"KENDİN OLMAK BÜYÜK BİR SORUMLULUK.
BAŞKASI OLMAK VEYA HİÇ KİMSE OLMAMAK ÇOK DAHA KOLAY."
- Sona geliyoruz. - Neyin sonuna?
- Filmin sonuna. Çekimlerin sonuna. - Devamı gelir.
Beni dinliyor musun?
Gözlerim kurumaya başladı.
Hiç yoktan.
Sanki içlerinde sürekli kum filan var gibiydi.
Sonra lenslerle ilgilenen bir göz doktoru buldum.
Pardon. Skip'in bakması lazım. Kaymış olabilirmiş.
İpek gömlek sorunlu.
Sorun olmasını istemiyorum. "Ne yapmam gerekiyor?" dedim.
Biraz konuşur musun lütfen Jay?
- Seni seviyorum. - Biraz daha lütfen.
On, dokuz, sekiz, yedi. Salı, perşembe, çarşamba.
- Jay, senin üstüne yok. - İllaki vardır.
Bu planda her şey kadrajda olacak arkadaşlar.
Bana bu damlaları verdi ve sorun çözüldü. Kuruluk tamamen geçti.
Her zaman iki adım önde olmalısın.
Bir karar verdim. Katiyen...
Şu anda anksiyeten tavan yapmış durumda, bırakmak istemen çok doğal.
- Çünkü babanım, ben bilirim. - Saçın harika. O saç kremini kullandın mı?
- En kötü kısmı bu. O beklenti. - Şu paçana bakayım.
Bölüyorum ama Hailey daha kanlı pardösüyü giymeni istiyor.
Biber mi yedin, ravioli mi? Ravioli yemeliydim.
Shake içtim.
- Kim genç olmak ister? - Ciğerle whey dene.
- Saklanın millet! - Köpek nerede? Onunla çekelim.
Jay köpeği istiyor. Getir Frankie.
- Köpek bizden daha çok kazanıyor. - Biraz çiselese?
Çiseleme bu mu? Tufan resmen.
İnan bana, çiseleme bu.
Turnuva boyunca ne kadar geliştiğini gördüm.
İkinci servisin de nihayet oturdu.
Coco heyecanlanmıyor mu sanıyorsun? Korkmuyor mu? Babasını aramıyor mu?
- İşte daha kanlı pardösü. - Bu daha iyi.
- Espressonuz. - Sağ ol. Dört yudumdan fazla aldırma.
Yenisin, bilemezsin. Kahve görürsem içerim.
...hepimizin son filmi olacak.
Işıkları söndürecekler ve bitecek.
Tabii ki beni arayacaktın yavrum.
Bu kadar kafaya takma. Şu anda kendine çok fazla yükleniyorsun.
5K'ya çift koymuştum.
- Suçluluk ikincil bir duygudur. - O değil.
- Sağ ol Clay. - Ne demek Jay.
Bugün ekmek yemedim. Kardeşin yedi.
Ne diyorsun? Birkaç tanesi iyiydi.
Bırakalım, nasıl oluyorsa öyle olsun.
- Tekrar alalım mı? - Bakalım ne olacak.
Sessizlik lütfen! Çekim başlıyor.
- Ses kayda girsin. - Kayıtta.
Senkron tamam.
- Sessizlik. - 138 Echo, çekim 11.
Bekle canım. Bir çekim izleyeceğim.
Ve oyun!
Artık burada olmak istemiyorum Jerry.
Göçüp gitmek istiyorum.
Erken geldi. Baştan alabilir miyiz?
- Bir tık geç sal. - Kes!
- Kesmeyin. Devam edin lütfen. - Devam.
Koluma biraz daha ançüez...
- Sessizlik lütfen. - Sağ ol.
- Tamam. Peki. - Kayıttayız.
Oyun.
Artık burada olmak istemiyorum Jerry.
Göçüp gitmek istiyorum.
Bir bakıma,
ben zaten öldüm.
Şanslıyım.
Vaktim ben hâlâ hayattayken doldu.
Daha bitmeden bittiğini görebildim.
Acayip olan şu ki, öldüğünde...
...kendin hakkında bildiğin her şey...
...yanlış çıkıyor.
Sen iyi bir köpeksin.
Ve kestik! Harika!
- Baştan alabilir miyiz? - Cidden mi?
Bir kere daha. Daha iyi yapabilirim.
- Sessizlik lütfen! - Ya da daha farklı. Ne bileyim.
- Ama sen memnunsan... - Çok memnunum.
- Peki. - Fikrin varsa...
Var sanmıştım. Ama memnun musun?
Aşırı memnunum ama istersen tekrar alalım.
- Sence oldu mu? - Gerçekten oldu.
- Tamam. - Daha öncekiler de iyiydi.
Peki.
Tamam mı?
Tamam.
Jay Kelly'nin sahneleri tamamlanmıştır!
Sekiz Kişi Ölecek'in çekimleri bitmiştir!
- Tebrikler. Güzel olacak. - Büyük bir onur. Güvendiğin için sağ ol.
Tenis finallerine yükseldik Vivienne. Kutlanacak bir şey bu.
İyice dinlen çünkü Greenberg'ler dişli rakipler.
Ama bence ikimiz kazanacağız evlat. Seni seviyorum Vivi.
- José! Pops! Harikasınız! - Çok teşekkürler. Sağ olun.
- Skip, övgüyü hak ediyorsunuz. - Çok sağ ol.
- Sonra ararım canım. - Hediye için sağ olun.
Pekâlâ çocuklar. Hepiniz çok sağ olun. Harika bir iş çıkardınız.
Kısa birkaç hatırlatma.
Yarın sabah Omega etkinliği var, saat 11.00'de.
- Candy... - 9.00'da gelirim.
- İzledin mi? - Evet.
- Bir şey demedin. - Yorum yapmama gıcık olursun.
Yapmazsan nefret etmişsindir.
- Muhteşemdi ve yedinci tekrarı beğendim. - Neden yedi?
- Oraya girmeyeyim. - Nereye?
Çekimler her bittiğinde hep böyle duygusallaşıp beni suçluyorsun.
Belki de yedi iyidir. Gerekirse köpeği gösterirler.
O köpek müthişti.
Kendi ölümünü deneyimlemek nasıl bir his Jay?
- Gerçekten ölmedim. - Biliyorum.
- Yapmadığın bir şeyi nasıl oynarsın? - Rol yaparsın.
Bu beceriyi istemezdim.
Sıkı çalışmanız ve desteğiniz için teşekkür ederim.
- Eksik olmayın. - Çok sağ ol Jay.
- Senin üstüne yok. - Üstüme yoktur.
Niye her girdiğim odada bir dilim cheesecake oluyor?
Sözleşmende var, yemiş, meyve ve farklı sularla birlikte.
Neden sözleşmemde var? Cheesecake sevmem ki.
- Sevdiğini söyledin. - Asla.
Söyledin. Hatırlamıyorsun.
Hatta sözleşmemde "Cheesecake olmasın" yazmalıydı.
Yarın Daisy'yle akşam yemeğindesin.
- Şef Mario özel tamale hazırlıyor. - Güzel.
Toskana Sanat Festivali'nden Antonio yine aradı.
- Onur ödülünü soruyorlar. - Olmaz demiştim.
- Ben de öyle dedim ama ısrarcılar. - Yine de olmaz.
- Konuyu tekrar açtım çünkü epey saygınlar. - Katiyen olmaz.
- Zaten takvim sıkışık. - Ödül töreni yok.
- Çekimler yakında başlayacak. Peki. - Asla.
Sanırım senden daha zeki olduğumu o anda fark ettim.
- Ne demek bu? - Senden daha bilgiliyim.
Öyle mi?
- Hayır, değilsin. - Evet, öyleyim.
- Hangi konuda? - Her konuda.
- Hırvatistan'ın başkenti neresi? - Kaliforniya'nın başkentini bilmiyorum.
- Agamemnon'un eşi kimdi? - Bunlar sadece bilgi. Herkes öğrenebilir.
Ben duygusal şeyleri bilirim. Bunun için yaşaman lazım.
Benim duygusal zekâm yüksek.
Daha zeki olmamı istemez misin?
- İlişkimizin özü bu değil mi? - Evet.
- Biraz erken değil mi? - Zamanı ben belirlemiyorum.
Güzel olmuş.
- Öyle mi? - Belli olmuyor.
Evet, güzel yaptı. Biraz gri bıraktı.
- Genelde fazla siyah yaparlar. - Sence...
Hayır, tam kararında.
- Bence yakında tamamen griye dönmelisin. - Evet ama daha erken.
Peki, gidip Moses ve Rio'yla buluşacağım.
Seni seviyorum.
Bu akşam yemek yemeyecek miyiz? Mario tamale yapacak.
Öyle mi konuşmuştuk?
Pekâlâ.
Git. Arkadaşlarınla takıl. Başka zaman yeriz.
Öbür film bitti. Louis Kardeşler filmi başlayacak.
Stüdyoda çekilecek. Yazın buralarda olacağım.
Rio, Moses ve arkadaşlarla Avrupa'ya gideceğim. Söylemiştim.
- Temmuzda değil miydi? - Hayır, hep hazirandaydı.
Cumartesi Paris'e gidiyorum, oradan Toskana'ya geçeceğiz.
Cumartesi mi? Yani, o zaman...
Cumartesi. Ama bu çok erken.
İki hafta boşum. Birlikte vakit geçiremeyeceğiz.
- Son yazın bu. - O yüzden arkadaşlarımı göreceğim.
Sensiz burada çok yalnızlık çekerim.
- Hayır. Sen hiç yalnız kalmazsın. - Nasıl ya? Bence hep yalnızım.
Sağ ol Silvano.
Pekâlâ.
Ben de gelsem?
Paris'te çok güzel bir caz festivaline gidiyoruz.
Bir sürü insan olacak, gelemezsin.
Sonra birinci sınıfı olmayan Pienza trenine bineceğiz, o da olmaz.
Ayrıca çadırda kalacağız. Yani, boş versene.
- Çadırda büyüdüm sayılır. - O eskidendi.
- Kas hafızası duruyordur. - Peki, oldu. Gitmem gerek.
- Selam Ronnie. - Daisy.
Vivienne'la tenis paylaşımlarınız çok şeker.
- Finallere kaldık. Çok heyecanlıyız. - Sana arkadaş geldi baba.
Tamale yer misin?
Peter Schneider ölmüş.
- Siktir, onu aramam gerek. - Hayır, yeni öğrendim ve buraya geldim.
Ölmüş.
Gerçekten mi?
Başın sağ olsun.
Onu çok sevdiğini biliyorum.
Mesajı hâlâ telefonumda.
- Onu en son ne zaman gördün? - Bilmem. Sanırım altı ay önce.
Canım, sana sandviç yapayım.
İyi ki görüştük Peter. Seni özlemiştim.
Bıçaklar nerede?
- Kesme tahtasının oradaki mıknatısta. - Tamam.
Üzgünüm Barbara. Temizlemiştin, yine batırdık.
Sorun değil Jay.
Biliyor musun...
Son günlerde sanki hayatım gerçekmiş gibi gelmiyor.
Belki de şöyle demek daha doğru, sanki hayatım gerçek değil.
El modeliyle ayrıldığını duydum.
Ayrılıklar ölüm gibidir, değil mi?
- Mayonez? - Buzdolabında, rafta.
Tamam.
Kızlar nasıl?
Daisy bu bahar mezun olacak
ve sonra Johns Hopkins'te biyokimya okuyacak, inanabiliyor musun?
- Çok zeki bir kız. - Sonra...
Jess, San Diego'da.
Şey, o konuda ne yapacağımı bilmiyorum.
Çözersin sen.
- Zeytinyağı var mı? - Evet, şurada.
Sık sık Cranberry Sokağı'nı düşünüyorum.
Çekerken ne çok eğlenmiştik, değil mi?
Durmadan gülüyorduk.
35'inci yıl dönümünün yaklaştığını biliyor musun?
Jess ertesi yıl doğmuştu. Oradan biliyorum.
- Tüm anılarım filmlerden. - Filmler de bizim için öyle.
- Zaman dilimleri. - Zaman dilimleri.
- Turşun var mı? - Kilerde.
Sanırım.
Evet, buradaymış.
- Tarihini kontrol et. - Turşu bozulmaz tatlım.
Kesinlikle bozulur.
Gayet iyi.
- 35 yıl. Bu mümkün mü? - Her şey mümkün evlat.
Çok özel bir projeydi.
Havaya girdim. Hepsi öyle olur sandım.
- Olmadı. - Çok azı öyle olur.
Bizi düşünmen hoşuma gitti.
Birlikte çekmemizi istediğim bir film var.
Sana bahsettiğim fahişe filmi.
- Öyle mi? - Evet.
Şu anda bir film çeviriyorum, hemen ardından bir tane daha var.
Şu çocuklar var ya, Louis Kardeşler. Senin büyük hayranların.
Filmlerine ısınamadım. MTV kurgusu var.
- Müsaitlik durumumu bilemiyorum. - Bekleyebilirim.
Dediğim gibi, proje benlik değil.
Asistanım Shelley ile elden geçirdik. O salağın galasında tanışmıştınız.
Modernleştirdik. Cep telefonları var.
Keşfetmek istediğim bir alan değil.
- Daphne'ye eş rolü teklif edeceğim. - O emekliye ayrıldı.
Künyeye adın girsin yeter.
- Avukatım büyük bir isim istiyor. - Bunu kabul edemem.
Dürüst olacağım evlat.
Paraya ihtiyacım var.
- Para veririm. - Ama bir film daha çekmeliyim.
İki tane çekmek istiyorum. Hemen arka arkaya.
Sevgili Truffaut ne demiş? "Bazen nicelik etkileyicidir."
- Sanat kişiseldir üstat. Biliyorsun. - Anlıyorum.
Ama adını kullandırsan yeter.
Olmaz.
Üzgünüm.
Leziz olmuş.
Turşu bozulmaz.
Babam hiç yanımda olmadı.
70'lerde ve 80'lerde sürekli film setlerindeydi.
Çaptan düşmeye başladığında...
Sizlerin Hollywood'da "fiyasko" veya "çöp" tabir ettiğiniz
birkaç film yapmıştı...
Kusura bakmayın, sektörden değilim. Jargonu bilmiyorum.
Şimdi Z kuşağı tarafından kült sayılan dönemin "gişe faciaları".
Üçüncü iflasının ardından sektör ona sırt çevirdikten sonra
Bel Air'deki biricik köşkü Casa del Oro'yu satmak zorunda kalıp
Encino'daki tek odalı eve taşınınca
bir sonraki filmin hayalini kurarak sürekli kaynak bulmaya uğraştı.
Ölüm döşeğinde bana dönüp şöyle dedi,
"Filmi nasıl biteceğini buldum.
Sevgi galip gelecek."
Beni hatırlamadın sanırım.
- Tabii ki hatırladım. - Hayır.
- Hatırladım. - Nereden tanışıyoruz?
At sırtında yönettiği tek filmde oynadım.
Sizi seviyorum. Jay'i kurtarmam gerek.
Sence ne kadar sürer...
- 15.00'te plaj temizliğim var. - Yetişirsin.
- Gecikirsem sayılmıyor. - Arabayı al.
Beklendiği gibi en kötü filmiydi.
- Kim olduğumu bilmiyorsun. - Biliyorum. Evet.
Sana inanmıyorum.
Geldiğin için sağ ol Jay.
Başın sağ olsun Nathan.
Babam hep seni bulduğu için ne kadar şanslı olduğunu söylerdi.
- Hayatımı değiştirdi. - O da senin için aynı şeyi diyordu.
Bir fularını sana vermek istedi.
İyi ki gelmişiz. Her şeyi daha gerçek kılıyor.
- Hiçbiri gerçek gelmiyor. - Biliyorum.
Ölüm daima şaşırtır, özellikle Los Angeles'ta.
- Fular hoşuma gitti. - İster misin?
Sağ ol.
- Keşke film teklifini kabul etseydim. - İyi biri olduğun için üzülüyorsun.
İsmimi vermem yeterliydi. Sadece bunu istemişti.
- Jay? - Selam dostum.
- Tim? - Evet.
Timothy. Selam.
- Merak etme, seni takip etmiyorum. - Hayır, bu...
- Demin şeydeydik... - Evet.
- Büyük adamdı. - Evet, üzücü. Çok özel biriydi.
Sürekli meşgulüz ve insanlar ölüyor.
Ron, bu Timothy, eski ev arkadaşım. Birlikte oyunculuk okuduk.
- Eski kankam. - Kanka!
Evet, Tim. Memnun oldum.
Ben Ron Sukenick, Jay'in menajeri ve arkadaşı.
- Senden bahsettim. - Adın çok geçti.
Öyle mi? Gerçekten mi? Umarım iyi şeyler söylemiştir.
Çünkü geçmişte epey serserilik yaptık.
Evet.
- Görüşmeyeli nasılsın? - İyiyim. Keyfime bakıyorum.
Sen nasılsın? Gerçi aptalca bir soru. Harikasın.
Fena değilim. İdare ediyorum.
Seni görmek güzel.
- Seni de. - Evet.
Vay be.
Peki o zaman...
- Görüşürüz. Oldu. - Tanıştığımıza sevindim.
Takip etmiyorum. Arabam şurada.
- Bir ara kahve filan mı içsek? - Harika olur.
Peki sana nasıl...
Ofisini filan mı arayayım?
- Beni ara. - Mesajı iletir...
- Buyur. - Peki. Tamam. Süper.
Sana uymazsa sakın mecbur hissetme.
Aslında şu anda müsaitim.
Ne güzel. Şey...
Deniz kenarında Chez Jay var ya?
- Evet, olur. Orada buluşuruz. - Kanka!
- Takip edeyim mi? - Sen eve git Silvano.
- Güvenilir mi? - Eski bir dost. Yıllardır görüşmedik.
- Orada insanlar olacak. - Alışkınım. Yarın görüşürüz.
Hayır. Unuttun mu? Vivi'yle tenis finallerimiz var.
- Doğru. Bol şans. - Fazla içme.
- Tamam. - Çünkü duygusal bir gün.
Biradan şaşma.
Gurum diyor ki biri ölürken spiritüel âleme yaklaştığı için...
Sağ ol. Ölümden daha az korkarmış.
Bir gurun var dostum. Çok iyi.
Ölüm daha soyut hâle gelirmiş ve...
Elbette güç ve başarı tamamen gerçekdışı olurmuş
çünkü anlamlarını yitirirlermiş ama Peter'ın dediği gibi geriye sadece...
...sevgi kalırmış.
- Çok güzeldi. - Bence de.
Tamam, soruyorum.
- Fotoğraf çektirebilir miyiz? - Tabii.
- Sağ olun. - Hadi bakalım.
- Oldu mu? - Evet.
Gurunun numarasını alayım.
Evet, adam efsane. Mesajla ulaşabilirsin.
Buraya bayılıyorum.
Okul günlerimizden beri gelmemiştim.
- Okuldan görüştüğün kimse var mı? - Yok. Senin?
Evet. Arada buluşuyoruz. Sanırım hâlâ çalışan tek kişi sensin.
Cindy bir sürü seslendirme yapıyor.
Ama hepimiz seni örnek alıyorduk.
- Yok canım. - Öyle.
En iyimiz sendin. Metot oyuncusuydun. Ben değildim.
- Sen de metottun. - Ben hafif metottum.
Elinden her şey geliyordu. Hayranlıkla izliyordum.
Şu menüyü okumanı izleyebilirdim.
Hadi yap. Oku. Menüyü oku. Hadi.
Tamam, peki. Hiç duygu katmadan ama.
Trüflü parmesanlı patates,
balzamikli, ballı soslu ve pastırmalı Brüksel lahanası, 12 dolar.
Göbek marul, karides kokteyli, limonlu, aioli soslu kalamar, 15 dolar.
Hey!
Şimdi duygusallık kat.
Bilemiyorum. İş değiştirdim. Çocuk terapistiyim.
Yap şunu.
Jay Kelly bakışı.
Ve oyun!
Tamam. Peki.
Larry olsa ne derdi?
Tamam.
Bana çok şey ifade eden bir şeyi hatırladım.
Onu görebiliyorum.
Onu duyabiliyorum. Onunla konuşabilirim.
Trüflü parmesanlı patates.
Balzamikli, ballı soslu ve pastırmalı Brüksel lahanası, 12 dolar.
Göbek marul, karides kokteyli.
Limonlu, aioli soslu kalamar, 15 dolar.
Metot oyunculuğu bu işte.
Olağanüstü. İnanmıyorum.
Yok, benim sorunum hırslı olmamamdı.
Bu sektör çok zor. Kimseye tavsiye etmem.
- Ben de bırakmayı düşünüp duruyorum. - Hayır, yapma. Sen başarılısın Jay Kelly.
Ben iki kötü seçim yaptım.
- Öyle mi? - Evet.
90210'da oynamayı reddettim. Louisville'de Hamlet oynuyordum.
Güzelmiş. Oynadığım son tiyatro oyunu...
Lisedeydi. Öbür kötü seçimin neydi?
O seçmeye gelmene izin verdim.
Ama oğullarımı her gün okul kapısının önünde bekleyebildim.
Bence bu da bir şey.
Kesinlikle öyle. Hatta her şey demek. Her şey.
Bu arada üzgünüm. Boşanmalarını okudum.
Çocukların da artık koca kız olmuştur.
Daisy sonbaharda okula başlıyor. Neyse ki oyunculukla zerre ilgilenmiyor.
Ama kafayı yemek üzereyim...
Gideceğini düşününce fırsatı kaçırmışım gibi geliyor.
Bak. Ebeveynliğin trajedisi de bu.
Artık bize ihtiyaçları kalmadığında başarılıyız demektir.
- Bu çok üzücü. - Deme öyle.
Kendin adına hayatta doğru seçimler yaptın.
Film çeviriyorsun. Dünya senden bunu istiyor.
Benim dünyam çok daha küçük.
Köpekleri parka götürüyorum. Ailemle ve hastalarımlayım.
Seni gördüğüme sevindim Tim.
Geçmişten bahsetmek iyi geldi.
Seninle ve şeyle görüşmek güzeldi.
O adamla. Eski hâlimle.
Öyle mi diyorsun?
Evet, öyle.
Bence bir daha onunla görüşme.
Ne?
Dürüst olacağım. Sana katlanamıyorum.
Sen hayatımı çaldın.
Senden hiçbir şey çalmadım.
Ciddi misin? İşimi çaldın. Kız arkadaşımı çaldın.
23 yaşında bunlardan başka bir şeyim yoktu.
Elime her dergi alışımda
Jay Kelly ve muhteşem çıkış hikâyesini okumak zorunda kalıyorum.
Dostunu Peter Schneider'ın filminin seçmelerine götürdüğünü
ve rolü kendisinin kaptığını, düşünsene.
Ama rolünü çaldığın o dostu kimse merak etmiyor.
- Peter'ı seni oynatmaya ikna ettim. - Şişirilmiş bir figürandım.
- Tek repliğim vardı. - Gitmeliyim.
- Ne mal olduğun duyulsa... - Erken kalkacağım.
- Hesabı ben öderim. - Ödedim bile.
- Şunu imzalar mısınız? - Tabii, pardon.
Merak etme. Kimseye anlatmam.
Ben öyle biri değilim.
Nasıl biri olduğunu pek bilmediğimi anladım.
Benim için önemli değilsin.
Kitleler için önemlisin belki ama benim için değilsin.
Böyle düşünmen üzücü. Sana hep yakınlık hissettim.
Kızın da bu konuda benimle aynı fikirde.
Daisy mi?
Jessica. Facebook'ta arkadaşız. San Diego'daki terapisti ona ben önerdim.
Herif şarlatan. Jessica'yla konuşma.
- Arkadaşlarımı sen seçemezsin. - Seçmem zaten.
Senin için sığ diyor.
Belki haklıdır.
İçinde biri var mı?
Belki de sen
aslında yoksundur.
Aracım geldi. Bu kadar yeter.
Hep sana vurmayı hayal ettim.
Bunu yıllar önce yapmalıydım.
Hadi.
Hadisene.
O rolü sana zaten vermezlerdi. Asla.
Sen başarırsın yavrum.
Biliyorum. Yine içimi o duygu sardı.
- Sorun değil. Şimdi onunla vedalaş. - Deniyorum.
Pardon Liz, Ron seni sonra arayabilir mi? Vivienne servis atıyor.
- Dışarıda. - Biliyorum.
- Sadece söylüyorum. - Michelle, sorun ses tonun.
- Sonra seni arar. - Pardon baba.
- Annemi duyunca dikkatim dağıldı. - Benim de. Normal. Maçta konuşamazsın.
- Üzgünüm. Liz acil olduğunu söyledi. - Hayaletleri bilir misin baba?
Vivienne servisi tekrar kullanacak çünkü dikkati dağıldı.
- Baba, istemiyorum. - Ron.
Bu kural nereden?
Gordon, Fransa Açık'ta değiliz. Bırak atsın.
Vivienne'a servis hakkı verirsem Michelle'e de vermem gerekir.
Ben de servis kullanayım. Keşmekeş olsun.
- Başka servis istemem. - Başka sayılmaz çünkü o baştan yanlıştı.
- Evet? - Niye açmıyorsun?
- Servis kullanıyoruz. - Gelmen lazım Ron.
- Baba. - Şimdi gelemem. Maç yapıyoruz.
- Sorun Jay. - Jay turnuvadan haberdar.
Baba.
- Jay haftaya başlayacak filmden ayrılıyor. - Louis Kardeşler'inki mi?
- Baba. - David, ağzını tellere dayama.
Tadını seviyorum.
Ayrıldığı filan yok. Her proje bitiminde bunu yapar.
İnan bana Ron. Durum fena. Hem de çok fena.
Ron.
- Hadi artık. - İşten arıyorlar.
Baba.
Tamam, geliyorum.
- Hayaletleri bilir misin baba? - Evet David.
Hayaletler, Dünya'ya geri dönen ölü insanların ruhlarıdır.
- Yarım kalmış işleri vardır. - Servis bizde.
Plan değişti. Maçı ertelememiz gerekiyor.
- Ertelemek mi? - Olmaz Ron.
İşim çıktı. Gitmeliyim.
- Nereye? - Jay'e.
Ertelersen hükmen yenilirsin.
- Kim demiş Gordon? - Turnuva kuralları.
- Ya yağmur yağsaydı? - Yağmıyor Ron.
- Yağmıyor baba. - Ron.
Kendimi iyi hissediyorum. Kazanabiliriz.
Biliyorum. Gitmem gerek.
Seni bekliyorlar.
Şükürler olsun.
- Dün ne oldu? - Hiç.
Peter'ın cenazesine gittik. Eski bir dostuna rastladı.
- İçmeye gittiler. - Bir şey olmuş.
- Filmi bırakırsa sözleşme ihlali olur. - Quesadilla yok mu?
Yapabilirim.
- Jay nerede? - Yatak odasında.
Valiz topluyor.
- Ne için? - Bilmiyorum.
- Filmi bırakırsa mali bedeli ağır olur. - İtibarı da zedelenir.
- Gişesi eskisi gibi değil. - Kimseninki değil.
- Artık 25 yaşında değil. - 55 de değil.
- Stüdyo arıyor. - Yakınmanız bitti mi?
İhlal filan yok. Jay filmde yer alacak.
- Öyle demiyor ama. - Ben hallederim.
Gözünün neden morardığını da öğren.
Gözü mü morarmış?
Jay?
- Selam kardeşim. - Selam yavrum.
- Bu valizler ne? - Maçtan mı geliyorsun? Nasıl geçti?
- Öndeydik, son servis bizdeydi. - Çok fazla film çeviriyorum.
- Boş ver. Valizler ne iş? - Sence de çok mu?
Bence tam kararında.
- Çok mu film çeviriyorum? - Çok çalışıyorsun.
Barbara doğruyu söylüyor.
- Dün akşam ne oldu? - Bolca iç çamaşırı koymak lazım.
- O morluk ne? - Uçakta anlatırım.
- Ne uçağı? - Ayarladığım uçak. Bir saate çıkıyoruz.
- Nereye? - Meg, nereye?
- Fransa'ya. - Fransa'ya.
Fransa'ya mı?
Daisy'nin arkadaşı Rio'nun annesi,
Rio onun kartlarını kullandığı için harcamaları görüyormuş.
Hiç şaşırmadım.
Daisy'ler şu anda Paris'te,
caz festivalinden sonra İtalya'ya geçecekler.
Evet. Çocuklar ve bilgisayarları. Fransa.
- Pazartesi günü provamız var. - Paris'teysek olamaz.
Louis Kardeşler de gelecek. Marvin ve Yusuf.
Kafanı boşaltmak için birkaç gün lazımsa stüdyoyu arayıp...
Onlara Daisy ve arkadaşlarıyla Paris'te caz festivaline gittiğimi
ve oradan trenle İtalya'ya geçeceğimizi söyle.
Ve arkadaşının annesinin kredi kartıyla onu takip ediyorsun.
O temelli gitmeden önce onunla son kez vakit geçirmek istiyorum.
Eminim ki Daisy, maiyetinle birlikte Avrupa'da onu takip etmeni istemeyecektir.
Ben Dior'un reklam yüzüyüm, Paris'te olmam kadar doğal bir şey yok.
- Sonra da Toskana'da onur ödülü alacağım. - Ödülü reddetmiştim.
- Sen dedin. Onlara "asla" dedim. - Arayıp kabul et.
Bak, birkaç gün kafanı dinle, biraz sahili turla,
Post Ranch'te beğendiğin o pinot'dan söyle.
Havluları hatırlıyor musun?
Anlam verememiştik.
- Provayı salı gününe erteleteyim mi? - Dinle. Gelmek istemezsen yalnız giderim.
Avrupa'da tek başına dolaşman
Serengeti'de bir ceylanın yalnız gezmesi gibi.
Ama ceylan yerine cocker spaniel cinsi köpek düşün.
Bu cocker spaniel şansını deneyecek.
Daisy'ler bugün Louvre'u, Café de Flore'u, bitpazarını gezmiş.
- Bir gençlik hostelinde kalıyorlar. - Bana bunlarla gel.
- Caz festivalinde ona sürpriz yapabiliriz. - Mükemmel.
Onur ödülünü nasıl başkasına verirler?
Anlatayım, Jay ödülü reddettiğinde onlara Ben Alcock'ı ayarladım.
Jay'in ödülünü başka müşterine mi verdin?
İllaki biri alacaktı ve Ben de biraz prestij kazanmış olur.
- Ha siktir ya. Jay'in haberi var mı? - Antonio'yla konuştum. İki tören olacak.
Ama şu anda tek bir ödül var.
Şu curcuna yüzünden üç basın turu, Vanity Fair kapak çekimi
ve Justin'in beyzbol zımbırtısını kaçırıyorum.
Biliyorum ama Jay bu.
- Gözü niye morarmış Ron? - Ona geleceğiz.
Bu yüzden seninle evlenemezdim.
- Sadık olduğum için mi? - Hayır. Göz yumduğun için.
Paris yolcusuyuz
Şimdi de piyano çalışını dinlemek zorundayız.
Uçakla Paris'e gidiyoruz
Söyle Ronnie!
Nice maceralar yaşayacağız
Orada...
- Sözleri bilmiyorum. - Yapma be Ronnie.
Justin'i B takımına almışlar. Çok üzücü.
Nereye koşacağını bilmiyor. Çok üzücü. Bakın.
Beyzbolda çok beceriksiz.
- Yarım mı alsam, tam mı? - Kullanım dozu ne?
- Gözlüğünü mü unuttun? - Alelacele çıktım.
David'e veda edemem yoksa krize giriyor.
Terapist yine de veda etmem gerektiğini söyledi.
Boş ver. Beş yaşında.
- Bastırıyorlar. - Beş yaşında ama vedalaşmalıydım.
Tam doz al. Yoksa gerilip beni de uyandırırsın.
Podcast'te bir adam bizim daima her yaşta olduğumuzu söyledi.
- Gerçek anlamda mı? - Onu bilmiyorum.
Tam doz alayım.
Mesela 10 yaşındaysam aynı zamanda 30 ve 80 yaşındayım.
Tersi de geçerli.
Gözün neden mor yavrum?
- Fransa'da anlatırım. - Şu anda bilmem gerekmiyor yani.
- Kovalıyor musun, kaçıyor musun? - Evet.
Mesela kreşi hatırlarken şu anki yaşımda mıyım?
Kendini nasıl hatırladığını bilemem.
Ünlü olmak nasıl mı?
Bana hiçbir şey hissettirmiyor.
Şöhretten, başarıdan, tozpembe hayattan ve mutluluktan bahsediyorsun.
Beni krallara benzetiyorsun.
Ama sözlerin, ağza çalınan bir parmak bal gibi kayboluyor...
Jay, bir durabilir misin?
Az önce neler hissettin?
Kibirli, başarılı olduğumu hissettim.
- Yıldız olduğumu. - Yıldız mı olmak istiyorsun?
Yani, evet. Tabii.
- Devam et. Başka? - Bir kıza patronluk taslamak keyifliydi.
Bir kral gibi.
Sence krallara yaraşır bir şey mi bu?
Bana gösteriş gibi geldi.
Kaç yaşındasın Jay?
23.
Devrim öncesi Rusya'sında ünlü bir yazarı oynamaya çalışman
benim ilgimi çekmiyor.
Kentucky'den yeni gelmiş akşamdan kalma genci göster.
Sınıftaki kızlara hava atmaya çalışan genci.
- Yani kendim mi olayım? - Kendin olmak ne kadar zor, biliyor musun?
Aktör olabilirsen işin yalan söylemek olacak.
İyi yalan söylersen daha samimi görünür, daha başarılı olursun.
İç muhasebe yapmayan bir genç için kafa karıştırıcı bir mesele bu.
Yıldız olmak istiyorsun. Birkaç yıldız tanıyorum.
O apayrı bir manyaklık seviyesi.
Şimdi iki kez oynayacaksın.
Sana verilen rolü ve sonra da kendini.
Bunu çok istemen şart.
- İstiyorum. - İstiyorum.
- Tim! - Evet?
- Sen denemek ister misin? - Olur.
Notu al, doğrusunu göster.
Ünlü olmak nasıl mı?
Bana hiçbir şey hissettirmiyor.
Şöhretten, başarıdan, tozpembe hayattan ve mutluluktan bahsediyorsun.
Beni krallara benzetiyorsun.
Ama sözlerin, ağza çalınan bir parmak bal gibi hızla kayboluyor.
Bence güzel sayılabilecek bir tarafı yok.
Hemen yazarlığa dönmeliyim.
Tim panik atak geçiriyor.
- Neden? - Peter Schneider'ın seçmelerine gireceğim.
- Müthiş bir şey bu. - Tim seçmeleri sevmez.
- Seçmelerde berbatım. - Ben daha hiç katılmadım.
- Yeteneği ölçmüyor. - Bir şeyi ölçüyor ama.
- Her zamanki gibi başaracaksın. - Sen de git Jay.
Sakinleştirici etkin var.
Sonra bara gel. Beleş içki var.
Geleceğiz.
"Ölmek isterdim. Kendi cenazemi düşlerdim."
Bence köyden gelmiş.
"Güzel kızların ağladığını."
Sonra gökyüzü ve yıldızlardan bahsediyor. Köylü olamayacak kadar şairane. Daha çok...
"Daha yatmadığım çok kız var. Mesela Dede Duffy."
Ne bileyim işte, "Hatta gelişebilirim" tarzı bir şey.
"Daha yapacak o kadar çok şey var ki kelime haznem saymaya yetmez."
- Bu daha iyi. Öyle demelisin. - Senaryolarını bozamam.
- Çok iyi geçecek. - Bu şeylerde acayip geriliyorum.
Şuna bak.
Bu bir işaret. Rolü kapacaksın, eminim.
Sağ ol dostum.
Yut, şans getirir.
- Ne? - Sadece köşesini.
- Onun gücünü em. - Kes şunu. Beni korkutuyorsun.
- Tim Galligan. - Evet.
Benimle okur musun?
- Olur. - Sağ ol.
Merhaba.
- Teşekkürler. - Sağ olun.
- Hangi rol? - Arkadaşımla okuyacağım.
Sakıncası yoksa.
- Tamam. - Sağ olun.
- Sana bir nüsha vereyim. - Teşekkürler.
- Buyur. - Sağ olun.
- Derdin ne Tilly? - Bir derdim yok.
Sahi mi? Suratın öyle demiyor.
Alnını boydan boya kateden çizgi belli ediyor.
Ölmek isterdim.
Kendi cenazemi düşlerdim.
Bütün güzel kızların ağladığını.
Ama artık ölmek istemiyorum.
Yeterince yaşamadım.
Daha önce ne şu ağaçları izledim ne de şu gökyüzünü.
- Ama artık... - Çok teşekkürler.
- Daha sahneyi bitirmedim. - Yeterli. Sağ ol.
Teşekkürler Timothy. Çok sağ ol. Gayet güzeldi.
Ben de okuyabilir miyim?
- Hayır, maalesef. Listede yoksan... - Olur canım, okuyabilirsin.
Sakıncası yoksa yani.
Şey, olur.
Derdin ne Tilly?
Bir derdim yok.
Sahi mi? Suratın öyle demiyor.
Alnını boydan boya kateden çizgi belli ediyor.
Ölmek isterdim.
Kendi cenazemi düşlerdim.
Bütün güzel kızların ağladığını.
Ama artık ölmek istemiyorum. Yeterince yaşamadım.
Daha yatmadığım çok kız var. Mesela Dede Duffy.
Hatta daha da gelişebilirim.
Daha yapacak o kadar çok şey var ki kelime haznem saymaya yetmez.
Henüz Archer'ın dışına çıkmadım bile. Gerçi Paris'i görmeme gerek yok.
Ya da Roma'yı veya kralların olduğu diğer yerleri.
Burada kral benim.
Bu toz bulutunun kralı benim. Coca-Cola'mın kralı benim.
Cranberry Sokağı'nın kralı benim.
Teşekkürler.
Bir sahne daha okuyabilir misin?
Çok isterim.
- Bu arada replikleri değiştirdim ama... - Hayır canım, beğendik.
Sahne bu...
Sağ olun.
Peki, tamam.
Hayır, yeterli. Sadece...
- Acıdı mı? - Hayır, sorun değil. Bir şey yok.
Hiç belli olmuyor.
Babam, "Uçaktan indiğinde seni ilk karşılayan kendinsindir" derdi.
- Karşılama görevlisi olmalı. - Paris'e son gelişimiz vardı ya?
Chanel defilesi savaşın anısına sessiz yapılmıştı.
Gucci çok gürültülüydü ama. Belki de barış içindi.
Çok teşekkür ederim Antonio.
- Jay için de ödül hazırlatıyorlar. - Süper.
- Paris'e vardık, yarın oraya geleceğiz. - Mesajlarım yeni düşüyor.
Rio'nun annesine göre Daisy sabah 10.00 trenine bilet almış.
- Caz işinden vazgeçtiler. - Sanırım.
O hâlde direkt trene gidelim.
Plan değişti! İtalya trenine yetişeceğiz.
- Tren mi? - Dur.
Yanımızda resmen bir uçak var.
- O zaman niye Paris'e uçtuk? - Geliyoruz ama trenle.
Tüh ya. Bir iş ayarlamıştım. Emmanuel Macron'un saçını kesecektim.
- İptal edebilir misin? - İlk başkan tıraşım.
Tanrım. Yani evet...
- 10.00'da. - 10.00 trenine biniyoruz.
Dalga mı geçiyorsun? Jay Kelly'yi trene bindiremem.
Haklısın Antonio. En romantik seyahat şekli.
Makam aracı filan göndermeleri gerekiyordu.
Şu mührü olan araçlardan, sanki...
Kilise sistemini destekleyen bir ateistim.
Tanrı hariç her yönünü onaylıyorum.
Ama Tanrı olmasaydı hayat saçma olurdu.
Kesinlikle öyle.
HOLLANDA
Ha siktir. Jay Kelly mi o?
Sağ olun, pekâlâ.
Bir tane imzalarsa arkası gelmez. Trene bindir.
- Ödül alacaksın. Merak etme. - Alamama ihtimalim mi vardı?
İşim sorunları sana fark ettirmeden çözmek.
O zaman niye söylüyorsun?
Çünkü geç dönüş yaptığımız için ödülü Ben Alcock'a verdiler.
Ben'e ödülümü mü verdin?
- Hayır demiştin! - Sonra evet dedim.
Bunu Ben'e söylemem. Aramızda kalsın ama ilk tercih sensin.
Assolist sensin. Biliyorsun yavrum.
- Şu anda kafamı çok karıştırdın. - Bu yüzden fırça yediğime inanamıyorum.
Daisy! Hey!
Değilmiş.
Hayır. Ce n'est pas Jay Kelly.
Excusez moi!
Koltuk 48. Birinci sınıf gibi gelmedi bana.
Değil zaten.
- Jay Kelly koltuk 48'e mi oturacak? - Sana sormalı. Birinci sınıf bileti yoktu.
Belki birinci sınıf yoktur. Her şey Fransızca.
Sinema oyuncusu Jay Kelly bizimle. Özel alanınız var mı?
Paskalya'dan 50 gün sonra. Fransızlar için büyük bayram.
Kime kızacağımı bilmiyorum ama sana çok kızgınım Ron.
- Bana kız Liz. Tren benim fikrimdi. - Sorun da bu. Sana kızmaya hakkım yok.
Claire'a göre, Rio 45 dakika önce
Gare de Lyon'daki Starbucks'ta chai latte içmiş.
- Gara kahve içmeye gitmezsin. - Tuhaf olurdu.
Jay Kelly.
- Para sıkıntısı mı çekiyor acaba? - Rol hazırlığı yapıyor.
Pardon, bağır biraz. Fransa'da bayramda trene bindim...
- Pazartesi sabahı orada olacak. - Ne bileyim, Fête Nationale adı.
O zaman provayı çekimlerin ilk gününe aldır.
Ne? Son kısmı tekrarlasana.
Duyuyor musun? Paskalya'dan 50 gün sonrası, kusura bakma.
Tekrarla. Doğru anlayayım.
Burada resmen dört boyutlu satranç oynuyoruz.
- Şaka mı bu? - Jay öyle demiyor, biliyorum.
Ben diyorum. Onu getireceğim.
Kötü haber.
- Dur. Sakin bir yere... - Seni arayacağım.
Bağla onu.
Bizimle aynı trende olduğuna inanamıyorum.
- Sen gerçek misin? - Sanırım. Evet.
- Bizimle aynı tuvaleti mi kullanacaksın? - Kapağı indirmeyi unutmamaya çalışırım.
Bizden biri.
- Dört dörtlük adam. - Fazlasıyla.
Çapkın karakterleri oynamıyormuş.
- Kusura bakma, çok kalabalık. Bayrammış. - 20 yıldır trene binmemiştim.
- Hatta belki 30. - Metro.
Metroya da uzun süredir binmedim.
- Kozak filmi. - Doğru, kovalamaca sahnesi.
Stüdyodaydı ama boyutlar gerçekçiydi.
Toskana Sanat Festivali'nde onur ödülü alacakmışsınız.
Daha genç değil misiniz?
Çok naziksiniz, kaç film daha çekerim, bilmem.
- En az bir tane daha. - Onur ödülü isterdim.
Yazılımcılara onur ödülü verilmez Clive. Hiçbir yerde.
Herhâlde süslenip eşi dostu davet edersiniz.
Ben olsam öyle yapardım, neyse...
O haklı. Bu senin kariyerin. Hakkını verelim.
Çocuklarını, babanı çağır.
- Babamı mı? - Biliyorum ama neden olmasın?
Çocuklarım olur. Babamı bilemiyorum.
O senin baban. Sonsuza dek yaşamayacak.
Peki. Olur ama onu sen ara.
- İsterse uçak gönderebiliriz. - Tamamdır.
Vay canına...
Size bakınca hayatım gözümün önünden geçiyor.
Stüdyodan Rich'le konuştum.
- Provayı ayarlayacak. - Alan aradı.
Jay bir bar kavgasına karışmış. Bir çocuk terapistinin burnunu kırmış.
- Neyi kırmış? - Bilgin var mıydı? Anlattı mı?
- Hayır. - Ünlü olmak güzel mi?
Hayatınız tozpembedir. Çok mutlusunuzdur.
Bence ünlü olmak berbat. Herkes bakıyor, senden bahsediyor.
- Deli olmak gibi, değil mi? - Evet.
Yolculukta artısı yok. Adam halkın arasında.
Siz neler yapıyorsunuz? Nereye gidiyorsunuz?
Milano.
- Tarım ekipmanı. - Babamın işi.
- Pisa'ya gidiyorum. İtfaiyeciyim. - İtfaiyeciyi oynadım.
- Roma. Vatikan'da çalışıyoruz. - Floransa!
Kızımı göreceğim.
- Neler olduğunu açıkla. - Aklımdakiler yeni şekilleniyor Liz.
Kız kıza geziyoruz. Yatıp kalkacağız!
- Matematik hocasıyız. - Düğün var.
Yaşam koçu. Ben de düğüne.
- Paris'e son gelişimizi hatırlasana. - O konuyu açmayalım.
Çünkü hiç açmadık...
Konuyu yani.
20 yıl önce seni Eyfel Kulesi'nde bırakıp gittim.
19 yıl önce. Bunu konuşmak istemiyorum.
- Sizi araştırdım. 60 yaşındasınız. - Evet.
Yaşlanamazsınız. Siz yaşlanırsanız ben de yaşlanırım.
- Sen durursan ben de dururum. - Anlaştık.
- Fıstık ister misiniz? - Elbette!
"Sadece kendini oynuyor" diyenlere cevabınız ne?
Kendini oynamak ne kadar zor, biliyor musun? Dene istersen.
Cumartesi günü Toskana'da yaşam boyu onur ödülü alacağım.
Hepinizi davet ediyorum. Hepinizi. Evet!
Basın danışmanım Liz'le konuşun.
- Saat kaçta Jay? - Affedersin.
Pişmanlığınız var mı?
- Adın ne? - Phoebe.
Çetin cevizsin Phoebe.
Toskana'da görüşürüz!
Arrivederci!
Herkes çok tatlı. İnsanlar ne kadar iyi.
Bu arada yediğim en iyi fıstık. Bir tane al.
Güzelmiş. Avrupa yer fıstığı.
Alerjin var diye sana vermiyorum.
Doğru. Boğazım kapanır ve ölürüm.
İnsanları görmeden onları nasıl oynayabilirim?
- Onlara dokunmadan. - İnsanlara dokunma.
Yavrum, hani bana bazen "Bilmem gerekmiyorsa söyleme" dersin ya?
Bu seferki farklı...
Bar kavgasında çocuk terapisti dövdüğünü niye anlatmadın?
- Şeyi düşünmedim... - Dava edeceğini mi? Ediyor.
- Dürüst olmak zor ama... - Anlat yoksa işimizi yapamayız.
- ...seni sevenler için daha zor. - O ne demek?
- Onu seviyoruz. - Sen seviyorsun. Ben çalışanıyım.
Sana bayılıyorum
ama basın bunu öğrendiğinde karşılık verebilmemiz lazım.
- Önce o mu vurdu? Gözün öyle mi morardı? - Öyle mi oldu?
Çünkü "Jay Kelly kendini sapığından korudu",
"Jay Kelly savunmasız çocuk terapistini dövdü"den daha iyi.
- Öyle bir şey olmadı. - Nereden bileceğiz?
Kariyerim bittiyse bitsin. Güzel bir serüvendi.
- Öyle deme. Kastın o değil. - Burnunu kırmışsın.
Alan'a ilettikleri iddia şu.
"Ameliyat gerektiren çoklu kırıklar, koku almada kalıcı kayıp..."
Hayatını çalmışım.
"...ve oluşabilecek deformasyon 100 milyon dolarlık tazminat doğurabilir."
Jay Kelly.
Jay Kelly. Jay.
Jay Kelly.
Jay.
Kelly.
Hadi! Çabuk! Kaçıracağız!
- Acele edin! - Daisy, geliyorum.
Jay Kelly.
Gary Cooper.
Cary Grant.
Jay Kelly.
Clark Gable.
Jay Kelly.
Robert De Niro.
Jay Kelly.
Güle güle tatlım. Güle güle annesi. İyi hafta sonları.
Arabayla tek başına ta buraya geldiğine inanamıyorum.
Seni ortamında görmek istedim.
Neredeyse bir yıldır San Diego'dayım.
Son filmim uzun sürdü, sonra Yunanistan'da votka reklamı çektim.
- Bir hafta sonu bile şanstır. - Çok meşgulsün.
Kamyonete atladım ve ta buraya kadar sürdüm.
Peki, acaba sen...
Bu durumda tek başına benzinciye gidebiliyor musun?
Evet, benzini kendim koyuyorum, sonra da kasketle gözlerimi kapatıyorum.
- Ya çişin gelirse? - Yol kenarı.
Hayır ya, baba.
Seni çocuklarla görmek güzeldi. Sana bayılıyorlar.
Hayatta ne yapmak istediğimi sonunda buldum.
Biraz uzun sürdü doğrusu. Oyunculuk beni mahvetti.
Özgüven sarsıyor. Nasıl becerdiğini bilmiyorum.
Özgüvenim yok.
Ama sen hep özgüvenliydin. Küçük bir kızken bile.
Arka bahçede kardeşinle yaptığın gösteriler...
"Kelly ve Kelly Şovu."
Hayır, "Kelly ve Kel-ly"ydi.
Senin adına çok mutluyum.
Kira veya başka konularda destek gerekirse...
Gerek yok baba.
Ama gelmene sevindim.
Gezelim mi?
- Haftaya Theo'nun doğum günü. - Yok, biliyorum.
Hatırlatmana gerek yok.
- Tabii, bunu yapan elemanların var. - 24'ü olduğunu biliyorum.
Gerçek midilli boyunda bir midilli aldım ama içi doldurulmuş.
Ona bayılacak.
Nereye gidiyoruz?
Bir süredir bir terapiste gidiyorum ve hayatımın önemli bir parçası oldu.
Carter'dan ikimiz için randevu aldım.
Carter şey mi...
Acıktım. Durup bir şeyler yesek ve baş başa konuşsak olmaz mı?
İşte bu yüzden söylemedim.
İstemeyeceğini biliyordum.
Bu benim için çok önemli.
DÖNÜŞÜM SENİNLE BAŞLAR
Gözlük için kusura bakmayın. Bende retina bozukluğu var.
Parlak ışıklara karşı çok hassasım.
Ona gizem kattığını söylüyorum.
- Güneş gözlüğü asıl size gider. - Hava güneşliyse.
- Sörf yapar mısınız? - Birazcık. Pek beceremem.
Siz yapıyorsunuzdur.
Her gün yapardım, sonra uyluğum kırıldı.
- Sonra da psikoloji okudum. - Geçmiş olsun.
Ama herhâlde memnunsunuz.
- Her şerde bir hayır olayı. - Doğru.
İyi ki geldiniz.
Çok cesursunuz.
- Peki. - Jessie'yle epey yol katettik.
Ve Jessie size bir mektup yazdı.
10 yaşındaki hâlinden.
Okumamı istedi.
- Niye sen okumuyorsun? - Çünkü ağlamadan bitiremiyorum.
Carter'ın okumasına karar verdik.
Peki, siz nasıl uygun...
"Sevgili Jay.
- Beni terk ettiğinde..." - Terk etmedim. Annen işlemiş seni.
- Bitene kadar bekleyin. - Onu terk ettim. Seni değil.
- Ben de onunlaydım. - Orada olmamam baban olmadığımı göstermez.
Jessie bana kendi babanızla ilişkinizden bahsetti.
Ben babam gibi değilim.
Babam asabi, kinci bir egomanyaktır.
Belki de ona benzememe konusundaki kararlılığınız
kendi babalığınızın önüne geçti.
Okumaya devam edin.
"Hep benimle olmak istediğini söylüyorsun
ama davranışların sözlerini yansıtmıyor.
En kötü günüm, bakıcımın
Daphne'yle oynadığın filmi kiraladığı gündü.
Hiç izlemediğime inanamamıştı.
Ve o filmde...
...muhteşem bir babaydın.
O çocuğa karşı çok şefkatliydin.
Daphne'ye karşı da.
Hiç durmadan ağladım.
Mutlu bir ailen vardı."
- Olmaz. Yapamam. - Bitirmedim.
- Mektubu dinlemeyecek misin? - Carter okursa hayır.
Bunu kendine mal edeceğini tahmin etmiştim.
- Carter demişti. - Carter içeride ağlıyor.
Asıl senin ağlamaman ilginç.
Seyirciyi ağlatmanın en iyi yolu ağlamamaktır.
Benimle vakit geçirmek istemediğini nereden mi anladım?
Benimle vakit geçirmemenden.
Kafeterya vagonunda.
Söylesene Ron. O önemsemiyorsa niye önemseyelim?
Liz, tabii ki önemsiyor. Sadece hislerini böyle yönetiyor.
"Çok iyi insanlar."
Tabii ki iyiler. Beyaz perdeden çıkıp gelmişsin.
- Herkesle böyle değiller. - Ben onları sevdim.
Nereye gittiği meçhul bir trenin ikinci sınıfında bebek bakıyoruz.
Adam dövmüş bir bebek.
- Onu 30 yıldır tanıyoruz. - Jay'i tanımıyoruz bence.
Kim bilir daha neler çıkacak? Kentucky'de ne hödüklükler yaptı?
Bu iş sarpa sarabilir.
Biz gençken farklıydı. Eğlenceliydi. Jay bebeğimizdi.
- Hepsini çözeceğiz. - 60 yaşında taşkınlık yakışık almaz.
Onu ödül törenine götüreceğiz. Sevgiyi hissedecek.
Sinir krizi geçiren ilk insan sanki.
- Unutma... - Hepimiz sinir krizi geçiriyoruz Ron.
- Üzümümüz var. - Muz?
Hem de her saniye.
Çok kaba bir davranıştı.
Neden Ron?
Evde hızla büyüyen gerçek çocuklarımız varken
neden bir bebeğin peşinden koşturalım?
Çünkü insan olmanın anlamını diğer insanlarla paylaşan
büyük bir sanatçıyı destekliyoruz.
Biz de insanız Ron.
- Belki daha bile fazla. - Konu biz değiliz.
Bizim sevgimiz koşullu değil. Onun ailesi, hayalî arkadaşları gibiyiz.
Gece karanlığında iz bırakmadan kayboluruz.
Belki havada süzülen zarif bir kartvizit...
Ne diyorsun be sen?
Ailesi değiliz. Arkadaşı da değiliz.
- Vivienne'ın 16'ncı yaş gününe geldi. - Daisy'nin mezuniyetine gittin mi?
Sanırım mekân küçüktü.
Davet edilmedin çünkü bu iş tek taraflı.
Kimse dile getirmiyor ama öyle.
O bizi, onu gördüğümüz gibi görmüyor.
Katılmıyorum.
Ne oldu?
Tamam. Babam Jay Kelly.
Şu aktör gibi mi?
Evet, o aktör gibi. Kendisi o aktör.
Sana söylüyorum çünkü tam karşımızda duruyor.
- Selam! - Selam.
Sanırım aynı trendeyiz.
Evet, ne acayip, değil mi?
- Tuhaf, baba. - Paris'e gitmem gerekiyordu.
Dior reklam kampanyası ve birkaç ufak iş vardı,
derken kendimi bu trende buldum...
Toskana'da onur ödülü alacağım. Selam Rio.
E...
Caz festivali nasıldı?
Gitmedik. Guillaume sadece füzyon çaldıklarını söyledi.
Bonjour. Guillaume.
- Guigui. - Guigui. Ben Jay. Merhaba.
Guillaume, Café de Flore'da garsonumuzdu. Kendisi şarkıcı ve yönetmen.
Hayır, değilim. Bu...
Karşınızda "yönetmenim" demek utanç verici.
- Yok, değil. - Hayır, değil.
Daisy, çağımızın birçok başarılı filminin kahramanının
baban olması nasıl bir his?
Evet Daisy, nasıl bir his?
Onu fazla iyi tanıyorum.
Jay Kelly bir sinema kahramanı.
Onu sevdim.
Sana ne diyecektim?
Sizi fazla rahatsız etmeyeyim.
Sadece hepinizi cumartesi günkü onur ödülü törenine davet etmek istedim.
Beşinize de bilet ayarlayabilirim.
Onur ödülleri ne zamandır umurunda?
Bilmem. Önemsiyorum sanırım. Babamı da çağırıyorum.
- Ailecek gideriz. - Dedemi mi çağırdın? Emin misin?
Gelmesini istiyorum. Jessica da davetli.
- Jessie mi? - Evet. Gerçi onun gelmesi zor.
- Sonuçta seninle aynı ülkedeyiz. - Aynı trende.
Bu konuda sana dönüş yapacağım. Programımız yoğun.
Tarihî bir at yarışına gidiyoruz.
Eğlenceli olacak.
Evet...
- Paris harika mıydı? - Olağanüstüydü.
Her şeyi anlat.
Kayalardan ormandaki göletlere atladık.
David Lynch'in tasarladığı acayip bir bara gittik, beyin yedim.
Delacroix'nın evine gittik.
Resimlerini biliyor musun? Muhteşemler.
Baba, dinliyor musun?
Seni dinliyorum. Dinlerken böyle görünüyorum.
- Paris'i sordun, anlatıyorum. - İki cümle geriden başla.
Çok dalgınsın. Yiyecek alacağım.
Yiyecek alma. Kal, hadi.
Özür dilerim. Tuhaf geliyor.
Harika tabii ama yine de...
Deneyimlerini dinlemek ve seni bu kadar bağımsız görmek tuhaf.
Özür dilerim. Peki, söyle...
- Beyin yemişsin. - Beyin yedim.
Opera binasının önünde tangocu gençlerle dans ettik.
Ve sanırım oyuncu olmak istiyorum.
Vay be.
Peki. Üniversiteden sonra hâlâ bunu yapmak istersen...
Galiba artık üniversite okumak istemiyorum.
Guigui, Sicilya'da film çekecek, bana rol teklif etti.
Anılar ve rüyalar hakkında ufak bir proje.
Üniversiteye gideceksin.
Çok çalıştın ve böyle müthiş bir fırsat benim karşıma hiç çıkmadı.
Senin yüzünden oyuncu olmayı aklımdan bile geçirmedim ama iyiyim.
Hep Jessie'yi yetenekli gördün.
Tanıdığım en zeki insanlardansın ama o hayat sana göre değil.
İkiyüzlülük bu. Hayatın oyunculuktu.
O yüzden zorluklarını, kaçırdıklarını,
insanı delirttiğini, yalnızlaştırdığını biliyorum.
Yalnız değilsin.
- Sağ ol Silvano. - Rica ederim.
Ödül törenini bir düşün.
At yarışında veya nerede olursan ol ayarlarım.
Araç, helikopter gönderirim.
Dedeni özel jet alacak. Sen söyle.
Bu treni nereden öğrendin baba?
Şeyden...
Ben...
Öğrendiğim yer...
Rio annesinin kredi kartını kullanıyor.
İnanmıyorum. İğrenç bir şey bu.
- Rio, annen seni karttan takip ediyormuş. - Siktir.
- Sürpriz yapmak istedim. - Avrupa'ya peşimden geldin.
Geldim çünkü öyle çekip giderek çocuk olmayı bırakamazsın.
- Seninle yeterince vakit geçirmedim. - Ekibin de gelmiş.
- Yapma, öyle biri değilim. - Öyle birisin.
"Helikopter" diyorsan öylesindir.
- Gelmeni kolaylaştırmaya çalışıyorum. - Helikopter ya da jet istemem.
Köhne bir trende, hostelde, çadırda olmak istiyorum.
Sensiz bir tatil geçirmek istiyorum baba.
Çok kötüsün anne. Rusya'dan betersin.
- Affet. - Asla affetmem.
- Hayır! Kartı iptal etme. - Çok memnun oldum.
Gitme. Sana ihtiyacı var. Benim de ihtiyacım var.
Jay'e özürlerimi ilet.
Köpeğim vida yutmuş. Özür mektubu yazdım.
Her zaman dediğimiz gibi, "Bir şeyden memnunsan onu yapma."
İşte her etkinliğin kıyafetleri. Renklere ayırdım.
Yapıyorum.
O gece kaçıp gittin.
Eyfel Kulesi'nde.
Yemeğe oturmuştuk. Telefonları kapatmak istemiştim.
"Her ihtimale karşı açık kalsın" dedin.
Ve tabii ki telefon geldi.
Jay, Fransız büyükelçisinin kızıyla fotoğraflanmıştı.
Birimiz gitmeliydik.
Masayı tutmak için kaldım.
Çok heyecanlıydım
çünkü ganaj'ın içine bir yüzük koymuştum.
Bu kısmı bilmiyordum.
Evet, çok romantik bir film gibiydi.
Ama sonu hiç de romantik bitmedi çünkü...
Geri dönmedin.
Jay'le birlikteydim.
Arayıp duruyordun.
Jay her zaman öncelikli olacak.
Hiçbir zaman baş başa vakit geçiremeyecektik.
Eyfel olayı için üzgünüm.
Sorun değil. Mutluyum.
Biliyorum.
Ben de.
Bir de özür dilerim.
Teşekkür ederim.
Kurtar kendini.
- Ne diyorlar? - Dandik klima bozulmuş.
İşte bu harika.
- Alo. - Vivienne'ın ayakları şişti.
- Hiç görmediğim kadar. - Bir saniye. Nasıl yani?
- Resitalden sonraki gibi mi? - Çok daha kötüsü Ron.
Jordan'ımı giyemedim. Mecburen Crocs giydim.
- Ayakları zepline benziyor. - Doktor Fenner'a gidiyoruz.
- Sakin kalmaya çalışıyorum. - İğrenç, baba.
- Michael Bronfman yamuk dedi. - Michael Bronfman hıyarın teki.
Baba.
- Şişlik ne zaman başladı? - Tenis fiyaskosundan sonra.
Hemen ardından.
- Anladım. Yani benim suçum mu? - Öyle bir şey demedim Ron.
- Peki merhem işe yaramadı mı? - İşe yaramadı baba.
Çünkü bolca sürmeniz lazım.
Ron, bolca sürdük, Advil'i de sürdük.
Tüh ya, çok üzüldüm.
Anne, kırmızı ışıkta geçtin.
- Ha siktir. Pardon. - Ceza yiyeceksin.
Vivi, iyi olacaksın, duyuyor musun?
- Öyle mi dersin? - Eminim.
Baba, ben de iyi olacak mıyım?
Evet. Çok iyi olacaksın.
- Sen de Lois. Kahramanımsın. - Şimdi vardık Ron. Doktordan ararız.
- Baba, galiba annemi daha çok seviyorum. - Ben hepinizi çok seviyorum.
- Duyuyor musun Lois? - Evet, duyuyorum, hoparlördesin.
- Keşke orada olabilseydim. - Sesin kesiliyor.
- Siz canlarımsınız. - Bu park yeri ufak.
- Canım? - Anne, valeye verecektin.
- Sevgili Jay. - Sevgili Jay.
Hep benimle olmak istediğini söylüyorsun.
Ama davranışların sözlerini yansıtmıyor.
En kötü günüm, bakıcımın
Daphne Spender'la oynadığın filmi kiraladığı gündü.
Ve kestik.
Şalterleri kontrol et.
Üzgünüm, bunu yapmadan önce birbirimizi biraz tanımalıydık.
Bazen birini tanımadan onunla sevişmek daha iyidir.
Ya da rol icabı sevişmek. Böyle.
Daha önce çok fazla rol icabı seviştin mi?
Birkaç kez. Dünyanın en az seksi şeyi.
Çok utanç verici.
- Ortamın sessizliğe bürünmesi. - Evet.
Sanki çok kritik ve önemli bir şey yapıyoruz.
- Aşk sahnesinden çok cenaze gibi. - Kesinlikle.
Pekâlâ.
- Kayıttayız. - 46, sekizinci tekrar.
Sizi yönlendireceğim.
Evet Jay, onu öpebilir misin?
Şimdi boynunu öp.
Şimdi de omzunu.
Daphne, elini onun saçında gezdir.
Affedersin.
- Osurdun mu? - Evet!
- Çok affedersin. - Boş ver. Sorun değil.
Kusura bakma.
Tamam, hâlâ kayıttayız.
Boyun.
Saç.
Omuz.
Tamam. Eli girsin.
- Gıdıklanmak mı istiyorsun? - Hayır.
- Evet. Gıdıkla onu! - Gıdık istiyor bu!
- Ve kestik. Güzel. - Tamam Eli. Okula dönme vakti.
- Baştan alabilir miyiz? - Cidden mi?
- Bir fikrim olabilir. - Bence süperdik.
Öyle mi?
Jay tekrar istiyor.
- Öğretmene yalvarsak? - Olur.
- Değil mi? - Çok iyi.
Kasten yenilmem. Rekabetçiyimdir.
Bunu hatırladığım gibi mi hatırlıyorsun?
Yüksek atıyorum. İşte.
Hâlâ evliydim, Jessica yeni doğmuştu.
O gün sette kaldık, çocukla iskambil oynadık.
- Daphne, hile yapıyorsun. - Hiç de bile.
Kâğıtlarını açık tutarsan tabii ki bakarım.
O bizim kılıfımızdı.
O olduğu sürece birlikte olabilirdik. Sanki şeymişiz gibi...
Aileymişiz gibi.
Çekimin sonuna kadar gerçekten öpüşmedik bile.
Daha sonra bana âşık olmayacağını söyledin.
Belki doğruyu söylüyordun, âşık olmadın.
Bir ay sonra...
Annesi Jessica'yı Seattle'a taşıdı. Onu daha az görmeye başladım.
Sinemayı bıraktın, oyunculuğu sevdiğini ama şöhret istemediğini söyledin.
Şu hayat ne acayip.
Sen de hatırlıyor musun acaba?
Neyse...
Bir arada olmamamızın milyon tane sebebi vardı ve...
Tekrar çekiyoruz.
Ve oyun.
Sana çok âşığım.
İtalya. Bu ölümcül caziben nereden geliyor?
Bence insan olmaya müsaade etmesinden. Başka yerlerin çoktan yitirdiği bir şey.
Dün gece rüyamda seni gördüm.
Rüyada da seni gerçek hayattaki kadar çok sevdim...
Öyle mi? N'aber?
Benim rüyamda göğsümde bir pencere vardı ama manzarası banyomuzdandı...
Uzun süredir düşünmediğim şeyleri hatırlıyorum.
- Ailem memlekette tırlatmak üzere. - Sanki kendimi oynadığım bir filmdeyim.
- Kendimi izliyorum... - Pardon. Tekrar et.
- Tek kelime duymadım. - Aniden bir şeyler hatırlıyorum.
- Nedir ki bu? - Anılar olmasın?
Orası öyle de...
Belki hafızan günümüzle ilgili bir şeyler anlatmaya çalışıyor.
- Ne gibi? - Bilmiyorum. Yorgunum.
- Daisy'yle tartıştık. - Keşke orada olabilsem.
- Ne? - Ne? Hiç.
- Dedim ya, yorgunum işte. - Keşke onunla daha çok vakit geçirseydim.
Hep çalışıyordum.
Hafta sonları çocuklarını görebilmen için hep pazarlık yaptım.
Yorgun oluyordum, çok zordu. Lafı nereye getiriyorsun?
Mesela Ben, her hafta sonu dizi çıkışında ailesinin yanına uçuyor.
Ben Alcock mı?
- Kıyaslamıyorum. - Öyle geldi.
Bu kararları biz veriyoruz.
- Bu geziye gelmem gibi. - Sırf karar değil.
Liz'i öpmemek gibi.
- Liz'i öpmemek mi? - Ailem beni istiyor.
Liz'i öptün mü?
- Hayır, o beni öptü. - Liz nerede?
Liz gitti. Krista da. Köpeği vida yutmuş.
Krista'nın köpeği, Liz'in değil. Liz sadece sinirliydi.
Sana şu mektubu bıraktı.
Krista, Liz değil.
Liz temelli mi gitti?
Temelli nedir ki?
- Ben cidden hafta sonları evde mi? - O melek değil. Bu ikinci eşi.
- Kadın dadılarıydı. - Onu kötülemene gerek yok.
Timothy'yle olanları bir ara anlatacak mıydın?
- Anlatacağımı söylemiştim. - Ama anlatmadın.
Bana su alabilir misin?
Kendin alsan?
Dur! Hırsız!
Çantamı aldı.
Hayır.
Siktir!
Silvano! Ben gidiyorum.
Adam gerçekten kahramanmış.
- Ben de gideceğim. - Cesaretine hayranım.
Bende beş var.
- Şimdi! - Bu haksızlık.
İnanılmaz bir şey bu.
- Yakaladım seni namussuz! - Sen önden gitmeliydin Clive.
Jay hırsızı yakaladı!
- Bravo! - Kolay olmadı.
- İşte. - Emanet bende.
Sağ ol tatlım!
- Şerefsiz gözünü de morartmış. - Hem de feci.
Peki, tamam.
- Bravo. - Tam bir beyefendi.
Bana bakmayı, sürekli benden bahsetmeyi kesin.
Lütfen nazik olun, ilacını almalı.
O iyi biridir, aile babasıdır. Üç tane çocuğu var. Böyle biri değil.
Sen bir kahramansın yavrum.
Tamam mı?
- Hadi. - Lütfen onu doktora götürün.
Sana o suyu getireyim.
Hemen geliyorum.
"Ve o ufacık, minicik kürklü hayvan yerdeki bir deliğe girmiş."
- Gördün mü? - Paltosunu giyen sevimli bir ayı mı?
"Sonra güneş ırmağın ucunda gözden kaybolmuş..."
Bisikletin bende, tamam mı?
Daisy, lütfen onlara söyle.
Daisy.
- Doğru olduğunu söyle. - Neyin doğru olduğunu?
İyi eğlenceler.
Görüşürüz. Seni seviyorum.
Ben de seni.
Onu bırakman doğruydu.
Alan'la konuştum, bir dilekçe hazırlamış. Ben de imzaladım.
Timothy basına giderse diye bir de basın açıklaması hazırlamalıyız.
Taslağı hazırladım. Okuyup onay vermeni istiyorum.
Bu gözlük senin.
Sen ne deneceğini iyi bilirsin. Ne olacaksa olsun.
Daisy arkadaşım ve ona kazık attım.
- Sen sadece işini yaptın. - Bu bir Nazi bahanesi.
- Kendimi çok kötü hissediyorum. - Benim hatam Meg. Dinle...
Mola ver, İtalya'da biraz tatil yap.
Ben idare ederim. Neydi...
Ron, sende şey var mı...
Teşekkür ederim Jay.
Bu arada, babamın Avrupa'da peşimden gelmesini isterdim.
Emmanuel Macron, Candy'yi Cenevre'ye götürüyor.
Başka kuaför bul.
Seni seviyorum ve tebrikler.
Bay Kelly! Pardon.
Bay Caterpillar. Merhaba.
Merhaba, ben Alba, şoförünüz.
Babacığınız restoranda bekliyor.
Antonio ve karşılama ekibiyle.
- "Babacığım?" - Evet.
Babacığına uçak gönderdim. Çok heyecanlandı.
Siktir. Gelmez diye düşünüyordum.
Sizi babacığınıza götüreyim.
Bu kadar mısınız?
Öyle mi? Tamam.
- Bir valiz alsaydın bari. - Sen al.
- Ne? - Sen al.
İnsaf ya!
Size şunu vermeyi unuttum Bay Kelly.
Bay Caterpillar, cheesecake'iniz.
- Şahane. Sağ ol. - Sözleşmemden dolayı. Sen ye.
İtalya'da çok çalışmayı severiz.
Ama işimiz bittiğinde de rahatlayıp yemek yemeyi severiz.
Bazen ağlarız ama komikseniz gülebiliriz de.
Bazen evleniriz...
Candy'ye kızma. Sana yeni bir kuaför buluruz.
- Zaten etrafım fazla kalabalıktı. - Bazıları lazım ama.
Bazen tartışırız fakat...
- Belki bir muhasebeci. - Ya avukat? Alan'a ihtiyacın var.
Başka? Reklamcı, şef.
Ya ben? Bana ihtiyacın var.
Evet Ron. Sensiz olmaz.
Siktir. Sanırım bir tavşana çarptım.
Alba, babama hediye alabileceğimiz bir yer var mı?
Tabii.
Beni Ristorante da Rosa'ya bırakabilir misin?
Nereye?
17.00'de görüşmem var. Birer içki içeceğiz.
Akşam yemeğine yetişirim. Tiramisu ayır.
Kiminle görüşeceksin?
- Ben Alcock'la. Ona vakit ayırmalıyım. - O da onur ödülü alacak tabii.
İkinci onur ödülünü.
Beni "babacığım"la yalnız mı bırakacaksın?
Yanındayım. Her zamanki gibi.
Yolculuğun geri kalanında hep seninle olacağım.
Umurumda değil. Ben Alcock'mış!
- Onun sözleşmesinde ne var? - Ben'inki epey mütevazı.
Siktir git.
- Ciao, Sinyor Ron. - Teşekkürler Alba.
Eğlenmene bak. Babana benden selam söyle.
Burada uyurken bir hayaletle karşılaşabilirsiniz.
Hayaletler genellikle küçük keşişlerdir ve ara sıra ortaya çıkarlar.
Bence Jay Kelly ile tanışmayı isterler.
Sonra ağırlık kaldırmayı bırakıp yogaya başladım.
Hayatımın en formda dönemindeyim!
Hâlâ inceyim ama dincim.
Zihni de dinç tutmak lazım. Biraz sudoku şart.
Selam.
- Film yıldızı oğlum. - Selam Janti.
Janti gelebildi.
Bunlar Kaptan Jenny ve Lourdes. Beni yolladığın o minik uçakla getirdiler.
Pilot hanım.
Babanız bizi Maine'den Floransa'ya kadar
olağanüstü ama rencide edici hikâyeleriyle eğlendirdi.
Ne karakter ama.
Jay!
Armut dibine düşmüş gerçekten de.
Şu meşhur Ron nerede peki? Sizi ekipçe bekliyorduk.
Evet. Bay Caterpillar'ın görkemli bir giriş yapacağını düşünmüştük.
Meşhur Ron'un 17.00'de görüşmesi var.
Ron size çok sahip çıkıyor.
Ödülünüzün boyutu ve şekliyle çok detaylı ilgilendi.
Seveceğime eminim.
Yerel zanaatkâr, Giovanni,
siz Amerikalıların deyimiyle "sabahladı"
ve bu camdan ödülü bizzat üfledi.
Giovanni maske için üzgün. Bitmeyen COVID'den muzdarip.
Jay Kelly. Cheesecake'iniz sizi bekliyor.
Tanrı aşkına.
Sağ olun. Çok teşekkürler.
Çok iyi bir dostumdur ama beni karşına almak istemezsin.
Seni temin ederim çünkü bu söylediklerin...
Şey, izin ver de konuşayım!
Çünkü bu söylediklerin şaşırtıcı derecede şantaja benziyor.
Umarım yanılıyorumdur ama yaptığın buysa telefonu anında kapatırım.
Olur. Timothy'yle konuşup beni ara.
Alan, orada mısın? O şerefsiz şantaja yeltendi.
- İptal. Dedektiften haber çıktı mı? - Fulara bayıldım.
Tamam, peki. Hemen celallenme. Bizim Ben'le içki içeceğiz.
Olur. Haber ver. Seni sonra ararım.
Peki. Ciao.
Cehennem sıcağı var. Tanrım.
Ne oldu? Ne dedin?
Fularına bayıldım.
Öyle mi? Peki. Tamam.
O derin mavi gözlerinle çok yakışıklı görünüyorsun Ben Alcock.
- Uçuşun nasıl geçti? - Uçak iki sınıflıydı, birincisi ufaktı.
Ama yatak açılabiliyordu...
- Mutlu son. - Evet.
- İçki söyledin mi? - Ben soda içiyorum.
- Tüh... - Buraya yeni mi uçtun?
Trenle geldim. Tam bir...
Ama sorun değil. Her şey yolunda.
Jay'i festival ekibiyle yemeğe gönderdim.
- Jay'e yemek mi veriyorlar? - Sana da var.
- Programda "içki" yazıyor. - O yemeğe gitmemen daha iyi.
Ailenle geldin. Düzgün adamsın. Jay bekâr ve tuhaf, oyalamak gerekiyor.
Bana moral vermek için Jay'i kötüleme.
- Bunu yapıyorsun Ron. - Jay'i severim. Ona babalık ettim.
O kadar karmaşık değil, abilik desek daha doğru.
Bana bir içki lazım!
Bir süredir düşünüyordum ve Melanie'yle konuştum.
Yeterince yanımda olmadığını düşünüyorum.
Sahi mi? İşte buradayım yavrum. Ne zaman yanında olmadım?
Jay Kelly'yle çalışıyorsun ve onun ayarında değilim.
Bunu sorun etmiyorum.
Biliyorum ki bu ödülü almamın tek sebebi onun reddetmesiydi.
Sonra kabul etti. Bu curcuna için özür dilerim.
Merak etme. İkiniz de ödül alacaksınız.
Bana zaman ayırmalısın.
Pekâlâ.
Jay bir müşterim ama tek müşterim değil. Nasıl daha iyi olabilirim?
Bir süre menajersiz çalışacağım.
- Bir saniye. - Sadece bir avukat ve temsilciyle.
Bir de reklamcıyla.
Ve iş yöneticisiyle.
En eski ikinci müşterimsin. Disney programlarından beri beraberiz.
- Biliyorum. - Ailevi sorunlarım var.
- Vivienne'da kaygı ve ayak şişliği var. - Geçmiş olsun.
Başarılı bir TV programını yeni tamamladın.
- O geçiş zaman alır. - Uzun zaman oldu zaten.
Şu anda aradasın ama kariyerinin en güzel dönemi yakın.
Bunu denemek istiyorum.
- Düğününe geldim. Konuşma yaptım. - Biliyorum.
- Biz bir aileyiz. Seni seviyorum. - Yeter. Dur.
Zor olacağını biliyordum.
Törenden sonra e-posta gönderecektim ama Melanie yüz yüze yapmamı söyledi.
Mecbur değildim.
Senden habersiz bütün gün yaptığım şeyler var.
Hayır, beni vazgeçirmeye çalışma.
Hayır, ağlama.
- Sen ağlıyorsun ya. - Evet ama senin de ağlaman gerekmiyor.
Tamam, sen ağla yavrum. İlk sen başladın.
Affedersin. Ben sadece...
Yol sersemiyim, yorgunum ve yaşlandım.
O iyi.
Fenner, senin stresinin onun ayaklarına vurduğunu söyledi.
Stresim Vivienne'ın ayağına nasıl vurabilir ki?
Sakin ol Ronnie. Aslında mantıklı.
Ayak doktorundan analiz mi dinliyorsun? Kafayı mı yedin?
Benimle öyle konuşma. Tek başıma ebeveynlik yapıyorum.
- David bize grip bulaştırdı. - Üzgünüm. Seni seviyorum.
Sadece kötü bir gün geçiriyorum.
- İyi misin? - Hayır.
Demin kovuldum ve ağlıyorum. İtalya'da yalnızım ve ağlıyorum.
Bana kızgınsın, biliyorum. "Seni seviyorum" der misin?
- Jay seni kovdu mu? - Hayır. Ben kovdu.
- Jay babamı mı kovmuş? - Hayır, Ben. İçeri gir.
Şerefsiz. Üstelik o herife onur ödülü bile ayarladın.
Aynen öyle.
- Jay hâlâ sende, değil mi? - Evet, Jay hâlâ bende.
Bir de onu şu filmde oynamaya ikna edebilsem.
- Söyler misin lütfen? - Bu ses ne?
Çanlar çalıyor. Burada sadece ölüm ve kovulmak var!
Jay'le ilgili altıncı sayfa haberini şimdi gördüm Ron.
Dur. Ne haberi?
Jay'le ilgili ne haberi?
Lois?
Neden buradayım Janti? Kim son anda vazgeçti?
Kimse. Seni davet ettim.
Evet.
Kalabalığa karışmayalı yıllar olmuştu.
90'larda Altın Küre'ye gittiğimde çok kıskanmıştı.
- Bu doğru değil. - Jay'in babası en yakışıklıydı.
Susan Sarandon bana abayı yakmıştı.
Neyse, gelmene sevindim.
Bana ailesine kavuşan bir bebek fil videosu göndermişti.
- Onu görünce sevindiler mi? - Konu buydu.
Çok şeker. Şefkat dolu.
Bu ne için?
Hiç. Hediye işte.
- Şey... - Bu bir kazak!
Güzel.
Gerçekten kazakmış. Hem de kaşmir.
- Senin olsun. Baban için fazla kaliteli. - Hayır, sana aldım.
Kazağı al.
Torunum nerede? Ron geleceğini söylemişti.
Kendi başına takılıyor. O yaşlarda. 18 yaşını hatırlarsın.
Brylcreem jöleyi hatırlıyorum. "Azıcık sürsen yeter."
Bay Kelly padre?
Siz de oğlunuz gibi sanatçı mısınız?
Sanatçı mı? Hayır. Emekçi.
35 sene John Deere firmasında çalıştım.
Emekli olunca boktan bir emekli maaşı ve dolma kalem verdiler.
Ödül veya cheesecake yoktu.
Oğlunuz düşlerine kavuşsun diye didindiniz.
Güzel dedin. Böyle söylemen hoşuma gitti.
Evet, o daha çocukken
büyüyünce birlikte bira içeriz diye düşünmüştüm.
Beaujolais değil.
Evet, sert adam olmamak için sert adamları oynadım.
Aksiyon filmleri palavra. Tamamen uydurma.
Jay'in bir yıldız olacağını hep biliyor muydunuz?
Beş yaşına gelene kadar tek kelime konuşmadı.
Sonra bir sabah kalktı, kahvaltıya indi ve güneyli şivesiyle konuşmaya başladı.
Kaba davranıyordu.
Annesi keçileri kaçırdığını sandı, "Celia, merak etme. Rol yapıyor" dedim.
Mark amcamı taklit ediyordum.
Evet. "Cidden" deyip duruyordu. Mark amcanın birebir kopyasıydı.
"Sen iyi çocuksun. Cidden."
- Pekiştirmesi gerekirmiş gibi. - Kopmuştum.
O kadar güldüğünü görmemiştim. Annemin de.
İçki içince hep hüzünlenirdi.
- Mark amca nerede? - Dolandırıcılıktan hapiste.
- "Cidden mi?" - Cidden.
Bu şey...
Aval aval baktığımız için üzgünüz ama internette gündem olmuşsunuz.
Bir video var.
- Telefonunuzda mı? - Tüm telefonlarda.
- Hararetli bir kavga. - Başka bir adamla.
"Oyuncu Jay Kelly gerçek hayatta kahraman oldu.
Suçluyu beyaz perdeye yaraşır, dramatik bir üslupla yakaladı."
Süslü makosenlerinizle şu koşuşunuza bakın.
Koş Jay! Koş!
"Jay Kelly trenden atlarken kimse 'oyun' veya 'kestik' demedi."
Şiddeti kınıyorum. Vurup tekmelemeyi aşmadık mı?
Ama kendini savunmasın mı?
Burada adamın çılgın bir hırsız, taytlı bir deli olduğu yazıyor.
- Deli değildi. O sadece... - Belki cinsel bir tehditti.
- Daha neler! - Hayır. Değildi.
Nihayet pantolonunu kirletmişsin, ha Janti?
Artık gerçek kahramanımızı
gerçek bir partiye götürme zamanı geldi.
Bu kırlar bana nereyi hatırlattı dersiniz?
Bakersfield, Kaliforniya'yı. Çok güzel bir yerdir.
Ama orada herkes işsiz. Çok yazık.
Bakersfield'da çok iş yaptım.
Ha siktir.
İşte geldi.
Geldi işte.
Yakışıklı Jay Kelly!
Dikdörtgen Süpermen çenesiyle.
- Neredeydin? - Partide buluşacaktık ya.
Yemekte buluşup partiye gidecektik.
Sen yemeğe gidecektin, ben partiye gelecektim.
"Bana tiramisu ayır" dedin.
- Tiramisu nasıldı? - Cheesecake vardı.
- Videoyu gördün mü? - Trendeki arkadaşlarımız çekmiş.
- Harika oldu. Tebrikler. - Kahraman demişler. Rezalet.
Kahramansın yavrum.
Öbürü haber olsaydı kötü adam olurdum ama.
Dinle. Gel. Bunu dinlemen lazım.
- Nereye? - Gel. Buraya gel.
Alo.
Alan, Ron ve Jay konuşuyor. Tören gürültüsü için üzgünüm.
- Jay'e haberi ver. - O iş halloldu Jay.
- Hangi iş? - Timothy, dava, burun. Her şey.
Hepsi halloldu.
90'lardan kalma bir uyuşturucu davası var, işini batırabilecek bir şey.
- Bitti mi yani? - Sorun çözüldü. Özgürsün Jay.
- Babası olacak kadar yaşlı değilsiniz. - Teşekkür ederim.
Sen de genç olacak kadar büyük değilsin.
- Özür dilemek istiyorum. - Timothy'den mi?
Mümkün değil Jay.
- O benim dostum. - Artık değil. Konuyu kapatmanı öneririm.
- Öyle mi? - Evet.
Uzlaştık. Ondan haber almayacaksın.
Törenin keyfini çıkar Jay. Hak ettin.
Viski ve spagetti bolognese istiyorum!
Spaghetti alla bolognese yiyelim. Gel.
- Teşekkürler Alan. - Bana teşekkür etme. Ron halletti.
Senin için resmen savaştı.
Sağ ol Alan.
İstediğiniz kadar hikâye uydurun, kim olduğumu biliyoruz.
Kimim, biliyor musun Ron?
- Kimim ben? - Baksana.
Amerikan rüyasısın. Son eski film yıldızısın.
- Karşındayım. - Oradasın, karşımdasın, buradasın.
- Müthiş. Birlikte çok şey başardık. - Sen konuştukça moralim bozuluyor.
Artık kaçmayı bırakabilirsin yavrum. İşe dönme vakti.
Dans edeceğim.
Meşhur Ron. Sonra mı? Peki.
Pazartesi çekimlerin başlıyor. Orada olacağına söz verdim.
Rolümü Ben Alcock'a ver.
Hey. Buraya gel. Gel.
O işi alabilmen için neler neler çektim.
Namının da etkisi büyük
ama Louis Kardeşler'in tekila barında taş kokain içen bendim.
Kokain değildi.
Ne olduğunu bilmiyorum ama içtim
ve üç saat boyunca dilimi yutmaktan korktum.
- Neyse, işi kaptın. - Bana teklif ettiler.
Rol, 35 yaşında bir erkek için yazılmıştı. Zor ikna oldular.
Yine olsa yaparım çünkü oyunculuğun büyüleyici.
Ben sadece bir aktörüm Ron. Meşhur olmuş bir aktör.
Bunlar sana bir şey ifade etmiyor mu? Çünkü bana ediyor.
Ödülümü Ben'e ver. Dans edeceğim.
Anlamıyorum. Bence iyi bir ortak, iyi bir dost oldum.
- Seni sevdim. - Ben de seni.
- Ama dost muyuz? - Tabii ki.
O zaman dostluğunu göster ve işe dönelim.
Sen Jay Kelly'sin ama ben de Jay Kelly'yim.
Bunu birlikte başardık. Bir keresinde böyle demiştin.
Unutmuşsun.
Dans edeceğim.
Kendinle birlikte beni de mahvediyorsun, anlıyor musun?
Dans edeceğim.
Nasıl dost olunacağını bilmiyorsun!
Gelirimin yüzde 15'ini alan dostumsun.
Yarın o uçakta olmazsan...
Dans edeceğim.
Keşke düşündüğüm gibi bir adam olsaydın.
Serengeti'de dans eden bir cocker spaniel'ım.
Jay!
- Alba, sen bir meleksin. - Jay.
- Benimle dans et. - Gel. Babacığın hasta.
Restoranda. Hadi.
Sanırım içkiyi fazla kaçırdı.
Spagetti yiyip yoga yapıyordu ve dengesini kaybetti.
- Nerede? - Doktorla mutfakta.
Baba?
Hey.
İyi misin Janti?
Dengemi kaybediverdim.
- Kan mı şu? - Hayır, bolognese sosu.
İyiymiş.
Fazla şarap içmiş.
Dinlenmesi lazımmış.
Selam.
Burası aşırı aydınlık.
Ne yapabilirim?
Keşke Daisy'yi görebilsem.
18 yaşını hatırlasana.
Bunu sormuştun. Brylcreem'i hatırladığımı söyledim.
Doğru. Pardon.
- Eve gitmek istiyorum. - Biraz uyu.
Hemen gitmek istiyorum.
- Kal. İtalya'yı gör. - Gördüm zaten.
Audrey, Pisa'dan sabah uçağına yer ayırttı.
- Bana kızgın mısın? - Hayır.
Çünkü iyi vakit geçirmeni istiyorum. Yarına kadar kal.
Birlikte vakit geçiremiyoruz.
Taksi geldi.
Ödül törenine kal bari.
Hadi baba. Lütfen kal.
- Valizim nerede? - Takside.
- Sizinle tanışmak güzeldi. - Hey.
Hoşça kal Alba.
Hey.
- Parti için sağ ol Janti. - Baba. Hadi.
Hey. Bekle.
Hey! Baba!
Baba!
Jay Kelly mi o?
Selam.
- İyi misin? - Evet. Selam.
- Seninle ödül paylaşmak bir gurur. - Sağ ol Ben.
- Selam. - Eşim Melanie'yi tanıyorsun.
Kızlarım, Seraphina, Lily ve Bridget. Oğullarım, Cassian ve Cole...
Arlo şurada, aşiretin en yeni üyesi.
Nine ve dedemiz, Terry ve Ernie'miz var. Kayınbirader Spike.
Hayranınızım.
Asistanım Pam. Kalabalık oldu, kusura bakma.
Tanıştırabileceğim kimsem yok.
Ancak İtalya'da iki orta yaşlı beyaza ödül verirler.
- Şu devirde hem de. - Sanırım bunu Ron'a borçluyuz.
Evet, tuhaf gelecek ama Ron'la yolları ayırdım.
- Ne zaman? - Birkaç saat önce.
Çok üzgünüm. Adamı seviyorum.
Ama bana destek verirken aslında sanki kendisi desteğe muhtaçtı.
Sürekli ya çocukların ayağı şişiyor ya Lois'e bir şeyler oluyor.
Eksik olmasın ama daha genç, daha aç biri lazım.
- Ya da daha yaşlı ve daha güçlü. - Doğru.
Bir de onunla psikodinamik konulara giriyordun.
Evet. Babama çok benziyor.
- Veya benzemek istiyor. - Evet.
Ailemden olmadığını sürekli hatırlamam gerekiyor.
- Ya da dostun. - Öyle!
Yüzde 15 veriyoruz ve dost muamelesi görmek istiyorlar.
- Dostlar yüzde 15 almaz. - Hayır.
- Kahramanlık öykünü duyduk. - Evet! Aferin amigo.
- Evet. - Başkan adayı Jay Kelly!
- Ciddiyim. Aday olmayı düşündün mü? - Yok, şey...
Biraz izin verir misiniz?
Fazladan biletin varsa aileme birkaç tane daha gerek.
- Hepsi senin olsun Ben. - Sağ ol abi. Borcum olsun.
- Gerçi bir tane kalsın. - Tabii, olur.
Toparlanın! Gidiyoruz!
- Alo? - Selam Jess, ben baban.
- Merhaba. - Konuşmak için müsait misin?
- Ne var ne yok? - İtalya'dayım.
- Kahramanlıklarını okudum. - O bir haber. Doğru değil.
- Demek onları yine kandırdın. - Evet.
- Neden aradın peki? - Dinle.
Son görüşmemizde yaşananlar beni üzdü.
Özür dilerim.
O herife tahammül edemedim.
- Ona hâlâ gidiyor musun? - Evet.
Şey, seni dinlemek istiyorum.
Eğer ihtiyacın buysa ve...
Dinle, Toskana'da onur ödülü alacağım. Gelmeni çok isterim.
- Onur ödülleri ne zamandır umurunda? - Şey... Güzel soru.
Ben...
O filmleri ben çevirdim.
Yani diyorsun ki oraya gidip başarılarını alkışlarsam
dehan seni affetmemi sağlayacak.
- Hayır. - Belki de öyle Jay.
Belki de.
Hayatımın 35 yılı bu.
- 34 yaşındayım. - Sadece benimle gelmeni istiyorum.
Yaptıklarımı görmeni. Alkışlamanı. Bunun bir anlamı olmalı.
Ya yoksa?
Sana çok iyi babalık edebilirdim Jess.
İstedim de.
Ama annenle olanlar, aradaki mesafe...
Planladığım şekilde hayata geçiremedim.
- Hepsi... - Sadece bana karşı dürüst ol Jay.
Bahaneler üretmeyi ve kendini savunmayı bırak.
Bırak artık.
Gençtim. Çok istediğim bir şey vardı.
Gözümü ondan ayırırsam elde edemeyeceğimden korkuyordum.
Haklıydım da.
Bunun başka yolu yoktu.
Ve bu, senin yerine
onu seçmek demekti.
Ama güya geçici olacaktı.
Sadece...
İstediğimi elde edene kadar.
Sonra da onu korumam gerekti.
10 yaşındaki hâlim sana hareket çekiyor.
Ya şimdiki hâlin?
Beni düşünmene gerek yok baba.
Ben iyiyim. İşimi seviyorum. Arkadaşlarım var.
Güzel bir hayatım olacak ama seninle değil.
Ayrıca sen de iyisin.
İyi bir film yıldızısın.
Bir sürü insanı mutlu ediyorsun.
Sanırım oyunculuğu bırakacağım.
Theo'nun öğretmeni için resim imzalamanı istiyorum. Hayranın.
Ne? Peki.
Jess, eğer gelirsen...
- Helen adına. - Ne?
- Öğretmenin adı. Helen. - Tamam. Helen.
- Affedersin baba. - Lütfen.
Theo çağırıyor, umarım törenin iyi geçer.
Hoşça kal Jay.
Jess!
Meşhur Ron!
- Jay Kelly'yi gördün mü? - Dün akşamdan beri görmedim.
Görüşürüz.
Tören saat tam 17.00'de.
Grazie.
PASAPORT
Ron!
Hey! Ron.
Hey!
- Kenara çek. Dur. - Tamam.
İyi misin?
Biraz soluklan.
Sakin ol.
Bak, özür dilerim...
Özür dilerim.
Sağ ol.
Ama beni düşündürdün.
Sabaha kadar ayaktaydım, Lois'le konuştum.
Galiba haklısın.
Bazen durup dışarıdan bir bakman gerekir.
Seni seviyorum. Gerçekten.
Özrünü de takdir ediyorum ama artık...
Artık seninle çalışamam.
Bana iyi gelmiyor.
İtalyanlar seni arıyor. Ödül törenin birkaç saate başlayacak.
Uçağa yetişmem lazım ama gitmeye çalış, olur mu?
Sonuçta bunca yol geldin.
Ron?
Benimle törene gel. Dostum olarak.
Sonuçta...
Bunu birlikte başardık.
Orada en çok seni görmek isterim.
Burada bir tek ben kaldım.
KALICI KALEM
BÜYÜK GÜNÜN İÇİN TEBRİKLER BABA!!!
Şuna baksana.
Gelmişler.
Çok iyi.
ÇİLEK AĞACI ÖDÜLÜ KAZANANI JAY KELLY
Merhabalar.
Kim lan bu?
Hadi bakalım.
Ben bir aile babasıyım ve ister istemez hepimiz öyleyiz.
Bir aileyiz.
Artık bir önemi yok çünkü iki saniyelik ömrün kaldı!
Oturup kenardan izleyeceğimi mi sandın?
Mantık şu.
Seni en çok korkutan şeyi yaparsın ve sonra cesaret bulursun.
Sizi üzmeyeceğim.
Seç bakalım.
Evet ya da cevap yok.
İşte gösteri diye buna derim!
Karşınızda...
...çırılçıplağım.
Baba, daha bitmedi.
Karşınızda Kelly ve Kelly Şovu!
Başrolde Kelly!
Ve Kelly!
Şimdi sıra Daisy Genevieve Kelly'nin meşhur taklasında!
- Baba! Daha bitmedi! - Jessica...
Hilary Kelly çok daha meşhur perendesini atacak.
Şimdi biraz sihir vakti. Baba! Daha bitmedi.
- Şimdi ne yapacağız? - Kelly!
- Ve şimdi... - Dur baba! Kaçırıyorsun!
Şimdi Daisy... Baba, kaçıracaksın!
Şimdi karşınızda Daisy'nin Hollywood'da meşhur Çarliston dansı.
Tamam, işte böyle.
Jessica'dan da Kaliforniya'da meşhur tap dansı.
Kelly!
Pardon.
- Kelly ve Kelly! - Hayır, Kelly ve Kelly.
- Hayır, Kelly ve Kelly.
- Hayır, Kelly ve Kel-ly. - Kelly ve Kelly.
İzle TV'yi, kokuşmuş Kelly.
Baştan alabilir miyim?
Bir kere daha.
SON
Alt yazı çevirmeni: Cem Arıkan