วันนี้ประธานาธิบดีได้ประกาศสงคราม กับอาชญากรรมและความรุนแรง
เพื่อลดความกังวลของประชาชน
อันเนื่องมาจากอาชญากรรมที่รุนแรงเมื่อเร็วๆ นี้
และเพื่อจัดการกับอาชญากร...
ทางตํารวจได้เริ่มโครงการ เพื่อกวาดล้างอาชญากรรมให้หมดไป
ตํารวจจะกวาดล้างขบวนการก่อความรุนแรง
การค้ามนุษย์และยาเสพติด
เพื่อสร้างสังคมที่ไร้ซึ่งความกังวล
แก่ประชาชนผู้บริสุทธิ์ครับ
เอาละ
วันนี้กลิ่นอายต่างออกไปนะเนี่ย
บอกได้เลยว่าอยู่ในยุค 80 น่ะ
โจทย์สําหรับฝึกฝนเหรอ
เจ็ดเอบวกกับ...
นานมากแล้วนะเนี่ย ฉันจําอะไรไม่ได้เลย
วันนี้บรรยากาศบ้านเราต่างออกไปนะคะเนี่ย
วันนี้ต่างไปนิดหน่อยนะ
บรรยากาศเปลี่ยนไปนิดหน่อย
นี่ อันนี้เป็นกระติกน้ําที่คนใช้กันในบ้านสมัยก่อนนะ
- เครื่องปั่นเหรอครับ - อะไรนะ
- หรือว่ากระติกน้ําร้อน - กระติกน้ําร้อนน่ะ
กระติกน้ําอะพอลโล
โกลด์สตาร์
- โกลด์สตาร์คืออะไรรู้ไหม - ไม่ครับ
- แอลจี - หา ชื่อเก่าของแอลจีเหรอครับ
แอลจีก็คือโกลด์สตาร์
แอลจีย่อมาจาก "ลักกี้ โกลด์สตาร์" น่ะ
แอลจี
- แอลจี - แอลจี ลักกี้ โกลด์สตาร์
ลักกี้ โกลด์สตาร์
- ผมไม่รู้เลย - ไม่รู้ล่ะสิ
ของกินเยอะเลยนะเนี่ย
กินมันหวานกันดีไหม
โอเคครับ
โอ้โฮ
จองฮา วันนี้สไตล์นายค่อนข้าง...
ผมเป็นเด็กโบสถ์ครับ
เขาพูดน่ารักมาเลย
"ผมเป็นเด็กโบสถ์ครับ"
จริงๆ นะ นายมีกลิ่นอายแบบนั้นเลย
- โอเคไหมครับ - อื้อ โอเคเลย
กลิ่นอายของเด็กโบสถ์
แล้วเจนนี่ล่ะ
- ฉันมาจากเรื่อง Sunny... - โอเค
ที่รุ่นพี่มินโฮยรินแสดงค่ะ
ฉันใส่เสื้อผ้าที่ดูบริสุทธิ์เหมือนกับพี่เขา
เหมือนเสื้อผ้าที่ใส่ไปมหาวิทยาลัยวันแรกเลยนะ
- ค่ะ ฉันเหมือนน้องใหม่ในมหาวิทยาลัย - ใช่
เหมือนอยู่นะ
ฉันแต่งเป็น
- เด็กซิ่วน่ะ - เด็กซิ่วเหรอ
ฉันเรียนเพื่อสอบใหม่
ฉันเรียนซ้ําเพื่อเข้ามหาวิทยาลัยที่อยากเข้า
อารมณ์ประมาณนั้นน่ะ
ดูจากการแบ่งทีมแล้ว
สมาชิกห้องนี้สุภาพอ่อนโยนนะเนี่ย
นั่นน่ะสิคะ
ยางเซชานกับชาแทฮยอนนี่เหลือเชื่อจริงๆ
นาราอยู่ทีมเดียวกับพวกนั้นน่าจะเหนื่อยมากนะ
- สองคนนั้น... - มีใครอยู่ไหมคะ
- อะไรน่ะ
- มีใครอยู่ไหมคะ - มีใครอยู่ไหมครับ
- อะไรน่ะ - มีใครอยู่ไหมครับ
มีใครอยู่ไหมคะ อุ๊ยตาย
- สวัสดีค่ะ - ดีใจที่ได้เจอนะครับ
แหม หวัดดีค่ะ
เราเข้าไปแล้วนะครับ
ดูเจ้าพวกต้มตุ๋นพวกนี้สิ
พวกต้มตุ๋นเหรอคะ
เราเข้าไปละนะครับ เข้าไปกันเถอะ
แหม ลูกชายกับลูกสาวน่ารักจังนะคะ
- ไม่ใช่นะคะ - พวกเขาไม่ใช่ลูกผมนะ
ตอนนี้ผมกําลังเรียนซ้ํา เพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัยอีกครั้งน่ะ
- เป็นเด็กซิ่วเหรอคะ - เด็กซิ่วเหรอครับ
- ผมเรียนมาสองสามปีแล้ว - เหมือนสิบปีมากกว่านะ
ผมทํางานด้วยไงครับ
- ลําบากมากเลยใช่ไหม - ผมทํางานด้วย
อ๋อ
แล้วครอบครัวนี้เกี่ยวข้องกันยังไงน่ะ
อะไรนะ
ผม...
- เขาดูเหมือนลูกชายนะ - ผมคิดว่าผมเป็นลูกชายนะ
- ยินดีต้อนรับ - เราเป็นครอบครัววิชาการน่ะ
บ้านรวยแน่เลย
เธอเพิ่งเข้ามหาวิทยาลัยน่ะ
- ต๊าย - ใช่
- ฉันอายุ 20 ค่ะ - น่ารักจังเลย
- ต้องป็อปแหงๆ - เขาเป็นเด็กโบสถ์
- เด็กโบสถ์นี่เอง - นั่งสิ
- ดีใจที่ได้เจอนะ - ครับ
เขาดูฉลาดนะ
ผมเป็นพนักงานใหม่ครับ
- เดี๋ยวๆ ว่าไงนะ - พนักงานใหม่
- หัวหน้าฝ่ายเนี่ยนะ - หัวหน้าฝ่าย
หลังจากนี้ก็กลายเป็นคนขับรถเมล์สินะ
- พลังพิเศษของเขาคือไฟฟ้า - ต่อมา...
- เขาปล่อยกระแสไฟฟ้า - ใช่
ดูทีวีกันดีไหมคะ
- เซชานดึงซิ - หมุนมัน
- อันนี้ใช่ไหม - อันสีเขียวน่ะ
อันนี้ปุ่มเสียง
ไม่ใช่อันนี้ เอาละ
ฉันทําเอง
เปิดยังไงล่ะเนี่ย
- ทําผิดแล้ว - ดึงสิ
ไม่รู้ใช่ไหมล่ะ
- ตายจริง คุณพ่อ - ใช่ไหม
- ไม่รู้สินะ - ไม่รู้ค่ะ
ต้องดึงอันนั้นสินะ
ต้องดึงอันนี้
สมัยก่อนทําแบบนั้นเหรอ
- น่าจะติดแล้วนะ - มันเป็นทีวีเก่าน่ะ
ฉันไม่ได้ใช่ปุ่มหมุนมานานแล้วนะเนี่ย
ยอดไปเลย
- ติดแล้ว - โอเค
นั่นวานซุนนี่
วานซุน พี่วานซุน
เธอกําลังโชว์การเล่นเจ๋งๆ
ปังมากเลย
ผมจุกของวานซุน
ท่ามกลางท่วงทํานองสมัยใหม่
ชั่วขณะที่ฉันเห็น
- การเต้นแนวใหม่ของเธอ - เท่จังเลย
- เท่ใช่ไหมล่ะ - ค่ะ
ขโมยใจฉันไป
มาแล้วละ มาแล้ว
- เต้นไปตามจังหวะ - เต้นไปตามจังหวะ
ได้โปรดอย่าหยุดเลย
ช่วยเต้นรําไปตามจังหวะ
วานซุนร้องเพลงเพราะด้วย
- น่ารักใช่ไหมล่ะ - อีจียอน
- โอ้โฮ - ผมฟังเพลงนี้ตอนมาที่นี่ด้วย
นักร้องดังยุคนั้นทั้งคู่เลย
- พี่จียอน - ฉันชอบพี่จียอนมากเลยล่ะ
พี่จียอน
พี่อีจียอน
ถ้าพระอาทิตย์ขึ้น เขาจะมาไหมนะ
- สวยจังเลย - สวยจริงๆ
พี่เขาดังมากเลยล่ะ
เมื่อใจฉันส่งถึงคุณ
คุณก็ไม่สนใจใยดี
- ลมเอ๋ย หยุดพัดเถอะ - ลมเอ๋ย หยุดพัดเถอะ
เหมือนเคยฟังเลยแฮะ
- เคยฟังใช่ไหมล่ะ - ครับ
ใช้เป็นเพลงประกอบหนังหลายเรื่องเลย
ลมเอ๋ย หยุดพัดเถอะ
ข่าวด่วนครับ
- ข่าวด่วนครับ - อะไรน่ะ
เด็กสาวที่หายตัวไปในวันที่ 30 เดือนที่แล้ว...
คุณคิม นักเรียนที่...
หายตัวไปเป็นเวลาสิบวันแล้ว
ตํารวจได้เปิยเผยคดีนี้ต่อสาธารณชน
และเริ่มตามหาคนที่หายไปครับ
เริ่มตามหาคนที่หายไปครับ
สถานที่ที่พบเห็นคุณคิมเป็นที่สุดท้าย
คืออะพาร์ตเมนต์ในจังหวัดคยองกี
อะพาร์ตเมนต์อีกแล้ว
- ที่นี่นี่นา - ที่นี่อีกแล้ว
- ที่นี่นี่นา - ที่นี่น่ะสิ
ประมาณหนึ่งทุ่ม
เธอบอกว่าจะไปซื้อรามยอนแล้วออกจากบ้านไป
และไม่กลับมาจนถึงตอนนี้ครับ
น่ากลัวจัง
โดยอาศัยคําให้การของคนรู้จักและพยาน
ตํารวจได้ทําสําเนาภาพเหมือนของคุณคิม จํานวน 60,000 แผ่น
และแจกจ่ายบริเวณอะพาร์ตเมนต์อูซัง
เรากําลังรอข้อมูลที่จะช่วยตามหาคุณคิม จากทุกท่านอยู่ครับ
เราจะอธิบายลักษณะหน้าตา ของคุณคิมให้ฟังนะครับ
อะไรน่ะ
เธอสูง 165 เซนติเมตร
ยมยาวประบ่า
และมีใบหน้ากลมครับ
ถ้าทราบร่องรอยของคุณคิม
หรือพบเห็นนักเรียนที่มีลักษณะดังกล่าว
โปรดติดต่อที่เบอร์ด้านล่างด้วยนะครับ
ลมเอ๋ย หยุดพัดเถอะ
ข่าวจริงนี่นา
วันนี้เป้าหมายของเราคือตามหาคนหายงั้นเหรอ
เราต้องทําอะไรนะ
เธอผมยาวประบ่า
- หน้ากลม - หน้ากลม
มันอ้างอิงจากเรื่องจริง
- ใช่ - นี่เป็นแรงบันดาลใจของคดีวันนี้
เด็กสาวที่หายตัวไปในวันที่ 30 เดือนที่แล้ว
หายตัวไปเป็นเวลาสิบวันแล้ว
ผมขอประกาศสงคราม กับอาชญากรรมและความรุนแรง
เธอสูง 165 เซนติเมตร ผมยาวประบ่า
ตํารวจจะกวาดล้างขบวนการก่อความรุนแรง
การค้ามนุษย์ และยาเสพติด
เพื่อสร้างสังคมที่ไร้ซึ่งความกังวลครับ
- ถ้างั้นวันนี้เราต้องตามหาคุณคิมสินะ - คุณคิม
ต้องมีเรื่องอะไรแน่
นี่ ให้ตายสิ ทําอะไรเนี่ย
ใจหายหมดเลย
อย่าทําอะไรแบบนี้กลางวันแสกๆ สิครับ
ให้ตายเถอะ
ฉันกลัวเรื่องสยองขวัญกับเรื่องผีที่สุดเลย
- ทุกคนดูขี้กลัวกันหมดเลยนะ - เจนนี่ เธอไม่กลัวเหรอ
- ตะกี้เธอสะดุ้งแบบนี้เลย - สะดุ้งโหยงเลย
- คุณอูอิลหรือเปล่า - ให้ตายเถอะ
ฉันนึกถึงลุงคนนั้นเหมือนกัน
- ตกใจหมดเลย - ให้ตายสิ
จริงๆ เลยนะ อย่าเคาะรัวๆ แบบนี้สิ
- ฉัน... - เธอร้องเสียงหลงเลยนี่
- ฉัน... ฉันกลัวอ่ะ - เธอร้องเสียงหลงเลยนี่
- ทําไมน่ะ - มีอะไรเหรอ
- ไม่มีใครเลยสักคน - อะไรนะ
ไม่มีใครเลย
- อย่ามาโกหกน่า - ไม่มีใครอยู่ข้างนอกเลย
- โกหก - ทําไมเหรอ
- บอกว่าไม่มีใครอยู่ไงล่ะ - พี่ครับ
- ฉันไปเอง - เจนนี่
เจนนี่อาจจะร้องไห้กลับมาก็ได้นะ
- เกิดอะไรขึ้นน่ะ - เราควรออกไปข้างนอกไหม
ไม่มีใครอยู่เลยค่ะ
มันต้องมีอะไรสักอย่างแน่ๆ
หลังจากเคาะรัวๆ ...
- เจนนี่ เธอกล้าจังเลย - คะ
- ยังกลางวันอยู่นี่คะ - กลางวันสินะ
เพราะพระอาทิตย์ยังอยู่ ฉันเลยกล้าขึ้นนึดนึง
ฉันแปลกใจมากเลย
ใครเคาะประตูนะ
- ให้ตายสิ - นั่นสิ เคาะแรงมากเลย
- จับเขาไว้ - อุ่ย
ตกใจหมดเลย
จับหมอนั่นไว้
- ขโมยน่ะ ขโมย - คุณพระ
หยุดเลยนะ
ขโมยน่ะ นี่
- หลบไป - ไม่นะ
หลบไปนะ
หลีกไปซะ
- หลบไป - หลีกไปซะ
- น่ากลัวอ่ะ - อะไรน่ะ
นายควรจับเขาไว้สิ
ผมกลัวอ่ะ
มันอันตรายนะ
คุณครับ
อะไรกัน...
คุณครับ
ทําอะไรอยู่ โดดสิ
- ตายแล้ว - เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เหตุการณ์จริงเลยนะเนี่ย
สายสืบคิม
อ๋อ สายสืบนี่เอง
เขาเป็นสายสืบน่ะ
เขาโดดไปจากตรงนี้จริงๆ เลยนะ
- ใจหายหมดเลย - ให้ตายสิ
- เดี๋ยวนะ - ดูสิ
- ใจหายหมดเลย - ให้ตายสิ
- พี่เขาถ่ายคลิปไว้ - ทําไมเล่นใหญ่จัง
ทําไมเล่นใหญ่แบบนี้ล่ะครับ
สมจริงเกิน
- ทําไมทําแบบนี้ล่ะ - ทําไมทําแบบนี้ล่ะคะ
ว่าแต่ เราทําถูกอย่างหนึ่งนะ
ถ้าเราจับคนที่อยู่ด้านหลังไว้เป็นเรื่องแน่
เราอาจจะจับตํารวจไว้ก็ได้
เราเกือบจะจับตํารวจไว้แล้ว
นาราบอกให้ฉันจับพวกเขาไว้
ทําไมพวกผู้ชายไม่ทําอะไรเลยล่ะ
- ผมกลัวอ่ะ - จริงๆ เลยนะ
ขโมยน่ะ นี่
- หลบไปซะ - ไม่นะ
นี่
- หลบไป - หลีกไปซะ
มีสมุดโน้ตตกอยู่แฮะ
จงใจทําตกหรือเปล่า
เกิดอะไรขึ้นกันแน่เนี่ย
เดี๋ยวนะ สมุดโน้ตที่พี่เก็บขึ้นมาเขียนอะไรไว้ด้วย
ไหนดูซิ
- อะไรน่ะ - อะพาร์ตเมนต์อูซัง ห้อง 209
อะไรน่ะ
- นี่มัน... - "ค่าเสี่ยงภัย" เหรอ
"เคหนึ่งคน"
- "สามแสนวอน" เหรอ - อะไรน่ะ
- นี่อะไรน่ะ "ถูกจับ" เหรอ - ถูกจับ
- เราอยู่อะพาร์ตเมนต์อูซัง - อะพาร์ตเมนต์อูซัง
- ทําไมถึงมี "ค่าเสี่ยงภัย" ล่ะ - "ค่าเสี่ยงภัย"
- "ค่าเสี่ยงภัย" เหรอ - "ถูกจับ" งั้นเหรอ
- อะพาร์ตเมนต์ฮานึล - ห้อง 209
อะไรน่ะ
- เดี๋ยวนะ - อะไร
อย่าโกงกันแบบนี้สิ
- จําเอา - ผมแชร์ข้อมูลอยู่ไง
- ผมจะลืมมันซะ - เอาโทรศัพท์ไปไกลๆ เลย
- นี่ ทําอะไรน่ะจองฮา - ถ่ายรูปครับ
ผมจะลืมมันซะ
แทฮยอน ถ่ายเลย
ความจริงแล้วนะ...
ไม่นะ ทําไมล่ะ
ที่จริงต้องเป็นเซชานวายร้ายที่เจอสมุดโน้ตสิ
- เขาน่าจะซ่อนมันนะ - มาแชร์กันเถอะ
แต่เมื่อกี้พี่เอาไปไว้ที่กระเป๋าหลังแล้วนะ
ผมนึกว่าพี่จะเอามันไปซะอีก แต่พี่ก็เอาออกมา
- ฉันน่ะ... - ดูด้วยกันเถอะ
- มีอีกนะ - "อ้างอิง"
"ในยุค 80 ค่ารถเมล์และรามยอน..."
ใช่แล้ว ราคา 100 ถึง 150 วอนน่ะ
"โซจูและนม"
รามยอนราคา 100 ถึง 150 วอน
เบียร์ขวดแค่ 650 วอนเอง
ไอติมเวิลด์โคนราคาแค่ 300 วอนเอง
เวิลด์โคนราคา 300 วอน ใช่แล้วล่ะ
อะพาร์ตเมนต์ยูนิตหนึ่งในโซลราคา 12 ล้านวอน
ถ้างั้น 300,000 วอนนี่ก็แพงมากเลยนะ
ผู้จัดการเงินเดือน 500,000 น่ะ
- ราคา 500,000 วอน - นี่อะไรน่ะ
- ไม่รู้สิ - เคเหรอ อะไรเนี่ย
- ห้อง 104 ซีหนึ่งคน - ซีหนึ่งคนเหรอ
ซี งั้นก็มีเคกับซี
- ชื่อน่ะเอง - พวกมันคือชื่อ
- เค ซี วาย - เค ซี วาย
เค ซี ฟังดูเหมือน...
เคซีเอ็มเหรอ
ไม่เอาน่า
ไม่ใช่หรอก
- อะพาร์ตเมนต์อูซัง - มันเกี่ยวข้องกับข่าวหรือเปล่า
- หกแสนวอน - คนที่หายไป
- ยังไงก็เถอะ มีคนพยายามที่จะหนีไป... - เค ซี วาย
แล้วก็ถูกจับกุมสินะ
เรากําลังรอข้อมูลที่จะช่วยตามหาคุณคิม จากทุกท่านอยู่ครับ
- เราควรจับเขาไว้สิ - ผมกลัวอ่ะ
อะพาร์ตเมนต์นี้คืออะพาร์ตเมนต์อูซังสินะ
เกิดอะไรขึ้นที่นี่นะ
- นี่ห้อง 209 นี่นา - ห้อง 209 นี่นา
นี่ห้อง 209 นี่
- ห้อง 209 - สายสืบจับหมอนั่นที่นี่
ที่นี่เอง ที่นี่คือ
- ที่ที่มีเบาะแส - ห้อง 209
เมื่อกี้มีคนกระโดดออกมาจากห้องนี้ไง
ความลับของวันนี้คืออะไรนะ
เราก็แค่ต้องหาเด็กผู้หญิงที่หายไป
- นี่ไงล่ะ นี่ ทุกคน - ห้องนี้ใหญ่กว่า
- นี่คือที่เกิดเหตุครับ - เหมือนอัยการเลย
นี่คือห้องที่มีผู้ชายวิ่งหนีออกมาเมื่อกี้ใช่ไหม
เขาออกมาจากห้องนี้แหละ
คราวที่แล้วในห้องมีคําใบ้เยอะเลยนะคะ
รายละเอียดเหลือเชื่อเลยนะเนี่ย
พี่ครับ ดูเหมือนจะมีบางอย่างถูกขโมยไปนะ
คนร้ายทําอะไรอยู่นะ
น่าสงสัยไปหมดเลยครับ
- ทําไมถึงคิดว่าเขาขโมยล่ะคะ - อะไรนะ
เขาอาจจะมาเยี่ยมเฉยๆ ก็ได้
คนมาเยี่ยมจะวิ่งหนีไปแบบนั้นเหรอ
ไม่มีอะไรเลยสักอย่าง ฉันชักสงสัยแล้วสิ
- นี่อะไรน่ะ - เมื่อกี้ผู้ชายคนนั้น...
อะไรน่ะ ดูเป็นของสําคัญนะ
- มีบางอย่างที่น่าขโมยอยู่นะ - นี่
"กวาดล้างอาชญากรรมที่ขัดต่อระเบียบสังคม"
มันมีอยู่ในหนังสือพิมพ์หมดเลย
"เพิ่มโทษการวางยาพิษ"
โชคดีจังที่มีพี่อยู่
เนื้อหาเกี่ยวกับอาชญากรรมหมดเลยนะเนี่ย
ดูสิครับ เหมือนกันเลยนี่
"นักเรียนม.ต้นฆ่าตัวตาย" อะไรน่ะ
ทําไมมีข่าวเด็กซิ่วฆ่าตัวตายด้วยล่ะ
"คะแนนตกฉับพลันเป็นสัญญาณอันตราย"
นี่มัน...
ฉันอ่านออกอยู่คนเดียวเหรอเนี่ย
- นั่นน่ะสิ น่าหงุดหงิดชะมัดเลย - มีตัวอักษรจีนเหรอคะ
- ตัวอักษรจีนน่ะ - เพียบเลย
- มีเหรอ - ใช่
ปัญหาก็คือถึงให้หนังสือพิมพ์มาก็อ่านไม่ออกอยู่ดี
เดี๋ยวนะ
กลุ้มใจจัง
ทําไมเหรอครับ
"ลักพาตัวนักเรียนหญิงม.ปลายต่อเนื่อง"
- เดี๋ยวนะ เราจะไปเรื่องนั้นใช่ไหม - ลักพาตัวเด็กเหรอ
- ผู้ชายคนเมื่อกี้เป็นคนลักพาตัวเหรอ - คนลักพาตัว
ฉันคิดว่าทุกอย่างเชื่อมโยงกันนะ
มันเป็นคดีลักพาตัว
แล้วคนร้ายที่โดนจับเมื่อกี้ล่ะ
- เขาพยายามลักพาตัวไง - อ๋อ
โฮโดริ
เจ้าของห้องดูเหมือนจะเป็นนักเรียนนะ
- ผมก็คิดว่าเป็นนักเรียนครับ - เนอะ
พี่แจฮยอก ผมรู้ชื่อนักเรียนแล้วครับ
หือ อะไรเหรอ
คิมมียองครับ
นักเรียน...
นักเรียนในข่าวน่ะเหรอ
ตํารวจ...
เริ่มตามหาคนที่หายไปครับ
เรากําลังรอข้อมูลที่จะช่วยตามหาคุณคิม จากทุกท่านอยู่ครับ
- เหมือนจะใช่นะคะ - นักเรียนคิมมียอง
เขาเจอมัน
- คะแนนเธอไม่เลวเลยนะเนี่ย - นั่นสิ
- คะแนนเธอขึ้นนะเนี่ย - ขอผมดูหน่อย
- ขอฉันดูหน่อย - ดูสิ
เทอมแรกคะแนนเธอไม่ได้ดีมาก
- เดี๋ยวนะ นี่อะไรน่ะ - คือว่า...
นารามาแล้ว นารามา
- เดี๋ยวนะ ฉันจะสรุปคร่าวๆ - สรุปคร่าวๆ
- พี่ครับ ผมเจอมันนะ - นี่มัน...
วายร้ายแบบเซชานไม่แชร์ข้อมูลแบบนี้หรอก
- อะไรน่ะ - ขอดูหน่อย
- คิมมียองนี่เอง - นักเรียนคิมมียอง
- จองฮาเป็นคนเจอน่ะ - ครับ
จองฮาสนใจชื่อของเธออย่างเดียว
แต่รายละเอียดคืออะไร
- คะแนน - คะแนนเป็นยังไง
- เพิ่มขึ้นน่ะค่ะ - ใช่ นี่แหละ
คะแนนเทอมแรกก็เฉยๆ นะ
- แต่คะแนนเทอมสอง... - มันเพิ่มขึ้นฉับพลันเลย
คะแนนของเธอเพิ่มขึ้น
มันหมายความว่าไงเหรอ
เธอขยันเรียนขึ้น หรือว่าโกง
เธอเครียด
- ใช้มันอ้างอิงสิ - แต่ว่า...
- แล้วมันอะไรล่ะครับ - ไม่รู้น่ะสิ
ซะงั้นอ่ะ
- แล้วมันอะไรล่ะครับ - ไม่รู้น่ะสิ
ซะงั้นอ่ะ
- ฉันจะไปรู้ได้ยังไงล่ะ - แบบนี้เราก็พูดได้เหมือนกัน
นึกว่าจะมีอะไรมากกว่านี้ซะอีก
- มียองอาจจะตั้งใจเรียนขึ้นมากะทันหันก็ได้ - เราควรจําเอาไว้นะ
เราไม่รู้หรอก
นั่นไดอารีไม่ใช่เหรอครับ
- ฉันจะอ่านให้ฟังนะคะ - นี่
เจนนี่ อ่านหน่อยซิ
"วันนี้ฉันมีความสุขขั้นสุด"
ใช่ เมื่อก่อนจะพูดว่า "ขั้นสุด"
- คะแนนสอบกลางภาคฉันเพิ่มเยอะมาก - คะแนนเพิ่มเยอะมาก
"เพราะคะแนนฉันเพิ่มขึ้นฉับพลัน
เพื่อนๆ ในห้องเลยถามฉันเกี่ยวกับวิธีเรียน
ตลอดเวลาที่ฉันเรียน ฉันสงสัยว่าต้องทําขนาดนี้ไหม
แต่พอผลลัพธ์ออกมาดี ฉันเลยรู้สึกโล่งอก
ฉันเพิ่งเคยเห็นแม่ยิ้ม ตอนเห็นคะแนนฉันเป็นครั้งแรก
ฉันควรจะทําให้ได้แบบนี้ต่อไป"
โอ๊ะ มีเครื่องหมายรูปดาวค่ะ
- อะไรเหรอ - เธอต้องอ่านมันนะ
"ใกล้ถึงเวลาที่ฉันจะต้องฟังอีมุนเซอีกแล้ว"
ตอนนี้ฉันเบื่ออีมุนเซแล้ว
- อีมุนเซเหรอ - รายการ A Starry Night
- ฉันก็ชอบอีมุนเซเหมือนกัน - A Starry Night
- อีมุนเซ - "เพลงกล่อมเด็ก..."
- มีอีกค่ะ - อ่านเลย
"ฉันฟังอีมุนเซทุกคืนมาสองอาทิตย์แล้ว
หูฉันไม่รับแล้วล่ะ"
- เธอชอบอีมุนเซ - "ฉันอยากจะดูเรื่อง Love and Ambition"
ไม่นะ ดูนี่สิ "ใกล้ถึงเวลา ที่ฉันต้องฟังอีมุนเซอีกแล้ว"
- เธอไม่ชอบหรือเปล่า ผมว่าไม่ชอบนะ - "ตอนนี้ฉันเบื่ออีมุนเซแล้ว"
- อยู่นี่ไง - ลองเปิดดูเถอะ
ดูโน่นสิ
- อีมุนเซ - อื้อ
เอามานี่ซิ
พี่จําได้หมดเลยนะเนี่ย ฉันจําไม่ได้เลย
เพลงของอีมุนเซน่ะ
- เพลงของอีมุนเซเพราะมาก - อยู่เคียงข้างฉัน
- อย่าจากไปเลย - อย่าจากไปเลย
มันคืออีควอไลเซอร์น่ะ
จริงเหรอ
มันคืออีควอไลเซอร์น่ะ
จริงเหรอ
โอ๊ะ ฉันไม่รู้เลยนะเนี่ย
เราจะเรียนสํานวนกันสองสามสํานวนนะคะ
อัลคาโปน ผู้ปกครองสังคมนอกกฎหมาย ของสหรัฐมาเป็นเวลาห้าปี...
- พูดว่าอะไรน่ะ - ถูกจับกุมข้อหาเลี่ยงภาษี
- ถูกตัดสินจําคุก 11 ปี - เนื้อหาการสอนนี่นา
- พี่เข้าใจใช่ไหม - และปรับ 80,000 ดอลลาร์
ทําไมมันมาจากเทปของอีมุนเซล่ะ
"ถูกจับข้อหา"
- "คาโปนถูกจับข้อหาเลี่ยงภาษี" - เนื้อหาไม่เกี่ยวกันเลยนะ
นั่นคือรูปประโยค
จบแล้วเหรอ
นี่เป็นแค่เนื้อหาการสอนน่ะ
แต่ตอนแรกมีเพลงของอีมุนเซนะ
- เธออัดมันไว้ในเทปนี้น่ะ - ใช่ไหม
งั้นเนื้อหาก็จบแล้วสินะ
เราจะเรียนสํานวนกันสองสามสํานวนนะคะ
อัลคาโปน ผู้ปกครองสังคมนอกกฎหมาย ของสหรัฐ...
"คะแนนตกฉันพลับเป็นสัญญาณอันตราย"
เหมือนมียองจะเครียดเรื่องเรียนนะ
- เธอไม่ชอบมัน - ลองดูนี่สิคะ
"อีก 30 นาที จะได้เวลาไปเข้าคุกแล้ว"
หา
คุกที่มีแค่ในอะพาต์เมนต์นี้
ฉันไปเข้าคุกทุกคืนเลย
เดี๋ยวนะ ไปเข้าคุกเหรอ หมายความว่ายังไงน่ะ
- ห้องอ่านหนังสือหรือเปล่า - ห้องอ่านหนังสือเหรอ
น่าจะใช่นะ ห้องอ่านหนังสือให้ความรู้สึก
- เหมือนคุกน่ะ - เราก็เรียกมันอย่างนั้นเหมือนกัน
พวกเขาอุทิศเวลาตื่นนอนให้กับการเรียน
เพื่อสอบเข้ามหาวิทยาลัย
ทําความเคารพอาจารย์
- มีสมาธิไว้ - มีสมาธิไว้
- ลุยเลย - ลุยเลย
ห้องสี่ ตามสบายได้
- ตามสบายได้ - ตามสบายได้
เหมือนกับตุ๊กตาที่หลับตาเมื่อวางนอนลง
พวกเขาหลับไปทันทีที่ล้มตัวลงครับ
สมัยเรียนพวกเธอเรียก โรงเรียนกวดวิชาว่าคุกหรือเปล่า
- ครับ เราไม่อยากไปน่ะ - จริงเหรอ
ครับ
ยังไงก็เถอะ นักเรียนคิมมียองคนนี้
กําลังเครียดด้วยสาเหตุบางอย่าง
แต่คะแนนเธอขึ้นเยอะมาก
อะไรน่ะ โทรศัพท์น่ะ โทรศัพท์
พวกเขาไม่ปล่อยให้เราพักเลยนะครับเนี่ย
มีโทรศัพท์มานี่
- ฮัลโหล - ทําไมพี่แจซอกทําหมดทุกอย่างเลยล่ะ
เดี๋ยวนะครับ ครับ
เดี๋ยวนะ
- ฮัลโหล - ไปฟังด้วยเถอะ
ฮัลโหล แป๊บนะครับ ฮัลโหล
ฮัลโหล
เดี๋ยว อะไรน่ะ วางทําไมเนี่ย
- ทําไมฟังแล้ววางล่ะคะ - มานี่เลย
- จริงๆ เลย - เชื่อเขาเลย
พอพูด "ฮัลโหล" แล้วก็วางซะงั้น
มียอง... มันดังแน่ะ
- เปิดสปีกเกอร์เลย - สปีกเกอร์
ฮัลโหล
สวัสดีครับ ผู้อยู่อาศัยทุกท่าน
อย่าแชร์บทสนทนาทางโทรศัพท์ ใหักับคนอื่นเด็ดขาด
ให้ฟังแค่คนเดียวครับ
- ฮัลโหล - แป๊บนะ เดี๋ยวก่อน
ฮัลโหล
พี่ครับ
เขาบอกว่าให้รับสายแค่คนเดียวนี่
- ทําไมพี่ถึงหมกมุ่น... - ทุกคน มานี่เลย
- กับโทรศัพท์จัง - โห พี่แจซอก
- เจนนี่ - พี่เขารับสายเร็วมาก
เข้าไปในห้องเลย
พี่เขาเป็นสปายหรือเปล่า
- เข้าไปในห้องเลย - พี่เขารับมัน
- อย่างรีบเลย - แป๊บนึงนะครับ
พี่แจซอกเปลี่ยนไปเมื่อได้ยินกฎ
เข้าไปเลย เข้าไปในห้องเลย
- เดี๋ยวผมปิดประตูให้ครับ - ปิดประตูซะ
อะไรน่ะ
- พี่แจซอก - ฟังนะ
- อาทิตย์ที่แล้วให้มาเป็นกระดาษ - ใช่
- วันนี้คงให้โทรศัพท์มา - มันชวนให้สงสัยนะ
ให้ตายสิ
ครับ ตอนนี้ผมอยู่คนเดียวครับ
เชิญพูดเลยครับ
บรรยากาศในอะพาร์ตเมนต์ช่วงนี้วุ่นวายมากครับ
มีบางคนในอะพาร์ตเมนต์หายตัวไป
ผู้อยู่อาศัยทุกคน...
โอเค ต่อเลยครับ
ครับ
ไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลย
โอ๊ย พี่เนี่ย
ใจหายใจคว่ําหมด
ไหล่ผมเจ็บไปหมดเลย
ฉันเกือบเป็นตะคริวแน่ะ
- ใครอยากไปต่อ ฉันไปนะ - ไปเลยๆ
เขาบอกไม่ให้บอกต่อเหรอ
มันไม่ใช่อะไรที่ควรเป็นความลับเลยนะ
- แต่พี่เสียงดังขึ้นนะ - เปล่านะ
เขาแค่บอกว่ามีคนในอะพาร์ตเมนต์ หายตัวไปหลายคน
แล้วก็ให้ระวังตัวน่ะ
ไม่เห็นจะมีอะไรพิเศษเลย
ทําไมพวกเขาต้องทําให้น่าสงสัยด้วยนะ
- บางทีอาจจะไม่มีอะไรก็ได้นะ - แต่...
เดี๋ยวนะ พี่ครับ ทําไมเราแชร์กันไม่ได้ล่ะ
ไม่เห็นมีอะไรพิเศษเลย เราฟังด้วยกันก็ได้
ผมว่า...
ฮัลโหล คุณเป็นใครน่ะ
ครับ
ฮัลโหล
ค่ะ
คุณเป็น...
ในวันนี้ครับ
ถ้าคุณไม่ดื่มน้ําส้มสี่ขวดภายในบ่ายสองโมง
ตัวตนของคุณจะถูกเปิดเผยครับ
จบ
เข้าใจแล้วค่ะ
ทําอะไรเหรอครับ
ผมจะประกาศให้ทราบนะครับ
เพื่อให้ได้เบาะแสเกี่ยวกับความลับ ของอะพาร์ตเมนต์
จะเริ่มการรวมตัวของผู้อยู่อาศัยนะครับ
ไปห้อง 207
- เอาละ ห้ามจับอะไรนะครับ - ครับ
ผมจะอธิบายเกี่ยวกับ
- กติกาของเกมครับ - เชิญเลยครับ
- อาทิตย์ที่แล้ว เกมซับซ้อนมาก - ใช่
- ผมคิดว่าคงจะสับสนกัน - ครับ
ลุงนั่นแหละสับสนสุด
ครับ
- ดังนั้น... - ครับ
- ผมเลยเตรียมเกมง่ายๆ มา - ดีเลย
หลบหนีออกจากอะพาร์ตเมนต์ยักษ์
- จะแบ่งเป็นทีมโจมตีกับป้องกันนะครับ - ครับ
แบ่งเป็นทีมโจมตีและป้องกัน
- เลือกหัวหน้าของฝ่ายโจมตีครับ - โอเค
คุณต้องอ่านและทําภารกิจในกระดาษ
แต่ว่าไม่ใช่ง่ายๆ นะครับ
ที่ข้อเท้าของคุณจะติดกระดิ่งไว้
มีคนมา นี่แน่ะ นี่
ถ้าทําภารกิจสําเร็จจะได้ 100 คะแนนครับ
ทุกครั้งที่ทีมป้องกันตีหัวหน้าทีมด้วยกระบอง
จะโดนหักสิบคะแนนครับ
- นี่แน่ะ - อะไรเนี่ย
นี่ใช่หรือเปล่า
ใช่ไหมเนี่ย ใครน่ะ
- พี่แจซอก ผมว่าเราทําไม่สําเร็จนะ - นี่
นี่ ออกมาเลย นายทําไม่สําเร็จ
- อยู่ไหนน่ะ - ออกมาเลย
ตกใจหมดเลย
ทีมที่ได้คะแนนรวมมากที่สุดจะชนะครับ
- ดีเลยครับ - ครับ
- น่ารักจัง ดูกระบองสิ - น่ารักอ่ะ
กระบองยักษ์จริงด้วยนะเนี่ย
เราเป็นทีมป้องกันไหม
โอเคครับ
ใส่ผ้าปิดตาเถอะ
พี่หน้าเล็กมากเลยครับ
พอใส่ผ้าปิดตาแล้ว ปิดหน้าไปสองในสามเลยนะเจนนี่
มันปิดหน้าเธอไปหมดเลย
อยากโดนตีเลย
- พี่อูอิลอย่าตีเจนนี่สิครับ - ไม่ใช่ฉันนะ
- รุ่นพี่ยามคะ - ไม่ใช่ฉันนะ
พี่อูอิล
ไม่ใช่ฉันนะ
- ชอบใจนะเนี่ย - เขาปลื้มนะ
ลุยกันเถอะ
เอาละครับ หัวหน้าทีมป้องกันคือใครครับ
พี่นาราครับ
เลือกกระดาษภารกิจก่อนเลยครับ
นี่
- เอาละ ได้แล้ว - อันนี้
นี่คือกระดาษภารกิจนะครับ
- ฉันแชร์ได้ไหมคะ - ได้สิ ประชุมกันเถอะ
แก้วพลาสติกอยู่ไหนน่ะ
นั่นไงล่ะ
เอาละ เช็กภารกิจได้ครับ
เอาละ
เอาละ เช็กภารกิจได้ครับ
ผมจะใช้มันเหมือนกระบองสองท่อน
ออก ตก ใต้ เหนือ
ออก ตก...
ออก ตก ใต้ เหนือ
เริ่มเลยไหมครับ พร้อมหรือยัง
เริ่มได้
เริ่มแล้วเหรอคะ
- เริ่มแล้วๆ ออกมาเลย - เริ่มแล้ว
ผมออกมาแล้วครับ
พวกนั้นอยู่ไหนเนี่ย
- ไม่ใช่ผมครับ - เซชานใช่ไหม
- พี่นารากับ... - ชาแทฮยอนเหรอ
ครับ พี่นารากับพี่แทฮยอนครับ
- ชาแทฮยอนเหรอ - ครับ พี่นารากับพี่แทฮยอน
อยู่ไหนเนี่ย
มีคนอยู่ตรงนี้ หรือเปล่านะ
ฉันได้ยินเสียงนะ
เดี๋ยวนะ เสียงกระดิ่ง
เอ๊ะ มีเสียงจากตรงนี้นี่นา
ตรงนี้แหละ เอ๊ะ
ตรงนี้ไง ตรงนี้
- นี่ - เจนนี่ ฉันไม่ได้เล่นนะ
อยู่ตรงนี้เอง
เจนนี่ ไม่ใช่ฉันนะ
จับได้แล้ว ได้ตัวแล้ว
- จับได้แล้ว - โอนาราอยู่ตรงนี้
- โอนารา - จับได้แล้ว
ตรงนี้นี่นา
หาชาแทฮยอนให้เจอ
เอ๊ะ ไม่ใช่สองคนเหรอคะ
ใช่แล้ว เราต้องหาชาแทฮยอน
ตามหาชาแทฮยอน
หาชาแทฮยอนให้เจอ
นาราอยู่ตรงนี้ นาราอยู่นี่
ตามหาชาแทฮยอน
ชาแทฮยอน
พี่เขาอยู่ไหนน่ะ
ชาแทฮยอนอยู่ไหนเนี่ย
- ใครน่ะ - ฉันเองค่ะ
เจนนี่เหรอ
จองฮา
ผมได้ยินเสียงกระดิ่ง
ได้ยินมาจากทางเดินครับ
งั้นเหรอ ชาแทฮยอนอยู่ไหนน่ะ
ตามหาหมอนั่น นี่ใครเนี่ย
- แทฮยอนอยู่นี่เอง - ผมเอง
ยามครับ ยาม
- ใครน่ะ อูอิลเหรอ - ยามครับ ใช่ครับ
เขาอยู่ไหนน่ะ
ผมคิดว่าพี่เขาไปที่ทางเดินนะครับ
เขาอยู่ไหนน่ะ
อยู่ไหนน่ะ
- มีคนอยู่ตรงนี้ - ตรงไหน
- มีคนอยู่ตรงนี้ จับไว้ - โอนาราอยู่นี่
- นารา - อะไรเนี่ย
- จับเธอไว้ - ปล่อยนะ
ปล่อยนะ
นี่
ฉันจับเธอได้แล้ว
- นารา - เขาตีฉันอ่ะ
- ยูแจซอกตีคน - จับเธอได้แล้ว
- จับโอนาราได้แล้ว - ยูแจซอกตีฉัน
โอนาราอยู่นี่
- โอนารา - อยู่นี่เอง
ชาแทฮยอนอยู่ไหนน่ะ
อยู่นี่เอง
พี่ครับ เป็นอะไรไหม
ชาแทฮยอน นี่ฉันเอง
ยูแจซอกตีคน
ชาแทฮยอน
อยู่นี่ไง พี่แจซอก พี่เขาอยู่นี่
- โอนาราอีกแล้ว - พี่เขาไปแล้ว
- ใครเนี่ย - ยูแจซอกทําร้ายคน
จับโอนาราไว้
- ยูแจซอกตีคน - พี่นารา
นี่ ชาแทฮยอนอยู่ไหนน่ะ
เจนนี่กําลังตีฉัน
อยู่ไหนเนี่ย
- นี่ - ให้ตายสิ
เขาอยู่ไหนน่ะ
- เขาอยู่ไหน - ฉันโดนตีตั้งหลายที
- หลายทีเลย - พี่นาราโดนเยอะเลย
เราตีนาราหลายทีเลย
พวกนายตีฉัน
โห
ยูแจซอกตีคน ให้ตายสิ
- "ยูแจซอกตีคน" - นี่โอนารา
"ยูแจซอกตีคน"
เจนนี่ตีคน ให้ตายสิ
ขอโทษนะคะ
โห
โอนาราโดนตีเยอะเลย
ร้องไห้ทําไมเนี่ย
ฉันโดนตีตั้งหลายทีนะ
ไปเข้าคุกกันเถอะ
ฉันอยากออกไปข้างนอก
เหนื่อยจังเลย
เหงาจัง
เปลี่ยนฝ่ายกัน
โอเค เจนนี่กับฉันจะทําเอง
ตั้งตาคอยนะครับ
- เจนนี่ เจนนี่กับฉันนะ - หนาวจัง
นี่ เจนนี่
- พี่คะ - เร่งมือกันเถอะ
- สู้ๆ - สู้ๆ
- ให้เลือกเหรอคะ - เลือกอันนึง
- หลังจากนั้น... - ฉันจะอ่านเองค่ะ
ฉันจะฟาดทุกคนที่มาทางฉันนะ
มาทางนี้ค่ะ
ใครครับ
- ทีมงานเหรอครับ - ทีมงานค่ะ
- ทีมงานเหรอครับ - ค่ะ ทีมงาน
- ผมควรยืนตรงนี้เหรอครับ - ค่ะ เริ่มจากตรงนี้นะ
- เริ่มตรงนี้เหรอครับ - ค่ะ
- คนเขียนบทเหรอครับ - ค่ะ ใช่ค่ะ
- เหมือนเจนนี่เลยนะ - ไม่ใช่นะคะ
ทุกคนกระจายกันหมดแล้วนะ
- จําได้ใช่ไหมครับ - ค่ะ
- รีบๆ ทํากันเถอะ - ค่ะ
พร้อมแล้วใช่ไหมครับ จะเริ่มแล้วนะครับ
เริ่มได้
ฉันจะตีแค่คนเดียวนะ
ยูแจซอก
อยู่ไหนน่ะ รอเดี๋ยวเถอะ
ฉันได้ยินเสียงกระดิ่ง มาจากห้องนอนเจ้าของบ้าน
เริ่มได้
ฉันจะตีแค่คนเดียวนะ
- ใครน่ะ - ไม่ใช่นะ
- ผมเอง - ลุงยามใช่ไหมคะ
- ใครเนี่ย - ขอโทษครับ
- ใครนะ - ผมเซชานครับ
ยูแจซอก
อยู่ไหนน่ะ
ให้พวกเขาถ่ายก่อน
- เดี๋ยวสิ - ให้พวกเขาถ่ายก่อน
ยูแจซอก
ใครน่ะ
มีเสียงตรงนี้
- มีเสียงตรงนี้ - รอก่อนเถอะ
ใครน่ะ
ใครเนี่ย
- ใครกัน - อยู่ไหนน่ะ
- อยู่ไหน - ผมเองๆ
ผมเอง
เดี๋ยวก่อน เอากระบองคืนมานะ
อะไรน่ะ ฉันได้ยินเสียงกระดิ่ง
อะไรน่ะ ฉันได้ยินเสียงกระดิ่งตรงนี้
ทางห้องครัว ไม่สิ ห้องนอนเจ้าของบ้าน
ฉันได้ยินจากห้องนอนของเจ้าของบ้าน
กระบองฉัน
เอากระบองผมมา
ให้ตายสิ
- กระบองผม - ไม่ ห้องนอนเจ้าของบ้าน
เอากระบองผมมา
พี่ครับ มานี่เร็ว มีคนอยู่ตรงนี้
อยู่ไหนน่ะ
อยู่ไหน
เจนนี่ เธออยู่ไหน ออกมา
แจซอก ต้องย้ายที่นะ
เจนนี่ เธออยู่ไหนน่ะ ขยับหน่อย
พี่ครับ เงียบหน่อย ผมไม่ได้ยินเสียงกระดิ่งเลยเนี่ย
พี่แทฮยอน พี่นารา มานี่หน่อย
ให้ไปไหนล่ะ
ผมคิดว่ามีคนกินอะไรอยู่ตรงนี้นะ
- ที่ไหน - ที่ไหน ฉันกําลังไป
ที่ไหน ฉันได้ยินเสียงกระดิ่ง
ได้ยินแล้ว เสียงนี้ต้องเป็นเจนนี่แน่ๆ
เจนนี่
เจนนี่แน่ๆ
ไม่นะ
ได้ยินแล้ว ตรงนี้เอง
นี่
- ตรงไหน ฉันกําลังไป - มาแล้ว
- ตรงไหน - ฉันกําลังไป
- ต้องเป็น... - ตรงนี้
จับได้แล้ว พี่เขากินอะไรอยู่
พี่แทฮยอง ผมจับได้แล้ว
นี่ทําอะไรเนี่ย
นี่อะไรน่ะ
เธอเดินไปเดินมา นี่เธอ
อยู่ไหนน่ะ
อยู่นี่เอง
ฉันได้ยินเสียงแล้ว เธออยู่นี่
พี่ครับ ผมเอง
- พี่ครับ ผมเอง - โปรดิวเซอร์
ให้ตายสิ โปรดิวเซอร์นิสัยไม่ดี
โปรดิวเซอร์นิสัยไม่ดี ให้ตายสิ
อ้าว
หนีไปแล้ว หนีแล้วไปแล้วอ่ะ
กระบองผมไปไหนเนี่ย
ทําไมได้ยินเสียงแค่ครั้งเดียวล่ะ
ฉันได้ยินเสียงแล้ว อยู่นี่เอง
เธออยู่นี่
ให้ตายเถอะ โปรดิวเซอร์นิสัยไม่ดี
ผมเอง
- พี่ครับ - อะไร
- เดี๋ยวนะ - เสียงมาจากไหนน่ะ
ฉันได้ยินเสียงจากทางนี้
- ฉันได้ยินเสียงกระดิ่ง เจนนี่อยู่นี่ - มีคนเคี้ยวอะไรอยู่
- มีคนเคี้ยวอยู่ - เจนนี่
- เคี้ยวเหรอ - พี่ รอก่อน
- อยู่นี่เอง พี่แจซอกอยู่นี่ - ไหน
- กินหมดแล้วครับ - พี่แจซอกเป็นของฉันนะ
พี่ครับ พี่แจซอกกินข้าวกับสาหร่ายอยู่
พี่ครับ เอาสาหร่ายออกไป
พี่ครับ พี่แจซอกกินข้าวกับสาหร่ายอยู่
- ยูแจซอกเป็นของฉันนะ - เอาสาหร่ายออกไป
ยูแจซอกเป็นของฉันนะ อยู่ไหนน่ะ จับได้แล้ว ยูแจซอกของฉันนะ
จับได้แล้ว จับยูแจซอกได้แล้ว
- ไหนอ่ะ - จับได้แล้ว
นี่ จับได้แล้ว
- ฉันจับได้แล้ว - โอนาราตีคนครับ
- โอนาราทําร้ายคนครับ - ฉันบอกว่ายูแจซอกของฉันไง
ใครเนี่ย
- เจ้านี่... - โอนาราตีคนครับ
ห้า
พี่ครับ เจนนี่อยู่นี่
ใครเนี่ย พี่แจซอกเหรอ
- กระบองฉัน - ไม่นะ
กระบองฉัน เอ๊ะ
นี่ เซชาน มานี่หน่อย
- อยู่ไหนน่ะ - ฉันทํากระบองหล่น
- อยู่นี่เอง
เอ๊ะ กระบองฉันไปไหน กระบองฉัน
- อยู่ไหนเนี่ย - กระบองฉัน
- นี่ ยูแจซอก - กระบองฉัน
- ใครเนี่ย - ยูแจซอกใช่ไหม
- นี่ - ยูแจซอกขโมยกระบองเราไป
- คืนกระบองผมมา - ยูแจซอก
นี่ไม่ใช่นะ
มั่วไปหมดแล้ว
- เอากระบองผมคืนมา - ยูแจซอก
นี่ไม่ใช่นะ
มั่วไปหมดแล้ว อยู่ไหนเนี่ย
กระบองฉัน มั่วไปหมดแล้ว อยู่ไหนเนี่ย
- กระบองฉัน - ใครเนี่ย
มีคนตีผม
นี่ มีคนตีผม
งั้นฉันจะตีด้วยมือแล้วกัน
ใช้มือได้ไหม
เอากระบองฉันคืนมานะ
- เอากระบองฉันคืนมา - ยูแจซอก
กระบองฉันอยู่ไหน
ไม่นะ...
กระบองฉันอยู่ไหน
เล่นเกมแบบนี้นี่เอง
ใช่ไหม เจนนี่ ทําดีมาก
- เก่งมากเลย - ให้ตายสิ
- กระบองฉันอยู่ไหน - แย่งกระบองผมไปได้ยังไง
แย่งกระบองได้ใช่ไหม โอเค
- เกมจบแล้วครับ - จบแล้วเหรอ
- ผมกําลังจะแย่งกระบองพวกเขาเลย - บางคนเหยียบผมแบบนี้เลย
ทีมยูแจซอกชนะ ทีมยู
เย้
โอเค
ทีมยูที่เป็นฝ่ายชนะ
สามารถโทรไปหาร้านอาหารจีนอูซัง
แล้วสั่งอาหารที่ต้องการได้
ทีมยูสุดยอดไปเลย
ฉันก็อยากดื่มเหมือนกัน
เหนื่อยมากเลย
- เปลี่ยนกันเถอะ - เปลี่ยนกันเถอะ
สั่งอาหารกินกันเถอะ อยากกินอะไร
- จาจังมยอนครับ - ฉันด้วยค่ะ
- แบบธรรมดาเหรอ - ใช่
- จาจังมยอน จัมปง... - ใช่
ใช่
มาเถอะครับ ผมจะต้มรามยอน
- นี่ - อะไรเหรอครับ
บอกเรื่องที่นายรู้ให้ฉันฟังหน่อย
- อะไรนะ - ฉันเพิ่งเจออะไรแปลกๆ
หา
- เกี่ยวกับพี่นาราน่ะ - พี่นาราเหรอ
เจนนี่ก็เห็นเหมือนกัน
เห็นอะไรเหรอ
เราสองคนขําก๊ากเลย
อะไรเหรอ
ฉันจะกินอะไรดีนะ กินจัมปงดีไหม
จองฮา ฉันจะกิน...
จัมปง
จาจังมยอนสองชาม มันดูทอดหนึ่งจาน
แล้วก็ทังซูยุกหนึ่ง
โอเค
พี่เขากระดกทั้งขวดเลยตอนเราดูอยู่
กระดกทั้งขวดเลยเหรอ
เจนนี่กับฉันขําก๊ากเลย
- จริงเหรอ - ใช่
เดี๋ยวนะ ก่อนพี่นาราจะไป
- พี่เขากระดกทั้งขวดเลย - แล้วไงต่อ
มันออกจะน่าสงสัยนะคะ
เฉียบแหลมมากครับพี่
อื้อ จู่ๆ พี่เขาก็ดื่มรวดเดียวเลย
ไม่ได้หิวน้ําหรอกเหรอ
- แต่ว่า... - แต่หน้าตามันเหมือนของที่ให้ทําภารกิจเลยนะ
แล้วก็ก่อนหน้านี้
- โปรดิวเซอร์บอกว่าไม่ให้ดื่มมันน่ะค่ะ - พี่เขาบอกว่างั้น
ก็ดื่มได้นะ แต่ขวดมันสกปรกน่ะ
- ทําไมสายตาเธอ... - ทําไมจู่ๆ ...
- ทําไมปกป้องพี่เขาล่ะครับ - เดี๋ยวนะ พี่คะ
- เอาจริงนะพี่ - ทําไมต้องปกป้องพี่เขาด้วยคะ
ให้ตายสิ พวกนี้นี่...
แค่อาทิตย์เดียวเปลี่ยนไปขนาดนี้ได้ยังไง
- พี่หัวแหลมมากครับ - ใช่ไหม
- ผมไม่รู้เรื่องเลย - นี่
ฉันรู้จักเธอมาสักพักแล้ว แต่สายตาแบบนั้นเพิ่งเคยเห็นนะเนี่ย
ตอนนี้ฉันเปลี่ยนไปแล้วค่ะ
- งั้นเหรอ - ค่ะ
- พี่ทําภารกิจอยู่ใช่ไหม - เปล่านะ
- พวกนี้นี่เหลือเชื่อเลย - โอรันซี
ดื่มนี่กันหน่อยเถอะ
ไม่มีน้ําแข็งเหรอ
เหมือนจะไม่มีที่ทําน้ําแข็งนะ
ก่อนพี่นาราจะไป พี่เขากระดกทั้งขวดเลย
มันออกจะน่าสงสัยนะคะ
- ทําไมพี่ถึง... - ทําไมปกป้องพี่เขาล่ะครับ
เดี๋ยวนะ พี่เขามาแล้ว ชู่ว
พวกเขาต้องให้รามยอนเรามาต้มสิ
- สองคนนี้คุยอะไรกันอยู่เหรอ - หา
- สองคนคุยอะไรกันอยู่เหรอ - แชร์ข้อมูลกันน่ะ
บอกมาตรงๆ เถอะ
พี่ครับ พูดตรงๆ นะ พี่อิ่มใช่ไหม
อิ่มสิ ทําไมเหรอ ถามทําไมน่ะ
- ทําไมเหรอ - พี่ครับ
เหลืออีกสามชั่วโมง เรานัดกันว่าจะทําเป็นไม่รู้เรื่องไง
ฉันอิ่ม ทําไมล่ะ
- มีอะไรงั้นเหรอ - เปล่า ไม่มีอะไรหรอก
พี่ครับ ถ้าพี่ออกกําลังกายแล้วร้อน
พี่จะดื่มน้ํารวดเดียวเลยเหรอครับ
- นายไม่ดื่มเหรอ - ผมไม่ดื่มรวดเดียวหรอก
ฉันดื่มนะ
ทําไมอ่ะ สงสัยฉันเหรอ
- โอเค พี่นารา - เดี๋ยวนะ
- เดี๋ยวก่อน ทําเป็นไม่รู้เรื่องเถอะ - เปล่านะ ฉันไม่ใช่สปายจริงๆ
ทําเป็นไม่รู้เรื่องดีกว่า
- เอาละ - โอเค
เดี๋ยวนะ มาทําอะไรที่ห้องคุณคิมมียองน่ะ
นี่บ้านเราครับ
- พี่นารา ทําไมดื่มน้ําส้มรวดเดียวล่ะครับ - หือ
ทําไมเธอดื่มอยู่เรื่อยเลยล่ะ
ฉันร้อนไง พี่ไม่ร้อนเหรอ
- เกิดอะไรขึ้นเนี่ย - ต้องมีปรสิตอยู่ในตัวพี่เขาแน่ๆ
ทุกคนกําลังถ่ายหนังเรื่อง Deranged อยู่
เธอได้รับภารกิจเหรอ
แต่พี่เขาทําแบบโจ่งแจ้งเลย
ทําแบบโจ๋งครึ่มมาก
มาเถอะ
เอ๊ะ จองฮาไปไหนน่ะ
- มีอะไรเหรอ - จองฮาไม่อยู่ค่ะพี่
มีอะไรงั้นเหรอ
มาเถอะ
เดี๋ยวนะ จองฮาไปไหนน่ะ
- ทําไมจู่ๆ นาย... - หา
- ทําอะไรอยู่น่ะ - ล้างมือครับ
ไม่ใช่ผมนะครับ
ไม่ใช่ผมจริงๆ
นายทําอะไรอยู่คนเดียวเหรอ
- เราอยู่ทีมเดียวกันใช่ไหม - แหงสิ
แต่ว่าพวกเขาต้องให้คําใบ้เราสิ
- เห็นบ้างไหมครับ - ไม่ เรายังไม่ได้เลย
- เห็นเบาะแสทีมอื่นบ้างไหมครับ - ไม่เห็นเลย
- มีเบาะแสด้วยเหรอ - ใช่ ผมเห็นครับ
- เห็นอะไรน่ะ - อะไรเหรอ
"ดูหนังสือกับหนังสือพิมพ์ในห้อง 207"
มื้อเที่ยงมาแล้วครับ
ต้มกินเป็นมื้อเที่ยงนะครับ
- หนังสือกับหนังสือพิมพ์เหรอ - แบบนี้เอง
หนังสือกับหนังสือพิมพ์
พี่ครับ ผมบอกสิ่งที่ผมเห็นแล้วนะครับ
เราเป็นทีมเดียวกันนี่นา
- ของมาส่งครับ - ค่า ส่งไวมากเลย
ขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะ
- พี่คะ มีคําใบ้ตรงนี้ - จริงหรอ
ขอบคุณครับ
- ฉันเอาไปได้ไหมคะ - ครับ
- ขอบคุณค่ะ - ขอบคุณครับ
เรารีบดูกันดีไหมคะ
ได้แล้วๆ ภาพมาแล้ว
ดูกันเถอะ
คนหนุ่มสาวรุ่นหลัง...
ไม่ควรทุกข์ทรมานกับ... อีกต่อไป
ควรห้าม... ทุกประเภท
- อะไรน่ะ - ผมรู้แล้วล่ะ
เสียงอะพาร์ตเมนต์
ไม่ใช่
คณะกรรมการชําระล้างสังคมได้ดูแลเรื่อง...
แต่ต่อไปจะส่งต่อให้ตํารวจและอัยการครับ
ตามข้อมูลของคณะกรรมการชําระล้างสังคม ตั้งแต่เดือนกรกฏาคม ปี 1980 จนถึงปัจจุบัน
มีคนจํานวน 2,375 คนถูกจับกุมข้อหา...
ในช่วงกวาดล้างอย่างเด็ดขาด
ในจํานวนนี้มีคนถูกจับ ข้อหาก่ออาชญากรรม 44 คน
ถูกไล่ออก 26 คน
และอีก 40 คนถูกสอบสวนเกี่ยวกับภาษี
- ฉันรู้แล้วล่ะ - รู้แล้วเหรอคะ
อะไรเหรอคะ
- การกวาดล้างอย่างเด็ดขาดในสมัยนั้นสินะคะ - ใช่
ถ้าควบคุมนักเรียนมากเกินไป
ช่วงวัยรุ่นที่งดงาม
กําลังสูญเสียแสงสว่างไป น่าเสียดายมากครับ
ฉันอึดอัดที่โดนกดดันมากเกินไปค่ะ
เจ้าหน้าที่ของรัฐสัญญาว่า
จะออกมาตรการตอบโต้กับ...
- ขณะที่แต่งตั้งเจ้าหน้าที่... - ข่าวทําให้กระจ่างเลย
รัฐบาลกําลังตรวจสอบหน้าที่ ของคณะกรรมการชําระล้างสังคมอยู่ครับ
เอาเทปออกมาแล้วมานี่
การสอนพิเศษผิดกฎหมาย
คุณพระ
สมัยก่อนการสอนพิเศษถูกห้ามน่ะ
ไม่ควรจะทุกข์ทรมาน
กับการสอบเข้าที่เหมือนตกนรก และการเรียนพิเศษที่มากเกินไปอีกต่อไป
ผู้นําทางสังคมควรเป็นแบบอย่าง
และงดเว้นการให้เรียนพิเศษทุกประเภท
แก่เด็กๆ ครับ
ดนตรีและศิลปะไม่ได้อยู่ในข้อสอบ เอาออกไปเลยเป็นไงคะ
ลดเวลาพักกลางวันจาก 50 นาทีเหลือ 20 นาที
แล้วให้นักเรียนอ่านหนังสือ 30 นาทีค่ะ
ลูกต้องได้ที่หนึ่ง
แม่จะได้เป็นแม่อันดับหนึ่งไง
ให้เราเข้าไปเถอะ
เพราะงั้นคิมมียอง
- ถึงทรมานไงล่ะ - เพราะงั้น
คะแนนของเธอเลยเพิ่มสินะคะ เรียนพิเศษผิดกฎหมายนี่เอง
- นั่นแหละ - เพราะงั้น...
- นี่ๆ - ผู้ชายคนนั้นเป็นครูสอนพิเศษ
ขนลุกเลย
- นี่เป็นค่าสอนพิเศษน่ะ - เขาเป็นครูสอนพิเศษ
- "ค่าเสี่ยงภัย 200,000 วอน" - แพงมาก
- งั้นทั้งหมดก็ 500,000 วอน - ใช่
งั้นเค วาย เอสน่าจะเป็นชื่อมหาวิทยาลัยนะ
มหาวิทยาลัยโคเรีย มหาวิทยาลัยยอนเซ แล้วก็มหาวิทยาลัยโซลแน่ๆ เลย
เพราะผิดกฎหมายเลยมีค่าเสี่ยงภัยไง
ขนลุกอ่ะ
ใช่แล้ว ทุกอย่างสมเหตุสมผล
โห
มีอะไรเขียนอยู่เหรอ
เขียนว่าอะไรเหรอ
เราควรเช็กอาหารตอนกินข้าวตลอดนะ
เขียนว่าไงบ้างเหรอ
"ดูหนังสือและหนังสือพิมพ์ในห้อง 207"
นี่ห้องอะไรน่ะ
- ห้อง 209 - หนังสือเล่มไหนน่ะ
กินก่อนที่เส้นจะอืดเถอะ
ค่ะ
ทีมยูสุดยอด
เพราะฉันกินกับน้องๆ
เลยไม่ต้องลุกเลยนะเนี่ย
อร่อยจัง
- อร่อยมากใช่ไหม - ครับ
ฉันดีใจที่เราชนะเกมมื้อกลางวันสองอาทิตย์ติด
โปรดิวเซอร์ครับ อาทิตย์หน้าผมขออยู่ทีมยูด้วยได้ไหมครับ
จริงๆ นะครับ
มันดีมากเลย
ถ้าผมอยู่ทีมนั้น...
ที่นี่ภาพแคบลง
ที่นั่นภาพกว้างขึ้น
- ผมไม่รู้อะไรเลยครับ - ที่นั่นภาพกว้างขึ้นเหรอ
ฉันเอาหนังสือมาหมดเลย
ฉันหาหนังสือพิมพ์ไม่เจอ
แม่ร่วง
- ฉันหาหนังสือพิมพ์ไม่เจอน่ะ - เราต้องการหนังสือพิมพ์นะ
ที่นี่ภาพแคบลง ที่นั่นภาพกว้างขึ้น
- พี่ครับ พี่ - หือ
- นั่นอะไรเหรอ - หนังสือพิมพ์น่ะ
- มันอยู่ที่ไหนน่ะ - มันอยู่ไหน
อยู่ในรองเท้าในห้องนอนเจ้าของบ้านน่ะครับ
จริงเหรอ
อันนี้ใช่ไหม
อันนี้ใช่ไหมเนี่ย
ต้องเป็นอันนี้แน่
ทุกอย่างเกี่ยวกับการสอนพิเศษหมดเลย "การสอนพิเศษที่ขัดต่อกฎหมาย"
นี่ไง
- สอนพิเศษเหรอ - มันเกี่ยวกับการสอนพิเศษหมดเลย
ดูนี่สิ "ปราบปรามการสอนพิเศษ ผิดกฎหมายขั้นเด็ดขาด"
พวกเขาไม่รู้เรื่องนี้เหรอ
- ไม่รู้น่ะสิ - คุณพระ ยอดเลย
- นายเจอมันที่นั่นเหรอ - สุดยอดเลย
- พวกนั้นไม่ซ่อนเลย - ไม่
สุดยอด นายรู้ได้ยังไงน่ะ
"สถานที่"
"เครื่องพิมพ์ดีด ที่เปิดขวด ข้อสอบเลข"
เรากําลังรอข้อมูลที่จะช่วยตามหาคุณคิม จากทุกท่านอยู่ครับ
ฉันเห็นเครื่องพิมพ์ดีดที่ไหนสักแห่งนะ
แป๊บนะ
อยู่ไหนน่ะ
ยูแจซอก ต้องขยับนะ
นี่อะไรน่ะ
ให้ฉันลองดูไหมคะ
ลองเลย
มันคืออะไรนะ
เพราะงี้นาราเลยเปิดขวดก่อนหน้านี้หรือเปล่า
- ทําไมเหรอ - พี่คะ
- มีอะไร - มีแค่อักษรบางตัวที่กดได้ค่ะ
- บางตัวกดได้สินะ - ค่ะ
ลองดู แป๊บนะ
ตัวที่กดได้...
นี่ไงล่ะ
มันคืออะไรนะ
"เอคืออะไร" ลบหนึ่งสินะ
เพราะเป็นลบหนึ่ง ลบเจ็ด...
งั้นก็ 72 77 ลบหนึ่ง
อ๋อ
- ผมแก้โจทย์ได้หมดแล้วครับ - จริงเหรอ
- คําตอบเหมือนกันหมดเลย - อะไรเหรอ
ลบหนึ่งครับ
- ลบหนึ่งหมดเลยเหรอ - ครับ
- ฉันรู้แล้วค่ะ - อะไรเหรอ
- ออกมาแล้วค่ะ - อะไรเหรอ
อะไรน่ะ
ฉันคิดว่าใช่นะคะ มีตัวอักษรรีอึลค่ะ
"ห้องใต้ดิน" เหรอ
เพราะงั้นตัวบีเลยหายไปไง
บี
- ห้องใต้ดิน - แล้วก็ทุกอันคือลบหนึ่ง
- ห้องใต้ดินตอนนั้นน่ะเอง - ห้องใต้ดิน
ไปตอนนี้เลยได้ไหม
- ผมอยากกินรามยอนอีกอ่ะ - กินเลยๆ
ขอกินอีกหน่อยได้ไหม ขอบคุณครับ
- แหม - แหม
ปังมากเลยนะคะ
- เรานี่หัวกะทิจริงๆ เลย - หัวกะทิ
เรานี่หัวกะทิจริงๆ
- อร่อยไหมครับ - อื้อ
- อิ่มท้องจะแตกแล้ว - นั่นสิ
อยากจะ...
เอ๊ะ
- ไม่กินข้าวเหรอ - กินแล้วค่ะ
ดูนี่สิ ใครเปิดเอาไว้เนี่ย
ใครเปิดล่ะ เห็นไหม ไม่ใช่ฉันสักหน่อย
ฉันแค่ดื่มเฉยๆ เอง จริงๆ นะ
คนพวกนี้น่ากลัวจริงๆ
ว่าแต่เราต้องไปห้องใต้ดินนะ
ในห้องนี้ต้องมีอะไรแหงๆ
- โธ่เอ๊ย - ทําไมเหรอ
ทําไมทําโจ่งแจ้งนักล่ะ
พวกนี้ต้องรู้อะไรแน่เลย
นี่อะไรน่ะ
- ทําไมทําแบบนี้น่ะ - มันคือ...
- มันต้องมีอะไรแน่ๆ - ไม่หรอก
แหม เกือบหกคะเมนแล้วไหมล่ะ
- มันต้องมีอะไรแน่เลย - ไม่หรอก
เครื่องพิมพ์ดีดต้องมีอะไรแหง
- อร่อยจัง - อื้อ
ทําไมจู่ๆ เอาเครื่องพิมพ์ดีดนี่ออกมาล่ะ
ผมว่ามันแปลกๆ นะ
มันเข้ากับยุคน่ะค่ะ
- ฉันคิดว่า - มันไม่อยู่ที่นี่
- ฟังนะ คุณแทฮยอน - นี่ใช้ได้ไหมเนี่ย
คุณแทฮยอน
- คุณแทฮยอน นี่ - นี่ใช้ได้ไหมเนี่ย
- เอาไปเลยเถอะ - ทําไมเอาไปเฉยเลย
- มันคือเบาะแสแน่ - เอาไปเลย
- เอาไปทําไมล่ะ - ไปเถอะ
มีอะไรใช่ไหม
- เอาไปได้เหรอ - ได้ๆ พี่ครับ ไปกันเถอะ
ผมจะเอามันไปนะครับ
พี่แทฮยอน มาเถอะครับ
ไปกันเถอะ
เร็วเข้า
ไปกันเถอะ
เดี๋ยวนะ บางตัวกดไม่ได้ บางตัวกดได้
- เดี๋ยวนะ ถ้างั้น... - จีอึด
ปากกา ปากกา
- พวกเขาจะมาแน่ๆ - ใช่
ยังไงพวกเขาคงจะมา เราต้องไปให้ถึงก่อน
- รีอึล - รีอึล
ฮีอึด
- อี - อี
พี่แทฮยอน อันนี้หรือเปล่า ดูสิ
ทีมยูสุดยอด
- เรานี่ไวไม่ใช่เล่นเลยนะ - จริง
- โอ๊ะ - ฮา...
"ฆ่าตัวตาย"
จีอึด ฮีอึด ชีอด
- ไม่ใช่เหรอ - จา...
ห้องใต้ดิน
- ใช่แล้ว - ห้องใต้ดิน
แหงเลย
ห้องใต้ดินใช่ไหม
- ฉันไขปริศนาได้นะ - โอเค
ผมหายปวดฉี่เลยเนี่ย
- น่ากลัวจัง เกิดอะไรขึ้นน่ะ - อะไรน่ะ
มีคนกําลังเรียนอยู่
เดี๋ยวนะ
อะไรน่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ คุณคิมมียองใช่ไหม
คะ
เด็กสาวที่หายตัวไปในวันที่ 30 เดือนที่แล้ว...
หายตัวไปเป็นเวลาสิบวันแล้ว
ตํารวจได้เปิยเผยคดีนี้ต่อสาธารณชน
และเริ่มตามหาคนที่หายไปครับ
คุณคิมมียองใช่ไหมคะ
ค่ะ ฉันคือคิมมียองค่ะ
คุณออกข่าวแล้วคนก็ตามหากันใหญ่เลยนะ
- ฉันเหรอคะ - ไม่ใช่คุณเหรอ
ฉันไม่มีเหตุผลที่ต้องออกข่าวนะคะ
คุณคิมมียองอยู่ไหนครับ
- ฉันคือคิมมียองไงคะ - เธอบอกว่างั้นนะ
- เธอบอกเมื่อกี้แล้วไง - เข้าใจแล้วครับ
สวัสดีครับ
คุณบอกว่าคุณไม่ได้หายตัวไปเหรอครับ
ค่ะ ฉันไม่เคยหายไปไหนนะคะ
คิมมียองไม่ใช่คนที่หายตัวไป อาจจะเป็นคิมอื่น
อ๋อ
คุณไม่ใช่นักเรียนที่หายตัวไปใช่ไหมครับ
อ๋อ คนนั้นคือนักศึกษามหาวิทยาลัยที่ เป็นครูสอนพิเศษที่ติวให้ฉันน่ะค่ะ
อ๋อ
ดูเหมือนคิมที่หายตัวไปจะเป็นครูนะคะ
ครูชื่ออะไรเหรอครับ
คิมจีอึนค่ะ
สมการนี้
อย่าสับสนนะ บวกเอบี
เอยกกําลังสอง ลบด้วยเอบี บวกด้วยบีคือ...
ตรงนี้สําคัญนะ
ทําไมครูหายตัวไปเหรอคะ
แม่สั่งให้ฉันเรียน ฉันเลยไม่รู้อะไรมาก
แต่นี่มันผิดกฎหมายน่ะค่ะ
ฉันคิดว่าครูคงจะรู้สึกสํานึกผิด ก็เลยอยากจะสารภาพน่ะค่ะ
เมื่ออัยการเริ่มสืบสวนเพื่อที่จะกวาดล้าง
การสอนพิเศษผิดกฎหมายซึ่งแพร่ระบาด
นักศึกษามหาวิทยาลัยที่มีชื่อเสียง ซึ่งสอนพิเศษผิดกฎหมาย
ได้โทรหาตํารวจและบอกว่าเธอตั้งใจจะมอบตัว
แต่ว่านักศึกษาที่จะมอบตัว
ได้หายตัวไปกะทันหัน
และไม่ทราบร่องรอยของเธอ เป็นเวลาหลายวันแล้ว
ครูอยู่ไหนเหรอคะ
ฉันบอกไม่ได้หรอกค่ะ
บอกก่อนที่เราจะใช้กําลังไม่ได้เหรอครับ
ไม่ได้หรอกค่ะ เพราะว่า
ในบรรดาพวกคุณ มีคนที่จ้างครูสอนพิเศษผิดกฎหมาย
และกําลังข่มขู่ครูอยู่ค่ะ
ฉันรู้แล้วล่ะ
ฉันต้องอ่านหนังสือแล้วล่ะค่ะ
ครับ มานี่หน่อย
ไปกันเถอะ ลาก่อนนะคะ
นี่มัน...
พี่แจซอก เดี๋ยวนะคะ
- เป็นหนึ่งในพวกเรา - อย่าขู่เธอสิ
ทําอะไรน่ะ อะไรกัน
- อะไรกันเนี่ย - ปัดโธ่
อะไรกันเนี่ย
เจอแล้วสินะ มีอะไรในห้องใต้ดินน่ะ
- นี่ - ครับ
- นึกเบาะแสของเครื่องพิมพ์ดีดออกแล้วสินะ - ครับ
เราคิดออกแล้ว
พี่นารา มานี่ เราจะไปแล้ว
- เข้าไปเถอะ - โอเค
ฉันไปละนะคะ
- เร็วจังนะ - ไวมาก
- เธอถูกข่มขู่ - งั้นหนึ่งในพวกเราก็เป็นผู้ปกครอง
ฉันคิดว่างั้นค่ะ
- ฉันเข้าใจถูกใช่ไหมคะ - ตามนั้นเลย
- คุณครูของคิมมียอง... - อือ
ตอนนี้หายตัวไป
เหตุผลที่เธอหายตัวไป
เพราะเธอเกิดสํานึกผิด แล้วก็จะสารภาพกับตํารวจ
แล้วผู้ปกครองก็ข่มขู่เธอ
- เธอถูกขัดขวางสินะ - ใช่
เธอเลยหนีไป
งี้นี่เอง เธอถึงได้หายตัวไป
ใช่
ทําไมมียองถึงเรียกมันว่าคุกล่ะครับ
เธอก็แค่บอกว่าการเรียนพิเศษผิดกฎหมาย
เหมือนกับคุกน่ะ
แล้วครูล่ะครับ
ที่นี่เป็นคุกนี่เอง
เรื่องนั้นฉันบอกไม่ได้หรอกค่ะ ฉันจะโดนแม่ดุน่ะ
ไม่โดนดุหรอก
- ไม่ได้หรอกค่ะ - บอกเราเถอะ
บอกไม่ได้ค่ะ
เพราะว่าในบรรดาพวกคุณมีผู้ปกครอง
ที่ข่มขู่คุณครูอยู่ค่ะ
โอ๊ย น่าหงุดหงิดชะมัดเลย
น่าหงุดหงิดจัง จริงๆ นะ
เรื่องนั้นใช่มะ
- ให้ตายสิ - เดี๋ยวนะ
- ในบรรดาพวกเราเหรอ - ในหมู่พวกเราเหรอ
- ในบรรดาพวกเราเหรอ - มีใครบางคน
ข่มขู่คุณครู
ใครข่มขู่เหรอ
ฮัลโหล
คุณคือ
ผู้ปกครองที่ขอให้สอนพิเศษผิดกฎหมายครับ
หา
ถ้าคุณไม่ดื่มน้ําส้มสี่ขวดภายในบ่ายสองโมง
ตัวตนของคุณจะถูกเปิดเผยครับ
เข้าใจแล้วค่ะ
- เดี๋ยวนะ - มีบางคนแสดงละครอยู่
- เดี๋ยวนะ พี่ - แป๊บนะ
- ฉันเองแหละ - ก่อนหน้านี้...
- ใช่จริง - ฉันเอง
- ใช่ - ฉันกินบางอย่างนี่
จะบ้าตายเพราะพี่คนนี้จริงๆ
ก็ต้องเป็นฉันน่ะสิ
ฉันคิดว่าสิ่งที่ผู้ปกครองต้องทํา
คือดื่มน้ําส้มนะคะ
เพราะฉะนั้นรุ่นพี่โอนารา ที่ดื่มอย่างเอาเป็นเอาตาย
จึงเป็นคนที่ฉันคาดเดาค่ะ
นั่นคือคนที่ฉันคาดเดาค่ะ
คุณคิม นักศึกษา
หายตัวไปเป็นเวลาสิบวันแล้ว
และงดเว้นการให้เรียนพิเศษ
ทุกประเภทแก่เด็กๆ ครับ
ผมจะประกาศให้ทราบนะครับ
ขอให้ผู้อยู่อาศัยทุกคนไปที่ศูนย์ผู้สูงอายุ
ไปกันเถอะ เด็กๆ
- ครับ - ค่ะ
เป็นเธอใช่ไหม
พี่ครับ พี่นาราใช่ไหม
นี่ นายควรปกป้องพี่เขาสิ
- จะบ้าตาย - นี่
- ฉันดื่มแฟนต้าน่ะ - อย่าดื่มนะ
- ขึ้นรถเถอะ - ขึ้นรถกัน
- เฮ้ - เฮ้ คัมม่อน
เมื่อก่อนรถตู้ดูใหญ่มากเลยนะ
ผมเคยนั่งครั้งนึงตอนไปเรียนเทควันโดครับ
- งั้นเหรอ - ครับ
กลิ่นสดชื่นดีจัง
รถตู้คันนี้เนี่ยนะ...
โห
- จองฮาเจอพี่นาราครั้งแรกที่นี่เหรอ - ครับ
- ฉันไม่เคยเจอเขามาก่อนเลย - อ๋อ
- ผมคิดว่าพี่อายุสัก 20 ซะอีก - ใครเหรอ
พี่น่ะ ผมคิดแบบนั้นตอนผมเจอพี่ครั้งแรก
ฉันน่ะนะ นึกว่าฉันอายุสัก 20 เหรอ
ใช่ พี่ดูประมาณนั้นเลย
ผมไม่รู้เลย
ว่าพี่อายุมากกว่าพี่แทฮยอนน่ะ
ฉันก็ไม่รู้ค่ะ เพิ่งรู้วันนี้เลย
โธ่เอ๊ย
พวกนายนี่ประจบรุ่นพี่เก่งนะเนี่ย
- นายก็เหมือนกัน - จริง
- นายก็เหมือนกัน - พวกน้องเล็กอย่างเราเก่งสุดเลย
พวกน้องเล็กเก่งสุดเลย รู้จักเอาตัวรอดในสังคม
เซชาน นายไม่ควรรวมตัวเองในกลุ่มน้องเล็กนะ
พี่ครับ ผมก็รุ่นเอ็มซีนะ
นายอายุเท่าไร
- ผมเป็นหัวหน้าของพวกเขาไง - โธ่เอ๊ย ให้ตายสิ
อายุ 38
- พี่เกิดปีขาลเหรอครับ - ใช่
ผมก็ปีขาล
- ปีขาลเหรอ ฉันก็ปีขาล - ห่างกัน 24 ปี
- นี่ เราห่างกัน 24 ปีน่ะ - พี่ครับ
- ปีขาลเหรอ - ฉันก็ปีขาล
- พี่เกิดปีขาลเหรอครับ - ใช่แล้ว
- ขนลุกเลย - ทําไมเหรอ
จองฮา พี่นาราแล้วก็ผม
เกิดปีขาลน่ะ
พี่เขาแก่กว่าผม 12 ปี แล้วก็แก่กว่าหมอนี่ 24 ปี
- ที่น่าขนลุกกว่านั้นคืออะไรรู้ไหม - อะไรเหรอ
จีโฮก็เกิดปีขาล
- อะไรนะ - อะไรเหรอ
ลูกชายพี่แจซอกน่ะ
- ถ้างั้นก็หนึ่ง สอง สาม - สามรอบเลย
สามรอบ
- สามรอบ - พี่นารา
งั้นเธอกับฉันก็ปีนักษัตรเดียวกัน
- ไม่อยากเชื่อเลยว่าเราห่างกัน 24 ปีน่ะ - นั่นสิ
ฉันไม่อยากเชื่อเลยว่า จะได้ออกรายการเดียวกับทุกคน
ปีนักษัตรเดียวกัน
- พี่ครับ พี่ควรขอบคุณนะ - นั่นสิครับ
ที่สมาชิกอายุอ่อนกว่าพูดกับพี่น่ะ
ขอบคุณที่เล่นกับฉันนะ
ไม่เป็นไรครับพี่
หลังถ่ายทําเสร็จ ให้ค่าขนมเรา 50,000 ด้วยนะครับ
พี่มีรุ่นน้องที่ดีนะ
- ก็ได้ - ให้ค่าแท็กซี่เรา 50,000 วอนเถอะครับ
ก็ได้ ฉันจ่ายให้เอง
เถอะนะครับ
- ฉันดื่มแฟนต้าอีกได้ไหม - ได้สิ ดื่มได้ตามต้องการเลย
- ฉันจะดื่มแฟนต้านะ - โอเค
- ครับ - ขอบคุณที่ทํางานหนักนะครับ
ดีจัง ได้ขับเบสต้าอีกครั้งสนุกดีนะ
ลงรถกันเถอะครับ
- ทีมของเรา - มาตรงกลางเลยครับ
- โอเค - ฉันจะนั่งนี่
ทีมชา
วันนี้ลุงยามอยู่ไหนล่ะคะ
เดี๋ยวนะ ลุงเขาไปไหนน่ะ
เราจะเล่นเกมกันนะครับ
อูอิลไม่มาเหรอครับ
- อูอิลไปไหนน่ะ - ขอร้องล่ะครับ
กลับบ้านไปแล้วเหรอคะ
ผมคิดว่ามันไม่เหมาะกับผมครับ
อาทิตย์หน้าคงไม่เจอผมแล้วล่ะ
- คุณยาม - ขอร้องละครับ
กลับบ้านไปแล้วเหรอคะ
- ต้องให้โอกาสเขาสิครับ - ใช่
เขาทําอย่างอื่นอยู่น่ะครับ เขาได้รับหน้าที่น่ะ
- วันนี้เราจะเล่นกันเร็วๆ นะครับ - โอเค
เข้าใจแล้วค่ะ
เราต้องชนะเกมเพื่อให้ได้คําใบ้นะ
ถ้าชนะจะได้เบาะแสดีๆ
ถ้าชนะจะได้เบาะแสเกี่ยวกับ ครูสอนพิเศษที่หายตัวไปครับ
ถ้าชนะเหรอ
- ครูสอนพิเศษ - ว่าไปอยู่ที่ไหน
โห
ทําไมขวดน้ําส้มมาอยู่ที่นี่ล่ะ
เฉยๆ เถอะน่า
ทําเป็นไม่รู้เรื่องเถอะ
- พี่ครับ - อื้อ
อย่าดื่มมันนะ จริงๆ
ห้ามดื่มเลย ผมจะหยุดพี่เอง
ทําเป็นไม่รู้เถอะ
ผมจะไม่ให้พี่ดื่มมันอย่างโจ่งแจ้งหรอก
เอาละ เกมรอบนี้ชื่อว่า
เกมเติมคําให้สมเหตุสมผล
- เติมคําให้สมเหตุสมผล - เติมคําให้สมเหตุสมผล
เฮ้อ ฟังดูยากจังแฮะ
- เติมคําให้สมเหตุสมผล - ให้ผมอธิบายกติกาให้ฟังนะครับ
ผมจะให้อักษรคนละตัว
ถ้าเกิดผมพูดว่า "ที"
ที แรนโน ซอ รัส เติมคําให้สมเหตุสมผล
ชอบอ่ะ
- เขาชอบละ - ชอบจัง
- ชอบสินะ - ครับ
คัง ทเวนจัง บิ บิมบับ
ประมาณนี้
- ให้พูดหนึ่งหรือสองพยางค์ - โอเค
- ก็ไม่เลวนะ - โอเค
จะพูดได้แค่หนึ่งหรือสองพยางค์เท่านั้น
หนึ่งหรือสองสินะ โอเค
- มาลองกัน - เอาเลย
- ทีมไหนจะเริ่มก่อน - พวกนั้นเลย
ลุยเลย
- ทีมชา ลุย - ลุยเลย
ครั้งนี้ดีกว่าอาทิตย์ที่แล้วนะ
- ลุยกันเลย - ใช่แล้ว ลุยเลย ฉันพร้อมแล้ว
ลุยเลย เติมคําให้สมเหตุสมผล
- เอาเลย - เริ่มได้
คยอง
- จู - บิ
- บิมบับ - โอเค
- คยองจูบิบิมบับเหรอ - ไม่มีนะ
ชอนจูบิบิมบับต่างหาก โธ่เอ๊ย
- คยองจูบิบิมบับมีที่ไหนเล่า - พี่แจซอก
- ไม่เคยกินคยองจูบิบิมบับกันเหรอ - ไม่มีหรอก
ไม่เคยไปร้านสวรรค์ของคิมบับที่คยองจู
- แล้วกินบิบิมบับเหรอ - นี่
- ไม่เคยเหรอ - ไม่มีนะ
- คยองจูบิบิมบับ ชอนจูบิบิมบับ - คยองจูบิบิมบับเหรอ
- โซลบิบิมบับ - ไม่ได้หรอก
- ชอนจูบิบิมบับ - คยองจู
- เอาละ ไม่มี - ทําไมล่ะ
- มันมีที่คยองจูนะ - งั้นเพิ่มแดกูหรือปูซานไปด้วยน่าจะเวิร์ก
- ไม่มีนะ - ไม่มีเหรอ
ไม่มีบิบิมบับในคยองจูหรือไง
ต้องเป็นอาหารขึ้นชื่อนะ
ใครจะเริ่มก่อน
เจนนี่ เธอเก่งเรื่องนี้ครับ
เติมคําให้สมเหตุสมผลนะ เริ่มได้
- ข้าว - ผัด
- ปลา - หมึก
โอเค
- หมึก - โอเค
- เย้ - ใช่เลย
- จะใช้แต่ข้าวผัดหรือไง - อุ๊ย
- ก็ใช่ไง - ข้าวผัด
- จะใช้แต่ข้าวผัดหรือไง - อุ๊ย
- ก็ใช่ไง - ข้าวผัด
- จะใช้ไปเรื่อยๆ หรือไง - ข้าวผัดทุกรอบ
- ใช้ข้าวผัดได้นะ ข้าวผัด - กิมจิ
เราใช้กิมจิแบบอื่นก็ได้
- แทฮยอน ลุยเลย - ฉันจะพูดแค่หนึ่งพยางค์
- โอเค - เริ่มได้ เติมคําให้สมเหตุสมผล
เริ่มได้
- เริ่ม ข้าว - ช้าๆ นะ
- ผัด - ผักชี
ฝรั่ง
- ข้าวผัดผักชีฝรั่ง อะไรน่ะ - นี่
ข้าวผัดผักชีฝรั่ง
- นี่ - อะไรน่ะ
- ได้แค่สองพยางค์นะ - ข้าวผัดผักชีฝรั่งอะไรกัน
- ผัดผักชีฝรั่ง - ไม่สมเหตุสมผลเลย
- นี่ ก็ใกล้เคียงนี่นา - ข้าวผัดผักชีฝรั่ง
- ให้ตายเถอะ - รู้แล้วสิ
สองพยางค์
เราจะขนข้าวผัดมาให้หมดเลย
- ฉันน่าจะพูดว่า "ผัดผักชีฝรั่ง" - ใช่
พร้อมนะ
เติมคําให้สมเหตุสมผล เริ่มได้
ผู้
- คน - เป็น
คนดี อะไรน่ะ
อะไรนะ ผู้คนเป็นคนดี
ดีจัง
อะไร ผู้คนเป็นคนดี
- ผู้คนเป็นคนดี - เดี๋ยวนะ
- ผู้คนเป็นคนดี มีนะ - มันเป็นรายการ
- ชื่อรายการไง - ชื่อรายการ
ฉายสมัยก่อน
มันเป็นรายการจริงๆ ผู้คนเป็นคนดี
ชื่อเรื่องคือสารคดีมนุษย์ ผู้คนเป็นคนดี
- งั้นก็ใช้ได้ - ใช้ไม่ได้สิ
สารคดีมนุษย์
- สารคดีมนุษย์ ผู้คนเป็นคนดี - เสียดายจัง
เริ่มได้
ยู
- แจซอก - หน้า
- แย่ - ได้แล้ว
- แจซอก - หน้า
- แย่ - ได้แล้ว
- หน้า - แย่
- ได้แล้ว - เฮ้ย
- ได้แล้ว - นี่
หน้าพี่เขาแย่ไง ดูหน้าพี่เขาสิ
ดูหน้าพี่เขาสิ แย่ออก
- เฮ้ย - อะไรเล่า
หน้าเขาแย่ไง ลองดูสิ
ดูหน้าเขาก่อน เห่ยออก
- นี่ - อะไรเล่า
สมเหตุสมผลจะตาย เหมาะกับวาไรตี้โชว์ออก
- จริงๆ - เพื่อวาไรตี้โชว์ไง
- ฉันจะลองหาในเว็บเนเวอร์ดู - นี่
ทําไมถึงจะมีในเนเวอร์ล่ะ
- คนเกาหลีทุกคน... - อย่าหานะ
รู้ว่ายูแจซอกหน้าแย่
- ใช่แล้ว - ไม่เจอใช่ไหม
- ไม่เจอ - ไม่เจอนะ
- คุณพระคุณเจ้า - ไม่เจอ
ไม่เจอในเนเวอร์
นั่นไงคําตอบ
เห็นไหม เนเวอร์ยอมรับหน้าตาฉันนะ
ไม่เจออะไรในเนเวอร์
ผมจะให้โอกาสอีกครั้ง
- โอเค - เริ่มเลย แทฮยอนเริ่มก่อน
โอเค
เริ่มละนะ เติมคําให้สมเหตุสมผล เริ่มได้
โร
ฮงชอล
ร้าน
ฮงชอล
ร้าน
ดี
- นี่ - ร้านโรฮงชอลดีไง
- ตลกชะมัด
พวกนายเป็นอะไรเนี่ย
- น่าสงสัยนะคะ - พวกนายกําลังทําอะไรเนี่ย
พวกนายกําลังทําอะไรอยู่
- มันดีนะ ลองค้นดูสิ - โร
- แล้วก็ - พี่นารา ห้ามใช้ชื่อสิ
- หมอนี่เหมือนจะพูดว่า "แย่" - นั่นน่ะสิ
- ฉัน - "ดี" กับ"แย่"
น่ารําคาญจัง เราเกือบได้ละ
ทุกคนคงเห็นแล้วว่าชนะแบบแลนด์สไลด์
- ทีมยูชนะ - เย้
เย้
โอเค
- เอาละ - เซชานพาลแล้ว
ขอเราเถอะ
พี่คะ เราไม่รู้เลยว่าจะรู้สึกแย่แค่ไหนนะ ที่ไม่ได้คําใบ้
- ทีมยูสุดยอดไปเลย - เห็นไหมจองฮา
พวกเรามีทีมเวิร์กที่ยอดเยี่ยม
คําใบ้เกี่ยวกับสถานที่
- "กระดาษ" - "กระดาษ โลก และรามยอน"
"กระดาษ โลก และรามยอน" เหรอ
"รามยอน" เหรอ
คิมมียองไม่ใช่เด็กสาวที่หายตัวไป เป็นอีกคิมหนึ่ง
อ๋อ
ครูของคุณอยู่ที่ไหนคะ
ฉันบอกไม่ได้ค่ะ
โอเค มาดูกันเถอะ
อะไรน่ะ เพลง "ถึงคุณ" นี่นา
สมัยนั้นสนุกมากเลย
เสือ
อะไรน่ะ
อะไร
จบแล้วเหรอ
สงสัยจะพังนะคะ
- อะไรน่ะ - นี่เป็นคําใบ้จริงๆ เหรอ
อะไรเนี่ย
โอลิมปิกปี 88
- อะไรเนี่ย - ฉันว่าฉันรู้แล้ว
- อะไรน่ะ - ฉันว่าฉันรู้
อะไรล่ะ
- ผมว่าผมก็รู้เหมือนกัน - อะไร
พูดเลย
ในเรื่อง Reply 1988
โบรา พี่สาวคนโตเป็นคนติวให้ด็อกซอน
- บางทีจีอึนอาจจะเป็นพี่สาวคนโตของมียอง - ไม่ใช่
ไม่ใช่ละ
ไม่ใช่เหรอ
อะไรล่ะ
- บางทีฉันอาจจะผิดนะคะ - เดาเลยพี่
- มันง่ายเกินไป - อะไรล่ะ
บนเทปเขียนว่าอะไรนะคะ
- กระดาษเหรอ - โลกและรามยอน
- โลก - โลกทําให้ฉันนึกถึงถ้วยกระดาษ
เวิลด์คัพ
ถ้วยกระดาษ เวิลด์คัพ
- รามยอนคัพ - รามยอนคัพ
ถ้วยน่ะค่ะ
เห็นไหม ถ้วย
- ถ้วย - น้ํากําลังถูกรินนี่
ผมเดาว่าเราต้องรินน้ําใส่ถ้วยนะ
โฮโดริ
เราน่าจะต้องรินน้ําใส่ถ้วยโฮโดรินะคะ
ฉันเห็นแก้วนั่นนะ
อะไรเนี่ย
โฮโดริ
ฉันเห็นแก้วนั่นนะ
เร็วเข้าเถอะ
พวกเราสุดยอดไปเลย
- โอเค ไปกันเลย - ไปกันเถอะ
พวกนั้นแอบฟังอยู่นอกหน้าต่าง
พวกนั้นแอบฟังอยู่
ให้ตายเถอะ
เจนนี่จ้องฉันเขม็งเลย
- แต่... - "จับมือกันไว้"
- ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย - โอลิมปิกปี 88
ฉันได้ยินคําว่า "จับมือกันไว้"
พวกเราประมาทเกินไป
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด
- ได้ยินไหมครับ - เราไม่ได้ยินอะไรเลย
ต้องมีคําใบ้อยู่ที่นี่แน่
- ทําไมทุกคนถึงมาที่นี่ล่ะ - มีคําใบ้อยู่ที่นี่เหรอ
มีคําใบ้อยู่ที่นี่เหรอ
อะไรเนี่ย
ต้องมีคําใบ้แน่
- เรามาตามจับพี่เซชานน่ะค่ะ - ยางเซชาน
- ไม่นะ ผมไม่ได้ยินอะไรเลย - นายเป็นคนร้ายหรือเปล่า
- ผมไม่ได้ยินเลย - พี่ได้ยินอะไรบ้าง
เซชานเป็นคนร้ายแน่
ผมไม่ได้ยินอะไรเลยนะ
- จริงๆ - ยางเซชานเป็นคนร้าย
- เซชานเป็นคนร้าย - มานี่เลย
ได้ยินแค่ไหน
เวิลด์คัพ
- พี่ได้ยินเหรอคะ - ฉันแค่ได้ยินว่า "คัพ"
- "คัพ" อะไร - ก็...
เดี๋ยวนะ โฮโดริ
เดี๋ยว โฮโดริไง
โฮโดริเหรอ โฮโดริทําไมน่ะ
ถามจริง นายมาที่นี่เพื่อเจ้านี่เหรอ
เราไม่ยกให้หรอก
เราไม่ยกให้
เราไม่ยกให้หรอก
ไม่ยกให้หรอก เกิดอะไรขึ้นนะ
ทําไมเป็นเจ้านี่นะ
พวกนั้นมาเอาเจ้านี่
มาเอาโฮโดริเหรอ ทําไมล่ะ
พวกนั้นมาเอาเจ้านี่
คุณพระช่วย
พี่มองหาอะไรน่ะ เราไปที่ห้องนั้น
- แล้วดูวิดีโอเทปกันเถอะ - บอกมาเถอะ พวกเราไม่มีคําใบ้เลย
ไปเช็กคําใบ้ที่ห้องเราสิ
ไม่งั้นจะโดนทิ้งห่างนะ
ไปดูซะสิ
- จริงๆ นะ - นี่
ฉันกําลังให้โอกาสนายนะ
- จริงเหรอ - ไม่งั้นจะถูกทิ้งห่างนะ
- พี่นารา ไปดูกันเถอะ - ก็ได้ ไปดูกัน
นายต้องดูมันก่อน
ดูก่อนดีที่สุดแล้ว
วางโฮโดริทิ้งไว้ก่อนเถอะ
- โฮโดริ - ขอดื่มน้ําผลไม้ได้ไหมเนี่ย
- ไม่ได้ - ขอดื่มแฟนต้าได้ไหม
ดื่มกันเถอะ
- ไม่ได้นะพี่ - เอาเลย
- มาดูกัน - ฉันจะดูไปดื่มไป
โอเค
เดี่ยวก่อน มาดูกันว่าคําใบ้คืออะไร
อยู่ไหนนะ ฉันหาไม่เจอเลย
เห็นอะไรไหม
เราคิดผิดเหรอ
อะไรน่ะ
บ้าไปแล้ว
บ้าไปแล้วเนี่ย
บ้าไปแล้ว
- โอ๊ะ - บ้าไปแล้ว
- โอ๊ะ
ครูสอนพิเศษอยู่ที่นี่
บริษัทสอนพิเศษ
ที่ขายตําราให้แก่เด็กมัธยมต้นและมัธยมปลาย
และเสนอการสอนกําลังเพิ่มขึ้น
วิธีสอนพิเศษที่แหวกแนว
กําลังเริ่มปรากฏขึ้นครับ
- อะไรน่ะ - อะไรน่ะ ฉันไม่รู้เรื่องนี้เลย
เราจะเรียนสํานวนสองสามสํานวนนะคะ
ฮัลโหล
อะไรน่ะ
วิธีสอนพิเศษที่แหวกแนว
รวมถึงการติวโดยเทป ซึ่งเป็นการอัดบทเรียนลงเทป
การติวทางโทรศัพท์บ้าน
การติวในรถซึ่งนักเรียนเรียนในรถที่วิ่งอยู่
บนทางด่วน...
และการสอนพิเศษในบ้าน ซึ่งครูสอนพิเศษจะแกล้งทําเป็นแม่บ้าน
และอาศัยอยู่กับนักเรียน
คณะกรรมการชําระล้างสังคม ได้ตัดสินใจเพิ่มความเข้นข้นของกฎ
เพราะวิธีสอนพิเศษที่แปลกประหลาด
และคาดว่าจะได้รับความนิยมขึ้น
ดังนั้นทางคณะกรรมการ
จะเก็บข้อมูลลับและสอบสวนภายใน
เพื่อที่จะลงโทษคนที่เกี่ยวข้อง
กับการสอนพิเศษผิดกฎหมายครับ
ครูสอนพิเศษอยู่ที่นี่ เราเจอครูสอนพิเศษแล้ว
- เร็วเข้าเถอะ มากับเรา - เร็วๆ เข้า
- ไม่เป็นไรนะ เร็วเข้า - เร็วๆ เข้า
- ให้ไวเลย - ไม่เป็นไรนะครับ
เป็นอะไรหรือเปล่าครับ
เราจะทํายังไงดี เราจะช่วยคุณยังไงคะ
คุณคิม
- ฉันคือคนที่มีคนแจ้งความว่าหายตัวไปค่ะ - ครูสอนพิเศษ
คุณคิม
เจ้าพวกนี้นี่ ฉันบอกจะดื่มน้ําผลไม้ไง
- เซชาน ฉันบอกว่าจะดื่มน้ําผลไม้นะ - เอาเลย อะไรล่ะ
- เข้าไปข้างใน - เข้าไปข้างใน
- เร็วๆ เข้า
หนึ่ง สอง
หาไม่เจอเลยแฮะ
- ล็อกประตูซะงั้น - ล็อกทําไมน่ะ
- ล็อกประตูเหรอ - ล็อกทําไมน่ะ
ล็อกประตูซะงั้นน่ะ
ฉันไม่รู้ว่าเปิดมันยังไงน่ะ
- หาไม่เจอแฮะ - หาไม่เจอเลย
- ฉันไม่รู้ - อะไรเนี่ย
เด็กๆ ฉันกินน้ําผลไม้อยู่นะ
ทําไมเอาวิดีโอปลอมให้ล่ะ
ไม่ได้ปลอมนะ นายต้องดูมัน
- ไม่เห็นมีอะไรเลย - ไม่มีอะไรสักหน่อย
ไม่ได้ปลอมนะ ต้องดูมัน
- ไม่เห็นมีอะไรเลย - ไม่มีอะไรสักหน่อย
มีม้วนอื่นอีก ใช่ไหม
- ต้องมีแน่เลย - ไม่มีๆ
- ไปไหนน่ะ - ไปที่ห้องค่ะ
- หาอะไรน่ะ - เธอไปไหนน่ะ
จับเจนนี่ไว้ มีอะไรน่ะ
ให้ตายสิ เสียศักดิ์ศรีชะมัด ฉันดื่มน้ําผลไม้อยู่นะ
ไม่มีใครห้ามฉันเลยแฮะ
เฮ้อ
นี่
กินสักอันสิ
เดี๋ยวนะ
นี่... ฉัน...
- อะไรน่ะ - ทําไมไม่มีใครหยุดเจนนี่เลยล่ะ
- ฉันกินนะ - โอเค
อะไรน่ะ นั่นอะไร
- อะไรน่ะ - นั่นอะไร
อะไรน่ะ
ทําไมเข้าไปในนั้นล่ะ
- อะไรเนี่ย - นี่อะไรน่ะ
เดี๋ยวนะ
อะไรเนี่ย คุณเป็นใครคะ
ความจริงเพื่อป้องกันการกวาดล้าง
ฉันเลยซ่อนอยู่ที่นี่ทุกวัน
คุณครูคะ
- ฉันกังวลตลอดเลย - คุณคือครูสอนพิเศษเหรอคะ
เธอเคยสอนพิเศษผิดกฎหมาย
เธอคือครูสอนพิเศษที่หายตัวไป
- ครูเหรอ - ใครเจอเธอน่ะ
เราเจอครูแล้ว แต่ฉันคิดว่าภารกิจไม่ได้หมดแค่นี้
บอกเราหน่อยสิครับ
ฉันอยากจะแถลงข่าวแล้วก็มอบตัว
ฉันมีรายชื่อของผู้ปกครอง ที่จ้างฉันให้สอนพิเศษผิดกฎหมาย
นี่เป็นสมุดบัญชีการสอนพิเศษผิดกฎหมายของฉันค่ะ
แต่เพราะฉันถูกแบล็กเมล ฉันเลยบอกความจริงไม่ได้
ฉันรู้อยู่อย่างหนึ่ง
- อะไรเหรอ - บอกเราหน่อย
ในกลุ่มนี้มีผู้ปกครองที่จ้างฉันสอนพิเศษผิดกฎหมาย
- เรารู้ - มีสี่คนค่ะ
สี่คนเหรอ
- เรารู้ - มีสี่คนค่ะ
สี่คนเหรอ
- สี่คนเหรอ - นี่
- มีสี่คนค่ะ - สี่คนเหรอ
- นี่
- ไม่ใช่ผมนะ - มานี่เลย
- ไม่ใช่ผมนะ พี่เหรอ - มานี่เลย
ไม่ใช่ฉันนะ
- นายเหรอ - ไม่นะ ไม่ใช่ผม
- คนที่กินน้ําผลไม้ มานี่เลย - น้ําผลไม้
- เจนนี่ - น้ําผลไม้
- เธอดื่มมันนี่ - ฉันดื่มเพราะเห็นทุกคนดื่มน่ะค่ะ
ใครไม่ได้ดื่มน้ําผลไม้บ้าง
ต้องมีปรสิตอยู่ในตัวพี่เขาแน่ๆ
ทุกคน...
ขนลุกเลย
ฉัน... ฉันรู้จักแค่หน้าตาของนักเรียนที่ฉันสอน
ฉันไม่รู้จักหน้าตาของผู้ปกครองค่ะ
ฉันขอให้ชาวบ้านผู้บริสุทธิ์สองคน
รวบรวมความกล้า
ที่จะหยุดผู้ปกครองสี่คน ที่จ้างครูสอนพิเศษผิดกฎหมาย
แล้วก็แจ้งตํารวจค่ะ
- พวกเราสี่คนเหรอ - อะไรนะ
- รอเดี๋ยวนะ - แป๊บนะ
ให้ตายสิ เล่นสกปรกจริงๆ
ฉันจะทํายังไงดี
- จองฮา เอามาให้ฉัน - นี่มัน...
- เอามาให้ฉัน
- ไหนดูซิ - ทําเกินไปแล้วนะครับเนี่ย
บงซอก
- ไหนดูซิ - ทําเกินไปแล้วนะครับเนี่ย
ผมเป็นชาวบ้านจริงๆ นะครับ
มานี่
- อะไรน่ะ นายเป็นอะไรเนี่ย - จะเป็นแบบนี้เหรอ
- ออกมาเถอะ - ออกมา
- ออกมาเถอะ
- รู้สึกเหมือนโดนทรยศเลย - ให้ตายสิ
ผมเป็นชาวบ้านจริงๆ นะ
กล้าพูดเลยว่าผมคือหนึ่งในสอง
- ฉันก็เป็นชาวบ้านเหมือนกัน - ฉันก็เป็นชาวบ้านนะ
ฉันเป็นชาวบ้านจริงๆ
- นี่จองฮา ฉันเป็นจริงๆ นะ - สี่คนเหรอ
ฉันเป็นจริงๆ
- เจนนี่ - พี่คะ ฉันเป็นชาวบ้านนะ
- คราวนี้ - ให้ตายสิ
พี่นาราไม่ใช่ชาวบ้าน
- อยู่ห่างๆ เลย - พี่เขาเป็นผู้ปกครอง
- นารา เธอต้องโทรศัพท์นะ - พี่เขาถูกจับได้แล้ว
- ลองดูสักครั้งเถอะ - เอางั้นเหรอ
ลองดูกันก่อนเถอะ
"บ้านที่หายากยิ่งกว่าสอยดาวบนฟ้า" เหรอ
"จอมลวงโลกแห่งกรุงโซล" เหรอ
"บ้านที่หายากยิ่งกว่าสอยดาวบนฟ้า จอมลวงโลกแห่งกรุงโซล"
สามคนแล้วก็สี่คน หมายถึงสามคนกับอีกหนึ่งน่ะ
มีสามคนกับอีกหนึ่งคน
ตรงนี้ไง "อีจองฮาไม่มีลูก"
งั้นจองฮาก็ไม่ใช่ผู้ปกครอง
ผมเป็นชาวบ้านผู้บริสุทธิ์นะครับ
ฮัลโหล เทสต์
ผมจะประกาศให้ผู้อยู่อาศัยทราบนะครับ
ในหมู่พวกคุณมีผู้ปกครองสี่คน ที่ขอให้สอนพิเศษผิดกฎหมาย
และมีชาวบ้านผู้บริสุทธิ์สองคน
ชาวบ้านผู้บริสุทธิ์สองคน
ต้องมาที่งานแถลงข่าวที่ดาดฟ้า ภายในบ่ายสามโมง
และเปิดเผยตัวตนของคุณครับ
ขณะที่กฎหมายห้ามไม่ให้มีการสอนพิเศษ
นักศึกษาที่สอนพิเศษผิดกฎหมาย
ได้เข้ามอบตัวครับ
เธอสารภาพกับนักเรียนที่เธอติวให้
ขณะที่อาศัยอยู่ในบ้านของข้าราชการชั้นสูง
ความจริงที่ว่าผู้ปกครองเหล่านี้ข่มขู่ครูสอนพิเศษ
ก่อนที่เธอจะเข้ามอบตัว
ทําให้ทุกคนช็อกมากครับ
ตํารวจสัญญาว่าจะสืบสวนอย่างถี่ถ้วน
และจะจับตาดูการกวาดล้าง การสอนพิเศษผิดกฎหมาย
ชาวบ้านผู้บริสุทธิ์สองคนต้องมาที่งานแถลงข่าว
และเปิดเผยตัวตนของคุณครับ
ถ้าผู้ปกครองที่ขอให้สอนพิเศษผิดกฎหมาย
จับคู่กับชาวบ้านที่บริสุทธิ์
และเปิดเผยตัวตนของเขาหรือเธอ
การลงโทษการสอนพิเศษผิดกฎหมาย จะล้มเหลวครับ
นี่มัน...
- ผมอยากอ่านมันครับ - โอเค
"จอมลวงโลกแห่งกรุงโซล" คือพี่แจซอก
ใช่แล้ว
นี่ ไม่ใช่สิ ไม่ใช่ฉันนะ
อะไรน่ะ "บ้านที่หายาก ยิ่งกว่าสอยดาวบนท้องฟ้า"
สอยดาวบนท้องฟ้า
ฉันจะสอยดาวบนท้องฟ้า ฉันจะสอยพระจันทร์บนท้องฟ้า
- ฉันจะวางไว้ในมือถือ - โอรันซี
โอรันซี
- โอรันซีเหรอ - โอรันซี
ห้องเรามี
ห้อง 209
มีเครื่องดื่มสมัยก่อนอยู่น่ะ
- ห้อง 209 - โอรันซี
- ฉันไม่รู้นะ - ห้อง 209
- เดี๋ยวนะ - อะไรเหรอ
สามคนนี้เป็นผู้ปกครองหมดเลยนี่นา
- ห้องนั้นมีโอรันซีนี่ - ใช่
- สามคน - พวกเขาเป็นผู้ปกครอง ออกไปเลย
นี่
- นี่ ไอ้เจ้านี่ นาย... ไอ้เจ้านี่ - ไม่ใช่นะ
มาหลอกฉันได้ยังไง
ฮัลโหล คุณเป็นใครน่ะ
คุณเป็นผู้ปกครองที่ขอให้สอนพิเศษผิดกฎหมายครับ
อ้อ ครับ
- ฉันไม่ได้ยินเสียงกระดิ่ง - พี่จะได้ยินนะ
- จริงเหรอ - อยู่นี่เอง
พวกนายสามคนเป็นผู้ปกครอง
- ไอ้เจ้าพวกนี้เล่นงานฉัน - พวกเขากําลังไปแล้ว
พวกนายสามคนเป็นผู้ปกครอง
- ไอ้เจ้าพวกนี้เล่นงานฉัน - พวกเขากําลังไปแล้ว
อะไรน่ะ พวกเขาเป็นชาวบ้านเหรอ
นายเข้าใจผิดแล้ว
เราเป็นชาวบ้าน
- พวกเขาเป็นชาวบ้านเหรอ - นายเข้าใจผิดแล้ว
- นี่ ไม่ใช่นะ - เร็วเข้า
นี่ จองฮา
- เร็วเข้า - ไม่ใช่นะ
ไปกันเถอะ ไปกัน
นี่ ไม่อยากจะเชื่อเลย
นี่ จองฮา
เจนนี่ไม่ใช่ชาวบ้านนะ นี่ จองฮา
เป็นฉันตั้งแต่แรกแล้ว
- จองฮา - เร็วเข้า
- มานี่ - ขอร้องล่ะ
นี่ เจนนี่เป็นจอมลวง...
- มาเร็ว - ขอร้องล่ะ
นี่ เจนนี่เป็นจอมลวง... หยุดก่อน หยุด
- ไม่นะ เจนนี่ - เราต้องไปแล้ว
- เร็วเข้า จองฮา - หยุดก่อน นี่ เจนนี่
- นี่จองฮา โธ่ - จองฮา
- ตามคน - มานี่แป๊บก่อน
- จริงๆ นะ จองฮา - มานี่
- เจนนี่เป็นจอมลวงโลกแห่งกรุงโซล - ไม่ใช่นะ
เราต้องไปแล้วนะ พี่แจซอกเป็นจอมลวงโลกแห่งกรุงโซล
- ฉันบอกนายแต่แรกแล้วไง - นี่
- เราต้องรีบไปแล้ว
- นี่ - เร็วๆ เข้า
จองฮา เราต้องทํามันนะ
- มานี่ - เราเป็นทีมเดียวกัน
- เพราะมีเหตุผลนะ - เจนนี่
พี่ครับ มาเร็วเข้าเถอะ
เดี๋ยวก่อนนะ
- งานแถลงข่าวยังไม่เริ่มใช่ไหม - ยัง ยังไม่เริ่ม
ผมอยากจะเช็กอะไรหน่อย
รีบไปกันเถอะ เร็วเข้า
- จริงนะ - จริงๆ
- ฉันสงสัยพี่แจซอกแต่แรกแล้ว - ทําไมล่ะ
ฉันคิดว่าผู้ปกครองคือพี่แจซอกกับพี่นารา
ชัวร์ป้าบ
- พี่ครับ ได้เวลาเลือกแล้ว - โอเค
- จองฮา จับมือฉันไว้ - จองฮา
- เจนนี่เป็นจอมลวงโลกแห่งกรุงโซลนะ - จองฮา
พวกเราสามคนเป็นผู้ปกครองเหรอ
ฉันไม่รู้เลยว่าพี่แจซอกเป็นอะไร
- จองฮา - เจนนี่เป็นจอมลวงโลกแห่งกรุงโซล
ฉันจะอธิบายให้ฟังตั้งแต่แรกนะ
พี่นาราเป็นผู้ปกครองแต่แรกแล้ว
แต่เวลาพี่นาราทําอะไรน่าสงสัย
พี่แจซอกก็พยายามบอกไม่ให้สงสัยพี่เขา
พี่แจซอกปกป้องพี่เขาตลอดเลย
- ตอนพี่เขาดื่มโอรันซี... - ใช่
ฉันรู้สึกว่า "มันไม่น่าสงสัยเหรอ"
พี่แจซอกก็แบบ "ฉันว่าเธอหิวน้ํานะ"
- อยากจะบ้าตาย - มันไม่สมเหตุสมผลเลย
ก่อนพี่นาราจะไป
พี่เขากระดกขวดนี้
- แล้วไงต่อ - มันออกจะน่าสงสัยนะคะ
- เฉียบแหลมมากครับพี่ - อื้อ จู่ๆ พี่เขาก็ดื่มรวดเดียวเลย
ไม่ได้หิวน้ําหรอกเหรอ
แปลกเหรอ
ก็ดื่มได้นะ
- โอรันซีทําให้ผมสงสัยนะ - บางทีเธออาจจะดื่มเฉยๆ ก็ได้
- ทําไมต้องปกป้องพี่เขาด้วยคะ เดี๋ยวนะ - ทําไมปกป้องพี่เขาล่ะครับ
เธอเป็นผู้ปกครองที่ขอให้สอนพิเศษผิดกฎหมาย
ฉันเป็นชาวบ้านค่ะ
ฉันจะไปดูพวกเขา ไปกับฉันหน่อย
ครับ
- เจนนี่ ทําอะไรอยู่น่ะ - อะไรนะ
ทําอะไรอยู่เหรอ
ฉันร้อนน่ะ เลยอยากได้น้ําเย็นๆ
- แค่นั้นใช่ไหม - ค่ะ
จะไปไหนน่ะ
ไปที่ห้องค่ะ
เธอจะไปไหนน่ะ จับเจนนี่ไว้
มีอะไรอยู่ในห้องนี้นะ
เจนนี่ เธอทําอะไรคนเดียวเมื่อกี้น่ะ
- ไม่ได้ทําอะไรนะคะ - มีอะไรเหรอ
อย่าสงสัยฉันสิคะพี่
- ไม่เอาน่า - เธอ...
ถ้าฉันมีภารกิจลับคงเห็นไปแล้วล่ะ
นี่ จองฮา
จอมลวงโลกแห่งกรุงโซล ฉันเป็นจอมลวงโลกแห่งกรุงโซล
- แต่ว่า... - พี่นี่เอง
พี่ครับ ผมมีคําถามครับ
พี่เจนนี่มาจากนิวซีแลนด์ ส่วนพี่มาจากโซล
ใช่สิ
แต่เจนนี่แค่ไปเรียนต่อนิวซีแลนด์
บ้านเกิดของเธอคือโซล ใช่ไหม
- พุนดังค่ะ - เข้าใจล่ะ
- ไปกันเถอะ - ไปกันเถอะ
พี่ครับ
- เธอมาจากพุนดังเหรอ - ไม่รู้สิครับ
นี่ แต่ว่า...
พี่ครับ ตัวจริงพี่เป็นอะไรน่ะ
ไม่นะ ฉัน... ฉันเป็นชาวบ้าน
แถลงข่าวกันเถอะ
- ฉันเป็นชาวบ้านนะ - เราจะขึ้นไปนะคะ
- ไม่นะ จองฮา - พี่ครับ บอกเราตรงๆ เถอะ
- บอกมา - ฉันไม่ใช่ผู้ปกครองนะ
แบบนั้นน่ะ เราช่วยพี่ได้นะ
ไม่ใช่ฉันนะ
- อย่าโดนหลอกนะ - ฉันไม่ใช่ผู้ปกครอง
เจนนี่ เธอมาจากพุนดังเหรอ
ฉันมาจากพุนดังค่ะ
พุนดังเหรอ
- งั้นก็พี่แหละ - ยากจังเลย
เธอมาจากโซลไม่ใช่เหรอ
พี่แจซอก ขอโทษนะครับ พี่เจนนี่ ไปกันเถอะ
ลาก่อน
ตัวจริงของคุณคืออะไรครับ
ตัวตนของคุณคืออะไรครับ
ครับ ผมเป็นชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ครับ
วันนี้ผมมาที่นี่ เพื่อเปิดโปงการสอนพิเศษผิดกฎหมาย
เธอแน่เลย
ฉันก็...
เป็นชาวบ้าน
ซะเมื่อไร ฉันเป็นผู้ปกครอง ที่ขอให้สอนพิเศษผิดกฎหมายค่ะ
เราชนะแล้ว
สมุดบัญชีมีแต่เรื่องโกหก ไร้สาระทั้งนั้นค่ะ
- ชนะแล้ว - เจนนี่
บ้านเกิดเธออยู่ไหนนะ เธอมาจากไหน
- ฉันมาจากโซลค่ะ - ทําไมบอกว่ามาจากพุนดังล่ะ
- เจนนี่ทําดีมาก - นี่
คุณเป็นผู้ปกครองที่ขอให้สอนพิเศษผิดกฎหมาย
ถ้าคุณไม่ดื่มน้ําส้มสี่ขวด
ตัวตนของคุณจะถูกเปิดเผยครับ
- ไม่เห็นมีอะไรเลย - อะไรเนี่ย
- ไม่มีอะไรใช่ไหม - ใช่ ไม่เห็นมีอะไรเลย
ฉันคิดว่า...
อยากกินน้ําไหม
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันจะดื่มน้ําส้ม
- ไปดูกันเถอะ - ครับ
เจนนี่ทําอะไรอยู่น่ะ
เอาล่ะ
- จะไปไหนน่ะ - ไปที่ห้องค่ะ
เธอจะไปไหนน่ะ จับเจนนี่ไว้
มีอะไรน่ะ
- พี่แจซอก ขอโทษนะครับ พี่เจนนี่ ไปกันเถอะ - ลาก่อน
ตัวจริงของคุณคืออะไรครับ
วันนี้พี่เจนนี่ช่วยพวกเราไว้จริงๆ
เราเป็นทีมเดียวกันนี่นา
อย่าหลอกฉันนะ จริงๆ
อย่าทําแบบนั้นนะ
จะหลอกฉันก็ได้
แต่นายจะต้องรับผลนะ
ก่อนพี่นาราจะออกไป
- เธอกระดกนี่ค่ะ - แล้วไงต่อ
มันออกจะน่าสงสัยนะคะ
- พี่หัวแหลมมากเลย - อื้อ
จู่ๆ พี่เขาก็ดื่มรวดเดียวเลย
ไม่ได้หิวน้ําหรอกเหรอ
- ทําไมต้องปกป้องพี่เขาด้วยคะ เดี๋ยวนะ - ทําไมปกป้องพี่เขาล่ะครับ
- พี่หัวแหลมมากเลย - ใช่ไหมล่ะ
- ผมไม่รู้เรื่องเลย - นี่
ไม่มีน้ําแข็งเหรอ
เหมือนจะไม่มีที่ทําน้ําแข็งนะ
กล้าพูดเลยว่าผมเป็นหนึ่งในสองครับ
- ฉันก็เป็นชาวบ้านนะ - ฉันก็เป็นชาวบ้านเหมือนกัน
ฉันเป็นชาวบ้านจริงๆ
- สี่คนเหรอ - ฉันก็เป็นจริงๆ
- ไม่ใช่ผมนะ พี่เหรอ - มาเถอะ
ไม่ใช่ฉันนะ
นอกจากพวกเราแล้ว ทุกคนเป็นผู้ปกครองหมดเลย
มาที่งานแถลงข่าว
แล้วเปิดเผยตัวตนของคุณ
พวกเขาไปแล้ว
- เร็วเข้า ไปกันเถอะ - เจนนี่
- เร็วเข้า - จองฮา
- มาเร็ว - ขอเถอะ
ฉันเพิ่งจะรู้เลย
ฉันเพิ่งรู้เลยนะเนี่ย
ให้ตายเถอะโรบิ้น
นี่ นาย... โธ่
นี่เป็นการซ่อนกล้องเหรอครับ
พี่เป็นชาวบ้านผู้บริสุทธิ์ใช่ไหม
พูดอะไรของนายเนี่ย
- ซ่อนกล้องเหรอ - จองฮา มันจบแล้วล่ะ
ซ่อนกล้องอะไรกันล่ะ
เขาหัวปักหัวปํากับเจนนี่
เจนนี่อยู่ใกล้กับจองฮาตลอด
วันนี้เขาปังมากนะ
- ปังจริงๆ - พุนดัง
ทําไมเธอถึงบอกว่าพุนดังล่ะ
มันเป็นเมืองใกล้ๆ ที่ฉันนึกออกน่ะค่ะ
- เจนนี่เก่งอย่างที่คิดเลย - เธอเล่นเกมเก่งจริง
เธอเป็นจอมลวงโลกแห่งโซล
ฉันยังสับสนเลย
ฉันได้ยินภารกิจผิดหรือเปล่านะ
พี่เป็นเจ้าแห่งดาดฟ้า
- จองฮา - ทุกครั้งที่พี่เขาอยู่ที่นี่...
ฉันบอกแล้วไง
- ตอนนี้ทั้งสองคนดู... - ให้ตายสิ
ดูโง่เหมือนกันเลย
- ดูเหมือนกันเลยนะ - นิดนึง
ไม่ควรจะทุกข์ทรมาน
กับการสอบเข้าที่เหมือนตกนรก และการเรียนพิเศษที่มากเกินไป
อนุญาตให้ไปเรียนพิเศษระหว่างโรงเรียนหยุด
การทุจริตในการสอบเข้ามหาวิทยาลัยสี่กรณี ถูกเปิดเผย
ครูขโมยกระดาษข้อสอบ
ถึงคะแนนจะผ่านแต่ก็ถูกคัดออกค่ะ
มีการใช้หลายสิบบัญชี
คะแนนถูกแก้ไขมากกว่า 1,500 ครั้งครับ
หนึ่งในสองของนักเรียนในทุกระดับชั้น
รู้สึกกังวลและซึมเศร้า เนื่องจากเครียดเรื่องเรียน
จากการวิจัย หนึ่งในสี่ของนักเรียน
เคยคิดฆ่าตัวตายเพราะเครียดเรื่องเรียน
ก่อนยุคมิลเลเนียม
หลายแง่มุมของสังคมตกอยู่ในความสับสน
ทุกคนต้องพินาศ
เขาทําเสียบรรยากาศหมดเลย
คุณคะ คุณ
มันเชื่อมโยงกันยังไนะ
นี่อะไรน่ะ
โอเค
โจ่งแจ้งเกินไปไหมเนี่ย
ไม่มีทาง
จะบ้าตาย
หาฉันไม่เจอหรอก
คําบรรยายโดย แก้วตา สมานจิตต์