LOVE NEXT DOOR
-Dumating 'yong finishing materials? -Oo, 'yong insulation materials.
Ini-install na ngayon.
-I-check ko dahil nandito na 'ko. -Sige.
SEOK-RYU
'Yong mga nakaligtas daw sa near-death experiences
ay may magkakaparehong karanasan.
Hi, ano'ng pangalan mo?
Sa maikling sandali,
napapanood nila ang buong buhay nila.
Nangyari rin sa 'kin.
Ang galing mo!
Ang galing!
Sa 'yo na 'to.
Pag nagkandado ka ulit,
wawasakin ko.
-Seok-ryu? -Choisseung?
Diyos ko!
Ako…
Gusto kita.
Padalos-dalos ka. Talagang masasaktan ka.
Hawak-kamay tayo at dahan-dahan.
At…
sa bawat eksena ng buhay ko,
nando'n si Seok-ryu.
Stone finish?
Parang bato talaga 'yon!
Isang segundo lang, baka napuruhan ka.
Naiisip ko ngayong delikado 'yong paligid mo.
Rebar, brick, salamin, at mga pako.
Masyadong delikado.
Itutuloy mo pa ba 'yong pagiging architect?
Siguradong oo. Gusto mo 'yan, kaya ba't ka magku-quit?
Mag-ingat ka pa rin. Mag-helmet ka at magsuot ka ng pananggalang o kung ano.
Hay, nag-aalala talaga 'ko.
Ba't di ka sumusunod? Ano'ng ginagawa mo?
-Third place ka. -Ha?
Nanalo ka sa cooking contest.
Ano'ng sinasabi mo?
Wala akong sinalihan. Pa'no ako mananalo?
Isinali kita.
HEALTHY RECIPE CONTEST
Mr. Choi?
Di talaga kami nagpapa-takeout, pero dahil ikaw 'yan, sige lang.
Para kanino man 'to, ibigay mo agad.
Salamat.
Pero, ano 'tong poster na 'to?
May cooking classes din kami dito.
Pinaskil ko para sa mga estudyante.
Huling araw na, kaya tatanggalin ko na.
HEALTHY RECIPE CONTEST
PAANO LUTUIN
UNA, HUGASAN ANG MANOK AT PATUYUIN
LAGYAN NG ASIN AT PAMINTA
BAE SEOK-RYU
Ano'ng balak mong gawin?
Broccoli and chicken risotto!
BROC-CAULIFLOWER AND CHICKEN RISOTTO
Sorry, sinali ko nang di nagpapaalam.
Bale, nanalo ako?
Oo, third ka.
Patingin.
THIRD PLACE BAE SEOK-RYU
Contest 'to ng Korean Vegetable Association.
Di sosyal na contest.
Puwedeng sumali lahat online.
Naisip ko lang na ang sarap ng niluto mo, kaya nagbaka-sakali ako.
Nakakainis 'to.
Sorry. Di ko dapat ginawa 'yon.
Naiinis ako sa sobrang saya.
Ha?
Madalas akong first place dati.
Pero ngayon lang ako naging masayang third ako sa kung anong contest.
Talaga? Seryoso?
Oo.
Gustong-gusto kong magluto,
pero walang gustong tumanggap sa 'kin.
Sabi ko, wala akong pakialam sa sasabihin ng iba,
pero ang hirap pala.
Naisip ko, "Ba't ba 'ko ganito?" At nawawalan na 'ko ng pag-asa.
Pero ngayon, parang sign na 'to na magpatuloy lang ako.
Nakakagaan naman ng loob.
Akala ko, titingnan mo pa kung sino 'yong first at second.
Sino ba 'yong first? Patingin. Ano'ng niluto?
"Lee Su-a. Spring root vegetables and five-grain nutritious rice."
Wala namang bago.
EPISODE 14 SWEET LOVE
Medyo luma na 'to. Patingin nga ulit.
Sigurado kang masaya kang third ka?
Tinakot mo 'ko.
Ba't ho kayo nakatayo diyan nang ganyan?
Huwag si Mr. Kang.
Kung ide-date mo siya, saka na, pag patay na 'ko, okay?
Para lang alam mo, mabubuhay ako hanggang mag-100.
Bale, lagpas 70 na kami no'n.
"Kami"?
Sinabi mo bang "kami"?
Ma!
Kung gusto mo mabuhay nang matagal, wag kang kumain nito.
Dahil 'to sa 'yo!
Di kita mapagbuntunan, kaya kumakain ako, pampawala ng stress!
Opo, okay.
-Uy. -Okay.
-Uy! -Opo, kuha ko.
Uy, di mo ba 'ko naririnig?
Uy! Huwag kang makipagrelasyon sa kanya! Kahit bumagsak ang langit!
Huwag na huwag mong maiisip!
Kahit sa tuwid na landas ng buhay, mahirap.
Ba't ka magpapagumon sa apoy?
Mrs. Do!
Mrs. Do, kinain ko ho 'yong mga bigay niyo kahapon
at nag-toothbrush ako.
-Talaga? -Opo.
At ngumiti rin ho ako nang maraming beses.
Nginitian ko ho ang mga kaibigan at teacher ko.
Nginitian ko rin ho ang tatay ko.
Siguradong wala nang mga surot.
Mali-late ka na sa school. Pumasok ka na, Yeon-du.
Yeon-du, tara na.
Tara.
Aalis na tayo.
Alam kong mataas siya kumpara sa 'kin.
Alam ko ring mag-aalala kayo.
Kaya ho ginawa ko lahat para layuan siya…
pero parang di ko na ho kaya.
Dan-ho.
Uy, pasok na.
Bakit? Ba't niyo ho ako pinapapasok? Teka!
-Dan-ho! -Pumasok ka na.
Dapat nga 'yan sa ngayon.
Sabi mo, sa 'yo na 'ko.
Sabi mo, di mo ako susukuan.
Okay?
-Pasok na. -Teka.
Ikaw mismo ang nagsabi!
Pasok na! Ngayon na!
Pasensiya ho't nag-alala kayo.
Ipapaliwanag ko ho lahat…
Ayaw kong malaman.
-Po? -Di ko kailangang malaman.
At walang magbabago kahit malaman ko.
Bata pa lang, ganyan na si Mo-eum.
Di niya mabalewala lahat ng nakakaawa.
Pag bibili siya sa tindahan ng laruan
at may matandang nagtitinda ng gulay,
puro gulay na lang ang bibilhin niya.
Community Chest. Christmas seals.
Inuubos niya lahat ng pera niya sa mga 'yon para sa klase niya.
'Yan siguro ang rason.
Mahal niya si Yeon-du.
Naaawa siyang mag-isa kang nagpapalaki ng bata.
Kaya di ba, dapat nahiya ka man lang?
Di porke gano'n ang ikinilos niya ay dapat mo nang samantalahin.
May anak ka.
-Ma… -Huwag mo 'kong tawagin nang ganyan!
Magpapanggap akong di ko narinig 'yon.
Sana wala na tayong mga nakakahiyang usapan bilang magkapitbahay.
Ayos na. Sige!
Ang init, di ba?
Ba't summer ka pa dumating?
Oo nga po.
Kumusta ang trabaho?
Akala ko po, mahirap na.
Akala ko po, madi-distract ako.
Ano?
Wala ho. May isa pa pong truck na parating.
Hay, di man lang tayo pinahinga.
Uy, punta sa likod!
Heto, kunin mo. Award mo.
Hala, mas mabigat kaysa sa akala ko.
Ganyan kabigat ang award.
Okay na ba 'yong kamay mo? Hanggang kailan 'yang benda?
Puwede ko nang tanggalin. Pinatagal ko lang.
Mabuti naman. Ang daming gagawin ng kamay na 'yan.
Ano'ng ginagawa mo?
Siguro, dahil sa award, pero ang dami nating natatanggap na requests.
Magiging sobrang busy natin.
Di 'yan maganda. Gusto ko sanang magbawas ng trabaho.
Ano'ng pinagsasasabi mo? Kailangan nating samantalahin 'to.
Bubulusok tayo sa tuktok.
-Magpapakasal ako. -Ha? Ano'ng sinabi mo?
Magpapakasal ako.
Teka. Kanino?
-Kay Seok-ryu. -Seok-ryu?
-Uy, si Seok-ryu ang girlfriend mo? -Kunwari di mo alam.
Hala! Pero pa'no nangyari 'to?
Magkababata kayo.
Parang pamilya na kayo.
-Di puwede 'yan. -Myeong-u, tumahimik ka at maupo.
-Ibig kong sabihin… -Umupo ka.
Hala!
-Bale… -Oo?
-Ganito kasi… -Ano?
Ganito. Ta-da.
Magpo-propose ako.
May naiisip kang paraan? Na-experience mo na.
Seung-hyo, expert ako diyan.
Hay. Gusto mong turuan kita?
-Una… -Ano?
Pumunta ka sa baseball stadium.
Tapos, sa gitna ng innings, lilitaw ka sa big screen.
Saka ka luluhod, at ilabas mo na 'yong singsing.
Tapos, saka siya iiyak!
Ayaw niya sa mataong lugar.
At 'yong dalhin pa lang siya do'n, mahirap na.
May isa pang paraan.
Manood kayo ng play.
Pag patay na 'yong mga ilaw at bumaba na'ng telon, itanong mo na.
"Pakakasalan mo ba 'ko? Hindi, magpakasal na tayo."
Tapos, saka siya iiyak!
Gusto ba talaga ng mga babae ng ganyan?
Walang halong biro.
Di ba? Kahit si Na-yun, pinapalakpakan 'yong idea.
Aprubado ng millennials at Gen Z.
Gano'n pala.
-Gawin mo na. -Di ba?
Kung gusto mong ma-reject agad, gawin mo na.
Sa 'yo lang importante 'yong marriage proposal mo.
Maliban kung libre mo 'yong tickets, wag mo istorbohin ang panonood nila.
Di ko idea 'yon.
Tandaan mo lang 'tong tatlong 'to.
Walang nanonood, magandang singsing, at sulat na may sinseridad.
Pero di ba masyadong ordinaryo 'yan?
Alangang 'yong araw na 'yon lang ang espesyal?
Gawin mong espesyal lahat ng araw na kasama siya.
Tama ka.
Salamat.
Mas nagpapasalamat ako.
Nakita ko 'yong bahay na ikaw ang nag-design at gustong-gusto ko 'yon.
Kaya ako nandito.
Paghanga no'ng umpisa. Tapos, naging pag-ibig.
Nagkahalo-halo na lahat, kaya nalito na 'ko.
Pero paghanga na lang ulit ngayon.
Na-yun.
Maging masaya ka.
Sapat na 'yon sa 'kin.
Oo.
Pangako 'yan.
MGA NANALO
"Third place. Broc-cauliflower and chicken risotto."
"Bae Seok-ryu."
Sabi ko kay Dan-ho, gusto ko siya.
Ha?
-Pero ni-reject niya 'ko. -Ha?
Pero umasa pa rin ako.
Uy!
Pero sa huli, inamin niyang gusto niya rin ako.
Bale, settled na 'yong mutual agreement.
Happy ending pala.
Wow, ang bilis ng pangyayari.
Ba't ang daming pasabog ng kuwento mo?
Pero sinabi niyang gusto niya 'ko
sa harap ng nanay ko.
Sorry, friend.
Masyado akong naging busy sa relasyon ko, at di na kita napapansin.
Oo. Sobrang halaga mo sa 'kin, pero di ko alam na maraming nangyayari sa 'yo.
Seryoso, wala akong kuwenta.
Sorry talaga. Nagsisisi ako.
Ako 'yong di nagsabi sa 'yo.
Tumayo ka na diyan.
Siguradong mahirap para sa 'yo.
Parang maasim, mapait, at maalat 'yong feelings ko.
Minsan, ang anghang at akala ko, magkaka-heartburn ako.
Ganito ba 'yong love?
Ang komplikado.
Gaya ng durian candy na paborito mo,
mabaho, pero masarap.
Kaya matagal kong iniwasan 'yong love.
Pero kahit gano'n, na-in love ka pa rin.
Patay na 'ko.
Ganyan mo kagusto si Mudflat Man?
Ano…
Di ko alam kung gusto ko siya bilang si Mudflat Man o bilang si Dan-ho.
Ano'ng nauna? Manok o itlog? Di ko na alam.
Ikaw ba?
Ganyan mo kagusto si Seung-hyo?
Oo, gano'n.
Gusto niya siya!
Uy! Ano'ng gagawin ko tungkol sa nanay ko?
Problema ko rin 'yan.
Sabi ng nanay ko, papayag lang siya pag patay na siya.
'Yong nanay ko, baka ako ang patayin.
Nakakainis 'to.
SEOK-RYU
Kumusta ka?
Hello po, ma'am.
Ikaw 'yong tumulong sa 'kin noong ayusin 'to.
Opo, naaalala niyo.
Marami akong nakakalimutan sa edad kong 'to,
pero naaalala ko 'yong mga nakatulong sa 'kin dahil may utang na loob ako.
Wala ho 'yon.
Gano'n din do'n sa reporter na 'yon.
Ay.
Oo nga.
Hay.
Wow, parang patalastas ng beer.
Gusto mo pa?
Hindi, hanggang isang lata lang ako.
Okay.
Parang sinayang ko ang buhay ko.
Di ko akalaing ganito kasarap ang beer.
Pinakamasarap ang beer pagkatapos ng mahirap na trabaho.
'Yong pinakamasarap na makgeolli…
ay no'ng nag-volunteer akong magtayo ng mga bahay.
-Nag-volunteer kang magtayo ng bahay? -Oo.
Simula college, volunteer na 'ko do'n, at nagpupunta pa rin ako pag may time.
Alam mo ba kung 'yong org na 'yon
ay nag-aayos din ng mga bahay sa liblib?
Liblib?
Alam mo 'yong sa norte ng Hyereung-dong?
Do'n nakatira 'yong matanda.
Nagpunta ako ro'n, at mas malala 'yong lagay do'n kaysa sa akala ko.
Free ka ba next week?
Medyo biglaan, pero ihahanda ko ang makakaya ko.
Ikaw ang mag-aayos?
Oo.
Hindi, hindi 'yan ang intensiyon ko.
Gusto ko sanang mag-apply.
Alam ko.
Pero mas mabilis kung ako na ang gagawa.
Kahit sa pagpapasalamat, ang bigat na ng loob ko.
Ikaw naman. Para saan pang magkaibigan tayo?
Oo. Magkaibigan na nga pala tayo,
kahit pormal pa rin tayo sa isa't isa.
Nagrerespetuhan lang tayo.
Pero kaibigan ka rin ni Mo-eum.
Oo.
Gusto namin ni Mo-eum ang isa't isa.
Ano?
Pero ayaw ng nanay niyang maging kami.
Okay.
Di…
Di ko alam ang gagawin.
Gano'n ba?
SEOK-RYU
Kasama ko si Mo-eum.
Teka.
Uy, 'yan… Inubos mo lahat?
Sabi mo, hanggang isang lata ka lang.
-Kung kailangan mo pa, ililibre… -Hindi, ayos na 'to.
Ang bigat ng loob ko, baka ikamatay ko. Ayaw kong maglakad.
Nakakatanggal ng stress ang paglalakad.
Umupo muna tayo dito.
Magpahinga muna tayo.
Ano'ng meron sa 'yo?
Mukhang komportable dito.
-Hay. -Uy, magpaganda ka.
Di ako lasing, pero ba't pinapabalik mo ako sa wisyo?
May lagpas five percent ng alcohol 'yong isang latang ininom mo.
Maglakad tayo at maging mas close.
-Tayo? -Hindi. Ano?
-Ano? -Oo.
-Ano'ng meron sa 'yo? -Hay!
Di ako makapaniwalang nagkita tayo nang ganito!
Grabeng pagkakataon 'to!
Oo nga.
Ang liit ng mundo, 'no?
Oo, seryoso.
-Best mo na 'yan sa acting? -Di ako entertainment reporter.
Pero di maganda 'yan.
Di ba? Sabi sa 'yo, di gagana.
Ewan. Basta gumawa na 'ko ng paraan.
Kung gusto niyong sumayaw o magpakasal, bahala na kayo.
Ano?
Tara na.
Uy.
Good luck.
Tara na. Sige na.
Ano'ng…
Ano ba naman 'to?
Ang hirap paniwalaan.
-Ano'ng ginagawa mo? -Ha?
Oo nga.
-Naglasing ka ba? -Medyo…
Ewan, hindi ako lasing.
Ako rin.
Alam kong lasing na lasing ako no'n,
pero tanda ko lahat.
Ba't di mo 'ko tinawagan?
Dahil sa nanay ko?
Naiintindihan ko ang nararamdaman niya.
Kung ako rin, di rin ako papayag.
Alam ko. Oo.
Sino bang nagtatanong kung puwede siya maging girlfriend,
na parang…
proposal na,
tapos, sa nanay tinatanong?
Sorry.
Akala ko, mas okay 'yong diretsahan kaysa magsinungaling.
Di 'yan ang sinasabi ko.
Wala kang sinabing gusto mo 'ko.
Ni-reject mo 'ko no'ng ako ang nagsabi.
Pero ba't mo sinabi ang mga 'yon sa nanay ko?
'Yong mas malala, ako 'yong unang humalik sa 'yo…
Ba't ka tumigil?
Sorry.
Pagkatapos kong isipin,
pinagpawisan ako nang malala.
Ba't importante 'yan ngayon?
Parang di akma.
'Yong ginagawa mo ngayon ang di akma!
Gusto kita.
No'ng nangyari 'yong aksidente,
pakiramdam ko, emergency na 'yong araw-araw.
Pero may narinig akong sirena at may nagpakitang paramedic.
Nagligtas siya ng mga tao.
Tinulungan niya si Yeon-du.
Niligtas ako ng napakabuting babaeng 'yon,
at inamin kong gusto ko siya.
Pagkarinig ko sa sinabi mo,
ang galing mo talagang magsalita.
'Yong kita ko sa articles ko,
ipanlilibre ko sa 'yo ng masasarap.
Tingin mo, kaya mo? Matakaw ako.
Magsusulat ako ng mas marami kung gano'n.
OUT OF THIS WORLD SNACK SHOP
Heto na ang takeout niyo. Enjoy.
Sunod, si Seo Ji-yeong.
Ano ba naman 'to?
May ginto ba 'yong tteokbokki nila?
Ba't umaga pa lang, ang haba na ng pila?
Number 57?
-Opo, ako 'yan. -Heto na ang takeout mo.
-Enjoy. -Salamat.
Ha?
-Mi-suk? -Hala! Honey!
Ano 'to? Ano'ng ginagawa mo?
Ano?
Ano'ng ginagawa mo? Honey?
Para makabili ng designer bags, dapat daw pumila nang maaga.
Ginagawa na rin nila sa tteokbokki.
Mismo, kaya ba't ka bumili niyan? Marami tayo niyan dito.
Akin na 'yang tteokbokki.
Bakit? Para saan?
"Kilalanin ang kalaban at di matatalo sa isandaang laban."
Kilalanin natin ang kalaban.
Hay.
Ano?
Ano'ng problema?
Ano 'yon? Ano?
Ang sarap.
Ang sarap ng tinda nila.
Hindi masarap.
Wala 'to kumpara sa luto mo! Nasobrahan sa pampalasa.
Walang subtle na pagka-savory.
Ano naman kung walang benta?
-Madalas na suwertehan lang. -Hay, mga tao ngayon…
Gusto nila, sobra sa pampalasa.
Nasira na'ng panlasa nila.
Mi-suk, sumuko na kaya ako?
Ano?
Wala. Biro lang.
Hay, maglalaba muna 'ko ng pamunas.
Oo, sa susunod na Biyernes.
Puwede kaya 'yon?
Talaga? Okay, salamat.
Oo, okay. Bye.
-Uy. -Hi.
-Di ka pa nag-order, di ba? -Hindi pa.
Salamat sa libre.
Ang sarap.
Pa'no nila ginagawa 'to?
Bagong work habit ba 'yan?
Ganyan ka na tuwing kumakain tayo ng masasarap.
Baka. Muntik ko na makalimutan.
Nagbigay si Mr. Yoon ng listahan ng restaurants.
Kung okay sana ang tiyan ko,
pupunta ako sa iba-ibang restaurants at magmu-mukbang videos.
Ba't ganyan ka makatingin?
Biro lang. Titigan mo na 'ko habang kumakain.
Seryoso nga.
'Yong ginagawa mo kaya noon?
Gumagawa ka noon ng cooking videos sa US. Gawin mo ulit dito.
Di puwede.
Di masyadong kilala ng mga tao ro'n ang Korean food. Nagpanggap akong expert.
Iba dito.
Hindi, pareho lang. Mas gagaling ka pa dito.
Marami nang magaling.
Isa pa, napaka-professional at high-quality ng NerTube channels ngayon.
Pa'no ko naman gagawin 'yon?
Ako ang magpi-film sa 'yo.
-Ikaw? -Oo.
Uy.
-Mas okay bang naka-off? -Oo.
-Ang liwanag. -Okay.
Okay, ayos na 'yan. Pipindutin ko lang ang record.
Ha? Agad? Teka!
Ano'ng uunahin ko?
Na-prepare ko na 'yong ingredients.
Magpakulo ba muna 'ko?
Teka.
Hindi, iba-blanch 'yong broccoli at saka gagawa ng chicken broth.
Chef Bae, ba't ka kinakabahan? Di mo naman first time, di ba?
Ewan. Kinakabahan talaga 'ko.
Ang weird ko ba sa camera?
Maganda ka. Pinakamaganda sa buong mundo.
Ang baba ng self-esteem ko ngayon.
Feeling blue ako.
Gawin nating red.
Uy, naka-on 'yong camera.
Masarap talaga 'yong luto mo.
Ako ang pinakanakakaalam niyan.
Ready na 'ko.
-Simulan na natin. -Okay.
Ang lulutuin natin ngayon
ay tinatawag na Broc-Cauliflower and Chicken Risotto.
Sa pangalan pa lang, mukhang healthy na, di ba?
Pero sa totoo lang, di masayang pakinggan.
Pero ngayon,
babaguhin natin ang idea ng marami na pag healthy, di masarap.
Miss, may problema ba?
Ni-reject ako.
Pa'no ka nagiging ganyan ka-honest?
Walang rason para itago 'yon.
Pero, di ba, mahihiya pa rin ang iba na sabihin 'yan?
Hindi.
Proud akong nagka-crush ako sa kanya
kaya parehong natutunaw ngayon 'yong calories at puso ko.
Uminom ka habang nagwo-work out. Mawawalan ka ng muscle mass pag dehydrated.
Hindi na, salamat.
Iinumin ko pagkatapos.
Mukhang ngayon mo kailangan.
Mukha kang naiiyak.
Pero…
-Huwag kang magkagusto sa 'kin. -Ano?
Bawal mag-date ang gym member at trainer.
Nagdesisyon akong magpo-focus ako sa trabaho.
Ano'ng problema nito? Baliw ba siya?
Nakauwi na ho 'ko.
Heto.
Ano 'tong mga 'to? Akala ko, nakakataas 'to ng blood sugar?
Keto bread na may almond flour ho 'yan.
Dinayo ko pa 'yan.
Mukha ngang nagso-sorry ka.
Opo, sorry po.
Isa pa,
magso-sorry rin ako sa mga susunod.
Magiging kami na ni Dan-ho.
Salbahe ka, wala na tuloy akong gana!
Sinabi ko nang hindi puwede!
Ma, si Yeon-du…
ay hindi anak ni Dan-ho.
Pamangkin niya.
-Ano? -'Yong magulang niya at ni Yeon-du…
Namatay sila sa aksidente.
Kaya si Dan-ho na ang nag-aalaga sa kanya.
Ano naman?
May magbabago ba?
Kung pamangkin siya at di anak,
tingin mo, puwede na kayo?
Hindi naman ho ako nagpapaalam.
Ang dami nilang pinagdaanan, at silang dalawa na lang ang natitira.
Sila na lang ang pamilya ng isa't isa, at sinasabi ko ho ito
dahil…
gusto ko silang protektahan.
Alam mo ba ang ibig sabihin niyan?
Ikaw na ang magiging nanay niya!
Maraming beses na kahit sarili mong anak, gusto mong sukuang palakihin.
Tingin mo, gano'n-gano'n mo lang mapapalaki ang anak ng iba?
Ma.
Naaalala…
ko pa.
No'ng namatay si Papa,
ikaw, mga kapatid ko, at ako,
pinaalis tayo sa bahay ni Lola.
Nagtatrabaho ka sa umaga
at nag-aaral sa gabi
para sa real estate agent exam.
Habang nagtatrabaho at pinapalaki kami,
di mo 'ko pinilit mag-aral kahit kailan.
Di ka na-obsess sa grades.
Sa trabaho man o kahit saan, lagi mong nirerespesto ang pinipili ko.
Di ho ba puwedeng intindihin niyo rin ito?
Hindi ko kaya. Huwag 'to!
Makipag-blind date ka bukas. At magpakasal ka bago matapos ang taon.
Di ako makikipag-blind date, Ma.
Naiintindihan mo 'yong ibang bagay.
Ba't ka makaluma mag-isip pagdating sa kasal?
Dahil ayaw kong maranasan mo 'yong hirap ng buhay na naranasan ko!
Gusto kong maikasal ang anak ko sa may mahabang buhay
at magkaanak ng marami.
Gusto kong tumanda ka kasama niya habang nagpapalaki kayo ng anak!
Gusto kong magkaroon ka ng masaya at normal na buhay!
Ma.
Masaya ho 'ko ngayon.
'Yong maging anak mo
at 'yong pagiging paramedic
ang nagpapasaya sa 'kin.
Gusto ko si Dan-ho,
at gusto kong makasama si Yeon-du,
dahil gusto kong mas sumaya.
Isang tinapay lang ho ang kainin niyo. Mahirap ma-digest pag marami.
Wow, di niya tinapon 'to.
FALLING BLOSSOMS NI LEE HYEONG-GI
"Gaano kaiga-igayang makakita ng umaalis kapag batid nilang oras na ng paglisan?"
Kailan ka pa nandito sa baba?
Ginawa mo 'to at niregalo mo no'ng birthday ko.
Naaalala mo.
Tingin ko, 22 o 23 ako noon.
Hay, parang habambuhay na 'yong dumaan.
"Sa paglago, lungtiang paglaki
at mabungang taglagas sa hinaharap,
kay gandang lumilipas ng aking kabataan, gaya ng sa bulaklak"
Kung may four seasons sa buhay,
nasa taglagas na ba tayo?
Mukhang nasa gitna na tayo ng taglagas.
Pero di ba, namunga tayo ng magagandang prutas?
Ano?
Maayos lumaki si Seok-ryu.
Nahahanap na ni Dong-jin 'yong tadhana niya.
Pagkatapos nating tiisin ang araw at init,
mukhang namunga talaga tayo nang magaganda sa tag-init.
Tama ka.
Honey.
Isara na natin 'yong snack shop.
Ano?
Mahilig ka dati sa mga tula,
at magaling kang mag-drawing.
Mas pinili mo ang mga palayok kaysa panulat para kumita.
Ang galing mo, Geun-sik.
Seryoso ka ba diyan?
Oo.
Kaya ayusin natin ang mga bagay bago 'yong taglamig.
Panoorin na lang natin 'yong ganda ng taglagas.
Punta kaya tayo ulit sa Seoraksan kasama 'yong magulang ni Seung-hyo?
Huwag na. Para makapag-picture ka ulit ng pangit?
Hindi, may time na 'ko!
Mag-aaral ako mag-picture, at pagagandahin kita.
Sa Naejangsan Mountain naman para maiba.
Sige, pumunta tayo do'n!
-Sa Songnisan din. -Songnisan. Oo!
Pero saan 'yong Naejangsan Mountain?
-Sa Jeolla Province. -Okay.
-Saan ang Songnisan? -At Jirisan.
Jirisan? Pa'no natin aakyatin 'yon?
Ngayon na 'yon.
Uy.
Ano'ng meron?
Ba't walang tubig?
Pa!
Pa, 'yong… Walang tubig dito sa banyo.
Di ba sinabi ng nanay mo?
Nililinis 'yong tangke. Tanghali pa magkakatubig.
Ha?
Gusto mo nito?
YOON MYEONG-U
Uy, Myeong-u.
'Yon?
Okay, good luck.
Bye.
Hala!
Naku naman!
Buwisit!
Seryoso?
Uy!
Ikaw talaga!
Ikaw ang nagpapunta sa 'min dito!
-Tapos, late ka. -Hay.
-Seryoso? -Sorry.
Dumaan ako sa travel agency.
Uy, tingnan niyo 'to.
Nagtanong ako ng mga cruise package na meron sila.
Agad?
Alam mo, atat ka lagi.
Uy, dapat mag-set na tayo ng date
o baka di na mangyari.
-Premium package 'to. -Oo.
Naka-business class tayo mula Incheon hanggang Italy.
Tapos, do'n magsisimula 'yong cruise!
Uy, mapapamahal tayo pag business class.
Uy, unang overseas trip natin 'to.
Isipin niyong maagang 60th birthday trip.
-Sixtieth natin? -Sa Italy magsisimula ang cruise.
At kasama 'yong Greece at Turkey.
-Tama 'yan. -Hay.
Uy. Ano ba?
Marami pa tayong di napuntahan sa Korea.
Ba't kailangang dumayo diyan?
Pa'no kung mahilo tayo sa dagat?
Uy, may mga gamot na sa motion sickness!
Oo nga.
At sa Korea?
-Saka na'ng Korea pag mas matanda na. -Oo nga.
Di na makakapag-Europe sa susunod dahil sa tuhod mo.
Oo, tama si In-suk diyan.
Araw-araw nag-iiba ang katawan ko. Humihina rin ang tuhod ko.
-Di ba? -Oo.
Jae-suk, tingnan mo.
Tingnan mo 'yong kulay ng dagat. Ang ganda, di ba?
Baka may makilala kang lalaki dito.
-Ang saya naman! -Wow.
Isasara mo na 'tong shop?
Kaya pinapunta kita.
Nasiraan 'yong may-ari ngayon, kaya magpakabusog ka.
Sayang naman.
Itong tteokbokki at mga deep-fried pepper.
Ang sasarap nito.
Bisitahin mo kami sa bahay at kumain ka niyan.
Lagi na 'kong may time ngayon.
Wala na 'kong magagawa.
Ito ang alok ko.
Ano?
Ganito,
turuan mo akong mag-picture.
Okay? Alam mo ba kung ga'no nayamot sa 'kin 'yong asawa ko dahil do'n?
Ba't gano'n ka kagaling mag-picture?
Pinahirap mo 'yong buhay!
Gano'n ba?
Okay, tuturuan kita no'n.
Maraming salamat.
Walang kalaman-laman 'to.
Kaya, dahil diyan,
may ipapakita akong espesyal sa 'kin.
Pinakamamahal ko
Totoo! Seryoso!
Ito ang ibabayad ko sa lessons.
Bubuksan ko na.
Ayos lang ba 'yan sa tanghali?
Ikaw naman. Ako ang may-ari nito.
Sabi ko nga, nasiraan ang may-ari.
Para sa asawa ko naman 'to.
Kaya nagbabayad ako para sa course.
Di ko 'to tatanggihan.
-Salamat. -Wala 'yon.
Oo, diyan.
Pinapaalala niyan kung nasaan 'yong lamanloob mo.
Wow.
Sobrang espesyal nito.
Hay, may naiwan ka na naman?
Mrs. Do.
Yeon-du.
Ba't ka napadaan?
May ibibigay ho ako.
Ano 'yon?
Heto po.
Ano 'yan?
Bulaklak po.
Binibigay ko lang ho 'yan sa mga taong gusto ko.
Gusto ho kitang bigyan.
Pinili ko ho 'yong pinakamagagandang kulay.
Gusto mong ibigay 'to?
Opo.
Di ho kayo masyadong ngumingiti ngayon.
Pa'no po pag nagkasurot din kayo sa puso?
Kunin niyo na ho ito at ngiti na ho kayo.
Salamat.
Hinihintay na ho ako ng babysitter ko.
Have a nice day po.
Okay, bye.
Ang sweet niya.
Ako ang pinakasalbahe.
Hello.
-Hello. -Handa na lahat. Heto.
Salamat.
PAKAKASALAN MO BA 'KO?
Salamat.
BROC-CAULIFLOWER AND CHICKEN RISOTTO
Di dumadami 'yong views.
HOUSE COOK MASTER BAE 79 VIEWS 1 WEEK AGO
Oo, kahit ako, di papanoorin 'to.
Broccoli, cauliflower, at chicken breast.
Di ko rin kakainin 'to.
CHOISSEUNG
Nakalimutan kong magkikita kami.
Choisseung, matagal ka ba naghintay?
Sorry!
Sorry, pinaghintay kita.
Ayos lang. Di mo kailangang magmadali.
Basa pa'ng buhok mo.
Pa'no pag sinipon ka?
Ayos lang. Bale, ano'ng gagawin natin?
Kumain muna tayo.
Nagpa-reserve ako.
Ayos!
Tataba ako dahil sa 'yo.
Pangarap ko nga 'yan.
Ano 'to?
Hay, nasira 'yong likod.
Ha? Likod mo? Sumasakit 'yong likod mo?
Hindi, hindi ako. 'Yong kotse mo.
Ayos lang basta okay ka.
Pumunta pa rin tayo sa ospital kung sakali.
Okay lang ako.
Kumain na tayo. Gutom na 'ko.
Okay ka lang ba talaga?
Oo nga.
Kumain na tayo.
Bale, ito 'yong building na nagpapanalo sa 'yo?
Grabe 'yong growth mo, Choisseung.
No'ng bata ka pa, nagtatago ka sa likod ko.
Grabe 'yong growth mo.
Ikaw ang unang babaeng tumrato sa 'kin nang ganito.
Siyempre, ikaw rin ang huli.
Uy.
Pero sigurado kang sikat na lugar 'to?
Wala man lang customer.
-Tayo lang. -Oo nga.
Sikat na lugar 'to.
May rason kung ba't walang customers.
-Kasi, ngayon… -Oo!
Di mo ba alam kung ga'no kasikat 'tong chef natin?
Wala kang alam.
Sorry po.
Walang problema.
May kailangan lang ho akong asikasuhin.
Ipapakilala ko ho.
Ang unang dish natin ay bruschetta.
May dekalidad na extra virgin oil…
-Okay lang. Sagutin niyo ho, please. -Oo.
Excuse me po.
Uy.
Ha? Ngayon na?
Wow.
Oo, okay.
Ayos. Nalagpasan mo.
May nangyari ho ba?
Ipinanganak na 'yong baby!
Madaling-araw pa nasa labor 'yong asawa ko.
Wow.
Ba't di mo sinabi sa 'kin nang maaga?
Gusto ko ho sana.
Pero nakahanda na lahat, at espesyal na araw 'to.
-Hay, pero… -Teka.
Di ba dapat ho, puntahan niyo na?
Sige na. Puntahan niyo na ho ang asawa niyo.
Oo, sige na. Huwag mo kaming alalahanin.
Kung gano'n, sorry ho talaga,
pero aalis na 'ko.
-Muntik na! -Ano 'yon?
-Mr. Choi? -Ano 'yon?
Nasa kusina 'yong cake.
-Good luck. -Good luck din.
-Ikaw rin! -Good luck!
Ito na!
Wow.
Tapos na yata tayong kumain.
-Uwi na ba tayo pagkatapos? -Oo.
Hindi pala. Hindi puwede.
'Yong cake ng chef…
Ginawan niya tayo ng dessert.
Kainin muna kaya natin?
-Okay, sige. -Okay.
Salamat sa libre.
Okay lang. May chance pa 'ko.
Ayos lang basta maayos sa huli.
Para sa 'kin,
mas importante 'yong resulta kaysa sa proseso, di ba?
Kaya ko 'to.
Kaya ko 'to, di ba?
Laban.
Okay ka lang?
Dapat mas nag-ingat ka.
Siguradong masakit 'yan.
Uy.
Uy, buti't nandito ka.
Hay. Gumawa ako ng acorn jelly. Mag-uwi ka.
Wow. Gusto ko 'yan.
Uy, dinig ko, 'yong mga asawa natin,
magkasama sa snack shop.
Hay, kahit magkapitbahay, di sila close noon.
Bigla silang naging magkaibigan. Nakakatawa.
Oo nga.
Mi-suk, may gusto sana akong pag-usapan.
Sige lang.
'Yong cruise trip na napag-usapan natin. Ituloy natin.
Ewan. Pag-iisipan ko.
Kung tungkol 'to sa pera, ililibre kita.
Ano?
Ba't mo 'ko ililibre?
Gusto kasi kitang makasama.
Isa pa, pera lang 'yon.
Gawain din ng magkaibigan.
Hindi.
Di 'yan gaya ng pagpapautang.
Ba't manlilibre ng gano'n kamahal?
Wala pa 'kong narinig na ganyan.
Di tayo basta-bastang magkaibigan.
Forty years na tayong magkaibigan.
Ang pinakaimportante, may utang na loob ako sa pagpapalaki mo kay Seung-hyo.
Nagbayad ka ro'n.
Ha?
Sinuwelduhan mo 'ko.
Bayad 'yon. Ba't ka may utang na loob?
Uy, utang na loob pa rin 'yon.
Kitang-kita kong gustong-gusto ka niya.
Alagang-alaga mo siya.
Totoo 'yan.
Alagang-alaga nga.
No'ng may sakit sila ni Seok-ryu,
si Seung-hyo ang inuna kong alagaan at ipaospital.
Bakit? Dahil bayad ako.
Ayokong masabihang pinabayaan ko ang anak ng kaibigan.
Uy. Kailan ko sinabi 'yan sa 'yo?
Wala kang sinabi.
Pero ramdam ko.
Pag nagbabayad ka ng extra sa isang buwan,
pag nagbibigay ka ng gift certificates pag holidays para magpasalamat,
alam mo ga'no nakakalungkot?
Dati pa ba ganyan ang naiisip mo sa 'kin?
-Tinuring mo ba 'kong kaibigan? -Baka nga katulong ang turing mo sa 'kin.
Kung hindi gano'n, ba't mo 'ko ililibre ng bakasyon?
Sino ka para kaawaan ako?
Hindi 'to awa. Pagkakaibigan 'to.
Ganyan ang pakiramdam mo kasi mababa ang tingin mo sa sarili.
-Mababa ang tingin sa sarili? -Oo.
Tapos ka na bang magsalita?
Hindi, may sasabihin pa 'ko. Bakit?
Ikaw lang ang nangmamaliit sa sarili mo, wala nang iba.
Ganyan ang mababang tingin sa sarili. Sakit 'yan!
Hoy!
-Hoy! -Salbahe ka!
Dati ka pa mayabang!
-Hoy! -Lagi kang nagtuturo sa mga tao!
-Uy! -Mababa'ng tingin mo sa iba!
-Ganito ka makatingin! -Bitawan mo!
Ba't ka matagal na nagpanggap na kaibigan ko habang kinamumuhian mo 'ko?
Hoy! Bitawan mo 'ko!
-Hoy! -Plastic ka!
Pero naniwala akong kaibigan kita.
Hoy! Ako 'yong sira-ulo!
-Hoy! -Hoy!
-Hoy! Bitawan mo 'ko!
Honey!
-Honey, bakit? -Honey, ano 'yan?
-Bitaw! -Honey!
-Ano'ng meron? -Ano'ng ginagawa mo?
-Ano'ng problema mo? -Honey! Uy!
Hindi na tayo magkaibigan!
Ayaw na kitang kasama!
'Yan din ang gusto kong sabihin! Huwag kang umastang kilala mo pa 'ko!
'Yan din ang gusto ko!
Umalis ka na sa Lavender group text.
Oo, sige! Mas close sa 'kin sina Jae-suk at In-suk!
Hindi, mas gusto nila 'ko!
-Honey! -Uy!
Umuwi na muna tayo. Mamaya na natin 'to pag-usapan.
Wala nang mamaya!
Uy, hindi na tayo magkaibigan!
-Okay, tara na! -Hoy, ikaw!
Ibalik mo'ng baunan ko!
Umalis ka na!
-Sorry! -'Yong baunan ko!
-Hayaan mo na sila! -Sorry!
-Alis! -Hoy, ikaw!
-Bilis! -Sino'ng ganyan ang asal?
-Okay. Tama na. -Bitawan mo 'ko!
Di pa tayo kumakain.
Okay lang. Magpi-film naman tayo.
Gumana. Mag-ready ka sa bago kong luto.
Ano? Ano'ng tinitingnan mo?
Seok-ryu, ano'ng problema?
Nagki-chemotherapy ang nanay ko.
Kailangan niya ng sapat na nutrisyon, pero hirap siyang kumain.
Naghanap ako ng healthy recipe at nakita ko 'to.
Medyo matagal na, pero naubos niya lahat.
Salamat.
Tumalab ang sincerity.
Oo nga.
Pero ba't ka umiiyak?
-Kasi? -Gaya ko kasi siya.
Gano'n din ako no'n.
Puro singaw 'yong bibig ko.
Kahit tubig, nakakasuka,
pero lahat, sinasabihan akong kailangang kumain.
Pero 'yong marinig na may nag-enjoy sa recipe ko…
Na-touch ako.
Lalo kong gustong ituloy 'to.
Sa lahat ng nagkasakit gaya ko,
at sa lahat ng may sakit pa rin,
magiging okay din sila
at mas iigi ang mga bagay
sa pamamagitan ng comfort bowl.
Ikaw ang pinakamagaling diyan.
Mas magsisipag akong gumawa ng videos.
Kakaiba 'to.
Ang ganda ng ngiti mo,
pero parang naiiyak ako.
Bakit?
Ngayon, tuwing magsasaing ka,
maghihiwa ng patatas,
o magbubudbod sa mga gulay,
baka maging masakit sa loob ko minsan.
No'ng may sakit ka
at di ka makakain ng kahit ano,
sorry, wala ako sa tabi mo.
Sobra 'kong nagsisisi.
Kaya iniisip ko…
Puwede mo ba 'kong hayaang
makasama ka habambuhay?
Ha?
Hindi ito 'yong original plan ko.
Nasa auto shop 'yong mga bulaklak, wala na 'yong pagkain,
at nasira 'yong cake, pero…
Buti na lang,
meron pa tayo nito.
Seok-ryu.
Will you marry me?
Sorry.
Di kita puwedeng pakasalan.
Hindi ako pakakasal.
Sorry.
Tama 'yan!
Bale, ni-reject ng Songhan Industrial Development 'yong proposal natin dati.
Ni-reject? Sabi nino?
-Ano? -Kasi…
'Yong Songhan.
Di makatuloy sa construction, conflict sa schedule.
Oo nga.
Gano'n pala. Akala ko, iba ang ibig mong sabihin.
Sorry, mali ang dinig ko. Mali ako.
Excuse me, may bisita ho ang CEO.
Sino?
Ikaw po.
-Ako? -Opo.
Mr. Choi.
Sabi mo, kailangan mo ng pictures ng lugar, kaya heto.
Mr. Kang.
Bale, simula pa lang, kakaiba na 'yong araw na 'yon.
'Yong mga itim na ulap ng anxiety, unti-unting naipon.
Parang sign galing sa mga diyos.
"Di ka magtatagumpay."
"Papalya ka."
"Hihindi siya!"
Kung gano'n, sana pinagpaliban mo na lang.
-Ha? -Ha?
Wala. Ituloy mo lang.
Sa huli, walang nasunod sa plano.
Pero, gaya ng sabi sa 'kin, walang audience.
At…
Hindi nga 'yon sulat, pero galing sa puso 'yon.
At 'yong bracelet.
'Yong bracelet ba?
Bracelet?
Sabi ni Na-yun, bilhan ko siya ng singsing, pero…
Bracelet 'yong binili ko.
Duda 'kong 'yan 'yong rason.
Kung gano'n, ano?
Ba't ni-reject ni Seok-ryu 'yong proposal ko?
Hindi ko maintindihan.
Baka dahil gutom siya no'n.
Sensitive daw ang mga babae pag gutom.
Tama ka.
'Yan nga 'yon.
Tama ka. 'Yan 'yong rason.
Kahit no'ng bata, di siya makatiis ng gutom.
Kaya lagi siyang…
Hay, dapat pinakain ko siya bago tinanong.
Masayang 'kong nakatulong ako.
Maraming salamat.
Seok-ryu.
Will you marry me?
'Yong malditang 'yon.
Inuwi niya 'yong ganito karami?
Hay, tingnan mo 'tong mga lalagyang 'to.
Sira-ulo akong pinagluto siya ng mga 'yon.
Pero sa totoo lang,
kahit kailan, wala siyang sinabing ipagluto mo siya.
Baka nga meron.
'Yong malditang 'yon.
Sino siya para ilibre ako ng bakasyon?
Ano naman kung mayaman siya?
Pinang-trigger ng kaibigan ang pera?
Pero honey, tingin ko, di 'yan ang intensiyon niya.
Hindi, gano'n talaga siya.
Nagpapanggap na mabait at sopistikada habang nangmamaliit.
Lagi siyang naiinggit sa 'kin.
Grabe 'yong hinanakit niya sa 'kin!
Hindi naman yata gano'n.
Wala ka kasing alam!
Hay, ang maldita!
Inaalala ko lang naman siya.
Pero di niya na-appreciate 'yon!
Pa'no niya nagawa 'yon?
At isa pa.
Hay, sabi niya…
Kumusta diyan?
Magulo dito.
Napakababa ng tingin niya sa 'kin para mag-alok nang gano'n ng pera.
Tingin niya, charity case ako.
Gano'n din dito.
Di agad mawawala 'yong galit niya.
Ba't mo mamasamain nang gano'n 'yon?
Kita tayo sa shop mamaya.
Ang lungkot, napag-iiwan si Mi-suk.
Okay, naiintindihan ko.
Tumutulong lang ako. Uy, ano'ng ginagawa mo?
-Nakikinig ka ba? -Oo naman!
Nakikinig ako.
Ba't niya binaliktad at hindi inintindi 'yon?
Ba't ang tahimik ng group text ngayon?
Masyado ba silang busy at di maka-check ng mga message?
Ngayon, lantad na lantad na silang magkasama…
Ako na.
Yeon-du.
Tuturuan kitang magsintas para hindi na matanggal.
-Hello. -Hello.
Hello, bata.
Mo-eum. Naku.
Madadapa ka pag naglalakad ka nang di nakasintas.
Lagi hong natatanggal.
Gusto mong makakita ng magic kung pa'no magsintas?
Opo.
Heto na.
Ikutin mo nang ganito, parang tainga ng kuneho,
ilagay ang isang tainga sa isa pa,
idaan sa ilalim,
at ilabas sa harap,
at hilahin mo nang ganito.
Tapos na!
Puwede ka nang lumipad bilang si Superman nang 100 beses,
at nakasintas pa rin 'yan.
Talaga po? Yehey!
-Tapos na! -Tapos na!
Tara na!
Tapos na.
Nagbulong ako ng orasyon, kaya di na matatanggal 'yan.
Salamat po, Mo-eum.
Welcome!
Di talaga matatanggal 'yong sintas?
Oo naman.
Araw-araw na ganyan 'yong pagsintas ko no'ng bata ako.
Yeon-du!
May gagawin akong masaya para sa 'yo.
One, two, three!
Masaya ho 'ko ngayon.
Gusto ko si Dan-ho,
at gusto kong makasama si Yeon-du,
dahil gusto kong mas sumaya.
Ganito!
Ma.
Jung Mo-eum.
Ba't late ka na nakauwi?
-Ano po… -Hinihintay kita.
Ni di ako makapaghapunan!
Mag-order ka ng Chinese food.
Okay po.
Jajangmyeon, jjamppong?
Ano'ng gusto mong kainin, Dan-ho?
Jjamppong po.
Kumain ka ng japchae rice. Oorder ako ng jjamppong.
Yeon-du, gusto mo ba ng jajangmyeon?
Opo, gusto ko po.
Iba-iba ang orderin natin, para makapagtikiman tayo.
'Yon ang maganda pag maraming kasalo.
Ma?
Yeon-du, gusto mong pumasok?
Maghugas tayo ng kamay at hintayin 'yong pagkain.
Okay po!
Halika na!
-Heto na! -Teka.
Mabigat ho siya. Ako na.
Hindi siya mabigat. Ang payat-payat niya.
Pinapakain mo ba siya?
Opo, ginagawa ko ho ang makakaya ko, pero di ho ako magaling magluto.
Di puwede 'yan.
Simula bukas, ipapakita ko kung gaano ako kasarap magluto.
Pumasok na tayo.
Yeon-du!
Hintayin mo kami, Ma!
Naku naman!
Buksan ko ho 'yong pinto!
Sandali lang po.
Gyeong-jong!
Walang nakasunod sa 'yo, di ba?
Sa palagay ko.
Pero ligtas na lugar ba 'to?
Pag dumating si Mi-suk?
Di siya nagpupunta dito pag gabi.
At galit na galit siya, nakahiga lang siya.
Pareho tayo.
-Matagal pa 'to. Ano'ng gagawin? -Alam ko.
Grabe talaga 'yong away nila.
Marami na 'kong nakitang nag-away sa Street Woman Fighter.
Ano 'yon?
Street Woman Fighter. Ano…
Palabas 'yon. Huwag mo nang alamin.
Uminom tayo habang nag-iisip ng solusyon.
Hindi yata dapat.
-Talaga? Ako na lang. -Hindi, teka.
Hay, gusto ko pala.
Di dapat tayo tumatawa ngayon. Seryoso dapat.
Hay. Ba't ang sarap nito ngayon?
Hay, sarado ngayon 'yong shop. Nasa'n siya?
Uy, Ms. Kang.
Oo, ayos naman lahat.
Hindi, hindi pa.
Ha?
May kasama siya?
Pa'no mo nagawa sa 'kin 'to, Geun-sik?
Pantatraydor 'to!
Choi Gyeong-jong.
ROOT DINER
-Uy! -Ako ang nauna. Ano'ng ginagawa mo?
-Ako ang nauna. Hoy! -Tabi.
-Love shot! -Love shot!
Bae Geun-sik!
Gyeong-jong!
-Ano'ng ginagawa mo? -Sarado tayo ngayon!
Romaine, chicory.
Frisée.
Rosemary, chives, blueberries.
Kamatis, talong.
Ano'ng puwede kong gawin sa mga 'to?
CHOISSEUNG
Hello?
Ha?
Ikaw na naman.
Hello.
Kayong magjowa, ba't lagi kayong nag-aaway?
Naglasing siya mag-isa at nakatulog na naman.
Ni wala kang kinain habang umiinom,
kaya ba't ang bigat mo?
Teka.
Uy, teka.
Uy! Umupo ka muna.
-Ano? -Upo.
Uy, Choisseung.
-Choisseung? -Ano?
Umayos ka.
Wala na'ng kalasingan mo?
Si Seok-ryu 'to.
Uy.
Ikaw…
Ba't mo 'ko ni-reject?
Paano…
Pa'no mo nasabing di mo 'ko pakakasalan?
Lasing ka. Pag-usapan natin pag di ka na lasing.
Para sa 'kin…
Pag wala ka,
walang kalasa-lasa 'yong buhay ko.
Ikaw…
Para kang 'yong asin at asukal ko.
Ikaw 'yong sesame oil ko.
Paano mo…
Uy, gumising ka.
Iiwan kita dito pag di ka gumising.
Di mo…
Ano?
Ba't ako nandito?
Hanggang dito lang kita kaya.
Seok-ryu.
Hay, nakakapagod 'to.
-Ikaw na'ng mag-uwi sa sarili mo. -Uy.
Sabihin mo…
ba't mo ni-reject ang proposal ko.
Sabi mo, pag-uusapan natin.
Di na 'ko lasing.
Di ka naman nag-blackout.
Sabi mo, mahal mo 'ko.
Ba't di mo 'ko mapakasalan?
Okay na okay tayo ngayon.
Kaya bakit pa?
Puwedeng maging mas okay.
Puwede mo 'ko maging bubong mo,
at puwede kang maging haligi ko.
Silong tayo pag umuulan,
at sisikatan tayo ng araw.
Puwede tayong maging mas matibay at nakabuklod.
At puwede tayong mabuhay nang mahaba at masaya.
Bakit…
tingin mo, mabubuhay tayo nang mahaba?
Baka hindi mahaba.
Mukha 'kong okay ngayon,
pero baka isang araw, hindi na.
Ba't mo naiisip 'yan?
Ayaw ko rin 'tong isipin.
Pero di ko mapigilan, Seung-hyo.
Di imposibleng magkasakit ako.
Malay mo?
Baka may mangyaring malala bukas.
Ganyan din ako.
Nakalimutan mo ba…
'yong aksidente ko kailan lang?
At hindi lang tayo.
Ganyan din lahat.
Sandali lang ang buhay,
at di mapipigilan ang kamatayan.
Gano'n 'yon para sa lahat.
Seok-ryu.
Alam ko kung anong inaalala mo,
at di ko masasabing di 'yan mangyayari.
Hindi ako diyos.
Pero may masasabi akong sigurado.
Gusto kong…
mabuhay nang kasama ka.
Isandaang taon.
Sampung taon.
Hindi, kahit isang araw na lang ang buhay ko,
ikaw pa rin.
Ako rin.
Ganyan din ako.
Sa totoo lang, gustong-gusto ko.
Kung gano'n…
tatanggapin mo na ba 'yong proposal ko?
Hangga't di mo binabalik 'yong bracelet.
Pa'no na?
Nawala ko 'yon no'ng kinabukasan no'n.
Biro lang.
Nasa bahay. Kukunin ko na.
Tita Hye-suk.
Ma…
SWEET LOVE
BITTER LIFE
LOVE NEXT DOOR
Ano'ng meron sa inyo ni Seung-hyo?
Kami na ho't seryoso kami.
Ni-reject ka niya?
Nababaliw na ba siya?
Hindi puwedeng si Seung-hyo.
Galit talaga 'yong mga magulang mo, 'no?
Nahuli na tayo. Wala na 'kong pakialam!
Nandito rin kami. Hi!
Ang astig niyan, Choisseung.
Para kang architect in charge ng Hyereung-dong.
Nakita ko sa pinto ng snack shop. May sign na magsasara na.
Mula ngayon, tanggal na si Hye-suk sa buhay ko.
Di rin ako sang-ayon. Ayaw ko siyang maging manugang.
Will you marry me?
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos