(รักอยู่ประตูถัดไป)
- วันนี้วัสดุปิดผิวมาส่งหรือยัง - ครับ ฉนวนกันความร้อนมาส่งแล้ว
เรากำลังติดตั้งอยู่เลย
- ไหนๆ ก็มาแล้ว เดี๋ยวตรวจดูเลยละกัน - ได้ครับ
(แบซอกรยู)
ว่ากันว่าคนที่รอดชีวิตจากประสบการณ์เฉียดตาย
มักจะมีประสบการณ์คล้ายๆ กัน
นี่ นายชื่ออะไรเหรอ
ในชั่วขณะนั้น
ภาพเหตุการณ์ในชีวิตพวกเขาแล่นเข้ามาในหัว
ผมก็เช่นกัน
สุดยอดไปเลย
สุดยอด
งั้นเอานี่ไปละกัน
ขืนนายล็อกประตูอีก
ฉันพังเข้ามาแน่ๆ
- แบซอกรยูเหรอ - ชเวซึงเหรอ
ไชโย
ฉัน…
ชอบเธอนะ
นายหุนหันเกินไป เดี๋ยวเจ็บหนักเอานะ
จับมือฉันไว้แล้วค่อยๆ ไปกันเถอะ
และ…
ทุกๆ เหตุการณ์ในชีวิตผม
มีซอกรยูอยู่ในนั้น
แผ่นหินติดผนังเหรอ
นั่นมันหินแข็งๆ ทั้งก้อนเลยนะ
นายอาจเจ็บหนักก็ได้ถ้าหลบช้ากว่านี้อีกนิด
พอคิดดูแล้ว สภาพแวดล้อมนายไม่ปลอดภัยเลย
มีทั้งเหล็กเส้น ก้อนอิฐ กระจก ตะปู
อันตรายเกินไปแล้ว
นายเลิกเป็นสถาปนิกไม่ได้เหรอ
คงไม่ได้อยู่แล้ว นายรักงานนี้ จะเลิกได้ไงล่ะ
ยังไงก็ต้องระวังนะ ใส่หมวกนิรภัย ใส่ชุดเกราะอะไรงี้ด้วยก็ดี
โธ่เอ๊ย ยิ่งเป็นห่วงเลยเนี่ย
หยุดทำไม ทำอะไรอยู่
- เธอได้ที่สาม - หา
เธอชนะรางวัลแข่งทำอาหาร
พูดอะไรของนาย
ฉันไม่เคยลงแข่งอะไรซะหน่อย จะชนะได้ไง
ฉันสมัครให้เธอน่ะ
(ประกวดสูตรอาหารเพื่อสุขภาพ)
คุณชเวครับ
ปกติเราไม่ขายอาหารกลับบ้าน แต่ผมยอมให้คุณโดยเฉพาะ
ถ้าจะเอาไปฝากใครก็รีบหน่อยนะครับ
ขอบคุณครับ
แต่โปสเตอร์นี่อะไรเหรอ
เราเปิดคลาสสอนทำอาหารที่นี่ด้วย
ผมติดไว้ให้นักเรียนของเราน่ะ
วันนี้วันสุดท้ายแล้วก็เลยตั้งใจว่าจะเอาออก
(ประกวดสูตรอาหารเพื่อสุขภาพ)
(วิธีทำ)
(หนึ่ง ซับให้อกไก่แห้ง)
(ปรุงรสด้วยเกลือกับพริกไทยตามชอบ)
(แบซอกรยู)
งั้นตั้งใจจะทำอะไรล่ะ
รีซอตโตบร็อคโคลีกับไก่
(รีซอตโตไก่บร็อค-กะหล่ำดอก)
ขอโทษนะที่ฉันสมัครไปโดยไม่ได้ถามเธอ
งั้นฉันได้รางวัลเหรอ
ใช่ เธอได้ที่สาม
ขอดูหน่อย
(อันดับที่สาม แบซอกรยู)
สมาคมผักเกาหลีจัดประกวดน่ะ
เป็นการแข่งขันเล็กๆ
ใครก็สมัครออนไลน์ได้
ก็แค่อาหารของเธออร่อยมาก ฉันเลยคิดว่าคงไม่เสียหายอะไร
หงุดหงิดจัง
ขอโทษนะ ฉันไม่น่าทำแบบนั้น
ฉันดีใจจนหงุดหงิดเลยต่างหาก
หา
ฉันเคยทำอะไรได้ที่หนึ่งมาตั้งมากมาย
แต่ไม่เคยดีใจที่ได้ที่สาม ในการประกวดอะไรก็ไม่รู้ขนาดนี้
จริงดิ ถามจริงนะ
ใช่
ฉันอยากทำอาหารจะแย่
แต่ไม่มีที่ไหนรับฉัน แล้วฉันก็ไม่มีที่ไป
ฉันเคยบอกว่าฉันจะไม่แคร์ว่าคนอื่นจะคิดยังไง
แต่นั่นก็ยากนะ
ฉันคิดว่า "ทำไมเป็นแบบนี้นะเรา" แล้วฉันก็รู้สึกสิ้นหวัง
แต่นี่เหมือนกับสวรรค์อนุญาตให้ฉันพยายามต่อไป
ค่อยยังชั่วหน่อย
นึกว่าเธออยากดูว่าใครได้ที่หนึ่งกับที่สองซะอีก
ใครได้ที่หนึ่ง ขอดูหน่อย ทำเมนูอะไร
"อีซูอา พืชหัวฤดูใบไม้ผลิ กับข้าวธัญพืชเพื่อสุขภาพห้าชนิด"
ไม่เห็นจะแปลกใหม่อะไรเลย
(ตอน 14: รักหวานซึ้ง)
ออกจะเป็นเมนูพื้นบ้าน ขอดูอีกรอบซิ
เธอดีใจแน่นะที่ได้ที่สาม
หัวใจจะวาย
มายืนทำอะไรตรงนี้
ห้ามคบกับคุณคังนะ
นี่ ถ้าแกจะคบกับเขา ก็รอให้แม่ตายก่อน เข้าใจไหม
แล้วบอกไว้ก่อน แม่จะอยู่ไปจนถึงร้อยปี
งั้นป่านนั้นเราก็ 70 กว่า
"เรา" เหรอ
แกพูดว่า "เรา" งั้นเหรอ
แม่ก็
ถ้าอยากอายุยืนก็เลิกกินของแบบนี้ซะทีสิ
เพราะแกนั่นแหละ
แม่ระบายอารมณ์กับแกไม่ได้ ก็เลยต้องกินแก้เครียดแทนไงยะ
ค่ะ ก็ได้
- เดี๋ยวสิ - ตกลงค่ะ
- นี่ - ค่า หนูเข้าใจ
ไม่ได้ยินที่แม่พูดหรือไง หา
ฟังนะ แกห้ามคบกับเขาเด็ดขาด ต่อให้ฟ้าถล่มก็ไม่ได้
อย่าแม้แต่จะคิดฝันด้วย
แม้แต่เส้นทางชีวิตที่ราบรื่น ก็ยังเต็มไปด้วยอุปสรรค
แกจะถือฟืนเดินเข้ากองไฟทำไม
คุณป้า
คุณป้าคะ หนูกินขนมที่คุณป้าให้มาเมื่อวานแล้ว
แล้วก็แปรงฟันจนสะอาดด้วย
- เหรอจ๊ะ - ค่ะ
แล้วหนูก็ยิ้มบ่อยๆ ด้วย
หนูยิ้มให้เพื่อนๆ กับคุณครู
หนูยิ้มให้พ่อด้วยนะ
แมลงในหัวใจที่ทำให้จ๋อยต้องหายไปแล้วแน่ๆ
เดี๋ยวไปโรงเรียนสายนะจ๊ะ รีบไปเถอะนะ ยอนดู
ยอนดูจ๊ะ ไปกันเถอะ
ไปเร็ว
ไปกันเลยนะ
ผมรู้ว่าเธอดีเกินไปสำหรับผม
ผมรู้ว่าคุณจะเป็นห่วงด้วย
ผมก็เลยพยายามทุกทางที่ทำได้ เพื่อตัดขาดจากเธอ…
แต่ผมคงทำไม่ได้อีกต่อไปแล้ว
คุณนักข่าว
แกน่ะเข้าบ้านไปเลย
ทำไมล่ะ ไล่หนูเข้าบ้านทำไม เดี๋ยวสิ
- คุณนักข่าว - เข้าบ้านเถอะครับ
คืนนี้คุณไปก่อนดีกว่า
คุณพูดเองว่าจะรับฉันไว้
คุณบอกว่าคุณตัดใจจากฉันไม่ได้
ใช่ไหม
- เข้าไป - เดี๋ยวสิ
คุณพูดเองนะ
เข้าบ้านไปเดี๋ยวนี้
ขอโทษที่ทำให้ตกใจครับ
ผมจะอธิบายที่มาที่ไปของทุกเรื่อง…
ฉันไม่อยากรู้
- เอ๊ะ - ฉันไม่จำเป็นต้องรู้
และต่อให้ฉันรู้ มันก็ไม่เปลี่ยนแปลงอะไรทั้งนั้น
โมอึมเป็นแบบนี้มาตลอดตั้งแต่เด็กๆ
เธอมองข้ามอะไรก็ตามที่ดูน่าสงสารไม่ได้
ถ้าเธอกำลังไปซื้อของเล่น
แล้วเห็นคุณยายขายผักอยู่ข้างถนน
เธอก็จะซื้อผักทั้งหมดของคุณยายคนนั้นแทน
กองทุนเพื่อสังคม แสตมป์คริสต์มาสการกุศล
เธอจะใช้เงินทั้งหมด ซื้อของพวกนั้นไปแจกเพื่อนๆ ในชั้น
นั่นคงเป็นเหตุผล
เธอรักยอนดู
และเธอก็สงสารที่เห็นคุณเลี้ยงลูกตามลำพัง
คุณควบคุมตัวเองหน่อยไม่ได้หรือไง
แค่เพราะเธอทำตัวแบบนั้น ไม่ได้แปลว่าคุณควรเออออไปกับเธอ
คุณมีลูกแล้วนะ
- คุณแม่… - อย่ามาเรียกฉันแบบนั้น
ฉันจะทำเป็นไม่ได้ยินที่คุณเพิ่งพูดมา
หวังว่าเราจะไม่มีเรื่องน่าขายหน้า ในฐานะเพื่อนบ้านไปกว่านี้อีกนะ
เรียบร้อยแล้ว ไปเลย
อากาศร้อนใช่ไหม
ทำไมคุณต้องมาตอนหน้าร้อนด้วยเนี่ย
นั่นสิครับ
งานเป็นไงบ้างล่ะ
ก็คงหนักพอละมั้ง
ผมนึกว่าจะช่วยให้ลืมได้น่ะ
อะไรนะ
เปล่าครับ รถบรรทุกมาอีกคันแล้ว
เฮ้อ ไม่ให้หายใจหายคอกันบ้างเลย
เฮ้ย ไปด้านหลังนะ
เอ้า เอาไป รางวัลของแก
โห หนักกว่าที่คิดซะอีก
คุณค่าของรางวัลมันก็หนักแบบนั้นแหละ
แต่มือแกโอเคไหม ต้องใส่เฝือกนานแค่ไหน
ถอดออกเลยก็ได้ แค่เคล็ดเองน่ะ
ค่อยโล่งอกหน่อย มือนี่มีอะไรให้ทำหลายอย่างนะ
พี่ทำอะไรน่ะ
อาจจะเพราะได้รางวัลมา แต่เรามีลูกค้าติดต่อเข้ามาเพียบเลยนะ
เราจะยุ่งหัวฟูกันสุดๆ
งั้นก็ไม่ดีน่ะสิ ผมอยากลดจำนวนงานลงแท้ๆ
พูดอะไรของแก เราต้องตีเหล็กตอนยังร้อนสิ
เราจะได้รุ่งพุ่งทะยานเป็นตัวท็อปไง
- ผมจะแต่งงาน - หา ว่าไงนะ
ผมจะแต่งงาน
เดี๋ยวนะ กับใคร
- กับแบซอกรยู - ซอกรยูเหรอ
- เฮ้ย แฟนแกคือซอกรยูงั้นเหรอ - ช่วยทำเป็นไม่รู้ทีนะ
แม่เจ้าโว้ย แต่ไปไงมาไงวะเนี่ย
พวกแกเป็นเพื่อนสมัยเด็กกันนะ
เหมือนครอบครัวเดียวกันเลย
- แกทำแบบนั้นไม่ได้ - พี่ก็ หุบปากแล้วนั่งก่อนน่า
- นั่นมัน… - นั่งลง
ให้ตายสิ
- คือว่า… - เออ
- ปัญหาก็คือ… - ว่าไง
เรื่องนี้น่ะ
ผมต้องขอเธอแต่งงาน
พอจะมีวิธีดีๆ บ้างไหม พี่เคยมีประสบการณ์นี่
ซึงฮโยเอ๊ย ฉันนี่มืออาชีพเว้ย
ตายแล้ว แกอยากให้ฉันสอนเหรอ
- ก่อนอื่นนะ… - ครับ
ไปดูแข่งบาส… ไม่สิ สนามเบสบอล
แล้วระหว่างอินนิ่ง แกก็ให้กล้องถ่ายขึ้นจอใหญ่
ตอนนั้นแหละที่แกลงไปคุกเข่า แล้วหยิบแหวนที่เตรียมไว้ออกมา
รับรองว่าเธอปล่อยโฮแน่
เธอไม่ชอบที่คนเยอะๆ
แล้วแค่จะพาเธอไปดูก็ยากพออยู่แล้ว
มีอีกวิธีนะ
การแสดงไง พาเธอไปดูละคร
พอไฟมืดแล้วม่านยก แกก็บอกเธอ
"แต่งงานกับฉันไหม ไม่สิ ต้องแต่งกันนะ"
รับรองว่าเธอปล่อยโฮแน่
ผู้หญิงชอบอะไรแบบนั้นจริงๆ เหรอ
จริงแท้แน่นอน
เห็นปะ ขนาดนายุนยังปรบมือให้ไอเดียนั้น
เห็นชอบทั้งรุ่นมิลเลนเนียลกับเจนซี
อ๋อเหรอ
- เอาเลยค่ะ - เห็นปะ
ถ้าอยากโดนปฏิเสธตรงนั้นก็ทำแบบนั้นเลย
การขอแต่งงานของรุ่นพี่เป็นเรื่องของรุ่นพี่เท่านั้น
ถ้าไม่ได้จ่ายค่าตั๋วให้คนอื่นด้วย ก็อย่าไปรบกวนบรรยากาศพวกเขา
นั่นไม่ใช่ไอเดียฉันนะ
จำสามข้อนี้ให้ดีนะคะ
อย่ามีผู้ชม ใช้แหวนสวยๆ กับจดหมายซึ้งๆ
แต่มันไม่ธรรมดาเกินไปเหรอ
จะมีประโยชน์อะไรถ้าวันนั้นสำคัญอยู่แค่วันเดียว
ทำให้ทุกวันที่รุ่นพี่อยู่กับเธอเป็นวันสำคัญสิ
จริงด้วย
ขอบใจนะ
ฉันสิต้องขอบคุณ
ฉันเคยชอบวาดรูป แต่พอได้เห็นบ้านที่รุ่นพี่สร้างก็ตกหลุมรักมัน
สิ่งนั้นแหละที่พาฉันมาที่นี่
ตอนแรกก็เป็นความชื่นชม จากนั้นก็กลายเป็นความรัก
ทุกอย่างปนเปเข้าด้วยกัน ฉันก็เลยสับสน
แต่ฉันตัดสินใจกลับไปชื่นชมแบบเดิมแล้ว
นายุน
ขอให้มีความสุขนะคะ
แค่นั้นฉันก็พอใจแล้วละ
ตกลง
ฉันสัญญานะ
(ผู้ชนะการประกวด)
"อันดับที่สาม รีซอตโตไก่บร็อค-กะหล่ำดอก
แบซอกรยู"
ฉันบอกคุณนักข่าวไปแล้วว่าฉันชอบเขา
หา
- แต่เขาปฏิเสธฉัน - เอ้า
แต่ฉันก็ยังไม่ตัดใจจากเขา
เฮ้ย
แต่สุดท้ายเขาก็ยอมรับว่าเขาเองก็ชอบฉัน
อ้าว งั้นก็ใจตรงกันอะดิ
แฮปปี้เอนดิ้งชัดๆ
โห ปั่นป่วนผวนผันเป็นบ้า
ทำไมเรื่องของแกถึงหักมุมไปมาเยอะนักล่ะ
แต่เขาบอกว่าเขาชอบฉัน
ต่อหน้าแม่ฉัน
เพื่อนจ๋า ขอโทษนะ
ฉันมัวแต่หมกมุ่นกับความสัมพันธ์ของตัวเอง จนละเลยแกไป
ใช่แล้ว แกเป็นคนสำคัญของฉันนะ แต่ฉันไม่รู้เลยว่าแกมีเรื่องมากมายขนาดนี้
จริงๆ นะ ฉันละเลยเกินไป
ฉันขอโทษจริงๆ ฉันเสียใจนะ
ฉันต่างหากที่ไม่ได้บอกแก
เลิกคุกเข่าเถอะน่า
แกคงลำบากใจมากสินะ
ความรู้สึกของฉันเหมือนมีทั้งรสเปรี้ยว ขม เค็ม
บางครั้งก็เผ็ดจนนึกว่าเป็นกรดไหลย้อน
ความรักมันเป็นแบบนี้เองเหรอ
มันซับซ้อนน่ะ
เหมือนอมยิ้มทุเรียนที่แกชอบไง
ถึงจะเหม็น แต่ก็อร่อยด้วย
ฉันถึงหลีกเลี่ยงความรักมาจนตอนนี้ไง
เลี่ยงให้ตายแกก็ตกหลุมรักอยู่ดี
ซวยชะมัด
แกชอบหาดโคลนแมนขนาดนั้นเลยเหรอ
ก็นะ…
ฉันไม่รู้ว่าฉันชอบเขา ที่เป็นหาดโคลนแมนหรือคังดันโฮ
ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อนกันล่ะ ฉันไม่รู้อะไรอีกต่อไปแล้ว
แล้วแกล่ะ
แกชอบชเวซึงฮโยขนาดนั้นเชียว
อื้อ ฉันชอบเขา
เอาจริงเว้ย
โอ๊ย ฉันจะทำยังไงเรื่องแม่ดี
ฉันก็มีปัญหาแบบเดียวกันเลยว่ะ
แม่บอกว่าแม่ไม่อนุญาต นอกจากจะข้ามศพแม่ไปก่อน
ส่วนแม่ฉันคงทำให้ฉันกลายเป็นศพซะก่อน
โคตรเซ็งเลย
(แบซอกรยู)
ทำอะไรอยู่
สวัสดีครับคุณยาย
พ่อหนุ่มที่ช่วยซ่อมรถเข็นให้ยายคราวก่อนนี่นา
ครับ คุณยายจำได้ด้วย
วัยปูนนี้แล้ว ปกติยายก็ลืมหมดนั่นแหละจ้ะ
แต่ยายไม่ลืมบุญคุณคนที่ช่วยยายไว้หรอก
เรื่องเล็กนิดเดียวครับ
เหมือนกับคุณนักข่าวคนนั้นไงจ๊ะ
อ้าว
นี่ครับ
จริงสิ
แหม เมื่อกี้ยังกับโฆษณาเบียร์เลย
เอาอีกกระป๋องไหม
ไม่ครับ ผมไหวแค่กระป๋องเดียว
อ๋อ
แต่ดูท่าผมจะเสียเวลาชีวิตไปนะ
ไม่รู้เลยว่าเบียร์จะอร่อยแบบนี้
แอลกอฮอล์อร่อยสุดยอดเสมอ หลังจากทำงานหนักมาทั้งวัน
มักกอลลีที่อร่อยที่สุดที่ผมเคยดื่ม…
คือหลังจากไปอาสาสร้างบ้านให้คนยากไร้
- คุณเคยอาสาสร้างบ้านด้วยเหรอ - ครับ
ผมเป็นอาสาสมัครตั้งแต่สมัยมหาลัย ตอนนี้ก็ยังไปทุกครั้งที่มีเวลา
พอจะรู้ไหมครับว่าองค์กรนั้น
ซ่อมแซมบ้านในชุมชนสลัมด้วยหรือเปล่า
ชุมชนสลัมเหรอ
ซอยที่มีเพิงอยู่เยอะๆ ทางเหนือของย่านฮเยรึง
คุณยายที่เราเจอเมื่อกลางวันอาศัยอยู่ที่นั่นน่ะ
ผมไปเห็นมาแล้ว และสภาพก็แย่กว่าที่คิดไว้เยอะเลย
อาทิตย์หน้าว่างไหมครับ
ฉุกละหุกนิดหน่อย แต่ผมจะเตรียมตัวเท่าที่จะทำได้
คุณจะลงมือเองเลยเหรอ
ครับ
ไม่สิ ผมไม่ได้ตั้งใจแบบนั้น
ผมแค่อยากรู้ว่ามีวิธีสมัครหรือเปล่า
ผมรู้ครับ
แต่ถ้าผมทำเองจะเร็วกว่าน่ะ
ต่อให้พูดขอบคุณแค่ไหนก็ยังเกรงใจอยู่ดี
ไม่เอาน่า เพื่อนกันก็ต้องช่วยกันสิ
จริงด้วย เราตกลงเป็นเพื่อนกันแล้ว
ถึงจะยังพูดจาเป็นทางการอยู่ก็เถอะ
ก็เราเคารพกันและกันไงครับ
แต่คุณก็เป็นเพื่อนโมอึมด้วย
ครับ
โมอึมกับผมชอบพอกัน
อะไรนะ
แต่แม่เธอไม่เห็นชอบกับเรา
อ๋อ
ผม…
ไม่รู้จะทำยังไงดี
ครับ
(แบซอกรยู)
ฉันอยู่กับโมอึมละ
เดี๋ยวครับ
อ้าว นั่น… ดื่มไปหมดเลยเหรอ
คุณบอกเองว่าดื่มไหวแค่กระป๋องเดียว
- ถ้าอยากดื่มอีก เดี๋ยวผมซื้อให้… - ไม่ครับ แค่นี้พอแล้ว
ฉันเซ็งจะตายอยู่แล้ว ไม่มีอารมณ์เดินเล่นหรอก
ไม่มีอะไรคลายเครียด ได้ดีกว่าการเดินเล่นแล้วน่า
นั่งตรงนี้แป๊บนึงนะ
พักสักหน่อยเถอะ
แกเป็นบ้าอะไรเนี่ย
ก็ตรงนี้ดูนั่งสบายนี่
- ปัดโธ่ - จัดเสื้อผ้าหน้าผมสวยๆ หน่อย
ผมไม่ได้เมาสักหน่อย ทำไมย้ำให้ผมรีบสร่างอยู่เรื่อย
เบียร์ที่คุณดื่มนั่นมีแอลกอฮอล์เกินห้าเปอร์เซ็นต์นะ
เราจะได้เดินเล่นและสนิทกันให้มากขึ้นด้วย
- เราเหรอ - ไม่สิ อะไรนะ
- เอ๊ะ - ครับ
- แกเป็นอะไรน่ะ - ตายจริง
ไม่อยากเชื่อว่าจู่ๆ ก็ได้เจอกันแบบนี้
บังเอิญจังเลย
นั่นสินะ
ย่านนี้เล็กนิดเดียวเองเนอะ
ใช่ จริงๆ ด้วย
- เนียนสุดได้แค่นี้จริงดิ - ผมไม่ใช่นักข่าวบันเทิงนะ
แต่แสดงได้แย่มาก
เห็นปะ บอกแล้วว่าไม่เวิร์คหรอก
ช่างเหอะน่า ฉันเปิดฟลอร์ให้แกแล้ว
จะเต้นรำหรือแต่งงานกันก็ไปคิดต่อกันเอาเอง
หา
ไปกัน
เฮ้ย
โชคดีค่ะ
ไปกัน เร็วเข้า
อะไรเนี่ย…
อะไรของมัน
เหลือเชื่อเลย
- มัวทำอะไรอยู่ล่ะ - ครับ
จริงสิ
- คุณดื่มมาเหรอ - นิดหน่อย…
แต่ผมสร่างสนิทแล้วนะ
ฉันด้วย
ฉันรู้ว่าคืนนั้นฉันเมามาก
แต่ฉันจำได้ทุกอย่างนะ
ทำไมไม่โทรมาล่ะ
เพราะแม่ฉันเหรอ
ผมเข้าใจว่าท่านรู้สึกยังไง
เป็นผมก็คงปฏิเสธ
ฉันรู้ค่ะ ก็ใช่
แบบว่า ใครเขาขอคนอื่นเป็นแฟน
ให้เหมือน…
แทบจะเป็นการขอแต่งงาน
ต่อหน้าแม่อีกฝ่ายกันล่ะ
ขอโทษครับ
ผมคิดว่าการเข้าหาตรงๆ คงดีกว่าการโกหก
ไม่ใช่อย่างนั้น
คุณไม่เคยบอกว่าคุณชอบฉัน
คุณปฏิเสธฉันด้วยซ้ำตอนที่ฉันบอกชอบคุณ
แต่ทำไมไปพูดเรื่องสำคัญแบบนั้นกับแม่ฉันล่ะ
ยิ่งแย่กว่านั้น ฉันเป็นฝ่ายจูบคุณก่อน…
หยุดทำไมล่ะ
ผมขอโทษนะ
คิดอีกที
วันนี้ผมเหงื่อท่วมมาก
แล้วมันสำคัญตรงไหน
มันดูไม่เหมาะน่ะ
ไอ้ที่ทำอยู่นี่ต่างหากที่ไม่เหมาะ
ผมชอบคุณนะ
หลังจากครอบครัวผมประสบอุบัติเหตุ
ผมก็เหมือนเจอเหตุฉุกเฉินอยู่ทุกวันในชีวิต
แต่แล้วผมก็ได้ยินเสียงไซเรน แล้วหน่วยกู้ภัยคนนึงก็ปรากฏตัว
เธอช่วยเหลือผู้คน
และเธอก็ช่วยยอนดู
ผู้หญิงที่แสนดีคนนั้นช่วยผมไว้
และผมยอมรับแต่โดยดีว่าผมชอบเธอ
พอได้ยินที่คุณพูด
เชื่อแล้วว่าคุณใช้ถ้อยคำได้มืออาชีพจริงๆ
ไว้พอได้เงินจากบทความที่เขียนไป
ผมจะซื้อของอร่อยๆ ให้คุณกินเยอะๆ นะ
คิดว่าจะเอาอยู่เหรอ ฉัน… กินเยอะทีเดียวนะ
งั้นผมก็ต้องเขียนบทความเพิ่มแล้วสิ
(ร้านของว่างอร่อยหลุดโลก)
ออร์เดอร์ได้แล้วค่ะ ทานให้อร่อยค่ะ
ต่อไป คุณซอจียองค่ะ
อะไรวะเนี่ย
ร้านนี้โรยทองใส่ต๊อกบกกีด้วยหรือไง
ทำไมแถวยาวแต่เช้าขนาดนี้เลยล่ะ
เบอร์ 57 ค่ะ
- ฉันเองค่ะ - ออร์เดอร์ได้แล้วค่ะ
- ทานให้อร่อย - ค่ะ
เฮ้ย
- มีซุก - อุ๊ยว้าย ที่รัก
อะไรเนี่ย คุณทำอะไรน่ะ
เอ๊ะ
คุณทำอะไรน่ะ ที่รัก
ว่ากันว่าถ้าจะซื้อกระเป๋าแบรนด์เนม ก็ต้องไปต่อแถวหน้าร้านแต่เช้า
เดี๋ยวนี้คนก็ต่อแถวซื้อต๊อกบกกีกันด้วย
ก็นั่นแหละ แล้วจะไปซื้อทำไม ร้านเราก็มีให้กินเหลือเฟือ
เอาต๊อกบกกีมาตรงนี้สักถุงซิ
ทำไม เอาไปเพื่อ
"รู้เขารู้เรา รบร้อยครั้งชนะร้อยครั้ง"
มาเรียนรู้เกี่ยวกับศัตรูกันก่อน
โธ่เอ๊ย
อะไร
เป็นอะไร
มีอะไรเหรอ หา
อร่อยว่ะ
อาหารเขาอร่อยซะด้วยสิ
อร่อยตรงไหน
สู้ของคุณไม่ได้เลย รสจัดเกินไป
ไม่มีความกลมกล่อมสักนิด
ถ้ากิจการไม่รุ่งจะมีประโยชน์อะไรล่ะ
- ยังไงก็เงียบเหงาแทบทุกวันอยู่ดี - เฮ้อ คนสมัยนี้นี่นะ…
ชอบกินแต่ของรสจัดๆ
ต่อมรับรสพังกันหมดแล้ว
มีซุก ผมควรเลิกเลยดีไหม
หือ
ช่างเถอะ ผมแค่พูดเล่น
เฮ้อ ซักผ้าขี้ริ้วดีกว่า
ครับ วันศุกร์หน้า
พอจะมีทางไหมครับ
จริงเหรอ ตกลง ขอบคุณครับ
ครับ ได้ แค่นี้นะครับ
- หวัดดี - ว่าไง
- ยังไม่ได้สั่งใช่ไหม - ยังน่ะ
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
อร่อยชะมัด
เมนูนี้ทำยังไงนะ
ติดนิสัยใหม่จากงานเหรอ
เดี๋ยวเธอก็ถามแบบนี้ทุกครั้งที่เราไปกินของอร่อย
งั้นมั้ง เออใช่
ประธานยุนให้รายชื่อ ร้านอาหารเด็ดของเขามาแล้ว
ถ้ากระเพาะฉันยังดีอยู่
ฉันคงแวะไปตามร้านต่างๆ แล้วถ่ายคลิปกินโชว์
จ้องกันทำไมน่ะ
แค่พูดเล่นน่า ฉันก็กินอยู่นี่ไง
จริงๆ นะ
ถ้าทำแบบที่เธอเคยทำล่ะ
เธอเคยมีคลิปทำอาหารตอนอยู่อเมริกา ก็เริ่มทำที่นี่ได้อีกนี่
ไม่ได้หรอก
คนที่นั่นไม่ค่อยรู้จักอาหารเกาหลี ฉันเลยแค่ทำตัวเป็นผู้เชี่ยวชาญ
ที่นี่คงไม่เหมือนกันหรอก
ไม่เหมือนกันอยู่แล้วสิ เธอจะทำได้ดีกว่าเดิมอีก
ที่นี่มีคนเก่งๆ อยู่เยอะแล้ว
แล้วช่องเนอร์ทูบสมัยนี้ ดูเป็นมืออาชีพคุณภาพสูงๆ ทั้งนั้น
ฉันจะทำอะไรแบบนั้นได้ไง
ฉันถ่ายคลิปให้เธอได้นะ
- นายเหรอ - ใช่
นี่
- ปิดดีกว่าเหรอ - อือ
- แสงจ้าเกินไป - โอเค
เอาละ น่าจะใช้ได้แล้ว ฉันแต่ต้องกดอัด
หา เริ่มแล้วเหรอ เดี๋ยวดิ
ต้องทำอะไรก่อนนะ
ฉันเตรียมวัตถุดิบไว้แล้ว
ต้มน้ำก่อนดีไหมนะ
เดี๋ยวสิ
ไม่ใช่ ต้องลวกบร็อคโคลีกับทำซุปไก่ก่อน
เชฟแบครับ ทำไมล่กขนาดนั้นล่ะ ไม่ใช่ครั้งแรกของเธอซะหน่อย
ไม่รู้สิ ฉันประหม่าจัง
ในกล้องฉันดูประหลาดปะ
เธอสวยแล้วน่า สวยที่สุดในโลกเลยด้วย
ความมั่นใจกับความพอใจในตัวเองของฉัน พักนี้ตกต่ำสุดๆ
มืดมนชะมัด
งั้นมาทำให้เจิดจ้ากันเถอะ
นี่ กล้องถ่ายอยู่นะ
อาหารของเธออร่อยจริงๆ
ฉันรู้เรื่องนั้นดีกว่าใคร
ฉันพร้อมแล้ว
- งั้นก็เริ่มกันเลย - ได้
พร้อม แอ็คชัน
เมนูที่เราจะทำในวันนี้
ชื่อว่า รีซอตโตไก่บร็อค-กะหล่ำดอก
แค่ชื่อก็ฟังดูเป็นส่วนผสม ที่ดีต่อสุขภาพแล้วใช่ไหมคะ
และบอกตรงๆ มันฟังดูไม่น่ากินด้วย
แต่วันนี้
ฉันจะพยายามทำลายแนวคิด ที่เชื่อกันว่าอาหารเพื่อสุขภาพไม่อร่อย
คุณครับ เป็นอะไรหรือเปล่า
ฉันถูกผู้ชายปฏิเสธมา
เรื่องแบบนั้นใครเขาบอกกันตรงๆ ล่ะ
ไม่มีเหตุผลให้ต้องปิดบังนี่
แต่คนส่วนใหญ่คงอายจนไม่กล้าบอกไม่ใช่เหรอ
ไม่ค่ะ
ฉันภูมิใจที่ได้ชอบเขา…
ต่อให้แคลอรี่กับหัวใจ ถูกเผาผลาญไปพร้อมๆ กันอยู่ก็เถอะ
ดื่มน้ำระหว่างออกกำลังด้วยนะ คุณจะสูญเสียมวลกล้ามเนื้อถ้าขาดน้ำ
ไม่ค่ะ ขอบคุณ
ไว้ค่อยดื่มทีหลัง
คุณดูเหมือนควรดื่มตอนนี้นะ
คุณดูจะร้องไห้อยู่แล้ว
แต่ยังไงก็…
- อย่าหลงรักผมนะ - เอ๊ะ
สมาชิกฟิตเนสกับเทรนเนอร์ห้ามคบกัน
ผมตัดสินใจแล้วว่าจะทุ่มเทให้กับงานน่ะ
อะไรของเขา บ้าหรือไง
กลับมาแล้วค่ะ
นี่ค่ะ
อะไรน่ะ ไหนแกบอกว่าของพวกนี้ จะทำให้น้ำตาลในเลือดสูงขึ้นไง
ขนมปังคีโตทำจากแป้งอัลมอนด์น่ะ
หนูต้องถ่อไปซื้อมาตั้งไกล
แกคงอยากขอโทษแม่สินะ
ค่ะ หนูเสียใจ
แล้วก็
หนูจะยังเสียใจต่อไปเรื่อยๆ
เพราะหนูจะคบกับคุณนักข่าว
นังลูกตัวดี ได้ยินแล้วกินไม่ลงเลย
แม่บอกแล้วไงว่าไม่ได้
แม่คะ ยอนดูน่ะ…
ไม่ใช่ลูกของคุณนักข่าวค่ะ
เธอเป็นหลานเขา
- หา - พ่อแม่เขากับพ่อแม่ยอนดู…
พวกเขาเสียชีวิตในอุบัติเหตุ
คุณนักข่าวถึงได้เป็นคนดูแลเธอ
แล้วไงล่ะ
มันเปลี่ยนแปลงอะไรได้
ถ้าเธอเป็นหลานแต่ไม่ใช่ลูกสาวเขา
แกคิดว่าแม่จะยอมให้แกคบกับเขาเหรอ
หนูไม่ได้บอกแม่เพื่อขออนุญาต
หลังจากผ่านพ้นอะไรมามากมาย พวกเขาก็เหลือกันแค่สองคน
ครอบครัวพวกเขามีกันและกันอยู่แค่นี้ และหนูบอกแม่เรื่องนี้
ก็เพราะ…
หนูอยากปกป้องพวกเขา
ที่พูดมานี่แกเข้าใจหรือเปล่าเถอะ
แกต้องกลายเป็นแม่ของเธอนะ
คนเราขนาดลูกตัวเอง บางครั้งก็อยากเลิกเลี้ยงไม่รู้กี่ครั้ง
แล้วคิดว่าจะมีปัญญาเลี้ยงลูกคนอื่นได้เหรอ
แม่คะ
หนูน่ะ…
ยังจำได้นะ
หลังจากพ่อเสีย
แม่ พี่ๆ กับหนู
ถูกไล่ออกจากบ้านคุณย่า
แม่ทำงานตอนกลางวัน
แล้วอ่านหนังสือตอนกลางคืน
เพื่อสอบใบอนุญาตนายหน้าอสังหาฯ
พอแม่เริ่มทำงานไปด้วยเลี้ยงเราไปด้วย
แม่ก็ไม่เคยบังคับให้หนูอ่านหนังสือสักครั้ง
แม่ไม่เคยหมกมุ่นเรื่องคะแนน
จะเรื่องเส้นทางอาชีพของหนูหรืออะไรก็ช่าง แม่เคารพทางเลือกของหนูเสมอ
คราวนี้ก็ช่วยพยายามเข้าใจไม่ได้เหรอ
ไม่ได้ เรื่องนี้แม่ยอมไม่ได้
พรุ่งนี้ไปนัดบอดซะ แล้วรีบแต่งงานก่อนสิ้นปี
หนูจะไม่ไปนัดบอดค่ะแม่
แม่ออกจะเข้าอกเข้าใจเรื่องอื่นๆ ได้ดี
ทำไมพอเป็นเรื่องแต่งงานถึงหัวโบราณนักล่ะ
เพราะแม่ไม่อยากให้แกต้องลำบากเหมือนแม่น่ะสิ
แม่อยากให้ลูกสาวของแม่ ได้แต่งงานกับผู้ชายที่อายุยืน
และมีลูกเยอะๆ
แม่อยากให้แกแก่ตัวไปพร้อมกับเขา และได้เฝ้าดูลูกๆ ของแกเติบโต
แม่อยากให้แกมีชีวิตที่ปกติสุข
แม่คะ
ตอนนี้หนูก็มีความสุข
การได้เป็นลูกสาวแม่
และทำงานเป็นหน่วยกู้ภัย
ทำให้หนูมีความสุขยิ่งกว่าอะไร
หนูชอบคุณนักข่าว
และหนูอยากอยู่กับยอนดู
เพราะหนูอยากมีความสุขยิ่งกว่านี้
กินขนมปังแผ่นเดียวพอนะ กินเยอะไปตอนกลางคืนจะย่อยยาก
โห ยังไม่ทิ้งเจ้านี่ไปอีก
(ดอกไม้ร่วงโรย โดยอีฮยองกี)
"ช่างงดงามที่ได้เห็นใครสักคนจากลา เมื่อเขารู้ว่าถึงคราที่ต้องไป"
ลงมาตอนไหนเนี่ย
คุณทำสมุดเล่มนี้แล้วให้ฉันเป็นของขวัญวันเกิด
คุณจำได้ด้วย
ตอนนั้นผมคงอายุ 22 หรือ 23
เฮ้อ เหมือนผ่านไปชาตินึงแล้วเลย
"ยามล่วงสู่ฤดูแห่งความเขียวขจีร่มรื่น
และผลดกดาษดื่นเมื่อสารทกาลเยือนใกล้
วัยเยาว์เราโรยรา งดงามดุจดอกไม้ที่โรยร่วงไป"
ถ้าชีวิตเหมือนฤดูสี่ฤดู
เราก็อยู่ในฤดูใบไม้ร่วงแล้วใช่ไหม
คงอยู่ช่วงกลางๆ ฤดูใบไม้ร่วงละมั้ง
แต่คุณไม่คิดเหรอว่าเราออกผลมาได้ดี
หือ
ซอกรยูเติบโตมาเป็นอย่างดี
ดงจินก็ดูจะเจอที่ทางของตัวเองแล้ว
หลังจากรอดพ้นจากแดดจ้ากับความร้อนระอุมาได้
ฉันว่าฤดูร้อนของเราก็ให้ผลที่ดีเลิศจริงๆ นะ
จริงจ้ะ
ที่รักคะ
ปิดกิจการร้านของว่างกันเลยเถอะ
หา
คุณเคยชอบบทกวี
และมือคู่นี้ก็วาดรูปได้งดงาม
แต่คุณเลือกจับกระทะแทนปากกาเพื่อหาเลี้ยงชีพ
คุณทำได้ยอดเยี่ยมมากนะ กึนซิก
คุณพูดจริงๆ เหรอ
ค่ะ
เราสะสางทุกอย่างก่อนจะถึงฤดูหนาวกันเถอะ
มาชื่นชมแมกไม้ ในเวลาที่เหลืออยู่ของฤดูใบไม้ร่วงกัน
งั้นไปซอรัคซาน กับพ่อแม่ซึงฮโยกันอีกสักครั้งดีไหม
ไม่ต้องเลย คุณจะได้ถ่ายรูปห่วยๆ อีกงั้นสิ
ไม่ใช่ คราวนี้ผมมีเวลาแล้ว
ผมจะศึกษาวิธีถ่ายรูปที่ถูกต้องแล้วถ่ายให้คุณดูดีไง
งั้นไปภูเขาแนจังซานนะ ฉันอยากเห็นที่อื่นๆ ด้วย
ได้สิ เอาไว้ไปกัน
- ซงนิซานด้วย - ซงนิซาน โอเค
แต่ภูเขาแนจังซานอยู่ที่ไหนนะ
- จังหวัดชอลลา - อ๋อ ชอลลานะ
- ซงนิซานอยู่ที่ไหน - จีรีซานด้วย
จีรีซานเหรอ จะปีนไหวยังไงล่ะ
(วันเผด็จศึก)
วันนี้ละ
อ้าว
เป็นอะไรล่ะ
ทำไมน้ำไม่ไหล
พ่อ
พ่อครับ น้ำ… น้ำในห้องน้ำไม่ไหล
แม่ไม่ได้บอกเหรอ
วันนี้ล้างแท็งค์น้ำ น้ำไม่ไหลถึงเที่ยงเลย
เอ๊ะ
เอาไหม
(ยุนมยองอู)
ครับพี่
งั้นเหรอ
ครับ โชคดีนะ
บายครับ
เวรแล้ว
ไม่เอาน่า
โธ่เว้ย
เอาจริงดิ
ว่าไงจ๊ะ
แม่ตัวดี
หล่อนเรียกเรามาเองนะ
- มาสายซะงั้น - เร็วสิ
- ถามจริง - ขอโทษจ้ะ
ฉันแวะบริษัทนำเที่ยวมาน่ะ
นี่จ้ะ ดูนี่นะ
ฉันขอข้อมูลแพคเกจล่องเรือสำราญทั้งหมด ที่พวกเขามีให้มาเลย
หามาแล้วเหรอ
เธอนี่ใจร้อนจัง จะรีบไปไหน
แหม ต้องกำหนดวันไว้ตอนที่ยังไม่ลืมนี่แหละ
ไม่งั้นก็ไม่ได้ไปกันหรอก
- นี่แพคเกจพรีเมียมเลยนะ - จ้ะ
เราจะนั่งเครื่องชั้นธุรกิจจากอินชอนไปอิตาลี
แล้วก็จะเริ่มล่องเรือจากที่นั่นไง
แต่บินชั้นธุรกิจคงใช้เงินเยอะทีเดียวนะ
นี่จะเป็นทริปแรกที่เราได้ไปเมืองนอกด้วยกันนะ
คิดซะว่าเป็นทริปฉลองวัย 60 ล่วงหน้าสิ
- วัย 60 เหรอ - ทริปนี้เริ่มล่องเรือที่อิตาลี
แล้วก็มีไปกรีซกับตุรกีด้วย
- ใช่จ้ะ - โธ่เอ๊ย
แหม ไม่เอาน่า
มีที่ตั้งเยอะแยะในเกาหลีที่เรายังไม่เคยเที่ยว
ทำไมต้องถ่อไปถึงที่นั่นด้วย
ถ้าเกิดเราเมาเรือล่ะ
เธอก็ ยาแก้เมาสมัยนี้ดีๆ ทั้งนั้นแหละน่า
จริงจ้ะ
แล้วในเกาหลีน่ะเหรอ
- เราค่อยเที่ยวเกาหลีตอนแก่กว่านี้สิ - ใช่
ขืนรอไปทีหลัง เข่าก็พังจนเที่ยวยุโรปไม่ไหวพอดี
ใช่ อินซุกพูดถูกนะ
สังขารฉันมันไม่แน่ไม่นอนทุกวัน แถมเข่าก็ลั่นกรอบแกรบ
- เนอะๆ - จ้ะ
แจซุก ดูสิ
ดูสีน้ำทะเลสิ สวยจังเนอะ
ลองนึกภาพว่าได้เจอหนุ่มสักคนที่นี่สิ
- สุดยอดไปเลย - ว้าว
คุณจะปิดกิจการเหรอ
ผมถึงเรียกคุณมาไงล่ะ
วันนี้เจ้าของร้านบ้าไปแล้ว กินตามสบายเลยนะ
น่าเสียดายจัง
ต๊อกบกกีกับพริกทอดกรอบพวกนี้
อร่อยจะตาย
ไว้ไปกินที่บ้านเราก็ได้
เดี๋ยวผมก็ว่างจนได้แต่นั่งๆ นอนๆ ทั้งวันแล้ว
ไปรบกวนไม่ได้หรอก
ผมมีข้อแลกเปลี่ยนน่ะ
เอ๊ะ
คืออย่างนี้
ช่วยสอนผมถ่ายรูปสวยๆ ที
นะครับ รู้ไหมว่าผมโดนเมียบ่นเรื่องรูปมาแค่ไหน
ทำไมต้องถ่ายรูปเก่งแบบนั้นด้วยล่ะ
ทำเอาชีวิตผมอยู่ไม่สุขเลยนะ
งั้นเหรอ
ก็ได้ ผมจะสอนทักษะพวกนั้นให้คุณเอง
ขอบคุณมากครับ
ร้านโล่งจังน้า
จริงด้วย จะว่าไปแล้ว
ขอผมเอาของสุดพิเศษออกมาอวดนะ
ของรักของข้า
จริงๆ นะ สาบานเลย
วันนี้ผมจะจ่ายค่าเรียนด้วยเจ้านี่
เปิดละนะ
จะดื่มกันตอนกลางวันแสกๆ เลยเหรอ
ไม่เอาน่า ผมเป็นเจ้าของร้านนะ
บอกแล้วว่าเจ้าของร้านบ้าไปแล้ว
ยังไงก็ถือซะว่าทำเพื่อเมีย
ผมต้องจ่ายค่าเรียนไง
ถ้างั้นก็ไม่ปฏิเสธ
- ขอบคุณครับ - ได้เลย
ร้อนวูบในนี้เลยเนอะ
วูบวาบลงไปถึงตับไตไส้พุง
โอ้โห
ของพิเศษมากนะเนี่ย
อ้าว ลืมอะไรไว้อีกแล้วเหรอ
คุณป้าคะ
ยอนดู
มาทำไมเหรอจ๊ะ
หนูมีของมาให้คุณป้าค่ะ
อะไรเหรอ
นี่ค่ะ
อะไรน่ะ
ดอกไม้ค่ะ
หนูให้แต่คนที่หนูชอบเท่านั้น
หนูอยากให้คุณป้าดอกนึง
หนูพับด้วยกระดาษที่สีสวยที่สุดเลยนะคะ
อยากให้ป้าเหรอจ๊ะ
ค่ะ
พักนี้คุณป้าไม่ค่อยยิ้มเท่าไหร่
ถ้าคุณป้าก็มีแมลงอยู่ในหัวใจเหมือนกันล่ะ
รับไปแล้วขอให้ยิ้มได้นะคะ
ขอบใจจ้ะ
พี่เลี้ยงรอหนูอยู่
วันนี้ขอให้โชคดีนะคะ
จ้ะ กลับดีๆ นะ
น่ารักอะไรอย่างนี้
ฉันมันแย่ที่สุดเลย
สวัสดีค่ะ
- สวัสดีครับ - ทุกอย่างพร้อมแล้ว นี่ค่ะ
ขอบคุณครับ
(แต่งงานกับฉันนะ)
ขอบคุณครับ
(รีซอตโตไก่บร็อค-กะหล่ำดอก)
ยอดคนดูไม่เพิ่มขึ้นเลย
(อาจารย์แบแห่งวงการทำกับข้าวที่บ้าน 79 คนดู 1 สัปดาห์)
เออ ฉันก็คงไม่อยากดูเหมือนกันแหละ
ก็เป็นบร็อคโคลี กะหล่ำดอก กับอกไก่นี่เนอะ
ฉันคงไม่อยากกินเหมือนกัน
(ชเวซึง)
ลืมเลย วันนี้มีนัดกันนี่นา
ชเวซึง รอนานไหม
โทษที
ขอโทษที่ทำให้รอนะ
ไม่เป็นไร ไม่เห็นต้องรีบเลย
ผมเธอยังเปียกอยู่เลย
เดี๋ยวเป็นหวัดพอดี
ไม่เป็นไรน่า วันนี้ทำอะไรกันดีล่ะ
ก่อนอื่น ไปกินของอร่อยๆ กัน
ฉันจองโต๊ะไว้แล้ว
แจ๋ว
เดี๋ยวฉันได้อ้วนเพราะนายแหงๆ
นั่นแหละที่ฝันไว้
ไรเนี่ย
โธ่เอ๊ย หลังพังหมดเลย
หา หลังเธอเหรอ เจ็บหลังเหรอ
ไม่ใช่ฉัน รถนายต่างหาก
ขอแค่เธอไม่เจ็บตัวก็ไม่เป็นไรหรอก
แต่ไปโรงพยาบาลกันเถอะ เผื่อไว้
ไม่เป็นไรน่า ฉันสบายดี
ไปกินกันเถอะ หิวละ
เธอไม่เป็นไรจริงๆ นะ
จ้ะ จริงๆ
ไปกินกัน
นี่น่ะเหรอตึกที่นายได้รางวัลออกแบบ
ชเวซึง นายโตขึ้นเยอะนะ
ตอนเด็กๆ นายเคยชอบหลบอยู่หลังฉัน
โตมาใช้ได้เลยนี่นา
เธอเป็นผู้หญิงคนแรกที่เคยทำแบบนี้กับฉันเลยนะ
แน่นอนว่าจะเป็นคนสุดท้ายด้วย
นี่
แต่แน่ใจนะว่าที่นี่ร้านดัง
ไม่เห็นมีลูกค้าเลยสักคน
- มีแต่เราโต๊ะเดียว - อ๋อ
ที่นี่เป็นร้านดังจริงๆ ครับ
มีเหตุผลที่ไม่มีลูกค้าอยู่เลย
- เพราะวันนี้… - ใช่แล้ว
ไม่รู้เหรอว่าเชฟของเราชื่อดังแค่ไหน
เธอนี่ไม่รู้อะไรเลย
ขอโทษค่ะ
ไม่เป็นไรครับ
วันนี้ผมมีเรื่องสำคัญให้จัดการน่ะ
ขออนุญาตนะครับ
จานแรกของวันนี้คือบรูสเก็ตต้า
กับน้ำมันมะกอกเอกซ์ตร้าเวอร์จิ้นชั้นยอด…
- ไม่เป็นไรค่ะ รับสายเถอะ - ครับ
ขอตัวนะครับ
ว่าไง
หา ตอนนี้เหรอ
ว้าว
ได้สิ ตกลง
เยี่ยมมาก คุณเยี่ยมมากเลยนะ
มีอะไรหรือเปล่าครับ
ลูกผมเพิ่งเกิดน่ะ
เมียผมปวดท้องคลอดมาตั้งแต่เช้า
ว้าว
งั้นทำไมไม่บอกกันก่อนล่ะ
คือผมก็อยากบอกครับ
แต่ทุกอย่างเตรียมไว้หมดแล้ว และวันนี้ก็สำคัญมากด้วย
- โธ่เอ๊ย ยังไงก็… - เดี๋ยวสิ
แล้วคุณไม่รีบไปเหรอคะ
เร็วสิ ไปหาภรรยาคุณเถอะค่ะ
ครับ ไปเลย ไม่ต้องห่วงเรานะ
งั้นผมต้องขอโทษจริงๆ ครับ
แต่ผมไปก่อนนะ
- เกือบลืม - ครับ
- คุณชเว - ครับ
เค้กอยู่ในครัวนะครับ
- วันนี้โชคดีนะ - โชคดีครับ
- คุณด้วย - โชคดีค่ะ
แม่เจ้าโว้ย
ว้าว
งั้นคงไม่ต้องกินต่อแล้วมั้ง
- เดี๋ยวกลับบ้านกันเลยดีไหม - ก็ได้
เอ๊ย ไม่ได้ ยังกลับไม่ได้
เค้กของเชฟ…
เขาทำของหวานไว้ให้เราน่ะ
กินเค้กก่อนกลับดีไหม
- ก็ได้ - อื้อ
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
ไม่เป็นไรหรอกน่า ยังมีโอกาสอยู่
ตราบใดที่ทุกอย่างจบลงด้วยดีก็ไม่เป็นไร
คนอย่างเรา
ผลลัพธ์สำคัญกว่ากระบวนการใช่ไหมล่ะ
ต้องทำได้อยู่แล้วสิ
เราทำได้ ใช่ไหมนะ
สู้โว้ย
โอเคไหม
ทำไมไม่ระวังดีๆ ล่ะ
ต้องเจ็บแหงเลย
หวัดดีจ้ะ
อ้าว เธอมาก็ดีแล้ว
ฉันทำวุ้นลูกโอ๊คไว้ แบ่งกลับไปด้วยสิ
ตายจริง ขอบคุณมากจ้ะ
นี่ ได้ข่าวว่าพ่อซึงฮโยกับพ่อซอกรยู
ไปนั่งอยู่ที่ร้านของว่างด้วยกัน
เฮ้อ สองคนนั้นเคยห่างเหินกันมากนะ ทั้งที่เป็นเพื่อนบ้านกันแท้ๆ
แล้วจู่ๆ ก็สนิทกันได้ซะงั้น ตลกจัง
ใช่ไหมล่ะ
มีซุกจ๊ะ ฉันมีเรื่องอยากคุยกับเธอ
ว่ามาสิ
ทริปล่องเรือที่เราตกลงกันว่าจะไปน่ะ ไปด้วยกันเถอะ
ไม่รู้สิ ไว้ฉันคิดดูก่อนนะ
ถ้าเป็นเรื่องเงิน ฉันออกให้เธอได้นะ
ว่าไงนะ
เธอจะมาจ่ายให้ฉันทำไม
ก็เพราะฉันอยากให้เธอไปด้วยไง
แล้วก็ไม่ใช่เงินมากมายอะไรด้วย
เพื่อนกันก็ช่วยกันแบบนั้นได้สิ
ไม่ได้หรอก
นี่ไม่เหมือนการให้เพื่อนยืมเงินซะหน่อย
ใครมันจะยอมจ่ายเงินก้อนโตขนาดนั้น
ฉันไม่เคยได้ยินเรื่องแบบนั้นมาก่อนนะ
เราไม่ใช่แค่เพื่อนกันธรรมดานี่จ๊ะ
เราเป็นเพื่อนกันมาตั้ง 40 ปีแล้ว
และที่สำคัญ ฉันก็ซาบซึ้งที่เธอเลี้ยงซึงฮโยมา
เธอจ่ายให้ฉันแล้ว
หา
เธอจ่ายเงินเดือนให้ฉัน
ฉันได้เงินค่าจ้าง จะมาซาบซึ้งหาอะไร
นั่นก็ยังเป็นเรื่องให้ซาบซึ้งได้อยู่ดี
แค่เห็นว่าเขาชอบเธอแค่ไหนก็รู้ได้เลย
เธอดูแลเขาอย่างเอาใจใส่
ก็จริงอยู่
ใช่ ฉันเลี้ยงเขามาดี
ตอนที่ซึงฮโยกับซอกรยูป่วยกันทั้งคู่
ฉันดูแลเขาก่อน แล้วพาเขาไปโรงพยาบาลก่อนด้วย
ทำไมน่ะเหรอ เพราะฉันได้เงินจ้างไง
ฉันไม่อยากถูกบอกว่า ฉันเลี้ยงลูกชายสุดที่รักของเพื่อนมาไม่ดี
นี่ ฉันเคยพูดแบบนั้นกับเธอตอนไหน
เธอไม่ได้พูด
แต่ฉันรู้สึกได้จากการกระทำ
ทุกครั้งที่เธอจ่ายเงินของเดือนนั้นเพิ่มให้
ทุกครั้งที่เธอให้บัตรกำนัลวันหยุดเพื่อขอบคุณฉัน
รู้ไหมว่าฉันหดหู่แค่ไหน
เธอคิดแบบนั้นกับฉันมาตลอดเลยเหรอ
- เคยเห็นฉันเป็นเพื่อนบ้างหรือเปล่า - เธอคงคิดว่าฉันเป็นคนรับใช้
เพราะถ้าไม่ได้คิดแบบนั้น เธอจะจ่ายค่าทริปให้ฉันทำไม
เธอเป็นใครถึงมาสงสารฉัน
ไม่ใช่ความสงสารนะ มันคือมิตรภาพ
และถ้าเธอรู้สึกแบบนั้น ก็เพราะปมด้อยของเธอเองต่างหาก
- ปมด้อยเหรอ - ใช่
พูดจบหรือยัง
ยังย่ะ ฉันยังพูดต่อได้ จะทำไม
ไม่มีใครคิดแบบนั้นกับเธอสักหน่อย มีแต่เธอที่ดูถูกตัวเอง
นั่นแหละปมด้อย เป็นปมทางจิตไงล่ะ
ยัยบ้าเอ๊ย
- โอ๊ย - นังตัวดี
หล่อนนี่จองหองมาตลอด
- โอ๊ย - ช่างสอนช่างฉอดชาวบ้านไม่เลิก
- ว้าย - คอยดูถูกคนอื่นอยู่เรื่อย
- ชอบมองเหยียดกันนัก - ปล่อยนะ
หล่อนมาเสแสร้งแกล้งเป็นเพื่อนฉัน ทั้งที่แอบเกลียดฉันมาตลอดได้ไงยะ
นี่ ปล่อยนะ
- หนอย - นังคนตีสองหน้า
ฉันอุตส่าห์เชื่อว่าเธอเป็นเพื่อนฉันแท้ๆ
ฉันมันบ้าไปเองสินะ
- นังตัวดี - แกนั่นแหละ
- นี่ - โอ๊ย ปล่อยนะยะ
ที่รัก
- ที่รัก เกิดอะไรขึ้น - ที่รัก ทำอะไรอยู่
- ปล่อยนะ - ที่รัก
- เกิดอะไรขึ้น - ทำอะไรน่ะ
- เป็นอะไรไปเนี่ย - ที่รักคะ โอ๊ย
เราสองคนขาดกันแค่นี้
ฉันจะไม่มายุ่งกับเธออีกแล้ว
นั่นแหละที่ฉันจะพูด อย่ามาทำเป็นรู้จักกันอีกนะยะ
ขอมาก็จัดให้ย่ะ
ออกจากแชทกลุ่มก๊วนลาเวนเดอร์ไปเลย
แหงสิ แจซุกกับอินซุกสนิทกับฉันมากกว่า
ใครว่า พวกนั้นชอบฉันมากกว่าย่ะ
- ที่รัก - นังนี่
คืนนี้กลับบ้านกันก่อนนะ ไว้ค่อยมาคุยกันทีหลัง
ไม่มีทีหลงทีหลังมันแล้ว
จากนี้ไปเราขาดกันแล้วย่ะ
- ตกลง ก็ได้จ้ะ - เดี๋ยวเถอะ หล่อนน่ะ
คืนทัปเปอร์แวร์ฉันมาเลย
ออกไปนะ
- ขอโทษครับ - เอาคืนมา
- ไม่ต้องห่วงหรอกย่ะ - ขอโทษ
- ไปสิ - หล่อนน่ะ
- เร็วสิ - ใครเขาทำตัวแบบนั้นกัน
- โอเค พอได้แล้วน่า - ปล่อยฉันนะ
(อเทลิเยร์ อิน)
เรายังไม่ได้กินอะไรกันเลย
ไม่เป็นไรหรอก เราตั้งใจจะถ่ายคลิปอยู่แล้วนี่
พอดีเลยไง เตรียมกินเมนูใหม่ของฉันนะ
อะไร อ่านอะไรอยู่น่ะ
ซอกรยู มีอะไรเหรอ
แม่ฉันกำลังเข้ารับเคมีบำบัดอยู่
แม่ต้องการสารอาหารที่เหมาะสม แต่มีปัญหากับการกิน
ฉันกำลังหาสูตรที่ดีต่อสุขภาพ และลองทำตามคุณ
ฉันไม่ได้เห็นภาพนี้มานาน แต่แม่กินหมดจานเลย
ขอบคุณนะคะ
ความจริงใจของเธอสื่อไปถึง
อื้อ
แล้วจะร้องไห้ทำไมล่ะ
- หือ - เพราะเธอเหมือนกับฉัน
ฉันก็เป็นแบบนั้นเหมือนกัน
ในปากฉันมีแต่แผล
แม้แต่การดื่มน้ำก็ทำให้คลื่นไส้
ทุกคนเอาแต่บอกฉันว่าฉันต้องกินอะไรสักอย่าง
พอมาได้ยินว่ามีคนชอบอาหารที่ฉันทำ
ฉันก็ปลื้มมากเลย
มันทำให้ฉันอยากทำแบบนี้ต่อไป
เพื่อคนที่เคยเจ็บปวดเหมือนฉัน
และคนที่ยังเจ็บปวดอยู่
ฉันอยากบอกเขาว่าไม่เป็นไร
และว่าทุกอย่างจะดีขึ้น
ด้วยการแนะนำอาหารประโลมใจ
ไม่มีใครทำได้ดีไปกว่าเธอแน่
ฉันจะตั้งใจทำคลิปให้ดีกว่านี้
แปลกจัง
เธอกำลังยิ้มสวยมากแท้ๆ
แต่ฉันเหมือนจะร้องไห้
ทำไมล่ะ
ตอนนี้ ทุกครั้งที่เธอหุงข้าว
หั่นมันฝรั่ง
หรือปรุงรสผัก
ฉันก็คิดว่าบางครั้งฉันก็แทบใจสลาย
เมื่อตอนที่เธอยังป่วย
และกินอะไรไม่ได้
ฉันเสียใจจริงๆ ที่ไม่ได้ไปอยู่เคียงข้างเธอ
ฉันเสียดายมากเลยนะ
ฉันก็เลยอยากถาม…
เธอจะยอมให้ฉัน
ใช้ชีวิตที่เหลืออยู่กับเธอได้ไหม
หา
เดิมทีฉันไม่ได้วางแผนไว้แบบนี้
ดอกไม้อยู่ที่อู่ซ่อมรถ อาหารก็ไม่มี
ส่วนเค้กก็เละไปแล้ว แต่ถึงอย่างนั้น…
โชคยังดี
ที่ฉันยังมีเจ้านี่อยู่
ซอกรยู
แต่งงานกับฉันนะ
ฉันขอโทษ
ฉันแต่งงานกับนายไม่ได้
ไม่สิ ฉันจะไม่แต่งกับนาย
ขอโทษนะ
เออ จริงสิ
กลุ่มพัฒนาอุตสาหกรรมซงฮัน ปฏิเสธข้อเสนอของเราเมื่อคราวก่อน
ปฏิเสธเหรอ ใครบอกล่ะ
- หา - ก็…
กลุ่มพัฒนาอุตสาหกรรมซงฮันไง
พวกเขาดำเนินการก่อสร้างไม่ได้ เพราะกำหนดการซ้อนกัน
อ๋อ
เข้าใจละ ผมนึกว่าพี่หมายถึงเรื่องอื่น
ขอโทษที หูฝาดไปน่ะ ผมผิดเอง
ขอโทษค่ะ มีแขกมาหาท่านประธานค่ะ
คนไหนล่ะ
ประธานนั่นแหละค่ะ
- ฉันเหรอ - ค่ะ
คุณสถาปนิก
คุณบอกว่าอยากได้รูปของชุมชนสลัม ผมเลยถ่ายมาให้
คุณนักข่าว
วันนั้นมันแปลกตั้งแต่เช้าเลย
เหมือนมีเมฆครึ้มแห่งความกังวล ค่อยๆ ลอยเข้ามา
ยังกับเป็นสัญญาณจากสวรรค์
"เจ้าจะทำไม่สำเร็จ
เจ้าจะล้มเหลว
เธอจะปฏิเสธ"
งั้นคุณน่าจะเลื่อนไปก่อนก็ได้นี่
- เอ๊ะ - หา
เปล่าครับ พูดต่อเลย
สุดท้ายก็ไม่มีอะไรตรงตามแผนสักอย่าง
แต่ผมก็ทำตามที่มีคนแนะนำมา ไม่มีผู้ชม
แล้วก็…
ถึงจะไม่มีจดหมาย แต่ผมก็พูดจากใจอยู่ดี
แล้วกำไลก็ด้วย
เพราะกำไลหรือเปล่า
กำไลเหรอ
นายุนบอกให้ผมซื้อแหวน แต่ผม…
ผมดันซื้อกำไลแทน
ผมว่านั่นไม่ใช่สาเหตุหรอก
งั้นจะเป็นอะไรได้
ทำไมซอกรยูถึงปฏิเสธคำขอแต่งงานของผมล่ะ
ไม่เข้าใจเลย
อาจจะเพราะเธอกำลังหิวอยู่ก็ได้
ได้ยินว่าผู้หญิงมักจะอ่อนไหวเวลาหิว
จริงด้วย
นั่นไงล่ะ
คุณพูดถูก นั่นแหละสาเหตุ
เธอทนหิวไม่ได้มาตั้งแต่เด็กแล้ว
เพราะงั้นเธอถึงมักจะ…
โธ่เอ๊ย รู้งี้น่าจะให้เธอกินอะไรก่อนจะขอ
ดีใจที่ช่วยได้นะครับ
ขอบคุณมากเลยครับ
ซอกรยู
แต่งงานกับฉันนะ
ยัยบ้าเอ๊ย
เอาของทั้งหมดนี่มาได้ยังไง
เฮ้อ ดูทัปเปอร์แวร์พวกนี้สิ
ฉันมันบ้าที่อุตส่าห์ทำอาหารทั้งหมดนั่นให้เธอ
แต่จะพูดให้ถูก
ผมว่าเธอไม่เคยขอให้คุณทำเลยนะ
อาจจะขอมั้ง
นังคนอวดดีนั่น
เธอเป็นใครถึงมีหน้ามาจ่ายค่าทริปให้ฉัน
รวยแล้วไงล่ะ
มีสิทธิ์อะไรเอาเงินมาเยาะเย้ยเพื่อน
แต่ที่รัก ผมว่าเธอไม่ได้ตั้งใจจะสื่อแบบนั้นหรอก
ใครว่า เธอเป็นแบบนั้นน่ะแหละ
ชอบวางมาดเลิศหรูดูดี แต่ค่อยๆ ทำให้ชาวบ้านเขาจี๊ด
เธออิจฉาฉันมาตลอด
ทำเหมือนแค้นเคืองกันมาแต่ชาติปางไหน
ดูไม่น่าใช่นะ
เพราะคุณไม่รู้อะไรเลยน่ะสิ
โอ๊ย นังคนใจดำ
ฉันเสนอเพราะเห็นแก่เธอหรอกนะ
แต่ยัยนั่นไม่เห็นค่าความหวังดีของฉัน
มาทำแบบนั้นกันได้ยังไง
และอีกอย่างนะ
ยัยนั่นบอกว่า…
ทางนั้นเป็นไงบ้าง
ทางนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
เธอต้องสมเพชฉันขนาดไหน ถึงมาเสนอเงินให้แบบนั้น
คิดว่าทำการกุศลช่วยฉันละสิ
ทางนี้ก็เหมือนกัน
ผมว่าเธอคงไม่หายโกรธง่ายๆ
มาเหยียบย่ำความหวังดีกันแบบนั้นได้ยังไง
เดี๋ยวไปเจอกันที่ร้านผมนะ
ฉันเสียใจที่มีซุกไม่น่าได้ไปด้วย
ครับ เข้าใจแล้ว
ฉันก็แค่พยายามช่วย นี่คุณ ทำอะไรอยู่น่ะ
- ฟังฉันอยู่หรือเปล่า - ฟังจ้ะ แน่นอนสิ
ผมฟังอยู่นะ
เธอบิดเบือนทุกอย่าง แล้วเข้าใจฉันผิดๆ แบบนั้นได้ยังไง
ทำไมวันนี้แชทกลุ่มเงียบจัง
ยุ่งจนไม่ดูข้อความกันเลยเหรอ
เดี๋ยวนี้ไปไหนมาไหนกันออกนอกหน้าเลยงั้นสิ…
เดี๋ยวฉันผูกให้
ยอนดูจ๊ะ
พี่จะสอนวิธีผูกเชือกรองเท้าแบบไม่ให้หลุดเลยนะ
- สวัสดีค่ะ - สวัสดีค่ะ
สวัสดีจ้ะ หนูน้อย
โมอึม ตายแล้วลูก
เดี๋ยวสะดุดล้มหรอกถ้าเชือกรองเท้าหลุดแบบนี้
เชือกหลุดอยู่เรื่อยเลยค่ะ
ให้แม่สอนวิธีสุดวิเศษ ที่จะทำให้เชือกรองเท้าไม่มีวันหลุดไหมจ๊ะ
ค่ะ
เอาละนะ
ทบเชือกเป็นห่วงรูปหูกระต่ายแบบนี้
พาดหูข้างนึงบนหูอีกข้าง
สอดลงไปข้างใต้แล้วลอดขึ้น
ให้ออกมาด้านหน้า
แล้วดึงแบบนี้นะ
เสร็จเรียบร้อย
ทีนี้ต่อให้ออกไปบินเป็นซูเปอร์แมน 100 รอบ
เชือกก็ไม่หลุดจ้ะ
จริงเหรอคะ เย่
- ไชโย - ไชโย
ไปกันเถอะ
เรียบร้อยจ้ะ
พี่ร่ายคาถาไว้แล้ว รับรองว่าไม่หลุดอีกแน่นอนจ้ะ
ขอบคุณค่ะพี่
ยินดีจ้ะ
แบบนี้จะผูกไม่หลุดจริงๆ เหรอ
อยู่แล้วสิ
สมัยเด็กๆ ฉันก็ผูกแบบนี้ทุกวัน
ยอนดูจ๊ะ
อยากให้พี่ทำอะไรสนุกๆ ไหม
หนึ่ง สอง สาม
ตอนนี้หนูก็มีความสุข
หนูชอบคุณนักข่าว
และหนูอยากอยู่กับยอนดู
เพราะหนูอยากมีความสุขยิ่งกว่านี้
แบบนี้ไง
คุณแม่
จองโมอึม
ทำไมกลับบ้านช้านัก
- คือว่า… - แม่รอแกอยู่
จนไม่ได้กินมื้อเย็นซะที
รีบไปโทรสั่งอาหารซะ
ค่ะ
จาจังมยอนหรือจัมปง
คุณอยากกินอะไรล่ะ
ขอจัมปงครับ
คุณกินจับแชราดข้าวไปซะ ฉันจะสั่งจัมปง
ยอนดูจ๊ะ อยากกินจาจังมยอนไหมจ๊ะ
อยากกินค่ะ
ต้องสั่งมาคนละอย่างนะ จะได้แบ่งกันกินได้
นั่นแหละข้อดีของการมีคนอยู่ด้วยเยอะๆ
แม่คะ
ยอนดูจ๊ะ เข้าบ้านกันดีไหมจ๊ะ
เราไปล้างมือแล้วรออาหารกันได้
ค่ะ
มานี่มา
- เอาละนะ - เดี๋ยวครับ
เธอตัวหนักนะ ผมอุ้มเอง
ไม่หนักสักหน่อย ผอมเกินไปละไม่ว่า
คุณหาข้าวให้แกกินบ้างไหมน่ะ
ครับ ผมพยายามสุดฝีมือแล้ว แต่ผมก็ทำอาหารไม่เก่ง
ไม่เข้าท่าละ
ตั้งแต่พรุ่งนี้ หนูจะได้เห็นว่า อาหารฝีมือป้าทำถึงพึ่งได้แค่ไหนนะจ๊ะ
เข้าบ้านกันเถอะ
ยอนดู
รอเราด้วยสิคะ
อุ๊ยตายแล้ว
เดี๋ยวผมเปิดประตูให้
แป๊บนึงครับ
กยองจง
ไมมีใครตามมาใช่ไหม
คงงั้นนะ
แต่ที่นี่ปลอดภัยเหรอ
ถ้ามีซุกมาล่ะ
ช่วงเย็นเธอไม่มาหรอก
และเธอก็โกรธจนต้องนอนพักน่ะ
เหมือนบ้านเราเลย
- เรื่องนี้อาจยืดเยื้อไปสักพัก ทำไงดีล่ะ - นั่นสิ
จริงๆ เลยนะ พวกเธอทะเลาะกันดุเดือดสุดๆ
ผมเคยเห็นผู้หญิงสู้กันมาพอแล้ว ในสตรีทวูแมนไฟท์เตอร์
คืออะไรเหรอ
สตรีทวูแมนไฟท์เตอร์ มันคือ…
รายการทีวีน่ะ อย่าถามเลย คุณไม่ต้องรู้หรอก
มาดื่มระหว่างคิดหาทางแก้กันเถอะ
ผมว่าไม่ควรดื่มนะครับ
- จริงเหรอ งั้นผมดื่มคนเดียว - เดี๋ยวสิ
โธ่ ไม่ได้พูดจริงสักหน่อย
ตอนนี้เราไม่ควรนั่งขำกันนะ เราต้องจริงจังสิ
เฮ้อ ทำไมวันนี้มันต้องอร่อยขนาดนี้ด้วย
ตายจริง ป่านนี้น่าจะปิดร้านแล้วสิ อีตานั่นไปอยู่ไหนกัน
ว่าไงคะ คุณคัง
ค่ะ ทุกอย่างเรียบร้อยดี
ไม่ค่ะ ยังเลย
หา
เขาอยู่กับใครนะ
ทำแบบนี้กับฉันได้ยังไง กึนซิก
ทรยศกันชัดๆ
ชเวกยองจง
(ร้านของว่างราก)
- เดี๋ยวสิ - ฉันจับก่อนนะ ทำอะไรน่ะ
- ฉันจับก่อนย่ะ นี่ - หลบสิ
- เลิฟช็อต - เลิฟช็อต
แบกึนซิก
กยองจง
- ทำอะไรน่ะ - วันนี้ร้านปิดครับ
ผักคอส ชิโครี่
ผักฟริเซ่
โรสแมรี่ ต้นหอมจีน บลูเบอร์รี่
มะเขือเทศ มะเขือม่วง
ใช้ของพวกนี้ทำอะไรดีนะ
(ชเวซึง)
ฮัลโหล
เอ๊ะ
คุณอีกแล้ว
สวัสดีค่ะ
ทำไมคู่พวกคุณทะเลาะกันบ่อยนัก
เขานั่งดื่มอยู่คนเดียวจนเมาพับไปอีกแล้วน่ะ
ไม่ได้กินอะไรแกล้มเหล้าด้วยซ้ำ
ทำไมตัวหนักนักล่ะ
เดี๋ยวสิ
เดี๋ยวก่อน
โอ๊ย นั่งแป๊บนึงก่อนนะ
- หา - นั่งลง
นี่ ชเวซึง
- ชเวซึง - อือ
ตั้งสติหน่อย
สร่างบ้างยัง
แบซอกรยูนี่นา
นี่
เธอ…
ทำไมถึงปฏิเสธฉันล่ะ
เธอ…
พูดได้ยังไงว่าแต่งงานกับฉันไม่ได้
นายเมาอยู่ ไว้ค่อยคุยเรื่องนี้ตอนสร่างเถอะ
ฉันน่ะนะ…
ถ้าไม่มีเธอ
ชีวิตฉันก็ไร้รสชาติ
เธอ…
เธอเหมือนเกลือกับน้ำตาลของฉัน
เธอคือน้ำมันงาของฉัน
แล้วเธอ…
เฮ้ย ตื่นสิ
ถ้าไม่ตื่นเดี๋ยวทิ้งไว้ตรงนี้นะ
เธออย่า…
อ้าว
ฉันมาทำอะไรตรงนี้น่ะ
ฉันแบกนายมาไหวแค่นี้น่ะสิ
แบซอกรยู
เฮ้อ เหนื่อยเป็นบ้า
- ทีนี้ก็กลับบ้านเองนะ - นี่
บอกหน่อย…
ทำไมถึงปฏิเสธคำขอแต่งงานล่ะ
เธอบอกว่าจะคุยกันตอนฉันสร่าง
ฉันหายเมาแล้ว
ตอนนั้นคงไม่ได้ภาพตัดอยู่สินะ
เธอบอกว่าเธอรักฉัน
งั้นทำไมถึงแต่งงานกับฉันไม่ได้
ที่เราเป็นอยู่ตอนนี้ก็ดีอยู่แล้วนี่
จะยุ่งยากไปทำไม
มันอาจจะดีกว่านี้อีกก็ได้
ฉันเป็นหลังคาให้เธอได้
และเธอก็เป็นคานค้ำให้ฉันได้
เราจะได้มีที่พักให้หลบลมหลบฝน
แถมยังได้รับแดดที่เพียงพอ
เราเข้มแข็งและใกล้ชิดกันยิ่งกว่านี้ได้
และเราก็ใช้ชีวิตที่ยืนยาว และมีความสุขกว่านี้ด้วยกันได้
ทำไมล่ะ…
นายคิดว่าเราจะมีอายุยืนยาวเหรอ
อาจจะไม่ยาวก็ได้นะ
ตอนนี้ฉันอาจจะดูสบายดี
แต่ก็อาจจะมีวันที่ฉันไม่สบาย
ทำไมคิดแบบนั้นล่ะ
ฉันก็ไม่ได้อยากคิดหรอกน่า
แต่มันอดไม่ได้นี่ ซึงฮโย
คงไม่แปลกหรอกถ้าสักวันฉันจะป่วยขึ้นมาอีก
ใครจะรู้ล่ะ
พรุ่งนี้อาจมีเรื่องเลวร้ายเกิดขึ้นกับฉันก็ได้
กับฉันก็เหมือนกันนะ
นี่เธอ…
ลืมเรื่องอุบัติเหตุที่ฉันเพิ่งเจอมาหรือไง
และไม่ใช่แค่เราด้วย
กับทุกคนก็เหมือนกันนั่นแหละ
ชีวิตมีวันสิ้นสุด
และเราก็หลีกเลี่ยงความตายไม่ได้
ทุกคนมีชีวิตอยู่ภายใต้เงื่อนไขเดียวกัน
ซอกรยู
ฉันรู้ว่าเธอกังวลเรื่องอะไรอยู่
และฉันบอกไม่ได้ว่ามันจะไม่เกิดขึ้น
เพราะฉันไม่ใช่พระเจ้า
แต่มีสิ่งนึงที่ฉันบอกเธอได้แน่นอน
ฉัน…
อยากใช้ชีวิตกับเธอ
จะร้อยปี
หรือสิบปี
ไม่สิ ต่อให้มีชีวิตอยู่ได้แค่วันเดียว
ก็ต้องได้อยู่กับเธอ
ฉันก็ด้วย
ฉันก็รู้สึกแบบเดียวกัน
บอกตรงๆ ฉันอยากตกลงมากเลยนะ
ถ้างั้น…
เธอจะตอบรับคำขอแต่งงานของฉันไหม
ขอแค่นายยังไม่ได้เอากำไลไปคืนก็พอ
ทำไงดีล่ะ
หลังจากวันนั้นก็ทำหายไปแล้ว
ล้อเล่นน่า
อยู่ที่บ้าน เดี๋ยวไปเอามาให้เลย
คุณน้า
แม่…
(รักหวานซึ้ง)
(ชีวิตขื่นขม)
(รักอยู่ประตูถัดไป)
มีเรื่องอะไรระหว่างแกกับซึงฮโย
เราคบกันอยู่ และจริงจังด้วย
เธอปฏิเสธลูกเหรอ
เธอบ้าไปแล้วหรือไง
ไม่ จะเป็นซึงฮโยไม่ได้
พ่อแม่โมโหจริงๆ เลยใช่ไหม
ไหนๆ ก็ถูกจับได้แล้ว ฉันไม่แคร์หรอก
เราก็มาด้วยนะ หวัดดีค่ะ
เจ๋งเป็นบ้า ชเวซึง
นายเหมือนสถาปนิกผู้ดูแลย่านฮเยรึงเลย
เห็นป้ายบนประตูร้านของว่างน่ะ เขียนว่าร้านจะปิดกิจการแล้ว
จากนี้ไป ฮเยซุกไม่มีตัวตนอยู่ในชีวิตฉันอีก
ฉันก็คัดค้าน ฉันไม่อยากได้เขาเป็นลูกเขย
แต่งงานกับฉันนะ
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี