituloy mo na 'yang ginagawa mo.
Mukha kang malusog.
-Bye. -Okay. Bye.
Hay!
Ngayon, base sa na-practice natin,
isulat n'yo ang favorite quotes n'yo.
-Okay! -Okay!
Tingnan natin…
MASAYANG PAMILYA, MASAYANG BUHAY
"Maglakbay mag-isa gaya ng baka." Tama.
Bagay 'yan sa 'yo, Jae-suk.
Oo nga, mukha ka ngang baka.
-Moo. -Wow.
Kasinlinaw ng sa bisiro 'yang mata mo.
-Tingnan mo 'ko. -Seryoso?
-Girls naman. -Ang ganda ng mga mata ko.
Uy, girls. Makinig kayo.
Hindi 'yan baka. Rhinoceros dapat.
Galing sa Buddhist text 'yan.
Nagpapasikat ka na namang loka ka!
French na ang sinulat mo sa templo. French ulit?
"Le plus grand bonheur après que d'aimer, c'est de confesser son amour."
Ni ayaw kong malaman!
Madame, tumahimik ka!
Naku talaga.
Uy. Ano'ng sinulat mo, In-suk?
"Ipinanganak ka para pumasa."
Ilalagay ko sa pader ni Ki-hoon.
'Yan ang pagmamahal.
-Ang saya no'n. -Wow.
Tingnan n'yo 'tong nasa pader. Ang daming courses.
Oo nga.
Mag-take tayo ng isa pa sa susunod.
Oo, parang masaya 'yong Spanish class.
Maganda rin ang art history class.
Pati coding class.
-Wow. -Hay, ikaw na lang.
Uy, yoga kaya?
Uy, ukelele class. Masaya 'yan.
-Ikaw na lang. -Lahat, mukhang masaya.
Uy, ang saya ngayong retired na si Hye-suk.
Gawin natin lagi 'to.
Ang busy ng buhay ko noon.
-Ie-enjoy ko ang ngayon. -Talaga?
Kung gano'n, mamasyal tayo.
-Ha? -Mamasyal?
-Oo. -Nagpunta na kami sa Seoraksan.
Hindi lang kayong dalawa. Tayong apat.
Mag-abroad tayo.
-Abroad? -Oo.
Uy, mag-cruise tayo!
Dati ko pa 'yon gusto!
Oo, mag-cruise tayo sa Mediterranean.
Masaya nga 'yan.
Magkano 'yong cruise?
Five hanggang six million won?
Dagdagan mo nang kaunti.
-Gano'n kamahal? -Mag-dress tayo!
-May parties do'n? -Oo.
-Gaya sa Titanic? Ha? -Wag mong banggitin 'yan!
-Tara. -Lumubog 'yon!
-Oo nga. -Talaga?
Napanood mo ba?
Magtagumpay man ako Ang nanalantang bagyo ng buhay
Honey.
Ba't dito ka nagpunta at di umuwi?
Napadaan lang ako.
May arts and culture class ka sa district office kanina. Masaya ba?
Oo.
Tanghalian na, pero walang mga customer.
May mga araw talagang ganito.
Uy, honey?
Gusto namin ng mga kaibigan kong…
-Delivery! -Uy!
Kumusta?
-Ayos naman. 'Yong order mo. -Salamat.
Pakaunti nang pakaunti 'yong orders mo.
Hay, ang hirap dahil bagsak ang ekonomiya.
Malaki rin ang bagsak ng kita n'yo, Mr. Jo?
Naisip ko rin 'yan,
pero may bagong snack shop ng big chain sa harap ng Hyereung Middle School.
Nasa kanila na lahat ng customer dito sa paligid,
at sobrang dami nilang inoorder.
Di ko dapat sinabi 'yon.
Aalis na 'ko.
Okay, bye.
Honey, ano nga 'yong sinasabi mo?
Hindi, wala 'yon.
Hay, ba't pa niya sinabi 'yon?
HINDI MAITUTULOY ANG APLIKASYON MO SA PANAHONG ITO
HANGAD NAMIN ANG IKABUBUTI MO
Tanggap na 'ko sa Kang's Restaurant!
Wow! Michelin restaurant 'yon.
Sinuwerte ako.
Mag-celebrate tayo. Sagot ko!
Saan tayo magkikita?
Ano…
Kahit makipag-date ako, sa opisina pa rin.
Sorry.
Pero ang kapalit, bibigyan kita nito pagkaluto ko.
Ba't ka nagpi-picture niyan?
Ipapa-notarize ko pag sumikat ka.
Hay, mukha kang pera.
Bago 'yon, patikim muna.
Uy. Ang sarap.
Ayaw ko ng broccoli.
Pero di ko maamoy. Ang suwabe.
Tingin ko, may isasarap pa 'yan.
May kulang.
Hindi, perfect na 'to. Masarap talaga.
Hindi, maliban sa oats at brown rice,
kailangan ng magpapasuwabe pa sa texture.
Seok-ryu,
may oras ka kaya sa susunod na linggo?
Sa susunod na linggo? Bakit?
May annual event para sa architects.
-Oo. -At may building na ako ang nag-design.
Nanalo raw ng Architecture of the Year.
Talaga? Congratulations!
Salamat.
May awards ceremony para ro'n.
Nando'n 'yong research advisors at fellow architects ko.
-Darating din si Myeong-u. -Ayos.
Oo, kaya…
gusto ko sanang kasama ka.
Hindi yata ako puwede.
-Ha? -Ano…
Parang di ako bagay do'n.
Bakit naman? Nag-aalala ka bang maging awkward?
O dahil di ka pa rin sigurado sa future natin?
Hindi, hindi gano'n.
Bale, ano?
Payag ako at naiintindihan ko 'yong di pagsabi sa pamilya natin.
Pero kailangan din bang itago sa iba?
Ang liit ng mundo.
Magkakilala nga kahit si Dong-jin at Na-yun.
Malay mo kung sino'ng makita natin.
Kaya, sa ngayon…
Galit ka ba?
Hindi.
Sorry.
Hindi, sorry, biglang tumaas ang boses ko.
Hindi ako galit.
-Talaga? -Oo.
Nirerespeto ko ang desisyon mo, kaya…
huwag mong seryosohin 'yong sinabi ko.
Okay.
GYM
Ano'ng ginagawa mo? Tara.
Ha?
Mr. Go, nagkamali ho ako.
Naging tanga ho ako.
Sinayang ko ang oras ko sa ilusyon.
Hindi ka na puro daldal, kaya walang nasayang na oras.
Linisin mo.
Opo, sir! Lilinisin ko po.
Gawin mo nang maayos!
Opo, sir!
Wow, Kang's Restaurant. Ang saya.
Ang sarap ng pagkain do'n.
Di rin ako makapaniwala.
Pero mas nakakabilib ka, Su-jin. Magbubukas ka ng sarili mo.
Kaya ko gustong magka-certificate.
Nagkapirmahan na kami ng real estate agent no'ng isang araw!
Wow, congratulations!
Nakakabilib kayo.
Hindi nag-reply 'yong mga pinasahan ko ng application.
Siguro, masyado na kasi akong matanda.
Baka dahil sobrang nakakabilib 'yong resume mo.
-Ha? -Oo nga.
Pag nag-apply na kusinera ang dating taga-Greip,
di ko rin tatanggapin.
Nakaka-intimidate na bigyan ka ng trabaho.
Tingin n'yo?
Sinasabi lang naming gano'n kataas ang lebel mo.
AEA STUDY ABROAD CONSULTING
KILALANIN ANG CIA
PINAKAMAHUSAY NA CULINARY SCHOOL SA AMERICA
GABAY SA ENROLLMENT SA CIA
AEA STUDY ABROAD CONSULTING
Hala, matagal ka bang naghintay?
-Hindi, ayos lang. Hello. -Hi.
Salamat at pumayag kang ma-feature ang building mo sa magazine.
Wala 'yon.
Nagka-award ang restaurant namin. Nagpapasalamat ako.
Makakatulong 'to sa business.
Sana nga.
Kakain ako dito sa susunod.
Masarap 'yong lasagna n'yo.
Gusto mong gawan kita ngayon?
Hindi, hindi na.
Naka-break ka. Hindi puwede 'yan.
Gagawa ako, dahil gusto ko ring kumain.
Kung gano'n…
puwede bang mag-uwi rin ako?
Hala. Ano 'tong mga 'to?
Lasagna, ravioli, at gnocchi po.
Nabili ko sa sikat na restaurant.
Ayos 'to. Tinatamad akong magluto.
Oo nga ho pala, nandito ho ba si Seok-ryu?
Oo, nasa taas.
Sige po.
Ayos 'to. Ang bait niya.
Wow, di ako makapaniwalang pati 'to, cute para sa 'kin.
Nababaliw na 'ko. Sigurado.
Hay.
Nasiraan na talaga 'ko.
Oo, baliw na 'ko.
Alam na siguro niya 'yong kulang.
CAULIFLOWER
AEA STUDY ABROAD CONSULTING
Ano'ng ginagawa mo?
Kailan ka pa dumating? Di mo sinabi.
Naglinis sana 'ko kung alam kong dadating ka.
Ano 'to?
Wala 'yan.
'Yong culinary school na sinabi ni Hyeon-jun?
Ba't meron ka nito?
Wala 'yan. Meron lang talaga 'ko.
Pero ang dami mong ni-research.
Sa labas tayo. Maririnig tayo ng nanay ko.
Iiwan mo ba 'ko para mag-aral ulit sa abroad?
Nag-research lang ako kung sakali.
Oo, pero ba't ka nag-research?
Alam mo ba kung ga'no kahirap sa 'king pakawalan ka noon?
Sa wakas, tayo na ngayon,
pero pa'no mo…
Pinag-iisipan mo 'yan nang di sinasabi sa 'kin?
Ang bilis ng oras tuwing kasama kita at para akong pinapatay.
Kahit kapitbahay lang kita, parang ang layo mo.
Pa'no mo nagawang…
Pa'no mo naiisip lumayo nang gano'n-gano'n lang?
Hindi ko talaga maintindihan.
Mahirap din sa 'king mapalayo sa 'yo.
Hindi madali. Mahirap din para sa 'kin.
Tingin mo, di mo sinasalungat ang sarili mo?
Ayaw mong mapalayo sa 'kin,
pero nagre-research ka ng schools sa abroad.
Gusto kitang hayaan sa mga gusto mong gawin.
Dahil nasasaktan ka pa rin.
Kailangan mong mas mag-ingat.
Kaya kuha ko kung gusto mong isekreto 'tong tayo.
Maghihintay ako, 'ka ko.
Pero nagkamali yata ako.
Ito lang ako sa 'yo.
Di ako tanggap sa mga pinasahan ko.
Sa lahat ng restaurants na 'yon,
wala man lang gustong mag-interview sa 'kin.
'Ka ko, "Bata pa 'ko dahil may pangarap pa."
Gusto kong magsimula ulit.
Masyado yata akong naging inosente.
Tingin ko…
late na 'yong edad na 34 para magsimula ulit.
Isa pa, bago pa lang 'yong certification ko.
Nagkasakit din ako.
Pero gusto ko pa ring magluto.
Naisip kong baka mas okay kung may degree ako.
Gusto ko sana ng breakthrough.
Umiiwas yata ako sa problema.
Seok-ryu.
Ayaw kong mahiya sa harap mo.
Gusto kong magkakumpiyansa pag kaharap ka.
Kaya rin ayaw kong sumama sa event mo.
Seok-ryu.
Hindi kita ikinakahiya.
Ikaw ang pinakapursigido at honest sa buhay.
At para sa 'kin,
wala akong pakialam sa trabaho o itsura mo.
Gusto kita sa kung sino ka.
Salamat sa pagsasabi niyan.
Ang saya ko.
Pero parang hindi 'yan sapat.
Di ako…
puwedeng mabuhay sa pag-ibig lang.
Sorry. Aalis na 'ko.
Huwag mo 'kong sundan.
Kailangan ko muna ng space saglit.
Ilang araw lang.
Hindi pala, isang linggo lang.
Bakit?
Di ako magtatago sa kuweba,
pero nahihiya ako.
Kaya gusto ko munang mawala saglit.
Puwede mo 'kong hayaan?
Ms. Jung, okay ka lang ba?
Ano?
'Yong reporter.
Pinakadeterminado't matibay na reporter sa mundo.
Ang reporter na si Kang Dan-ho.
-Wow! -Lasing ka na yata.
Umuwi ka na.
Ihahatid kita.
Kakaiba 'to.
Dapat si Mudflat Man ka na pag natanggal ang salamin mo.
Ba't ganyan ka pa rin?
Nasaan 'yong kapa mo?
Nasaan?
Mukhang lasing na lasing ka.
Bibili ako ng pang-hangover.
Ba't hindi consistent 'yong mga sinasabi at ginagawa mo?
Ba't kabaliktaran ng sinulat mo 'yong kilos mo?
Ibig kong sabihin,
nagsusulat ka nang may katotohanan at tapang gaya ni Mudflat Man.
Pero pag sa 'kin,
ba't mahina ang loob mo at mababaw na kaaway ka?
Tama ka. Kaaway ako sa buhay mo.
Mahihirapan ka pag naging tayo.
Di kita mapoprotektahan o maililigtas.
Kaya 'yong Mudflat Man…
kalimutan mo nang parang midsummer night's dream.
Nakakatawa 'yan!
-Uy, Dan-ho. -Ano?
Para sa 'yo, mukha ba 'kong puro at inosenteng bida
na gustong mailigtas ni Mudflat Man?
Ako na ang mag-aalaga sa sarili ko.
Ikaw, Mudflat Man, bahala ka na sa feelings mo.
At ngayon,
hindi na 'to aksidente. Sadya 'to.
Iwasan mo kung gusto mo. Buwisit.
Iniwasan mo ba?
Hindi, ibaba mo 'ko!
Huwag ka nang gumalaw. Mahuhulog ka pag tinuloy mo pa 'yan.
Umiikot 'yong mundo.
Ramdam ko 'yong gravity.
Yumayanig 'yong lupa.
Gaya ng Baekdu Mountain…
'Yong pagbagsak.
Tingin mo, may halimaw talaga na nakatira sa bunganga ng bulkan?
Sa'n tayo pupunta?
-Ibaba mo 'ko. -Hello po.
Hello.
Posible bang…
Si Mo-eum ba 'yang nasa likod mo?
Hala. Ba't ka naglasing nang ganyan?
Nakakahiya ka!
Sino ka?
Sino… Ma?
Nanay ko!
Gusto niyang maging si Spider-Man no'ng bata siya,
naglagay pa siya noon ng glue sa kamay.
Ngayong malaki na siya, kahihiyan ang nilalagay niya sa mukha ko.
Pew, pew!
-Naku naman. -Pew.
-Ba't ka lasing na lasing? -Ang sakit.
Dan-ho, salamat.
Pasensiya ka na.
Di ko napalaki nang maayos ang anak ko.
Ewan kung may ibang maghatid sa padaskol-daskol na 'yan.
Napalaki n'yo ho siya nang maayos.
Isa pa,
gusto ko ho si Mo-eum.
Ano? Ano'ng ibig mong sabihin?
Alam kong mataas siya kumpara sa 'kin.
Alam ko ring mag-aalala kayo.
Kaya ho ginawa ko lahat para layuan siya…
pero parang di ko na ho kaya.
Dan-ho.
Miss na kita, Seok-ryu.
BAE SEOK-RYU
Kailangan ko muna ng space saglit.
Ilang araw lang.
Hindi pala, isang linggo lang.
Di ako magtatago sa kuweba,
pero nahihiya ako.
Kaya gusto ko munang mawala saglit.
Puwede mo 'kong hayaan?
Hindi masarap.
Hindi rin 'to okay.
Ba't pangit ang lasa ng lahat?
Ano'ng ginagawa mo?
Kasama ng inaamag na protein, tinatapon ko na rin ang nakaraan ko.
Ang dami mong ginastos.
Bayaran mo si Mama.
Babayaran ko siya agad pagkasuweldo ko.
Nagtatrabaho na 'ko ulit sa gym.
Kukuha rin ako ng certification exam.
Talaga?
Ano'ng nangyari sa 'yo?
May naramdaman ako sa sinabi mo.
Pinag-isipan ko nang maigi kung ba't delusyonal ako.
At…
dahil sa mababang kumpiyansa.
Nanliit ako sa sarili at nahiya, kaya
di ako nakinig at nagpumilit para sa wala.
Gusto ko ring higitan ka.
Pero pamilya tayo. Di na 'yon mahalaga.
Ang corny, kaya di ko na sasabihin.
Itatapon ko na lahat 'to.
Ito na.
Cheongyu-dong commercial facility,
may boundary restoration at subdivision survey sched na.
Mag-survey ka sa site sa susunod na linggo.
Seung-hyo?
-Mr. Choi? -Ano 'yon?
Sorry.
Ano nga ulit 'yon?
Di maganda ang takbo ng love life mo?
Ano? May mga lamat ba? Babagsak na ba?
Tinatanong mo ba dahil alam mo talaga o ano?
Di ko alam, pero gusto kong malaman.
Di yata ako makakapunta sa Architecture's Night.
Ha? Ba't biglaan?
Ano lang…
Puwedeng ikaw na lang ang tumanggap sa award?
Alam kong bagay ako sa stage,
pero ikaw dapat ang tumanggap.
Please, tulungan mo 'ko.
Kailangan ko na ring umalis.
Mamaya na lang ulit 'tong meeting.
Saan ka pupunta?
Sa site sa Sehyeon-dong.
Finishing stages na 'yong frame construction.
Oo nga.
-Ingat. -Bye.
Hay, pero tumaba ako.
Dapat mag-detox ako para sa pagtanggap ng award.
Bale, gustong makipagtrabaho ng reporter sa 'tin nang isang araw lang.
-At on-site niya gusto? -Oo.
Ginagawan niya ng articles ang mga sinusubukan niya.
Ga'no karami ang ipapatrabaho?
Hayaan lang siyang manood?
Hindi.
Magtatrabaho siya gaya ng ibang workers.
Isipin mo na lang na bago at batang empleado siya.
Turuan mo siya.
Dapat maghigpit ako sa kanya.
Dalhin mo siya.
Okay. Dumating na ba 'yong finishing materials?
Oo, 'yong insulation materials.
Ii-install na ngayon.
-I-check ko dahil nandito na 'ko. -Sige.
SEOK-RYU
EMERGENCY MEDICAL CENTER
Seung-hyo!
Seung-hyo, nasaan ka?
Dito.
Uy.
Ba't ka umiiyak?
Wala bang nagsabing di malala ang lagay ko?
Dapat tinawagan na lang kita.
Na-sprain ang kanang braso…
Mahal kita.
Ano?
Sabi ko, mahal kita.
Seok-ryu.
Ang tanga ko.
Di dapat ako nanliit sa harap ng pag-ibig.
Kahit di ako puwedeng mabuhay sa pag-ibig lang,
napawala no'n ang gana kong kumain.
Lahat ng niluto ko, di masarap,
kaya di na 'ko makapag-practice.
'Ka ko, wag 'ko tawagan pero hinintay ko'ng tawag mo.
Ang gulo ng lahat.
At ngayon lang 'yan.
Alam mo ba kung ga'no ako natakot?
Muntik na 'kong mahimatay sa gulat!
Muntik na 'kong mahimatay!
Sorry.
Ba't ka nakangiti?
Pag tinakot mo 'ko ulit nang ganito, papatayin talaga kita.
Masaya pa rin kahit patayin mo 'ko.
Huwag mong sabihin 'yan.
Wag ka na umiyak. Ba't ka umiiyak?
Uy, di ako masasaktan. Di ako mamamatay.
Kahit ano'ng mangyari sa 'kin,
dito lang ako sa tabi mo.
-Kuha mo? -Oo.
Kaya…
sabihin mo ulit.
Ang ano?
Na mahal mo 'ko.
Sinabi ko na kanina. Ba't mo pinapaulit?
Mahal kita, Seok-ryu.
Sobra kitang na-miss,
pero nakinig ako sa 'yo, kaya di ako tumawag
at naghintay hanggang sa makakaya ko.
No'ng na-injure ako, naisip ko,
"Makikita ko na si Seok-ryu ngayon."
Di patas na walang mas magandang masabi kaysa sa "Mahal kita."
Dahil ganyan kita kamahal.
LOVE
THE GREATEST HAPPINESS IS TO LOVE OUT LOUD
ANDRÉ GIDE
LOVE NEXT DOOR
Nanalo ka sa cooking contest. Isinali kita.
Sorry, di ako nagpaalam.
Bale, nanalo ako?
'Yong ginagawa mo kaya noon?
Gumagawa ka noon ng cooking videos sa US. Gawin mo ulit dito.
-Ready na 'ko. -Simulan na natin.
Huwag sa kanya! Kahit bumagsak ang langit!
Gusto namin ang isa't isa.
Di ko alam ang gagawin.
-Magpapakasal ako. -Kanino?
Magpo-propose ako.
May naiisip kang paraan?
PAKAKASALAN MO BA 'KO?
Ngayon na 'yon.
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos