W porządku?
Kim ona jest, tato?
Nie martw się. Pomóż dziadkowi z obiadem.
- Zaraz przyjdę. - OK.
Chodź.
Kat…
Dobrze wyglądasz.
Wiesz, kim jest Dana Fells?
Nie. O kim mówisz?
Zaginęła tydzień temu. Miała lecieć z tobą na wakacje.
Nie wiem, o czym mówisz. Siedzę tu z Sadie.
Czy to twój profil?
Tak, ale…
Nie używam społecznościówek.
Sadie czasami z nich korzysta.
Chyba założyła ci profil na Facebooku.
Myślała, że jestem samotny.
Założyła go dawno temu.
Nie używam go. O co chodzi?
Mieszkasz z mamą Sadie?
Zmarła.
Parę lat temu.
Zamieszkał z nami jej tata.
Dochodzenie.
To cię tu sprowadza.
Znalazłam cię też w apce randkowej.
Przykro mi. To nie ja.
Zniknąłeś.
Musiałem.
Tak zdecydowałeś.
Wiem, że nawaliłem.
Nawaliłem.
- Myślałem, że będzie lepiej, jeśli… - Nie było.
Rozumiem to. Przepraszam.
Nie chcę twoich przeprosin, tylko szczerości.
Tak bardzo cię kochałem.
Nie masz pojęcia.
Wiem, co się stało.
Pojechałeś do Montego Leburne’a
i dowiedziałeś się o korupcji mojego taty.
Że zabiły go jego tajemnice. Dlatego uciekłeś?
Wiedziałeś?
Tak.
Wiedziałem.
- I nic nie mówiłeś? - Nie mogłem.
- Przetrwalibyśmy to.
Prawda by cię zniszczyła, Kat.
Nie rozumiesz.
Przepraszam.
- Nie, odmawiam. - Kat.
Zatrzymaj się. Stój!
Zostawiłeś mnie.
Wiem. Próbowałem o tobie zapomnieć, ale nie potrafiłem.
Tak bardzo cię kocham.
- Nie. Nie chcę. - Kat.
TĘSKNIĘ ZA TOBĄ
Nie chcesz tego, Dana.
Wszyscy cię szukamy.
Szybciej, chłopaki!
Niedługo wróci szef.
Jak nie wyjdziesz,
zabijemy ci syna.
Obyśmy cię znaleźli.
Ze względu na niego.
Wyłaź, i tak cię znajdziemy!
CZTERY NIEODEBRANE POŁĄCZENIA
BRENDAN: ODBIERAJ TELEFON
Gdzie ta inspektorka?
- Za długo czekamy. - Cicho!
- Co to za chłopak? - Jej syn.
Syn numeru sześć.
Zna inspektorkę Donovan.
Może on i szóstka współpracują z policją.
Może szóstka to agentka.
Gdyby tak było, inspektorka już by do nas przyszła.
Co się dzieje?
Mamy problem.
Szóstka ucieka.
Powiedz coś więcej.
Dała dyla.
Daleko nie uciekła.
Przeszukaliśmy las aż do głównej drogi.
Prześlij mi numer jej syna.
Już.
Potrzebny numer syna szóstki.
Spróbuj go poszukać.
Jasne.
Gdyby była w lesie, już byśmy ją znaleźli.
Przywiozą tu jej syna.
Poślij kogoś do stajni.
Ja znowu sprawdzę oborę
i stan pozostałych obiektów.
Halo?
Brendan.
Kto mówi?
Na rogu Old Emerald Street stoi niebieski van.
Jest w nim twoja matka.
Że co?
Masz dwie minuty, potem zginie.
Zaraz. Kto mówi?
Minuta i 58 sekund.
Halo?
- Posłuchaj mnie. - Mamo!
- Tak, to ja. - Nic ci nie jest?
Idź w jakieś bezpieczne miejsce.
- Idę do ciebie, do vana. - Uciekaj!
Uciekaj, Brendan!
Słyszysz mnie?
- Na pomoc! - Brendan!
Puszczaj!
Pomocy!
Na pomoc!
Stój!
- Brendan. - Pomocy!
Stój, policja!
Na pomoc!
Brendan!
Tu Brendan. Zostaw…
- Co mamy? - Mundurowi na miejscu porwania.
- Co ty tu robisz? - Pomagam znaleźć Brendana.
Najlepiej znam tę sprawę.
Rozmawiałam ze śledczymi.
Mamy nagranie z czyjegoś samochodu.
- Szukamy tablic. - Telefon Brendana?
- Porzucony 500 metrów dalej. - Co jeszcze wiadomo?
Użyli zdjęcia Josha, żeby zanęcić Danę Fells.
- Josha? - Gadałam z nim.
- Nie uczestniczy w tym. - Gadałaś?
Oszust używa zdjęć ze zarchiwizowanych profili FB,
w tym Josha.
Mój gabinet, już.
Gadałaś z Joshem.
Co powiedział?
Z Calliganem też.
Tylko policjant mógł załatwić specjalne warunki dla Leburne’a.
To ty zapewniłeś mu przywileje, prawda?
Dobrze. Tak.
Zapłaciłem mu, żeby wziął na siebie śmierć Clinta.
Dlaczego?
Bo wcześniej czy później
prawda wyszłaby na jaw.
O Clincie i Calliganie…
O wszystkim.
Nie mogłem tego zrobić tobie ani Odette.
A romans taty? O nim też wiedziałeś?
- Mogłeś powiedzieć prawdę. - Jaką prawdę?
Że tata był kłamcą, przestępcą i oszustem.
Że przez to zginął.
- A ty? - Co ze mną?
- Tobie też Calligan płacił? - Nie.
- Dlatego ukrywałeś tę zbrodnię? - Nie rozumiesz.
Potrzebowałem tych zeznań, inaczej byś nie zostawiła tej sprawy.
Całe życie byś węszyła
i w końcu poznałabyś tajemnice swojego ojca
albo naraziła się Calliganowi.
Obiecywałem twojemu tacie,
że zaopiekuję się tobą, gdyby coś mu się stało.
Dotrzymałem słowa, Kat.
To jego grzechy, nie twoje.
Ja tylko…
chciałem cię chronić.
Niech żyje, żyje nam
Prezent dla niego mam
Urodziny mam za pół roku.
My wczoraj mieliśmy 26. rocznicę ślubu.
Nigdy nie kupuj w panice.
- Żartujesz. - Kupiłeś Odette psa?
Ma alergię.
Jestem fatalnym mężem. To już wiemy.
Musisz mi pomóc, stary.
- Nie. - Uratuj moje małżeństwo.
Jeśli narobi mi na buta, będziesz trupem.
Wiedziałem, że mogę na ciebie liczyć.
Szefie?
Stagger.
Mamy coś.
Zacznijcie szukać w tym rejonie.
Co się dzieje?
Tablice należą do Callie Simms,
ale jej van stoi pod domem, daleko stąd.
To ewidentnie inny pojazd.
Znowu sklonowali tablice.
Śledziliśmy van na kamerach drogowych,
jechał A5303 na południe.
Rozpoznało go pięć kamer,
szósta już nie. Zakładamy, że gdzieś tu zjechał z trasy.
Co tam jest?
Gospodarstwa, prawie 8000 hektarów. Wszystkich nie sprawdzimy.
Wóz z tymi tablicami wjeżdżał jednak na ten sam parking trzy dni z rzędu.
Organizowano tam wtedy wystawę psów.
Znaleźliśmy w tym rejonie paru hodowców.
- Od tego zaczniemy. - Jedźcie.
Jedna jednostka. Załatwię wam wsparcie miejscowych.
Poszukaj doniesień o podejrzanych działaniach w tym rejonie.
Może uda się zawęzić obszar.
Dobra robota.
Hej.
Bądź ostrożna.
Jasne.
- Co z nim? Do obory, do reszty? - Nie, do domu.
Cześć!
Dobry piesek.
Nie ruszaj się.
Co to?
Krew?
Dzięki Bogu.
Nie twoja.
Szóstka tu była.
Mogła wezwać policję.
Może być wszędzie.
Co chcesz robić?
Idź do obory.
Jest tam benzyna.
Zacznij polewać zabudowania.
Wszystko spalimy.
Masz coś?
Tak. Kobieta złożyła skargę na stalking ze strony hodowcy psów.
Na co konkretnie?
Ponoć śledził ją,
bo próbowała z mężem adoptować jego szczeniaka.
Wysyłam wam jego adres.
Sprawdźcie szafki.
- Ruchy! - Z drogi.
- Pośpiesz się! - Samochody załadowane?
Trzeba spalić wnętrze stajni.
Mamy tam siedem obiektów.
Zostawię je w środku.
Co z moją mamą?
Szlag. Pali się.
Zgłoś to.
Wzywam pilną pomoc do Redwaithe Farm na Dertree Road w Wyrham.
- Potrzebna straż pożarna i pogotowie. - Przyjęłam.
Dziękuję!
Tamtędy, szybko.
Stań tutaj. Zgaś światła.
Do tego wozu porwali Brendana. Sprawdź go, ja idę do zabudowań.
Mają zakładników.
Musimy zaczekać na uzbrojone wsparcie.
Brendan tam jest, nie będę tu siedzieć.
No to idę z tobą.
Nie szefujesz mi, zdałam egzamin.
Zostań tu i daj znać wsparciu.
Muszą wiedzieć, gdzie jesteśmy.
Poradzę sobie.
Już dobrze.
Dziękuję.
- Dalej! - Na ziemię go!
- Dasz radę. - Mam twojego syna, Dano!
Idzie tu?
Słyszałaś mnie?
Mam twojego syna!
Nie wracaj tu, mamo. Uciekaj!
- Milcz! - Boże.
Nie mam czasu na gierki!
Wyłaź albo go zastrzelę!
Słyszałaś mnie?
Liczę do trzech.
Raz.
Dwa.
Brendan!
Tym razem trafiłem w kolano.
Spróbujmy jeszcze raz.
Nie rób mu krzywdy.
Miło, że tu wróciłaś.
Wszyscy uciekli.
Wypuść Brendana. Proszę.
Wszystko będzie dobrze. Obiecuję.
Rzuć siekierę.
Moje obiekty. Gdzie są?
Policja!
Rzuć broń!
Szlag.
Co ty wyprawiasz? Puszczaj!
Zaraz dostaniesz w łeb.
Zostaw go!
Mamo!
Rzuć broń!
Brendan!
Mamo.
- Dziękuję. - Nie ma sprawy.
- Mówiłam, że ją znajdziemy. - Wierzyłem.
Trzymaj się.
NIEODEBRANE POŁĄCZENIE
MUSIMY POGADAĆ. CALLIGAN
Halo?
Jest i Parker. Tak jak obiecywałem.
Czy na pewno tego chcesz?
Potem tego nie cofniesz.
Wyślij mi adres.
Nie bez powodu nie bawiłem się w żonę, dzieci i resztę tych bzdur.
Nie mam kogo zawieść.
Pomyślnych łowów.
Uroczo.
W porządku?
Inspektor Donovan. Parker?
Kat?
Córka Clinta.
Jestem Parker.
Wejdź.
Przypominasz go.
Zaparzyć herbatę?
Ty i mój ojciec…
Zawsze myślałem, że przyjdzie tu Odette.
Latami zastanawiałem się, co jej powiem.
Mawiałem, że…
Clintowi by się tu podobało.
Ale…
wcale tak by nie było.
Był zbyt wielką postacią jak na tak ciche życie.
Byliście razem?
Tak.
Jak długo?
Przez 14 lat.
I nie przeszkadzało ci, że ma rodzinę?
Że zdradza moją mamę?
Oczywiście, że tak.
Ale próbujesz to oddzielić.
Kiedy kogoś kochasz…
wiele ignorujesz.
Udajesz, że to nie istnieje.
Udawałeś, że ja i mama nie istniejemy?
Tak.
On też.
Kiedy był ze mną.
Twój tata był skomplikowany.
Często to ostatnio słyszę.
Musiałem ignorować wiele rzeczy,
jeśli chciałem z nim być.
Próbowałem odchodzić,
budować sobie życie bez niego,
ale coś w sobie miał.
Był…
nieustraszony.
Niepowstrzymany.
Z nim u boku człowiek wierzył, że wszystko jest możliwe.
Trudno od tego odejść.
Bardzo was obie kochał.
- Nie, proszę. - Po prostu kochał też mnie.
To był pech.
Wiesz, kim jest Calligan?
Tak.
Wiedział o was, prawda? Tak przekonał tatę do współpracy?
Tak.
Calligan szantażem zmusił Clinta do współpracy.
Clint mu ulegał.
Do czasu.
Nie potrafił z tym żyć.
Zerwał z Calliganem.
Ze mną też. To miał być koniec.
Kiedy ostatni raz go widziałeś?
W noc jego śmierci.
Ciągnęło go do mnie.
Taka prawda.
Nie mógł być ze mną, ale i nie mógł mnie zostawić.
Był wtedy w rozsypce.
Mówił, że musimy zerwać, zanim Calligan komuś o nas powie.
Wcześniej nigdy tak się nie bał.
Coś go tamtej nocy nastraszyło.
Uciekł w popłochu.
Kilka dni później
oglądałem wiadomości…
Nie żył.
To był koniec.
Nie pogodziłem się z jego stratą.
Tylko jego naprawdę kochałem.
Wciąż tak za nim tęsknię.
Dałbym wszystko i wszystko wybaczył,
by tylko spędzić z nim jeszcze kilka sekund.
Ja też.
Jak długo tu czekasz?
Od 11 lat.
Nie mam ochoty na długie rozmowy.
- Rozumiem. - Ciężki dzień.
Może zabiorę cię na lody?
Na Sadie działa.
Jedenaście lat.
Myślałem o tobie każdego dnia.
Zmieniłeś nazwisko.
Po wyjeździe nie było ze mną dobrze.
Bójka w szkockim barze?
- Wiesz o tym? - Tak.
Myślałem, że wyjazd
wszystko ułatwi.
To było… jakbym próbował powstrzymać burzę.
Był nam pisany powrót do tego, nie?
Do czego, Josh?
Tutaj.
Teraz.
Razem.
Cały ranek spędziłam z kimś,
kto bardzo długo czekał, by z kimś być.
Ja nie chcę czekać.
Pytaj, o co zechcesz.
Odpowiem na każde pytanie.
- Hej. - Cześć.
Muszę jechać po Sadie.
Choć nie chcę wychodzić.
Przeżyjesz beze mnie parę dni.
Czyżby?
Jest dość wcześnie. Co tam?
W końcu mam analizę linii papilarnych z noża, którym zabito ci tatę.
- Mamy odpowiednik? - Tak.
Dostałem od ciebie częściowy odcisk, dopasowanie nie jest idealne.
Nie mamy pewności…
Do rzeczy. Czyje to linie?
Uczestnika bójki w barze w Szkocji.
Przykro mi.
Kat? Jesteś tam?
To ty?
Kat. Posłuchaj mnie.
Nie chciałem go zabić.
Ja…
Byłem tam, gdy umierał twój tata.
Aqua też.
Widziała twojego tatę z Parkerem.
- Wejdź. - To tak będzie?
Dasz mi kwiaty i po wszystkim? Nie ma mowy.
- Wiesz, co czuję. - Nie możesz tak robić.
- Jak to? - Zasługuję na więcej.
- Clint? - Nie.
Clint!
- Nie. - Clint.
Nie. Kurwa mać!
- Clint! - Szlag.
Mówiła, że nigdy go takiego nie widziała. Stracił kontrolę nad sobą.
- Hej. - Potrzebuję adresu.
Aqua Vanech. Pilnie.
Już sprawdzam.
Wysyłam.
Co się stało?
Po co ci on?
Kurwa.
Kurwa mać!
Stagger próbował dotrzeć do Aquy przed Clintem.
Zadzwoniła do mnie.
Wydawała się wystraszona.
Chciałem ci wyznać prawdę.
Mówił, że nikt nam nie uwierzy.
Aqua!
Wiem, ze mnie słyszysz!
Aqua!
Potrzebuję pomocy.
Proszę, porozmawiajmy.
Proszę.
Proszę, nie mów Kat.
Błagam cię.
Nic jej nie powiem.
Ale musisz wyznać prawdę jej i Odette.
Wiem, co przeżywasz.
Nic o mnie nie wiesz.
Myślisz, że to łatwe?
Bo masz swobodę?
Możesz być, kim chcesz, kochać kogokolwiek.
- Było ci łatwo. - Myślisz, że to łatwe?
Nie masz pojęcia, co przeszłam.
Wiesz, co musiałem robić, żeby chronić moją rodzinę?
Wiem, jak je kochasz.
Ale masz prawo być wiernym sobie.
To twoje życie.
- Twój wybór, jak żyć. - Nie mam wyboru!
Okłamywałem wszystkich.
Nie rozumiesz.
Wszystko zniszczyłem.
Robiłem tyle rzeczy…
Zrozumieją.
Kochają cię.
Póki on im wszystkiego nie powie.
Kto taki?
To jakaś, kurwa, kpina?
Czemu dzwoni moja córka?
Co jej powiedziałaś?
- Wara od mojej rodziny! - Odsuń się.
Nie zbliżaj się do nich!
Słyszysz?
Nie zbliżaj się!
Dlaczego dzwoni tu Kat?
Coś ty jej powiedziała? Słyszysz?
Stój. Cofnij się!
Ej! Nie!
Co ty wyprawiasz?
Przestań. Odłóż nóż. Clint, to ja!
Nie chciałem go zabić.
Kurwa. Clint!
Oddychaj.
To wszystko moja wina.
Nie mów Kat.
Żadnej policji.
Proszę. Bez policji.
- Trzeba wezwać karetkę. - Bez policji.
Uratują go. Gdzie mój telefon?
Gdzie mój…
Szlag.
Za późno.
- Co? - Kat nie może wiedzieć.
- Nie. - Ani Odette.
Słyszeliście.
Żadnej policji.
Daj mi swój telefon.
Daj telefon.
Stagger zajął się miejscem zbrodni, by nas ochronić.
Namówiliśmy Montego do przyznania się,
żeby zamknąć sprawę.
Żeby wszyscy mogli normalnie żyć.
Ale przebywanie z tobą…
Musiałem wyjechać.
Już dobrze.
Przez ten tydzień…
znowu żyłeś w kłamstwie.
Jaki miałeś plan?
Co chciałeś zrobić?
Nie wiem.
Po prostu chciałem z tobą być.
Żebyś była szczęśliwa.
Przepraszam.
Napisy: Kuba Żywko