คุณย้ายเข้ามาในอะพาร์ตเมนต์นี้ได้ยังไงครับ
เพื่อนบ้านของฉันที่ย้ายเข้ามาก่อน แนะนำให้ฉันลองมาสักครั้ง
อะพาร์ตเมนต์ใหม่สะอาดมาก
(ปี 1930 อะพาร์ตเมนต์แห่งแรกของเกาหลี)
แล้วก็มีโรงเรียนอยู่ข้างๆ
ฉันเลยย้ายมา เพราะคำนึงถึงการเรียนของลูกๆ ค่ะ
ครับ
ไม่มีเด็กคนไหนย้ายโรงเรียนไปเลยค่ะ
แต่มีเด็กหลายคนย้ายเข้ามาเรียน
(ปี 1962 จุดเริ่มต้นของ อะพาร์ตเมนต์ครบวงจร)
(อะพาร์ตเมนต์ผุดขึ้นมา)
ขณะที่ตามแผนเดิมจะรับผู้สมัครจนถึงวันที่ 27…
(ปี 1977 การริเริ่มการสมัครเข้าอะพาร์ตเมนต์)
หมดเขตสมัครวันนี้แล้ว เนื่องจากจำนวนผู้สมัครมากเกินกว่า
จำนวน 2,634 ยูนิตที่ว่างครับ
(ราคาเฉลี่ยของอะพาร์ตเมนต์ทั่วไป ในยุค 80 คือ 50 ล้านวอน)
ถ้าเก็งกำไรตึกแบบนี้
แล้วหลายๆ คนจะอยู่กันยังไงล่ะครับ
(ปี 2024 ราคาเฉลี่ยของอะพาร์ตเมนต์ คือ 2.1 พันล้านวอน )
(เกาหลี สาธารณรัฐอะพาร์ตเมนต์)
(อัตราที่อยู่อาศัยประเภทอะพาร์ตเมนต์สูงที่สุด ในบรรดาประเทศ OECD)
(ดินแดนอุดมคติในฝันของทุกคน)
เช้ามืดวันนี้ที่ลานจอดรถชั้นใต้ดิน ของอะพาร์ตเมนต์ในกรุงโซล
พบชายอายุ 60 ปีคนหนึ่งเสียชีวิตครับ
คดีฆาตกรรมงั้นเหรอ
ตายแล้ว
(ค้นหาความจริง)
(ที่อยู่ภายใต้อะพาร์ตเมนต์ของเกาหลี)
อะไรเนี่ย เป็นอะไรไปน่ะ
โอ๊ย ใจหายหมด
(สร้างจากเรื่องจริง แต่ผู้คนและสถานการณ์ถูกดัดแปลงขึ้นใหม่)
- อะไรน่ะ - อะไร
- ทำไมเล่นใหญ่ขนาดนั้น - ทำไปทำไมน่ะ
สมจริงเกินไปแล้ว
(ณ ที่แห่งหนึ่งในจังหวัดคยองกี ปี 1998)
เปิดเครื่องได้
ฉันรู้สึกเหมือนจะตายเลย
ทำไงดีล่ะ
(BLACKPINK เจนนี่)
เจนนี่ หวัดดี
- สวัสดีค่ะ - ไม่เจอตั้งนาน
เจนนี่ สบายดีไหม
คิดถึงจังเลยค่ะ
- สบายดีนะ - ค่ะ
- ไม่หนาวเหรอ - สวัสดีค่ะ
ฉันใส่เสื้อยืดข้างในค่ะ
- งั้นเหรอ - สวัสดีครับ
- สวัสดีค่ะ - ดูเกร็งๆ นะ
- เราเพิ่งเคยเจอกันครับ - เฮ้ย
- ไม่ต้องเกร็งหรอก - หวังว่า
- เราจะเข้ากันได้ดี - ใกล้อีกนิด
- สวัสดีค่ะ - นี่มันซูเปอร์สตาร์เจนนี่นะ
(เขิน)
- นี่นารา - สวัสดีค่ะ
ฉันขอให้พวกเขาไปไกลๆ ดีกว่า เธอจะได้ไม่กดดันไง
- เธอจะรู้ตอนมันออกอากาศนี่แหละ - เราไม่อยากทำให้เธอกังวลน่ะ
ไม่ค่ะ ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ
(ห้านาทีก่อน)
เจนนี่เป็นคนเดียวที่ไม่ได้อยู่ที่นี่
ฉันไม่ได้เจอเธอมาพักหนึ่งละ
- โอ๊ะ - นี่เป็นครั้งแรกที่ผมเจอเธอ
ถ้าเรารอเธออยู่แบบนี้
เจนนี่ต้องกดดันแหง
- กลับขึ้นรถไปเลย - แยกย้าย
- ห้ามทำให้เธอไม่สบายใจนะ - สลายโต๋
- จริงๆ เลย - ไปซะ
- ฉันบอกแล้วไง - ทำอะไรน่ะ
เราไม่อยากทำให้เธอไม่สบายใจ
- ว่าแต่ เจนนี่ - คะ
ฉันดีใจมากที่เธอมาร่วมรายการนะ
แต่ทำไมเธอถึงยอมมาล่ะ
- ถามกันโต้งๆ เลย - มานี่ เจนนี่
- ย้อนกลับไปห้าปีค่ะ - ห้าปีเหรอ
- ค่ะ - พร้อมกับโปรดิวเซอร์
ถึงย้อนกลับไปตอนนั้น เธอก็เป็นสตาร์อยู่ดี
ตอนนี้เจนนี่ก็กลายเป็นบริษัทเคลื่อนที่ไปแล้ว
ไม่จริงหรอกค่ะ
เรื่องจริงนะ
- ถ้าเธอไม่ชอบใจ ออกไปซะวันนี้เลยก็ได้ - ไม่นะคะ
(หยอก)
วันนี้อย่างกับญาติๆ มารวมตัวกัน
เพื่อไปไหว้สุสานบรรพบุรุษเลย
บงซอก นายดูเหมือนไอดอลเลยนะ
- ผมเหรอ - ผอมชะมัดเลย
ฉันแปลกใจที่จองฮามาร่วมรายการด้วย
ผมอยากมารายการนี้มากเลยครับ
- จริงเหรอเนี่ย - ครับ
(เขารับบท บงซอก ในเรื่อง Moving)
(MOVING)
นักแสดง อีจองฮา
คุณรับบทเป็นนักเรียนมัธยมปลาย ผู้ใสซื่อ คิมบงซอก
(นักแสดงดาวรุ่ง อีจองฮา)
นายดูเหมือนไอดอลเลยนะ
- ผมเหรอครับ - ผอมชะมัดเลย
- ขอบคุณครับ - คนเลยจำไม่ได้เลยว่านี่คือบงซอก
- ฉันรู้ ฉันก็จำเขาไม่ได้ - เขาผอมลงละ
นายน้ำหนักขึ้นเท่าไรตอนเล่นบทนั้น
ผมหนักขึ้น 30 กิโลครับ
เพื่อบทนั้นน่ะเหรอ
นายหนักขึ้น 30 กิโลได้ยังไงน่ะ
ผมกินรามยอนทุกชนิดเลยครับ
เพราะเขายังเด็กเลยน้ำหนักขึ้นลงง่าย
- ก็จริง - สำหรับฉัน การลดน้ำหนักมันยากมาก
แก่แล้วก็งี้แหละ
จริงนะ พอแก่ตัวลง…
- ทำไมแต่งตัวแบบนั้นล่ะ - มันเป็นเรื่องของอายุแหละ
- ผมอินกับคอนเซ็ปต์ไง - นายนี่มัน
ทำไมแต่งตัวอย่างกับจะไปรายการ Comedy Big League งั้นแหละ
- ผมก็แค่… - นายใส่กางเกงผ้าร่ม
- ผมคือ Seo Tai-ji ไง - Seo Tai-ji เหรอ
นายคิดว่าฉันแต่งสไตล์อะไร
พี่ดูเหมือนหัวขโมยเลย
ฉันเป็นโกโซยองต่างหากย่ะ
- โกโซยง - โกโซยง
ใช่ พี่อาจจะโดนฟ้องเอานะ
โกโซยง
พี่แต่งสไตล์เด็กนักเรียนเหรอ
เปล่า แค่เขาให้อะไรมาก็ใส่น่ะ
ไม่แรงไปเหรอ
ก็แรงแหละ
- ฉันเอาไอ้นี่มา - อ๋อ แน่นอน
- ถ้าใส่เข้าไปก็เพอร์เฟกต์เลย - แว่นตาสี
ทำไมดูไม่มีราศีเอาซะเลย
(หวนคืนกลิ่นอายแห่งปี 98 เต็มๆ)
จองฮาเป็นไอดอลสินะ
สไตล์ปี 1998 ครับ
สไตล์วง SECHSKIES สินะ
แนวๆ นั้นเลย เขาดูเหมือนดาราวัยรุ่นเลย
(จองฮาดูเหมือนไอดอลเคป็อป ด้วยไฮไลท์สุดเท่)
- ผมเกิดปี 1998 ครับ - ปี 1998
- ปี 1998 งั้นก็เด็กกว่าเจนนี่เหรอ - ค่ะ
ปี 1998 เหรอ
ครับ ผมเกิดปี 1998 ครับ
(ย้อนกลับสู่ปี 1998)
(ตอนนี้คุณจะ)
(ก้าวข้ามเวลาและสถานที่)
(แล้วค้นหาความลับของอะพาร์ตเมนต์)
(ความทรงจำและความลึกลับผสมกัน)
อะไรของนายน่ะ จะทำอะไร
(เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและน้ำตา)
(ไม่มีที่ให้หลบซ่อน)
(ย้อนเวลาสู่ปี 1998)
เปิดโหมดสืบสวน
(ห้ามพลาดแม้แต่ช่วงเดียว)
ฉันจะดับเครื่องหลายครั้งแล้ว
- เราจะแบ่งกันขึ้นรถยังไงดี - จะขึ้นรถยังไงดีคะ
ทีมนักแสดง
- ทีมนักแสดง ทีมคนบันเทิง - อ๋อ ทีมนักแสดง
ทีมนักแสดงกับทีมคนบันเทิง เข้าใจละ
- ฉันเป็นทีมคนบันเทิง - ฉันน่ะ
ออกเพลงหลายเพลงเลยนะ
งั้นก็เป็นทีมนักร้องน่ะสิ
ฉันออกอัลบั้มสองสามอัลบั้ม
อยากจะอยู่ทีมเดียวกับเจนนี่ละสิ
โห กลิ่น
กลิ่นรถเก่า
อย่าฉีดน้ำหอมเลย
นี่รถเลอม็องของแท้เลยนะ
ยอดไปเลย
- งั้นไปกันเลยไหม - ไปเลยไหมพี่
ไม่รู้ว่าขับเกียร์กระปุกได้ไหม
- ไปกันเลย - ไปโลด
(ว้าว)
นี่รถเลอม็องของแท้เลยนะ
น่าทึ่งจัง
เริ่มแล้วสินะ
(ปี 1998)
ในที่สุดรัฐบาลก็ตัดสินใจยื่นเรื่อง
ขอเงินกู้ช่วยเหลือจากไอเอ็มเอฟครับ
ถึงจะแสดงให้เห็นถึงเศรษฐกิจที่เติบโต อย่างน่าประทับใจในอดีตก็ตาม
เกาหลีก็ได้ก้าวเข้าสู่ ช่วงแห่งความเจ็บปวดแล้วครับ
(วิกฤตทางการเงินของเกาหลี)
ถึงแม้ประเทศของเราจะเผชิญกับความเจ็บปวด ของการว่างงานมหาศาล
แต่เรื่องดังกล่าวก็ยังไม่เห็นสัญญาณ ว่าจะพัฒนาไปในทางที่ดีขึ้นครับ
(ไอเอ็มเอฟ: เกาหลีเผชิญวิกฤต ทางเศรษฐกิจที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน)
การรณรงค์เก็บสะสมทองคำเดินหน้าต่อ ด้วยแรงสนับสนุนของประชาชนครับ
สามเดือนแห่งวิกฤตทางการเงิน
ความสงบสุขของประชาชนก็สั่นคลอนอย่างรุนแรง
การลักทรัพย์ ทำร้ายร่างกาย และปล้นธนาคารหนักหน่วงขึ้น
อาชญากรรมในชีวิตประจำวันเพิ่มสูงขึ้น
ดังนั้นทางรัฐบาล
จึงเริ่มกำจัดอาชญากรรม ที่กระทบชีวิตความเป็นอยู่ของประชาชน
(ปี 1998 ยุคแห่งความวุ่นวาย)
(ตอนที่ 1)
ตอนนี้เราอยู่ในปี 1998 แล้วเหรอคะ
- ใช่แล้ว - ถูกต้อง ใช่เลย
- เจนนี่เกิดปี 1996 สินะ - ค่ะ ใช่ค่ะ
เธออ่อนกว่าผมสิบปี
- เดี๋ยวนะ งั้นนายอายุ 29 เหรอ - เธออายุ 28 ไม่สิ 26
- ฉันอายุ 27 ค่ะ - วันเกิดผ่านไปแล้วเหรอ
ค่ะ ผ่านวันเกิดฉันไปแล้ว อายุสากลของฉันคือ 27 ค่ะ
เจนนี่ เธอดูนอยด์เรื่องอายุนะ
ฉันไม่รู้จะทำยังไงดีค่ะ
ฉันกลับมาจากทำงานต่างประเทศ
ฉันก็กลายเป็นรุ่นพี่ของไอดอลคนอื่นๆ ไปแล้ว
- แล้วเหรอ เวลาผ่านไปไวจัง - ใช่ค่ะ
- ใช่ ตอนนี้เหมือนจะเป็นแบบนั้นนะ - ฉันไม่ชินเลยค่ะ
ทุกคนเด็กกว่าฉันเจ็ดปี
มันเป็นเสียงเสาอากาศกำลังหดน่ะ
- จริงเหรอคะ - เสาอากาศหดเข้าไป
ผมเผลอคิดว่าเจนนี่ตดซะอีก
ผมคิดว่า "เธอเก่งเรื่องวาไรตี้จังแฮะ"
- ฉันเพิ่งเคยเห็น… - ฉันว่ามันติดนะ
รถมีเสาอากาศเป็นครั้งแรกเลย เอ๊ะ
- ตลกจัง - งานเข้าแล้ว
- ตลกชะมัด - งานเข้าแล้ว
น่าทึ่งจริงๆ นะคะ ที่รถคันนี้ยังขับได้
รู้ไหมคะว่าที่จริงฉันเป็นใคร
- เธอก็คือเจนนี่ไง - ไม่ใช่นะคะ
- วันนี้ฉันไม่ใช่เจนนี่ค่ะ - เธอเป็นใครล่ะ
- ใครเหรอ - ฉันคือรุ่นพี่คิมฮีซอนจากเรื่อง Tomato ค่ะ
ฉันก็ว่าคุ้นๆ
เรื่อง Tomato นี่เอง
นั่นสิ คล้ายๆ อยู่นะ
- ใส่ที่คาดผมเพราะอย่างนี้นี่เอง - ใช่ค่ะ ฉันใส่ที่คาดผม
แต่ว่าเธอก็ยังเป็นเธอนั่นแหละ
- ใช่เลย เจนนี่ก็เป็นเจนนี่นั่นแหละ - เจนนี่ก็ยังเป็นเจนนี่
แล้วพี่เป็นใครครับ
ฉันก็เป็นตัวฉันสมัยหนุ่มนั่นแหละ ฉันก็เคยเป็นหนุ่มนะ
- ตอนที่ยังไม่ดังน่ะนะ - ใช่ ตอนยังไม่ดังนั่นแหละ
พี่จนแล้วก็ไม่รู้จะไปทางไหน
ก็จับทางไม่ถูกนิดหน่อยน่ะ
ปี 1998 เป็นปีที่พี่เดบิวต์
เป็นปีที่เดบิวต์
- ช่วง Garden Balsam Schoo - อันนั้นไม่ใช่ตอนนั้น ตอนนั้นฉันอยู่ช่วง…
- Grasshopper Husband น่ะ - อ๋อ Grasshopper Husband
(GRASSHOPPER HUSBAND)
กวนประสาทจริง
แต่ว่า Grasshopper Husband จะถูกยกเลิกเร็วๆ นี้
เพราะว่ามันล้อเลียนคนว่างงานน่ะ
- มันลำบากอ่ะเนอะ - คนตกงานกันเยอะเลย
- เหมือนสะท้อนยุคสมัยสินะ - ใช่
- คนดูแล้วก็บอกว่าไม่สบายใจ - ปวดใจนะ
- เลยไม่มีช่วงนั้นแล้ว - อ๋อ
ทำไมใช้ปีนี้เป็นฉากหลังล่ะ
- ปี 1998 - อยากรู้จังเลย
(ขณะที่ทุกคนกำลังสงสัยกับฉากหลัง ที่มีลักษณะพิเศษ)
ได้แล้ว
ได้แล้วล่ะ
ได้แล้ว ตอนนี้เครื่องไม่ดับแล้ว
โอ้เย้ ทำได้แล้ว
ยอดเลย รู้สึกดีจัง
ผมเซ็ตเกียร์สองน่ะ
โอ๊ย เท้าซ้ายฉันเป็นตะคริวแล้ว
(คลัตช์รถยนต์แบบแมนนวล)
ไม่ได้ใช้คลัตช์
- มานานแล้วนะเนี่ย - ขึ้นเนินก็นับหนึ่งถึงสามแล้วเปลี่ยนเกียร์ล่ะ
เนินเหรอ หวังว่าจะไม่มีเนินนะ
มีเนินเรื่องใหญ่แน่
- ตอนนี้เจอเนินเหรอคะ - เราเจอเนินเข้าแล้ว
เหยียบให้มิดเลยค่ะ
เครื่องจะดับไหมครับ
อาจจะดับหรือไม่รถก็ไหลไปข้างหลัง
- ไหลไปข้างหลังเหรอ - ใช่
นี่เป็นช่วงเวลาสำคัญมากนะ
- สั่นไปหมดแล้วครับ - ฉันด้วย
ทำไมต้องมาหยุดตรงเนินด้วยเนี่ย
- เหมือนเนินตอนสอบใบขับขี่เลย - จริง
หนึ่ง สอง สาม
- ย้าก - ให้ตายสิ
ให้ตายสิ
เจ้ารถนี่มันร้องจริงนะ
หวาดเสียวไหมล่ะครับ
เบื่อๆ แฮะ ฟังเพลงกันหน่อยดีไหม
- ผมจะเปิดวิทยุ - เปิดวิทยุหน่อยจ้ะ
นั่นแหละ อุ๊ยตาย
เพลงอะไรน่ะ
- เพลงนี้… - ที่ร้องว่า "ไม่ไปโรงเรียน" ไม่ใช่เหรอ
ใช่แล้วครับ วง "An Amusement Hall"
- อุ๊ยตาย เธอชอบเพลงแนวนี้เหรอ - ใช่จริงด้วย
(เพลงเกี่ยวกับลูกสาว ที่บังเอิญเจอพ่อของเธอ)
(ที่ร้านตู้เกม เพราะโดนไล่ออกเนื่องจากไอเอ็มเอฟ)
เพลงโปรดผมเลย
- งั้นเหรอ - จริงเหรอ งั้นร้องไปด้วยเลยสิ
ผมไม่ค่อยรู้เนื้อเพลงครับ
ว่าแต่ ฉันในปี 1998 น่ะ…
- ตอนปี 1998 พี่ทำอะไรนะ - หาเงินน่ะสิ
เหมือนกัน ตอนปี 1998 ผมน่ะ
ผมเพิ่งจะเริ่ม…
พูดว่าไงดีล่ะ ผมเพิ่งจะได้รับบทบาทที่ใหญ่ขึ้น
- แบบนั้นแหละ ผมไม่ใช่เด็กๆ - ฉันน่ะ
เดบิวต์ปี 1997 ล่ะ
ผมเดบิวต์ปี 1995
- เร็วนะเนี่ย - ครับ
ใช่แล้วครับ วง Han's Band
(อีจองฮา เกิดปี 1998)
ผมเกิดตอนนั้นครับ
ฉันจำทุกอย่างได้แม่นเลย เธอคงจำอะไรไม่ได้เลยสินะ
(ดนตรีน่าสงสัยถูกเปิดในวิทยุ)
ข่าวด่วนค่ะ ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง…
ได้ค้นพบ…
- อะไรน่ะ - เจออะไรนะ
- อะไรน่ะ - คนงานก่อสร้างต่างช็อกไปตามๆ กัน
ด้วยภาพที่เหลือเชื่อ
มันถูกพบเป็นครั้งแรกเมื่อต้นเดือนที่แล้ว
คนที่เกี่ยวข้องต่างไม่เชื่อสายตาตัวเอง
ผมตกใจมากครับ มันเยอะมาก…
การก่อสร้างอาจจะล่าช้าออกไป
ยังไงมันก็เป็นเขตที่อยู่อาศัย
ผู้ที่คาดว่าจะมาอาศัยกังวลเพิ่มมากขึ้น
สิ่งที่ถูกค้นพบที่ไซต์ที่ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์
กำลังเป็นที่จับตามองด้วยความสนใจค่ะ
ท่านกำลังรับฟังข่าววิทยุของสถานเควีเอ็น ขอบคุณค่ะ
ฉันไม่ค่อยได้ยินเลยแฮะ
ไดเอตทางแฟชั่นและรู้สึกเบาสบาย ในฤดูร้อนนี้ด้วยออมฟาลัส
- ผลิตภัณฑ์ใหม่… - แสดงว่ามีอุบัติเหตุ
- ออมฟาลัส - ออมฟาลัส
- ดีใจมากเลยเหรอ
ท่าทางจะใส่ออมฟาลัสบ่อยสินะ
ออมฟาลัส
- ออมฟาลัส - ออมฟาลัส
- ฉันอยากเป็นสายลม - สายลม
- ฉันอยากเป็นสายน้ำ - ฉันอยากเป็นสายน้ำ
เดี๋ยวนะพี่ นี่มันอะไรกัน
มีข้อมูลโดนลบออกไปน่ะ
เห็นว่าเจออะไรบางอย่างนี่
ที่ว่าเจออะไรมันโดนลบออกไปน่ะ
ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์เหรอ
เหมือนคดีฆาตกรรมเลยไม่ใช่เหรอ
นั่นแหละ มันเช้าเกินไปนะคะ
- มันเช้าไปที่จะพูดเรื่องฆาตกรรมน่ะ - ใช่
- เจนนี่ มันไม่เกี่ยวหรอกนะ - จริงเหรอคะ
- เหตุน่ะมันเกิดขึ้นได้ทุกเมื่อ - ยังเช้าอยู่
อ๋อ เช้าอยู่
หัวข้อมันหนักเกินไป
หัวข้อมันหนักไปเหรอ
มันหนักมากไปหน่อย ฉันตกใจมากเลยค่ะ
ฉันคิดว่ามันไม่ได้หนักขนาดนั้นหรอกนะ
- มันไม่ใช่เรื่องเศร้า - ผู้คนต่างพากันตกใจนี่
ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง…
ได้ค้นพบ…
…ต่างช็อกไปตามๆ กัน ด้วยภาพที่เหลือเชื่อ
ไม่ได้พูดว่า "กลัวมากๆ"
มันไม่ให้ความรู้สึกแบบนั้นนี่
สิ่งที่ถูกพบใต้ดินได้งั้นเหรอ
เราต้องหามันหรือเปล่านะ
- อาจจะเป็นน้ำมันก็ได้นะครับ - น้ำมัน
- พี่ครับ หรือจะเป็นไอ้นั่น - อะไรเหรอ
- ทรัพย์สมบัติในโบราณสถานอะไรงี้ - อ๋อ
สมบัติจากยุคโชซอนอะไรทำนองนั้น
- สมบัติ - เป็นไปได้นะ
ที่นี่ใกล้กับป้อมฮวาซองด้วย
มีสมบัติมากมายถูกฝังไว้นี่
พวกเด็กนักเรียนไม่มาทัศนศึกษากันเหรอคะ
- ซูวอน ไม่ใช่เหรอคะ - นั่นมันคยองจูต่างหาก ใครจะไปซูวอนล่ะ
- เขาไปคยองจูกัน - นี่
- เจนนี่ ดึงสติหน่อยนะ - นั่นคยองจู
- เจนนี่ เจ็ตแล็กเหรอ - เธอบินมาจากนิวซีแลนด์น่ะ
- โอเค - ฉันไม่ค่อยรู้เรื่องพวกนี้น่ะค่ะ
- ฉันไม่เคยไปทัศนศึกษาที่นี่ - มัน…
- คยองจู ให้ตายสิ - เธอหัวไวขึ้นนะเนี่ย
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอน่าจะเหวอนะ
เดี๋ยวนะ บ่อน้ำพุร้อนไง
มีของแบบนั้นที่เกาหลีด้วยเหรอคะ
- เกาหลีมีน้ำบ่อน้ำพุร้อนเยอะไป - จริงเหรอคะ
มีบ่อน้ำพุร้อนอยู่นะ เจนนี่
- ฉันจะทำยังไงดีเนี่ย - เจนนี่
- ฉันคิดว่าเธอเจ็ตแล็กนะ - ทำอะไรของเธอเนี่ย
- ลืมมันไปเถอะ - เป็นศิลปินระดับโลกก็ดีอยู่นะ แต่หยุดเถอะ
ฉันอายมากเลยค่ะ ฉันลงจากรถดีกว่า
ว่าแต่ผู้คนต่างพากันตกใจ
น่าจะมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้นนะ
เมื่อกี้บอกว่าพวกเขากลัวหรือเปล่า
น่าจะเป็นเรื่องไม่ดีนะ
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์ที่คุณต้องไขให้ได้)
(กรุงโซล วันที่ 6 มีนาคม ปี 1998)
(อะพาร์ตเมนต์อ.ซ.กำลังก่อสร้าง)
หือ
ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ แกเป็นใคร
(ตอนที่ 1)
(ความลับที่ถูกซ่อนไว้)
อะพาร์ตเมนต์ครบวงจรสุดๆ
มีคนอยู่ที่นี่จริงๆ นะ
(อะพาร์ตเมนต์ครบวงจรขนาดใหญ่)
(ตั้งอยู่ใจกลางเมือง)
(มาทักทายเพื่อนบ้านกันอย่างสนิทสนมเถอะ อะพาร์ตเมนต์อูซัง)
ลงจากรถกันเถอะ
- ขอบคุณครับ - ขอบคุณค่ะ
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์นี้คืออะไร)
- ขอบคุณนะคะ - ขอบคุณครับ
มาถึงอย่างปลอดภัย
- เท้าซ้ายฉันเป็นตะคริวไปหมดเลย - ทำไมล่ะครับ
อ๋อ เพราะเกียร์ใช่ไหม
หมดแรงเลยสินะ
ฉันกลัวมากค่ะ เขาขับน่าหวาดเสียว
- ได้ฟังข่าวไหมครับ - ข่าวอะไร
- ว่ามีเรื่องเกิดขึ้นน่ะ - ใช่แล้ว
- ฟังแล้วล่ะ - เราฟังแล้วล่ะ
เราแบ่งเรียบร้อยแล้ว
- แบ่งอะไร - ใช่
- เราบอกไม่ได้หรอก - มันเป็นการแข่งขันเป็นทีมน่ะ
- แข่งเป็นทีมเหรอ - แข่งเป็นทีมสิ
- ก็ต้องเป็นทีมอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ - แข่งเป็นทีมเหรอครับ
(ผู้อยู่อาศัยแบ่งออกเป็นสองบ้าน)
คงจะไม่รู้สินะ แต่เราเป็นทีมพลังพิเศษล่ะ
- ทีมอะไรนะครับ - ทีมพลังพิเศษค่ะ
- มีพลังพิเศษอะไรล่ะ - หน้าเด็กไงคะ
(ประเภทบิน - ประเภทไฟฟ้า)
นั่นพลังพิเศษที่ไหนล่ะ แค่ทำทรีตเมนต์บ่อยแค่นั้นแหละ
พี่ไปหาหมอผิวหนังบ่อยๆ น่ะสิ
- ให้ตายสิ - มันเป็นความสามารถนะยะ
- พี่ไปหาหมอผิวหนังมา - มันเป็นความสามาถพิเศษ
ลุงยามเหรอ
- ยามจริงๆ เหรอคะ - จงใจแสดงหรือเปล่า
ไม่มีทางรู้เลยนะเนี่ย
(ลุงยามปริศนามีกุญแจให้กับเหล่าผู้อาศัย)
- ยามจริงๆ เหรอคะ - จงใจแสดงหรือเปล่า
ไม่มีทางรู้เลยนะเนี่ย
- คือเรา… - อุ่ย
- อูอิล นายเองเหรอ - อูอิล
- ยอดไปเลย - มาทำอะไรที่นี่น่ะ
- อูอิล นายเองเหรอ - อูอิล
- ยอดไปเลย - มาทำอะไรที่นี่น่ะ
อูอิลนี่เอง
รู้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่มหาวิทยาลัย
นักศึกษาเมาตอนไปรับน้องน่ะ
ทำไมหน้าตาน่าเกลียดแบบนี้ล่ะคะ
ถามแม่ผมดูสิครับ
นายเป็นใครน่ะ ไอ้เจ้านี่
- ผมก็แค่อูอิลที่เกิดปี 1981 - ปี 1981 เหรอ
(อิมอูอิล นักแสดงตลก)
- มาทำอะไรที่นี่น่ะ - เดี๋ยวนะ
- เดี๋ยวนะ อูอิลนี่เอง - ให้ตายสิ
ผมไม่ใช่อูอิลนะ พวกคุณคงเป็นคนที่ย้ายเข้ามา ที่อะพาร์ตเมนต์ 104 สินะ
งั้นก็ต้องเอากุญแจไป
ให้ตายสิ
ยามผมยาวขนาดนี้ได้ยังไงเนี่ย
- ว่าแต่คุณยามครับ - ครับ
คุณเจนนี่ชอบคุณมากเลย
- ฉันเป็นแฟนตัวยงเลยค่ะ - จริงเหรอ
- เธอเป็นแฟนตัวยงเลย - เราเคยเจอกันด้วยเหรอ
- ไม่รู้จักเจนนี่เหรอคะ - ไม่รู้จักเหรอครับลุง
- ลุงครับ - อูอิล เหมือนนายจะใจสั่นนะ
- จริง - ผมเห็นคุณทางทีวีบ่อยๆ นะ
- ขอบคุณค่ะ - อันนี้ของคุณครับ คุณชาแทฮยอน ห้อง 406
แล้วก็ห้อง 407 ของคุณ คุณยูแจซอก
- โอเค - รับกุญแจแล้วขึ้นไปข้างบนได้
มีคู่มือสำหรับการอยู่อาศัยสำหรับผู้มาอยู่ใหม่
อ่านคู่มือนี่ซะ มีให้คนละอัน
แต่ต้องแยกกันอ่านนะ
- คุณต้องไม่แชร์ข้อมูลกับใคร - เราแชร์ไม่ได้เหรอ
- เก็บไว้กับตัวเอง - ทำไมล่ะ
- ทำไมมีสองอัน เฮ้ยๆ นี่ - อย่าทำแบบนั้นสิ
- นี่มัน… ให้ตายสิ - นี่
- หมอนี่น่ะ… - โกงกันนี่นา
ควรถูกจับตาดูต่างหากนะ
- เจ้านี่ชอบแบบนี้อ่ะ - พี่เขาป่วนอ่ะ
- ตกใจหมดเลย - พี่เขาป่วนอ่ะ
ระวังนะครับ
- ยังไงก็เถอะ ระวังนะ - ทำไมเขาเป็นแอปเปิลล่ะ
- เขียนว่าแอปเปิลเหรอ - แอปเปิลเหรอ ผมเป็นแอปเปิล
เจนนี่เป็นห่าน
ยางเซชานเป็นค้างคาว
(มีบางอย่างเขียนไว้บนคู่มือผู้อยู่อาศัย)
(คำปริศนาถูกเขียนไว้ใต้ชื่อของผู้อาศัย)
พี่เขาอยากรู้ว่าทำไมถึงเป็นหมูน่ะ
ทำไมฉันเป็นหมูล่ะคะ
- คุณหน้าเด็กอยากรู้น่ะ - หน้าเด็กเหรอ
(หมู โอนารา)
(ค้างคาว ยางเซชาน)
(คางคก ยูแจซอก)
(แอปเปิล ชาแทฮยอน)
(กีวี่ อีจองฮา)
(ห่าน เจนนี่)
ทำไมต้องอ่านไอ้นี่คนเดียวด้วยนะ
(ยินดีต้อนรับสู่อะพาร์ตเมนต์อูซัง)
(อะพาร์ตเมนต์อูซังมีความลับซ่อนอยู่)
"อะพาร์ตเมนต์อูซังมีความลับซ่อนอยู่
ผู้อยู่อาศัยที่เปิดเผยความลับภายในห้าโมงเย็น
จะได้รับผลประโยชน์มหาศาลค่ะ"
(ผู้อยู่อาศัยต้องเปิดเผย)
(ปริศนาของอะพาร์ตเมนต์ภายในห้าโมงเย็น)
(ผลประโยชน์ที่น่าทึ่งกำลังรอผู้อยู่อาศัยคนแรก)
(ที่จะเปิดเผยความลับอยู่)
"ความลับของอะพาร์ตเมนต์
นำมาจากเหตุการณ์จริงในปี 1998"
สงสัยจะเป็นข่าวเมื่อกี้แน่เลย
เหมือนจะเป็นข่าวเกี่ยวกับอะพาร์ตเมนต์นี้นะคะ
ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง…
ได้ค้นพบ…
(ข่าวมาจากเรื่องจริง)
ผมจะทำได้ใช่ไหมครับ ผมจะทำได้ดีใช่ไหม
(อะพาร์ตเมนต์กุมความลับของปี 1998 ไว้)
(ใครจะเป็นคนแรกที่ค้นพบความลับนี้)
(หกชั่วโมงก่อนหมดเวลา)
คนที่อ่านเสร็จแล้วคืนให้ผมด้วยนะครับ
- ค่ะ - ขอบคุณครับ
- พี่เป็นอะไรน่ะ หมูเหรอ - ฉันเป็นหมู
พี่เป็นหมู เจนนี่เป็น…
- ห่านค่ะ - ฉันเป็นแอปเปิล
- ฉันเป็นค้างคาว - ค้างคาว
- เหมาะกับนายนะ - นายเป็นค้างคาวนี่
- เหมาะกับนายดีนะ - มีแต่ของผมที่เหมาะ
เจ้านี่เป็นค้างคาว
- พี่เป็นอะไรเหรอ - คือว่า…
- นากหญ้าใช่ไหมครับ - เปล่า
- พี่เป็นนากหญ้าใช่ไหม - ไม่ใช่ปลาหมึกเหรอ
(นากยู)
- คางคกน่ะ - ฉันนึกว่าเป็นนากหญ้าซะอีก
ชื่อเล่นเข้าท่าอยู่นะ
- เจนนี่เป็นห่านสินะ - เราขึ้นไปข้างบนกันไหม
- ขึ้นไปพักข้างบนได้ครับ - โอเค
- เราพักได้ด้วยเหรอคะ - ครับ
เจนนี่ ไปกันเถอะ ไปกัน
- เดี๋ยวเจอกันนะ - โอเค
ไปก่อนนะคะ
ผมจะไปลาดตระเวนหน่อย ขึ้นไปพักข้างบนเถอะ
(ยามออกไปลาดตระเวน)
(ตึก 104 ล็อบบี้ชั้น 1F)
(ทางเข้าของอะพาร์ตเมนต์อูซังดูน่ากลัว)
(ในที่สุดผู้อยู่อาศัยก็เข้าไปในอาคาร)
เดี๋ยวก่อนนะ มันดู…
- แป๊บนะๆ - รอเดี๋ยวๆ
อุ๊ยตาย มันดู…
- แป๊บนะๆ - รอเดี๋ยวๆ
(เสียงน่าสงสัยดังมาจากชั้นใต้ดิน)
อะไรน่ะ
- อะไรกัน - นั่นน่ะไรน่ะ
- อย่าทำแบบนี้นะ ให้ตายสิ - เกิดอะไรขึ้นน่ะ
- เป็นคดีฆาตกรรมหรือเปล่า - เดี๋ยวก่อนนะ
มันเป็นคดีฆาตกรรมแน่ๆ
ไหนพี่บอกว่าไม่ใช่ไงคะ พี่บอกว่ามันไม่หนักไง
มันเป็นคดีฆาตกรรม
- พี่บอกว่ามันหนักเกินไป - เดี๋ยวนะ
เดี๋ยวสิ คดีฆาตกรรมกลางวันแสกๆ เนี่ยนะ
- นี่ ขึ้นรถเถอะ - เฮ้ย
- นี่ - นี่ ขึ้นรถเถอะ
พี่เขาไปจริงนะเนี่ย
ฉันไม่ไหวหรอก
- อย่าไปนะ - คดีฆาตกรรมนี่
- ฉันขนลุกไปหมดเลย - ฉันไม่ไหวหรอก
พี่ครับ มันน่ากลัวมาก ต้องเป็นคดีฆาตกรรรมแน่เลย
(โดนจับตัวไว้)
- พี่แทฮยอนจะชิ่งจริงๆ นะเนี่ย - ขอโทษนะ แต่…
- มีภารกิจที่ต้องทำคนเดียวไหม - ไม่มีหรอก
ผมขอบอกให้ชัดๆ เลยนะ ผมลงไปข้างล่างไม่ได้ครับ
- ตาขาวจริงๆ - ผม…
ฉันอาจจะผลักเธอก็ได้นะ
- เธอระวังไว้ให้ดีเถอะ - หมอนี่จะ…
- หมอนี่ทำจริงๆ นะ - จริงเหรอคะ
- จริงเหรอ - ระวังไว้ให้ดีเถอะ
ซอมบี้อาจจะกรูกันออกมาก็ได้นะ
ปี 1998 มีซอมบี้ที่ไหนล่ะ
(เรื่องจริง)
- ผมตกใจมากเลย - เหมือนกัน
เห็นว่าเป็นสถานที่ก่อสร้าง
ชั้นใต้ดินน่าจะสร้างอะไรสักอย่าง
ต้องมีอะไรเกิดขึ้นที่นั่นแน่
เราได้ยินเสียงซ่าๆ ใช่ไหม เราต้องคิดให้ออกว่าเกิดอะไรขึ้น
ว่ามันเป็นเหตุฆาตกรรมหรือเหตุร่วงลงไป
หรือว่าเป็นเหตุคนงานก่อสร้างถูกทับตาย
สุดยอดไปเลยพี่
- แล้วทำไมไม่เข้าไปล่ะ - อะไรนะ
เธอควรจะเข้าไปสิ
เข้าไปด้วยกันเถอะ ฉันกลัวอ่ะ
- มีพี่สาวคนนี้อยู่ทั้งคน - พี่นำไปเลย
ถึงจะมีผี ผีก็ไม่กล้าแหยมกับฉันหรอก
- ไปกันเถอะ - ไปโลด
พี่นาราไปเลย
อะพาร์ตเมนต์เก่าแก่มีชั้นใต้ดินแบบนี้จริงด้วย
- มันไม่ใช่ฉาก - ของจริงเลย
- ของจริง - ของแท้
ใยแมงมุมพวกนี้ไม่ใช่พร็อพ
ไม่ใช่จัดฉากหรอก ของจริงแหละ
แถวนี้น่ากลัวนิดนึงนะ
โอ๊ะ
(ผู้อยู่อาศัยค่อยๆ เข้าใกล้ชั้นใต้ดินอันน่ากลัว)
อะไรน่ะ
"ไม่มีอะไรควรถูกขุดหรือถูกฝัง"
(ภายใต้บันได ฉากปริศนาอยู่ตรงหน้าพวกเขา)
มีอะไรถูกขุดไปน่ะ
(ร่องรอยการขุด)
"ไม่มีอะไรควรถูกขุด…"
"หรือถูกฝัง"
ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง…
ได้ค้นพบ…
นี่เป็นเหตุการณ์อะไรนะ
สิ่งที่ถูกค้นพบที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์…
กำลังเป็นที่จับตามองด้วยความสนใจค่ะ
งั้นก็กำลังก่อสร้างอยู่สินะ
นี่ นี่มันอะไรน่ะ
ผมเห็นว่าพวกเขาขุดที่นี่
นี่เป็นที่ที่มีเหตุเกิดขึ้นสินะคะ
พี่ครับ ผมคิดว่าไม่ใช่คดีฆาตกรรมนะ
(มันดูไม่เหมือนฉากฆาตกรรมเลย)
นี่ไม่เหมือนคดีฆาตกรรมเหรอ
ผมไม่รู้สึกว่านี่เหมือนการฝังศพใครนะ
แล้วก็ถ้าเป็นคดีฆาตกรรม ก็มีพลั่วเยอะเกินไปนะ
(มีพลั่วเยอะเกินไปสำหรับคดีฆาตรรม)
(ครุ่นคิด)
ผมคิดว่ามีคนร้ายสามคนครับ
หา
ให้ตายเถอะโรบิ้น
- ฉันไม่คิดว่างั้นนะ - ไม่ใช่เหรอ
นายต้องดึงสติหน่อยนะ
- ดึงสติหน่อย จองฮา - ไม่ใช่เหรอ
- บงซอก ตั้งสติหน่อย - ครับ
แล้วก็ถ้าเป็นคดีฆาตกรรม เทปต้องไม่เขียนว่า "ห้ามเข้าใกล้"
- "ตำรวจ" ใช่แล้ว - ใช่ เขียนว่า "แนวกั้นตำรวจ"
- แต่นี่ไม่ใช่แนวกั้นตำรวจนี่ - มันเป็นไซต์ก่อสร้าง
อ๋อ จริงด้วย
(ครุ่นคิดอีกรอบ)
- มันไม่ใช่คดีฆาตกรรม - สมบัติเหรอ
สมบัติ
ฉันว่าสมบัติใกล้เคียงนะ
พี่ครับ มันอ้างอิงจากเรื่องจริง ปี 1998 เกาหลีไม่มีการพบสมบัตินะ
เป็นไปได้เหรอ
ไม่รู้สิ
ตอนนี้มัน…
- คุณครับ - โอ๊ย ตกใจหมด
ให้ตายสิ
- คุณครับ - โอ๊ย ตกใจหมด
- อะไรกันเนี่ย - โธ่เอ๊ย
ทำไมอินกับบทจัง
ลุงยาม ตกใจหมดเลย
(ไม่แปลกเลยที่จะตกใจกัน)
- ตกใจหมด - ให้ตายสิ
ตกใจใช่ไหม
ผมบอกให้ขึ้นไปข้างบนแล้วลงมาที่นี่ทำไม
- เราได้ยินเสียงน่ะ - อะไรนะ
คุณได้ยินอะไรไหม
ลงมาที่นี่ตามใจชอบไม่ได้นะ รีบกลับขึ้นไปบนห้องเลย
ขึ้นไปซะ
ขึ้นไปเลย ลงมาตามใจชอบไม่ได้นะ
(ยามเหมือนปกปิดอะไรบางอย่าง)
เข้ามาไม่ได้นะ
- รีบขึ้นห้องไปเลย - มีเรื่องบางอย่างเกิดขึ้น
- ที่นี่มีอะไรเกิดขึ้นน่ะ - ที่ไหน
- เรื่องนั้นผมไม่รู้หรอก ขึ้นไปเลย ขึ้นไป - ยามน่าจะรู้สิ
- ผมไม่รู้อะไรทั้งนั้น ขึ้นไปซะ - โธ่เอ๊ย
- คุณนาราครับ ขึ้นไปครับ - โอเค
ฉันชื่อชิมอึนฮาค่ะ
คุณอึนฮา ขึ้นไปครับ
(อะพาร์ตเมนต์มีความลับอะไร ซ่อนอยู่ในชั้นใต้ดินกันแน่)
พี่หาความหมายคำใบ้ทุกอันเลยนะคะ
(ย้ายมาในบ้าน)
ใช่แล้วล่ะ
- เราต้องสันนิษฐานว่าเกิดอะไรขึ้น - เราต้องอนุมานเอา
ใช่แล้ว
(พวกเขาจะไขปริศนา ภายใต้อะพาร์ตเมนต์ได้หรือไม่)
น่ากลัวจัง
- มันเป็นลิฟต์แบบเก่าน่ะ - ลิฟต์แบบเก่า
น่ากลัวจัง
- มันเป็นลิฟต์แบบเก่าน่ะ - ลิฟต์แบบเก่า
น่ากลัวจังเลยครับ
(คุณจะได้สบตากับผู้อาศัยคนอื่นๆ ขณะที่ขึ้นไป)
- ขึ้นบันไดไหมคะ - เดินไปเถอะ
- เดินไปดีกว่า - อะพาร์ตเมนต์มันเก่า
ห้องไหนของเราน่ะ 407 เหรอ
- คิดว่างั้นนะคะ - ห้อง 407
ห้องพี่อยู่นี่
(ห้อง 407 สำหรับทีมยู)
ห้องไหนของเราน่ะ 407 เหรอ
- เราอยู่ข้างกันเหรอ - บ้านข้างกัน
จะให้กุญแจมาเพื่อ ประตูก็เปิดอยู่เนี่ย
พี่ครับ พี่ควรทำเป็นไขประตูสิ
ปิดประตูซะ พวกเขาต้องเก็บช็อตแทรกนะ
โธ่เอ๊ย ไม่รู้เรื่องเอาซะเลย
นี่ไม่ใช่ละครซะหน่อย เปิดเฉยๆ ก็ได้พี่
ที่หมอนั่นพูดก็มีเหตุผลนะ
นั่นแหละ นี่คือช็อตที่เราต้องการ
ใช้ได้ไหมครับ
โอ้โฮ ไม่ได้เห็นไอ้นี่มานานแล้วนะเนี่ย
ฉันเพิ่งเคยเห็นเลยค่ะ
- ประตูมุ้งลวด - ค่ะ
โห ห้องนั่งเล่น
นี่ไม่ใช่บ้านใครบางคนเหรอ
(เหมือนย้อนเวลาไปยังปี 1998)
เหมือนจะมีคนอยู่นะ
- เธอรู้จักนี่ไหม โกลด์สตาร์ - ไม่ค่ะ
พี่ครับ โกลด์สตาร์
(โกลด์สตาร์)
(ตั้งแต่โทรศัพท์)
(ไปจนถึงโทรทัศน์)
(แบรนด์โปรดของทุกบ้านในยุค 90)
โห ห้องนั่งเล่น
(และห้องนั่งเล่นสไตล์ย้อนยุค)
(ครอบครัวสุขี ชีวีสุขสันต์)
ปกติแล้ว
ซึงฮอนน่ะ
ใช้ได้ด้วย
("รักที่มองไม่เห็น" โดย ชินซึงฮอน)
ซึงฮอนน่ะเอง
เจ๋งไปเลย
- ไม่รู้ว่าทำไมถึงกลัว - นั่นสิคะ
แม่ของเจนนี่น่าจะรู้จัก
(เสียงดังกึกก้องเป็นหนึ่งในเสน่ห์ ของแอลพียุค 90)
น่าทึ่งจังเลย
- ฉันแค่เคยได้ยินเกี่ยวกับเจ้านี่ค่ะ - อะไรเหรอ
- กัปตันคิว - ค่ะ
กัปตันคิว
น่าทึ่งมากเลย
- มันจะทำเธอปวดหัวนะ - ฉันเคยได้ยินว่า
มันไม่ทำให้เมาค้าง
- แต่จะสลบเหมือดไปสามวันแทน - ฉันก็ได้ยินว่าอย่างนั้น
แลัวก็ทำเอาตาลายไปหมด พวกนั้นมันข่าวลือ
(ไม่เมาค้างแต่จำไม่ได้)
ห้องนี้มีของเพียบเลย
นี่บ้านคนจริงๆ เหรอ
(ห้องเล็ก)
เหมือนเจ้าของห้อง จะเป็นแฟน SECHKIES นะคะ
วง SECHSKIES ในปี 1998 SECHSKIES กับ H.O.T. ดังมากเลย
อย่างกับฉากถ่ายละครเลย
เหมือนกับเรื่อง Reply 1998 เลยพี่
เจ๋งไปเลย
- รายละเอียดพวกนี้ไม่ไร้ความหมายแน่ - นั่นสิ
- ฉันเห็นด้วย เจนนี่ - ไม่ใช่แค่สร้างบรรยากาศเหรอ
(ของพวกนี้ใช่คำใบ้หรือเปล่านะ)
ฉันคิดว่าพวกนี้ไว้สร้างบรรยากาศนะ
(จำลองบรรยากาศหรือเป็นคำใบ้ เพื่อไขปริศนากันแน่)
(ทีมชาในห้อง 406 เป็นยังไงบ้างนะ)
- ผมล็อกประตูน่ะ - ประตูเปิดแล้ว
คุณพระ
อะไรเนี่ย
เหมือนอะพาร์ตเมนต์เก่าเปี๊ยบเลย ไม่น่าเชื่อ
(ห้องครัวยุค 90 และห้องนั่งเล่น)
วางแปลนซะสวยเลย
มันวางแปลนแบบอะพาร์ตเมนต์ยุคเก่าน่ะ
ทั้งสวยทั้งใหญ่เลย
ว่าแต่อะพาร์ตเมนต์นี่ถูกตกแต่งเป็นปี 1998 สินะ
- ใช่ - ให้เป็นฉากหลัง
(บรรยากาศยุค 90 อบอวลไปทั่วบ้านของทีมชา)
- นั่นหวังจู่เสียนไม่ใช่หรือไง - ไหนล่ะ
- นั่นหวังจู่เสียนไม่ใช่เหรอ - หวังจู่เสียนน่ะสิ
นี่ห้องนายเหรอ
ผมไม่รู้ว่านี่ห้องใคร
ผู้เล่นชา นายชอบหวังจู่เสียนไหม
(ห้องนอนเจ้าของบ้าน)
แต่ว่า
ทำไมเครื่องเพชรถูกวางทิ้งไว้ล่ะ
(เครื่องเพชรควรจะอยู่ในตู้เซฟ)
ทำไมของราคาแพงถึงถูกวางทิ้งไว้นะ
(แต่กลับถูกวางหราอยู่บนโต๊ะเครื่องแป้ง)
ไม่แปลกเหรอที่เครื่องเพชรถูกวางทิ้งไว้
ที่นี่เคยมีขโมยด้วยเหรอ
ฉันไม่คิดว่าที่นี่จะเคยมีขโมยนะ
แต่คนทั่วไปจะไม่วางเครื่องเพชรทิ้งไว้นี่
ในเมื่อเราเห็นมันได้ นายไม่คิดว่ามันเป็นคำใบ้เหรอ
แปลว่าไม่ใช่การหาของสินะ
พวกนั้นใช่คำใบ้หรือเปล่า
(อะไรคือการเชื่อมโยงระหว่าง เครื่องเพชรกับปริศนา)
ผมจะประกาศให้ทราบนะครับ
เรื่องคำใบ้ปริศนาของอะพาร์ตเมนต์…
(เพื่อเปิดโปงความลับของอะพาร์ตเมนต์)
จะเริ่มการรวมตัวของผู้อยู่อาศัยครับ
- คุณต้องมีคำถามเต็มไปหมดแน่ - ใช่เลย
ผมมาที่นี่เพื่อมอบคำใบ้
- เกี่ยวกับเรื่องพวกนั้นครับ - พวกเรา…
พวกเราไม่รู้ว่าต้องทำอะไรที่อะพาร์ตเมนต์นี้
- ผมจะมอบคำใบ้เรื่องราวพวกนั้นให้ - โอเค
แต่มันคงจะไม่สนุกถ้าไม่มีอะไรท้าทาย
- โอเค - ดังนั้นพวกคุณต้องเล่นเกม
- โอเค - ให้ชนะเพื่อให้ได้คำใบ้
จะได้คำใบ้ก็ต้องแบบนี้แหละ
มันง่ายมากครับ
พวกคุณจะได้เล่นเกมไฟแดงและไฟเขียว เวอร์ชั่นอะพาร์ตเมนต์
- ค่ะ - มันคือเกมอะพาร์ตเมนต์ครับ
- อะไรนะ - อะพาร์ตเมนต์เหรอ ชั้นไหนล่ะ
- ชั้น 50 - ตอนคุณไปอะพาร์ตเมนต์มีอะไรบ้าง อันนี้ไหม
นั่นมัน…
นั่นเกม "ตอนคุณไปตลาด" ครับ
- ไม่สำคัญหรอกน่าว่าจะไปไหน - อะพาร์ตเมนต์
เกมอะพาร์ตเมนต์
สมาชิกจะถูกแบ่งออกเป็นผู้หลบหนีกับผู้ล่า
เมื่อได้ยินคำว่า "อะพาร์ตเมนต์" ให้ก้าวมาข้างหน้าได้แค่หนึ่งก้าว
- ยืนกันเถอะ - โดนแล้ว
- มีน้ำเยอะไหม - ค่ะ
- ตรงนั้น พี่คะ ไปทางนั้นนะ - โอเค
อะพาร์ตเมนต์
เย็นโว้ย
ถ้าระดับน้ำลดลงต่ำกว่าเส้นสีแดง ผู้ล่าต้องออกจากเกม
ผู้หลบหนีจะได้รับภารกิจ
อะพาร์ตเมนต์
- ระวังนะ - ให้น้ำมันนิ่งก่อน
เผ่นละนะ
(ทีมที่ชนะจะได้รับคำใบ้)
เยี่ยม เอาเลย
(ทีมชาเป็นผู้ล่า)
- ฉันไม่มีผ้าปิดตา - อะไรนะ ผ้าปิดตาเหรอ
- พี่ครับ อยู่นี่ - ผ้าปิดตาเหรอ
(เจอแล้ว)
นั่นถุงเท้า
ถุงเท้าน่ะ
ถุงเท้าฉันเอง นี่ ถุงเท้าฉันนะ
- ผมนึกว่าผ้าปิดตาซะอีก - นี่
ผมเลยวางมันบนตาพี่แทฮยอน
ถุงเท้าฉัน
(ก่อนหน้านี้)
ทำไงดีล่ะ
(นักแสดงโอถอดถุงเท้าของเธอออกเพื่อชัยชนะ)
(เราต้องชนะเพื่อให้ได้คำใบ้)
- มีน้ำเยอะเลย - โอเค
"ชาแทฮยอน" มันยาวไป
ฉันจะเรียกพวกนายว่าชากับอีนะ
พอฉันพูดว่า "ชา สองนาฬิกา"
- "ชา สิบ" คือ "สิบนาฬิกา" นะ - สิบนาฬิกา
- เยี่ยมเลย - เยี่ยม
ก่อนอื่นเลย ได้เล่นเกมกับเจนนี่ด้วย
- สนุกมากเลย - ตื่นเต้นชะมัด
ตื่นเต้นมาก
เล่นเกมกับเธอสนุกจริงๆ นะ
อย่างกับได้วันหยุดยาวเลย
- กรุณามาตรงนี้ - มาเช็กภารกิจ
นี่ครับ
- ยังอ่านไม่ได้นะครับ - อะไรนะ
- เขายังไม่ได้อ่าน - เปลี่ยนเถอะ
- เขายังไม่ได้อ่าน - ไม่ได้ครับ
นายรู้ไหม ฉันอยู่ในวงการนี้มานานกว่านายนะ
ฉันอยู่ในวงการนี้มานานกว่านาย
(ทำลายบทลงในพริบตา)
พี่ครับ นี่พี่แจซอกไง
ฉันเป็นนักแสดงตลกรุ่นที่เจ็ดนะ
แต่ว่า… แค่นั้นเองเหรอครับ
- ทำตัวดีๆ กับรุ่นพี่หน่อยน่า - ผมจะหยิบอันใหม่ให้ครับ
เอาละ มาเริ่มกันเถอะ
- เช็กภารกิจได้ - อ่านได้แล้วเหรอ
(หยิบโปสเตอร์บนกำแพงมาหนึ่งอัน)
(สถานที่: ห้องเล็ก ระดับความยาก: หนึ่งดาว)
(หลบหนีไปพร้อมกับกระดานซักเสื้อผ้า)
(สถานที่: ห้องอาบน้ำ ระดับความยาก: สองดาว)
(หลบหนีไปพร้อมกับกาต้มน้ำ)
(มันไม่ไกลเลย)
(แต่ผู้ล่าอยู่ตรงหน้า)
(สถานที่: ห้องครัว ระดับความยาก: ห้าดาว)
ชี้ไปที่ 11 นาฬิกา
สามนาฬิกา นั่นละ
เก้านาฬิกา ทางนั้นแหละ โอเค
ทางนั้นคือเก้านาฬิกาเหรอ
เดี๋ยวนะ ทิศทางจะแตกต่างกันไปในแต่ละครั้งนะ
ฉันไม่รู้จะทำยังไงแล้ว
ไม่รู้จะทำยังไงดี
- แค่ซ้ายกับขวาเถอะ - โอเค
เริ่มละนะ อะพาร์ตเมนต์
อะพาร์ตเมนต์
- กลับเข้าไปในห้อง - แต่ว่า…
อะไรน่ะ อยู่ดีๆ ตั๊กแตนก็กระโดดออกมา
โธ่เอ๊ย เขาโกงอีกแล้ว
อะไรน่ะ พี่เขากระโดดละ
- คุณกระโดดสูงไปแล้ว - แค่ก้าวเดียวเอง
- กลับเข้าไปข้างใน - ก้าวเดียว
กลับเข้าไปข้างในครับ
พี่คะ บินออกไปหรือไง
ต่อกันเถอะ
- คางคกกำลังสร้างปัญหา - ก้าวเดียวไง
กลับเข้าไปข้างใน เล่นต่อเถอะ
อะพาร์ตเมนต์
ดูนั่นสิ
ดูนั่น
แทฮยอน พี่ยูแจซอกอยู่ข้างหน้านายแน่ะ
- อะพาร์ตเมนต์ - ก้าวยาวๆ นะ
ไปทางขวา อย่างนั้นแหละ
(ภารกิจ: หยิบกาต้มน้ำแล้วหนี)
(โปสเตอร์ - กระดานซักผ้า)
นั่นล่ะ ไม่ใช่
- ไม่ใช่ ตรงโน้น - อะพาร์ตเมนต์
มันเรียกว่าอะไรนะ พี่เขากำลังจะไปที่ประตูแล้ว
ไปที่ประตู นั่นแหละ
มันเรียกว่าอะไรนะ พี่เขากำลังจะไปที่ประตูแล้ว
ไปที่ประตู
- ใช่ - อะพาร์ตเมนต์
ประตู ระวังอย่าให้น้ำหกนะ
ประตู ระวังอย่าให้น้ำหก
ระวังอย่าให้น้ำหก
เข้าใจละ ฉันเข้าใจแล้ว
(ถ้าพวกเขาโชคดี พวกเขาจะตามผู้หลบหนีทัน)
(จับพวกนั้นเพื่อได้รับคำใบ้สำคัญ)
(จะตามแจซอกกับเจนนี่ไป)
(หรือจะไม่เสี่ยงแล้วตามเซชานไป)
อะพาร์ตเมนต์
เดี๋ยวก่อน พวกนั้นถึงประตูละ เราลำบากแล้ว
เหลือผู้หลบหนีอีกหนึ่ง ไปจับเขากันเถอะ
- อะพาร์ตเมนต์ - ปล่อยสองคนนั้นไปเถอะ
อะพาร์ตเมนต์
ทำไมเราหนีออกมาง่ายจัง
สำเร็จแล้ว
(เพราะผู้ควบคุมเกมไม่ทำหน้าที่) ถึงหนีออกมาได้สองคน
- ให้ตายเถอะ นารานี่ตลกชะมัด - เรามีพรสวรรค์เรื่องนี้นะ
นารานี่ตลกจริงๆ
(ตอนนี้เหลือแค่เซชาน)
อี ไปทางซ้ายนะ
- อะพาร์ตเมนต์ - เก้านาฬิกา
ชา ยอมแพ้เถอะ
ไปทางซ้าย เหลือผู้หลบหนีอีกคน
เก้านาฬิกา
(เบื่อ)
- ห้องเล็กนะ - ห้องเล็ก
- โอเค - เราจะเลี้ยวไปที่ห้องเล็ก
- ห้องเล็กอยู่ไหนน่ะ - โอเค
- ไปทางซ้าย - โอเค
(เซชานอยู่ที่ห้องนอนเจ้าของบ้าน)
- ไปทางซ้าย - โอเค
เลี้ยวเยอะๆ เลย
อะพาร์ตเมนต์
ไม่นะ น้ำหกใส่ฉันหมดแล้ว
- ขอโทษครับ - แป๊บนะ
(โง่ชะมัด)
แป๊บนึงนะ
- อะพาร์ตเมนต์ - ตายแล้ว
- ระวังน้ำด้วย - น้ำ
- หยุดแป๊บนึงก่อน - นี่
(ถ้าน้ำอยู่ต่ำกว่าเส้นสีแดง ผู้ล่าจะแพ้)
- หยุดแป๊บนึง เอาละ - น้ำ
- ระวังน้ำด้วย - รอก่อน
- เอาละ - อะพาร์ตเมนต์
- นายต้องก้าวไปข้างหน้า - อะพาร์ตเมนต์
เขาออกไปแล้ว
เขาจะอ้อมมา
(ขณะนั้น)
(อิอิ)
ก้าวยาวๆ นะ ไปที่ประตู
(สดใสในตอนแรก)
(สดใสในรถ)
(เขาแค่สดใส)
(จองฮากำลังสนุกสนานกับวาไรตี้โชว์แรก)
อะพาร์ตเมนต์
ก้าวยาวๆ อย่างนั้นแหละ
(เซชานอยู่ในครัวแล้วตอนนี้)
ฉันว่าเขาอยู่ตรงนั้นนะ
- ใช่ เขาอยู่ตรงนั้น - อะพาร์ตเมนต์
โอ๊ย ร้อน
- ใช่ เขาอยู่ตรงนั้น - อะพาร์ตเมนต์
โอ๊ย ร้อน
- พี่แจซอก - เราจะจับเขา
อะพาร์ตเมนต์
ชา ถอยกลับมา
คุณชาแทฮยอนทำน้ำหกเกือบหมดแล้ว ถ้าทำหกเยอะกว่านี้ ต้องออกจากเกมนะครับ
เอาละ
อะพาร์ตเมนต์
ก้าวเล็กๆ อย่างนั้นละ
- เขาอยู่ตรงกลางแล้วตอนนี้ - อะพาร์ตเมนต์
- เขากำลังไปทางขวาของชาแทฮยอน - อะพาร์ตเมนต์
ยังก่อน
อะพาร์ตเมนต์
นั่นละ ไม่นะ นี่
- อะพาร์ตเมนต์ - จองฮา
ไอ้เจ้านี่ หยุดนะ
ไอ้เจ้านี่ หยุดเลย
อะพาร์ตเมนต์
(ผู้ชมแถวหน้า)
- "ไอ้เจ้านี่" - คุณทำน้ำหกแล้ว
ไอ้จอมขี้โกง
คุณทำน้ำหกแล้ว อะพาร์ตเมนต์
- ยังก่อน นี่ - จับได้แล้ว
ใครเนี่ย
- อะพาร์ตเมนต์ - ยังก่อน เดี๋ยว
จับได้แล้ว ใครเนี่ย
(โอ๊ย)
ยังก่อน นี่
จับได้แล้ว ใครเนี่ย
โอเค
จับได้แล้ว ใครเนี่ย
โอเค
ใครน่ะ
อะไรน่ะ จองฮา
พี่แทฮยอนเตะเข้าหว่างขาเขาเลย
- ใครน่ะ - ผมเองครับ
- อ้าว จองฮา - จองฮาน่ะ
- จองฮา - โทษทีนะ
โทษที
- น้ำคุณแทฮยอนต่ำกว่าเส้นสีแดง - ออกเพราะน้ำ
(ทีมชาแพ้)
โอเค
ยากชะมัดเลย
พี่แทฮยอนเตะน้องชายหมอนี่เลย
พี่เตะน้องชายเขา
แทฮยอน นายจับหลังคอจองฮาทำไมน่ะ
เกมอะพาร์ตเมนต์รอบนี้ ทีมชาชนะ
- โอเค - โอเค
เย้
สมาชิกสองคนหนีไปแล้วเหรอ
(ทีมยูได้รับหลักฐานแห่งความลับไป)
- สมาชิกสองคนสองคนหนีไปแล้ว - ให้ตายสิ
ทำได้ดีมากเลย
- ต้องเต้นให้ดีๆ สิ - ทำได้ดีมาก
- พี่ต้องเต้นให้ดีๆ - เอาเลยๆ
- พี่นาราเก่งวาไรตี้นะเนี่ย - นาราเก่งนะ
(เบาะแสพิเศษบอกอะไรเกี่ยวกับความลับกันนะ)
(ในขณะที่ทุกคนจดจ่ออยู่กับ การรวมตัวของผู้อยู่อาศัย)
- เข้ามาเลย - อะไรน่ะ
(เสียงที่น่าสงสัยก็ดังออกมา จากที่ไหนสักแห่งในอะพาร์ตเมนต์)
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์ปี 1998 ก็ยังดำเนินต่อไปอย่างนั้นหรือ)
(เหลือแค่สี่ชั่วโมงก่อนหมดเวลา)
เรายังไวอยู่นะ
สนุกจัง
- ทีมนั้นทำน้ำหกไปทั่วแล้วก็ไปซะงั้น - นั่นน่ะสิ
พวกเขาทำแบบนั้นจริงๆ แหละ
นั่นสิ น้ำหกไปทั่วเลย
ไม่มีคำใบ้แล้วไม่รู้เลยว่าอะไรเป็นอะไร
ฉันก็ยังงงๆ ค่ะ
- ใช่ไหมล่ะ - ค่ะ
ข้าวมาแล้วครับ
ลุงยามมา
- ทีมที่ชนะได้หมูสามชั้น - หมูสามชั้นนี่นา
หมูสามชั้นเหรอ
(มื้อเที่ยงแสนอร่อยสำหรับผู้ชนะ)
น่าอร่อยมากเลย
ทำอาหารเองได้เลยครับ
เต้าหู้ใช้ทำอะไรครับ
สำหรับแกงเหรอคะ เต้าหู้สดเหรอ
โทษนะครับ ไม่มีรามยอนเหรอ
ทีมแพ้ได้รามยอนครับ
- โอ๊ะ เราอยากได้รามยอน - งั้น…
ชอบรามยอนมากกว่าเหรอครับ
เราชนะ ให้รามยอนเราห่อนึงเถอะครับ
ขอสองเลยครับ
(ยูแจซอก รามยอนหนึ่งห่อต่อวัน)
- เอางั้นเหรอ - ได้อยู่แล้วครับ
นี่ลุง จะมัวดูท่าทีอะไรล่ะครับ เจ้านายลุงอยู่นี่นะครับ
อาหารของทีมแพ้มาแล้วครับ
- ดีอยู่นะ - อาหารมาแล้วครับ
- ทำอาหารแล้วกินได้เลย - โอเค
(วันนี้จองฮาเป็นพ่อครัว)
- จองฮา จะต้มรามยอนเหรอ - ครับรุ่นพี่
นายกะปริมาณน้ำเก่งนะเนี่ย
- ผมกะด้วยสายตาน่ะครับ พี่ - จริงเหรอ
- งั้นพี่จะเอากิมจิออกมาให้นะ - ครับ ดีเลยครับ
ทำไม มีอะไร
(นาราเจอบางอย่าง)
ทำไม มีอะไร
นี่ จองฮา
(มีบางอย่างเขียนอยู่บนรามยอน)
ยอดไปเลย
"ดูที่ห้อง 406"
(ประโยคปริศนาบนรามยอน)
(จู่ๆ ก็ออกไปข้างนอก)
(ดูที่ห้อง 406)
(มีอะไรอยู่นะ)
เราต้องดูอะไรน่ะ
นี่บ้านเรานี่
"ดูที่ห้อง 406"
ไม่ใช่มาดูนี่เหรอ
"ดูที่ห้อง 406"
ต้องดูข้างในหรือเปล่า
อ๋อ ต้องดูข้างใน
ขอโทษครับ
เราเป็นมือใหม่น่ะ
นี่คือห้อง 406
ขอโทษนะ
ฉันออกรายการวาไรตี้สิบกว่าปี
ทุกคน ผมพลาดใหญ่หลวง ขอโทษที่ทำให้ผิดหวังนะ
- เขาไปดูที่ประตูน่ะ - ผมคิดว่า
มีอะไรเขียนอยู่บนประตูซะอีก
"ดูที่ห้อง 406" มันชวนสับสนน่ะ
ดูข้างในห้องคือคำตอบ
(ความลับที่ซ่อนอยู่ในห้อง 406 คืออะไร)
น่าจะมีคำใบ้อยู่นะ
ลองดูดีๆ
แอปเปิล
(จองฮาเจอแอปเปิล)
แอปเปิลเหรอ
- แอปเปิล - ฉันเป็นแอปเปิล
(รหัสผ่านที่ถูกเขียนอยู่)
(บนคู่มือผู้อยู่อาศัยเมื่อเช้านี้)
- หมูไง หมู - หรือจะไม่ใช่
หมู
(นาราก็เจอหมูซึ่งเป็นรหัสผ่านเหมือนกัน)
หมู นายเป็นอะไรน่ะ
- ผมเป็นกีวี่ครับ - กีวี่อยู่ไหนน่ะ
ไม่มีกีวี่แฮะ ทำไมไม่มีกีวี่นะ
ลองหาอะไรที่คล้ายๆ กีวี่ดูเถอะ
(อยู่ในห้องน้ำหรือเปล่า)
(เช็กห้องน้ำอย่างละเอียด)
กีวี่ ไม่เจอของเกี่ยวกับกีวี่เลย
(รหัสผ่านที่อยู่บนคู่มือ)
(เกี่ยวข้องกับความลับ ของห้อง 406 หรือเปล่านะ)
(ในขณะเดียวกัน ทีมยู)
ต้องซาวข้าวก่อน
ต้องหุงข้าวสินะ
อะไรน่ะ
(แจซอกเจอบางอย่าง)
ทำไมเหรอครับ
มีอะไรเหรอคะ
อะไรเนี่ย
- พี่ครับ อะไรน่ะ - เราไม่ต้องใช้แล้วล่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ
- พี่ครับ อะไรน่ะ - เราไม่ต้องใช้แล้วล่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ
ตกใจหมดเลย
- ต้องมีคำใบ้ข้างในแน่ๆ - เราเล่นเกมเพื่อมันเลย
- เราน่าจะต้องดูวิดีโอ - จริง
(ทีมยูได้รับเบาะแสสำคัญ)
ยอดไปเลย
เจนนี่ สนุกใช่ไหม
- ค่ะ สนุกมากเลย - เจนนี่ตื่นเต้นมาก
"ดูที่ห้อง 406"
"ดูที่ห้อง 406" เหรอ ห้องตรงโน้นนี่นา
อีกห้องนึง
- นี่อะไรน่ะ - เลข 13 แอทไซน์
(บางอย่างเกี่ยวกับความลับ อยู่ในห้อง 406 ใช่ไหมนะ)
ห้องนั้นมีความลับอยู่
- ให้ฉันลองใส่ดูไหมคะ - ใส่เลย
(พวกเขาใส่เทปและเริ่มเล่น)
- มาแล้ว - มันเล่นแล้ว
เมื่อก่อนเราใช้วิดีโอเทปได้ยังไงนะ
"ห้ามทำซ้ำในทุกกรณี…"
(เควีเอ็นนิวส์)
เควีเอ็นนิวส์ นี่ของจริงเหรอ
(ข่าวออกอากาศในปี 1998)
ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง ในเขตมาโพ กรุงโซล
ได้ค้นพบ…
- ซูกยองนี่นา - ใช่
นักข่าวอีซอกโฮจะรายงานให้ทราบค่ะ
ข่าวจริงนี่นา
- มันเป็นเหตุการณ์จริงจากปี 1998 - ใช่แล้ว
ที่ไซต์ปรับปรุงการก่อสร้างในกรุงโซล
คนงานของบริษัทปรับปรุงการก่อสร้าง
กำลังขุดดินอย่างขะมักเขม้น
- นั่นไงๆ เห็นไหม - อยู่นั่นไง ฉันเห็นแล้ว
- อะไรเหรอคะ - อะไรน่ะ
อะไรนะ
คนงานก่อสร้างไม่อยากจะเชื่อสายตาในตอนแรก
แต่เนื่องจากการก่อสร้าง ถูกกำหนดให้เสร็จภายในปีหน้า
จึงล่าช้าไม่ได้ครับ
ผมตกใจมากครับ มันเยอะมาก…
- ที่เราฟังเมื่อกี้นี่นา - การก่อสร้างอาจจะล่าช้าออกไป
มันเป็นบริเวณที่อยู่อาศัย
คุณคิม คนงานของบริษัทก่อสร้าง
ถูกจับขณะที่พยายามจะขโมย…
ในตอนกลางดึก
- เขาพยายามจะขโมยบางอย่าง - ใช่
งั้นก็จะเป็นของมีค่านะคะ
คุณคิมถูกส่งตัวให้กับตำรวจ ที่มาเพราะได้รับแจ้งความ
แต่ของที่ขุดขึ้นมา
ก็ได้อัตรธานหายไปอีกครั้ง
ตำรวจพยายามจะปะติดปะต่อเรื่องราว จากคำบอกเล่าของพยาน
และพยายามที่จะหาร่องรอยของ… ที่หายไป
ร่องรอยของใครน่ะ
เป็นคนหรือของที่หายไปนะคะ
คนกับของอาจจะหายไปพร้อมกัน
- ฟังนะ - คนเอาของไป
- "จุดจุด" คือหายไปใช่ไหม - ใช่
สองพยางค์
เจนนี่เหรอ
- เจนนี่ไง มีสองพยางค์ - อย่าเหลวไหลน่า
- ว่าแต่นั่นเป็นภาพเงาของจริงไหมคะ - ผู้ชายเหรอ
ผู้ชายเหรอ
(ภาพเงาของผู้ชายใช่ไหมนะ)
(มีบางคนหายไป พร้อมความลับของอะพาร์ตเมนต์งั้นเหรอ)
ห้อง 406 มีเบาะแสว่ามันคืออะไร
- ความลับอยู่ในห้อง 406 - ใช่เลย
- ถ้าเราไปตอนนี้ อาจจะดูน่าสงสัย - แหงเลย
เดี๋ยวนะ เราถือหมูสามชั้นไปก็ได้
- เป็นไอเดียที่ดีนะ - ใช่
ฉันคิดว่าพวกเขาน่าจะชอบนะ
เจนนี่รอบคอบมาก
- ใช้ได้ไหมคะ - รอบคอบมากเลย
เธอเปลี่ยนไปเยอะเลยนะเนี่ย
"ใช้ได้ไหมคะ"
ใช้ได้เลยแหละ
(ของและคนที่หายไปที่อยู่ในข่าว)
(ความลับที่ซ่อนอยู่ในห้อง 406 คืออะไร)
- ฉันจะลองดูนะคะ - โอเค
- เจนนี่ เธอเตรียมข้าวนะ - ฉันจะลองดูนะคะ
- ผมจะย่างเนื้อ - นายย่างเนื้อนะ
จะได้กินข้าวที่เจนนี่หุงอีกเมื่อไรล่ะพี่
(จ้อง)
มันก็แค่ข้าวเองนะ
(ซาว)
- เธอหุงข้าวเป็นใช่ไหม - ค่ะ ฉันกำลังซาวข้าวอยู่ค่ะ
- ทำไมเธอซาวข้าวแบบนี้ล่ะ - ฉัน…
- ทำไมขยำมัน - ทำข้าวปั้นเหรอ
เธอขยำมันเหรอ
- ฉันนึกว่าเธอทำข้าวปั้นซะอีก - งั้นเหรอ
นี่เธอ ทำไม่เป็นใช่ไหมเนี่ย
เป็นค่ะแม่ รอเดี๋ยวนะคะ
- หุงข้าวให้มันดีๆ หน่อย ให้ตายสิ - หนูทำอยู่ค่ะ
- เจนนี่ - ฉันงานเข้าแล้ว ให้ตายเถอะ
ไม่ได้การละ ฉันจะเข้าสู่โหมดจริงจังแล้วนะคะ
อะไรกันคะเนี่ย ไม่มีปุ่มหุงน่ะ
- อันนี้น่ะ - อันนี้
- บิดลง - บิดลง ใช่แล้ว
ต้องเอามือวางไว้ ข้าวจะได้สุก
อย่ามาโกหกสิ
- เจนนี่น่ารักนะ - เธอน่ารัก
"อย่ามาโกหกสิ"
(จองฮากำลังทำอาหารอย่างราบรื่น)
(รามยอนหนึ่งซองต่อคนเป็นสิ่งจำเป็น)
ใส่ไข่ตอนนี้เลย
(สูตรลับของจองฮา: ใส่กักดูกี)
(รามยอนกักดูกีฝีมือจองฮา)
- แหม - ใช่แล้ว
- ทานให้อร่อยนะครับ - เราจะกินอาหารที่บงซอกทำ
บงซอก เธอใส่ต้นหอมกับกักดูกีด้วยเหรอ
ผมใส่เครื่องปรุงที่มีอยู่น่ะครับ
น่าอร่อยจังเลย
ขอบคุณสำหรับอาหารครับ
พี่ครับ กินนี่สิ
- เธอกินเถอะ ไม่เป็นไร - ไม่เป็นไรครับ
ขอบใจนะ
- จองฮาเก่งจริงๆ - ให้ฉันตักให้ไหม
ให้ฉันตักให้ไหม
อะไรเนี่ย ตักให้กันอยู่นั่นแหละ
เพราะนาย พี่เขาเลยไม่ได้กินสักที
- อะไรเนี่ย - อุ๊ยตาย ดีมาก ผู้เล่นชา
ขอโทษครับ ต่อไปผมจะทำเร็วๆ
- ตักกินกันเองเถอะ - ผมจะตักกินเองครับ
- กินกันเถอะครับ - ตามนั้น
- ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ - ชน
ชนเหรอ ให้ตายสิพี่
- ลีลาอยู่นั่นแหละ - ชน
- ใช้ได้ไหมคร้บ - ได้
รู้ไหมว่ารามยอนอะไรที่อร่อยที่สุด
- รามยอนที่คนอื่นทำ - ใช่
แม้แต่คนที่แต่งงานกันก็ควรต้มให้กันกิน
เจนนี่ ข้าวสุกหมดหรือยัง
- ฉันจะลองเปิดดูนะคะ น่าจะได้แล้วค่ะ - ไหนดูซิ
(น้ำเยอะเกินไป)
- ปิดเถอะ ปิด - ทำไมล่ะ
- ปิดดีกว่า - ทำไมเหรอ
- ไหนดูหน่อย - ไม่ผ่านค่ะ
กลายเป็นข้าวต้มซะงั้น
กินข้าวนี่หลังส่องกล้องได้เลยนะเนี่ย
กินนี่หลังส่องกล้องได้เลย
ส่องกล้องหรืออย่างอื่นอีกก็ได้
(ไม่ต้องห่วงนะ เจนนี่ เรามีรามยอนกับเนื้อหมู)
กลิ่นน่าอร่อยจังเลย
น่ากินมาก
- อร่อยมาก - อื้อ
อร่อยมากเลย
(เหมือนจะลืมเรื่องห้อง 406 ไปแล้ว)
ข่าววิทยุพูดเรื่องที่คนอยากย้ายเข้ามา
แต่กำลังก่อสร้างอะไรสักอย่าง แล้วก็เจออะไรบางอย่าง
- ก็เลยย้ายเข้าลำบาก - ใช่แล้วครับ
ข่าวด่วนค่ะ
ที่ไซต์ก่อสร้างของอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง…
…ได้ค้นพบ
อาจจะเป็นอะไรไม่ดีหรือสมบัติก็ได้
นั่นสิ
เครื่องสังคโลก
ฉันอัจริยะไหม
ดูจากขนาดหลุมแล้ว น่าจะเป็นสมบัติสักชิ้น
(เครื่องลายครามจะเป็นความลับ ของอะพาร์ตเมนต์ใช่ไหมนะ)
(ครุ่นคิด)
สมบัติจะมีแค่ชิ้นเดียวได้ยังไงน่ะ
ปกติต้องเจอทีละเยอะๆ ไม่ใช่เหรอ
มีเหตุผลนะ
- ไม่รู้อ่ะ - ไม่รู้สิ
- รายการนี้มันอะไรกันเนี่ย - นี่
- เราโง่กว่าที่นายคิดนะ - ให้ตายสิ
ฉันออกรายการแบบนี้ครั้งแรกนะ
ปี 1998 กับผีน่ะสิ ให้ตายเถอะ
ฉันจำไม่ได้เลย
(ทีมชายังห่างไกลจากการอนุมานเบาะแส)
ต้องมีอะไรสักอย่างไม่ใช่เหรอ เราต้องลองหาดู
เราควรจะหาอะไรล่ะ
ปี 1997
คุณคิมมันบก จำชื่อไว้นะ
คุณคิมมันบก
ตลกละ พวกเขากำลังดูถูกเราหรือเปล่าเนี่ย
ทำไมคำว่า "มันบก" ถึงไม่เขียนด้วยอักษรจีนล่ะ
(แผ่นประกาศเกียรติคุณ)
พี่ครับ ถ้าเขียนด้วยอักษรจีนแล้ว เราอาจจะอ่านไม่ออกนะ
- ดูถูกพวกเราชัดๆ เลย - น่าจะดูถูกนะ
ต้องดูให้ละเอียดกว่านี้
วันที่ 2 ตุลาคม
วันที่ 2 ตุลาคมถูกวงกลมไว้ด้วย
วันที่ 2 ตุลาคมถูกวงกลมไว้ล่ะ
- วันที่ 2 ตุลาคมเหรอ - งั้นก็
เช็กหนังสือพิมพ์ดูว่าเกิดอะไรขึ้น
(พวกเขาจะหาหลักฐานในหนังสือพิมพ์ได้ไหมนะ)
วันที่ 2 ตุลาคมเหรอ
(จะเกิดอะไรขึ้นกันแน่นะ)
สุ่มวันที่เอางั้นเหรอ
ทอง
(คึม = ทอง)
ทอง
- พวกเขาเจอทองคำเหรอ - อะไรนะ
พวกเขาเจอทองคำที่ห้องใต้ดินหรือเปล่า
(ขณะนั้นเอง จองฮาก็บังเอิญ)
(จับเหรียญทองอยู่ในห้องนอนเจ้าของบ้าน)
พวกเขาเจอทองคำที่ชั้นใต้ดินหรือเปล่า
- ปลาทอง - ปลาทอง
- เหรียญรางวัลก็เหรียญทอง - เบาเสียงหน่อย
- คิมมันบกก็หมายถึงทองคำ - คิมมันบก
ใช่แล้ว ทองไง
- ทอง - ข้าวทอง
ทองนี่เอง
พี่ครับ
- หือ - แอปเปิลทองไง
แอปเปิลทองไง
(กลิ้ง)
- กีวี - กีวีทอง
(ปฏิกิริยาทอง)
- เงียบๆ ไว้ - โอเค
ถ้างั้นรุ่นพี่แจซอกเป็นอะไรนะ
คางคกทอง
คางคกทอง ห่านทอง
ค้างคาวทอง… ค้างคาวทอง
ค้างคาวทอง ค้างคาวเงิน
- ค้างคาวทองเหรอ - ค้างคาวทอง ค้างคาวเงิน
ค้างคาวทอง
(คาวมลับของอะพาร์ตเมนต์เปิดเผยแล้ว)
(วันศุกร์ที่ 2 ตุลาคม ปี 1998)
(ค้นพบสายแร่ทองคำ)
ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์ แห่งหนึ่งในเขตมาโพ กรุงโซล
ได้ค้นพบสายแร่ทองคำ และกลายเป็นข่าวใหญ่ค่ะ
- เห็นไหม - อยู่นี่
เห็นแล้วๆ
ก้อนทองคำ
ผมเพิ่งเคยเห็นทองเป็นครั้งแรกในชีวิต
มันมีเยอะมากจนตกใจเลยครับ
การวิเคราะห์อย่างกว้างขวางเปิดเผยว่า สายแร่ทองคำเป็นผลดี
แต่เนื่องจากกำหนดการย้ายเข้าที่เร่งด่วน
พวกเขาจึงยกเลิกการปรับปรุง ไปอย่างน่าเสียดาย
และตั้งชื่ออะพาร์ตเมนต์ว่า อะพาร์ตเมนต์ทองคำค่ะ
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์)
(ทองคำ)
(สิ่งของเกี่ยวกับทองคำถูกตั้งโชว์ทั่วห้อง 406)
มันแปลกที่เปิดกล่องเครื่องเพชรทิ้งไว้นะ
(ห้ามสูบบุหรี่ สูบทองคำ)
โกลเด้นวีค
(ทอง)
ไมโครเวฟยี่ห้อโกลด์สตาร์ครับ
- โกลด์สตาร์ - ทุกอย่างเป็นทองหมดเลย
ทองคำนี่เอง
(เบาะแสทุกอย่างชี้ไปที่ทองคำ)
ลองไปดูหน่อยสิ
- ให้ฉันไปดูเหรอคะ - ใช่
- ค่ะ - ไม่ได้ครับ
ก๊อก ก๊อก
- อ้าว เจนนี่ มีอะไรเหรอ - เจนนี่
- ฉันตั้งใจเอาเนื้อมาให้ค่ะ - เข้ามาสิ
- ขอบคุณครับ - ฉันเข้าไปได้ไหมคะ
เข้ามาสิ
(มองไปรอบๆ)
เจนนี่ ทำไมเธอถึง พวกพี่ๆ ให้เธอมาเหรอ
- เปล่าค่ะ ฉันอยากให้ทานเนื้อด้วยกัน - ขอบคุณนะ
เราก็ว่าจะไปเยี่ยมเหมือนกัน
- ให้ตายสิ - ฉันอยากแบ่งเนื้อให้ค่ะ
- เธอจะนั่งเหรอ - ค่ะ
ขอข้อมูลหน่อยสิคะ
อะไรล่ะ
ทำไมเธอมาที่นี่ บอกมาตรงๆ เถอะ
คนเราเนี่ยนะ
พอเจนนี่มา
ผมก็อยากจะแชร์ข้อมูลนะ
นี่
รู้อะไรบ้างเหรอคะ
บ้าไปแล้วเหรอ
เป็นผลจากเจนนี่น่ะ
ถ้าอีกสองคนนั้นมาเจอฟาดแน่
เขาเป็นสปายหรือเปล่า
ไม่ใช่นะ
(ฉันมารับเจนนี่ดีกว่า)
- เจนนี่ - โอ๊ะ
ไม่ได้การละ ผู้ชายคนนั้น
- ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้านะ - เธอต้องกินข้าวนะ ทำอะไรอยู่
ขอบคุณสำหรับอาหารค่ะ
- ลาก่อนนะคะ - โอเค
นี่ เจนนี่ นึกว่าเธอเป็นลูกสาวบ้านนั้นซะอีก
พี่คะ ยอดไปเลย
- ทำไมเหรอ - มันยอดไปเลย
- เร็วๆ - มีอะไรเหรอ
- ฉันรู้แล้ว ฉันเห็นน่ะ - อะไรเหรอ
เห็นอะไร
- เจออะไรไหม - อะไรเหรอ
บนตู้เย็นมีใบปลิวลดราคาช่วงโกลเด้นวีค
มีแค่คำว่า "ทองคำ" ที่สีต่างออกไป
(ใบปลิวร้านค้าบนตู้เย็นของทีมชา)
(สีต่างออกไป)
ฉันเลยมองไปรอบๆ
มีปลาทองอยู่ค่ะ
แล้วก็วิดีโอเทปก็มีคำว่าทอง
แล้วก็มีเมล็ดดอกไม้ที่ในชื่อมีคำว่า "ทอง"
- จริงเหรอ - ค่ะ
- งั้นก็เป็นทองคำ - ไม่งั้นก็ทองคำแท่ง
มันก็เหมือนกันแหละ
กินกันเถอะ
ตอนนี้ทองคำอยู่ไหนกันนะ
(ตอนนี้ทุกคนรู้แล้วว่าความลับคือทองคำ)
(แล้วทองคำอยู่ไหนล่ะ)
(นี่เป็นแค่การเริ่มต้น)
(สามชั่วโมงก่อนหมดเวลา)
ผมจะแจ้งให้ผู้อยู่อาศัยทุกท่านทราบนะครับ
- เดี๋ยวนะ - อะไรน่ะ
ผู้อยู่อาศัยทุกคน
ต้องไปรวมตัวกันที่ศูนย์ผู้สูงอายุนะครับ
ศูนย์ผู้สูงอายุเหรอ
- ลุงยามนี่นา - ศูนย์ผู้สูงอายุ
ฉันว่าฉันขับไปได้นะ
(เดินทางไปยังศูนย์ผู้สูงอายุ)
- ให้ฉันลองสัมผัสดูหน่อย - ผมจะถือให้นะครับ
ได้
อ้าว สวัสดีครับ
(ยูแจซอกนั่นเอง)
พวกผู้สูงอายุตื่นเต้นเพราะพี่เลยนะคะ
ฉันกินขนมอยู่ข้างๆ ไม่มีใครสนใจเลยค่ะ
(นากยูเป็นขวัญใจสาวๆ)
เกียร์หนึ่ง โอเค
(ออกเดินทาง)
- ไม่มีประโยชน์ นาราไปแล้ว - ทำไมเหรอคะ
ไปเฉยเลย
- ฝึกขับเฉยๆ - ลองขับเฉยๆ
เท่มากเลยครับพี่
(คล่องแคล่ว)
โอ้โห
ก็ยังเหมือนกับรถเกียร์ออโต้นะ
ต้องลองออกถนนใหญ่ถึงจะรู้
(นารากลับมายังที่จอดหลังจากขับไปรอบๆ)
- กลับมาแล้ว - มาแล้ว
- ขอโทษนะ เธอกลัวใช่ไหม - ไม่เป็นไรครับ
ไม่กลัวครับ
(จุดหมาย)
เอาละนะ
ไปเลย
ขับรถเกียร์กระปุกยากจัง
ตายละ ทำไงดีเนี่ย
ทำไงดี ไม่นะ
ตายละ ทำไงดีเนี่ย
ทำไงดี ไม่นะ
ไม่ได้แน่
(ใครก็ได้ช่วยด้วย)
ไม่ได้การละ
(ใกล้เกินไปแล้ว)
ปัดโธ่ ทำไงดีเนี่ย
ยังไงดี ไม่ได้ละ
โอ๊ะ ไม่นะ
หนึ่ง สอง สาม
ไม่ได้ขับมานานเลยทำไม่ได้
เมื่อกี้เฉียดเลยนะเนี่ย
ใครขับเก่งขนาดนี้เนี่ย พี่นาราเหรอ
- พี่ขับเลย - โทษที
- ไม่ได้ๆ ฉันลองแล้วไม่น่าได้ - ไม่เป็นไรหรอกครับ
นี่ นารา
- ฉันนึกว่าจะตายซะแล้ว - เมื่อกี้พวกเรา…
- กลัวใช่ไหม - ค่ะ กลัวค่ะ
(กระทบกระเทือนจิตใจ)
(ไปยังศูนย์ผู้สูงอายุ)
บางทีอีกทีมนึงอาจจะรู้แล้วก็ได้ว่าต้องหาทอง
เหมือนกับพวกเราน่ะ
- น่าจะอย่างนั้นค่ะ - เนอะ
- ที่เราเห็นเมื่อกี้ - ค่ะ
- มันเขียนว่า "13 แอทไซน์ ทีเอช" - ทีเอช
(13 แอทไซน์ ทีเอช)
เราเจอเบาะแสเกี่ยวกับทองที่ห้อง 406
เบาะแสไปสู่เลข 13
หมายความว่ายังไงนะ
- เกมต่อไปน่าจะมีอะไรนะคะ - จะมีอะไรหรือเปล่านะ
ในที่สุดเราก็เข้าใกล้คำตอบซะที
มีใครบางคนซ่อนทองไว้ที่ไหนสักแห่ง…
แต่ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ที่นี่เอง
(การรวมตัวของผู้อยู่อาศัยครั้งที่สอง)
(เพื่อหาเบาะแสที่อยู่ของทอง)
สวัสดีค่ะ
- ยินดีต้อนรับ - อยู่นี่เองนะคะ
กินอะไรมาบ้างหรือยังครับ
ครับ กินแล้วครับ
งั้นเหรอครับ แต่ทำไมยังดูไม่มีสติเลย
- ใช้พลังหมดแล้วเหรอ - ดูเหนื่อยๆ นะ
- ท่าทางจะมีข้อมูลเยอะนะครับเนี่ย - ดูเหมือน
จะต้องท่องจำอะไรเยอะนะคะเนี่ย
มีอะไรต้องทำเยอะเลยน่ะครับ
ดูทรงแล้วเนี่ย
อยู่ในภาวะได้รับข้อมูลเยอะครับ
- หน้าซีดมากเลยนะครับ - ครับ
- ผมจำบทเยอะน่ะ - งั้นเหรอครับ
ครับ
ถ้างั้นนั่งสลับทีมนะครับ
พงดัง พงดัง รังดังดังดัง
- ต่อไป - ดังดารัง ดังดังดัง
- ดังดารัง ดังดังดัง
ฉันอยากเปลี่ยนที่ค่ะ
- ให้ฉันเปลี่ยนที่หน่อยค่ะ รอเดี๋ยวนะคะ - นรกชัดๆ
- ผมอยู่ในนรกชัดๆ เลย - ทำไมล่ะ
พี่เขาเสียงดังมากเลยครับ
ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะ หูจะดับ
ให้ตายสิ
- เกมที่จะเล่นคราวนี้ - เกมอะไรครับ
เกมพูดสลับคำ ปังปุริเย่
อะไรอีกล่ะนั่น
โธ่
สมัยเราก็มีเกมนั้นไง
กระต่ายภูเขา ภูเขากระต่าย
- นั่นมาจากยุคโชซอนหรือเปล่า - โชซอน
โชซอนยุคหลังเหรอ
เพราะงั้นเราสองคนจะเล่นให้ดูเป็นตัวอย่าง ถ้าเกิดว่าผม…
- ฉันไม่รู้ว่าฉันต้องทำอะไร - นั่นสิครับ
ลุงอย่ารีบนำไปก่อนสิครับ
- ลุงครับ - มันง่ายนะ
สื่อสารให้เข้าใจหน่อย
- ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไงอ่ะ - สอนเราก่อนสิ
- สอนเราก่อน - จริง
- ผมตั้งใจจำมากเลยนะ - โอเค
ผมจะ…
- พูดสลับคำ ปังปุริเย่ - เข้าใจแล้ว
- นั่นเป็นจังหวะ - พูดสลับคำ ปังปุริเย่
- แบบนี้แหละ - โอเค
ถ้าผมบอกว่าชื่อผลไม้สองพยางค์ ต้องบอกว่า "เขียวองุ่น"
- องุ่นเขียว - ใช่
นั่นคือวิธีเล่น ถ้าพูดว่า "แอปเปิล…"
ช้างป่า ป่าช้าง
- พูดสลับคำ ปังปุริเย่ - พูดสลับคำ ปังปุริเย่
ชื่อผลไม้สองพยางค์
เปิลแอป
- ผลไม้… - ไม่ใช่ "เปิลแอป"
ต้องพูดชื่อผลไม้สิ
- แอปเปิล - ใช่แล้ว เล่นแบบนี้แหละ
- ถ้างั้น… - นั่นไม่ใช่วิธีเล่นนะครับ
ครับ
เราทำถูกแล้วนี่ครับ
- เขาทำถูกแล้ว - ใช่
- งั้น… - พี่เขามาที่นี่ทำไมเนี่ย
คุณชอล คุณควรอธิบายกติกาสิ
- อาทิตย์ต่อไปคงไม่เห็นผมแล้วล่ะ - อย่าพูดแบบนั้นสิ
สร้างคาแร็คเตอร์เอาก็ได้
ผมไม่คิดว่าผมถูกเลือกมาให้ทำแบบนี้
คุณวอนอิลเกร็งเกินไป
อูอิลครับ อูอิล
วอนอิลเหรอ พี่เขาไม่ใช่เชฟอีวอนอิลนะ
- อูอิลครับ อิมอูอิล - โอเค
- ถ้าแบบนี้ผิดนะ - โอเค
คุณจะโดนลงโทษทีหลัง
ครับ
จะเพิ่มท่าทีละนิดนะครับ
- ท่าแบบไหน - อย่างเช่น…
ผมกำลังจะพูดครับ
- จะด้นสดเหรอ ไหนดูหน่อยครับ - ครับ
ลุกขึ้นแล้วเต้นท่าปู
- ยังไงเหรอ - ง่ายๆ เลย
- แบบนี้ - ถ้าผิด…
ถ้าผิด จะเพิ่มท่านี้ครับ
เริ่มระดับหนึ่งก่อน
ฉันน่าจะพลาดตั้งแต่รอบแรกนะ
(แล้วมันก็เกิดขึ้นจริงๆ)
- ยากอ่ะ - จริง
สงสัยเต้นท่าปูเสร็จมีท่าอื่นต่อ
โดนลงโทษทีละคนแน่เลย
- พูดสลับคำ ปังปุริเย่ - พูดสลับคำ ปังปุริเย่
ชื่อสัตว์สองพยางค์
- ต่ายกระ - เก่งแฮะ
ชื่อคนสองพยางค์
ฮาจอง
สีสามพยางค์
- แดงสีเข้ม นี่ - เฮ้ย
แดงสีเข้ม
(ภูมิใจ)
- เฮ้ย - จองฮา
สีสามพยางค์งั้นเหรอ
สีม่วงไง
มีตั้งหลายสี สีแดงเข้ม สีเหลืองอ่อน
จองฮาสุดยอด
- เก่งมาก - จู่โจมฉับพลันเลย
ฉันไม่คิดว่าจะมีสีเลยนะ
- พูดสลับคำ ปังปุริเย่ - พูดสลับคำ ปังปุริเย่
- เหลือเชื่อเลย - ชื่อประเทศสองพยางค์
โอเค
- เอสยู - นั่นแหละ
ชื่อผลไม้สองพยางค์
โมแตง
สีสองพยางค์
เหลืองสี
อะไรของฉันเนี่ย
เพราะคุณพูดผิดสองครั้ง คุณจะไประดับสองนะครับ
- สมัยก่อนรุ่นพี่คิมจองรยองเคยทำแบบนี้ - ซึงกูรี ดังดัง ซึงดังดัง
- แบบนี้ - ซึงกูรี ดังดัง ซึงดังดัง
ฉันไม่อยากพูดผิดเลย
ลุงครับ โชว์สเต็ปให้ดูหน่อย
แบบนี้
- เต้นให้ดูหน่อยครับ - โอเค
- แบบนี้ - ฉันเป็นคนยุคนั้นนะ
- พูดสลับคำ ปังปุริเย่ - พูดสลับคำ ปังปุริเย่
ชื่อสัตว์สองพยางค์
ต่ายกระ
ชื่อเมืองสองพยางค์
โซลกรุง
ชื่อคนสองพยางค์
ฮาจอง
เจนนี่สองพยางค์
- เจนนี่สองพยางค์คืออะไร BLACKPINK เหรอ - อะไรเนี่ย
PINKBLACK
- PINKBLACK - นี่ ฉันสับสนน่ะ
- กำลังรับส่งกันได้ดีเลย - ให้ตายเถอะ
เพราะคุณพูดผิดเกี่ยวกับเจนนี่
- ต้องเต้นเพลงของ BLACKPINK ไปด้วย - เพลงไหนล่ะ
- เต้นเพลง "DDU-DU DDU-DU" - ท่าไหนน่ะ
ระดับสองเต้นอันนี้นี่ ซึงดูรี ดังดังน่ะ
- ต้องเต้นเหมือนเดิมเหรอครับ - ใช่
- ลุงครับ ท่องบทมาหรือเปล่าเนี่ย - ระดับสองต้องเป็นซึงดูรี ดังดัง
เขาบอกให้ทำตามใจชอบเลย
- เอาใหม่เถอะ - เริ่มใหม่
- พูดสลับคำ ปังปุริเย่ - ปังปุริเย่
สีสองพยางค์
ฟ้าสี
ชื่อคนสองพยางค์
ซอกแจ
ชื่อประเทศสองพยางค์
เปน
- "เปน" เหรอ - คิดถึงสเปนใช่ไหม
ทำไงดีล่ะ อยากจะบ้าตายจริงๆ
- พี่บอกว่าเก่งเรื่องนี้นี่ - ฉันพูดตอนไหน
เหวี่ยงใส่ผมทำไมเนี่ย
นายลองทำแบบนี้ดูสิ มันโฟกัสไม่ได้เลย
หัวฉันโล่งไปหมดเลย
ระดับสามคือ…
- เลือกอันสนุกๆ แล้วก็ยากๆ นะลุง - ใช่
- งั้นผมเอาแบบนี้ดีไหม - ไม่เอาน่า
- โห นั่นน่ะ - ยากเกิน
ยากเกินแล้วลุง พี่นาราจะทำได้ไงล่ะ
ลองทำดูสักครั้งสิครับ
ให้ฉันลองซิ
เรายังไม่ต้องทำก็ได้ค่ะ
ฉันว่าเธอทำได้ดีนะ
- ฮาดีนะ พี่ โอเคเลย - นี่
นารา เธอเป็นนักแสดงนะ
(โอนารา นักแสดง)
- นารา - เราทำแบบนี้ก็ได้นะ
ไม่งั้นเปลี่ยนที่นั่งไหม
- เอาสิ - เปลี่ยนที่ถ้าเกิดว่า
- ทีมกำลังเสียเปรียบ - โอเค
ฉันจะรับการโจมตีของจองฮาเอง
เดี๋ยวก่อนนะ
ควรสลับทีมกันนะ
- ยืนถูกแล้วครับ - สลับทีมแล้ว
- ถูกแล้วครับ - ลุงครับ ดื่มน้ำหรือไม่ก็ล้างหน้าก่อนไหม
ลุงครับ ดื่มน้ำหรือไม่ก็ล้างหน้าก่อนไหม
เป็นอะไรครับเนี่ย
- ถูกแล้วครับ - ยืนสลับกันแล้วค่ะ
อูอิล ใครๆ ก็เห็นว่าสลับทีมกันแล้ว
- จะเริ่มเกมแล้วนะครับ - โอเค
- พูดสลับคำ ปังปุริเย่ - พูดสลับคำ ปังปุริเย่
จะเตะฉันแล้วเนี่ย
ชื่อคนสองพยางค์
ชานเซ
สีสองพยางค์
หมูเลือด
ชื่อประเทศสองพยางค์
รูเป
ชื่อประเทศสองพยางค์
ปุ่นญี่
ชื่อผักสองพยางค์
กวาแตง
ชื่อสัตว์สองพยางค์
ขี้เรื้อน
- ควรนับว่าถูกด้วยสิ - ไม่สิ
พูดไร้สาระอะไรครับเนี่ย
ฉันอยากจะลองดูเอง
ไร้สาระจริงๆ
หมอนี่เล่นเกมไม่เก่ง เป็นจุดอ่อนจริงๆ นะเนี่ย
ทีมยูชนะครับ
- เราชนะ - เราชนะเหรอ
นี่ เราเป็นเจ้าแห่งเกมจริงๆ
- ยอดไปเลย - ถึงพี่แจซอกจะเล่นแย่ก็เถอะ
- เก่งมากเลย - เพราะทีมแจซอกชนะ
- ผมจะให้คำใบ้นะครับ - ดีเลยครับ
ทีมยู ไม่ใช่ทีมแจซอก
- ทีมยู - ใช่
พี่อูอิล อาทิตย์หน้าจะเจอกันใช่ไหมครับ
ผมขอถามหน่อย จะได้เจอกันใช่ไหมครับ
อูอิลน่าจะบอกว่ายุ่ง ถึงโปรดิวเซอร์จะขอให้มานะ
อาจจะปฏิเสธข้อเสนอ
- อูอิลสติสตังไปหมดแล้ว - ก็เข้าใจได้นะ
นี่สำหรับทีมยู
(วิดีโอสำหรับเบาะแสที่สองถูกมอบให้กับทีมยู)
- นี่สำหรับเราสามคนใช่ไหม - ใช่แล้ว
เอากลับไปเช็กที่บ้านนะ
เราสันนิษฐานเก่งนี่นา
ใช่แล้ว เราไขปริศนาได้ถึงจะไม่มีคำใบ้ก็เถอะ
ถึงบ้านแล้ว อยู่บ้านแล้วสบายใจจัง
มาดูกันเถอะค่ะ
- พี่ครับ มาเถอะ - นี่
รีบดูเถอะ เราใกล้ความจริงแล้ว
โอเค
ที่นี่ไม่มีอะไรให้เราหาแล้วนี่นา
ลองดูว่าพวกเขามีปฏิกิริยายังไง แล้ววางแผนขั้นต่อไปเถอะ
น่าหงุดหงิดนะ เพราะเราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ชื่อเรื่องเหมือนกันหมดเลยเหรอ
- ใช่ค่ะ ชื่อเรื่องเหมือนกัน - จริงเหรอ
- ค่ะ
- งั้นก็เป็นทองคำ - ไม่งั้นก็ทองคำแท่ง
มันก็เหมือนกันแหละ
เดือนที่แล้ว เหมืองแร่ทองคำ ที่มีทองคำ 14.5 กรัมต่อตัน
(ข่าวที่ออกอากาศในปี 1998)
ได้ถูกค้นพบค่ะ
เนื่องจากวันที่ผู้อยู่อาศัยจะย้ายเข้าใกล้เข้ามา
สายแร่ทองคำจึงไม่ได้ถูกตรวจสอบต่อ
แต่อะพาร์ตเมนต์ก็ถูกเรียกว่า อะพาร์ตเมนต์มาโพทองคำ
ขณะเดียวกันคุณคิม คนงานของบริษัทก่อสร้าง
ก็ถูกจับขณะที่พยายามขโมยทองคำกลางดึก
(ทองคำที่คนงานขโมยไปอยู่ที่ไหน)
(เทปม้วนที่สองจะบอกที่อยู่ของทองคำไหมนะ)
อะไรน่ะ
มาแล้ว 3 p.m. Paradise Bath House งั้นเหรอ
หือ
(ฉากในโรงอาบน้ำยังดำเนินต่อไป)
- แถวๆ นี้มีโรงอาบน้ำไหมนะ - โรงอาบน้ำเหรอ
(ทองคำอยู่ที่โรงอาบน้ำสาธารณะ ใกล้ๆ นี้งั้นเหรอ)
(เครื่องชั่งน้ำหนัก)
- อะไรน่ะ - กิโลเหรอ
- ห้ากิโลกรัม - ห้ากิโลกรัม
ทองคำห้ากิโลเหรอ
(ผู้ชายขึ้นไปบนตาชั่งและห้ากิโล)
- อะไรน่ะ - กิโลเหรอ
- ห้ากิโลกรัม - ห้ากิโลกรัม
ทองคำห้ากิโลเหรอ
- อีกรอบเถอะ - ดูอีกรอบเถอะ
พี่คะ มีเทปม้วนเมื่อกี้ไหม
มีสิ
(มองไปที่วิดีโอม้วนแรก)
(13@TH ต้องเป็นที่อยู่ของทองคำแน่นอน)
เลข 13 แอทไซน์เหรอ
ชั้น 13 หรือเปล่า
ชั้น 13 เหรอ
(เป็นอาคารสิบชั้น)
แต่ว่ามันไม่มีชั้น 13 นี่
(ครุ่นคิด)
(โรงอาบน้ำเกี่ยวอะไรกับ 13@th)
พี่ครับ ทองห้ากิโลไม่ได้เยอะมากใช่ไหม
ใช่
"อ่างอาบน้ำ" หรือเปล่าคะ
บี เอ ที เอช บาธ
(คำตอบของสถานที่คืออ่างอาบน้ำงั้นเหรอ)
- ไม่ใช่เลข 13 แต่เป็นตัวบีนี่เอง - ใช่แล้ว
- จริงด้วย - อ่างอาบน้ำ
บาธ มันคือ "บาธ"
มันคือ "บาธ"
- มันคือ "บาธ" - ตามคาดเลย
- ออกเสียงดีมาก - เธอเรียนที่นิวซีแลนด์นี่
- นั่นก็โรงอาบน้ำเหมือนกัน - โรงอาบน้ำ
(ถ้าอ่างอาบน้ำคือคำตอบ แล้วทองอยู่ไหนล่ะ)
ตำแหน่งที่อยู่… แบบว่า…
ฉันคิดว่ามันหมายความว่า ทองคำอยู่ในอ่างอาบน้ำนะคะ
น่าจะเป็นแบบนั้นนะ
ฉันคิดว่ามันหมายความว่า ทองคำอยู่ในอ่างอาบน้ำนะคะ
น่าจะเป็นแบบนั้นนะ
อ่างอาบน้ำของเราเหรอ
(แต่ว่าห้อง 407 ไม่มีอ่างอาบน้ำ)
เดี๋ยวนะ เจนนี่ พี่ครับ
มันอยู่ห้อง 406 ไม่ใช่ห้องนี้ เราอยู่ห้อง 407
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าคือทอง
(อ่างอาบน้ำในห้อง 406 ของทีมชามีทองอยู่งั้นเหรอ)
- เราต้องหาทองนะ - ทองคำ
ผมว่าอีกทีมก็รู้เรื่องทองเหมือนกันนะครับ
งั้นเหรอ
- บาธนี่เอง - ใช่แล้วล่ะ
- เราต้องไปนะคะ - ลองไปดูเถอะ
มันอ้างอิงจากเรื่องจริงนี่ครับ
- ใช่ เรื่องจริง - ถ้างั้น…
(ทีมชามีทองอยู่ใกล้ๆ แต่พวกเขาไม่รู้ตัว)
แต่ถ้าพวกเรากรูกันเข้าไป
พวกนั้นต้องสงสัยแน่
พี่กำลังจะบอกว่าจะไปคนเดียวเหรอ
- นี่ อย่ามาตลก - พี่ครับ พูดอะไรน่ะ
ผมกับเจนนี่สันนิษฐาน แล้วพี่จะไปคนเดียวเหรอครับ
ไปด้วยกันก่อนเถอะ
- เราต้องรีบลงมือก่อน - จริง
ลนไปหมด
(พวกเขาค่อยๆ ตรงไปยังห้อง 406 ของบ้านชา)
(ที่ซึ่งมีทองคำอยู่)
- ทำไมเหรอ - ทำไมล่ะ ทำอะไรอยู่
- ไม่ได้ทำอะไรนะ - อะไรน่ะ
พี่ครับ ห้องพี่…
เข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาตได้ไงครับ
ทำไมจะไม่ได้ล่ะ พวกนายยังเข้าบ้านเราเลย
เพื่อนบ้านควรจะไปมาหาสู่กันได้สิ
- นั่นแหละ - คำใบ้เขียนให้มาที่ห้อง 406 สินะ
อะไรนะ
- คำใบ้ไง - เลยมากันหมดเลย
- เปล่านะ - ไม่ใช่
(พวกเขาเผชิญหน้ากันตรงหน้าความลับ)
ถ้าไม่ใช่บ้านเราแล้วจะมาทำไมล่ะ
เอาตรงๆ นะ ไม่รู้อ่ะ
ฉันหงุดหงิดจะตายแล้ว บอกกันหน่อยสิ
- เราก็มีข้อมูลนะ - มาจับมือกันเถอะ
- งั้นพี่จะแชร์ข้อมูลเหรอ - ครับ
แชร์ก็โอเคแหละ
- ถ้างั้น แค่ห้านาที… - โอเค
ใช้เวลาห้านาทีในห้อง 407
ทำไมล่ะ
นั่นคือการแชร์ไง
- ห้องนี้… - เหลวไหลน่า
ไม่เอาอ่ะ
- ตอนที่พวกเราไม่อยู่ก็จะค้นบ้านเราละสิ - เปล่านะ
รู้จักการแชร์ออฟฟิศใช่ไหมครับ คิดว่าเป็นแบบนั้นก็ได้
- ไร้สาระ - งั้นให้แต่ละกลุ่มมีสปาย
- ว่าไงนะ - ใช่ ให้เหลืออยู่คนนึง
- เหลือไว้คนนึงเหรอ - แค่คนเดียว
แค่คนเดียว
- ตกลง - ตกลง
- จริงนะ - เป็นไอเดียที่ดี
งั้นสมาชิกคนหนึ่งจะแชร์เบาะแสในอีกห้องหนึ่ง
ให้คนที่เหลือสองคนอยู่ที่นี่
- กับคนใดคนหนึ่งเหรอ - โอเค
- พวกพี่จะไปกันไหม ผมจะอยู่ - ฟังดูดีนะ
- งั้นใหัชาอยู่ เราจะไปเอง - ผมจะอยู่
หนึ่งคน อ้อ สองคน โอเค
- ไปแชร์คำใบ้กัน - โอเค
แบบนี้โอเคใช่ไหมล่ะ
- เราซึ้งใจมาก - นั่นน่ะสิ
ผู้เล่นชา
- เราขอดูบ้านหน่อยได้ไหมคะ - ได้สิ
- เราก็ทำเหมือนกัน - พี่แทฮยอน สู้ๆ นะ
เราไม่มีอะไรต้องสู้หรอก
- เราดูหมดแล้วแหละ - พี่แทฮยอน สู้ๆ นะ
เราไม่มีอะไรต้องสู้หรอก
(เป้าหมายของนักสืบเจนนี่คือห้องน้ำ)
(เธอเข้าไปข้างใน)
(เข้าไปในห้องน้ำขณะที่ฮัมเพลง)
นี่เอาไว้ทำอะไรน่ะ
นี่พี่ พูดก็พูดนะ ยากอ่ะ
(เจนนี่เข้ามาในห้องน้ำได้)
(เธอเช็กอ่างอาบน้ำ)
(มีด้ามจับอยู่ในอ่างอาบน้ำงั้นเหรอ)
(เธอค่อยๆ ดึงมันออก)
(แต่อ่างอาบน้ำไม่เปิด)
(เครื่องชั่งข้างๆ อ่างอาบน้ำงั้นเหรอ)
เขาขึ้นไปบนเครื่องชั่งแล้ว
(เครื่องชั่งน้ำหนักปรากฏในวิดีโอ)
ให้ดูเครื่องชั่งน้ำหนักทำไมน่ะ
(สุดท้ายมันหยุดที่ห้ากิโล)
(ฉันต้องวางของหนักห้ากิโล บนเครื่องชั่งน้ำหนักหรือเปล่า)
มีอะไรไหม เจนนี่
(เจนนี่เจอผงซักฟอก)
(แต่ผงซักฟอกหนักไม่ถึงห้ากิโล)
มีดัมเบลล์อยู่แน่ะ วางบนเครื่องชั่งสิ
(จ้อง)
เดี๋ยวนะ…
ทำอะไรอยู่เหรอ มีอะไรในนั้นหรือไง
เราแค่ดูเฉยๆ น่ะ
เดี๋ยวนะ…
(เมื่อกี้เจนนี่วางดัมเบลล์ลงบนเครื่องชั่ง)
(ห้ากิโล)
(เกิดอะไรขึ้น)
(เมื่อเธอวางน้ำหนักห้ากิโลลงบนเครื่องชั่ง อ่างอาบน้ำก็เปิดออก)
(ทองคำแห่งความลับอยู่ในนี้งั้นเหรอ)
มีอะไรเหรอ
(เกือบโดนแทฮยอนจับได้)
(หันกลับ)
- คะ - มีอะไรอยู่เหรอ
ฉันแค่ดูๆ เฉยๆ ค่ะ
- บอกแล้วไง เราเช็กดูหมดแล้ว - นั่นสินะคะ
ฉันอยากเช็กดูให้ละเอียดน่ะค่ะ
- พี่ครับ คือว่านะ… พี่ครับ - อะไรล่ะ
- พี่เพิ่งได้รับคำใบ้ใช่ไหมล่ะ - ใช่
คำใบ้เป็นแบบไหนหรอ
- งั้น… - เราไม่รู้ว่าต้องทำไงต่อ
เราอยากรู้ว่าต้องทำยังไงต่อน่ะ
(ไปหามันโลด)
(อ่างอาบน้ำถูกเปิดแล้ว)
(มีทองคำอยู่ในอะพาร์ตเมนต์นี้จริงๆ ด้วย)
ข่าวด่วนค่ะ
ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง ได้ค้นพบสายแร่ทองคำ
- ว่าไงนะ - เจออะไรนะ
ก้อนทองคำ
- ไอเดียบรรเจิด - จริง
(ทองคำที่มีคนขโมยในปี 1998)
(ปรากฏว่าอยู่ที่นี่เอง)
ไม่น่าเชื่อเลย
ทองคำอยู่ไหนน่ะ
ทองอยู่ไหนเนี่ย
(ไม่มีทองคำอยู่ในอ่างอาบน้ำงั้นเหรอ)
หมายความว่ายังไงน่ะ ไม่มีทองคำนี่
(เธอได้ตำแหน่งที่ถูกต้อง)
(แต่ทองหายไปแล้ว)
ทองอยู่ไหนเนี่ย
(เหลือแค่กระดาษอยู่ข้างใน)
"ถ้าคุณหนีออกนอกอะพาร์ตเมนต์ พร้อมกระเป๋าทองคำแท่ง
ในช่วงสี่โมงครึ่งถึงห้าโมง
ทองคำแท่งทั้งหมดจะเป็นของคุณ"
หมายความว่าไงน่ะ ไม่มีทองสักหน่อย
กะทันหันเลย
- เธอทำอะไรอยู่น่ะ - ตรวจสอบความจริงไง
นี่ ทำอะไรอยู่น่ะ
ทำอะไรอยู่น่ะ
(แทฮยอนจะเจอความลับเรื่องทองคำหรือไม่)
(รีบจัด)
ทำอะไรอยู่น่ะ
(แอ๊บใส)
ฉันกำลังใช้ความคิดค่ะ
- มีอะไรอยู่เหรอ - เปล่านะคะ
- ห้องข้างๆ จะมีอะไรไหมนะ - เมื่อกี้ก็ดูไปแล้วนะ
เดี๋ยวนะ…
ก่อนหน้านี้เราเช็กทุกห้องหมดแล้ว
ในนี้ไม่มีอะไรใช่ไหมคะ
ถ้าในนี้ก็ไม่มีหรอก
ในห้องนี้มีอะไรเหรอ
มีอะไรน่ะ
หมอนั่นทำอะไรอยู่นะ
- นี่ - นี่ เดี๋ยวนะคะ ฉันคิดว่า…
(เช็กเรียบร้อย)
- นี่ - นี่ เดี๋ยวนะคะ ฉันคิดว่า…
เดี๋ยวก่อนนะ นี่ คุณครับ
- อะไรน่ะ - ตรงนี้น้ำรั่วนะ
- อะไรนะ
- หยุดเลย - พี่เขาล้างหน้าอยู่ค่ะ
ผมล้างหน้าอยู่นะ ล้างหน้าน่ะ
- ออกมาเลยครับ - ผมร้อนน่ะ
ในนี้มีอะไรอยู่เหรอ
ผมร้อนแล้วล้างหน้าไม่ได้เหรอครับ
- ในนี้มีอะไรกันแน่น่ะ - ไม่มีหรอก
สดชื่นจังเลย
มีอะไรเหรอ
- ได้เปิดไหมคะ - เปิดแล้วล่ะ
- ไม่มีอ่ะ - ไม่มีใช่มะ
สงสัยมีคนเอาไปแล้วล่ะ
- ทีมพี่เขาเอาไปแล้ว - น่าจะเป็นแบบนั้น
มาสิ เข้ามาในห้องเลย
(ทีมชาที่ไม่มีเบาะแสเอาทองไปแล้วงั้นเหรอ)
เจตนาของพวกนั้นชัดมาก
ถ้าถามว่าเราเห็นอะไร
พวกเขาขุดหลุมเพื่อสร้างอะพาร์ตเมนต์ใหม่
แล้วก็เจอบางอย่าง
- มีสองพยางค์ - สองพยางค์
แต่ระหว่างนั้นก็มีคนขโมยมันไป
เจอไหม
- พวกเขาเอาไปแล้วค่ะ - มันว่างเปล่า
พวกเขารู้ความลับ
พวกเขารู้แล้ว
- พวกนั้นค้นห้องแล้วเจอเหรอ - น่าจะอย่างนั้น
แต่มันเป็นไปไม่ได้นะ
เราเพิ่งได้คำใบ้มาเอง
คำใบ้ ใช่
- พวกเขาไม่น่าจะรู้ - ใช่
(ความลับของทองคำที่หายไปคืออะไร)
ทองคำแท้แหงๆ
(ตอนนั้นเอง)
- เห็นไหม ทองคำจริงด้วย - แต่ว่า…
(แทฮยอนเข้าไปในห้องน้ำ)
(ระหว่างที่คุยกันอยู่)
(จู่ๆ ก็กดที่ก้นอ่างอาบน้ำงั้นเหรอ)
(แทฮยอนเอาของ บนเครื่องชั่งน้ำหนักออกด้วยงั้นเหรอ)
ให้ตายสิ อาจจะจบไม่สวยก็ได้
(แทฮยอนรู้ความลับของอ่างอาบน้ำแล้วงั้นเหรอ)
(ห้าชั่วโมงที่แล้ว)
"ในปี 1998
มีการค้นพบสายแร่ทองคำ ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์
แต่คนงานของบริษัทก่อสร้างที่เจอ
ขโมยทองคำไปตอนกลางดึก ตำรวจจึงตามจับเขา
คุณคือคนงานของบริษัทก่อสร้าง
ที่รู้ความลับของอะพาร์ตเมนต์อูซังนั่นเอง"
คุณคือคนงานของบริษัทก่อสร้าง ที่รู้ความลับของอะพาร์ตเมนต์อูซังนั่นเอง
ขณะเดียวกัน คุณคิม คนงานของบริษัทก่อสร้าง
ถูกจับขณะพยายามขโมยทองคำในช่วงกลางดึก
คุณคิมถูกส่งตัวให้กับตำรวจ ที่มาเพราะได้รับแจ้งความ
แต่ทองคำที่ได้คืนมากลับหายไปอีกครั้ง
"กรุณาจำลองสถานการณ์ต่อจากนี้ไป"
(คุณชาจากบริษัทก่อสร้าง)
(จะมีบทบาทสำคัญต่อจากนี้ไป)
อาจจะมีคำใบ้อยู่ที่ไหนสักแห่ง
"เมื่อคุณวางน้ำหนักระหว่างห้าถึงสิบกิโลกรัม
ลงบนตาช่าง อ่างอาบน้ำจะเปิด"
(ขณะที่ทุกคนกำลังจดจ่อ กับการรวมตัวของผู้อยู่อาศัย)
(คุณชาก็เอาของไปที่ห้องน้ำ)
(เกือบจะห้ากิโลแล้ว)
(เมื่อคุณวางน้ำหนักระหว่างห้าถึงสิบกิโล)
(อ่างอาบน้ำจะเปิดออก)
(ความลับอีกอย่างนอนรออยู่ข้างใน)
"ทุกครั้งที่คุณเปิดอ่างอาบน้ำ
คุณสามารถขนทองคำแท่ง เข้ากระเป๋าได้แค่สองแท่ง
คุณต้องขนทองคำทั้งหมดสิบแท่ง ใส่กระเป๋าให้เต็ม
เพื่อนำมันออกไปจากห้องน้ำของอะพาร์ตเมนต์"
"ดูที่ห้อง 406"
(แทฮยอนเริ่มการแสดง)
กีวี่ ฉันหาของเกี่ยวกับกีวี่ไม่เจอเลย
(ฉากที่หนึ่ง มองหาหลักฐาน)
อาจจะมีคำใบ้อยู่ที่ไหนซักแห่ง
ห้อง 406
(ฉากที่หนึ่ง แกล้งทำเป็นไม่รู้อะไรเลย)
ฉันอยู่วงการวาไรตี้มาสิบกว่าปีเลยนะ
(แกล้งทุกคนด้วยพรสวรรค์ด้านการแสดง)
จองฮา ไปห้องอื่นเถอะ
ห้องอื่นเหรอ
กันไม่ให้พวกนั้นมาที่นี่ไง
ฉันจะไปเก็บหมูทองคำกับของอื่นๆ
โอเค
(เขาส่งทุกคนออกไปข้างนอกแล้วเริ่มขนย้าย)
หนักเป็นบ้า
ทองคำ
ฉันต้องใช้ห้องน้ำนี่
(ทำสำเร็จครั้งที่สอง)
จะมีความหมายอะไรซ่อนไว้หรือเปล่านะ
(ทำสำเร็จครั้งที่สาม)
ต้องมีอะไรแน่ๆ
(ทำสำเร็จครั้งที่สี่)
(เคลียร์ภารกิจได้ภายในสี่ชั่วโมง)
(แล้วคว้าทองคำแท่งด้วยความภาคภูมิใจ)
(ก่อนจะมุ่งหน้าไปยังศูนย์ผู้สูงอายุ)
(เขาใส่ทองคำสิบแท่งไว้เต็มกระเป๋า)
(ซ่อนไว้จนถึงเวลาสี่โมงครึ่ง แล้วหนีไปพร้อมกับมัน)
แต่ทองคำที่ได้คืนมา
กลับหายไปอีกครั้ง
ตอนนี้เรารู้แล้วว่าของคือทองคำ
- เราต้องค้นหาทองคำ - ทองคำ
ฉันว่าทีมอื่นก็น่าจะรู้
"กรุณาจำลองสถานการณ์ต่อจากนี้ไป"
โน้ตบอกว่า
สามารถหยิบทองคำได้ครั้งละสองแท่ง
สามารถเอาใส่กระเป๋าได้ครั้งละสองแท่งค่ะ
- พวกนั้นขนทองคำเหรอ - มันเคยมีอยู่สิบแท่ง
เคยมีสิบแท่งแต่ผมก็ไม่รู้ว่ามันหายไปไหน
ชายมหาภัยเหรอ
เราควรลองเปิดดูไหม วิดีโออาจจะทำงานก็ได้
เคยมีอยู่ห้ากิโล หมายความว่าไงน่ะ มีทองอยู่ห้ากิโลเหรอ
ฉันไม่ได้ดูคำใบ้น่ะ
ในเทป
บอกแค่ว่า "ห้อง 406" ผมเลยกลับมาทันทีเลย
(คุณชา คนงานบริษัทก่อสร้างรีบอยู่นะ)
(ทางออกเปิดตอนสี่โมงครึ่งถึงห้าโมง ไม่มีเวลาเยอะแล้ว)
มีแค่หนังพวกนี้ที่มีคำว่า "ทอง" อยู่ในชื่อเรื่อง
มีเทปอยู่ในห้องอื่นไหมนะ
(ถ้าแทฮยอนหนีไปพร้อมกระเป๋าทองคำแท่ง หลังสี่โมงครึ่งได้)
(เขาจะชนะ)
(กระเป๋าใส่ทองคำแท่งที่เขาซ่อนไว้)
(หายไปงั้นเหรอ)
(กระเป๋าหายไปไหนล่ะ)
นายพูดว่าอะไรนะ
หนังพวกนี้ต้องซ่อนคำใบ้ไว้แน่
(เขาเช็กอีกรอบแต่กระเป๋าหายไปแล้ว)
(กระเป๋าหายไปไหนกันล่ะ)
นี่คือประกาศ
จากนี้ไป ผมจะบอกคุณเกี่ยวกับ กระเป๋าที่เต็มไปด้วยทองคำแท่ง
- เราคิดถูก มีทองคำจริงๆ - ตอนที่ทางออก…
ตอนที่ทางออกเปิด
ระหว่างสี่โมงครึ่งถึงห้าโมง…
(ยินดีด้วยที่หาทองคำแท่งเจอ)
คุณต้องหยิบกระเป๋าใส่ทองคำแท่ง
แล้วหลบหนีออกจากอะพาร์ตเมนต์
ในหมู่พวกคุณมีคนที่รู้ความลับเรื่องทองคำแท่ง
(เขากำลังพูดถึงฉันเหรอ)
เป็นคนงานบริษัทก่อสร้างสองคนครับ
(หา)
เป็นคนงานบริษัทก่อสร้างสองคน
ในหมู่พวกเราเหรอ
- จริงเหรอเนี่ย - เฮ้ย
- ในหมู่พวกเราเหรอ - จริงเหรอเนี่ย
- พี่แจซอก - เดี๋ยวสิ
- ไม่ใช่ฉันนะ - ตายแล้ว
- นารา - ไม่ใช่ฉันนะ
มีสองคน
- ไม่ใช่ฉันจริงๆ - พี่แทฮยอน
- พวกเขากำลังปั่นหัวเรา - ใช่
- เป็นคนงานบริษัทก่อสร้างสองคน - ไม่ใช่ฉัน
- โอ๊ะ เจนนี่เหรอ - ไม่ใช่นะ
- ไม่ใช่ฉันจริงๆ - จริงเหรอเนี่ย
- เธอหลอกฉันเหรอเนี่ย - ไม่ใช่
- ไม่ใช่ฉัน - พี่แจซอก
จริงๆ
(คนงานอีกคนเป็นใครล่ะ)
(ระหว่างนั้น เสียงกระหึ่มดังมาจากลานจอดรถ)
(ข่าวด่วน)
บ่ายสามโมงวันนี้ ณ ไซต์ก่อสร้าง อะพาร์ตเมนต์ในกรุงโซล
เพิ่งตกเป็นข่าวล่าสุดเพราะสายแร่ทองคำ
ทองคำหายไป สร้างความตกใจแก่ทุกคนมากครับ
จากคำบอกเล่าของพยาน
คนงานบริษัทก่อสร้างสองคนได้หายตัวไป
เพราะหนึ่งในคนเหล่านั้นหลบหนีไปอย่างลับๆ พร้อมทองคำ
ตำรวจจึงเริ่มทำการสืบสวน
เพื่อหาตำแหน่งของทองที่หายไป
ตำรวจพยายามจะปะติดปะต่อเรื่องราว จากคำบอกเล่าของพยาน
พัคจีมัน เควีเอ็นนิวส์ รายงาน
(เรื่องราวเป็นการดัดแปลงเหตุการณ์ ที่เกิดขึ้นในปี 1998 เป็นละครที่สมบูรณ์แบบ)
ถ้าหนึ่งในคนงาน
หลบหนีไปพร้อมกับกระเป๋าทองคำแท่ง
เขาหรือหล่อนจะต้องขนทองไปทั้งหมด
ถ้าหนึ่งในผู้อยู่อาศัย
เจอกระเป๋าทองคำแท่งแล้วหลบหนีไป
เขาหรือหล่อนจะต้องขนทองไปทั้งหมด
- ฉันไม่เชื่อเธอหรอก - ไม่ใช่ผมนะ
- เธอนี่เอง - อย่าสงสัยผมสิ
- พวกเรา… - ฉันแชร์ข้อมูลนะ
- เราสามคนทำด้วยกันนะ - เธอ
- ฉันไม่เชื่อเธอหรอก - ฉันว่าหมอนี่แน่
ไม่เชื่อผมเหรอ เชื่อผมเถอะ ผมไม่รู้จริงๆ
ผมรู้สึกเหมือนเป็นเหยื่อเลย
ผมไม่ได้แสดงอยู่นะ
ผมไม่ได้แสดงจริงๆ
นอกจากตอนที่ฉันมาที่นี่ช่วงสั้นๆ แล้ว ฉันไม่ได้ทำอะไรคนเดียวเลย
นี่
- ทำไมเหรอครับ - ไม่ใช่ผมนะ
อะไรน่ะ เขาน่าสงสัยแฮะ
(จู่ๆ ก็จำได้ว่าก่อนหน้านั้นเกิดอะไรขึ้น)
ไม่ใช่ฉันนะ อย่างมองมาที่ผม
ห้องน้ำเหรอ ไม่ใช่ผมนะ
(เกิดอะไรขึ้น)
(พร้อมที่จะมุ่งหน้าไปยังศูนย์ผู้สูงอายุ)
- แทฮยอน - ไมโครโฟนผม ผมไม่ได้ติดไมค์
ไมโครโฟนผม
ไมโครโฟนเหรอ ให้ตายเถอะ
ฉันนึกว่าพี่เขาเป็นมืออาชีพเสียอีก
ไม่อยากจะเชื่อเลย ตอนที่เขากำลังอึ…
(มันเป็นความผิดพลาดเล็กๆ ของมืออาชีพ หรือเป็นแผนของคนงานก่อสร้างกันแน่)
ถ้าเรากรูกันเข้าไป พวกนั้นต้องสงสัยแน่
พี่กำลังจะบอกว่าจะไปคนเดียวเหรอ
- เขาเล่นละครได้ไวกว่า - ฉันรู้
กังวลจัง
(แจซอกลุยเดี่ยว)
- ฉันขอใช้ห้องน้ำได้ไหม - ตอนนี้เหรอ
- มีกล้องอยู่ - อ๋อ
(จองฮาเจอห้องน้ำทันทีที่พวกเขามาถึง)
(คนงานก่อสร้างอีกคนหนึ่งเป็นใครล่ะ)
(เหลืออีก 25 นาที)
กระเป๋าเอกสารซ่อนอยู่ที่ไหนนะ
เดี๋ยวก่อน เราซ่อนมันไว้เหรอ
- เปล่า - เปล่าเหรอ
คนงานบริษัทก่อสร้างสองคนที่เอาทองไป
- ซ่อนมันไว้ที่ไหนซักแห่ง - พวกนั้นซ่อนตอนไหน
- ฉันขอโทษจริงๆ - ไม่ใช่ฉันนะ
พี่เซชาน ฉันขอโทษ แต่เป็นคนอื่นไม่ได้หรอก
- นายนั่นแหละ - ไม่ใช่ผม
- พี่ ผมลืมไมโครโฟนทิ้งไว้จริงๆ - สถานการณ์มันชี้ไปที่พี่นี่
พี่คะ พี่ออกวาไรตี้โชว์มากี่ปีแล้ว
- ให้ฉันสัมภาษณ์หน่อย - เธอนี่มัน
- ออกวาไรตี้โชว์มากี่ปีแล้วคะ - ประมาณสิบปี
มันเป็นเรื่องปกติของมืออาชีพเหรอ ที่จะลืมไมโครโฟนไว้ในห้องน้ำน่ะ
ไม่ใช่เรื่องปกติ แต่เกิดขึ้นได้ ใช่ไหมล่ะ คิดสิคิด
- มันเกิดขึ้นได้ - จริงๆ
- แน่ละ มีโอกาสสองเปอร์เซนต์ - พี่รู้ว่ามันเป็นยังไง
พี่แค่ลืมไมโครโฟนตอนทิ้งมันไว้ที่อื่น
งั้นเหรอ
(นายยางแก้ต่างต่อ)
แปลว่ามีคนซ่อนมันไว้แล้วหรือเปล่า
- หรือพวกเรา - ใครบางคนซ่อนมันไว้แล้ว
- เรากำลังหามันอยู่นะ - ใช่
แต่คนงานสองคนนั่นรู้ว่ามันอยู่ที่ไหน
จริงด้วย
ผมคิดว่าเป็นหม้อหุงข้าวนะ
ถ้างั้นทอง…
มาเถอะ
- หม้อหุงข้าว - ถ้างั้นทอง…
- ให้ตายสิ - รอเดี๋ยว
มันเป็นหนึ่งในเราสามคนนะ
(ไม่น่าเป็นสองคนนี้นะ)
เราควรสงสัยกระเป๋าของพี่แจซอก
- แต่… - พี่แจซอก
- เราไปดาดฟ้าได้ใช่ไหม - ไปได้สิ
(แจซอกมุ่งหน้าไปยังดาดฟ้า)
(เหลือเวลาหลบหนีอีกสิบนาที)
- พี่ยอมรับเถอะ - เธอคิดผิดแล้ว
ถ้าเกิดไม่ใช่ฉันล่ะ
ถ้างั้นฉัน…
งั้นจากไปนี้ฉันต้องสงสัยเธอแล้วนะ
ให้ตายเถอะ
ฉันจะอยู่ที่นี่ พี่แทฮยอน ผมจะอยู่นี่
เจนนี่มั่นใจว่าเป็นผม พี่ต้องไปหาพี่แจซอก
- พี่แจซอกอยู่ไหนล่ะ - ขึ้นไปที่ดาดฟ้า
- ดาดฟ้าเหรอ - แหงเลย
- พี่แจซอก - นายปล่อยพี่เขาไปเหรอ
พี่เขาไปหากระเป๋าน่ะ
จะไปรู้ได้ยังไงว่าพี่เขาวางแผนจะหนีหรือเปล่า
ไม่อยากจะเชื่อเลย
ถ้าเขาหนีไปได้จบเห่แน่
(คนงานยูซ่อนทองคำไว้บนดาดฟ้างั้นเหรอ)
- โอ๊ะ จองฮาหายไป - พี่แทฮยอน
หมอนั่นนี่เอง
(คนงานใหม่จองฮา)
(จงใจแกล้งโง่เหรอ)
หมอนั่นเอง
หมอนั่นลงไปชั้นล่างใช่ไหม
หมอนั่นลงไปชั้นล่าง
(เหลืออีกห้านาที)
พี่แจซอกอยู่คนเดียวบนดาดฟ้า
ทำไมไม่มีใครจับตาดูเขาเลย
(หนึ่งในคนพวกนี้ซ่อนกระเป๋าไว้งั้นเหรอ)
ทำไมพี่ดูชิลจัง
- เจนนี่ เธอเป็นใคร - คะ
- เธอเป็นใคร - ฉัน…
ฉันกำลังสืบสวนอยู่
- พี่ด้วย ทำไมพี่ดูชิลจัง - เจนนี่
- เธอเป็นอะไรของเธอ - พี่คะ
หมอนั่นไม่ได้ลงมาชั้นล่าง เขาอยู่ไหนน่ะ
บางทีอาจจะอยู่ชั้นบนก็ได้
หมอนั่นอยู่ไหน
(เวลาเหลืออีกไม่มากแล้ว จะจบลงที่นี่งั้นเหรอ)
ไม่มีใครอยู่เลยเหรอ ฉันกลัวนะ
นี่ นายทำอะไรน่ะ
ไม่นะ
ไม่มีใครอยู่ที่นี่เลยเหรอ
(มีกระเป๋าอยู่ใต้ผ้าเหรอ)
ฉันกลัว
นี่ ทำอะไรของนายน่ะ
ไม่นะ
(หนีต่อหน้าต่อตาเซชาน)
- ไม่นะ - อะไร
(เซชานหลอกเรา)
- เกิดอะไรขึ้น - เขาวิ่งหนี
- ไม่ใช่เธอเหรอ - ไม่ใช่ฉัน
ไม่นะ
คุณลุง
ทองพวกนี้เป็นของฉัน
(เซชานหนีจากอะพาร์ตเมนต์ ตอนเหลือเวลาอีกหนึ่งนาที)
(เซชานเป็นใครกันแน่)
"ขอต้อนรับคุณสู่อะพาร์ตเมนต์อูซอง
(หกชั่วโมงก่อน)
อะพาร์ตเมนต์อูซองซ่อนความลับไว้"
ฉันเป็นคนงานบริษัทก่อสร้างสินะ
โอเค
- อะพาร์ตเมนต์ - พี่ครับ
(ในขณะที่ทุกคนจดจ่ออยู่กับ กิจกรรมของผู้อยู่อาศัย)
- มาเถอะ - คุณลุงครับ รอเดี๋ยว
น่าจะพอแล้วละ
(เขาเจอทองคำอย่างง่ายดาย)
เรียบร้อย
เอาละ เยี่ยม
ให้ตายเถอะ
(มีคนเอาทองคำใส่กระเป๋าแล้วเหรอ)
มีคนงานบริษัทก่อสร้างอีกคนนึงสินะ
ถ้าอย่างนั้น…
(ตอนที่รู้ว่ามีคนงานอีกคนหนึ่ง)
(เซชานกลับออกมา โดยไม่ได้เอาทองคำมาด้วย)
(แทฮยอน คนงานบริษัทอีกคนหนึ่งทำไว้หมดแล้ว)
(เขาแค่ต้องหนีหลังจากซ่อนกระเป๋าไว้)
- มีอะไรอยู่ตรงนั้นด้วย - อะไรเหรอ
- พี่ทำอะไรน่ะ - กำลังหาน่ะ
เพื่อ ต้องมีอะไรอยู่ในนี้แน่
(แทฮยอนเจอเซชานที่กำลังเดินวน)
ไม่มีแฮะ
(เขากำลังทำอะไรที่นี่)
นายรู้ว่าห้อง 406 เป็นกุญแจสำคัญ ห้อง 406 น่ะ
- ห้อง 406 - นายรู้ว่าห้อง 406 เป็นกุญแจสำคัญ
(เซชานรู้ว่าแทฮยอนเป็นคนงานอีกคน)
- ห้อง 406 - ห้อง 406
(ดูจังหวะ)
ถ้าฉันใส่มันไปในกระติกน้ำร้อน…
(ก่อนไปศูนย์ผู้สูงอายุ)
\ไม่โครโฟนผม
ไม่โครโฟนเหรอ ให้ตายเถอะ
ฉันนึกว่าพี่เขาเป็นมืออาชีพซะอีก
ไม่อยากจะเชื่อเลย
(เซชานเป็นมืออาชีพ)
(ตอนนี้เขาแค่ต้องการความเร็ว)
(แทบจะคลานเข้าไปในห้อง 406)
(ตรงไปยังระเบียง)
(หยิบถุงที่แทฮยอนซ่อนไว้สี่ชั่วโมง)
(แทฮยอนไม่รู้อะไรเลย)
งั้นหรอกเหรอ ฉันไม่รู้ว่าต้องทำยังไง
(ซ่อนมันไว้ในที่ที่ไม่มีใครเห็น)
- นี่ ยางเซชาน - ขอโทษครับ
นายลืมมันไว้ในห้องน้ำเหรอ
โธ่เอ๊ย ไมโครโฟนผม
(เซชานเหนือกว่าแทฮยอน)
(แผนอันสมบูรณ์แบบของเซชาน)
เขาออกไปแล้ว
บอกฉันทีว่าไม่ใช่เซชาน
ได้โปรดเถอะ เจ็บปวดชะมัด
- มันจบแล้ว - เป็นเซชานจริงๆ
มันไม่เกินไปหน่อยเหรอ
- จริงๆ นะ - มันจบแล้วเหรอ
พี่เซชาน
จริงด้วย หมอนั่นหนีไปแล้ว เป็นหมอนั่นนี่เอง
เห็นแก่ตัวชะมัด
(ยินดีด้วยที่เจอทองคำ)
นี่
แทฮยอน
(ในที่สุดคนงานสองคนก็ได้พบกัน)
นายนี่เหลือเชื่อจริงๆ
- พี่แจซอกทำอะไรอยู่น่ะ - ไม่รู้เลย
พี่แจซอกทำอะไรอยู่น่ะ
พี่เขาขึ้นไปบนดาดฟ้าคนเดียว
(แจซอกเดินเตร็ดเตร่อยู่บนดาดฟ้า)
ไม่น่าจะอยู่นี่แฮะ
มันจบแล้ว
ทำไมล่ะ
ใครน่ะ ให้ตายเถอะ
เจนนี่ มันจบแล้วเหรอ
เป็นพี่เซชานค่ะ
ไอ้เจ้านั่น
หมอนั่นทำตัวแปลกๆ ว่าไหม
เรื่องไมโครโฟนไม่สมเหตุสมผลเลยจริงๆ
- พี่ ผมเป็นผู้อยู่อาศัยที่เจอกระเป๋าครับ - อะไรนะ
ผมไม่ใช่คนงานบริษัทก่อสร้างแต่เป็นผู้อยู่อาศัยที่…
แต่เป็นผู้อยู่อาศัยที่…
- อะไร - ไอ้บ้านี่
- เจ้าบ้า - นี่
ฉันขนทองคำพวกนี้ลำบากแทบตายนะ เจ้าบ้า
- อะไรกัน - พี่หรอกเหรอ
- ผมรู้ว่ามีสองคน - จริงเหรอ
หมอนี่ปาดหน้าเค้กซะงั้น ฉันทำทุกอย่างหมดเลย
จริงเหรอ
ฉันทำทุกอย่างเอง
พี่เขาเตรียมกระเป๋าอย่างดี มันถูกซ่อนไว้
ใต้เสื้อผ้า
รอให้คนหยิบขึ้นมา
ผมก็เลยหยิบมันขึ้นมา ซ่อนมันไว้สักที่เงียบๆ
(สิ่งที่แทฮยอนทำไปสี่ชั่วโมงสูญเปล่า)
แล้วก็หยิบออกมาทีหลัง
ผมเข้าใจแล้ว
- เข้าใจอะไร - รายการวาไรตี้น่ะครับ
รายการวาไรตี้
นายเข้าใจอะไรน่ะ
ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว
(บทเรียนครั้งใหญ่ของเด็กใหม่)
ช็อกในช็อกจริงๆ
พี่คะ
- "ดาดฟ้าไม่ใช่เหรอ" - ฉันเชื่อใจพี่แค่คนเดียว
- เชื่อแค่ฉันเถอะ - ตอนนี้…
ที่ไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์ แห่งหนึ่งในเขตมาโพ กรุงโซล
ได้ค้นพบสายแร่ทองคำ และกลายเป็นข่าวใหญ่ค่ะ
แต่เนื่องจากกำหนดการย้ายเข้าที่ใกล้เข้ามา
สมาคมปรับปรุงการก่อสร้างได้ทำการวิเคราะห์
และตั้งชื่ออะพาร์ตเมนต์ว่า อะพาร์ตเมนต์มาโพทองคำแทนค่ะ
(หนึ่งปีต่อมาหลังจากค้นพบทองคำ)
(ผู้คนได้ย้ายเข้ามาในอะพาร์ตเมนต์)
(และอะพาร์ตเมนต์ได้เก็บรักษา สถานที่ไว้นับตั้งแต่นั้นมา)
(ทะนุถนอมสิ่งที่เป็นมีค่ามากกว่าทองคำ)
ใจฉันหล่นวูบเลย
- ไม่รู้เลยว่าหัวข้อจะเป็นอะไร - ไม่เลย
มันเกี่ยวกับอาชญากรรมน่ะ
"เพิ่มระดับโทษสำหรับการวางยาพิษ
ขจัดอาชญากรรมต่อต้านสังคม
การลักพาตัวเด็กผู้หญิงมัธยมปลาย"
วันนี้เราจะตามหาคนหายเหรอ
(นักเรียนคนหนึ่งถูกลักพาตัวที่อะพาร์ตเมนต์)
ฮัลโหล นั่นมียองเหรอ
(เสียงลึกลับที่กำลังตามหานักเรียน)
คุณเป็นใคร
จับหมอนั่นไว้
(เสียงลึกลับ)
(ชายน่าสงสัย)
ตกใจหมดเลย
"ถึงเวลาฟังอีมุนเซแล้ว"
- โอ๊ะ - อะไร
(ต้องฟังทุกคำใบ้)
ฉันทำเอง
(ความจริงของเรื่องลักพาตัวในปี 1986 เริ่มเผยออกมา)
โทรศัพท์ดังอยู่
- แป๊บนะ ฮัลโหล - แป๊บนะ
(โทรศัพท์สายสุดท้าย ที่กลายเป็นเบาะแสที่สำคัญ)
- ฮัลโหล - ให้ฉันฟังดีๆ ก่อน
ว่าไงบ้าง
- วางทำไมคะ - วางทำไมเนี่ย
- มานี่เลย - ให้ตายเถอะ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
นายเป็นนักเลงหรือเปล่า
(ถ้าคุณทำมัน)
ทำแบบนั้นไม่ได้นะครับ
(งั้นก็)
พวกนั้นจะทำโต้งๆ เลยเหรอ
พี่ครับ จะไปไหนน่ะ
ไอ้เจ้านี่ กล้าดียังไง…
(ประกาศสงครามกับคนทรยศ)
โอ๊ย สกปรก
- มาดูกัน - เกินไปแล้วนะ
ให้ตายสิ นี่
อยู่ไหนน่ะ
ยูแจซอกกำลังตีคน
ออกมานะ
ไม่นะ ใครกำลังตีฉันเนี่ย
(พวกเขาจะหาความจริงของการลักพาตัว ในปี 1986 เจอหรือไม่)
คำบรรยายโดย แก้วตา สมานจิตต์