Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
(พินัยกรรม)
ชุนเหอ
หลิวชุนเหอ
ยายครับ
ชุนเหอ
บ้านพักคนชราที่ฉันอยู่สบายสุดๆ เลย
ถ้าแม่แกไม่ไปอ้อนวอน
ฉันคงไม่กลับมาหรอก
ดูนี่สิ
ฉันไม่อยู่ปีเดียว
โหลแตงดองขึ้นราหมดแล้ว
ถ้าไม่มีฉัน บ้านนี้คงเละแน่ๆ
จะบอกอะไรให้นะ
ผู้หญิงโง่จะซื้อเสื้อผ้า ส่วนผู้หญิงฉลาดแบบฉันซื้อผ้าพันคอ
ราคาก็ถูก
แถมเปลี่ยนง่ายด้วย
อารมณ์ฉันเปลี่ยนไปทุกวัน
แกขึ้นไปทําอะไรบนดาดฟ้าเหรอ
ผมไปมองท้องฟ้าครับ
ท้องฟ้าเหรอ
เก่งมาก
ฉันบอกให้แม่แกยกเลิกโทรศัพท์บ้านแล้วนะ นี่มันยุคไหนกันแล้ว
เปลืองเงินเปล่าๆ
ฮัลโหล ใครพูดคะ
ค่ะ
รอสักครู่นะคะ
- ชุนเหอ - ครับ
แกส่งประวัติการทํางานไปที่สถาบันสอนพิเศษเหรอ
ครับ
พวกเขาอยากจะนัดทดลองสอนอาทิตย์หน้า
อยากไปไหม
อยากครับ
ค่ะๆ เขาจะไปค่ะ
ตายแล้ว ฝนตกหนักเลย
มาถึงกันแล้วนี่
หลานฉันเอง หลิวชุนเหอ
เขาได้คะแนนลําดับต้นๆ เลย ตอนสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ตอนนี้กําลังรอมหาวิทยาลัยตอบรับอยู่
วิเศษเลย
เขาสมองพิการไม่ใช่เหรอ
ไม่ได้แปลว่าเขาปัญญาอ่อนสักหน่อย
มาๆ เดี๋ยวฉันแนะนําให้รู้จัก
สมาชิกหลักของวงประสานเสียงฉัน
ขอบคุณทุกคนมากนะที่มาฉลองวันเกิดให้ชุนเหอ
สุขสันต์วันเกิด
ขอให้คําอธิษฐานแกเป็นจริงนะ
สุขสันต์วันเกิด
ชนแก้ว
สําหรับเวทีของเรา ฉันคิดว่า...
ซ้อมที่สวนสาธารณะน่าจะดีกว่าที่บ้าน
อย่างน้อยก็ไม่มีใครร้องเรียนเรื่องเสียง
ทุกคนคิดยังไง
ฉันไม่ติดอะไร แล้วแต่เธอเลย
ฉันก็เหมือนกัน
ในฐานะนักร้องนําของวง
ฉันซ้อมที่ไหนก็ได้
แล้วเรื่อง...
โอกาสที่จะแสดง...
เราก็ทําเหมือนเดิมนั่นแหละ
ไปที่ซูเปอร์มาร์เก็ตที่ลูกฉันทํางานอยู่
ซื้อของติดไม้ติดมือให้เพื่อนกับครอบครัว
แล้วขอให้พวกเขามาดูเราแสดงที่สวน
มาชนแก้วกันอีกทีดีกว่า
- เอาสิๆ - ชนแก้ว
ชนแก้ว
เขาไม่เป็นไรหรอก แค่มีปัญหาเรื่องการกลืน
เขาสําลักง่ายน่ะ
ไม่เป็นไรๆ
ชุนเหอ
ไม่เป็นไร
ไอ้หนู
ได้ยินหรือเปล่า
เราถึงบ้านแล้ว
หลิวชุนเหอ
ถ้าแม่เขามาเจอในสภาพนี้
เธอด่าฉันยับแน่ๆ
งั้นรออีกหน่อยก็ได้ ฉันอยู่เป็นเพื่อนเธอเอง
นี่แม่ทําอะไรน่ะ
แม่พาชุนเหอไปดื่มเหล้าเหรอ
เปล่า ฉันแค่พาเขาออกไปกินข้าว
แล้วเขาก็ดื่มนิดหน่อย
หนูเคยบอกไปแล้วนี่
เขากําลังเรียนซ้ําชั้นปีสาม
เขาควรจะตั้งใจอ่านหนังสือ
ถ้าแม่ทําเขาเมา แล้วจะอ่านหนังสือได้ยังไง
งั้นก็ไม่ต้องอ่าน
หยุดพักสักคืนจะเป็นไรไป
เรื่องทั่วๆ ไปเขาก็ทําได้ไม่เลวอยู่แล้ว แถมวันนี้วันเกิดเขาด้วย
เขาไม่ฉลองวันเกิดหรอก
เขาเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ แกกลัวอะไรนักหนา
ชุนเหอ
วันเกิดลูกชายแกมันน่าอายนักหรือไง
หนูกลัวอะไรงั้นเหรอ
แม่ไม่มีทางรู้อยู่แล้ว
แม่ไม่รู้ด้วยซ้ํา
ว่าหนูอยู่คนเดียวมาได้ยังไงตั้งหลายปี
ให้ตายสิ
พูดจาให้มันดีๆ หน่อย
ฉันช่วยแกดูแลชุนเหอตั้งแต่เขาแปดเดือน
ถ้าไม่เพราะฉัน แกคงทิ้งเขาในกองขยะให้หมากินแล้ว
ใช่แล้ว
ถ้าไม่ใช่เพราะแม่
หนูคงไม่รู้หรอกว่า เด็กแรกเกิดเอาไปทิ้งในกองขยะได้ด้วย
แม่เอง...
ก็ทําแบบนั้นกับหนูไม่ใช่เหรอ
เหลวไหล
มันตายแล้ว
แมวผมตายแล้ว
อะไร ยังไงนะ
มันตายแล้ว
แกเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ต้องเลิกนิสัยแย่ๆ แบบนี้ได้แล้ว
คราวนี้แม่ไปโดนหลอกอะไรมาอีก
ฉันเล่นเกมเฉยๆ
เชื่อก็บ้าแล้ว งั้นก็เอามาให้หนูดูสิ
ก็มันเรื่องส่วนตัวฉัน ทําไมต้องเอาให้แกดูด้วย
แม่มีเรื่องส่วนตัวด้วยเหรอ
มีอะไรที่แม่ปิดเป็นความลับอีก นอกจากเรื่องโดนต้มตุ๋น
เอามาให้หนูดู
แกกําลังละเมิดความเป็นส่วนตัวฉันอยู่นะ
มีอะไรที่ต้องเก็บเป็นความลับ
ทําไมฉันถึงมีความเป็นส่วนตัวไม่ได้
ผมก็ต้องการความเป็นส่วนตัวนะ
ดูสิ
ชุนเหอ
ตอนเช้า
นอกจากฝึกกล้ามเนื้อแขนแล้ว
แกต้องฝึกเขียนหนังสือด้วย
โอเค ต้องเป็นลายมือแน่
ที่ทําให้ได้คะแนนเรียงความไม่ดี
ตอนบ่ายสอง
เขาต้องฝึกทําข้อสอบคณิตศาสตร์
นาน 120 นาที
อือ
แล้วก็อุ่นนมให้เขากินด้วย
ไปกันแล้ว พวกนั้นไปจริงๆ แล้ว
คิดอะไรอยู่เหรอ
ผมอยากออกไปข้างนอก
ได้ รอแป๊บนะ
เขาเป็นอะไรเหรอ
สวัสดีครับทุกคน ผมชื่อหลิวชุนเหอ
วันนี้เราจะมาอ่านบทกวีกัน
“ที่ซึ่งแสงตะวันมิอาจสัมผัส”
“ฤดูใบไม้ผลิสะพรั่งโดยไร้มลทิน”
“มอสที่เบ่งบานนั้นเล็กดั่งเมล็ดข้าว”
“ราวกับดอกโบตั๋นที่ส่องประกายสว่างดังแสงไฟ”
บทกวีนี้ชื่อ “มอส”
เขียนขึ้นในสมัยราชวงศ์ชิงโดยหยวนเหมย
เป็นโรคอะไรกันแน่
เขาต้องเป็นบ้าแน่ๆ
มีใครรู้บ้างว่ามอสหน้าตาเป็นยังไง
มีใครรู้ไหม
เงียบๆ หน่อย ตั้งใจเรียนด้วย
เชิญเลย
มันมีสีเขียวและสดชื่น
เยี่ยมมาก
ดูนี่นะ
หลังฝนตกในฤดูใบไม้ผลิหรือฤดูร้อน
ไต่ลงไปตามกําแพง
และตามซอกทางเดินหิน
พวกมันเขียวสดชื่น
พวกมันเล็กและอ่อนโยน
และเขียวชอุ่ม
ดูนี่นะ
เจี๋ยเต๋าเขียนไว้ว่า
“หยาดน้ําค้างสีขาวต้องแสงสนธยา”
“เงาต้นไม้พลิ้วไหวพัดผ่านต้นมอส”
ไป๋จวีอี้เขียนว่า
“นกน้อยเกาะอยู่บนต้นไม้ใบแดง”
“พื้นดินปกคลุมด้วยมอส ดวงจันทร์ส่องแสงอย่างสุขใจ”
หลิวยู่ซีเขียนว่า
“มอสปกคลุมครึ่งหนึ่งของสวนร้อยเอเคอร์”
“ดอกท้อถูกแทนที่ด้วยม่านดอกกะหล่ํา”
เป็นบทกวีที่ไพเราะ
แต่ก็เป็นแค่คําประดับประดา
มอสเป็นเพียงส่วนเสริมในบทกวีเหล่านี้
มีแต่งานของหยวนเหมยเท่านั้น
ที่มอสมีบุคลิกของตัวเอง
แม้แต่ในที่มืดมิดที่แสงอาทิตย์ส่องไม่ถึง
มอสก็ยังดิ้นรนที่จะเติบโต
มันอาจจะเล็กเท่าเมล็ดข้าว
แต่มันไม่ยอมแพ้
มันไม่ยอมแพ้ต่อตัวเอง
มันใช้พลังของมัน
เพื่อจะได้ใช้ชีวิตอย่างมีศักดิ์ศรีเหมือนดอกโบตั๋น
สอนได้เยี่ยมมากเลย ดูนี่สิ
หลิวชุนเหอ
- ค่ะ - ผมเอง
ขอบคุณที่แวะมาวันนี้นะคะ คุณถ่ายทอดบทเรียนได้เยี่ยมมาก
เราทุกคนสนุกมาก เก่งมากเลยค่ะ
อย่างไรก็ตาม เราต้องพิจารณา
ถึงความรู้สึกของเด็กๆ ด้วย
แต่เด็กๆ ชอบกันมากๆ นะ
ใช่แล้ว เขาชอบนะ
ค่ะ เขาทําได้ดีมาก
แต่ฟังนะคะ
ด้วยสภาพแบบนี้ เขาอาจจะมีปัญหา...
ร่างกายเขาพร้อมนะคะ
ฉันไม่มีอํานาจตัดสินใจเรื่องนี้
มาแล้วๆ
ไม่มีอะไรที่ก๋วยเตี๋ยวเครื่องในหมูช่วยไม่ได้
ถ้ายังไม่หาย
ก็เพิ่มเครื่องในมันๆ ไปอีก
สถาบันสอนนั่น
มันจบไปแล้วละ
ไม่มีอนาคตอีกแล้ว
ผมไม่เป็นไรครับยาย
เถ้าแก่ ขอก๋วยเตี๋ยวเครื่องในหมูมันๆ เลยนะ
เตียว
มานั่งกับเราสิ
‪บาย
กินเสร็จแล้วมาซ้อมที่สวนสิ ฉันมีข่าวดีจะบอก
ฉันไม่ไปหรอก
ทําไมล่ะ
มีปัญหาที่บ้านเหรอ
เธอไม่ให้เกียรติฉัน
ฉันบอกให้ไปซื้อของที่ร้านของลูกชายฉัน
แต่พวกเธอไม่มากันสักคน
พวกเธอรู้กันไหมว่ามือกลองสําคัญแค่ไหน
กลองคือจิตวิญญาณของการแสดง นักแสดงทุกคนต้องคอยฟังเสียงกลอง
ฉันบอกชัดเจนไปแล้ว
ถ้าไม่ทําตามที่ฉันบอก
ฉันจะลาออกจากวงประสานเสียงซะ
มีผู้จัดงานที่ซินอัน
เห็นวิดีโอที่เราโพสต์ในอินเทอร์เน็ต
พวกเขาเชิญเราไปแสดงที่ซินอัน
เหรอๆ
พวกเขาบอกว่าจะหาผู้ชมให้
แบบนี้แปลว่า
เราไม่ต้องซื้อของไปติดสินบนคนดูแล้ว
แบบนี้ก็วิเศษเลยว่าไหม
เยี่ยมไปเลย
- แถมได้เดินทางอีก - ข้อเสนอดีมาก
- แน่นอน - ว่าไหมๆ
ฉันก็ว่างั้น
ยังไงวงเราก็ต้องการเตียวนะ
เราจะทํายังไงดี
ใครจะตีกลองล่ะ
นั่นสิ
ถ้าไม่มีมือกลอง เราก็แสดงไม่ได้
นั่นปัญหาใหญ่เลยนะ
เรื่องขี้ปะติ๋ว
เดี๋ยวฉันจะหามือกลองที่เก่งกว่าเตียวเอง
(เดือนส.ค.ผมตรวจเจอว่าสมองพิการ)
ฮัลโหล คุณเฟิงเหรอ
ไม่ใช่คุณเฟิงหรอกเหรอ
นานแล้วเหรอ
มีอะไรหรือเปล่า
เขาตายแล้ว
ฮัลโหล จ้าวเหรอ
ฉันขอเบอร์
มือกลองงิ้วที่เกษียณแล้วคนนั้นหน่อย หลี่น่ะ
เราอยากให้เขามาแสดงด้วย
คุณเป็นช่างตัดเสื้อเหรอ
บาย
จริงๆ เลย
มือกลองเป็นที่ต้องการขนาดนี้เลยเหรอ
เราพอแค่นี้ดีกว่า
เดี๋ยวก่อน
ฉันมีผู้สมัคร
ที่พร้อมตอนนี้เลย
แล้วทําไมไม่บอกกันล่ะ
ใครเหรอ
(ส่ง)
ผมไม่เคยตีกลองนะ
เคยสิ
ตอนอยู่อนุบาลไง ทุกวันเลยตอนกลางวัน
แกเอาตะเกียบตีถ้วยตีชามไง
มันไม่เหมือนกัน
ไม่เหมือนยังไง ก็แค่ตีเหมือนกันนั่นแหละ
ถนนเล่อชานและเทียนฟู่
โปรดลงจากรถทีละคน
และระวังพื้นต่างระดับ
- ขอบใจนะ - ขอบคุณครับ
ไอ้หนู
ขับรถไม่เป็นหรือไง ชุนเหอ
- เป็นอะไรไหม - เจ็บหรือเปล่า
- โอเคไหม - นายควรจะนั่งลงสิ
อย่าแตะต้องตัวเขา
สภาพแบบนี้อย่ามาขึ้นรถเมล์เลย
เมื่อกี้พูดว่าอะไรนะ
ผมบอกให้เขานั่งลง
ทําไมเขาจะขึ้นรถเมล์ไม่ได้
คนพิการไม่มีสิทธิ์หรือไง
ผมไม่ได้พูดแบบนั้น คุณคิดมากไปเอง
- ขอโทษซะ - ทําไมต้องขอโทษด้วย
ปล่อยผมนะ นี่คุณจะทําอะไร
ขอโทษเขาซะ ขอโทษสิ
อย่าให้ทุกคนต้องเสียเวลาสิ
เมื่อกี้ใครพูด
- เขาไม่ได้ตั้งใจหรอก - ช่างมันเถอะ
เขาก็พูดไปเฉยๆ นั่นแหละ
ฉันรีบอยู่นะ
ไปสักทีเถอะ
กินช้าๆ หน่อยสิ
ไม่เป็นไร
ดื่มน้ําสิ
ชุนเหอ
ได้ฝึกเขียนหรือยัง
ฝึกแล้ว เขาเก่งมากนะ
ถึงขั้นลืมกินข้าวกลางวันเลย
มีสมาธิสุดๆ จนไม่ได้ยินเสียงฉันเลย
ตั้งใจมาก
แม่กําลังติดต่อโรงเรียนกวดวิชาอยู่
ตอนไปสอบซ่อม
ให้เลือกมหาวิทยาลัยใกล้บ้านนะ
ได้ยินหรือเปล่า
ผมอิ่มแล้ว
แกแทบไม่แตะอาหารเลยนะ
- กินอีกสิ - หนูกินไม่ได้
- หนูกําลังคุมน้ําตาลอยู่ - มันมีประโยชน์น่า
เมื่อไหร่แกจะบอกชุนเหอว่าแกท้อง
ไว้อีกสักพักก่อน
หมอบอกว่าถ้าหนูไม่คุมระดับน้ําตาลในเลือด
ก็อาจจะแท้งได้
โบราณว่าไว้ว่าแม่ที่มีลูกหลายคนก็ทุกข์
คลอดลูกน่ะเจ็บจะตายไป
ไม่มีลูกเลยยังง่ายกว่า
- ถูกต้อง - โดยเฉพาะกับคนอย่างแม่
คนอย่างฉันเหรอ ทําไมกัน
คิดว่ารู้จักฉันดีหรือไง
ฉันสงสารแกอยู่นะ เวลาคนทําดีกับแก
แกยังดูไม่ออกด้วยซ้ํา
หนูไม่เข้าใจแม่เลย
แม่ก็ไม่เข้าใจหนู
เราพลาดโอกาสที่จะเข้าใจกันและกัน
ความผิดใครกันล่ะ
เขียนอะไรอยู่เหรอ
จดหมายร้องเรียน
ยายก็คิดว่าผมไม่ควรเขียนใช่ไหม
ควรสิ
แต่เขียนไปก็ไม่มีประโยชน์อะไรหรอก
การเขียนถือเป็นผลลัพธ์ในตัวเองแล้ว
ผมคิดว่าการโกหกไม่ถูกต้อง
ผมไม่ได้อ่านหนังสือเลย
ชุนเหอ แกเป็นผู้ชายหรือเปล่า
ครับ
งั้นจําไว้นะ
ผู้ชายน่ะ
โดยเฉพาะผู้ชายที่เป็นผู้ใหญ่แล้ว
บางครั้งก็ต้องโกหก
เอานี่ เลือกกลองสิ
ชุนเหอ
ช่วยยายแค่ไม่กี่วันเถอะนะ
พอเตียวกลับมาก็ค่อยเลิก
รู้ไหมว่ามันยากแค่ไหน
กว่าเราจะมีโอกาสได้แสดงดีๆ สักครั้ง
- เป็นไปไม่ได้เหรอ - ไอ้หนู
เราต้องการแกนะ
เราต้องการแกจริงๆ นะ
- จริงเหรอ - จริงสิ
จริงๆ
ถ้าอย่างนั้น...
ผมอยากได้อุปกรณ์ตีกลอง
โอเค
- อย่าหัวเราะสิ - เห็นไหม
คงอีกเป็นชาติกว่าเขาจะหัดตีกลองเป็น
ทําไมเอาแต่พูดแบบนั้น
แค่นี้ชุนเหอก็เครียดพอแล้ว
แล้วมันความผิดฉันหรือไง
เธอเอาคนปัญญาอ่อนมาตีกลอง มันเสียเวลาพวกเราทุกคนนะ
ฉันขอพูดเป็นครั้งสุดท้าย
ชุนเหอมีภาวะสมองพิการ เขาไม่ได้ปัญญาอ่อน
ยังไงก็เถอะ แค่จับไม้กลองยังทําไม่ได้เลย
แล้วมันต่างกันยังไง
ต่างสิ มันต่างกันตรงที่เธอทําให้ฉันโมโห
หยุดเดี๋ยวนี้นะ
ทั้งวันเลย
เอาแต่บอกว่าจะหาคนนั้น
แล้วก็คนนี้มา ดูสิว่าเป็นยังไง
ไม่เห็นหาใครมาได้เลย
ฉันเคยออกเทปมาก่อนนะ
แต่ก็ไม่มีใครรู้จักเธอเลย
เป็นอะไรหรือเปล่า
โยนกลับมาสิ
โยนมาสิ
ชุนเหอ ไปห้ามยายเธอหน่อยสิ
ยายไม่เป็นไรหรอก ยายไม่เคยสู้แพ้
สั่งสอนเขาหน่อย
คุณเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ ทําตัวให้สมกับวัยหน่อยสิ
ทะเลาะกันเป็นเด็กๆ ไปได้
ผมไม่ได้ทะเลาะนะ
ผมพยายามห้ามพวกเขาต่างหาก
แล้วพวกคุณล่ะ
ฉันไม่มีลูกค่ะ ฉันยังโสด
คุณล่ะ
ฉันไม่โทร
ลูกสาวฉันฆ่าฉันแน่
ครอบครัวฉันพังแน่นอน
ในเมื่อคุณรู้ว่ามันผิด
ก็จับมือแล้วก็ขอโทษกันซะนะ
ฉันขอโทษนะ
ที่ฉันหยาบคาย
เก่งมาก
(จดหมายตอบรับของวิทยาลัย ส่งมาทางไปรษณีย์อย่างเดียวหรือเปล่า)
(กล่องข้อความ)
(ยังไม่ได้อ่าน)
ช่วยเอาโครงกระดูกนี่ไปทิ้งได้ไหม
ทําไมถึงเก็บมันไว้ที่บ้านล่ะ
มันอัปมงคลนะ
พ่อกับแม่
จะต้องเดินทางไกลกัน
อาจจะไปพักใหญ่เลย
อยู่บ้านก็ตั้งใจอ่านหนังสือนะ
แล้วก็ช่วยดูแลยายด้วย
อย่าให้ยายถูกใครหลอกอีก
มีอะไรหรือเปล่า
ทําไมแม่ถึงต้องไปนาน
ฉันจะนอนแล้ว
- ปิดไฟด้วย - กินเสร็จหรือยัง
เสร็จแล้วเหรอ งั้นนอนเถอะ
ถ้ามหาวิทยาลัยครุศาสตร์รับผม
ผมขอไปได้ไหม
ไม่เอาที่นั่น
ทําไมล่ะ
แม่ไม่อยากให้แกออกจากเมืองนี้
นั่งรถไฟความเร็วสูงแค่ 90 นาทีเอง
ไม่ก็คือไม่
ถ้าแกจะไป
แม่ไม่จ่ายค่าเทอมให้นะ
นอนได้แล้ว
ชุนเหอ
การลงทุนของยายกําลังไปได้สวยเลย
ถ้ายายคืนทุนได้เมื่อไหร่
จะถอนเงินมาจ่ายค่าเรียนให้นะ
ไม่เป็นไรหรอก
พยากรณ์อากาศบอกว่า
วันนี้มีโอกาสฝนตก 30 เปอร์เซ็นต์
ให้เขาใส่ตัวนี้
แล้วถ้าฝนตก
ก็สวมตัวนี้ทับข้างนอก
ชุนเหอ ปีนี้แกอายุ 20 แล้วใช่ไหม
ครับ
ฉันนึกว่าแกสองขวบ
- ไปล้างเนื้อล้างตัวซะ - ครับ
ชุนเหอ ดูสิ
ฉันยังไม่ได้เงินบํานาญของเดือนก่อนเลย
ฉันเลยไปถามประกันสังคม
พวกนั้นบอกให้ฉันดาวน์โหลดโค้ดอะไรสักอย่าง
เพื่อยืนยันว่าฉันยังมีชีวิตอยู่
ไม่อย่างนั้น
เขาจะตัดชื่อฉันออก
คนแก่สมัยนี้
- คนแก่สมัยนี้... - ว่าไง
- มองกล้องนะครับ - อือ
อ้าปากหน่อย
หันไปข้างๆ
ปิดปาก
เรียบร้อย
เธอนี่ฉลาดจริงๆ
พอได้แล้วๆ
อย่ากวนเขาให้มาก
ให้เขาได้พักจะได้ตีกลองได้
พวกเราให้เขาพักดีกว่า
ตีกลองสนุกไหม
ก็สนุกดี
ไม่ต้องจับแบบนี้ก็ได้
ฉันว่าจับแบบนี้ดูเท่กว่า
เขามาทําอะไรที่นี่
ได้ข่าวว่าพวกคุณได้มือกลองใหม่แล้วเหรอ
ไปได้ข่าวมาจากไหนล่ะ
ก็คนที่ไม่เห็นด้วยกับการตัดสินใจนี้น่ะสิ เห็นๆ อยู่
ไม่ใช่ฉันนะ
ฉันก็แค่...
มือกลองคนใหม่
เป็นการตัดสินใจร่วมกันของเรา
นึกว่าจะเป็นมือโปร ดันเป็นคนปัญญาอ่อนซะงั้น
อย่าพูดแบบนั้นนะเตียว
ชุนเหอไม่ได้ปัญญาอ่อน
เขาแค่มีภาวะสมองพิการ
แบบนี้ตีกลองไม่ได้หรอก
แค่เหยียดนิ้วโป้งให้ตรงยังไม่ได้เลย
ท่าทางก็ผิด
จังหวะก็เพี้ยน
แกเองก็รู้นี่ ใช่ไหม
ใช่ครับ
อยากเห็นการตีกลองของจริงไหม
นี่สิการตีกลอง
จัดการเขาเลย
ยอด
โอ้โฮ
วิเศษเลย
ไหนๆ เตียวก็กลับมาแล้ว
- เรามา... - แข่งขันกันอย่างยุติธรรม
ใช่เลย
ความคิดดีมาก
- ให้พวกเขาเล่นด้วยกัน - ใช่ๆ
ทุกคนโหวตว่าใครตีกลองได้ดีกว่ากัน
ใช่ๆ
อย่ามาหาว่าฉันรังแกคนพิการก็แล้วกัน
- ว่าไง - สวัสดี
มาซ้อมที่นี่กันทุกวันเลยเหรอ
วันอังคาร พฤหัสบดีกับเสาร์
บ่ายสองถึงสี่โมงเย็น
ในศาลา
แล้วเธอล่ะ
ไม่แน่นอนหรอก แล้วแต่แม่ฉัน
นายชื่ออะไร
หลิวชุนเหอ
ฉันชื่อหยาหยา
ฉันชอบดูนายตีกลองนะ
แอดฉันในวีแชตสิ
ไม่อยากทําเหรอ
ไม่ใช่นะ
ฉันไม่มีวีแชต
งั้นนายติดต่อคนอื่นยังไง
ฉัน...
ใช้นาฬิกา
โทษที
นายเป็นเด็กนักเรียนหรือไง
เปล่า
ฉันจบมัธยมปลายแล้ว
ฉันเกือบจะ 20 แล้วด้วย
แล้วเจอกันนะ พ่อคนจบมัธยมปลาย
แล้วเจอกัน
ให้ตายเถอะ
ฉันนั่งจนก้นชา แกรู้แค่ชื่อเขาเองเหรอ
หยาหยา
หยาหยา รอด้วย
ช้าๆ หน่อย
หยาหยา ทําไมถึงถือไฟถนนล่ะ
มองใกล้ๆ สิ นี่มันคบเพลิงนะ
นายดูหล่อดีนะตอนวิ่ง
ฉันทําอย่างอื่นนอกจากวิ่งก็ได้นะ ฉันตีลังกาเป็นด้วย
รหัสลับ
อะไรนะ
ฉันอยากจะซื้อไร่
เธอกดแขนฉันไว้
ไวน์ถูกปากดีหรือไม่
หวานหอมถูกใจ
ฉันร้อนนิดหน่อย
ไปอาบน้ําได้แล้ว
ออกไปก่อนได้ไหม
ออกไป
ที่โรงเรียน
แกได้เรียนวิชาเพศศึกษาไหม
เรียน
งั้นฉันคงไม่ต้องอธิบายแล้วนะ
เวลาผู้ชายถึงช่วงอายุหนึ่ง
การมีปฏิกิริยาแบบนี้ถือเป็นเรื่องปกติ
แปลว่าร่างกายทํางานปกติดี
- ถ้าแกอยาก... - สายๆ วันนี้
ผมอยากไปสมัครงานที่คาเฟ่
- คาเฟ่เหรอ - ครับ
แกอยากได้งานที่สถาบันสอนพิเศษนั่นไม่ใช่เหรอ
ผมแค่อยากลองดู
หาเงินไปเดตหรือไง
หาเงินไปเรียนมหาวิทยาลัย
ตอนนี้ใช้มือถือเก่าไปก่อนนะ
ถ้าหางานได้ ก็ค่อยทิ้งนาฬิกา
ไม่ต้องให้ไปด้วยใช่ไหม
อย่าขยับนะ
เดินช้าๆ ละ
ไม่ต้องรีบ
ลาเต้ร้อนครับ
- ใส่แก้วกลับบ้านให้หน่อยครับ - ได้ครับ
ขอบคุณครับ
ขอบคุณครับ สวัสดี มีอะไรให้ช่วยครับ
สวัสดีครับ
ผมมา...
สมัครงาน
นี่ประวัติผม
- ครับ รอเดี๋ยวนะ - ขอบคุณครับ
หัวหน้า มีคนมาสมัครงาน
- หลิวชุนเหอ - ครับ
เป็นอะไรมาเหรอ
ผมมีภาวะสมองพิการ
ปริศนาที่เก่าแก่ที่สุดทางประสาทวิทยา
มีลูกค้ามา
นายยืนได้นานแค่ไหน
เท่าที่ผมต้องการ
เดินได้ไกลแค่ไหน
ผมเดินได้สักสิบนาที
จากนั้น...
ผมจะพักแล้วก็เดินต่อ
ลองเดินให้ดูหน่อยสิ
ฟังนะ
งานของบาริสตาจําเป็นต้อง จําประเภทของกาแฟกับราคา
นายต้องดูแลเรื่องเงิน ชงกาแฟ ล้างจาน
ต้องใช้ทั้งไอคิวและอีคิว
ฉันต้องแน่ใจว่านายรับมือไหว
ครับ
งั้นก็โอเค
โอเคแล้ว
ทุกคนครับ วันนี้...
ผมจะทําการแสดงอ่านเมนู
วันนี้ ผมจะเสิร์ฟ...
เนื้อลูกแกะนึ่ง อุ้งตีนหมีนึ่ง
หางกวางนึ่ง
เป็ดย่าง
ลูกไก่ย่าง
ลูกห่านย่าง
สัตว์ปีกตุ๋น ไก่เคี่ยว เนื้อเค็ม
กระเพาะหมู
กุนเชียง
ขนมกรอบหลากชนิด ไส้ไก่รมควัน
หมูนึ่ง
ไก่ยัดไส้ข้าวเหนียว
ไก่ฟ้าในขวด นกกระทาในขวด
เนื้อหลากหลายชนิดตุ๋น
ไก่ฟ้า กระต่าย
กบนึ่ง
กินมันติดเหงือก
กินเผือกติดฟัน
กินทั้งมันกินทั้งเผือก
ติดทั้งเหงือกติดทั้งฟัน
หมาหันมา หาหมู เห็นหูหมา
หูหมาหนา หมูหนี หมีเห็นหมู
เห็นหมูหัน หูหนี หมีหันดู
หมีหมาหา เห็นหมู หันหูดี
หาหมีเห็น เหม็นหู หมีหูเหม็น
หาหมีหาย หมาเห็น เหม็นหูหมี
หมาหนีหาย หมายหมู หูหันรี
หมายหาหมู หมาหนี หมีหายตัว
ยายมอยขายหมี
ยายมีขายหอย
หมียายมอยแหย่หอยยายมี
หอยยายมีกัดหมียายมอย
บอกตามตรงนะ ฉันแค่อยากจะจ้างคนธรรมดา
ผมเป็นคนธรรมดาที่มีความจําเป็นเลิศ
เห็นยายตั้งแต่ตอนไหน
ตั้งแต่ผมออกจากบ้าน
ผมรู้ว่ายายต้องตามมาแน่
สัมภาษณ์งานเป็นไงบ้าง
ก็ใช้ได้
พวกเขาพลาดแล้วที่ไม่จ้างแก
ผู้เชี่ยวชาญบอกว่า
กาแฟเพิ่มความเสี่ยงโรคหัวใจ
พวกคนหนุ่มสาวหันมาดื่มชาแทน
ร้านกาแฟไม่มีอนาคตหรอก อีกไม่นานก็จะปิดตัวกันหมด
- ยายครับ - ว่าไง
ผมต้องเปิดบัญชีธนาคาร
ทําไมเหรอ
- เพื่อรับเงินเดือน - อือ
ไอ้หลานเจ้าเล่ห์ แกได้งานแล้วเหรอ
ครับ
หลิวชุนเหอ
แกจะรวยแล้ว
แกจะซื้อเสื้อผ้าอะไรก็ได้ตามใจ มีมือถือของตัวเอง
ไปเรียนที่ไหนก็ได้
เปล่าหรอกครับยาย
ไม่ใช่แค่เรื่องเงินหรอก
ผมมีงานทําแปลว่ามีศักดิ์ศรี
มันคือศักดิ์ศรี
- ใช่แล้ว - ศักดิ์ศรี
ถูกต้องเลย
กินเยอะๆ นะ
ฉันมีความสุขจังเลย
เป็นน้ําตาแห่งความสุขน่ะ ฉันไม่เป็นไร
ผมรู้
ผมขอกอดหน่อยสิ
ผมไม่เป็นไร
บอกว่าจะแข่งกันอย่างยุติธรรม แต่กลับมาพังกลองฉันเนี่ยนะ
ทุกคนวางแผนกันไว้แล้วใช่ไหม
ฉันสาบานต่อหน้าท่านประธานเหมาเลย ฉันไม่เคยขอให้นายพลพังกลองนายนะ
ฉันตื่นเต้นเกินไปหน่อย
- เลยคุมตัวเองไม่ได้ - เชื่อตายละ
นอกจากนายจะไปพังกลองไอ้ปัญญาอ่อนนั่นด้วย
เตียว กลับมาก่อน
- ไง - ไง
พวกเขาทะเลาะกันอีกแล้ว
ได้ยินอะไรหรือเปล่า
ฟังสิ
ลูกสน
เธอทําฉันกลัวนะ
เอ้านี่
- มาเร็วเข้า - มาแล้ว
ผ่อนคลาย หันขวา
หันซ้าย
ได้แล้วครับ
(ยอดเงินในบัญชี)
ชุนเหอ แกรวยแล้ว
(เธอคือดวงดาราท่ามกลางหมู่เมฆา)
(ฉันคือคนประหลาดที่เดินฝ่า สายน้ําแห่งความเหงาอุรา)
กดตรงนี้
เสร็จแล้ว
ไม่เลวเลย
ดีมาก
จากนั้น
หาแอ็ปที่อยากได้
ทุกคนควรจะเห็นคําว่า
“ติดตั้ง”
ทําอะไรของแกน่ะ
ผมลื่น
ยายออกไปก่อนครับ
อายเหรอ
ฉันเคยเห็นผู้ชายมามากกว่าแกเคยเห็นแผลซะอีก
ไอ้หลานชาย
สวัสดี
เขาทําอะไรอยู่เหรอ
ชุนเหอเพิ่งกินนมหมด กําลังอ่านหนังสืออยู่
อย่าลืมให้เขาพักผ่อนด้วย
อย่าให้เขานอนดึกนะ
ไม่ต้องห่วง ฉันดูแลเขาอย่างดี
หนูทํานัดกายภาพบําบัดให้เขาแล้ว
วันอังคาร สิบโมงครึ่ง
- อือ - พาเขาไปด้วยนะ
อย่าไปสายล่ะ
- ไม่สายแน่ - ชุนเหออยู่ไหน
ชุนเหอๆ
- ชุนเหอ - ครับ
เดี๋ยวเสร็จธุระที่นี่แม่จะรีบกลับนะ
ครับ
ตั้งใจอ่านหนังสือด้วย ลูกทําได้
โอเค
เขาต้องอ่านหนังสือต่อแล้ว
บาย
จุ๊บๆ
ยังมีเลือดติดอยู่บนปลาไหลเลย
ผัดนานกว่านี้อีก
- ได้ๆ - ยกออกได้แล้ว
เดี๋ยวเหนียวหมด
ลืมใส่ต้นหอมน่ะ
- ยังไม่สุกดีเลย - ตะเกียบ
ชุนเหอ
รู้จักการตีแบบเด้งไหม
มันต้องใช้เทคนิคนะ
ท่าของมือกลองสําคัญมาก
แกดูบอบบาง แค่นั่งดีๆ ยังไม่ไหวเลย
เก้าอี้ขาดไปหนึ่งตัว
- อายุเท่าแก... - มีเก้าอี้ในห้องฉัน
- ฉันต้องใช้พวกนี้ด้วย เดี๋ยวฉันไปกับเธอนะ - ไปกันเถอะ
ฉันต้องสอนโน้ตสี่จังหวะกับแปดจังหวะด้วย
แน่ใจนะว่าแกพร้อมจะขึ้นแสดง
แม่คะ หนูสั่งนมมานะ
อีก 30 นาทีจะไปส่ง เอาแช่ตู้เย็นด้วยนะ
เธอดูเข้ากับแม่ได้ดีนะ
แม่จ่ายเงินเดือนให้ฉัน
งานของฉันตอนนี้คือเป็นลูกสาวเต็มเวลา
แต่อีกไม่นานฉันก็จะตกงานแล้ว
เพราะอะไรเหรอ
ฉันกลับบ้านมาหนึ่งปีแล้ว
ฉันรู้แล้ว
ว่าเราไม่ได้เป็นอย่างที่ เราเคยวาดภาพอีกฝ่ายไว้
นายมีหนังสือเพียบเลย
อ่านหมดนี่แล้วเหรอ
เธอใส่เสื้อผ้าในตู้ครบทุกชุดไหมล่ะ
ไม่
ฉันอ่านทุกเล่มแล้ว
สําหรับคนที่เดินเหินไม่คล่อง
การอ่านหนังสือก็เป็นงานอดิเรกง่ายๆ
อย่าแย่งไมค์ฉันสิ
ถ้าไม่มีพริกเสฉวนก็ไม่ใช่ปลารสเผ็ด
แต่จะใส่เยอะขนาดนี้ไม่ได้ รสเผ็ดชาควรจะมีมิติสิ
อาหารเย็นยังไม่เสร็จอีกเหรอ
อีกจานเดียว
ชุนเหอกับหยาหยาอยู่ไหนเหรอ
ในห้องนอน
เร็วจัง
นายไปเจอบทกวีพวกนี้ที่ไหนเหรอ
ในนี้
- นายแต่งเองเหรอ - ใช่
- นายแต่งบทกวีพวกนี้เองเหรอ - ใช่
นายนี่มันกวีเอกชัดๆ ชุนเหอ
สุดยอดไปเลย
อันนี้แต่งให้เธอ
“เธอคือดวงดาราท่ามกลางหมู่เมฆา
ฉันคือคนประหลาดที่เดินฝ่า สายน้ําแห่งความเหงาอุรา”
แค่นี้เองเหรอ
ใช่
ที่เหลือ...
ฉันยังคิดไม่ออก
ฉันชอบนะ ฉันจะรับไว้
ในกล่องนี้มีอะไรเหรอ สวยดีจัง
เอ่อ...
มีเถ้ากระดูกน่ะ
เถ้ากระดูกของใคร
- เทพสายฟ้า - ใครคือเทพสายฟ้าเหรอ
แมวจรที่ฉันเลี้ยงไว้
ฉันเก็บมันมาจากข้างถนน
มันมีแค่สามขา
มันเลยเดินเหมือนฉัน
ฉันพามันกลับบ้าน
ดูแลมันมาห้าปี
แล้วยังไงต่อ
แล้วมันก็ตาย
ปิดเลยๆ
(ฉลาม)
ว่าไง
ทําอะไรกันอยู่เหรอคะ
ก็เตรียมตัวกินข้าวน่ะสิ มีอะไรหรือเปล่า
เปิดประตูหน่อยสิ หนูไม่มีกุญแจ
อะไรนะ
ทําไมกลับมาแล้วล่ะ
- มากินข้าวกัน - มากินข้าวกัน
อาหารเพียบเลย
ฉันหิวแล้วเนี่ย
พวกนี้เพื่อนๆ ในวงประสานเสียงฉันเอง
ทุกคน นี่ลูกสาวฉัน
แล้วนาย...
นายเคย...
แข็งตัวบ้างไหม
อย่างที่เธอเห็น
ฉันเป็นผู้ชายอายุ 20 ทั่วๆ ไป
ยังไงก็ขอบคุณที่ถามคําถามนั้นนะ
บางคนคิดว่า
พวกเราไม่ต้องการอะไรนอกจาก...
กินแล้วก็ขับถ่าย
ทําอะไรกันน่ะ
เช่นคนแบบแม่ฉันไง
มาเร็ว
ดื่มน้ําหน่อย ดูสิ
ตัวเปียกหมดแล้ว
หนูรู้
ทําไมถึงไม่ไปนัดกายภาพบําบัด
เรื่องนั้นฉันผิดเอง
ฉันซ้อมจนลืมเวลาไป
ไม่เป็นไรหรอก ฉันจะพาเขาไปโรงพยาบาล
แล้วขอให้หมอหลัวหาคิวว่างให้เราเอง
เด็กผู้หญิงในห้องแกเป็นใคร
- เพื่อนร่วมชั้นของชุนเหอไง - เป็นไปไม่ได้
หนูรู้จักเพื่อนเขาทุกคน
ฉันไม่เคยเจอเธอมาก่อน
เธอมาจากห้องอื่น
เธอก็จะสอบซ่อมปีนี้เหมือนกัน พวกเขาติวหนังสือด้วยกันน่ะ
ผมไม่ได้ติวหนังสือ
ผมไม่ได้ติวเลยสักนิด
ผมไม่เคยอยากจะสอบซ่อมอีกปีนี้
แล้วแกจะทํายังไงต่อ
ไปเรียนมหาวิทยาลัย
ผมสมัครที่มหาวิทยาลัยครุศาสตร์ไปแล้ว
และผมก็ทํางานที่คาเฟ่
แกทํางานที่คาเฟ่เหรอ
- ใช่ - แม่ก็รู้เรื่องนี้เหรอ
ทั้งสองคนมีอะไรปิดบังไว้อีกหรือเปล่า
ไม่รู้ทําไมหนูถึงฝากแม่ดูเขาให้
- แม่ยังเลี้ยงดูเขาดีๆ ไม่ได้เลย - อย่าตะคอกใส่ยายนะ
ผมเป็นคนตัดสินใจเอง
ผมจะจ่ายค่าเทอมที่มหาวิทยาลัยครุศาสตร์เอง
เรื่องเงินไม่ใช่ประเด็นหรอก
งั้นปัญหาคืออะไรเหรอ
พวกเขาไม่มีทางส่งจดหมายตอบรับมาให้แก
ผมมีคุณสมบัติผ่านเกณฑ์พวกเขานะ
ถึงพวกเขาจะรับแก
แล้วยังไงต่อ
แกจะไปเป็นครูเหรอ
ทําไมจะไม่ได้ล่ะ
ครูจะต้องยืนสอน
แล้วก็พูดกับนักเรียน กับผู้ปกครอง
แกทําได้ไหม
ขนาดคนปกติพวกเขายังไม่รับทั้งหมดเลย
ทําไมถึงต้องรับแกด้วย
ถ้างั้น...
ใครคลอดผมมาเหรอ
ไอ้หนู
- ความผิดใครกันที่ผมเป็นแบบนี้ - ไอ้หนู
แม่กล้าพูดหรือเปล่า
ขอโทษนะครับอาจารย์
ผมมีภาวะสมองพิการ
จะมีผลต่อการรับเข้าเรียนของผมไหม
ขอโทษนะครับอาจารย์
สวัสดีค่ะ นี่คือแผนกรับเข้าเรียน ของมหาวิทยาลัยครุศาสตร์
เวลาทําการของเรา คือ 9:00 น. ถึง 17:00 น.
กรุณากดหมายเลขภายในที่ต้องการติดต่อ ตามด้วยเครื่องหมายสี่เหลี่ยม
ขอบคุณค่ะ
แม่แกออกไปแล้ว
กินอะไรหน่อยสิ
ผมทําใบขับขี่ได้ไหม
ทําไปทําไม อยากจะหนีไปไกลๆ เหรอ
ที่ผมไปได้ไกลที่สุด...
คือกระโดดลงไปจากตรงนี้
ไม่ต้องเครียดนะ
ไม่เจอกันนานเลยนะ
ไม่ได้เจอกันนานเลย
ฉันไม่ไหวแล้วตอนนี้
ปกติก็ขึ้นรถเมล์ได้ไม่มีปัญหา
แต่ตอนนี้ฉันเมารถมาก
นี่พวกคุณได้ใบขับขี่มาได้ยังไง
ก็ขับรถน่ะสิ
จะให้เขาไปขับเครื่องบินหรือไง
ช้าๆ หน่อยไอ้หนู
ขับเครื่องบิน
นี่จะขึ้นเนินนะ ไม่ใช่ไปลุยวิบาก
หนึ่งเสียงให้ชุนเหอ
(เตียว ชุนเหอ)
หนึ่งเสียงให้เตียว
ของเตียวอีกเสียง
ชุนเหอ
ทําไมเด็กเมื่อวานซืนอย่างแก
ถึงมาเที่ยวเล่นอยู่กับวงประสานเสียงคนแก่ล่ะ
เตียว
ชุนเหอ
หนึ่งเสียงให้ชุนเหอ
หนึ่งเสียงให้เตียว
‪ดี
‪ชุนเหอหนึ่งคะแนน
ลุงเตียว
‪เตียวหนึ่งคะแนน
ลุงเตียว
ระวังบันไดด้วย
- ระวังนะ - นอนลงไปเลย
ช้าๆ หน่อย
ใช่แล้วๆ
รถพยาบาลเพิ่งจะพาเขาไป
ไปที่โรงพยาบาลประชาชนนะ
ตอนนี้ไปไม่ได้เหรอ
เดี๋ยวสิ
ธุรกิจสําคัญกว่าชีวิตพ่อตัวเองหรือไง
นี่
ไอ้หนู
วันนี้ผมลางานแล้ว
ผมไม่ไปหรอก
ผมจะรอลุงเตียว
ไอ้หนู
ตอนนี้แกเป็นพี่ใหญ่แล้วนะ
อยากไปดูไหม
เดี๋ยวผมพาเธอไปห้องน้ําเอง
เข้ามาสิ
ทําไมถึงผ่าคลอดก่อนกําหนดล่ะ
หัวใจเด็กเต้นไม่ค่อยดีเท่าไร
หมอกลัวว่ารกจะลอกตัวก่อนกําหนด
พวกเขาเลยผ่าคลอดก่อนกําหนด
แกยังไม่ได้ฉี่เลยตั้งแต่ถอดสายสวนปัสสาวะออก
ไม่ได้ใส่สายสวนแล้ว
ถ้ายังไม่ฉี่ เดี๋ยวพวกเขาจะสอดใหม่
อย่าจับเธอนะ
ไม่เป็นไร
อย่าร้องนะ
ไม่เป็นไร
ที่แม่ท้อง
ยายรู้มาตลอดเลยเหรอ
ใช่ ยายรู้
ทําไมไม่มีใครบอกผม
แม่แกมีภาวะน้ําตาลในเลือดสูง
เลยมีโอกาสจะแท้ง
หมอสั่งให้เธอแอดมิต
เราไม่รู้ว่าจะช่วยเด็กได้หรือเปล่า
ใครคลอดผมมาเหรอ
แม่กล้าพูดหรือเปล่า
ไอ้หนู
แม่นั่นแหละที่ทําหน้าที่แม่ไม่เต็มที่พอ
เป็นความผิดของแม่ แต่ผมกลับต้องมาชดใช้
ผมค่อยๆ ยอมรับมันได้ ผมยังพยายามที่จะยอมรับมันอยู่
แต่แม่ก็คอยย้ําเตือนผมอยู่ตลอด
ชุนเหอ
แกเหมือนกอริลลาที่ควรจะอยู่แต่ในกรงที่สวนสัตว์
อย่าแม้แต่จะคิดจะออกมา
อย่าให้ใครเห็นตอนกลางวันแสกๆ
คนที่ให้อาหารแกจะอับอายเปล่าๆ
เพราะแบบนี้
คนอื่นๆ เลยหลีกเลี่ยงผม
พวกเขากลัวผมแล้วก็ล้อเลียนผม
แม่นี่แหละคือคนที่เกลียดชังผมจริงๆ และดูถูกดูแคลนผม
ผมรู้ว่าผมเป็นภาระของครอบครัว
ผมรู้มาตลอด
แล้วทําไมต้องเสแสร้งว่าเป็นห่วงเป็นใยผมด้วย
แม่ทําให้ผมขยะแขยง เฉินหลู
แม่เป็นคนปากว่าตาขยิบ
แกพูดถูกแล้ว
ฉันเกลียดแก
ฉันไม่สนใจแกสักนิด ฉันไม่สน
หลิวชุนเหอ
นี่เป็นโชคชะตาของแก
แล้วก็ของฉันด้วย
ผมไม่เคยขอให้มีชีวิตแบบนี้
ช้าๆ หน่อย
ออกไปรอข้างนอกนะ
ไปอยู่ริมถนน
นี่ ทําไมถึงขับเร็วแบบนั้น
อยากตายหรือไง
ได้ยินมาว่าคาเฟ่จะออกสินค้าตัวใหม่นี่
ใช่แล้ว
อีกไม่นานเราจะวางขาย “ลูกอมตังเมแห่งรัก”
ทําโดยหลิวชุนเหอ พนักงานของเราที่มีภาวะพิการทางสมอง
คาเฟ่รียูเนียนมุ่งมั่นที่จะช่วยเหลือ การกุศลและสวัสดิการสังคมเสมอ
เราต้องการช่วยเหลือชุมชนคนพิการ...
ถ้าเอาไปลดหย่อนภาษีไม่ได้ เขาไม่มีทางจ้างคนปัญญาอ่อนนั่นหรอก
เงียบๆ น่า
- เขาไม่เข้าใจหรอก - ถ้าเขาเข้าใจล่ะ
เป็นยังไงบ้าง
- ดีเลย - ผิดพลาดตรงไหนไหม
ไม่มีเลย ยอดเยี่ยมมาก
ผมมีของขวัญให้พวกคุณทุกคน
ว่าไง
สวัสดี
เธอทําฉันกลัวนะ
ฉันไปหาหมอกับแม่อยู่
แล้วก็เห็นสายที่ไม่ได้รับจากนายเป็นสิบๆ สาย
นึกว่ามีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้นซะอีก
เอ้านี่
ขอบคุณ
นายไม่รู้เลยจริงๆ เหรอ
แต่ตอนฉันเห็นเธอ
ท้องเธอก็โตอยู่เหมือนกันนะ
นายคิดว่าเธอแค่อ้วนงั้นเหรอ
หรือว่า...
นายไม่คิดว่าแม่นายจะมีลูกอีกคน
ฉันก็เคยคิดนะ
แต่พอมันเกิดขึ้นแล้ว
ฉันแทบไม่อยากจะเชื่อ
ก็เป็นอิสระของพวกเขา
จะมีลูก มีกี่คน มีตอนไหน
พวกเขามีอิสระที่จะตัดสินใจ
อิสระของพวกเขา
ไม่ควรจะมาตัดสินว่าฉันต้องเรียนที่ไหน
ฉันต้องไปเมืองไหน ต้องใส่ชุดอะไร
พวกเขาควรจะเลิกยุ่งกับฉัน
ใช่ พวกเขาควรทํา
เพราะงั้นอย่าปล่อยให้ตัวเองเป็นแบบพวกนั้น ผู้ใหญ่เห็นแก่ตัวสองมาตรฐาน
ไม่เป็นแน่
ไปเที่ยวกันดีกว่า
ฉันไม่อยากกลับบ้าน
- ได้สิ - อือ
ฉันต้องไปเข้าห้องน้ํา
อือ
หลิวชุนเหอ
“เธอคือดวงดาราท่ามกลางหมู่เมฆา
ฉันคือคนประหลาดที่เดินฝ่า สายน้ําแห่งความเหงาอุรา
เพชรฆาตอยู่กลางสะพาน
คอยประหารความฝัน
เสียงปืนลั่นจากริมตลิ่ง
ดับทุกสิ่งที่ใจปรารถนา
ฉันถือกระดาษจดที่อยู่เก่าคร่ําครา
เขียนไว้ว่า
ริมผาเดียวดายแห่งนี้
มองเห็นเธอได้งดงามจับใจ
แต่ในตอนนี้...
หัวใจที่เคยเต้นรัว กลับด้านชา
ส่วนกายา...
เสื่อมชราลงพลัน
ติดกับดักมาเนิ่นนานเท่าใด ในไม่ช้าฉันคงลืม”
ไม่ต้องห่วง
ฉันเห็นเขาแล้ว
วางก่อนนะ โอเค บาย
กลับมาแล้วเหรอ
- ครับ - หิวไหม
ไม่ครับ ผมกินมาแล้ว
อะไรเหรอ
ของขวัญให้แม่
ให้แม่แกเหรอ
- มันคืออะไร - ลูกอมที่ผมทําเอง
- แกทําเองเหรอ - ใช่แล้ว
แกทํานี่เหรอ
อร่อยนะเนี่ย
แม่แกยังน้ําตาลในเลือดสูงอยู่เลย
กินของหวานไม่ได้หรอก
สวยจัง
ชุนเหอ
แกนี่ฉลาดจริงๆ
กลิ่นอะไรเหรอ
ต้มขาหมูฉัน
เป็นอะไรไป
ชุนเหอ เป็นอะไร
ทําไมถึงยัดเต็มปากแบบนั้นล่ะ ชุนเหอ
อ้าปากสิ
ทําอะไรของแก บ้าไปแล้วหรือไง
ทําอะไรของแก ชุนเหอ
ชุนเหอ
แกบ้าไปแล้วเหรอ อ้าปากสิ
คายออกมา
- ชุนเหอ - อยู่ที่ไหนนะ
- เขาเดินดีๆ ยังไม่ได้เลย - ไปหาข้างนอกกันเถอะ
ขอพักก่อนนะ ฉันเหนื่อยแล้ว
ถ้าเราหาเขาไม่เจอ...
ชีวิตเราคงจะดีขึ้นเยอะเลยนะ
ก็คงงั้น
แต่นั่นเป็นอีกชีวิตที่เราคงนึกภาพไม่ออก
ไม่ต้องพูดๆ
ตอนพวกเขาช่วยชีวิตแก
หมอต้องผ่าหลอดลม
ต้องใช้เวลากว่าแผลจะหาย
พักนี้
แม่ฝันถึงตอนคลอดแกบ่อยๆ
หมอสามคนกดท้องแม่เพื่อให้แม่เบ่ง
แม่ก็เบ่ง
แรงเท่าที่จะเบ่งไหว
แม่ก็คงทําไม่ถูกสักที
จนพวกหมอบอกว่า
แม่เบ่งไม่เป็น
ตลอดเวลาที่ผ่านมา
แม่ฉลองวันเกิดให้แกไม่ได้
และไม่เคยไปทําบัตรคนพิการให้แก
เพราะคําพูดพวกนี้มันตอกย้ําอยู่ในหัวแม่
แม่ยังคิดถึงคําพวกนั้นอยู่เลยตอนคลอดน้องสาวแก
แม่จําได้ว่าเบ่งไม่ถูกวิธี
แม่กลัวว่าจะทําผิดอีกรอบ
ชุนเหอ
วันนั้น แม่ไม่ได้ตั้งใจ
ผลักไสแกออกไป
แม่เครียด
แม่กลัว
นี่เป็น...
โอกาสสุดท้ายที่แม่จะได้เป็นแม่
แม่ไม่อยากเสียใจทีหลัง
ชุนเหอ
แม่ขอโทษ
แม่ขอโทษจริงๆ ชุนเหอ
คุกเข่าสิ
‪(เปิดใจคุยเรื่องอดีตและปัจจุบันอย่างอิสระ)
เทพกวนอู ปกติข้าแสดงเป็นท่าน
ในวันนี้ ข้าคือตัวท่าน
ลอดใต้ชุดของท่านเทพกวนอู
แล้วจะลอดผ่านอุปสรรคทุกอย่างไปได้
บอกฉันหน่อยสิ
ทําไมคนเราไม่เป็นเหมือนจักจั่น
ทุกครั้งที่มันลอกคราบ
มันจะได้ชีวิตใหม่
นายก็ทําแบบนั้นได้
ไอ้หนู
ทําไมยังไม่นอนอีก
ตรงนี้เจ็บไหมครับ
ไม่
ก็แค่ไวต่อลม
ยายไม่เคยบอกผมเลย
ว่าได้รอยแผลเป็นมาได้ยังไง
ตอนที่ฉันไปทิเบต
ฉันเปิดร้านอาหาร
คืนหนึ่งตอนที่กําลังทําบัญชีอยู่
มีมีดยาวขนาดนี้
จ่ออยู่ที่คอฉัน
มันจะเอาเงิน
ฉันบอกไปว่าเงินนี่ของลูกสาวฉัน
ฉันให้ไปไม่ได้
แล้วเลือดก็พุ่งออกมาจากคอฉัน
แล้วยังไงต่อครับ
คนขับรถบรรทุกที่ผ่านมาช่วยฉันไว้
แม่รู้เรื่องนี้ไหม
ฉันจะปิดไว้จนวันตายเลย
ไม่อยากให้แม่แกรู้สึกไม่ดี
ถ้าเขาไม่รู้สึกอะไรฉันยิ่งจะรู้สึกแย่
ยังโกรธแม่อยู่เหรอ
แม่แกไม่ได้บอกเรื่องที่ท้องอยู่
เพราะไม่รู้จะบอกแกยังไงดี
บางทีแกอาจจะคิดว่า
เขาเป็นแม่ที่ไม่ดีเพราะทัศนคติของเขา
แต่แกก็โทษแม่แกไม่ได้หรอก
ไม่มีใครสอนเขาว่าแม่ที่ดีควรเป็นยังไง
ฉันท้องเขาตอนอายุ 21
หลังจากนั้นหนึ่งเดือน
พ่อเขาก็ทิ้งฉัน
ไปหาคนอื่น
ฉันไปทิเบตคนเดียวเพื่อหาเงินให้ลูกสาว
และฉันก็จากไปเป็นสิบปี
ตอนฉันกลับมาแม่แกก็อายุ 15 แล้ว
ตลอดหลายปีมานี้
เขาไม่เคยเรียกฉันว่าแม่สักครั้ง
ฉันไม่โทษเขาหรอก
เป็นความผิดฉันเอง ตอนที่เขาต้องการฉันที่สุด
ผมคิดว่า...
ยายเป็น...
- ยายที่เยี่ยมนะ - เหรอ
ยายคิดว่า...
น้องจะอยากได้
พี่ชายแบบผมไหม
อีกเรื่อง
ตอนที่แกอยู่โรงพยาบาล
มีของส่งมาให้แกด้วย
- ของผมเหรอ - ใช่
(จดหมายตอบรับเข้ามหาวิทยาลัยครุศาสตร์)
ยายครับ
ยาย
มีอะไรเหรอ
- ยายครับ - มีอะไร
ดูสิครับ
มหาวิทยาลัยครุศาสตร์รับผมแล้ว
ชุนเหอ
แกจะได้เป็นครูแล้ว
มหาวิทยาลัยครุศาสตร์
อาจารย์หลิว
“ถึงคุณหลิว
ทางมหาวิทยาลัยตัดสินใจรับคุณเข้าเรียน
ในภาควิชาวรรณกรรมจีน
โปรดมารายงานตัวที่มหาวิทยาลัย
ในวันที่ 27 สิงหาคม 2023
พร้อมจดหมายตอบรับเพื่อเข้าศึกษา”
ยินดีด้วยนะ อาจารย์หลิว
(บันทึกการรักษาผู้ป่วยนอก)
(การนวดได้ผลดี)
(หาผู้ที่สร้างปาฏิหาริย์ไม่ได้)
(ชุนเหอปฏิเสธ)
(การผ่าตัด)
แจกอาหารเลย
- เร็วเข้า - พวกเธอกินก่อนนะ
ฉันต้องไปเข้าห้องน้ํา ไปห้องน้ําก่อน
‪ก็บอกแล้วไง
นี่ ขอเตือนเลยนะ
ปลอมเป็นตํารวจถือเป็นอาชญากรรม
ทําไมฉันต้องใจเย็นด้วย
ว่าไงนะ
คุณยายมาแล้ว ไปกันเถอะ
ไปหยิบของมา
อันนี้ของใคร
รอก่อนทุกคน
- ฉันมีเรื่องจะประกาศ - มีอะไรเหรอ
ตํารวจเพิ่งโทรหาฉัน
ผู้จัดงานที่ซินอันเป็นมิจฉาชีพ
เขาโดนจับเมื่อวาน
แล้วการแสดงของพวกเราล่ะ
โดนยกเลิกแล้ว
แต่ว่า...
ฉันมีประสบการณ์โดนหลอกมาเยอะ
คราวนี้ฉันเลยระวังเป็นพิเศษ
ฉันไม่ได้ส่งเงินพวกเราไป
เราเลยเสียแค่ค่ารถไฟ
แบบนั้นก็ยังดี ใช่ไหม
ฉันคืนเงินให้ทุกคนตอนนี้ได้เลย
ฉันไม่รู้ว่าแกได้เบอร์นี้มาได้ยังไง ฉันไม่โดนหลอกง่ายๆ หรอก
กลุ่มอะไรนะ
เชิญทางนี้ค่ะ
- ดาวเด่นของบริษัทรถโดยสารสู่ชวน - ขอบคุณ
เทศบาลรักไร้กําแพง
มาถึงแล้วค่ะ
ปรบมือให้พวกเขาหน่อยค่ะ
(ดาวเด่นของบริษัทรถโดยสารสู่ชวน เทศบาลรักไร้กําแพง)
เมื่อเดือนที่แล้ว
เราได้รับจดหมายจากคุณหลิว
ทางผู้บริหารของเราทราบเรื่องแล้ว
และได้สั่งให้มีการฝึกอบรมคนขับรถในทันที
เราขอสัญญาว่าจะปรับปรุงคุณภาพการให้บริการ
เพื่อมอบการเดินทาง
ที่ปลอดภัยให้ผู้โดยสารทุกท่าน
ขอบคุณค่ะท่านเลขาธิการหวัง
ที่เป็นแบบอย่างที่ดี
เราได้เตรียมของชําร่วยให้คุณหลิวและครอบครัว
เพื่อนๆ ทุกท่าน นี่เป็นการประชุมจากหัวใจ
และการถ่ายทอดความรัก
เรามาปรบมือต้อนรับคุณหลิว
ขึ้นมาบนเวทีกันครับ
เชิญครับชุนเหอ
เรามาปรบมือต้อนรับคุณหลิว เพื่อมากล่าวอะไรเล็กน้อยบนเวทีกัน
ชุนเหอ
ผมนึกว่าถูกเรียกมาฟังการประชุมนี้
เพราะการร้องเรียนของผมได้ผล
ผมคิดว่า
จะได้เห็นอีกฝ่าย
โต้แย้งประเด็นต่างๆ กัน
น่าเสียดาย
ที่ไม่เป็นเช่นนั้น
ผมเห็นของชําร่วยสามถุง
แม้ว่าผมจะสําลักอาหารทุกอย่างที่กิน
แต่คุณคงจินตนาการไม่ออก
ว่านั่นรู้สึกยังไง
ผมไม่ได้โมโห
หรือว่าเจ็บปวด
เพราะผมชินแล้ว
แต่ผมกลับรู้สึกกลัวนิดหน่อย
ผมกลัวว่าจะทําแม้แต่งานง่ายๆ ไม่ได้
และผมกลัวว่าถ้าคนที่ทํางานเหล่านั้นแทนผม
ต้องจากไปสักวันหนึ่ง
ผมอาจมีชีวิตต่อไม่ได้
ผมเคยถามคุณยาย
ผมเคยถามพ่อแม่
และผมเคยถามหมอ
ว่าทําไมถึงต้องเป็นผม
แต่ผมก็ไม่ได้คําตอบ
ผมจะไม่มีวันได้คําตอบ
ท่ามกลางผู้คน
มีคนจ้องผมด้วยสายตาแบบต่างๆ
ทั้งสายตาสงสาร
สายตาหวาดกลัว
แม้กระทั่งสายตาของความรังเกียจ
แต่น้อยครั้ง
ที่ผมจะเห็นสายตา
ที่กล้าจ้องมองมาที่ผม
และบอกว่าผมเป็นหนึ่งเดียวกับพวกเขา
ผมเห็นสายตาแบบนั้นจากคนแก่พวกนี้
พอผมเห็นว่า
พวกเขาไม่รู้วิธีโอนเงินผ่านมือถือ
หรือวิธียืนยันตัวตน
ผมรู้สึกเหมือนได้เจอพวกเดียวกันแล้ว
พวกคุณรู้จักทฤษฎีถังน้ําไหม
ปริมาตรของถัง
ระบุได้จากไม้แผ่นที่สั้นที่สุดของมัน
สําหรับโลกนี้
พวกเราคือไม้แผ่นสั้น
ผมแค่อยากให้พวกคุณเห็นว่า
ไม่ว่าผมจะตัวเล็ก
หรือผุพังแค่ไหน
ผมก็เป็นของผมแบบนี้
นิยามของความสุข
ควรจะรวมถึงเราทุกคน
(ความหวัง)
- ยายครับ - ว่าไง
ยายสอนผมว่า
ผู้ชายที่โตแล้ว
ควรจะหัดโกหก
ถึงตาผมสอนอะไรยายบ้างแล้ว
ผู้หญิงที่โตแล้ว
ควรหัดซื่อสัตย์ต่อตัวเอง
- ยายครับ - อือ
หลังยายส่งผมที่มหาวิทยาลัยแล้ว
ผมขอเลี้ยงข้าวยายที่โรงอาหารนะ
ได้สิ
พอเสร็จแล้ว
ก็ซื้อตั๋วรถไฟให้ตัวเอง
ไปที่ไหนก็ได้ที่ยายอยากไป
ออกไปดูบ้านดูเมือง ออกไปสนุก
ปล่อยให้ผม
ได้เดินตามเส้นทางที่เหลือของผมเองนะ
ได้ไหม
ได้สิ
สวยจังเลย สวยจริงๆ
เพื่อนเอ๋ย คืนนี้เจ้าจะเดินทางไกล
ดื่มนี่เสียเถิด
ลืมความเศร้าของการเดินทางคนเดียว ไปสุดหล้าฟ้าเขียว
เมามายไปชั่วนิรันดร์
เมื่อเจ้าล่องลอยไปวันนี้
เจ้าอาจไม่หยุดอีกเลย
มายกแก้วกันเถิด
ชนแก้ว เพื่อนเอ๋ย
เพื่อนเอ๋ย คืนนี้เจ้าจะเดินทางไกล
ดื่มนี่เสียเถิด
ท้องฟ้าสีครามและเป็นอิสระ
เจ้าปรารถนามันอย่างแรงกล้า
ข้าหวังเพียงว่าวันเวลาที่ไร้กังวลเหล่านั้น
จะเลิกเป็นสิ่งฟุ่มเฟือยในสักวัน
มายกแก้วกันอีกครั้ง
ชนแก้ว เพื่อนเอ๋ย
เพื่อนเอ๋ย คืนนี้เจ้าจะเดินทางไกล
ดื่มนี่เสียเถิด
ทุ่งหญ้าสีเขียวไม่มีที่สิ้นสุด
เหมือนสายตาวัยเยาว์ของเรา
เมื่อข้าคิดถึงเจ้าที่ท่องโลก
เพียงเพื่อควบคุมชีวิตของเจ้า
ข้าก็กลั้นน้ําตาไว้ไม่อยู่
ชนแก้ว เพื่อนเอ๋ย
ตอนนี้
วงนักร้องวัยเก๋าจะมาแสดงเพลง “สุดที่รัก”
อยากจะแอบมองเขา
ขณะแกล้งทําเป็นมองแจกันดอกไม้
ฉันทําได้แค่เพียงแอบมองเขา
ทําเหมือนฉันกําลังมองดูภาพวาด
ถ้าเขารู้ คงจะเยาะเย้ยความโง่เขลาของฉัน
ฉันจึงได้แต่หลบสายตา
แม้ว่าใจมีอะไรอยากจะพูดออกมา
แต่เขามีเธออีกคนอยู่เคียงข้างกาย
อยากจะแอบมองเขา
ขณะแกล้งทําเป็นมองแจกันดอกไม้
ฉันทําได้แค่เพียงแอบมองเขา
ทําเหมือนฉันกําลังมองดูภาพวาด
ถ้าเขารู้ คงจะเยาะเย้ยความโง่เขลาของเรา
ฉันจึงได้แต่หลบสายตา
แม้ว่าใจมีอะไรอยากจะพูดออกมา
แต่เขามีเธออีกคนอยู่เคียงข้างกาย
คําบรรยายโดย ชาลินี ลงกานี