(รักอยู่ประตูถัดไป)
- มาแล้ว ขอบคุณที่รอนะครับ - ตายจริง
ผมทำซุปเต้าเจี้ยวหอยลาย
แต่ไม่แน่ใจว่าอร่อยหรือเปล่านะ
- น่ากินจัง - เกรงใจจังที่เรามากินฟรีทุกทีเลย
ไว้ไปดื่มกันนะ
ตอนนี้คุณเกษียณแล้ว
อยู่บ้านก็น่าจะพักผ่อนนอนตื่นสายๆ สิ
เขายืนกรานว่าต่อไปนี้ จะทำอาหารอย่างน้อยวันละมื้อ
แค่หาวิธีอยู่รอดให้ได้ละไม่ว่า
พูดให้มันดีกว่านี้ไม่ได้หรือไง
เมียผมผ่านอะไรมาเยอะ
ถึงคราวผมต้องดูแลเธอดีๆ แล้ว
อุ๊ยแหม
ทำไมผู้ชายชอบทำเหมือนเพิ่งคิดได้เอาตอนแก่นะ
พ่อคงกลัวโดนแม่ทิ้งแหงๆ
กลัวหัวหดเลย
น้าครับ ผมไม่รอจนแก่แน่ๆ
ผมพร้อมยอมสยบเดี๋ยวนี้เลย
ใครเขาบอกกันโต้งๆ แบบนี้ล่ะ
มาประจบคนอื่นต่อหน้าแม่ตัวเองไม่ได้นะ
โอ๊ย ช่างเถอะน่า
ฉันมีภูมิคุ้มกันแล้ว
แหม
ผมจะแกะใบงาให้คุณตลอดไป ไม่ต้องให้ใครมาเถียงกันนะ
ที่รักคะ ฉันคีบผักเครื่องเคียงจานนั้นไม่ถึง
จานไหนจ๊ะ ยำถั่วงอก ชัมนามุล
- ผักโขม - ชัมนามุลค่ะ
- ชัมนามุล - ที่รัก
- หมั่นไส้ว่ะ - ที่รัก
- ว่า - ฉันจะเอาเนื้อต้มซีอิ๊ว
ก็ตักกินสิ อยู่ตรงนี้เอง
คุณอยู่ใกล้กว่าอีก มีมือไว้ทำไมล่ะ
- ให้ผมเหรอ - ไว้ทำแบบนี้ไง
มือหรือตะขอเนี่ย หยิกเจ็บเป็นบ้า
ก็ตั้งใจให้เจ็บน่ะสิ
คิดว่าจะแค่จั๊กจี้หรือไงยะ
คีบให้กันบ้างก็ไม่ได้
จู้จี้อะไรนักหนา
ทำไมช่วงนี้นายยุ่งจัง ไม่ได้ไปเดทกันหลายวันแล้วนะ
คือว่าฉันงานท่วมอยู่น่ะ
รออีกแค่อาทิตย์นึงได้ไหม
อาทิตย์นึงมันนานไปอ้ะ
อาทิตย์นึงจะเหมือนพันปีสำหรับฉันเลย
พี่ใช้มีดโกนของผมเหรอ…
อี๋แหวะ แม่ พ่อ สองคนนี้ทำเรื่องบัดสีกันในห้องพี่
นี่ ดงจิน ไม่ใช่…
ไม่ใช่เรื่องบัดสีนะ
เราได้รับความเห็นชอบอย่างเป็นทางการ จากทั้งสองบ้านแล้ว ไสหัวไปเลย
ผมไม่เห็นชอบ
พี่ เปลี่ยนใจตอนนี้ยังไม่สายนะ
แกมีสิทธิ์อะไรมาสั่ง
ยัยนี่ขนดกยังกับบิ๊กฟุต
แถมยังชอบขโมยมีดโกนผมไปใช้
พูดบ้าอะไรวะ
เดี๋ยวฆ่าซะหรอก
พี่ ผมเตือนเพราะเห็นแก่พี่นะ
ฉันเปล่านะ
มีดทื่อซะเหมือนเอาไปโกนเครามา
- หุบปากเว้ย - ฉันไม่แคร์หรอก
หา
ฉันไม่แคร์หรอก ต่อให้ซอกรยูจะเป็นบิ๊กฟุตหรือเอเลี่ยน
ชเวซึง
เหมือนเคยได้ยินจากไหนแฮะ
จริงด้วย พี่ชอบดูเรื่อง รักวุ่นวายของเจ้าชายกาแฟสินะ
พี่ก็ ตั้งสติหน่อย นั่นมันละครทีวี นี่มันชีวิตจริงนะ
ดงจิน เห็นนายบอกว่าใกล้สอบแล้วใช่ไหม
- ไปซื้ออะไรมาดื่มตอนอ่านหนังสือสิ - เปลืองเงินน่า
ได้ จากนี้ไปผมจะเรียกพี่ว่าพี่เขย
ได้เลย น้องภรรยา
พอคิดอีกทีแล้ว ยัย…
เอ้ย พี่สาวผมก็ไม่ได้ซกมกนักหรอก
ต่อให้ขี้เหร่แค่ไหนก็แต่งให้ดูดีขึ้นได้แหละเนอะ
- ไปซะ - มีดโกน…
ก็บอกว่าไม่ได้ใช้ไงยะ
แต่ขน…
ไม่ใช่ฉันจริงๆ นะ
สาบานเลยว่าฉันไม่ได้ใช้
จะบ้าเหรอ ก็บอกว่าไม่ใช่ไง
ฉันเปล่านะ
(ตอน 16: จุดจบ)
พรุ่งนี้เจอกันครับ
ไปกินอะไรกันดี
คุณนักข่าว
ลมอะไรหอบมาครับเนี่ย
สวัสดีครับ สบายดีไหม
ไม่ดีเท่าไหร่
คุณบอกว่าจะกลับมาตอนหน้าร้อน
แต่ก็ไม่เห็นมา
ขอโทษครับ
พักนี้ผมยุ่งๆ น่ะ
ไว้เดือนหน้าผมจะจัดตารางใหม่ แล้วมาแน่นอนครับ
ช่างเถอะ ไม่ต้องมาหรอก
ป่านนั้นหัวหน้าจองก็ไม่อยู่แล้ว
ทำไมเธอจะไม่อยู่ล่ะครับ
หัวหน้าจองได้รับคำสั่งให้ไปประจำที่ขั้วโลกใต้
ไปเป็น… อะไรนะ เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยของสถานีวิจัยใช่ไหม
เธออยากไปจริงๆ นะ แถมยังเจียดเวลา
ไปเตรียมตัวอย่างแข็งขันเลยด้วย
สุดท้ายก็ทำตามความฝันได้สำเร็จ
เธอน่าทึ่งจริงๆ นะ
คุณนักข่าว
ไม่เห็นบอกว่าคุณจะมา
ผมอยากมารับคุณกลับบ้าน ตอนคุณเลิกงานเป๊ะๆ น่ะสิ
โอ้โห ซึ้งเลยนะเนี่ย
คุณคงเหนื่อยมากแน่
กลับบ้านไปนอนพักดีกว่านะครับ
ฉันไม่อยากกลับ
ไว้ค่อยหลับในรถคุณ
ไปเดทกันเถอะ
เรายังไม่ได้เดทกันจริงๆ ซะทีเลยนี่
ไปไหนกันดีล่ะ
คุณไม่ได้พูดเล่น เรื่องเครื่องเล่นบนเกาะโวลมิโดจริงๆ สินะ
ถ้าคุณไม่ชอบ ไปเล่นไวกิ้งแทนไหมคะ
ผมจะนั่งอันนี้แหละ
- ไปกัน - ไม่ใช่ค่ะ ทางนี้น่ะ
เอาละ ไปกันเลย
- เดี๋ยวสิ - ต้องต่อแถวนะ
ขอบคุณครับ
แต่เจ้านี่ปลอดภัยจริงๆ เหรอ
ผมเป็นห่วงเรื่องสะโพก ไหล่ กับหัวเข่า…
แว่นตาผมไม่ปลิวหลุดแน่นะ
พอคิดดูแล้ว ฉันไม่เคยเห็นคุณไม่สวมแว่นเลยนะ
ผมสายตาสั้นสุดๆ
ต่อให้ใส่แว่นก็ยังเห็นไม่ค่อยชัด
ทีนี้คงไม่เห็นฉันแล้วสินะ
ผมมองเห็นคุณ โมอึม
ไม่ว่าคุณจะอยู่ไกลแค่ไหน ผมก็จะยังมองเห็นคุณอยู่
จะเริ่มแล้ว
จับราวไว้แน่นๆ นะคะ
แล้วก็…
ไม่ต้องกลัว
อยู่ข้างๆ ฉันรับรองว่าปลอดภัย
คุณโมอึม
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
ได้น้องเป็ดมาแล้ว
- เหนื่อยหรือยัง - ยัง
คุณพระช่วย
อะไรนะ ซอกรยูกับซึงฮโยคบกันเหรอ
จ้ะ
อุ๊ยตาย งั้นเธอสองคนจะได้เกี่ยวดองกันน่ะสิ
ขำอะไรนักหนายะ
ฉันว่าแทนที่จะเป็นซึงฮโยกับซอกรยู
มีซุกกับฮเยซุกต่างหากที่ถูกพรหมลิขิตมาคู่กัน
ถ้าสองคนนี้ไม่เคยเจอกันนะ
ลูกๆ พวกนางคงไม่มีทางได้คบกันหรอก
เออนี่ บางทีชาติก่อน พวกเธออาจจะเคยแต่งงานกันก็ได้
โอ๊ย พูดอะไรชวนสยองแบบนั้นยะ
ฉันต่างหากต้องพูดแบบนั้น
จะว่าไปก็ไม่ต้องให้ของขวัญแต่งงานนะ
จะกระเป๋าแบรนด์เนม เพชร หรือเงิน
แม้แต่ช้อนส้อมก็ไม่ต้อง
ขอแค่ลูกๆ มีความสุข ฉันก็ไม่ต้องการอะไรทั้งนั้น
ฉันก็ไม่ได้คิดจะให้หรอก
แค่ยอมส่งตัวลูกสาวสุดที่รักของฉันให้ก็พอแล้ว
พูดอะไรของเธอ
สมัยนี้น่ะ ลูกชายต่างหากที่เป็นฝ่ายถูกส่งตัว
คนก็แค่พูดกันไปอย่างนั้น
ที่จริงลูกสะใภ้เสียเปรียบกว่านะ
ฉันไม่กวนใจแกหรอกน่า ไม่ต้องห่วง
ฉันจะไม่จุ้นจ้านเรื่องของพวกเขาเลยด้วย
ฉันก็เหมือนกัน
จัดงานแต่งตอนฤดูใบไม้ผลิปีหน้ากันเถอะ
สักกลางพฤษภาตอนอากาศแจ่มใส ดอกไม้สวยๆ
ทำไมล่ะ รีบตีเหล็กตอนยังร้อนนี่แหละ จัดซะก่อนสิ้นปีนี้เลย
จะเตรียมงานทันที่ไหนล่ะ
ไปให้เขารับจัดงานแต่งก็ทันถมเถ จัดงานที่โรงแรมกันนะ
จะบ้าเหรอ
อาหารโรงแรมแพงจะตายชัก
เราไม่มีเงินจ่ายหรอก
งั้นจัดงานเล็กๆ ดีไหม
แบบเป็นกันเองเฉพาะคนสนิท
ได้ไงกัน
ใส่ซองงานอื่นไปตั้งเยอะ งานเราต้องได้คืนบ้างสิ
ไอ้นั่นก็ไม่เอา ไอ้นี่ก็ไม่เอา งั้นจะเอายังไงยะ
- ก็มาคุยกันก่อนสิ - พอเลย
พวกเธอเถียงกันต่อหน้ายอนดูอยู่นะ
- ปัดโธ่ - จริงๆ เลย
ยอนดู หนูต้องผูกมิตรกับเพื่อนๆ ดีๆ นะจ๊ะ
อย่าทะเลาะกันแบบสองคนนี้นะ
ค่ะ
อย่างน้อยเรื่องนี้ก็สอนบทเรียนได้เนอะ
ที่จริงเราสนิทกันมากจ้ะ
เราแค่คุยกันเฉยๆ
(การสอบข้อเขียน รับใบอนุญาตเทรนเนอร์ส่วนตัว)
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับ
อ่านหนังสืออยู่เหรอคะ
ใกล้ถึงวันสอบแล้วน่ะ
เหรอคะ
คือว่า ฉันอยากสมัครคอร์สเทรนเนอร์ส่วนตัวค่ะ
ฉันต้องไปถามใครเหรอ
ผอ.ครับ ลูกค้าอยากปรึกษา เรื่องคอร์สเทรนเนอร์ส่วนตัว
สวัสดีครับ คุณนายุน
- เชิญทางนี้ครับ - ค่ะ
เคยมีเทรนเนอร์ส่วนตัวมาก่อนไหมครับ
เคยมีแค่ช่วงสั้นๆ ครั้งนึงค่ะ
เดี๋ยวนะ
เขาดูดีแบบนั้นมาตลอดเหรอ
(ร้านของว่างราก)
(ประกาศ อาจเสียงดังจากการก่อสร้าง)
(ขอบพระคุณในความเข้าใจ)
ดูเหมือนร้านใหม่จะเริ่มรีโนเวทแล้วสินะ
ว่าไง โมอึม
ฉันอยู่นอกบ้าน ทำไมเหรอ
หา
จริงดิ
ยินดีด้วยจ้า โมอึม
อะไรเนี่ย เป็นแม่ค้าหาบเร่หรือไง
ฉันมาฉลองให้ต่างหาก
แกจะไปขั้วโลกใต้แล้ว
ให้มามือเปล่าได้ไงล่ะ
มีน้องดอกสีสันสดใสมาให้แกด้วย
นี่ แกรู้เมื่อไหร่ว่าจะได้ไปขั้วโลกใต้ วันนี้เหรอ
เปล่า อาทิตย์ที่แล้ว
เอ๊ะ แล้วไหงเพิ่งมาบอกเอาวันนี้ล่ะ
ไม่ตื่นเต้นอยากบอกกันเลยเหรอ
เป็นฉันคงแขวนป้ายกลางถนนไปแล้ว
ดูดิ น่ารักเนอะ
หรือฉันควรแขวนป้ายดี
คุณนักข่าวก็จะได้เห็นด้วย
ฉันทำใจบอกเขาไม่ได้
พอจะพูดก็พูดไม่ออกเลย
เฮ้อ
ไม่เข้าใจเลย เขมือบน้ำตาลไปซะขนาดนี้
ทำไมสมองยังไม่ทำงานซะทีล่ะ
ฉันไม่รู้จะเริ่มตรงไหนหรือพูดยังไงด้วยซ้ำ
ฉันว่าฉันรู้นะ
จริงดิ
ง้้นบอกทีได้ปะ
"ใช้ความจริงใจเข้าสู้"
แก้แค้นกันเหรอยะ
นี่มันที่ฉันบอกแกไปนะ
แกพูดถูกน่ะสิ
ถ้าเป็นเรื่องใหญ่ๆ ก็ควรซื่อสัตย์และตรงไปตรงมา
บอกเขาไปซะว่านี่เป็นสิ่งที่แกอยากทำจริงๆ
ดังนั้นก็รอไปก่อนปีนึง
โธ่เว้ย
ฉันไม่รู้ว่าพอได้ยินแล้วเขาจะรู้สึกยังไงน่ะสิ
ซึงฮโยก็รู้สึกแบบนี้เหรอ ตอนฉันไปเรียนเมืองนอก
(ชเวซึง)
ไปเถอะน่า
พูดอะไร ฉันจะค้างที่นี่
กลับไปนอนบ้านตัวเองไป
มาไล่กันทำไมล่ะ
ฉันอยากนอนคนเดียวสบายๆ บนเตียงตัวเอง
ถ้าฉันไปแล้วสบายกว่าเหรอ
พูดจริงเหรอ
เออ จริง
งั้นก็ได้
ไปก็ไป
แต่งานนี้ไม่นับนะ
ฉันยังไม่ถือเป็นปาร์ตี้อำลา
ไว้เรามาฉลองกันอีก ฉันจะปิดซอยเลี้ยงให้แกเลย
- จ้า - เอาจริงนะ
เดี๋ยวจัดให้เว่อร์วังอลังการกว่านี้อีก
- คอยดูนะ - เออ ไปเถอะ
- เข้าใจไหม งานนี้ไม่นับ - เข้าใจแล้ว
ฉันไปจริงๆ นะ
บายจ้า
ฉันรักแกนะ โมอึม
ไปซะทีเถอะ
ชเวซึง
ช้าๆ หน่อย เดี๋ยวล้มหรอก
ฉันอยากเจอนายให้เร็วขึ้นนี่นา
ฉันด้วย
เพราะฉันอยากมีเวลาเห็นหน้าเธอให้นานขึ้น
วันนี้เลยปั่นงานแทบตาย
รีบชมหน่อยเร็ว
ทำงานหนักจริงๆ เลยน้า เก่งมากจ้ะ
ไปกัน
กินข้าวเย็นมายัง
ยังเลย
แวะกินอุด้งก่อนกลับบ้านกันดีมะ
เอาสิ
กินเค้กไปครึ่งก้อนแล้วเลี่ยนจะแย่
กินเค้กทำไมน่ะ
โมอึมได้รับเลือกไปขั้วโลกใต้
- จริงดิ - อื้อ
ว้าว โมอึมทำตามที่พูดไว้ได้จริงๆ แฮะ
คนจริงก็งี้
ว่าแล้ว ยัยนั่นมุ่งมั่นจริงๆ
โธ่เอ๊ย จู่ๆ ก็เรียกฉันมา
แค่จะอวดผักกูดนี่น่ะเหรอ
ใครว่าล่ะ
ก็เธอสัญญาแล้วว่าจะสอนฉันทำ
- เธอพูดจริงเหรอ - เออสิ
ดูนี่ ฉันอุตส่าห์แต่งตัวเตรียมพร้อมเชียวนะ
ดูซะ เห็นไหม
ฉันว่านี่ไม่ใช่ผ้ากันเปื้อนจริงๆ หรอก
ถ่อไปซื้อมาจากห้างเลยเหรอ
จ้ะ
เร็วเข้า สอนฉันที
- ให้ไวเลย - เดี๋ยวสิ นี่
อะไร
ฉันจะสอนเธอทำอาหารนะ
จ้ะ
ดังนั้นเธอก็ต้องสอนอะไรให้ฉันด้วย
สอนอะไร
ภาษาอังกฤษ
ภาษาอังกฤษเหรอ อยู่ๆ อยากเรียนทำไม
ก็ไม่รู้หรอกนะว่าจะได้ไปเมื่อไหร่ แต่ฉันอยากไปเที่ยวเมืองนอก
ฉันอยากลองสั่งอาหาร
แล้วคุยกับคนท้องถิ่นที่ต่างบ้านต่างเมือง
ได้สิ
งั้นมาแลกกันสอนให้แฟร์ๆ
ฉันจะได้ประหยัดค่าเรียน
มานี่เร็ว
ฉันต้องทำยังไง เริ่มตรงไหนดี
เราต้องแช่ผัก
เธอต้องแช่ผักกูดแห้งในน้ำไว้ล่วงหน้าหนึ่งวัน
แต่ถ้าไม่มีเวลา
ก็ต้มในหม้อหุงข้าวแทนได้
อ๋อจ้ะ
รออะไรล่ะ กดปุ่มสิ
จ้ะ กดจ้ะ ได้เลย
ข้าวกล้อง โจ๊กโภชนาการ
- ข้าวขาว… หุงเร็ว - อะไรน่ะ ต้องทำยังไง
เกิดอะไรขึ้น
แม่คุณ
ไม่เคยใช้หม้อหุงข้าวนี่เลยใช่ไหม
ฉันเพิ่งซื้อหม้อมาไม่นาน ของใหม่เอี่ยมสุดๆ น่ะ
- นี่ - ทำแบบนั้นมันอันตรายนะ
ชาติหน้ากว่าจะเสร็จพอดี
เธอก็เคยกินต้นหอม ผ่ากลางแบบนี้นะ
ดูฉันนี่
ฉันหั่นได้โดยไม่ต้องมอง หรือให้หั่นไปมองเธอไปก็ยังได้
ปิดหนังสือซะ
ไม่ต้องใช้ของพวกนี้หรอก
แล้วเราจะเรียนกันยังไง
ภาคปฏิบัติเลยดีกว่า
ภาษาอังกฤษต้องใช้คอนเวอร์เซชั่น
คอนเวอร์เซ… ไงนะ
บทสนทนาและการพูด
สนทนาน่ะ
ไม่ได้เรียนนานจนลืมศัพท์ไปหมดแล้ว
จริงของเธอ ฉันแค่ต้องสื่อสาร
งั้นเราคุยเรื่องอะไรกันก่อนดี
โอเค บ่ายนี้เธอจะทำอะไร
ฉันจะไปซูเปอร์มาร์เก็ต
วอท อาร์ ยู โกอิง ทู ดู อิน ดิ อาฟเตอร์นูน
วอท อาร์ ยู โกอิง ทู ดู…
อิน ดิ…
นูน… ทวนช่วงท้ายช้าๆ อีกทีได้ไหม
วอท อาร์ ยู โกอิง ทู ดู อิน ดิ อาฟเตอร์นูน
วอท อาร์ ยู โกอิง ทู ดู อิน เดอะ อาฟเตอร์นูน
ไม่จ้ะ ไม่ใช่ "เดอะ" ต้อง "ดิ"
มีข้อยกเว้นอยู่
คำนำหน้าชี้เฉพาะออกเสียงว่า "ดิ" ถ้าอยู่หน้าสระ
อิน ดิ อาฟเตอร์นูน "ดิ"
จริงด้วย ฉันก็เคยรู้นี่นา
นานจนคืนครูไปหมดแล้วน่ะ
ต่อไปก็ "ฉันจะไปซูเปอร์มาร์เก็ต"
ไอม์ โกอิง ทู โก ทู เดอะ ซูเปอร์มาร์เก็ต
นั่นง่ายเลย
ฉันเคยท่องจำตำรา การอ่านตีความเก่าๆ เก่งนะ
ไอม์ โกอิง ทู โก ทู เดอะ ชูเปอร์มาร์เก็ต
ไม่ใช่ "ชูเปอร์" ต้อง "ซูเปอร์"
อย่าม้วนลิ้นจนพันกัน
ออกเสียงมาตรงๆ เลย "ซูเปอร์"
ซูเปอร์
ชูเปอร์
ซูเปอร์ พูดไม่ได้เหรอ
ชูเปอร์
ชักไม่อยากไปแล้วเรา
เมียๆ เราอยู่ที่บ้านคุณ
ส่วนเราก็อยู่ที่นี่
แบ่งคู่แบบนี้ก็เข้าท่าทีเดียวนะ
ทำแบบนี้เป็นประจำกันเลยเถอะ
ที่ผ่านมาผมรู้สึกเหมือนเอาแต่เกาะคุณกิน
ก็เลยมีอะไรมาให้ด้วย
คุณพระช่วย
โอ๊ย แสบตา
เจิดจ้าซะเหลือเกิน ตายแล้ว
โห นี่มัน…
แม่เจ้า แค่ขวดก็หรูหราหมาเห่า
บ่งบอกความแพงแบบตะโกนเลย
แต่ว่า…
บ้านเรามีแต่แก้วโซจูกับแก้วเบียร์น่ะสิ
ใช้ถ้วยธรรมดาก็ได้ครับ
- แป๊บนะ - แบบพวกนั้นน่ะ
ถ้วยนี่สวยที่สุดที่เรามีแล้ว
เอาละ กับเจ้านี่ด้วย
นั่นมันกระเป๋ากล้องไม่ใช่เหรอ
ไม่ใช่ของใหม่นะ พอดียังเก็บไว้
แต่น่าจะใช้ไม่ยากหรอก
ให้มาสองอย่างรวดเดียวเลยเนี่ยนะ ไม่ยุติธรรมเลย
แล้วกล้องถ่ายรูป
ก็แพงกว่าเหล้านี่เยอะเลยไม่ใช่เหรอ
คุณบอกเองนี่ว่าอยากเรียนถ่ายภาพ
จะบุกสนามรบโดยไม่มีอาวุธได้ยังไง
ถ้าพูดแบบนั้นก็ขอบคุณมากครับ
งั้นเราควร…
โอ้โห เยี่ยมไปเลย
คุณคงเคยเป็นนายแบบบ่อยๆ สินะ
โอเค เอาละ
น่าจะพอแล้ว
ผมก็มีพรสวรรค์อยู่นะ
ถ่ายใหม่
คุณต้องถ่ายให้มันตรงๆ
ดูสิ งั้นรูปนี้ล่ะ
ตัวคนเอียงอยู่ ถ่ายใหม่
นี่ล่ะ
- ได้ยัง - ถ่ายให้ขาขาดตรงหัวเข่าไม่ได้
- หา - ขาดูสั้นเกินไป ถ่ายใหม่
โอเค
ดูนี่สิ
สัดส่วนผิดไปหมดเลย
แทนที่จะเล็งให้อยู่ตรงกลาง ต้องเลื่อนไปด้านข้างนิดนึง
ถ้าอยากให้คนดูตัวสูงผอมเพรียว
ก็ต้องก้มให้มุมกล้องต่ำลงอีก
คุณถ่ายรูปแบบนี้เหรอ
ต่ำอีก ลงไปอีก
คิดซะว่าอยู่ในค่ายทหาร เคยรับใช้ชาติไม่ใช่หรือไง
เคยสิ ผมเคยอยู่กองพันทหารช่างนะ
หมอบให้ติดพื้น
เป็นหนึ่งเดียวกันกับกล้อง
- เฮ้ย นี่มัน… - หมอบติดพื้น
- ปล่อยผมไปเถอะ - เลิกงอแงซะที
หนึ่ง สอง…
คุณโมอึม
ฉันแวะมาก่อนไปทำงาน
ของขวัญให้คุณค่ะ
เข้ามาก่อนสิครับ
คุณรู้ได้ไงว่าเป็นฉัน
มีแต่คุณที่มาหาเราน่ะสิ
- เสื้อยืดนี่ - ค่ะ
บอกแล้วว่าฉันจะซื้อมาให้คุณ
ยังห้ามผมสวมเสื้อหาดโคลนอยู่อีกเหรอ
ไม่ได้อยู่แล้วสิ
คุณดูดีสุดๆ เวลาสวมเสื้อตัวนั้น
เวลาใส่ชุดอื่นผมก็ไม่แย่นะ
ช่วยไม่ได้นี่นา หาดโคลนแมนเป็นรักแรกของฉัน
ที่จริงรักแรกของฉันคือสไปเดอร์-แมนนะ
จากนั้นก็ไอรอนแมน ฮัลค์ ธอร์ กับกัปตันอะไรก็ช่าง
คู่แข่งโหดๆ ทั้งนั้นจนผมหมดกำลังใจจะสู้เลย
แต่คนโปรดของฉันคือหาดโคลนแมนนะ
ลองดูสิคะว่าใส่พอดีไหม
ครับ
เสื้อยืดคู่รักเหรอ
ก็ไม่เชิงหรอก
ดูข้างใต้สิ
แต่นแต๊น ตัวนี้…
ของยอนดูค่ะ
และนี่ของแม่ฉัน
เสื้อกลุ่มสินะ
ไม่ใช่ เสื้อครอบครัวต่างหาก
ผมก็มีของให้คุณนะ
หือ
อะไรน่ะ ทำไมเยอะแยะนัก
ว่ากันว่าอุณหภูมิที่ขั้วโลกใต้ ติดลบถึง 25 องศาตอนหน้าหนาว
สวมเสื้อผ้าทั้งหมดนี่
ทำตัวให้อบอุ่น แล้วเดินทางปลอดภัยนะครับ
คุณรู้ได้ยังไงคะ
ตอนผมไปรับคุณเมื่อคราวก่อน
เพื่อนร่วมงานคุณบอกน่ะ
ฉัน…
ฉันเสียใจที่ไม่ได้บอกคุณนะ
คุณควรจะเสียใจ โมอึม
คุณคิดว่าผมจะต้องเห็นแก่ตัว
ผมน่ะ…
ผมไม่ใช่ผู้ชายน่าสมเพชที่จะเหนี่ยวรั้ง
แฟนที่ประสบความสำเร็จเอาไว้นะ
ไม่ค่ะ ไม่ใช่แบบนั้น
เราเพิ่งจะมั่นใจในความรู้สึกที่เรามีให้กัน
ฉันเลยกังวลว่ามันจะกะทันหันเกินไป
แล้วฉันก็ไม่รู้ด้วยว่าจะบอกยอนดูยังไง
พี่คะ
หนูได้ยินทุกอย่างแล้ว
ยอนดู
พอไปขั้วโลกใต้แล้ว ส่งรูปเพนกวินจักรพรรดิมาให้หนูด้วยนะคะ
เพนกวินจักรพรรดิ
ค่ะ ตอนแม่เพนกวินจักรพรรดิออกไปหาอาหาร
พ่อเพนกวินจะกกไข่ให้อุ่นจนกว่าจะฟักเป็นตัว
เหมือนพ่อหนูไงคะ
เราจะอดทนรอพี่ค่ะ
มานี่เถอะจ้ะ ยอนดู
เอาละ
พี่รับรองว่า
จะกลับมาแบบเท่ๆ พร้อมกับขนมเยอะๆ เลย
ซื้อขนมมาฝากเยอะๆ นะคะ
ได้เลยจ้ะ
เอ๊ะ
ขอบคุณนะครับ…
ที่เข้ามาในชีวิตผม
ที่เข้ามาในชีวิตเรา
พี่คะ หนูหายใจไม่ออก
หายใจไม่ออกแล้ว
(ซุปผักถั่วเลนทิลสำหรับวีแกน)
(ข้าวห่อใบบัว)
พักนี้ฉันไม่ค่อยสบาย และกำลังมองหาอาหารเพื่อสุขภาพอยู่
- ฉันจะลองดูนะคะ - ขอบคุณที่เข้ามาดูค่ะ
หวังว่าคุณจะชอบอาหารอร่อยๆ ดีต่อสุขภาพนะคะ
ขั้นตอนพวกนี้ทำตามได้ง่ายมากเลย
พิซซ่ามะเขือม่วงอร่อยมากครับ
ดีใจที่คุณชอบนะคะ
ลองใช้ซูกินีหรือมันฝรั่งแทนดูก็ได้ค่ะ
(มะเขือเทศผัดกับวุ้นลูกโอ๊ค)
ฉันป่วยอยู่ แล้วฉันก็เจอวิดีโอของคุณ ระหว่างเสิร์ชหาอาหารเพื่อสุขภาพ
มันดูน่ากินมากเลย
แต่ฉันไม่มีแรงพอให้ทำอาหาร ก็เลยทำเองไม่ไหว
ถ้าได้ชิมอาหารของคุณบ้างคงดีนะ
ชเวซึง
- ไปเที่ยวกันไหม - จ้ะ
ฉันไปแต่งตัวนะ
ชเวซึง
ทำงานเสร็จแล้วเหรอ ออกมาตอนกลางวันได้แล้วเหรอ
อื้อ
ไปเดินเล่นแถวนี้เหมือนเมื่อก่อนกันดีไหม
เอาสิ
จำตรงนี้ได้ไหม มันเคยเป็นร้านเครื่องเขียน
จำได้สิ
เคยมีเครื่องขายแคปซูลของเล่นอยู่ตรงนี้
กับอาหารขยะทุกชนิดวางขายบนแผงตรงนั้น
ทุกครั้งที่ได้เงินมา ฉันก็เอามาผลาญที่นี่หมด
ส่วนใหญ่ก็เอามาจากกระปุกออมสินของฉันน่ะสิ
ส่วนใหญ่ก็แบบนั้นแหละ
ไปกันเถอะ หนูน้อย
หนูน้อยจ๋า
ขืนเรียกฉันแบบนั้นอีกครั้งเดียว เธอตายแน่
นี่ หนูน้อย
ไปร้องคาราโอเกะกัน
เฮ้ย บอกแล้วไงว่าอย่าเรียกแบบนั้น
ไม่เอาน่า ไปกันเถอะ
เดี๋ยวให้ร้องชั่วโมงแถมคนเดียวเลย
ไม่ต้องเลย
เธอก็เลือกเพลงคู่อยู่ดีนั่นแหละ
คราวนี้ฉันพูดจริงนะ
ไม่เอาหรอก
เดี๋ยวใครมาเห็นเราอยู่ด้วยกันตามลำพัง
ฉันยอมให้มีเรื่องเข้าใจผิด มาทำลายชีวิตมากไปกว่านี้ไม่ได้
ไอ้เบื๊อกเอ๊ย
ทำยังกับฉันเป็นตัวเชื้อโรคงั้นแหละ
- อะไรล่ะเฮ้ย - กลับมาเลยนะ
- ผีเข้าเหรอวะ - อย่าหนีนะ
หยุดด่วน
- นี่ - ไม่โว้ย
โอ๊ย
ที่นี่คงรีโนเวทเสร็จแล้วแน่ๆ
คงงั้นมั้ง
สงสัยจังว่าอะไรจะมาแทน
เข้าไปข้างในกันไหม
หา
เราเดินเข้ามาแบบนี้เฉยๆ เลยได้เหรอ
ฉันอยากเกลียดอะไรก็ตามที่มาแทนร้านของพ่อนะ
แต่ทำออกมาดูดีเป็นบ้า
กิจการใหม่คงเป็นร้านอาหารเหมือนกันละมั้ง
ครัวดูน่ารักอบอุ่นดีจัง
- ลองเดินดูข้างในสิ - ไม่เอา นี่ครัวของคนอื่นนะ
ใครจะสน ดูแค่แป๊บเดียวเอง
- แน่ใจนะ - อื้อ
ขออนุญาตนะคะ
นี่ครัวของเธอน่ะ
หา
ที่นี่…
คือร้านของเธอ
อะไรนะ
สวัสดีจ้า
- คุณลุง - ว่าไง ซึงฮโย
เธองานยุ่งอยู่
ลุงมารบกวนหรือเปล่า
ไม่หรอกครับ
เข้ามาเลย
ว้าว ซึงฮโยเอ๊ย นี่มัน…
ลุงว่าลุงไม่เคยเข้ามาในนี้เลยนะ
เดินดูตามสบายเลยครับ
ได้เลย
โอ้โห ที่นี่สุดยอดจริงๆ
ว่าแต่คุณลุงมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ
คือว่า…
ซึงฮโย
ลุงมีเรื่องมาขอให้ช่วยน่ะ
คุณลุงอยากรีโนเวทร้านของว่างรากเหรอ
ใช่
ลุงอยากเปิดที่นั่นเป็นร้านอาหารให้ซอกรยูน่ะ
คุณลุง…
ลุงไม่เคยทำอะไรให้ซอกรยูได้เลย
สมัยหนุ่มๆ ลุงเคยคิดว่าพอลุงเกษียณแล้ว
ลุงคงจะมีเงินกองโตไว้ยกให้ลูกแต่ละคน
แต่ถึงอย่างนั้น…
อย่างน้อยลุงก็ยังทำเรื่องนี้ให้แกได้สักเรื่อง
ซอกรยูต้องดีใจมากแน่ๆ ครับ
เธอคิดงั้นเหรอ
ลุงไม่เคยมีลูกค้ามากมาย แถมทำเลร้านก็ไม่ค่อยดี
ลุงเลยสงสัยว่าลุงทำสิ่งที่ถูกต้องอยู่หรือเปล่า
เธอจะชอบตรงนั้นยิ่งกว่าที่ไหนอีกครับ
เธอได้สานต่อสิ่งที่คุณลุงก่อตั้งไว้ และเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ ไปด้วย
จริงเหรอ
งั้นเธอจะทำให้ใช่ไหม
แน่นอนครับ
ผมจะจัดการให้อย่างลับสุดขีดเลย
ตกลง
เพราะงั้นพักนี้นายถึงงานยุ่งน่ะเหรอ นายแอบเตรียมทั้งหมดนี่อยู่เหรอ
ใช่
ฉันปล่อยให้มีอะไรผิดพลาดไม่ได้ทั้งนั้น
นี่คือการร่วมมือกันของผู้ชายสองคนที่รักเธอที่สุด
ขอบคุณนะ
เธอสร้างเมนูที่จะแสดงให้เห็น ตัวตนที่แท้จริงของเธอได้ที่นี่
และมอบการปลอบโยนและเยียวยาให้ผู้คน
ตกลง
นายน่าทึ่งจริงๆ นะ ชเวซึงฮโย
นายซ่อมห้องฉัน
หัวใจฉัน…
คราวนี้ก็ร้านอาหหาร
ฉันยังไม่ได้เริ่มต้นเลยด้วยซ้ำ
จากนี้ไป ฉันจะสร้างทุกพื้นที่
ที่จะมีเธออยู่ในนั้น
ว้าว
งั้นฉันคงเป็นคนที่ถูกแจ็คพอตสินะ
ฉัน…
ฉันชอบที่นี่มากเลย
ค่อยโล่งอกหน่อย
ดงจิน
พรุ่งนี้สอบแล้วใช่ไหม
ครับ
เตรียมตัวพร้อมหรือยัง
นี่ครั้งแรกเลยนะ
ที่ผมอ่านหนังสือเล่มนี้ ตั้งแต่หน้าแรกยันหน้าสุดท้าย
ภูมิใจในตัวเองเป็นบ้า
คราวนี้นายจะสอบผ่าน
เอาไปซะ
(แชมเปี้ยนแห่งเกาหลี ซูเปอร์ไลท์เวท)
อะไรครับ จะให้ผมขัดเหรอ
ให้เก็บไว้ต่างหาก
นี่หมายความว่า
ฉันยอมรับนายเป็นศิษย์ของฉัน อย่างเป็นทางการแล้ว
ไม่ถงไม่ถามสุขภาพสักคํา
เอาไปแขวนในห้องด้วยความจริงใจซะ
จะเอาเข็มขัดเหม็นๆ อุบาทว์ๆ นี่ ไว้ตรงไหนได้วะ
ขึ้นเงินเดือนให้ยังดีกว่า
โห หนักเหมือนกันแฮะ
คาดแล้วดูดีนะคะ
คุณพูดอะไรน่ะ
- มาออกกำลังเหรอครับ - เปล่าค่ะ
ฉันเปลี่ยนใจไม่สมัครแล้ว
ทำไมล่ะ
มีอะไรที่คุณไม่ชอบเหรอ
ฉันตัดสินใจว่าจะสมัครทีหลังน่ะ
โชคดีกับการสอบนะคะ
แล้วพอได้ใบอนุญาตแล้ว ก็มาเป็นเทรนเนอร์ส่วนตัวให้ฉันนะ
เอ๊ะ
คราวก่อนตอนที่ฉันวิ่ง คุณดูเป็นโค้ชที่ดีน่ะ
ดังนั้นฉันจะเป็นลูกค้าคนแรกของคุณ
เครื่องนั้นใช้ไม่ได้ครับ
ใช้เครื่องทางซ้าย
เครื่องนั้นพังอยู่
- นั่งสิคะ - ครับ
เอาละ
เซ็งชะมัด
ฉันอยากจัดงานฉลองนี่นา ปาร์ตี้อำลาที่ร้านสะดวกซื้อนี่ตลกสิ้นดี
ฉันก็เซ็งเหมือนกันนะ
อีกตั้งนานกว่าเธอจะกลับมา
แค่นี้มันจะไปพออะไร
โอ๊ย ไม่เป็นไรน่า
ขืนเราเตรียมงานใหญ่
แบซอกรยูคงแบบว่า…
เพื่อนเก่าของเราจะถูกลืมเลือน ไม่กลับมาเยือนในใจอีกเลยหรือ
แล้วก็ร้องไห้น้ำตาแตกแหงๆ น่ะสิ
ลาก่อนนะ โมอึม…
หยุดเลย ดูยัยนี่สิ
อ้าว คุณนักข่าว
วันนี้มีเจ้านี่ขายตั้งเยอะแยะ ทำไมดื่มกระป๋องนี้แทนล่ะ
ผมอยากจำลองสถานการณ์ให้เหมือนคราวที่แล้วน่ะ
มันเหมือนเป็นจุดเริ่มต้นของเรา
พอคิดดูแล้วผมก็ยังทึ่งนะ
เราไม่มีอะไรเหมือนกันเลยสักอย่าง
แล้วมาลงเอยเป็นเพื่อนกันได้ยังไง
ฉันว่าถ้าแม่เราไม่ใช่เพื่อนกัน
เราก็คงไม่มีทางได้คบกันหรอก
ฉันยังชอบกลุ่มเราอยู่นะ
เหมือนมีมังกรฟ้ากับพยัคฆ์ขาวคอยประกบสองข้าง
เฮ้ย อะไรของเธอเนี่ย
แล้วผมล่ะครับ
เป็นหงส์แดงหรือเต่านิล
คุณคือ…
คุณคือที่รักของฉันไงคะ
คุณก็เหมือนกันนะ
โมอึม ผมรักคุณ
ไปกันเหอะ
ฉันก็ทนนั่งต่อไม่ได้เหมือนกัน
ฉันเฝ้าดูพวกแกสองคน ทำตัวซื่อบื้องี่เง่ามาเป็นสิบๆ ปีนะ
นั่งเถอะ
ได้ ฉันว่าฉันนั่งลงดีกว่าเพราะฉันเจ็บขาอยู่
รอแค่ปีเดียวเองน่า
เดี๋ยวเราก็ได้มาเจอกันแบบนี้อีก แล้วสนุกให้สุดเหวี่ยงกันไปเลย
ดื่ม
- ชนแก้ว - รีบกลับมานะ
- ได้เลย - ใช่ เธอต้องกลับมานะ
นายพูดอะไรน่ะ เดี๋ยวแฟนฉันก็เข้าใจผิดหรอก
พูดแบบนั้นมันเกินไปหน่อยนะ
เอ้า แล้วสองคนนี้มารุมเขาทำไมเนี่ย
- แหม - เปล่านะ แค่ที่เขาพูดมัน…
แกพิเศษกว่าใครมาตลอดตั้งแต่สมัยเด็ก
คราวนี้แกจะได้ไปเหยียบขั้วโลกใต้ซะทีนะ
ขอบคุณค่ะแม่
แม่ไม่เคยจำกัดขอบเขตความฝันของหนู
หนูก็เลยโตมาอย่างดี
แกน่าจะแต่งงานแทนน่ะสิ
ทำไมต้องไปที่หนาวๆ แบบนั้น…
วกเข้าเรื่องแต่งงานอีกแล้ว
เสียบรรยากาศหมด
พอไปถึงแล้วส่งเกลือมาให้แม่ด้วยนะ
อินซุกบอกว่า เกลือทะเลแอนตาร์กติกคุณภาพดีมาก
เอาจริงดิ
ได้เจ้าค่า
หนูจะส่งมาให้สมาชิกก๊วนลาเวนเดอร์ทั้งสี่คนเลย
พี่คะ รักษาตัวด้วยนะคะ
คอยระวังอย่างให้เป็นกล่องเสียงอักเสบ ทอนซิลอักเสบ หรือปอดบวมนะคะ
จ้ะ
ยอนดู พี่จะวิดีโอคอลมาหาหนูทันทีที่ไปถึงนะจ๊ะ
โทรหาแม่แกด้วยสิ ยัยลูกเนรคุณ
แน่อยู่แล้วสิ
หนูจะลืมแม่ได้ไงล่ะ
แม่ไม่แน่ใจว่าเคยพูดหรือยังนะ
แต่มานี่มา
อะไรของแม่น่ะ
แม่ภูมิใจในตัวแกนะ
แน่นอนอยู่แล้ว
ก็หนูเป็นลูกแม่นี่นา
คุณนักข่าว
ครับ
รีบพาเธอไปเถอะค่ะ เดี๋ยวไปสาย
ได้ครับ ผมจะพาเธอไปส่ง ที่สนามบินอย่างปลอดภัย
เดินทางดีๆ นะ
ยอนดูจ๊ะ เข้าบ้านไปหาอะไรกินกันเถอะ
พี่คะ
บายค่ะ
จะให้ทิ้งเธอไปแบบนี้ได้ไง
- ยอนดู ไปด้วยกันเถอะจ้ะ - อ้าว
เข้าบ้านจ้ะ
รีบๆ พาเธอไปซะที
ไปกันเลยดีไหมครับ
ตกลงค่ะ
- อะไรกัน - ขึ้นรถเถอะครับ
ฉันเคยบอกคุณไหมว่าฉันชอบคุณแค่ไหน
เอ๊ะ
ฉันรักคุณมาก เท่าธารน้ำแข็งทั้งหมดในแอนตาร์กติกาเลย
แต่ธารน้ำแข็งกำลังละลายเพราะโลกร้อนนะครับ
ฉันถึงจะไปขั้วโลกใต้นี่ไง จะได้ไปหยุดมันได้
ผมรักคุณมากเท่ากับเกล็ดหิมะทั้งหมด
ที่จะตกลงมาที่ขั้วโลกใต้ ระหว่างที่คุณอยู่ที่นั่นเลยนะ
(ฉันป่วยอยู่ ถ้าได้ชิมอาหารของคุณบ้างคงดีนะ)
ฉันจะเปิดร้านอาหารเร็วๆ นี้ค่ะ
ชื่อร้านคือ…
ครัวสายรุ้ง
รู้สึกยังไงบ้าง
ร้านเธอใกล้เปิดแล้วนะ
ฉันนอนไม่หลับเลย
รู้หรือเปล่า
มีดาวตั้ง 1,300 ดวงบนเพดานห้องฉัน
ว้าว เธอนับหมดนั่นเลยเหรอ
บ้าไปแล้ว สมกับเป็นเธอเลย แบซอกรยู
บ้าพอๆ กับคนที่ติดดาวให้ทีละดวงนั่นแหละ นายก็ไม่ธรรมดานักหรอกนะ
ฉันคอเคล็ดอยู่หลายรอบเลย ระหว่างติดดาวพวกนั้น
มาแล้วจ้า
พ่อก็มาด้วยนะ
สวัสดีครับ
- ไงจ๊ะ - ว้าว
บอกตรงๆ นะ พอเห็นที่นี่
ก็เหมือนซึงฮโยอ่านใจพ่อได้
แล้วทำออกมาเหมือนที่คิดไว้เปี๊ยบเลย
พ่อคะ
ขอบคุณค่ะ หนูจะทุ่มสุดตัวจริงๆ นะ
เออนี่
อย่าหักโหมเกินไปล่ะ
แค่สนุกไปกับงานก็พอ
แต่นั่นคงทำได้ยากกว่า
ดื่มกาแฟไหมครับ
ไม่ต้องๆ ลุงดื่มจากบ้านมาแล้ว
ฉันขอแก้วนึง
ใส่น้ำแข็งนะจ๊ะ ขอแบบเย็นๆ ชุ่มคอ
กาแฟเย็น ไม่เอาร้อน
งั้นกาแฟร้อนนะครับ
อเมริกาโน่เย็น
ตายจริง
สวยจัง
กำลังเตรียมน้ำแข็ง
กาแฟได้แล้วครับ
อร่อยสดชื่นจริงๆ จ้ะ
ซอกรยู แน่ใจนะว่าจัดการเองคนเดียวไหว
แกทั้งต้องทำอาหาร เสิร์ฟ
คิดเงิน เก็บกวาด…
ต้องทำอะไรเยอะเลยนะ
หนูแค่ต้องลองดูก่อนน่ะ
ถ้าอยากให้ช่วยก็เรียกพ่อแกนะ
พ่อคะ หนูมีเรื่องอยากให้ช่วย
พ่อ
ช่วยเป็นที่ปรึกษาให้หนูเรื่องครัวสายรุ้งได้ไหมคะ
แกจะไม่ใช้พ่อเป็นแรงงานทาสใช่ไหม
พ่อแค่ต้องให้คำแนะนำเนอะ
ค่ะ พ่อมีประสบการณ์มากกว่าหนู
หนูอยากได้ความชำนาญของพ่อ ในการคิดเมนู การบริหารกิจการ
และรับมือกับความเสี่ยง
คอยแนะนำและเป็นกำลังใจให้ทีนะคะ
ใช่ แทนที่จะมากวนฉันตอนทำอาหาร
ก็มาจู้จี้กับลูกแลกค่าจ้างสิ
ไม่เอาน่า ผมเพิ่งเกษียณมาหยกๆ
นี่จะให้ผมทำงานอีกแล้วเหรอ
อย่าเล่นตัวเลยน่า ช่วยซอกรยูเถอะครับ
ท่านที่ปรึกษา
- ท่านที่ปรึกษา - ท่านที่ปรึกษา
งั้นก็ได้ เพราะไม่ใช่งานเต็มเวลาหรอกนะ
- เขาชอบแน่ะ - บ้ายออะ
โอ๊ย จู่ๆ ก็คอแห้ง
ซึงฮโย ชงกาแฟให้ลุงหน่อย
ดื่มกาแฟสำเร็จรูปไหมครับ
อะไร คิดว่าลุงกินเป็นแต่กาแฟสำเร็จรูปงั้นเหรอ
ลุงก็ชอบอเมริกาโน่เย็นนะ
- อเมริกาโน่เย็นน่ะเด็ดสุดแล้ว - ได้ครับ
(อเทลิเยร์ อิน)
ฉันเห็นเธอเป็นสตีฟ จ็อบส์ไปแป๊บนึง… ไม่สิ
มาร์ค ซัคเคอร์เบิร์กต่างหาก
นี่แหละตัวจริงของฉัน
ฉันชอบเห็นตัวตนอีกด้านของเธอนะ
ฉันชอบเลย แต่ว่า…
นี่ไม่ใช่เดทสักหน่อย นี่มันทำงานหามรุ่งหามค่ำกันชัดๆ
ช่วยไม่ได้ ฉันต้องเตรียมทุกอย่าง ให้พร้อมก่อนเปิดร้าน
งั้นนี่คือแอปของครัวสายรุ้งเหรอ
ใช่ เจ๋งใช่ปะ
หลังจากนี้ฉันก็จะรับจองโต๊ะ
และคำขอพิเศษด้วยแอปนี่ได้
ตามรสนิยม ความชอบ และที่สำคัญที่สุด
เงื่อนไขด้านสุขภาพของลูกค้า
พวกเขาก็จะแจ้งขออะไร หรือเปลี่ยนรายละเอียดเมนูได้
โอ้โห
เชฟที่เขียนโค้ดเป็นเนี่ยนะ ไม่มีใครคาดคิดแน่ๆ
ฉันภูมิใจไม่น้อยเลยนะ
เหมือนชีวิตในอดีตของฉันไม่ได้สูญเปล่าไปเฉยๆ
แน่อยู่แล้วสิ เธอสั่งสมทุกประสบการณ์ที่เคยมี บนเส้นทางที่เธอก้าวผ่านมา
และทำให้เธอเป็นเธอในวันนี้
ฉันใช้ชีวิตมาดีทีเดียวนะ
ฉันภูมิใจในตัวเธอ แบซอกรยู
ว่าแต่ว่า จำได้ใช่ไหมว่าพรุ่งนี้เราจะทำอะไร
ได้สิ
ไม่ดีเหรอ
ทำไมไม่พูดอะไรเลยล่ะ
ฉันพยายายามนึกหา…
คำพูดเหมาะๆ มาบรรยายอยู่
แต่นึกไม่ออกเลย
เธอ…
สวยสุดๆ
ฉันต้องดูดีสิ อึดอัดซะขนาดนี้
ตรงเอวก็คับ แถมยังบีบหน้าอกอีก
หายใจไม่ออกเลยด้วย อึดอัดเป็นบ้า
พอสวมชุดนี้แล้ว
เธอจับฉันล็อคคอไม่ได้แน่ๆ
ฉันจะซื้อชุดนี้ให้เธอเอง สวมไว้ทุกวันเลยนะ
แพงนะ
ก็ใส่ให้คุ้มเลยไง
เธอใส่ไปซื้อของชำ
หรือไปโรงอาบน้ำก็ได้…
ชเวซึง มานี่แป๊บนึงซิ
เป็นอะไรเหรอ
- มีอะไร - ตรงนี้มันหนีบเนื้อฉันอยู่ รำคาญจัง
- ขอดูหน่อย - ตรงนี้น่ะ
ไงล่ะ คิดว่าฉันใส่ชุดนี้ แล้วจะคิดบัญชีไม่ได้งั้นเหรอ
เคยสอนแล้วไงว่าอย่าประมาท
อยากทำแบบนี้ระหว่างซื้อชุดแต่งงงานจริงๆ ดิ
งั้นสบประมาทฉันทำไม
จะสวมชุดไหนก็ไม่สำคัญหรอกย่ะ
แม่ครับ พร้อมหรือยัง
ที่รัก ข้างนอกพร้อมแล้ว…
แม่ดูเป็นไงบ้าง
ใส่ชุดแต่งงานตอนอายุปูนนี้ไม่ตลกไปหน่อยเหรอ
คุณสวยมาก
คุณช่างเจิดจ้าจนมองตรงๆ ไม่ได้เลย
เลิกพูดจาเหลวไหลต่อหน้าลูกเราซะที
แม่ครับ ผมอายุ 34 แล้วนะ
ลูกจะเป็นเด็กในสายตาแม่ตลอดไปจ้ะ
คุณน้า
- ซอกรยูจ๊ะ - คุณน้าสวยจังค่ะ
ขอบคุณมากจ้ะ
น้าได้สวมชุดก็เพราะหนูเลยนะ
- เรื่องเล็กนิดเดียวค่ะ - ขอบคุณจ้ะ
- น้าเขินจัง - คุณน้าสวยออก
เนอะ
ก็ได้ หยุดแล้วๆ
หยุดแล้วน่า
โธ่เอ๊ย
ไม่ได้รุนแรงอะไรซะหน่อย
เร็วๆ นี้ชีวิตฉันจะเป็นแบบนี้สินะ
จะโดนข่มเหงกันแบบนี้ทุกวันเลยใช่ไหม
อาจจะไม่ใช่เร็วๆ นี้…
เราพอจะ…
เลื่อนงานแต่งของเราไปอีกสักปีได้ไหม
หา
ฉันยังมีเรื่องต้องทำอีกหลายอย่าง
ฉันต้องสร้างชื่อให้ร้านอาหาร
แล้วถ้าโมอึมมางานแต่งเราไม่ได้ก็พิลึกออก
แล้วก็…
ที่สำคัญที่สุด
ฉันอยากชดเชยความโรแมนติก ตลอด 30 ปีที่เราพลาดไป
น่านะ
โกรธเหรอ
ใช่
ทำไมเหตุผลของเธอต้องฟังขึ้น เหมาะสม
และสมเหตุสมผลนักล่ะ
แบบนี้ก็ปฏิเสธไม่ได้เลยน่ะสิ
งั้นนายจะรอฉันใช่ปะ
แต่เธอใส่ชุดนี้แล้วสวยมากเลยนี่นา
จะบอกว่าฉันต้องรอเป็นปี กว่าจะได้เห็นภาพนี้อีกเหรอ คนใจร้าย
มีคนที่ใส่ชุดนี้แล้วอาจจะดูดีกว่าฉันอีกนะ
คุณรู้หรือเปล่า
ตอนนั้นฉันอยากถือช่อดอกระฆังแก้ว ในงานแต่งของเรา
รู้สิ แต่เพราะเราแต่งกันตอนหน้าหนาว ก็เลยหาไม่ได้
ใช่แล้ว
คราวนี้ฉันได้ถือแล้วตอนที่เราทำพิธีสาบานกันใหม่
รู้ไหมว่าดอกไม้นี่เป็นสัญลักษณ์ของอะไร
ว่ากันว่ามันคือสัญลักษณ์ของการหวนคืนสู่ความสุข
เราพร้อมแล้วค่ะ เอาละ มองทางนี้นะคะ
ยิ้มหน่อยค่ะ
ซึงฮโย
จริงสิ ถ่ายกับลูกชายเราสักรูปเถอะ
เฮ้อ ลูกดูดีมากเลยจ้ะ
ลูกชายคุณหล่อจริงๆ นะคะ
ใช่ไหมคะ เธอตาแหลมนะเนี่ย
- ไปทางนี้ก้าวนึงค่ะ - ครับ
โอเค ดีมากค่ะ
เอาละ ยิ้มนะคะ
เยี่ยมมากเลย
ในที่สุดเราก็มีรูปครอบครัวแล้ว
ยังจ้ะ ซอกรยูจ๊ะ
- คะ คุณน้า - เดี๋ยวนะ
อยากได้อะไรเหรอคะ ให้หนูหยิบลิปสติกให้ไหม
ไม่ใช่จ้ะ มาถ่ายรูปด้วยกันเถอะ
- หา - ครอบครัวเดียวกันแล้ว
- จริงด้วย - เนอะ ที่รัก
- มานี่มา - ยืนตรงนี้
แหม ครอบครัวนี้งดงามจริงๆ ค่ะ
เอาละ ถ่ายเลยนะคะ
เยี่ยมค่ะ
นี่ ทำไมถ่ายรูปครอบครัวนานนัก
- ตายจริง - มานี่
- ใช่ ฉันรอจนจะเป็นลมอยู่แล้วเนี่ย - เธอเอ๊ย
นางบอกว่านางอดข้าวมาสองวันเพื่อถ่ายรูปพวกนี้
ครั้งแรกเลยนะที่ฉันได้สวมชุดเดรสในงานแต่ง
งานของฉันเป็นพิธีตามธรรมเนียมที่สำนักขงจื๊อน่ะ
จริงด้วย ใส่ชุดฮันบก
สวัสดีครับ ผมมาถ่ายรูปให้น่ะ
เราหลบออกไปก่อนดีกว่า
- ครับ - ก๊วนลาเวนเดอร์เข้ามาเลยจ้ะ
ที่รัก โพสท่าเลย
ขอบคุณจ้ะ สวยทั้งแก๊งนะวันนี้
- โยนดอกไม้เลย - พูดว่า "ลาเวนเดอร์"
- ได้ - เข้าท่าจ้ะ
ทีนี้มองทางนี้นะคะ
เตรียมตัว ระวัง ไป
- ลาเวนเดอร์ - ลาเวนเดอร์
แม่ฉันกับเพื่อนๆ น่ารักกันจังเนอะ
จริง
ดูร่าเริงกันมากเลย
- จริงด้วย - เหมือนไม่ใช่สาวๆ วัย 57
แต่เป็นเด็กสาววัย 17 มากกว่า
ใช่ไหมล่ะ
ซอกรยู
ขอบคุณนะ
ถ้าไม่ได้เธอ ฉันคงไม่ทันคิดเรื่องนี้ด้วยซ้ำ
จริงๆ น้า พวกลูกชายนี่ ไม่เข้าใจแม่ๆ เอาซะเลย
แล้วดูสิ นายตามฉันเข้ามาในนี้ทำไม
นายต้องไปอยู่ข้างๆ แม่สิ
ฉันเป็นลูกแม่มาตลอดแล้ว
ตอนนี้ก็ถึงเวลา…
ให้เป็นคู่ครองของเธอ
เราเสียเวลาไม่ได้แล้วนะ ถ้าอยากชดเชยความโรแมนติกตลอด 30 ปี
เช่นอะไรบ้างล่ะ
แบบนี้เหรอ
อื้อ
ใช่แล้ว
ฉันมี…
ความฝันอีกอย่างนะ
เหมือนกับพ่อแม่เรา
ฉันอยากอยู่กับนายให้นานเท่าที่จะนานได้
เพิ่งมาคิดได้ตอนนี้หรือไง
ฉันรู้สึกแบบนั้นมาเป็นชาติแล้ว
ไม่หรอก ฉันคงรู้สึกแบบนั้นก่อนนายซะอีก
ฉันมองข้ามความรู้สึกตัวเองมานานเกินไป
พอนึกย้อนกลับไป
ฉันว่ามันคือความฝันแรกของฉันเลย
ฉันจะดูแลนายอย่างดีนะ
ไว้เรา
ถ่ายรูปแบบนั้นในอีก 30 ปีกันเถอะ
จ้ะ ได้เลย
หวานซึ้ง อบอุ่น
และท่วมท้นด้วยความรัก
(สิบเดือนต่อมา)
อย่าเหลวไหลน่า ของฉันสิน่าประทับใจกว่า
พูดอะไรน่ะ ของฉันทำได้ยากกว่าเยอะเลยนะ
ซึงฮโยได้รับแต่งตั้ง
เป็นสถาปนิกเพื่อประชาชนประจำกรุงโซล ทั้งๆ ที่งานยุ่งเชียวนะ
เธอเอ๊ย
เขาบอกว่าเขาทำโครงการปรับปรุงพื้นที่เมืองอยู่
ต่อให้ลูกค้าหอบเงินเป็นฟ่อนๆ มาต่อแถว
เขาก็ยังใส่ใจผลประโยชน์ของประชาชนก่อน
แทนที่จะรื้ออุปกรณ์โรงงานออก
ทิ้งไว้แบบเดิมดีกว่าครับ
เขาบอกว่าเป็นหน้าที่ของสถาปนิก ต้องอนุรักษ์ประวัติศาสตร์และวัฒนธรรม
ซึงฮโยควรได้รับเลือกตั้งเลยด้วย
แต่ซอกรยูน่ะนะ
แกได้โบว์ส้มหลังเปิดร้านแค่หกเดือนเอง
แล้วพวกเธอก็เห็นบทความ เกี่ยวกับร้านอาหารของซอกรยู
ในชองอูรายวันแล้ว
เขาว่าที่นั่นเป็นร้านอาหาร ที่เยียวยาทั้งร่างกายและจิตวิญญาณ
ด้วยอาหารที่ทั้งอร่อยแถมยังดีต่อสุขภาพ
ซอกรยูทำเรื่องยากๆ แบบนั้นได้สำเร็จเชียวนะ
เห็นผ้าพันคอผืนนี้ไหมเธอ
ซึงฮโยซื้อมาฝาก จากตอนไปทำงานที่เมืองนอกเลยนะ
เป็นของแบรนด์หรูชื่อดังด้วย
- นี่ย่ะ - อะไรยะ
- นี่ไง - ปากเธอทำไม
ซอกรยูบอกว่าเฉดสีนี้เหมาะกับฉัน แล้วให้ลิปมาเป็นของขวัญน่ะสิ
แกบอกว่าฉันมีผิวสีสว่างโทนเย็น
- พวกเธอละก็ - ฉันผิวสีโทนร้อน
เดี๋ยวนี้อวดเขยกับสะใภ้แข่งกันแทนเหรอยะ
พวกเธอนี่ช่างสรรหาวิธีทำตัวน่าหมั่นไส้ ได้ไม่ซ้ำใครเลยจริงๆ
เชื่อเขาเลย
จะบอกให้ ยอนดูชนะรางวัล การแข่งเขียนโค้ดที่โรงเรียนอนุบาลด้วยแหละ
- ว้าว - แกอยากทำงานที่นาซ่า
นาซ่าเชียวเหรอ
คุณพระคุณเจ้า ปั๊วะปังสุดๆ
จริงด้วยเนอะ เราจะเอาหลานที่ไหนมาอวดแข่งได้ล่ะ
คีฮุนได้งานทำแล้วนะ
- จริงเหรอ - ข่าวใหญ่นะนั่น งานอะไรจ๊ะ
เป็นตัวแทนขายเครื่องถ่ายเอกสาร
- ได้งานมาอาทิตย์นึงแล้ว - ทำไมไม่รีบบอกกันล่ะยะ
ตอนแรกฉันก็ไม่แน่ใจว่าเขาเลือกถูกทางน่ะ ฉันเลยสองจิตสองใจอยู่
แต่วันก่อนคีฮุนบอกฉัน
ว่าเขาฝันมาตลอดว่าจะได้ผูกเนกไท ขึ้นรถไฟใต้ดินไปทำงาน
พอได้ยินแล้ว ฉันงี้ตาสว่างทันที
การสอบผ่านไม่ใช่เส้นทางเดียวในชีวิตสักหน่อย
ถูกจ้ะ เขาเป็นคนอัธยาศัยดี เขาต้องทำงานนี้ได้เยี่ยมแน่ๆ
แน่นอนอยู่แล้วสิ นั่นข่าวดีมากๆ นะ
เครื่องถ่ายเอกสารที่ออฟฟิศก็ใกล้ขิตเต็มที
ฉันน่าจะโทรหาคีฮุนดูนะ
ฉันจะซื้อเนกไทให้เขา
เขาได้งานทำแล้ว คนเป็นน้าก็ต้องให้ของขวัญเขาสิ
ได้จ้ะ
- ซื้อจากเขาเครื่องนึงทันทีเลยนะ - จัดไป
ซื้อเนกไทแพงๆ ให้เขานะ
เธอจ๋า ส่วนฉันมีให้แต่คำอวยพรนะ
ฝากบอกว่าฉันดีใจกับเขาด้วย
คอนเกรททูเลชันส์ ทู คีฮุน
- ข่าวดีจริงๆ - ขอบคุณจ้ะ
- ดีไหม บาร์บีคิวที่ออฟฟิศฉันนะ - เอาเลย
สิบห้า
เยี่ยมครับ
สิบหก
สิบเจ็ด
(แบดงจิน เทรนเนอร์ส่วนตัวมืออาชีพ)
หายใจเข้า
สิบแปด
สิบเก้า
เอาละ ครั้งสุดท้าย
แยกเท้าออกจากกันแล้วถือบาร์เบลตรงๆ
มองตรงไปข้างหน้าเอาไว้
นายุน สะโพกคุณยื่นไปด้านหลังเกินไป
บังคับกล้ามเนื้อหลังเพื่อยืดให้มันตรงๆ
ยกอีกสิบครั้งนะ
พักก่อนได้ไหมคะ
ไม่ได้ ยังต้องทำอะไรอีกเยอะนะครับ
เสร็จแล้วไปกินไก่ทอดกับเบียร์กันไหมคะ
นายุน ออกกำลังมาขนาดนี้ แล้วยังอยากดื่มเบียร์เนี่ยนะ
ไม่สงสารร่างกายเลยหรือไง
- ไม่ใช่ค่ะ คือว่า… - เอาละ หยิบบาร์เบลขึ้นมาใหม่
เกร็งร่างกายส่วนบน ทิ้งไหล่ แล้วควบคุมกล้ามเนื้อหลังส่วนล่าง
เอาละ หนึ่ง
สอง
เยี่ยมครับ สาม
สมาธิๆ สี่
ซอกรยูอยากเพิ่มตัวเลือกเมนูมังสวิรัติ
ผมเลยค้นคว้าเรื่องผักอยู่
มีอะไรป้องกันมะเร็งได้ดีบ้าง
สารกลูโคซิโนเลทมีคุณสมบัติ ต้านมะเร็งและต้านอนุมูลอิสระ
เหรอครับ แล้วอาหารประเภทไหน มีสารนั่นเยอะๆ บ้างล่ะ
ผักอย่างบร็อคโคลีกับกะหล่ำปลีมีอยู่เยอะนะ
แต่มันไวต่อความร้อน
ดังนั้นกินแบบดิบดีกว่าแบบสุก
อ๋อครับ งั้นเธอก็ควรทำสลัดสินะ
แบบนั้นดีที่สุดครับ
- ไม่นะ - โอเค
เฮ้อ
ใจดำชะมัด
ก็แค่เทคนิคน่ะ
เทคนิคกะผีสิวะ
งั้นพรุ่งนี้…
เราทำอะไรกันดี
ผมต้องไปทำงาน
ไม่เอาน่า เกษียณซะทีได้ไหมคุณน่ะ
จะทำงานที่โรงพยาบาลนั่นอีกนานแค่ไหนกัน
คุณมีผมเป็นเพื่อนแค่คนเดียวเหรอ
โธ่เอ๊ย
พรุ่งนี้ เก็บตัวอย่างสำหรับการวิจัย
เราจะออกสำรวจทางทะเล
คุณจองครับ
ได้ค่ะ จะมีการสรุปความปลอดภัยก่อนหน้านั้น
ดังนั้นฉันจะขอบคุณมาก ถ้าทุกคนมาถึงก่อนเวลาสักชั่วโมงนะคะ
- ได้ครับ - ได้ค่ะ
และอาทิตย์หน้า เราจะซ้อมดับเพลิง
เราจะจำลองการเกิดไฟไหม้ที่ฐาน
รวมทั้งปฏิบัติการช่วยเหลือ การปฐมพยาบาล และการดับไฟ
งานนี้จะสมจริงสุดๆ
ดังนั้นก็เตรียมตัวไว้นะคะ ทุกคน
- ตกลง - ได้เลย
- เอาละ - จบแค่นี้เนอะ
จบแค่นี้ค่ะ
โอเค เลิกประชุมได้
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
คุณดันโฮ ยอนดู
- พี่คะ - โมอึม
เดี๋ยวนะ นั่นบ้านฉันไม่ใช่เหรอ
ใช่ครับ
แม่อยู่ไหนล่ะ
ท่านไปชุมนุมก๊วนลาเวนเดอร์น่ะ
แหม เดี๋ยวชาวบ้านก็นึกว่าคุณอยู่บ้านนั้นด้วยหรอก
จริงค่ะ หนูแทบจะอยู่บ้านนี้แล้ว
เมื่อคืนหนูมาค้างกับคุณยายด้วย
งั้นเหรอจ๊ะ
คุณแม่บอกว่าไม่มีประโยชน์ให้อยู่แยกบ้านกัน
ท่านอยากประกาศขายบ้านเราทันทีเลย
อะไรกัน นี่ทุกคนกลายเป็นครอบครัวเดียวกัน ตอนที่ฉันไม่อยู่งั้นเหรอ
คงงั้นมั้งครับ
ยอนดูจ๊ะ
พี่คิดถึงหนูจังเลย
หนูก็ด้วยค่ะ
ดังนั้นหนูจะส่งของขวัญชิ้นใหญ่ไปให้พี่นะคะ
ของขวัญเหรอ
พ่อคะ รีบบอกเร็วๆ สิ
ของขวัญนั่นคือผมเองครับ
เดือนหน้าผมจะไปเยี่ยมคุณนะ
คุณพูดอะไรน่ะ
ผมจะไปขั้วโลกใต้อย่างเป็นทางการ เพื่อเขียนบทความเล่าประสบการณ์
ผมได้รับอนุมัติแล้ว
ถ้างั้น…
เราจะได้เจอกันเร็วๆ นี้เหรอ
ครับ
ที่สุดขอบโลกแสนสวยที่คุณอยู่
อาหารถูกปากไหมคะ
ค่ะ อร่อยมากเลย
ขอบคุณสำหรับอาหารนะคะ
ฉันสิที่ต้องขอบคุณ
นี่สูตรของเมนูที่คุณทานวันนี้ค่ะ
ให้มาแบบนี้เลยไม่เป็นไรเหรอคะ
ไม่เป็นความลับทางการค้าเหรอ
ฉันเคยโพสต์ไว้ในวล็อกของฉันอยู่ดี ไม่เป็นไรหรอกค่ะ
ตราบใดที่ลูกค้าของเราชอบอาหารอร่อยๆ
และมีสุขภาพแข็งแรง ฉันก็พอใจแล้วค่ะ
ฉันจะลองทำดูแน่นอนค่ะ ขอบคุณนะคะ
วันนี้โชคดีนะคะ
- เช่นกันค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ไว้มาอุดหนุนอีกนะคะ
ไว้จะทำให้กินนะ
- จริงเหรอ - ค่ะ
(ต้นทับทิม)
ประธานชเว
รู้หรือยังว่าร้านแฟล็กชิปสโตร์ของเกรป จะเริ่มก่อสร้างอาทิตย์หน้า
ครับ ผมจะคอยตามงานให้เรื่อยๆ นะ
ไม่ต้องห่วง
โธ่เอ๊ย แกไม่มองฉันด้วยซ้ำ
ทำงานนั้นอยู่อีกละสิ
(ระเบียง ห้องนั่งเล่น ห้องหนังสือ บ้านของเรา)
ไหนแกเคยสัญญาว่าจะสร้างบ้านให้ฉันไง
ไหงมาสร้างบ้านตัวเองก่อนซะงั้น
ซึงฮโยเว้ย
เห็นใจผมหน่อยนะพี่ ผมก็อยากแต่งงานเหมือนกัน
จริงของแก ขอต้อนรับสู่นรก
- สวรรค์ต่างหาก - เออๆ ล้อเล่นน่า
ตายละ ป่านนี้แล้ว
เฮ้อ…
(งานแสดงดนตรีย่านฮเยรึง การแข่งแบดมินตัน)
ตอนแกแนะนำให้เปิดชั้นแรกให้สาธารณะ
ฉันไม่รู้เลยว่าหมายถึงอะไร
ดูไม่ออกเลยว่าที่นี่เป็นบริษัทสถาปนิก
สถานรับเลี้ยงเด็ก หรือบ้านพักคนชรา
อะไรล่ะ ผมชอบออก
เราทำลายภาพจำที่ว่า บริษัทสถาปนิกดูเคร่งขรึมลงได้
ฉันว่าฉันออกกำลังมากไปนะ…
อ้าว คุณแม่
- อยู่ที่นี่จริงๆ ด้วย - คุณน้า
- กู๊ด อาฟเตอร์นูน - สวัสดีจ้ะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีจ้ะ
ว้าว คุณแม่กับซึงฮโย ยังเหมือนกับอย่างกับแกะอยู่เลย
- ขอบคุณนะคะ ประธานยุน - ยินดีครับ
อ๋อครับ
ฉันมีของมาให้คุณนะ
ผมได้ยินจากซึงฮโยว่าคุณแม่ตีพิมพ์หนังสือ
- ใช่ค่ะ - ครับ
เป็นบันทึกความทรงจำของการเป็นทูตมา 30 ปีน่ะ
อาทิตย์หน้าฉันมีงานแจกลายเซ็นที่ร้านหนังสือ
- เหรอ ผมไปได้ไหม - แน่นอนค่ะ
- ครับ ผมจะไปนะ - นี่ พวกเธอก็มาด้วยนะถ้ามาได้
เธอเลี้ยงเราเป็นการฉลอง ที่ได้ออกหนังสือเล่มแรกก่อนดีไหมล่ะ
เนื้อนะ ไม่ใช่หมู
แค่เซ็นสลิปบัตรเครดิตก็พอ
- แหม - ซึงฮโยจ๊ะ
ขอติดป้ายไว้บนนี้ได้ไหม
ได้เลยครับ มา เดี๋ยวผมติดให้
ตรงนี้นะ
(ห้องเรียนเทพนิยายกับนามีซุก)
"ห้องเรียนเทพนิยาย" เหรอ
จ้ะ เธอก็รู้ว่าฉันเล่านิทานเก่ง
ฉันอยากสร้างแรงบันดาลใจ ให้พวกเด็กๆ ในย่านฮเยรึงน่ะ
ผมก็ชอบเวลาน้าอ่านนิทานให้เราฟัง
ฉันยังเรียนภาษาอังกฤษจากแม่เธออยู่
ปีหน้า
ฉันจะสอนด้วยเทพนิยายภาษาอังกฤษที่นี่ด้วย
ได้เลยครับ น้าไล่ตามความฝันให้ได้นะ
(ห้องเรียนเทพนิยายกับนามีซุก ทุกวันพุธกับพฤหัส 15:00 น.)
เด็กๆ จ๊ะ
ฉันจะเปิดห้องเรียนเทพนิยายนะ
หนูๆ จะมากันใช่ไหมจ๊ะ
(ร้านเปิด ยินดีต้อนรับ)
(หยุดพักช่วง 15:00 ถึง 17:00 น.)
(มะเขือเทศผัดกับวุ้นลูกโอ๊ค)
(ฉันป่วยอยู่ ฉันไม่มีแรงพอให้ทำอาหาร)
(ถ้าได้ชิมอาหารของคุณบ้างคงดีนะ)
หลังจากต่อสู้กับความเจ็บป่วยมาหนึ่งปี วันนี้ฉันได้ไปกินอาหารที่ร้านคุณซักที
ฉันอายจนไม่กล้าพูดต่อหน้าน่ะค่ะ
แต่อาหารของคุณมอบการปลอบโยนที่อบอุ่น และกำลังใจให้กับฉัน
ขอบคุณสำหรับสูตรอาหารด้วยนะคะ
ตกลงจะมาไหม
เฮ้ย จริงด้วย
ชเวซึง
ทำไมมาช้านัก
ขอโทษที่ทำให้รอนานนะ
ตอนฉันโทรไปก็รอมา 30 นาทีแล้ว
งั้นก็รวมทั้งหมด 45 นาที
ขอโทษนะ
แต่นายเหมือนจะเปลี่ยนไปนิดหน่อยนะ
เมื่อก่อน
นายบอกว่าฉันมาสายได้ไม่เป็นไร และให้ระวังตัวระหว่างทาง
ตอนนี้มายืนโมโหอยู่กลางถนนซะงั้น
ฉันไม่ได้โมโห ฉันก็แค่ถาม
นายหน้านิ่วคิ้วขมวดเลยด้วย
แถมยังเสียงเข้มเชียว
เธอต่างหากที่เปลี่ยนไป
เธอคิดว่านัดของเรา เป็นเรื่องเล็กน้อยจนมาสายเกือบชั่วโมง
รู้ไหมว่าวันนี้สำคัญแค่ไหน
ฉันต้องยกเลิกนัดกับผู้รับเหมาของบ้านเราเลยนะ
นายไปคนเดียวก็ได้นี่นา
- ว่าไงนะ - ก็นายเป็นผู้เชี่ยวชาญ
นายจัดการคนเดียวได้อยู่แล้ว
ฉันคงช่วยอะไรไม่ได้หรอก
จริงๆ นะ ฉันอะไรก็ได้ทั้งนั้นแหละ
ว้าว
"อะไรก็ได้ทั้งนั้น" เหรอ
เธอให้ค่าบ้านใหม่ของเราแค่นี้เหรอ
ไม่เอาน่า ฉันไม่ได้หมายความอย่างนั้น
นี่…
ถ้าลูกค้าเดินเข้าร้านเธอแล้วพูดกับเธอส่งๆ ว่า
"ขออะไรก็ได้" เธอจะรู้สึกยังไงล่ะ
ฉันคงไม่คิดมากหรอก ก็แค่แนะนำอะไรไปสักจาน
เข้าใจละ งั้นฉันอ่อนไหวอยู่คนเดียวสินะ
ถูกของเธอ ฉันมันคนหยุมหยิม ฉันมันคนใจแคบ
พอเลยน่า ทำไมทำตัวแบบนี้เนี่ย เห็นแล้วเหนื่อยออก
เหนื่อยเท่าฉันที่ดูพิมพ์เขียวมาทั้งคืนไหมล่ะ
ให้ตายสิวะ นี่
นายแค้นฝังหุ่นแบบนี้มาตลอดเหรอ
ชอบจับผิดคำพูดคนอื่นทุกทีเลยหรือไง
นี่เราทะเลาะกันอยู่เหรอ
ก็ดูเหมือนเราไม่ได้คุยกันดีๆ อยู่นะ
งั้นเราก็ควรตั้งกฎอย่างเป็นทางการ ไว้สำหรับเวลาที่เราเถียงกัน
ทุกครั้งที่เถียงกัน เราต้องจับมือกันไว้ตลอดเวลา
ถ้ายังไม่ได้ผล ให้พูดว่า "ที่รัก" ต่อท้ายทุกประโยค
ปล่อยมือได้ต่อเมื่อทะเลาะกันจบแล้วเท่านั้น
ไปกันเลยไหม
ไปสิ
นายคิดอะไรอยู่
เรื่องบ้านใหม่ของเรา…
ต่อให้เธอไม่แคร์ก็เถอะ
ขืนพูดมาอีกคำนะ…
ที่รัก
เดี๋ยวนายได้ไปอยู่ที่นั่นคนเดียวแน่ ที่รัก
ฉันอุตส่าห์รอมาตั้ง 30 ปี
กับอีกสิบเดือน เธอพูดกับฉันแบบนั้นได้ยังไง ที่รัก
ฉันมีคำขออีกอย่างนะ
ที่รัก
- เตียงเดี่ยวสองเตียงในห้องนอนเรา ที่รัก - ไม่มีทาง
เราต้องเลือกเตียงควีนไซส์
ไม่ใช่คิงไซส์ด้วย ต้องเป็นควีน
ดูสิ
งั้นจะมาถามความเห็นฉันไปหาพระแสงอะไรล่ะ
ฉันจะอยู่ข้างๆ เธอแบบนี้
เหมือนตอนที่ฉันเศร้า ร้อน รำคาญ
หรือตอนที่เราเถียงกัน
เราควรเพิ่มกฎย่อยอีกข้อเวลาเราเถียงกันด้วย
ห้ามแยกห้องนอนและห้ามแยกเตียง
ลองโทรหาผู้รับเหมาดูสิ
ถามดูว่ายังไปเจอกันตอนนี้ได้ไหม
- จริงดิ - อื้อ
ฉันก็อยากเห็นบ้านเราจะแย่เหมือนนายนั่นแหละ
ถ้าเขาบอกว่าไม่ได้ล่ะ
สวัสดีครับ สบายดีไหม
ถ้าไม่รบกวนเกินไป เราแวะไปหาตอนนี้ได้ไหมครับ
ครับ
จริงเหรอ ว่างใช่ไหมครับ
ได้ครับ ขอบคุณครับ
- ได้ผลด้วย ค่อยยังชั่ว - เฮ้อ โล่งอก
นึกว่าวันนี้ต้องยกเลิกนัดจริงๆ ซะแล้ว
เมื่อกี้ฉันสติแตกไปเลยนะ
ฉันรู้ วันนี้มันวุ่นวายไปหมด
(จุดจบ)
(จุดจบและจุดเริ่มต้น)
คำบรรยายโดย พาฝัน เจริญดี