LOVE NEXT DOOR
Wow, tingnan mo.
Honey, nag-install ba sila ng moving walkway dito?
Kusang gumagalaw 'yong binti ko.
Tanga! Tumayo ka nang diretso.
-Diretso! -Hay.
Ba't ang bigat mo? Hay.
Ga'no karaming tteokbokki ang kinain mo?
Kumain ako ng deep-fried.
Mataas ang cholesterol ko.
-Pero pa'no ako makakahindi sa masarap? -Plant-based 'yon.
Ba't dito pa kayo dumaan?
Excuse me. Sa 'yo ba 'yong buong Hyereung-dong?
Sana, pero di ko afford.
Hay, lahat na lang sa 'yo, tungkol sa pera.
Tita Hye-suk.
Ma…
Seung-hyo. Seok-ryu.
Ano'ng ginagawa niyo dito?
Ano'ng nangyayari dito?
Nagkakamali ako, di ba?
Lagi kayong nag-aaway!
Ngayon, nagkikiskisan kayo ng katawan!
Ano'ng ibig sabihin nito?
Kasi po…
-Kami na. -Ano?
Kayo… Kayo na.
Lumang 80s song ba ang sinasabi niyo?
Teka muna.
-Kami… -Ano?
Seryoso hong kami na.
Opo, sorry, di namin sinabi agad.
Matagal ho namin 'tong pinag-isipan.
Kaya nag-ingat kami.
Alam naming nagulat kayo.
Alam din naming mag-aalala kayo. Pero…
Di mababaw ang feelings namin sa isa't isa.
Bale, sinasabi mong di sila nagkakamayan ngayon?
Naku naman.
Uy…
Umuwi na tayo.
Okay po, Tita Mi-suk. Sasama ho ako't ipapaliwanag ko lahat.
Hindi, Seung-hyo. Umuwi ka na.
-Seok-ryu, tara na. -Ako lang ho?
Hindi. Hindi ho puwede.
Di lang siya. Sasama rin ho ako.
Wala ka bang dapat sabihin sa 'kin?
Opo, pero sa bahay ni Seok-ryu muna 'ko…
Pero gusto ko nang marinig ngayon!
Sorry po. Pero una…
Hoy, ikaw na tanga!
Ang baba ng tingin mo sa 'kin, 'no?
Tigilan mo na 'tong kalokohang 'to at halika na!
Kung hindi, papatayin kita!
Ano'ng sinabi niya?
Mas mabuting di mo alam.
Ang ganda lagi pakinggan pag nagpi-French ka.
Oo, okay.
-Nagpapanggap na naman. -Teka.
Uy, mas okay na 'yon kaysa 'yong nagpanggap na matalik na kaibigan.
Wala kang magiging kaibigan kung di ko ginawa 'yon.
Ang cold mo, Ice Princess pa nga ang tawag sa 'yo.
Personal na atake na 'yan!
Ma, ba't ka ganyan kay Tita Hye-suk?
Magkaaway ho ba kayo?
Nag-away nga sila. Malala.
Seok-ryu, halika na.
Bye, Gyeong-jong.
-Hindi puwede. -Seung-hyo!
Ano'ng problema mo?
Uy!
Choisseung! May Spanish na kasabihan. "Disyerto ang araw-araw na tag-araw."
"Mataba ang lupa kung may ulan at hangin."
Pinapalakas tayo nitong pagsubok.
-Hindi puwede! -Kuha mo, di ba?
Di kita puwedeng hayaang mag-isa.
-Hala. -Tayo pa rin kahit ano'ng mangyari.
Huwag kang mag-alala.
-Di na kita pakakawalan. -Hindi. Sige.
-Wala 'to. -Hindi.
-Dapat mabugbog ka. -Choisseung! May tiwala ka sa 'kin, di ba?
-Huwag kang mag-alala! -Ma!
Mukhang masama ang loob ng nanay mo. Umuwi muna tayo.
Pa, teka.
Hindi! Huwag niyo ho siyang saktan, Tita Mi-suk!
Ba't niyo ho siya sasaktan?
Tumahimik ka nga!
PAG-UNAWA SA KINEMATICS
-Ma. -Tumahimik ka!
Hindi, teka. Makinig ka muna…
Seok-ryu, ano na namang ginawa mo?
Hay, ako 'yong magaling sa paggawa ng gulo.
Lagi mo 'kong inuungusan.
Tumahimik ka nga.
-Magpaliwanag ka. -Sige.
Ano'ng meron sa inyo ni Seung-hyo?
Gaya ho ng sinabi namin.
Kami na ho't seryoso kami.
Nakakatawa ba?
-Nakakatawa? -Huwag kang magsinungaling.
Ginayuma mo ba siya? Ba't ka niya ide-date?
Sabi ko, tumahimik ka.
Kayo na. 'Yon lang?
Gusto niya sanang magpaalam,
pero pinigilan ko.
Magkaibigan kayo ni Tita Hye-suk.
Ang totoo, di ako sigurado noon.
Pero sigurado na 'ko ngayon.
Gustong-gusto ko si Seung-hyo.
Ano? Seryoso ka?
Hindi basta-bastang relasyon lang.
Ibig sabihin, nag-iisip-isip na kayong magpakasal?
-Hindi. -Ano?
Kahit ano'ng mangyari, hindi puwedeng si Seung-hyo.
Bakit po?
Gusto niyo rin si Seung-hyo.
Basta, hindi puwede. Di ako papayag.
-'Yan ang malinaw. -Ma.
Ma.
Magkaaway ang nanay mo at ang Tita Hye-suk mo.
Honey, uminom ka ng maraming tubig. Kailangan mo 'to pag galit ka.
Gaslighting 'yon.
Ano?
Siguradong na-brainwash mo siya.
Kung hindi, bakit naman niya…
Ano ba? Lagi mo siyang binubugbog.
At kung hila-hilahin mo siya, parang manika.
Sabi ko, tumahimik ka, di ba?
-Di ba? -Tatahimik na 'ko! Sorry na!
Buwisit ka, 'yong buhok ko!
-Ang init ng ulo niya! -Ano'ng sinabi mo?
Para sa taong nagsabing gusto niya kaming makasalo,
nagtataka ako kung nasa'n ka gabi-gabi.
Busy ka yata sa pakikipag-date.
Nag-aagahan pa rin tayo.
Opo, nakikisalo naman ho ako.
Kailan naging kayo ni Seok-ryu at pa'no nangyari?
Sino'ng nagsimula?
Si Seok-ryu yata ang nagsabing gusto ka niya.
Perfect ka sa lahat, at dinadamayan mo siya.
Kaya pa'no siya di magkaka-feelings sa 'yo? Para sa 'kin lang.
Ako'ng unang nagkagusto sa kanya.
-Ano? -Bata pa lang, gusto ko na ho siya.
Mas tumindi 'yong feelings ko no'ng nagkita kami ulit.
Sa totoo lang po, maraming beses na niya akong ni-reject.
Pero nagpursigi ho ako.
Teka. Teka lang.
Ni-reject ka niya?
Ano po… No'ng una, pero ngayon…
Naloloka na siya!
Hay, gusto ko talaga siya, pero nababaliw na ba siya?
Bakit? Ano'ng problema sa anak ko?
-Oo nga! -Bakit?
Ano siya, walang kuwenta?
-Ba't siya ire-reject? -Patawa.
Di ko 'to sinasabi dahil anak kita, pero di mo 'to deserve.
Mismo!
Ano… Ang ibig ko pong sabihin…
No'ng umpisa lang ho 'yon, pero kami na po.
Nag-oo rin ho siya sa proposal ko.
Nag-propose ka sa kanya?
Ginawa mo rin bang special event?
-Po? -Tingnan mo siya. Gano'n nga.
Ginawa niya talaga!
Naglagay ka ba ng flowers at balloons sa kotse mo
at nagrenta ng buong restaurant?
Ma, naglagay ka ba ng listening device sa 'kin?
-Hala. -Ano 'yon?
Umupo ka.
Walang saysay ang pagpapalaki ng anak.
Kaya pala may gano'ng kasabihan.
Uy!
Tanda mo 'tong binigay mo no'ng birthday ko?
May ganito na 'kong kuwintas.
Di ko ho alam. Sana sinabi niyo.
-Ba't ako magpapaka-petty at sasabihin pa? -Ginagawa mo na.
Gusto mong bilhan kita ng kuwintas? Bili tayo bukas.
Huwag na! Hindi ko kailangan.
Pa, ako…
Huwag mo 'kong kukumbinsihin!
Kampi ako sa nanay mo!
-Pa, kung makakausap mo siya… -Uy.
Busy na 'ko. Magkanya-kanya muna tayo ng laban.
Honey, gusto mo ng foot massage?
Honey, puwedeng magtanong?
-Hindi. -Okay.
Tungkol kay Seok-ryu at Seung-hyo.
Ba't di sila puwede?
Hindi dahil sa personal na away niyo ni Hye-suk, di ba?
Sabi ko, di puwedeng magtanong, di ba?
Alam kong mas matimbang ang kadugo,
pero sino pa'ng hihigit sa kanya na manugang?
Guwapo siya, maganda ang trabaho, at mabait.
-Bata pa, kilala na natin. -Kaya di sila puwede.
-Kilalang-kilala na natin siya. -Ha?
Alam na rin ni Hye-suk ang lahat.
Ang di natuloy na kasal at sakit ni Seok-ryu. Lahat.
Ayaw kong maging kahinaan 'yan ng anak ko.
Ayaw ko siyang malagay sa alanganin, at…
ayaw ko siyang masaktan!
Pag sinaktan nila si Seok-ryu…
wala akong pakialam. Gaganti ako.
Kaibigan man o hindi.
Ano'ng iniisip mo?
Ano lang…
Noon,
no'ng busy tayo…
iniisip ko kung ano'ng nararamdaman ni Seung-hyo.
Mga ganyan.
Ang sama natin sa kanya.
Kung maibabalik ko ang panahon,
babalik ako sa araw na
seven pa lang si Seung-hyo,
nakatayo mag-isa sa may pinto,
at yayakapin ko siya.
Pero, noon…
dahil kasama ni Seung-hyo si Seok-ryu,
ang suwerte natin.
Honey.
Ano'ng survival rate sa stomach cancer?
Huwag na nga lang.
Kunwari, di mo narinig.
Matulog na tayo.
CHOISSEUNG
The person you dialed is unavailable…
Uy!
-Uy… -Hay!
Tulungan mo 'ko.
-Halika. -Muntik na 'kong mamatay.
Ano'ng ginagawa mo?
Ba't ka sa bintana umakyat? Muntik ka nang madisgrasya!
Pero…
Sobrang na-miss kita. Ano'ng magagawa ko?
Kaya ginawa ko ang best ko.
Di pa magaling 'yong kamay mo.
Patingin.
Ito ang magpapagaling.
Galit talaga 'yong mga magulang mo, 'no?
Hindi.
Medyo naguguluhan lang sila.
-'Yong magulang mo? -Ano?
Medyo nagulat lang sila. Ano lang…
Naguguluhan din sila.
-Sinungaling. -Nagsinungaling ka rin, babe.
Pero nakakatawang isipin.
Ano'ng nagawa nating masama?
Ba't kailangan nating matakot?
Ano'ng sinabi mo?
"Babe"?
Oo.
Ano nang nangyari sa taong gustong magsekreto?
Nahuli na tayo. Wala na 'kong pakialam!
Pag di pumayag ang nanay ko, di ka na makikipagkita, babe?
Di 'yan mangyayari.
Umakyat na nga ako dito, di ba?
Ramdam ko 'yong instinct kong lumaban.
Mag-headband ba 'ko ng may "Akin si Seung-hyo"?
Huwag headband.
Ano na lang…
isusuot ko 'to sa 'yo.
Ang ganda.
Alam ko na ba't may wedding rings ang mga tao.
Nabibigyan ako nito ng sense of unity.
Nagustuhan mo?
Oo, gustong-gusto ko.
Pero curious ako. Ba't bracelet sa halip na singsing?
Kasi…
Huwag kang magkakalat ng tsismis tungkol sa 'kin dito.
Kakasuhan kita sa pagpapakalat ng tsismis.
Walang utang na loob.
Dapat bayaran mo 'ko sa halip na kasuhan.
Tanda mo rin 'yong biruan natin?
Di 'yon sadya.
Nai-save yata ng isip ko
lahat ng ginawa mo at bawat salitang sinabi mo.
At di ko 'yon ititigil.
Makikinig ako
sa mga sasabihin mo.
At di ko sasayangin
ang oras na magkasama tayo.
Panghahawakan kita
at lahat ng ikaw.
Habambuhay kong panghahawakan.
Kaya Seok-ryu…
will you…
marry me?
Ang tanga ko kung tatanggi ako sa ganitong proposal.
EPISODE 15 BRAVO, MY LIFE
HULING ARAW SA SEPTEMBER 13
Ito na lang.
Uy, alam na ng nanay ko na kami na ni Seung-hyo.
Ginalingan mo namang magtago.
Nahuli rin kami ng tatay ko at magulang ni Seung-hyo.
Di naman masama 'yong magdusa ka sa kasalanan mo.
Ba't di ka nagulat?
Kasi, approved na kami ng nanay ko.
Talaga? Pa'no nangyari?
May paraan para sa lahat.
Ano 'yon? Sabihin mo!
Ano…
Magsalo kayo sa jajangmyeon at jjampong.
Mag-japchae rice na rin.
Ano'ng sinasabi mo?
Gawin nang may sinseridad.
'Yan lang ang sagot.
Kinakalat mo lang ba 'yong apoy?
Di ka taga-Korea Fire Service, 'no?
Wala akong pasok ngayon.
Ano'ng ginagawa mo?
Ibang-iba ka ngayon.
Ito…
Naglalagay ako ng langis sa buhok ko.
Hay, ikaw ang pinakamalala.
May pinagdadaanan ang kaibigan mo,
at 'yan ka, nagmamaganda lang?
May date ako ngayon.
Hi, Dan-ho.
Hi, Mo-eum.
Matagal ka bang naghintay?
Hindi, masaya naman akong hintayin ka.
Puro ka kalokohan. Tara na.
-Ang ganda mo ngayon. -Ha?
Hello. Kumusta?
Hi, okay naman ako.
Pero sige lang. Ituloy niyo lang.
Uuwi na 'ko.
Teka.
Hello, Mr. Choi.
-Hindi Choi Seung-hyo, di ba? -Siya nga.
Oo, sige.
-Si Choisseung? -Alis na.
Gano'n pala.
Ngayon na?
Oo, kaya naman.
Nasa Wolmido Island amusement ride dapat ako
o umiinom at kumakain ng manok sa Han River.
Pero ba't ako nandito?
Grabe ang pangarap mong makipag-date, 'no?
Uy, aasikasuhin mo ba 'yong boyfriend mo o ano?
Sorry na.
Naririnig namin kayo.
Ano naman?
Sorry.
Ire-remodel namin 'yong bahay ng matanda next week.
-Matanda? -Oo.
May kakilala kaming matanda sa isang lugar.
Mag-isa siya sa bahay.
Naglaan talaga ng oras kahit busy si Mr. Choi para tumulong.
Ang galing naman niyan.
Ang galing, di ako makareklamo.
Mas seryoso kaysa sa akala ko.
Plywood 'yong pader, mahina sa soundproofing o insulation.
Walang importanteng amenities.
May kusina o banyo sana dito sa bakante.
Kung may ganyang pera 'yong may-ari,
mas marami sanang ganitong kuwarto.
Mas maraming unit, mas maraming kita sa renta.
Ba't umabot sila sa ganito?
Para sa pera.
May usap-usapang magkaka-redevelopment.
Maraming natatanggap na tawag 'yong nanay ko tungkol diyan.
Gusto ko na ang Hyereung-dong ngayon.
-Ako rin. -Ako rin.
Oo, ako rin.
Ba't nga pala pormal pa rin kayo sa isa't isa?
Kailan kayo magiging kaswal?
-Ano? -Ha?
Tama ka.
Nakatira tayo sa iisang lugar.
Magkakaibigan tayong magkakaedad. Tama na sa pormalidad.
-Ayos lang. -Okay lang.
Mas komportable sa 'min 'to. Maniwala kayo.
Susi sa pagkakaibigan ang akmang distansiya.
Gano'n pala.
Oo nga.
-Ano 'yan? -Mukha silang close.
Minsan, hindi.
Uy! Ba't ang hirap mong makontak ngayon?
Di nagpunta dito si Hye-suk, di ba?
Di rin siya makontak.
Ang tahimik ng group text.
Teka, may bago ba kayong group text na wala ako?
Buti't nabanggit mo. Kung marunong ka, gawa ka ng bago.
Di kasama si Hye-suk. Ikaw lang, ako, at si In-suk.
Ha?
-Nag-away na naman kayo? -Ayaw ko na siyang makita.
Seryoso ba 'yan?
Mula ngayon, tanggal na si Hye-suk sa buhay ko.
Pero 40 years na kayong magkaibigan.
May mga pagkakaiba kayo, pero pag inalis mo siya sa buhay mo,
sayang naman 'yong pinagsamahan niyo.
Uy, marami pang taon sa buhay ko. Makikipagkaibigan ako sa iba.
Gaya ng sapatos, mas komportable 'yong mga dati na kaysa sa bago.
Mahaba pa ang lalakbayin mo,
kaya huwag mong saktan ang sarili mo sa bagong sapatos.
Dati ka pa magaling magsalita?
Marami kasi akong iniisip ngayon.
Muntik ko nang makamtan ang nirvana nang hayaan ko ang lahat.
Ano? May pinagdadaanan ka rin ba?
Si Mo-eum at Mr. Kang na.
Mr. Kang?
'Yong kapitbahay mo?
-Tatay ni Yeon-du? -Oo.
Bale, ano'ng ginawa mo?
Di ka pumayag, di ba?
Gusto nila ang isa't isa. Ano'ng magagawa?
Lumpuhin siya at ikulong sa bahay?
Kalbuhin siya at dalhin sa templo?
Sina Seok-ryu at Seung-hyo na rin.
Ang init! Ang lamig pala!
Ano?
Uy, Hye-suk.
Sorry, Jae-suk. Babalik ako.
-Alis na 'ko, Jae-suk. -Aalis na 'ko.
Jae-suk, pakisabing talagang
paalis na 'ko at di dahil sa kanya.
Baka isipin niyang sa kanya umiikot ang mundo.
-Maldita. -Ba't para kayong bata?
Siya lagi ang nagsisimula.
Mi-suk! Hala.
Saan ka pupunta?
Hala! Basta umalis na lang. May itatanong pa naman ako.
Hye-suk! Ang tagal na!
-Kumusta? -Maayos.
Ano'ng itatanong mo?
No'ng papunta ako dito, nakita ko sa pinto ng snack shop.
Ano nga 'yon? May sign na magsasara na.
Ha?
-Talaga? -Oo.
Ano'ng nangyayari?
Yeon-du.
May sasabihin sana 'ko.
Ano kasi…
Ako na.
Ako na sana.
Yeon-du.
Magpapaalam sana ako tungkol sa isang bagay.
Ano ho 'yon?
Puwede mo ba 'kong…
bigyan ng chance na maging nanay mo?
Alam kong di ako ang totoo mong nanay,
pero may mga maipapangako ako.
Di kita pipiliting kumain ng spinach at carrots.
Pangako, mananalo tayo sa relay race sa sports day sa kindergarten.
Isa pa…
Pag may sakit ka,
at pag may pinagdadaanan,
pangako, dadamayan kita.
Pero kung…
sakaling ayaw mo no'n…
Di ko ho ayaw 'yan.
Ang totoo po, gustong-gusto ko 'yan.
-Talaga? -Opo.
Matagal ko pong hinintay 'to.
Sekreto lang ho 'to, pero pinangarap ko rin.
Mahimbing ang tulog? Nanaginip ka ng mga alien?
Iba ho ang napanaginipan ko.
Ano 'yon?
Secret. Mamaya ko sasabihin.
Sa panaginip ko, nagpunta ako sa buwan,
at do'n kayo kinasal ni Papa.
Nakasuot ho tayo ng spacesuits at lumulutang.
Ano?
Mo-eum,
ikaw po ang pinaka-best friend ko sa buong mundo.
Kaya sana po,
maging mabait din po kayo kay Papa.
Oo naman.
Pa, umiiyak ka po ba?
Hindi ako umiiyak.
Hindi lang ako masyadong nakatulog.
-Humikab lang ako. -Ha? Parang di naman.
Halatang umiiyak ka dahil na-touch ka.
Napaiyak natin ang papa mo!
Hindi, hindi ako umiyak.
-May tissue ba? -Tissue?
Baka may tissue sila.
HOUSE COOK MASTER BAE
May sakit ako't nakita ko ang video mo pagka-search ng healthy food.
Mukhang masarap.
Pero wala akong energy magluto, kaya di ko maluto.
Masaya sana kung matitikman ko.
Ano 'yang iniisip mo?
Ha? Wala.
Uy, di mo 'ko puwedeng kausapin.
Usapan natin, isang oras tayong magtatrabaho.
Huwag mo 'kong kausapin.
Oo, nagtatrabaho rin ako.
-Di ko na 'to kaya. Uusog ako. -Hindi!
Kakailanganin mong mas umusog at mas lumapit.
Gugustuhin mong tumabi't maghawak-kamay.
Hindi, hindi puwede.
Ideal couple tayong kayang ipagsabay ang career at love.
Ano'ng gagawin ko?
Tapos na 'ko sa trabaho.
Oras na para sa ibang bagay.
Hindi, hindi pa!
Marami pa 'kong gagawin!
Hindi pa 'ko tapos!
Hindi pa nga 'ko tapos!
Magtatrabaho sana ako para sa kayamanan at karangalan.
Pero 'yon ang nakita ko.
SHANTY TOWN NOON AT NGAYON
-Ano 'to? -Regalo po.
Buksan niyo po.
Honey, nananaginip ba 'ko?
Nakatulog ba 'ko nang mulat?
Ikaw talaga, may kalokohan ka na naman?
Ano na namang ginawa mo ngayon?
-Sira-ulo ka, patay ka! -Ano?
Ano 'yon? May kalokohan ka na naman?
Hindi, wala.
Sumweldo ako, kaya binilhan ko si Mama at Papa.
Di kapani-paniwala!
'Yong huli kong nakuha sa 'yo
ay colored paper flower na gawa mo sa school!
Teka lang.
Sira-ulo nga yata ako.
Tingnan niyo. Health supplement po 'yan.
Oo nga.
Alam ko 'to.
Tumatanda na ho kayo ni Papa.
Makakatulong sa blood sugar 'to.
Dahil nakabukas na, tig-iisa kayo.
Heto sa 'yo, Pa.
Epektibo talaga 'to?
Opo. Heto po ang sa 'yo, Ma.
Masyadong mahalaga para inumin.
Uy.
Ano na 'ko kung ganyan? Ininom ko lahat…
Opo, Ma. Para 'yang sakit.
Matuwa ka pag may bigay ang anak.
-Tama. -Okay?
At gamitin niyo ho 'yong pampagandang bigay ko.
Okay, iinumin ko na.
Dapat maging healthy ako para di ko kayo maistorbo.
Akala ko, binebentahan tayo nito.
Dong-jin, nag-grow ka na sa wakas.
Wala ka nito.
Malayo pa ang lalakbayin mo.
'Yan ka na naman sa pagkasalbahe.
Seok-ryu, Dong-jin.
Ma, di kami nag-aaway.
Naging intense lang saglit 'yong usapan.
Hindi 'yan.
-May sasabihin ako sa inyo. -Puwedeng dalawa ang inumin ko?
-Honey? -Ano?
Gano'n pala.
Ano…
Isasara na 'yong shop.
-Ha? -Bakit?
Bakit sa tingin niyo? Magre-retire na 'ko.
FIRE movement. Di niyo alam?
-Ano ho 'yon? -Di mo alam?
Ano 'yon?
Pa.
Kung magpapaalam kang makipagkita kay Seung-hyo,
wala akong kapangyarihan. Sabihin mo sa nanay mo.
Ang totoo, tungkol din ho diyan,
pero isantabi na muna siya't kayo muna ang pag-usapan.
Ha? Ano'ng tungkol sa 'kin?
Nag-aalala ho ako sa inyo.
Okay lang ho talagang isara ang shop?
Oo naman, okay lang ako.
Alam mong nahirapan ako ro'n.
Muntik na rin akong ma-scam ng mga salbahe.
Hay, 'yong maisip na malaya na 'ko, ang gaan sa loob.
Para kang naglalagay ng yelo sa bibig
at nginunguya sa mainit na araw.
Magaan nga ho pala sa loob.
Pero pag may bumagabag po sa inyo, kung sakali lang,
sabihin niyo po sa 'kin.
Ano nga 'yong motto ng pamilya?
"Wala nang problemang sasarilihin."
Opo, 'yan 'yon.
Ayos, Pa.
Kung gano'n,
mas makakasama ba kita ngayong wala na 'kong trabaho?
Medyo busy po ako.
Ano?
Bale, isasantabi mo 'ko at kay Seung-hyo ka lang makikipagkita?
Ikaw…
Kalimutan mo na 'yong approval ko.
Okay po, nakumbinsi na kita.
Ha?
Ano hong gagawin ko kay Mama?
Uy, tutol ako hanggang sa huli.
Hindi puwede! Masyadong mahalaga para isuko.
Sa totoo lang, totoo ho. Maganda ang mata ko.
Hay… totoo 'yan.
Ano 'yon?
Maganda 'yong mata mo, pero mas maganda ang ilong mo.
-Talaga ho? -Patingin.
Tingnan mo 'yang bridge. Kasintaas ng Mount Everest.
Ano ba naman? Sobra naman 'yan.
-Unique 'to. Galing sa 'yo 'to. -Oo.
-Tama 'yan. -'Yong mata ko, kay Mama.
Mata? Ano'ng sinasabi mo?
Pag nagpahaba ako ng buhok, kamukhang-kamukha na kita.
Hi, Mr. Choi.
Hello.
-Late na ba 'ko? -Hindi.
Nandito rin kami. Hi!
Ha? Ba't ang aga niyong umeksena?
Mas magaling ako sa pag-eksena kaysa sa 'yo.
Sagot ko ang safety niyo ngayon.
Kung gano'n, magsusulat ako at maglalagay ng wallpaper.
At hindi desktop wallpaper. Totoong wallpaper ang sinasabi ko.
Sagot ko na 'yong pagkain.
Di puwedeng magtrabaho nang gutom.
-Wow. -Di ba kailangan ng mas may kasanayan?
-Hello. -Hello.
-Myeong-u.
Maganda ang intensiyon niyo,
pero mukhang si Seung-hyo lang talaga ang kikilos.
Bale, tutulungan mo 'ko?
Nakalimutan mo? Ako ang nagpakilala sa 'yo sa volunteer group.
Okay, tara! Bilisan natin para matapos tayo bago dumilim.
-Opo, sir. -Sa likod ako.
-Sa gitna ako. -Wow.
Okay.
Hala.
Hay, puno ng amag 'yong pader.
Tanggalin natin.
Hay.
Walang kusina.
'Yong portable stove niya ang gamit niya panluto?
Masyadong delikado 'yong harap. May mga lamat din 'yong hagdan.
Kulang sa space.
Kaya ba 'to?
Subukan natin.
-Di na kaya. Masyado nang luma. -Talaga?
Mas maigi kung dito na lang.
-Dito? -Oo.
Wow.
Ang galing.
Dan-ho…
Hawakan mo lang 'yan.
-Kaunti lang. Ayos, di ba? -Oo.
-Iurong pa natin. -Okay.
Teka.
Sino'ng tutulong maglagay ng wallpaper?
Wala?
Ako!
Lagyan 'yong mga puwang. Oo.
-Ang galing. -Galingan natin.
Ayos, di ba?
'Yan.
Hala.
Bahay ko ba talaga 'to?
Opo, ma'am.
Ni-renovate ho ni Mr. Choi ang bahay niyo.
Naisip ko hong araw-araw niyong kailangan.
Ginawan ho namin kayo ng maliit na kusina.
Puwede na ho kayong magluto dito.
May bintana dito.
'Yan ho ang una kong naisip pagkapunta dito.
Gusto ko sanang may bintana kayo.
Pagkauwi niyo ho galing sa trabaho,
buksan niyo ang bintana.
Puwede ho kayong tumingin sa langit at huminga nang malalim.
Pag umuuwi ako galing sa pangongolekta ng basurang papel,
parang nakakasakal sa pakiramdam.
Di ko ma-enjoy ang buhay at araw-araw, hinihintay ko lang ang kamatayan.
Nakakulong ang pakiramdam ko.
Pero ngayon, buhay na buhay na ang pakiramdam.
Ma'am.
Kung titingin ho sa harap,
ginawa naming mas ligtas ang hagdan, may handrails na.
Idea ho 'yan ni Mr. Yoon.
Oo, ano…
Mukhang medyo delikado, kaya ingat po lagi.
-Salamat. -Welcome po.
-Maraming salamat. -Wala ho 'yon.
Uy, Jae-suk.
Tatanungin ko sana ang ginagawa mo.
Ano sa tingin mo? Naglinis ako pagkatapos ng hapunan.
Kung wala kang ginagawa, gusto mong pumunta sa office ko?
-Ngayon na? -Oo.
May natanggap akong bote ng wine.
Sabi nila, masarap talaga.
Okay.
Dahil iinom ng mahal na wine, magwa-wine-colored lipstick ako…
-Ano'ng ginagawa mo dito? -Pinapunta ako ni Jae-suk.
Tinawagan ka rin niya?
-Ano'ng nangyayari? -Ano?
Ano'ng nangyayari?
Ano 'yan? Tunog ng kinandadong pinto?
Nasa loob pa tayo.
Mga salbahe! Makinig kayo!
Jae-suk, ano'ng ginagawa mo?
-Tayo ang Suk Sisters… -Uy! Lavender kasi!
Oo nga.
Lavender, na dating Suk Sisters.
Nagkakilala tayong apat no'ng 17 tayo, at sa loob ng 40 taon,
magkakaibigan tayong di mapaghiwalay.
Pero biglang ayaw niyo na sa isa't isa
at maghiwalay,
kaya pa'no kami uupo lang at hahayaan 'yan?
Oo! Di 'yan ginagawa ng magkaibigan!
Kaya pinagbabati na namin kayo.
Ayaw kong malasing kayo at mag-away,
kaya grape juice ang nasa ref sa halip na wine.
Uy, buksan niyo na 'to!
Uy, baliw ba kayo?
Pagkukulong 'to, alam niyo?
Bubuksan ko pagkaraan ng isang oras, kaya magpakabait kayo.
Uy, teka! 'Yong banyo!
Pa'no kung naiihi kami?
Uy, wag kayong mag-alala.
Tingnan niyo.
May arinola sa ilalim ng mesa.
Hala, meron nga. Baliw ka!
-Uy. -Sige, mag-enjoy kayo!
-Tara! -Buksan niyo 'to! Hoy!
Ano'ng tingin niyo sa 'min? Ba't kami iihi sa arinola?
-Uy! 'Yong mga… -Ano ba? Seryoso…
Di ako makapaniwala dito.
Talaga lang.
-Hay. -Ano ba?
Sorry na no'ng araw na 'yon.
Mukhang nagsalita ako nang di nag-iisip.
Sinabi mo lang 'yong nasa isip mo.
Nilabas mo lang lahat.
Di mo ba nakikitang ako na ang nagso-sorry?
-Sino'ng nagsabing mag-sorry ka? -Puso ko. Ano?
Ibig kong sabihin…
Di puwedeng ganito tayo kina Seung-hyo't Seok-ryu.
Ang petty at immature natin.
Nauuhaw ako.
-Gusto mo ng juice? -Hindi.
Pa'no kung maihi ako?
Gamitin mo 'yan.
Uy, puwedeng pahingi rin?
Naisip mo ba 'yon?
'Yong relasyon nina
Seok-ryu't Seung-hyo?
Hindi, ni di ko na-imagine.
Gulat na gulat ako.
Ano'ng nakakagulat?
Di 'yon inaasahan.
Ano naman? Ano'ng gagawin mo?
May magagawa ba tayo?
No'ng kinuwento,
mukhang bago pa lang sila.
-'Yan ba ang sabi ni Seung-hyo? -Hindi.
Hindi ganyan.
Ibig kong sabihin, maghintay at irespeto natin ang gusto nila.
Maghintay?
Mukhang gusto mo silang mag-break.
Ang ibig kong sabihin,
di tayo dapat basta-basta humusga o magdesisyon.
-Marami nang napagdaanan si Seok-ryu. -Gaya ng?
Di natuloy na kasal niya? O…
Ang cancer niya?
Uy.
Mukhang hinahanapan mo ng butas si Seok-ryu diyan.
Di bale na. Di rin ako sang-ayon.
Ayaw ko siyang maging manugang.
Uy, Mi-suk!
Ano'ng tingin mo sa 'kin?
Isa pa, ano'ng problema sa anak ko?
Walang mali sa kanya. Ikaw ang problema!
Ikaw, magiging biyenan?
Wow, baliw ako kung ipakakasal ko ang anak ko diyan.
Hoy! Tapos ka na ba?
Hindi, may sasabihin pa 'ko!
Kung di mo aayusin ang ugali mo sa panahong 'to,
mabilis na tatandang binata si Seung-hyo.
Hoy!
HYEREUNG REALTY
Tapos na dapat ngayon, 'no?
Buksan na natin.
Uy, itatak mo 'to sa bato. Pag kinausap kita ulit,
magpapalit ako ng pangalan.
Sa halip na Na Mi-suk, Ga Mi-suk na.
Sige, palitan mo. Sige lang.
Sige. Ba't di na lang Da Mi-suk?
Pag kinausap pa kita ulit,
tatahol ako. Woof, woof!
Magiging aso ako.
Di gumana ang plano.
Tara na.
Mga maldita.
Naku naman!
HOUSE COOK MASTER BAE
STIR-FRIED TOMATO AND ACORN JELLY
Dumami na 'yong views niya.
May sakit ako't nakita ang video mo pagka-search ng healthy food.
Mukhang masarap.
Pero wala akong energy magluto, kaya di ko maluto.
Masaya sana kung matitikman ko.
Seung-hyo, halika na!
Ni-recommend kami ni Professor Kim Chi-hun?
Oo, sabi niya, nangungunang architect ka,
puring-puri ka niya, kaya ako nandito.
Sa Gangnam pa 'ko nanggaling, grabe ang traffic.
Kaya ba sa labas ng Seoul ang office niyo?
Dito ho ako lumaki.
Nagkaroon ng magandang location no'ng naghahanap ako para sa site.
Kung gano'n…
May tsismis na magkaka-redevelopment sa Hyereung-dong.
May alam kaya kayo dito?
Ano ho?
Sa panahon ngayon, naghahanap ng mauuso sa mga lumang lugar.
Baka lang may premium information kayo.
Narinig din ho namin 'yon, pero tsismis pa lang.
Wala pa ho talagang nangyayari.
Opo, di ho 'yan ang ipinunta namin.
Nakakadismaya naman pala.
Ibig kong sabihin, akala ko,
magaling kayong humanap ng pagkakakitaan.
Pero nakakagulat marinig na kaya lang kayo nandito dahil gusto niyo 'yong lugar.
Plano kong magtayo ng building.
Kailangan ko ng makakapagbalik sa ipupuhunan ko.
Pero kung malayo kayo sa realidad, problema 'yan.
Nakita kong maliit ang commercial area dito.
At may liblib pang lugar do'n.
Mukhang boring dito.
Sa ibang architecture firm na lang ho sana kayo.
-Uy. -Gano'n ba?
Tama ho kayo.
Parang wala ho sa 'min ang hinahanap niyo.
Naging prangka yata ako kaya ka ganyan.
Pero,
tatanggi ka talaga sa referral?
-Opo, sir. -Opo, sir.
'Yong paghindi sa project,
wala naman pong epekto sa kabuhayan namin.
-Di ba? -Ha?
Nakikipagtrabaho kami sa mga kapareho ng layunin,
at iniiwasan ang mga hindi.
Kumusta 'yon?
-Myeong-u, okay lang ba talaga? -Alin?
Building pa rin 'yon. Di ba sayang na i-turn down?
Ikaw ang unang nagsabing di mo gagawin.
Di ko direktang sinabi.
Pero, ba't sa gano'n mo tinapos?
Dati pa 'ko ganito, pero ikaw…
Ano 'ko?
Magaling ba 'kong humanap ng pagkakakitaan?
Halimaw ba 'ko ng kapitalismo, laging pumipindot sa calculator?
Oo.
Pero rational pragmatist ka.
Pero, ano nang gagawin ko?
Pa-romantic ako nang pa-romantic.
Ano'ng sinasabi mo?
Retirement community project,
tapos, na-renovate na bahay sa liblib. Napaisip ako.
Pa'no ko ba ipapaliwanag?
'Yong paggawa ng sosyal at bongga,
di na masyadong nakakasaya ng puso.
Tama 'yan.
-Ako rin. -Oo.
Tingin ko, dahil dito kaya ako nag-architecture.
Ikaw talaga.
Kaya ba dito mo tinayo 'tong office?
Gusto mo 'kong baguhin, 'no?
Sabihin nang sa big picture ang tuon ko.
Kailangan kong i-enroll 'yong kambal sa English academy.
Makabili ng apartment sa Gangnam.
-Si Seok-ryu na lang ang magtuturo. -Talaga?
-At tatayuan kita ng bahay. -Ha?
Talaga? Okay, nag-promise ka. Kontrata pa rin ang verbal contract.
Sige, isulat mo.
-Pipirmahan ko. -Uy! Pinaalala mo.
Nagpunta ako sa district office para sa mga papeles. Tingnan mo.
May ganito sila.
"Our Neighborhood's Architect." Ano 'yan?
Program sa district office.
May libreng consultations para sa mga residente.
Nag-aayos din sila ng mga napabayaang lugar.
Gaya ng renovation sa bahay na liblib?
Oo.
Nagsasara ang shops at abandonado ang mga lumang kalsada.
Nagpi-preserve din sila ng kultura.
Wow.
Magiging protektor ka ng Hyereung-dong.
Gusto kong unang mapili.
Siyempre, pipiliin ka nila. Ano'ng sinasabi mo?
Magsisimula na raw 'yong construction sa pool at gym.
Ang astig niyan, Choisseung.
Para kang architect in charge ng Hyereung-dong.
Tinatawag ako ng lahat na architect,
pero lisensiyadong architect ako.
Ang pinagkaiba ng dalawa'y…
dapat mas magpursigi rin ako.
Ano?
Sa pagbi-venture out mo nang ganito,
gusto ko ring gumaya.
Gumawa ng videos lang ang kaya kong gawin ngayon,
pero gusto ko talagang maipagluto ang mga tao balang-araw.
Gusto ko silang hainan ng kasiyahan.
Di ko akalaing ganito ka-awkward na makasama ka dito.
Tungkol ba 'to kina Seok-ryu at Seung-hyo?
Tungkol sa mga asawa natin.
Oo nga.
Gera na talaga ang ginagawa nila.
Di ako magugulat pag nagka-nuclear bombs.
Bilang neutral party, di ba dapat, pagbatiin natin sila?
Oo, tama ka.
Kung gano'n…
Oo, sa mga ganitong sitwasyon,
sa halip na seryoso at hindi lasing,
kailangan natin ng mas relaxed at payapang paligid.
Anuman ang oras o lugar,
lagi nating kailangan 'to para sa mga ganitong usapan.
Sabi nila, lumalabas ang totoo pag nakainom ka.
Mismo!
Click, clack!
Mag-soju tayo ngayon sa halip na kaoliang.
Di puwedeng puro mahal ang iniinom natin! Ano ba? Magsasara na 'yong shop ko!
Magsasara na nga kami at hihingi ka pa…
O magdala ka rin ng masarap inumin.
-Uy, narinig mo ba? -Ano?
Magsasara na 'yong Root Diner.
Di naman talaga kumikita. Laging walang customer.
Oo nga.
Kahit langaw, di lumalapit sa pagkain nila.
Naku naman!
Wala na ngang trabaho 'yong anak, magsasara pa ang shop ng asawa.
-Hay. -Hay, naku.
-Ang malas naman niya. -Oo nga.
-Hay. -Ano'ng kamalasan ko?
Mi-suk!
Kababaon ko lang sa lupa ng kimchi.
Ngayon, kayo naman!
Siraan niyo lang 'ko.
Pero 'yong asawa't anak ko?
Pag dinamay n'yo sila, patay kayo!
-Hala! -Teka!
Uy, ba't di ka natutumba? Buwisit!
-Ano'ng gagawin mo, ha? -Hala!
Hoy!
Ano 'yang ginagawa niyo? Ano?
-Mi-suk, okay ka lang? -Uy.
-Baliw ka ba? -Hala.
-Uy! -Hay, ba't ka nakikialam?
-Uy! -Naku naman!
-Ikaw… Ano'ng karapatan mo? -Uy! Okay lang ako.
Patay ka sa 'kin!
Bitawan mo 'ko!
-Ano'ng problema mo? -Hay, tama na!
-Ano? -Ikaw!
-Bitawan niyo 'ko! -Umalis ka dito!
Baliw ka ba?
Hay, sa pag-aaral lang siya magaling.
Ngayon, subukan niyo 'to!
-Hoy! -Ano ba?
-Bitawan niyo! -Hoy!
Hoy!
HYEREUNG POLICE STATION
Sila naman ho…
-Hye-suk! -Mi-suk!
Mi-suk, sino'ng gumawa nito?
-Ano'ng nangyayari? -Ba't kayo magkasama?
Amoy alak sila.
Teka, magkasama na naman kayo?
Hindi, hindi talaga.
-Hindi puwede. Saan ka galing? -Ma!
-Tita Hye-suk! -Uy!
-Okay lang ho ba kayo? -Hay, magkakapares silang dumarating.
Magkasama rin kayo?
-Magkasama kayo? -Dapat mahiya kayong apat.
Wala kang karapatang sabihin 'yan.
Hindi sila, di ba?
Hello. Ba't kayo nandito?
-Teka… -Dugo ba 'yan?
Okay ka lang ba? Hala.
Ba't kayo nagpaareglo? Sila ang nauna.
Isipin niyo na lang, pampagamot sa kanila 'yon.
Kita namang sila 'yong talagang nabugbog.
Tama. Dalawang linggo pa bago sila maka-recover.
Honey, maghanap ka ng abogado. Kakasuhan natin sila ng slander.
Nakaka-refresh pa ring mapasabak sa gulo.
Uy, naaalala mo?
No'ng tinakot ako ng bully sa eskinita?
-Dumating ka. -Oo!
-At niligtas mo 'ko. -Oo nga!
'Yong backpack at baunan ko,
pinaghahagis ko sa kanila.
'Yon ang ginawa ko kanina.
-Oo, ginaya mo 'ko. -Tanda ko.
Binato mo ng green onion ang nakakatakot na babae.
-Namaga 'yong mata niya. -Magang-maga!
-Sabi niya, papatayin tayo. -Ma, Tita Mi-suk.
Bati na ho ba kayo?
Ano?
Bati na nga sila.
-Dumi sa mukha ko? -Oo.
Ano 'yan?
Ano 'yang basket na 'yan?
Di ka naman nagdadala ng ganyan noon.
Marami na 'kong time ngayon.
Dapat mas magluto ako sa bahay.
Mukhang magsasayang ka ng ingredients.
Turuan mo 'ko kung gano'n.
Bumili ako ng bracken,
pero di ko alam lutuin.
Marami namang cookbooks. Ba't sa 'kin ka nagpapaturo?
Pinakamasarap 'yong luto mo.
Di naituturo 'yong pakiramdam sa pagluluto.
Iluluto ko bukas, kaya kunin mo na lang.
Talaga lang…
Akala ko, di na 'ko makakakain no'n no'ng nag-away tayo.
Hay.
Nakakagaan ng loob.
Bracken lang ang naisip mo no'ng tapos na ang pagkakaibigan natin?
Oo naman. Importante sa 'kin 'yong pagkaing 'yon.
Lagi mo 'kong ipinagluluto no'n tuwing umuuwi ako dito sa Korea
at bago ako umalis.
Ginagawan mo 'ko ng maraming baong gano'n na nasa yelo.
Hala, kailan ko ginawa 'yan?
Pag binubuksan ko 'yong baunan,
umaapaw 'yong pagkakaibigan.
Pa'no ko makakalimutan 'yon?
Ba't mo 'ko…
laging minamaliit?
Magpapaka-honest ako. Pakiramdam ko, mas mababa ako.
Nakakapag-English at French ka.
Nakakausap mo 'yong locals at kumikita ka sa abroad.
Pero ako, kumikita sa pag-aalaga kay Seung-hyo.
Masaya sanang maalagaan 'yong anak mo nang walang bayad.
Baliw ka ba?
Ba't di magpapabayad sa mahirap na trabaho?
Lumaki nang maayos si Seung-hyo dahil sa 'yo.
'Yong pagpapalaki ng bata,
walang katumbas.
Di lahat ay kaya 'yon.
Gano'n ka rin sa 'kin.
No'ng mag-isa akong nagla-lunch sa school,
nilapitan mo 'ko at sabi mo,
"Seo Hye-suk daw ang pangalan mo."
"Kulang kami ng isang Suk Sister member. Sali ka?"
Kaya di ako magiging pormal pag balae na kita.
-Hye-suk. -Oo, sa pangalan mo 'ko tawagin.
Tatawagin din kita sa pangalan mo.
'Yan ang gagawin ko.
Kahit ikasal ang mga anak natin, pagkakaibigan natin ang mas mahalaga.
Payag ka na sa kanila?
Hay.
Di ako tumutol sa kanila kahit kailan.
Oo na! Di ka mukhang masaya.
Magpakatotoo ka. Nag-aalala kang may sakit si Seok-ryu.
Oo naman!
May sakit si Seok-ryu, kaya pa'no ako di mag-aalala?
Pinakamamahal mong anak.
'Yong apple of your eye.
Anak siya ng best friend ko.
Alam mo kung gaano ko siya kagusto.
Pa'no ako di mag-aalala sa kanya?
Hay.
Di ko alam na ganyan ang pakiramdam mo.
Natakot akong malugmok siya pag humindi ka.
Pagkatapos magkasakit mag-isa sa ibang bansa, pinoprotektahan ko siya.
Mi-suk.
Poprotektahan natin siya.
Gaya ng pagpapalaki mo kay Seung-hyo,
mamahalin at aalagaan ko rin si Seok-ryu.
Salamat.
Nagpapasalamat talaga 'ko.
Mas nagpapasalamat ako.
-Hindi, ako talaga. -Maldita ka.
Sorry, pinatulan kita noon.
Masakit 'yon.
Loka ka.
-Hay. -Ano'ng ginagawa nila?
Uy, alam naming nandiyan kayo.
Labas na.
Seryoso.
-Ga'no katagal na kayo diyan? -Hay, Seok-ryu.
Bata pa lang, matalino at maaasahan ka na.
Baka itinadhana tayo.
Alagaan mo sana si Seung-hyo.
Opo, gagawin ko ho 'yan.
-Seung-hyo. -Hay.
Parang anak na kita, di ba?
Opo naman ho.
Pag sinaktan at pinag-alala ka ni Seok-ryu,
sabihin mo sa 'kin.
-Paparusahan ko siya. -Isumbong mo rin siya.
-Okay po. -Kuha mo? Sabihin mo sa 'kin lahat.
Sabi nila, pag tumatanda ang mga lalaki, nadadagdagan ang estrogen,
at mas nagiging iyakin sila.
Totoo ba, Gyeong-jong?
Para mas malinaw, bumababa ang testosterone.
Relatibo ang pagtaas ng tumbasan ng estrogen.
Di ko sila matingnan. May gamot ka?
Di ko sila matagalan! Ano'ng problema ng dalawang 'to?
Ano'ng nangyari?
Lagi na silang magkasamang umiinom.
-Oo, ang weird nila. -Upo kayo.
Honey, tama na 'yan. Wag ka nang umiyak.
Kawawang Papa.
Uy, nasaan 'yong mga bata?
Tulog pa yata.
Gano'n ba?
-Aalis na 'ko. -Okay.
Ano'ng pakiramdam ng huling araw sa trabaho?
Gano'n pa rin.
Magsara't umuwi ka nang maaga.
Mag-soju tayo.
Okay.
Bye.
AMBULANSIYA
Ang galing.
Ms. Jung, hinahanap ka ng director.
-Ako? -Oo.
Congratulations.
Para saan po?
Hay.
Pa'no ka makaka-adapt sa malayo kung ganyan ka ka-clueless?
-Ano po? -Ms. Jung.
Napili kang safety officer para sa South Pole research station.
-Wow! -Wow!
Ako? Talaga po?
Natanggap ko 'yong sulat.
Ikaw ang unang babaeng napili.
Wow.
Magsisimula ang on-site adaptation training.
-At job training at orientation. -Opo.
Pagkatapos, sa susunod na buwan, aalis ka na.
Po? Gano'n kabilis?
Oo, mag-ready ka na.
Palakpakan naman natin siya.
Salamat.
Huling araw, walang pa ring benta.
Naku naman!
-Bukas ho ba kayo? -Oo naman.
Umupo ka kung sa'n mo gusto.
Okay, heto na.
Di ako umorder ng fish cake.
Ano?
Libre na 'to.
Enjoy.
Binigyan niyo rin ako ng libreng fish cake noon.
Ha?
Tagarito ho ako, sampung taon ang nakaraan.
Talaga?
Nag-tteokbokki ho ako dito pagkatapos ng finals.
Binigyan niyo ho ako ng fish cakes at sabi niyo po, mag-cheer up ako.
Talaga? Ginawa ko 'yan?
Nakipagkita ho ako sa kaibigan at napadaan dito.
Walang pinagbago sa inyo't sa fish cakes.
-Kuha ka pa. -Hindi, okay na ho.
-Gusto mo rin ng sundae? -Hindi na ho.
Bibigyan kita.
Sa totoo lang, huling araw ko na 'to.
HULING ARAW SA SEPTEMBER 13
Gano'n ho pala.
Magsisisi ho ako kung di ako nakapunta dito.
Salamat po sa pagkain.
-Honey. -Pa, nandito na kami.
Ba't kayo nandito?
Ano ho sa tingin niyo? Kakain kami ng tteokbokki mo.
Di lang yata tayo ang customer.
Ha? Nandito kayong lahat? Oorder kami ng deep-fried food.
Honey, ano nga 'yong masarap?
'Yong deep-fried peppers. May natira pa, di ba?
Hala, ano'ng nangyayari? Hay.
-Hello! -Masyadong maliit 'tong shop.
-Saan kayo uupo? -Nandito rin kami!
-Hala. -Upo kayo.
Yeon-du, di ka pa nakakakain ng tteokbokki, di ba?
Opo!
Yeon-du, ang suwerte mo.
Galing sa Root Diner ang unang tteokbokki mo!
Pag pinagtabi ang mga mesa, ibalik niyo pag-alis niyo.
-Okay, ito na! -Okay!
Tama na, Ma!
Ako na ho. Kaya nga ho ako may muscles.
'Yan na!
Mana siya sa 'kin.
Ano'ng nangyayari?
Kami na ba 'yong last?
-Galing ho kami sa trabaho. -Hello.
At ikaw si?
Nice to meet you po. Ako po si Kang Dan-ho ng The Chungwoo Daily.
Ba't may reporter dito?
Kasi po…
Boyfriend ko po siya.
-Kadiri. -Hay.
Sino'ng mag-aakalang cute na tanga pala siya?
Ang cute-cute niya.
-Salamat sa pagpunta. -Wala ho 'yon.
Nagsusulat ho ako ng special article tungkol sa retirement.
Kung okay lang po, puwede ko ho kayong ma-interview?
Ako?
Naku naman.
First time ko 'to.
-Cheers! -Cheers!
Una…
Magre-retire na ho kayo. Kumusta ho ang pakiramdam?
Ano…
Hindi ko talaga alam.
Naghihiwa ako ng mga gulay at gumagawa ng sabaw.
Tapos, binababad ko 'yong rice cakes. Ginagawa ko 'yan tuwing umaga.
Pag tumigil na 'ko at komportable na,
baka saka pa lang mag-sink in.
Sigurado ho 'yan.
Ngayong magre-retire na ho kayo, ano'ng pinakapinagsisisihan niyo?
Isa pa, ano ho ang pinakainaabangan niyo?
Pinagsisisihan?
Sa totoo lang, ang pinagsisisihan ko…
Parang wala naman akong pinagsisisihan.
Sa totoo lang… Hay.
Maraming di umayon sa plano ko.
Pero ganyan ang buhay, di ba?
Opo.
Pero,
marami akong masayang alaala sa lugar na 'to.
Hala.
"Ang sarap."
Gustong-gusto kong naririnig 'yon.
Isa pa, ang inaabangan ko…
'Yong pamilya ko.
Buong buhay ko, busy ako at ginamit kong excuse 'yan.
Sa wakas,
parang
makakabalik na 'ko
sa pamilya ko ngayon.
Ano hong gusto niyong sabihin sa sarili pagkatapos ng lahat ng sigasig?
Ano lang…
"Ang galing mo."
"Nagpursigi ka,
Bae Geun-sik."
ROOT DINER
Hala!
Uy.
Ba't nandito pa kayo?
Tingin mo, iiwan ka namin?
Sabi namin, maglilinis kami kasama mo.
Kailangan kong mapag-isa.
Opo, Ma.
Irespeto ang pag-iisa ng iba.
Pa, nagpaalam ka na ba sa mahal mong shop?
Oo, isang passionate na pamamaalam.
Ayos. Uwi na tayo.
Tara na!
At uuwi na tayo!
Wala ka na talagang trabaho ngayon.
-Oo. -Ano'ng gagawin bukas?
Bukas?
Uy, anak. Magbilyar tayo.
Mag-aaral ho ako para sa exam.
Walang kinalaman sa pagpasa ang isang araw.
Uy!
Seryoso? Gusto niyang mag-aral. Huwag kang makialam!
Matagal na di nag-aral si Dong-jin.
Nakita mo'ng nanay mo, Seok-ryu?
Ngayon pa lang, mababa na ang tingin sa 'kin.
Tama na. Hayaan mo na sila. Mag-badminton ho tayo bukas.
-Badminton? Ayaw kitang kalaro. -Opo, kuha ko.
Di ka titigil sa paglalaro hangga't di ka nananalo!
-Tama 'yan! -Hindi po.
Pa, huwag na. Isang beses, inabot kami ng pitong oras sa board games.
Uy, dahil 'yon sa lagi mong binibili 'yong best spot!
Napagod ako sa pagpupuyat nang ganito.
Teka. Huwag kang ganyan kasalbahe sa ate mo!
-Oo nga, ikaw! -Ano'ng ginawa ko?
-Ano? -Ikaw talaga!
-Ha? -Ikaw rin!
-Wag kang ganyan sa anak mo. -Oo.
-Wag mo siyang sabihang salbahe. -Oo.
-Anak ko rin siya. -Oo, pero…
Oo na. Ikaw na duwag ka!
Seok-ryu.
Choisseung!
Ba't ka mag-isa dito? Delikado.
Hinihintay kita.
Akala ko, oras para sa pamilya ngayon, kaya di ako tumawag.
Kumusta ang tatay mo? Okay lang ba siya?
Nag-soju sila ni Mama sa rooftop.
Ayos 'yan.
'Yong may karamay sa ganitong panahon…
May ibibigay ako sa 'yo.
Ano 'yon?
Sanjeok 'to.
Sinubukan kitang bigyan niyan noon.
Di ako makapaniwalang di ko kinain 'yon.
Sinayang ko 'yong chance ko.
-Patikim? -Oo.
Wow.
Ang sarap.
Siyempre.
Isa-isa kong niluto 'yong tree onions, bellflowers, carrots, at beef.
Nilagay ko sa stick at binalot sa egg wash.
Ang hirap gawin.
Mukha nga.
At sobra akong nag-amoy mantika.
Akala ko, mantika na rin ako.
Hay, grabe ang hirap mo.
Oo.
Pero,
kahit gano'n,
lagi kitang ipagluluto niyan.
Maliban kung sasabihin mong nagsasawa ka na,
habambuhay kitang ipagluluto ng sanjeok.
Ang suwerte ko.
Ito na 'yong proposal ko.
Naisip kong sobra na 'yong dalawang beses inalok ng kasal.
Kaya binalanse ko.
Ibig bang sabihin,
habambuhay akong makakakain ng rainbows?
Oo, lahat ng kulay ng rainbow.
Kahit anong kulay at kahit ga'no karami ang gusto mo.
'Yan ang pinaka-sweet na proposal.
Bale, oo na ba 'yan?
Oo. Masayang oo.
Salamat.
Para saan?
Sa lahat.
Para sa noon at ngayon.
Sa lahat.
BRAVO, MY LIFE
BE MY LOVE
LOVE NEXT DOOR
-Mata ko! -Di 'to eskandaloso.
May official approval na kami ng mga pamilya namin.
Walang dapat sayanging oras kung gustong mag-catch up sa romance.
Mag-date tayo. Huwag kang mag-alala.
Safe ka sa tabi ko.
Ba't ho siya mawawala?
Na-assign siya sa South Pole.
Seung-hyo.
Tulungan mo 'ko, Myeong-u. Gusto ko ring maikasal.
Magiging magbalae na kayo?
Sa susunod na spring na 'yong kasal.
Bakit? Madaliin na 'to. Gawin na bago matapos ang taon.
Nagsalin ng Subtitle: Mary Antonette M. Ramos