ได้รับการเรียกขานว่าเป็นปาฏิหาริย์แห่งแม่น้ำฮัน
ประเทศเกาหลีแสดงให้เห็นถึงการเติบโต ทางเศรษฐกิจอย่างรวดเร็ว
ด้วยความมุ่งมั่นที่จะกำจัดความยากจน
และมีความเป็นอยู่ที่ดี โครงการแซมาอึล อุนดงได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว
(แซมาอึล อุนดง: ขบวนการพัฒนา ชุมชนท้องถิ่นในช่วงปี 1970)
(การเติบโตอย่างรวดเร็ว ด้วยการทุ่มเทอย่างหนัก)
(ประเทศเกาหลีได้เป็นผู้นำของโลก ในด้านการเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจ)
(ช่วงปี 1970 เป็นยุคที่รุ่งเรืองที่สุด ของปาฏิหาริย์แห่งแม่น้ำฮัน)
(การเจริญเติบโตทางเศรษฐกิจนำไปสู่ การเสียสมดุลทางโครงสร้าง)
(ยกระดับการปราบปรามอาชญากรรม ทางเศรษฐกิจ)
อาชญากรด้านอาชญากรรมอุกฉกรรจ์ การขู่กรรโชก การพนัน การลักลอบนำเข้าสินค้า
และการกระทำผิดกฎหมายเกี่ยวกับยาเสพติด
ที่ทำให้ประชนชนผู้บริสุทธิ์เดือดร้อน และทำให้เกิดภัยต่อสังคมของพวกเรา
จะต้องถูกกำจัดให้หมดไป
ความชั่วร้ายทางสังคมเช่นนั้น จะไม่มีพื้นที่อยู่ในชีวิตของผู้คน
(อ้างอิงจากเรื่องจริง แต่ผู้คน และเหตุการณ์ถูกดัดแปลงขึ้นใหม่)
(ตอนที่ 4)
หนาวมาก ต้องขยับตัวไปเรื่อยๆ ซะแล้ว
- ฉันว่าต้องรีบวอร์มร่างกายแล้วล่ะค่ะ - นั่นสิ
- เหมือนชมรมฟุตบอลสมัครเล่นเลยนะ - ค่ะ
ทำไมมาถ่ายทำวันที่หนาวๆ แบบนี้ล่ะ
พี่ครับ ช่วงเวลาแบบนี้น่ะ…
นี่ ไม่ได้เลือกถ่ายทำวันที่หนาวๆ นะ
แต่ถ่ายทำแล้วบังเอิญหนาวต่างหาก
นายต้องคิดแบบนั้นเอาไว้สิ
- วันนี้เราไม่ไปอะพาร์ตเมนต์กันเหรอคะ - หือ
- ไม่ไปอะพาร์ตเมนต์เหรอ - เหมือนจะไม่ได้ไปนะ
ตอนอยู่อะพาร์ตเมนต์น่ะดีนะ
- จริง ที่นั่นดีงามอ่ะ - ดีงามมาก
- เราไปๆ มาๆ - ฉันผูกพันกับที่นั่นนะ
(ทำไมพวกเขาถึงออกจากอะพาร์ตเมนต์ แล้วมาอยู่ในที่ที่ไม่คุ้นเคยล่ะ)
นี่
ให้ตายเถอะ
- พี่ครับ ทำไมแต่งตัวหนาวแบบนี้ล่ะ - นารา เธอน่าจะหนาวนะ
- มันหนาวนะ - ต้องใส่แจ็กเก็ตสิ
ทุกคนใส่เสื้อผ้ามาอย่างอุ่นเลยนะ
จัดเต็มกันมาหมดเลย แหม
- ทำไมไม่ใส่ถุงมือล่ะ - ต้องใส่ถุงมือด้วยเหรอ
- แหงสิ - เธอจะหนาวเอานะ
พี่ครับ ไม่ได้เอาถุงมือมาเหรอครับ
นายจะให้ฉันเหรอ
- ต้องซื้อแบบนี้มาใส่สิ - เอามาให้ฉัน
ซื้อแบบนี้มาใส่สิครับ มันดีนะ
- นารา ถ้าไม่มีถุงมือก็แย่น่ะสิ - โอ๊ะ
ต้องใส่อันอุ่นๆ แบบนี้สิ
จู่โจมต่อเนื่องเลยนะเนี่ย
- หมอนี่ใส่ถุงมือผ้าฝ้ายน่ะ - อย่างน้อยก็ใส่เถอะ
ว่าแต่ทำไมวันนี้มีแค่พวกเราล่ะ
(ตัวบงการ)
- ต้องมีอะไรแน่เลย - ให้ภารกิจเขาไปสินะ
ต้องมีอะไรสักอย่างแหง
(ไม่ใช่ซะหน่อย)
คุณสองคนครับ ผมมีความสุขมาก
- เหมือนจะบินได้เลย - ไม่ได้นะครับ
(เขาไม่ได้มาถ่ายทำ เพราะเดบิวต์เป็นเอ็มซีรายการเพลง)
ค่ะ ความรู้สึกตื่นเต้นของคุณทั้งสองคน…
วันนี้เราจะมีคนมาแทนจองฮา…
- สุดยอด - ปังมาก
(น้องเล็กคนใหม่จะมาเข้าร่วมวันนี้)
- สวัสดีครับ - โอ้
(ใครเป็นคนมาแทนจองฮาวันนี้นะ)
- สวัสดีครับ - โอ้
โอ๊ะ
- โอ้ - โอ๊ะ
- ยอนจุนมานี่เอง - สวัสดีครับ
- เอาละ - สวัสดีครับ
(ยอนจุน วง TXT)
(TXT วงน้องชายของ BTS ขึ้นอันดับหนึ่งชาร์ตบิลบอร์ด)
(ยอนจุน นักเต้นอัจฉริยะแห่งวง TXT)
- ยอนจุนมานี่เอง - สวัสดีครับ
- แหม - สวัสดีครับ
ยอนจุน
นารา เคยเจอเขาเหรอ
- เราเจอกันครั้งแรกนะครับ - ใช่แล้ว
- นี่ - ยินดีที่ได้เจอนะจ๊ะ
- อะไรเนี่ย - ทำไมเรียกชื่อเขาเป็นกันเองจัง
ทำเป็นรู้จักเขาซะงั้น
ฉันดีใจที่เขาไม่ได้ใส่ถุงมือน่ะ
มีแค่เราสองคนที่ไม่ได้ใส่ถุงมือ
ไม่ต้องจ้ะ เธอควรใช้มันนะ
- เขาเอากลับทันทีเลยนะ - ไม่ธรรมดานะเนี่ย
- นั่นสิ - หนาวแย่เลย ใส่เสื้อมาอย่างบางอ่ะ
- วันนี้ฉากหลังเป็นยุค 70 นะครับ - โอเค
- ยุค 70 เหรอครับ - โอเค
- รู้อะไรเกี่ยวกับยุค 70 ไหม - ยุค 70
ผมเกิดปี 1999 ครับ
- ยอนจุนเกิดปี 1999 นี่เอง - ครับ
- นายเกิดปี 1999 เหรอ - ใช่ครับ 1999 ครับ
- นายเป็นพวกเกิดปี 1999 สินะ - ครับ
อย่างน้อยนายก็เกิดในศตวรรษที่ 20 นะ
ครับ ใช่ครับ
(ผู้อยู่อาศัยเข้ามาในเหตุการณ์จริงช่วงปี 1970)
น่าจะเป็นตึกทางซ้ายแน่เลย
(อะพาร์ตเมนต์แห่งใหม่ตั้งอยู่ลับๆ ณ ใจกลางเมือง)
มันชื่อว่าอะพาร์ตเมนต์ใบเมเปิ้ลน่ะ
อะไรกันน่ะ
- การลักลอบนำเข้าสินค้า… - สปายเกาหลีเหนือจำนวนมาก
อาชญากรด้านอาชญากรรมอุกฉกรรจ์…
ปฏิบัติการกวาดล้างความชั่วร้าย ทางสังคมเริ่มขึ้นแล้วครับ
(เรื่องราวทั้งหมดอ้างอิง จากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในช่วงปี 1970)
(ความลับของช่วงปี 1970)
(จะถูกเปิดเผยในอะพาร์ตเมนต์แห่งนี้)
น่าทึ่งจัง
- น่าทึ่งเหรอ - ครับ
ทุกคนน่าจะหนาวมากเลย
- อะไรน่ะ - ตกใจหมด
- เอ๊ะ อะไรน่ะ - ตกใจหมดเลย
อยากได้ที่ปิดหูจัง โอ๊ะ
- อะไรน่ะ - อะไรเนี่ย เกิดอะไรขึ้น
- ทำไมทำแบบนี้ล่ะ - อะไรน่ะ
- นี่มันอะไรน่ะ - อะไรกัน
- ฉันเหรอ - อะไรน่ะ
อะไรกันเนี่ย
อะไรกัน
(ผู้อยู่อาศัยทุกคนถูกใส่ผ้าปิดตา)
- เอ๊ะ - ฉันเหรอคะ
ฉันเหรอคะ ฉันต้องใส่ผ้าปิดตาเหรอ ทำไมล่ะคะ
- แต่วันนี้ฉันแต่งหน้าอย่างสวยเลยนะ - ขนตาฉัน
- ฉันกลัวนะคะ - เดี๋ยวสิ
- เจอยอนจุนปุ๊บก็ต้องแยกกันปั๊ปเลย - ช้าๆ หน่อยสิ ผมกลัวนะ
ยอนจุน
- เจนนี่ - พี่คะ ฉันกลัว
- เจนนี่ เธอถูกพาไปไหนน่ะ - พี่คะ ฉันกลัว
(พวกเขาเข้ามายังอะพาร์ตเมนต์ลึกลับ ในช่วงปี 1970)
ไม่อธิบายว่าเรากำลังทำอะไรกันเลย
ทำไมจู่ๆ ถึง…
เดี๋ยวนะ อะไรน่ะ
- ทางเข้ายกพื้นครับ - ทางเข้าเหรอ
ยกพื้นสูงแค่ไหนน่ะ
เดี๋ยวนะ วางเท้าลงได้เลย
พี่คะ ช่วยฉันด้วยค่ะ
มีเก้าอี้อยู่ นั่งได้เลย
- ตรงนี้เหรอครับ - เก้าอี้เหรอ
- ผมนั่งบนเก้าอี้นี่นา อุ่นจัง - อีกครั้งนึง
(เข้ามาในห้องลึกลับ)
- นี่อะไรกันเนี่ย - มันอะไรกันน่ะ
อะไรกันคะ
ให้ตายสิ
(ทำไมพวกเขาถึงถูกปิดตาและนำตัวมาที่นี่)
พี่ครับ
วันนี้จะมีอะไรรอพวกเราอยู่นะ
ทำไมวันนี้พวกเราถูกแยกกันแบบนี้ล่ะ
(พวกเขาทั้งหมดถูกพามา อยู่คนละห้องเป็นครั้งแรก)
"จงเป็นไม้ค้ำยันของประชาชน"
วันนี้เป็นตอนพิเศษเกี่ยวกับตำรวจเหรอ
(จงเป็นไม้ค้ำยันของประชาชน)
"นายกเทศมนตรี" เหรอ
(คนงานเพื่อเมืองที่น่าอยู่)
ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ศุลกากรนี่เอง
(ประเทศที่ซื่อสัตย์และสุจริต)
"ผู้ค้า" เหรอ มันคืออะไรน่ะ
(ผู้ค้า)
อะไรกันล่ะเนี่ย
(ผู้ค้า)
มันมีอยู่ก่อนแล้วเหรอ
- อะไรเนี่ย - "ผู้ค้า" เหรอ มันคืออะไรน่ะ
(นายกเทศมนตรี ตำรวจ เจ้าหน้าที่ศุลกากร ผู้ค้า ผู้ค้า ผู้ค้า)
อะไรกันคะเนี่ย
(วิดีโอปริศนาอยู่ตรงหน้าพวกเขา)
ให้ดูเหรอครับ
เอ๊ะ โฆษณาสมัยก่อนนี่
น้องกินรามยอนนงชิมก่อนเลย
- พี่ก่อนเลย - พี่ก่อนเลย น้องก่อนเลย
ฉันจำโฆษณานี้ได้ค่ะ ตายจริง
- กูบงซอกับกวักกยูซอก - ฉันรู้จักนะ
รามยอนนงชิม
- รามยอนอะไรนะ - รามยอนอะไรอ่ะ
(รามยอนเนื้อวัว)
(กำจัดรากเหง้าความชั่วร้ายทางสังคม)
"กำจัดรากเหง้าความชั่วร้ายทางสังคม"
นี่คือยุค 70 เหรอครับ
รีบโยนมันลงไปเร็ว
ลักลอบนำเข้าสินค้าเหรอ
นี่มันลักลอบนำเข้าสินค้านี่นา
รัฐบาลระบุว่าการลับลอกนำเข้า การเลี่ยงภาษี การลักลอบตัดไม้ทำลายป่า
ยาเสพติดและการใช้ความรุนแรง
เป็นสิ่งชั่วร้ายทางสังคมห้าประการ ที่ขัดขวางความทันสมัย
และเริ่มอุทิศกำลังทั้งหมด ในการพยายามกำจัดพวกมัน
วันนี้เป็นเรื่องลักลอบนำเข้านี่เอง
ใช่แล้วล่ะ
มีอาชญากรท่ามกลางประชาชน 30 ล้านคน
ที่ลักลอบนำเข้าสินค้าเพื่อประโยชน์ส่วนตนครับ
มีอาชญากรท่ามกลางประชาชน 30 ล้านคน…
- อะไรน่ะ - ที่ลักลอบนำเข้าสินค้าเพื่อประโยชน์ส่วนตนครับ
"บุหรี่ตะวันตกซองเดียวไม่เป็นไรหรอก"
- ถ้าคิดแบบนั้น… - สมัยก่อนสิ่งที่เรียกว่าบุหรี่ตะวันตก
ถูกห้ามน่ะครับ
กาแฟ ไม่อนุญาตให้กินกาแฟเหรอ
สมัยนั้นลักลอบนำเข้ากาแฟเหรอ
(การลับลอบนำเข้ากาแฟ)
ผู้ลับลอบนำเข้าสินค้า ควรมองเห็นว่าเดินทางผิด
และร่วมการเดินทางอันแสนยิ่งใหญ่ไปสู่ อิสรภาพทางเศรษฐกิจด้วยกัน
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์เกี่ยวข้องกับ การลักลอบนำเข้าในยุค 70 งั้นเหรอ)
ลักลอบนำเข้า
ผู้ลักลอบนำเข้าออกอาละวาดที่นี่นี่เอง
ปฏิบัติการกวาดล้างการลักลอบนำเข้าสินค้า กำลังอุบัติขึ้น
พวกเขาเป็นคนเห็นแก่ตัวที่ลักลอบนำเข้าสินค้า เพื่อผลประโยชน์ส่วนตน
(อะพาร์ตเมนต์เกี่ยวข้องอะไร กับการลักลอบนำเข้าสินค้ากันนะ)
ฉันเป็นไม้ค้ำยันของประชาชนใช่ไหมคะ
ฉันต้องจับพวกเขาใช่ไหมคะ
น่ากลัวจัง
(เริ่มงานกรรมกรกันเถอะ)
- "เริ่มงานกรรมกรกันเถอะ" - ให้ทำงานสินะ
"เริ่มงานกรรมกรกันเถอะ" งั้นเหรอ
ฮัลโหล เทสต์
ขอให้สมาชิกทุกคนออกมาข้างนอกครับ
ขอให้สมาชิกทุกคนออกมาข้างนอกด้วยครับ
(อิมอูอิล ผู้จัดการ)
ลุงยามคะ
- ลุงยาม - ขอให้สมาชิกทุกคนออกมาข้างนอกครับ
สวัสดีค่ะ
ลุงครับ
- นี่มันอะไรกันน่ะ - เดี๋ยวนะ แล้วนี่มันอะไรกัน
นี่ไซต์ก่อสร้างเหรอ
- ใช่ครับ - อะไรน่ะ
(เมื่อคุณเข้ามาในกลุ่มอาคารอะพาร์ตเมนต์)
นี่อะไรน่ะ
(ก็จะมองเห็นสิ่งก่อสร้างน่าสงสัย)
- สเกลใหญ่เหมือนกันนะเนี่ย - ครับ ไม่ใช่เล่นๆ เลย
นี่คืออะพาร์ตเมนต์404
- นี่มันอะไรเนี่ย - อะไรน่ะ
- น่ารักจัง มีฉากด้วย - อะไรเนี่ย
(จอยักษ์สำหรับผู้อยู่อาศัย)
(เรื่องจริงในช่วงปี 1970 ได้เริ่มขึ้นแล้ว)
นี่อะไรน่ะ
มีเสียงอะไรบางอย่างค่ะ
- ดูนั่นสิ - พี่คะ
โครงการแซมาอึล อุนดงนี่
ดูนั่นสิ
พี่คะ
- โครงการแซมาอึล อุนดงนี่ - สุดยอดเลย
นี่มันอะไรกันเนี่ย
ทำไมฉันรู้จักเพลงนี้ล่ะเนี่ย
- รู้จักใช่ไหมล่ะ - ฉันรู้จักน่ะ
เอ้า นี่เพลง…
ระฆังแห่งรุ่งอรุณดังขึ้น เช้าวันใหม่เริ่มต้นแล้ว
เราร้องตามได้นะ
- เช้าวันใหม่เริ่มต้นแล้ว - เช้าวันใหม่เริ่มต้นแล้ว
- ทุกคนตื่นเถิด - ทุกคนตื่นเถิด
- ฉันรู้จักเพลงนี้แหละ - และสร้างหมู่บ้านใหม่
- เพื่อชีวิตที่น่าอยู่ - อะไรน่ะ
ลุงอูอิลไม่ใช่เหรอน่ะ
อูอิลเหรอ
(เปิดโหมดอาชีพที่สองของอูอิล)
ยินดีด้วยครับ
พวกคุณได้รับเชิญมายังโครงการแซมาอึลครับ
จะแปลงเสียงทำไมล่ะนั่น เห็นหน้าชัดจะตายไป
นี่คือไซต์ก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์ใบเมเปิ้ลครับ
(เหตุผลที่เรามาที่นี่)
(ผ่านเกมบิงโกซึ่งเรียกว่าโครงการแซมาอึล)
ก่อนอื่นจะแบ่งทีมก่อนนะครับ
แบ่งเป็นทีมผู้ค้ากับทีมเจ้าหน้าที่รัฐ
- สองทีมนี่ - แข่งเป็นทีม
ฉันอยากเป็นเจ้าหน้าที่รัฐอ่ะ
- ทีมผู้ค้ามียางเซชาน - ผมเหรอ
นาราแล้วก็ยอนจุน
- แม่เจ้า - คุณพระ
(ทีมผู้ค้า)
ส่วนทีมเจ้าหน้าที่รัฐมี
- นายกเทศมนตรีแจซอก… - ฉันเป็นนายกเทศมนตรีเหรอ
เจ้าหน้าที่ตำรวจ เจนนี่
- และเจ้าหน้าที่ศุลกากร แทฮยอน - ตำรวจ
พี่คะ
(ทีมเจ้าหน้าที่รัฐ)
ฉันเป็นนายกเทศมนตรี
- นี่ - เราอยู่ทีมเดียวกัน
- ฉันเป็นนายกเทศมนตรีนะ - ท่านนายกเทศมนตรี
- ฉันเป็นนายกเทศมนตรีนะ - นายกเทศมนตรีเหรอคะ
ความลับที่ถูกซ่อนไว้ของอะพารต์เมนต์ จะถูกเปิดเผย
เมื่อคุณทำกระดานบิงโกครบ ด้วยสี่เหลี่ยม 25 อันที่อยู่ตรงหน้า
(เมื่อทำกระดานบิงโกครบ ความลับของอะพาร์ตเมนต์จะถูกเปิดเผย)
- กระดานบิงโกห้าอัน - เราต้องทำมันให้ครบ
(ผู้ค้าจะเติมกระดานบิงโก)
มีช่องอยู่ 25 ช่อง
ที่มีจำนวนเงินและเงื่อนไขต่างๆ กันไป
เมื่อการก่อสร้างอะพาร์ตเมนต์ใบเมเปิ้ลเริ่มต้น
คุณจะมีเวลาหกชั่วโมง จนกว่าการก่อสร้างจะเสร็จสิ้น
ถ้าเติมได้ครบทั้ง 25 ช่อง
ทีมผู้ค้าจะเป็นฝ่ายชนะ
- เติมหมดเลยเหรอ - ต้องเติมนี่เอง
- ทีมที่เติมได้เยอะ… - ต้องเติมให้หมดทุกช่องเลย
ในทางตรงข้าม ถ้าทีมผู้ค้าถูกขัดขวาง
และเติมทั้ง 25 ช่องไม่ทันเวลา
ทีมเจ้าหน้าที่รัฐจะเป็นฝ่ายชนะครับ
- เราต้องหยุดพวกเขา - เราเป็น
- ตัวขัดขวางนี่เอง - ใช่
- เราต้องหยุดพวกเธอ - เรามั่นใจค่ะ
ทีมผู้ค้าจะหาสิ่งของ ใกล้ๆ กลุ่มอาคารอะพาร์ตเมนต์
ซึ่งตรงกับเงื่อนไขของช่องบิงโก
ของที่พูดชื่อถูกห้าครั้งติดต่อกัน
ช็อกโกพาย
ช็อกโกพาย ช็อกโกพาย
(หลังจากทำภารกิจบนกระดานบิงโกเสร็จ)
เอาละ ช็อกโกพายได้
ถ้าเจ้าหน้าที่รัฐให้คุณผ่าน
คุณจะได้รับเงินส่วนแบ่งครับ
- ต้องหาอะไรบางอย่างสินะ - ใช่
เราต้องเอาของพวกนั้นมาที่นี่
และถ้าเจ้าหน้าที่ศุลกากร
พบของที่ไม่ตรงตามเงื่อนไข
จะปรับ 10,000 วอนและตีของกลับ
แจ๋วเลย
(ผู้ค้าต้องได้รับการยอมรับจากศุลกากร)
ทำยังไงดีล่ะเนี่ย
หนึ่งหมื่นวอนน่ะ หนึ่งหมื่นวอน
ถ้าทีมผู้ค้าถูกจับได้
โดยตำรวจหรือนายกเทศมนตรี
ต้องจ่ายค่าปรับ 10,000 วอนแล้วคืนของไปครับ
ขอบคุณค่ะ
(ทีมเจ้าหน้าที่รัฐจะได้โอกาสหาเงินจากค่าปรับ)
นี่มัน…
- โอ้โฮ - พวกเขาจะเอาเงินไปหมดเลย
แล้วก็ผมจะแจ้งเรื่องที่สำคัญที่สุดให้ทราบ
สมาชิกทีมที่ชนะ
จะได้รับเงินทั้งหมดที่สะสมผ่านภารกิจ
ไปจริงๆ ครับ
(ผู้ชนะจะได้รับเงินสิบเท่าของเงินที่สะสมได้)
- โอ้โห ยอดเลย - สิบเท่าเหรอครับ
สิบเท่าเหรอ
- โอ้ เยส - แจ๋วเลย
อีกอย่าง ในหมู่สมาชิกทีมที่แพ้
คนที่สะสมเงินได้มากที่สุด
จะได้รับเงินทั้งหมดเป็นเงินสดไปเช่นกันครับ
แม่เจ้า
- เป็นเกมเล่นคนเดียวนี่ - ใช่
- เกมเล่นคนเดียวนี่นา - ทั้งเล่นเป็นทีมแล้วก็เล่นคนเดียวเลย
พอเสียงไซเรนดัง เกมจะเริ่มครับ
ขอให้ร่วมแรงร่วมใจกันนะครับ
เกมนี้สุดๆ ไปเลย…
- โอ้โฮ - เล่นใหญ่อ่ะ
สเกลสุดยอดไปเลย
- ฟังคำอธิบายหมดแล้วใช่ไหมครับ - ใช่
อธิบายไม่เก่งเลยถ่ายไว้ล่วงหน้าสินะ
ทำดีมาก
ฉันต้องจับพี่แล้วล่ะ
ไม่ให้จับได้หรอก
เราต้องใส่ไอ้นี่ใช่ไหม
ครับ ใส่ปลอกแขนด้วยนะครับ
ต่อจากนี้อะพาร์ตเมนต์จะถูกสร้างนี่เอง
(เตรียมพร้อมสำหรับโครงการแซมาอึล)
พี่ครับ ใส่ถุงมือสิ
- ฉันเอามาแล้ว - เอามาแล้วเหรอ
พี่ครับ ใส่ถุงมือผ้าฝ้ายนี่สิ
- ฉันใช้ไอ้นี่ได้ - มันอุ่นกว่านะ
- เอามานี่ - ไม่เป็นไรหรอก
- มันอุ่นกว่า - จริงๆ เลยนะ
อะไรของนายน่ะ ใจสั่นนะเนี่ย
ผมใส่ไอ้นี่ได้ พี่ควรใส่ถุงมือนะ
- จะจีบฉันเหรอ - อย่ามาตลกน่า
แค่ให้ถุงมือพี่เขาก็บอกว่า "จะจีบฉันเหรอ" ซะงั้นอ่ะ
- ก็นายจีบฉันนี่ เจ้าหมอนี่ - เปล่าซะหน่อย
พี่ต้องใส่ถุงมืออุ่นๆ สิ
- อย่ามีความรักที่ลำบากเลย - โอเค
"อย่ามีความรักที่ลำบากเลย"
พี่ทำเหมือนอยู่ในวัย 30 งั้นแหละ
อย่ามีความรักที่เจ็บปวดเลยดีกว่า
ผมจะให้คนละ 100,000 วอนนะครับ
(ผู้ค้าได้รับทุนเริ่มต้น 100,000 วอน)
หนึ่ง สอง…
- ฉันต้องจับให้ได้เรื่อยๆ - สาม สี่…
ยังไงพวกเราก็หาเงินได้แบบนั้นนะ
- ค่ะ - เรามั่นใจมากค่ะ วันนี้น่ะ
เรามียอนจุนผู้ว่องไว
- แล้วก็เซชานจอมเจ้าเล่ห์ - ใช่
ฝากตัวด้วยนะครับ
- ครับ - ยินดีที่ได้พบนะครับ
- วันนี้จะหาเงินให้ได้เยอะๆ เลย - โอเค
- ไปกันเถอะ - สู้ๆ
- ทำดีๆ นะ ยอนจุน - เดี๋ยวเจอกันนะ
- ไปกันเถอะ - พี่ครับ ไปกันเถอะ
จับผมไม่ได้หรอกครับ
(ผู้ค้าเริ่มต้นจากมหาวิทยาลัย ใกล้กับอะพาร์ตเมนต์)
(ศุลกากร)
(ช่องเซชาน กำลังตรวจสอบของก่อนจะเริ่ม)
"ของที่ขึ้นไปนั่งได้"
กรวยจราจร อันนี้ขึ้นไปนั่งได้นี่นา
(การส่องกล้องแบบไม่คาดฝัน)
ขึ้นไปนั่งไม่ได้แฮะ
(ช่องยอนจุน หาของที่ถือวิ่งไปด้วยได้)
วิ่งได้ดีเลยใช่ไหมล่ะครับ
ผมว่องไวอยู่นะ
พลังแห่งเสือ จงมาหาฉัน
(ช่องนารา ไม่มีแผนการ)
พลังแห่งขุนเขาซูริ
(ผู้ค้าทุกคนพร้อมแล้ว)
ขี่จักรยานไล่จับผู้ค้าไปเลยพี่
ให้เจนนี่ซ้อนหลังไป
- โอเค เยี่ยมเลย - โอเค
- ไปกันเลย - ทีมเจ้าหน้าที่รัฐ ลุยเลย
รอบแรกให้เวลา 20 นาทีนะครับ
- เริ่มได้ครับ - ลุยเลย
- ไปโลด - ตอนนี้…
- มาโน่นแล้ว โอนารา - มาแล้ว
- ผู้ค้ามาแล้ว - นี่
อุ่ย
- ฉันยังไม่ทันเริ่มเลยนะ - อะไรนะ
พี่มีจักรยานด้วยเหรอคะ
เราจะเดินไปรอบๆ ด้วย ทิ้งไว้ตรงนี้ก่อนแล้วกัน
ฉันบริสุทธิ์นะคะ ตอนนี้ฉันไม่มีอะไรเลยสักอย่าง
- ไม่มีอะไรเลยเหรอครับ - ขอให้มีวันที่ดีนะ
- ไม่มีอะไรเลยเหรอครับ โอเค - ไม่มีค่ะ เพิ่งจะเริ่มเอง
- ขอให้มีวันที่ดีนะคะ - เดี๋ยวนะ ฉันต้องหาตัวจอมเจ้าเล่ห์ยาง
โห นั่นหม้อหุงข้าวนี่นา
ยี่ห้ออะไรนะ
(บิงโกอันแรกคือหม้อหุงข้าวงั้นเหรอ)
นี่อายุสัก 40 ปีได้ไหมนะ
ไม่ใช่ของเกาหลี แต่เป็นของต่างประเทศเหรอ
(ผลิตในเกาหลี)
เดี๋ยวนะ ไม่เอาอันนี้ เดี๋ยวก่อน
(ต้องเป็นของที่แพงกว่านี้)
ของเผ็ด ของสะท้อนแสง ของที่ใส่อาหารได้
ของที่ใส่อาหารได้ 50,000 วอน อยู่นี่เอง
เอาไปสองชิ้นทีเดียวเลยได้ไหมครับ
- ได้แค่อันเดียวเหรอ โอเค - ผมจะติดให้นะครับ
(กฎสำหรับผู้ค้า)
(ต้องติดสติ๊กเกอร์นำส่งเมื่อขนย้ายของ)
ไปได้แล้วใช่ไหมครับ ไปกันเถอะ
(ถ้าเขาโดนจับได้ จะโดนปรับ 10,000 วอน)
(ขณะนั้นเอง ผู้ค้าที่เด็กที่สุด)
แบบนี้นี่เอง
เดี๋ยวนะ
(ค้นหารอบๆ สนามเด็กเล่น)
ต้องมองหาของที่ซ่อนไว้
ของที่หนักสิบถึง 15 กิโลกรัมเหรอ เหมือนจะไม่ถึงนะ
(ยอนจุนจะเลือกอะไรนะ)
ของที่สามารถถือด้วยมือเดียว เป็นเวลาสิบวินาทีงั้นเหรอ
สอง สาม สี่
ห้า หก เจ็ด แปด…
อันนี้ได้
(ตอนนี้เขามุ่งหน้าไปศุลกากร)
โอ๊ะ เจนนี่นี่นา
เหมือนไปโรงเรียนเลยนะคะเนี่ย
สวัสดีค่ะ
(เจนนี่ สาวสวยข้างบ้าน)
(โอ้ น่ารักจัง)
(เธอวิ่งมาหาฉันพร้อมรอยยิ้ม)
ถืออะไรอยู่นี่นา
(ตื่นเต้น)
พี่ติดสติ๊กเกอร์นำส่งนี่นา ลุยเลย
(เช็กสติ๊กเกอร์นำส่ง)
เผ่นเถอะ
- เจนนี่ เดี๋ยวนะ - โอเค คุยกันก่อนเถอะ
เจนนี่ อยู่เฉยๆ ตรงนั้นก่อนนะ
พี่ไม่สนหรอกนะว่าทีมจะชนะหรือแพ้
คุณพระ ตกใจหมด
(ทำไมเจนนี่ถึงวิ่งล่ะ ยอนจุนซุ่มโจมตี)
คุณพระ ตกใจหมด
ยอนจุนวิ่งไปแล้ว
(เจนนี่เปลี่ยนเป้าหมายแล้วไล่ตามยอนจุนไป)
คุณพระ
ให้ตายสิ ขาเขายาวเกินไปอ่ะ
ให้ตายสิ
- อะไรน่ะ - นี่ๆ ยอนจุน
นี่ ยอนจุน
(นายกเทศมนตรีปรากฏตัวขึ้น)
มานี่เลย
(ถ้าถูกจับได้ ฉันต้องเสียค่าปรับ)
ไม่นะ
ถึงจะหนีก็ไม่มีที่ให้ไปหรอก
(ยอนจุนเหมือนกวางที่ถูกสิงโตไล่ล่า)
วิ่งไปก็ไปไม่ได้ไกลหรอก
(เขาบังเอิญเจอนายกเทศมนตรี ระหว่างพยายามหลบหนีตำรวจ)
ผมจะซ่อนขาไว้หลังล้อ
(ยอนจุนถูกจับได้ซะงั้น)
- มานี่เลย - พี่ครับ
(การไล่สัมภาษณ์ของนายกเทศมนตรีเริ่มขึ้นแล้ว)
- มานี่เลย - พี่ครับ
รุ่นพี่ครับ
มานี่ซะดีๆ
มานี่เลย ยอนจุน
(โครงการแซมาอึลกระชากลมหายใจ)
- พี่ครับ - มานี่
หนึ่งหมื่นวอนนะ หนึ่งหมื่นวอน
(ถูกจับกุมแล้ว)
- มานี่เลย - ทำไมเร็วแบบนี้ล่ะครับพี่
ยอนจุน มานี่ 10,000 วอนนะ
พี่เร็วมากเลยอ่ะ
ไปเลย
(เจนนี่ไล่ตามเซชานไป)
วิ่งกันเถอะ
- ระวังบันไดนะ - ไม่นะ
- เจนนี่ - พี่คะ บันได
ฉันวิ่งไม่ได้เพราะเป็นบันไดอ่ะ ให้ตายสิ
มาให้ไวเลยครับ
ขืนเป็นแบบนี้ ฉันไม่ได้แม้แต่สิบวอนแน่
- โอเค - ยืนอยู่ตรงนั้นแหละ
- ฉันจะยืนตรงนี้นะ - ปล่อยฉันไปเถอะ
ถ้าฉันได้เงิน ฉันจะให้เธอ
- หนึ่งหมื่นวอน - ขอ 30,000 วอน
- ตอนนี้น่ะเหรอ - ฉันจะปล่อยพี่ไป
- เธอต้องการ 30,000 วอนตอนนี้เหรอ - ใช่
- แต่ว่า… - แล้วฉันจะไม่ไล่จับพี่อีก
- ฟังนะ - ค่าผ่านทางน่ะ
อันนี้ราคา 50,000 วอน
ถ้าเธอปล่อยฉันไป ฉันจะให้เธอ 10,000 วอน
ให้ 10,000 วอนเหรอ ฉันแตะตัวพี่แล้วรับเงิน 10,000 วอนก็ได้
- เธอจับฉันไม่ได้หรอก - พี่คะ
ฉันเล่นพิลาทิสนะคะ
นี่ ตัดสินใจซะนะ ถ้าอยากได้ 10,000 วอนก็ปล่อยฉันไปเดี๋ยวนี้
- งั้น 20,000 - โอเค
อะไรนะ 20,000 วอนไม่ได้หรอก
ให้ฉัน 20,000 แล้วรีบไปเถอะ
- พี่แจซอกอยู่ตรงโน้นนะ - อยู่ไหน
พี่แจซอกไปจับยอนจุนน่ะค่ะ
- ก็นั่นแหละ เจนนี่ - พี่ต้องหนีไปสิ
ไหนว่าของราคา 50,000 วอนไง ให้ฉัน 20,000 วอนแล้วรีบๆ ไปซะเถอะ
ฉันให้ 20,000 ไม่ได้หรอก ฉันอาจจะถูกจับก็ได้
- เร็วๆ เข้า - ถ้าเป็นฉันจะให้ 20,000 วอนแล้วเผ่นเลย
ไม่ใช่ฉันอ่ะ ฉันจะหนี
- ฉันจะวิ่งละนะ - ฉันจะจับพี่เลย
(การไล่ล่าครั้งที่สองเริ่มต้นแล้วงั้นเหรอ)
- ฉันพร้อมแล้ว - โอเค
ฉันจะวิ่งใส่เกียร์หมาเลย
งั้นฉันจะจับก่อนพี่จะวิ่งหนี
เดี๋ยวนะ
เผ่นละ
ไปตรงโน้นเหรอ
หลบเจนนี่ดีกว่า
เซชาน เดี๋ยวก่อน
นายกเทศมนตรีจะติดถุงทรายไว้ที่คุณค่ะ
- อะไรนะ ถุงทรายเหรอ - โอเค เยี่ยม
(ถุงทรายงั้นเหรอ)
อีกอย่าง นายกเทศมนตรี สามารถใช้นโยบายหนึ่งในสองนี้ได้
(ก่อนหน้านี้ มีกฎลับที่มอบให้นายกเทศมนตรีเท่านั้น)
เขาสามารถติดถุงทรายไว้ที่ผู้ค้าคนหนึ่งได้
งั้นก็วิ่งหนียากเพราะหนักสินะ
นายกเทศมนตรีสุดยอดไปเลย
นี่ ฉันเจ๋งแฮะ
- ยางเซชาน - โอเค
(แจซอกเลือกเซชานเป็นเหยื่อรายแรก)
เอาละ ยอนจุน
เดี๋ยวนะ อย่าเข้ามา
- มานี่เลย - ผมต้องติดถุงทรายนะ
ติดเลยๆ
- เธอเอาแต่ขอ… - พี่คะ
- สินบนน่ะครับ - เปล่านะคะ
ฉันพยายามจะจับพี่เขา แต่พี่เขาวิ่งหนี
- จับเขาแล้วเหรอ - ไม่ได้จับค่ะ
- ฉันจับเขาแล้วนะ - อะไรกันเนี่ย
(ถูกจับกุมแล้ว)
พวกเขากำลังติดถุงทรายให้ผมนะ
เอา 10,000 วอนมา เอามาเลย
พี่คะ ฉันให้โอกาสแล้วเชียวนะ
- เจนนี่ - เอามาเลย 10,000 วอน
ฉันจะไปจับคนอื่นนะ
พวกผู้ค้าอยู่ไหนเนี่ย
- นายกเทศมนตรีครับ - ว่า
- ผมจะช่วยคุณหาเงินนะ - อื้อ
ช่วยปล่อยผมไปเถอะครับ นะ
ผมจะให้คุณ 20,000 วอน เป็นดีลที่ดีสำหรับคุณนะ
เดี๋ยวนะ เหมือนให้ไป 30,000 วอนเลย
- 20,000 วอน ถูกแล้ว - ใช่
(นายกเทศมนตรีเกิดความคิดหลายสิ่ง)
- ฉัน… - อย่ายุ่งกับผมเลยครับ
ฉันจะไม่ติดถุงทรายที่นาย ฉันจะติดที่ยอนจุนแทน
- ครับ ติดที่ยอนจุนเถอะ - เอามาอีก 10,000 วอน
- นี่มันโจรชัดๆ นะครับ - เอามาเพิ่มอีก
- ผมก็ติดอยู่แล้วนะ - ไม่
- ฟังนะ - ผมสัญญาเลย
ถ้าผมได้รับเงิน 50,000 ด้วยไอ้นี่สำเร็จ
ผมจะแอบให้ส่วนแบ่งนะ
- งั้นเหรอ - เจนนี่ก็ขอเงินผมเหมือนกันครับ
ให้ฉัน 20,000 วอนแล้วรีบๆ ไปซะเถอะ
- เข้าใจแล้ว ไปเถอะ - ให้ผมได้เงินก่อนนะ
- ทำเป็นไม่เห็นนะ - ฉันจะปล่อยนายไปแล้วกัน
(ในที่สุดก็มาถึงศุลกากร)
- จงรักภักดี - โอเค
- ประเทศที่ซื่อสัตย์และสุจริต - โอเค
สวัสดีครับท่าน
- นั่นของที่จะให้ผมเหรอ งั้นเริ่มเลยนะ - ครับ
- เอาละ - ไหนดูซิ
- ของที่ใส่อาหารได้น่ะ - ของที่ใส่อาหารได้
- ลองดูสิครับ - ของที่ใส่อาหารได้
ปกติต้องมีอาหารใส่ไว้ ผมถึงจะให้ผ่านนะครับ
ใช่ไหมล่ะครับ แล้วข้างในมีอะไรล่ะ
ผมใส่ความรักไว้ข้างในน่ะ
- ผมต้องเช็กก่อนนะ - นั่นแหละ
ถ้าไม่มีอาหาร…
ถ้าไม่มีอาหาร ผมจะไม่ให้ผ่านนะ
โธ่เอ๊ย ลองดูข้างในสิ
- ไม่มีอาหารนี่ - ให้ตายสิ
ผมใส่บางอย่างไว้ข้างในนะ
ไม่มีอาหาร แล้วผมจะรู้ได้ยังไงว่า เป็นภาชนะใส่อาหารน่ะ
นี่แหละๆ รับไปเถอะครับ
ใส่กระเป๋าไปเลย
นี่เป็นของที่ใส่อาหารได้ชัดๆ
(ซ่อนรอยยิ้มไว้ไม่ได้)
นี่แหละๆ รับไปเถอะครับ
มันเป็นของที่ไว้ใส่อาหารชัดๆ
- โอเค - ครับ
- เอาล่ะ - นี่น่ะ…
ดีกว่าอาหารอีก
(เจ้าหน้าที่ศุลกากรเอ็นจอย กับรสชาติของสินบน)
- ผ่านฉลุย - ประเทศที่ซื่อสัตย์และสุจริต
- ซื่อสัตย์ - สุจริต
- ผ่านฉลุย - ผ่านฉลุย
ผมควรเอาอะไรมาอีกดีนะ
ครับ
- ขอบคุณครับ - โอเค
(เติมช่องว่างแรกสำเร็จแล้ว)
ขอบคุณที่ทำงานหนักนะ
- อันนี้ติดผิดหรือเปล่าคะ - ครับ ใช่ครับ
คุยกันก่อนเถอะ หาอะไรอยู่เหรอคะ
ผมอยากเดินเล่นพอดีน่ะ
มีของที่ต้องพูดชื่อให้ถูกห้าครั้งติดต่อกันอยู่
- ประมาณ 30,000 วอนน่ะ - โอ้ เหรอครับ มีไหมนะ
ไม่แน่ใจเลยครับ
ผมมาครั้งแรกเลย อุ่ย
(ขนมรามยอน)
- รู้จักไอ้นี่ไหม - แบบนี้นี่เอง
- รู้จักไอ้นี่ไหมคะ - รู้จักครับ รู้จัก
- ไอ้นี่น่ะ… - ครับ
ฉันขายไอ้นี่ได้นี่นา
(นักวิ่งผู้เชื่องช้าเปลี่ยนอาชีพเป็นขายของ)
ของที่พูดชื่อถูกห้าครั้งติดต่อกัน
โปเปเย โปเปเย
โอเค ดีละ
ไหนดูซิ
(นั่นคือจุดกำเนิดของแม่ค้าเจนนี่)
เดี๋ยวนะครับ ราคาเท่าไรนะ
- ประมาณ 20,000 วอนได้ - เข้าใจละ
ไม่อยากซื้อมันในราคา 10,000 วอนเหรอคะ
- หนึ่งหมื่นวอนเหรอ - ใช่
- ให้ 10,000 ก็ได้ - ตายละ
- แต่แบ่งกำไรกันด้วยนะ - กำไรด้วยเหรอ
(แม่ค้าหัวหมอ)
งั้นผมควรให้ 10,000 วอนใช่ไหมครับ
- ไม่สิคะ ต้องให้ 30,000 วอน - 30,000 วอนเหรอ
- เมื่อกี้นี้… - ไม่นะ
- ดูสิคะ ไม่มีใครเลย - โอเค
ถ้าวิ่งตรงไปที่ศุลกากร ก็จะได้ 20,000 วอนนะ
(เสนอราคา 30,000 วอน รวมภาษีถนนโล่ง)
เข้าใจแล้วค่ะ ฉันว่า 30,000 วอน ก็เยอะเกินไปหน่อย
- งั้นผมให้ 10,000 วอนนะ - ค่ะ ฉันจะให้ไอ้นี่คุณนะ
ฉันเป็นคนใจอ่อนก็เลยใจกว้างน่ะ
เอาละ
(ยอนจุนลงเอยด้วยการซื้อของจากตำรวจ)
- ติดสติ๊กเกอร์หรือยังคะ - เอ๊ะ
เดี๋ยวนะครับ
- เดี๋ยวก่อนนะ - ต้องติดสติ๊กเกอร์สิคะ
ให้ติดก่อนแล้วค่อยไปเหรอครับ
- โอเค - ติดซะ
(เผ่น)
ติดซะ
(พยายามหนี แต่ถูกจับซะงั้น)
(ยอนจุนถูกจับทันทีที่เธอขายของให้)
เยส
ต้องจ่ายค่าปรับ 10,000 ค่ะ
ฉันต้องทำน่ะค่ะ
- รุ่นพี่ - ขอโทษนะ แย่จัง
ชีวิตมันขมขื่นจริงๆ
หนึ่งหมื่นวอน
รุ่นพี่นี่จริงๆ เลยนะ
- ขอโทษนะคะ - รุ่นพี่
นี่เป็นอาทิตย์ที่สี่แล้ว ฉันเลยเปลี่ยนไปเป็นคนแบบนี้น่ะ
ก็เลยทำแบบนี้สินะ
ใช่ ฉันเองก็ปวดใจเหมือนกันค่ะ
- เข้าใจแล้วครับ - โอเค
ขอโทษนะ แต่ฉันต้องเอาไอ้นี่ไปด้วย โธ่เอ๊ย แย่จังเลย
ฉันมีธุระต้องทำตรงโน้นน่ะ
ลาก่อนนะคะ
ไว้เจอกัน
- ที่นี่มีเงินอยู่ทั่วไปหมดเลย - มีเงินอยู่ทั่วเลยนะ
หาเงินง่ายดีจัง
- ที่นี่แบบว่า - ที่นี่แบบ
- ที่นี่มีเงินอยู่ทั่วไปหมดเลย - มีเงินอยู่ทั่วเลยนะ
(เจ้าหน้าที่รัฐเพลิดเพลินกับเงินที่ได้มาง่ายๆ)
หาเงินได้เยอะเลยนะเนี่ย
เดี๋ยวนะ หาเงินได้เยอะจัง
- อะไรน่ะ - เสียงอะไรน่ะ
(เสียงลมดังมาจากที่ไหนสักแห่ง)
นี่มันอะไรน่ะ
(ทุกคนกังวลกับเสียงแปลกๆ)
- อะไรกันน่ะ - จะมีผีออกมาไหมเนี่ย
นี่มันอะไรเนี่ย
- อะไรน่ะ - วันนี้เบาะแสคือไต้ฝุ่นหรือเปล่า
(เสียงลมเป็นเบาะแสเกี่ยวกับภัยธรรมชาติ ในยุค 70 หรือเปล่านะ)
เสียงลมเหรอ
มีอะไรเกี่ยวกับภารกิจที่ทำอยู่หรือเปล่านะ
ผู้ลักลอบขนสินค้าเพื่อประโยชน์ส่วนตน
ความชั่วร้ายทางสังคมเช่นนั้น จะไม่มีพื้นที่อยู่ในชีวิตของผู้คน
มีอะไรหรือเปล่านะ
(ความลับระหว่าง)
(เสียงลมแปลกๆ กับโครงการแซมาอึล คืออะไรนะ)
ถือด้วยมือเดียวเหรอ
(ขณะเดียวกัน เซชานก็เจอของอย่างรวดเร็ว)
(เดินเข้าศุลกากรพร้อมกับฮีตเตอร์แก๊ส)
เอาละ จะมีการตรวจสอบนะครับ
จะบ้าตายกับพวกขูดเลือดขูดเนื้อพวกนี้จริงๆ
ให้ผมหาเงินบ้างสิครับ
นี่มันราคาเท่าไรน่ะ
ราคา 30,000 น่ะ ผมจะจ่ายให้ 10,000 วอน
พี่ครับ เจนนี่ต้องปรี่มาหาผมแน่ ช่วยจับเจนนี่ไว้หน่อยนะ
- เข้าใจแล้ว - ผมจะจ่ายเงินให้ทีหลังนะ
(นายกเทศมนตรีกับผู้ค้าดีลกัน)
- รับไป 10,000 วอนครับ - โอเค
เงินผมนะ
- เอามาให้ฉันด้วยเถอะ - งั้นผมก็ไม่เหลืออะไรน่ะสิ
- ช่วยจับเจนนี่ไว้หน่อยนะครับ - เข้าใจแล้ว
จับเธอไว้หน่อยนะ
(ตำรวจเจนนี่เห็นฉากอาชญากรรมที่เกิดขึ้น)
งั้นผมก็ไม่เหลืออะไรน่ะสิ
- ช่วยจับเจนนี่ไว้หน่อยนะครับ - เข้าใจแล้ว
(นายกเทศมนตรีนำไปก่อน)
- ไหนๆ ก็ไหนๆ เราช่วย… - พี่คะ
- กันก็ได้ - ในกระเป๋ามีอะไรเหรอคะ
- เจนนี่ เธอ… - นายกเทศมนตรีคะ
จับเธอไว้ที
โอเค
เอาละๆ
ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว เราต้องช่วยกันนะ
- นายกเทศมนตรีคะ - ฟังนะ
- คุณทำให้ฉันผิดหวังนะ - เจนนี่
ฉันคาดหวังไว้มากกว่านี้ตอนเลือกคุณน่ะ
เราช่วยกันและกันไง
- แล้วนี่เป็นยุค 70 - ค่ะ
- นายกเทศมนตรีไม่ได้มาจากการเลือกตั้งนะ - จริงเหรอคะ
นายกเทศมนตรีได้รับแต่งตั้งโดยรัฐบาล
นี่เป็นช่วงก่อนที่รัฐบาลท้องถิ่นจะเริ่มขึ้น
เธอต้องเรียนรู้ฉากหลังประวัติศาสตร์นะ
เพราะงั้นฉันไม่ใช่นายกเทศมนตรี ที่ประชาชนเลือกมา
แบบนี้นี่เอง ฉันเข้าใจแล้วค่ะ
ประเทศที่ซื่อสัตย์และสุจริต
สุจริต
- สวัสดีครับ - โอเค
คุณเจ้าหน้าที่ศุลกากร
เงินที่เสียบไว้ไม่สุจริตเลยสักนิดนะ
นี่ไม่ใช่เงินนะ ของตกแต่งต่างหากครับ
คุณไม่ต้องดูอย่างอื่นแล้ว
ดูแค่ใบเขียวๆ นี่ก็พอครับ
นี่เป็นของที่ผมถือได้ด้วยมือเดียว
- นี่อะไรนะ ของที่ถือได้ด้วยมือเดียวเหรอ - ผมถือได้เป็นเวลาสิบวินาทีครับ
ไหนลองดูซิ
เรื่องกล้วยๆ ผมถือหนึ่งนาทีเลยก็ได้
แต่ว่านะ คุณเจ้าหน้าที่ศุลกากรครับ
ใบนี่มันหนักมาก ผมว่าคุณน่าจะเอาออกไปนะ
แต่ผมไม่แน่ใจว่าพอหรือเปล่านะ
(เจ้าหน้าที่ศุลกากรต้องการมากกว่านี้)
- เบาไปสินะ - เบาเกินอ่ะ
งั้นเหรอครับ
คุณเจ้าหน้าที่ศุลกากร คุณนี่เอาไม่อยู่แล้วจริงๆ ให้ตายสิ
เดี๋ยวนะ ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ ผมว่ามีคนมานะ
ใครมาน่ะ ใครครับ
ตายแล้ว ใครจะมาซะอีกล่ะ ใบเขียวๆ มาอีกแล้วน่ะสิ
เอาละ ลองถือดูสิบวินาทีนะ
เอาละนะ
- ผ่านฉลุย - ผ่านฉลุย
สุจริต
ลองชิมสิครับ
เก่งจังเลย เซชาน
ไม่เท่าไรหรอกครับ
(การเจรจาง่ายดายเพราะสินบน)
นี่ 30,000 วอนครับ
- ช่วยเติมด้วยนะครับ - 30,000 วอน
(เติมช่องว่างสองช่องติดต่อกัน เซชานขึ้นนำ)
อันนี้ต้องบรรเลงนะครับ
- ถึงจะรวมสินบน… - ฉันจะบรรเลงให้ดู แป๊บนะคะ
- เวลาเดินอยู่นะครับ - ค่ะ
- คุณเจ้าหน้าที่ศุลกากร ฉันจะบรรเลงละนะ - คุณนาราต้องบรรเลงนะครับ
- ของที่สามารถบรรเลงได้ - ฉันจะบรรเลงค่ะ
- ไหนดูซิว่าบรรเลงได้ดีไหม - ดูนะคะ
ผมได้ยินนะ
ผมได้ยิน
(เสียงของเงินสะท้อนในหูของเขา)
แปลกจัง มันบรรเลงได้ด้วย
ผมไม่รู้เลยนะเนี่ยว่ามันเป็นเครื่องดนตรี
มันเป็นของที่บรรเลงได้นี่เอง
(คอนเสิร์ตลูกคิด เทียบชั้นปรมาจารย์ด้านติดสินบน เซชาน)
- เก่งนะคะเนี่ย - เวิร์กอยู่นะ
- ผ่านไหมคะ - ผ่านฉลุย
ผ่านฉลุย ขอบคุณค่ะ
มันบรรเลงได้ด้วยนะเนี่ย
(เติมช่องแรกของเธอสำเร็จ)
มีของแบบนี้ด้วยสินะ
ฉันกลับแล้วนะคะ สู้ๆ
สู้ๆ
(ผู้ค้าทุกคนเติมช่องว่างสำเร็จ)
ทำไมมันถึงเป็นแบบนั้นล่ะคะ
- อะไรน่ะ - แปลกใช่ไหมล่ะคะ
- จอแอลอีดีเสียเหรอ - แปลกจัง
- มันเสียน่ะ - เสียเหรอ
(จู่ๆ จอก็เปลี่ยนไป)
- แต่มีเมฆปรากฏที่จอแอลอีดีนะ - ใช่ไหมคะ
มันหายไปแล้วนี่
- เมื่อกี้ผมเติมช่องนั้นไปน่ะครับ - อะไรน่ะ
อะไรน่ะ
- หมาจริงเหรอครับ - ไม่นะ
(เสียงของสัตว์ที่ดังขึ้นกะทันหัน ก่อให้เกิดความโกลาหล)
เสียงกานี่มันอะไรน่ะ
- เราได้ยินเสียงตลอดเลยนะ - เมื่อกี้ได้ยินเสียงลม
(เสียงลึกลับดังขึ้นในอะพาร์ตเมนต์ อย่างต่อเนื่อง)
คราวนี้เป็นเสียงหมาเห่า
(เสียงลมและเสียงสัตว์คืออะไร)
เสียงลมกับเสียงหมาเห่า
(และจอแอลอีดีที่เปลี่ยนไปหมายถึงอะไร)
- มีความลับอะไรไหมนะ - ไม่รู้สิ
(รอบที่หนึ่งจบลงแล้ว)
ผม…
อะไรน่ะ
(สถานะผลกำไรปรากฏขึ้นตรงหน้าพวกเขา)
ผมยังมีอยู่ 100,000 วอน
ยอนจุน ทำไมนายมี 100,000 วอนล่ะ
- พี่แทฮยอนสุดยอดเลยอ่ะ - ผมเสียเงินไปเยอะเลยนะ
ชาแทฮยอนมีตั้ง 100,000 วอนเลย
เกิดอะไรขึ้นเนี่ย
(อันดับ 1: แทฮยอน)
- ยอนจุน นายทำได้ดีเลยนะ - นั่นสิครับ
ผมคิดว่าผมแย่ที่สุดเสียอีก
- เมื่อกี้ฉันทำอะไรไปนะ - ผมวิ่งรัวๆ เลย
แค่สองอันเอง
มันราคาเท่าไรน่ะ
- ฉันอยู่ที่โหล่เลย - ฉันต้องเขี้ยวกว่านี้แล้ว
(ความโกลาหลกำลังจะเริ่มเร็วๆ นี้ โครงการแซมาอึลจะดุเดือดขึ้น)
- เอาละ ถึงเวลากินข้าวแล้ว - ครับ
จะเล่นเกมถังน้ำเพื่อให้ได้คำใบ้ แล้วค่อยกินนะครับ
- ครับ - ค่ะ
(ตอนนี้ลืมโครงการแซมาอึลไปก่อน)
(รอบที่สองเริ่มแล้ว การรวมตัวของผู้อยู่อาศัยเพื่อให้ได้เบาะแส)
(เมื่อมีผู้ชนะในการรวมตัวของผู้อยู่อาศัย)
(จะได้รับเบาะแสแห่งความลับ)
(การรวมตัวของผู้อยู่อาศัยวันนี้คืออะไร)
เอาละ เกมถังน้ำ
เป็นเกมส่งส่วนผสมอาหาร จากชั้นสองไปยังชั้นหนึ่งครับ
จากที่นี่ไปที่นั่นเหรอ
สมาชิกที่อยู่ชั้นหนึ่งจะอธิบายส่วนผสมที่ต้องการ
(ชั้นหนึ่ง อธิบายส่วนผสม)
(ชั้นสอง นึกส่วนผสม)
สมาชิกที่อยู่ชั้นสองจะหาส่วนผสม
ที่ตรงกับคำอธิบาย
แล้วใส่ส่วนผสมลงไปในถังน้ำ แล้วส่งไปยังชั้นหนึ่งครับ
- โอเค - น่ารักอ่ะ
ส่วนผสมที่ได้รับมาจะทำอะไรได้บ้างนั้น
ใช้ทำอาหารนั่นเองครับ
เพราะงั้นไม่ควรให้อีกทีม ส่งส่วนผสมที่ถูกต้องนะครับ
ทีมป้องกันจะอยู่บนพื้นแต่ละฝั่ง
ซึ่งพวกเขาจะใช้อุปกรณ์ต่างๆ เพื่อขัดขวาง ฝั่งตรงข้าม
ไม่ให้บอกส่วนผสมได้ถูกต้องครับ
ใช้เชียร์ได้ดีเลยนะเนี่ย
(สร้างเสียงรบกวนเพื่อขัดขวาง ชั้นหนึ่งและชั้นสองไม่ให้สื่อสารกันได้)
ตัดสินแพ้ชนะจากคุณภาพของอาหารครับ
ทีมโจมตีควรส่งส่วนผสมที่ถูกต้อง
และทีมป้องกันควรทำให้พวกเขา ส่งส่วนผสมผิดนะครับ
ไปแล้วครับ
(ทีมเจ้าหน้าที่รัฐเริ่มก่อน)
(เลือกเมนูกันก่อน)
- คิมบับ คิมบับน่าอร่อยนะ - ใช่
(รอบแรก เมนูของทีมเจ้าหน้าที่รัฐ คิมบับ)
- สู้ๆ - สู้ๆ สู้ตาย
- สู้ๆ - สู้ๆ
เริ่มเลยนะครับ
ฉันทำอาหารเอง
- รุ่นพี่ ได้ยินที่ฉันพูดไหมคะ - อื้อ
- รุ่นพี่ ได้ยินฉันพูดไหมคะ - อื้อ
ตอนนี้คงจะได้ยิน…
(ตัวขัดขวางประจำชั้นสอง เซชาน)
เหมือนเป็นครั้งสุดท้าย
เดี๋ยวสิ ยืนใกล้ขนาดนี้ไม่ได้นะ
ฉันต้องผลักพี่ออกแล้วล่ะ
เหมือนเป็นครั้งสุดท้าย
ให้ตายสิ
ตรงนี้มีทั้งนักร้องแล้วก็นักแสดงมิวสิคัลอยู่นะ
พร้อมนะ เริ่ม…
เซชาน บรรเลงเลย
ฉันก็จะบรรเลงเหมือนกัน
(พยายามเดาส่วนผสมแรกสำหรับคิมบับ)
ย้าก
(มุมมองของเจนนี่)
(เจนนี่กำลังเดาส่วนผสมโดยที่ไม่รู้เมนู)
ทะเล มันอยู่ในทะเล
(ไม่ได้ยินอ่ะ)
อยู่ในทะเล
นี่
มีอยู่ในทะเล
(เธอเห็นเขาโบกมืออยู่ไกลๆ)
ไม่ใช่ปลานะ
(สังเกตด้วยเหรอ)
ทะเล ในทะเล
ไม่ใช่ปลานะ
(คำตอบ)
หมดเวลา หยุดได้ครับ
- โอเค - หมดเวลาแล้ว
ลุงครับ หยุดได้แล้ว
(เจนนี่เดาส่วนผสมได้แล้วงั้นเหรอ)
เธอรู้แล้วล่ะ
(เธอเลือกถูกไหมนะ)
ฉันรู้แล้วล่ะ
ฉันมีลางสังหรณ์น่ะค่ะ
- ไปแล้วนะคะ - โอเค
- ไปแล้วนะคะ - ไปแล้วครับ
อะไรน่ะ
สาหร่ายทะเลก็มา
- สาหร่ายทะเลเหรอ - สาหร่ายทะเล
ทำไมให้สาหร่ายทะเลมาล่ะ
อยู่ในทะเลแล้วก็ไม่ใช่ปลาไง
ทำไมให้สาหร่ายทะเลมาเนี่ย
(ส่วนผสมคิมบับ ณ ปัจจุบัน: 1) ข้าว 2) สาหร่ายทะเล)
เธอเข้าใจผิดใช่ไหม
นายเสียงเบาแล้วทำไมรับหน้าที่นี้ล่ะ
พี่ครับ เธอไม่ได้ยินผมเพราะเจ้าพวกนี้ต่างหาก
เดี๋ยวฉันทำเอง
(ทีมเจ้าหน้าที่รัฐเปลี่ยนผู้เล่น)
อันต่อไปล่ะ เราต้องการแฮม
จะอธิบายยังไงดีนะ
- ทูน่าเหรอ - จะเริ่มแล้วนะครับ
เริ่มได้
ทะเล
(การบรรเลงซามุลโนรีดังมากขึ้น)
จักรพรรดิแห่งทะเล
ว่าไงนะ
(ทูน่า)
จักรพรรดิแห่งทะเล
- จักรพรรดิแห่งทะเล - ผลไม้แห่งทะเล
เป็นปลา
จักรพรรดิแห่งทะเล
- จักรพรรดิ - ผลไม้แห่งทะเล
ผลไม้แห่งทะเล
ผลไม้แห่งทะเลเหรอ
ไม่น่าใช่ปลาพอลแลคแห้ง
ปลาแอนโชวีไหมนะ
ผลไม้แห่งทะเล
ห้า สี่ สาม…
- ห้า สี่ สาม… - ผลไม้แห่งทะเลเหรอ
- เดี๋ยวก่อนสิ - หนึ่ง
- ส่งลงมาได้ครับ - มานี่เลย
เร็วๆ เข้า
(ปลาทูน่าไม่ใช่จักรพรรดิแห่งทะเลหรอกเหรอ)
- จักรพรรดิแห่งทะเลคืออะไรน่ะ - ถูกแล้วล่ะ
เดี๋ยวก่อนนะ มีอีกไหมนะ
- นี่น่าจะได้นะ - ฉันคิดว่าเป็นปลาแอนโชวีนะ
- ปลาแอนโชวีเหรอ - ไม่ใช่อันนี้ ใช่
(เปลี่ยนเป็นปลาแอนโชวี)
- เอาละ ไปละนะ - เดี๋ยวสิ
- เดี๋ยวก่อน ไม่นะ - เจนนี่…
- ไม่นะ - เจนนี่…
- เดี๋ยวก่อน ไม่นะ - เจนนี่…
- ไม่นะ - เจนนี่…
- ไปแล้วครับ - เจนนี่
- ไปแล้วครับ เจนนี่เลือกกับมือเลย - มาแล้ว
- ของมาแล้วครับ - อะไรน่ะ
(จักรพรรดิแห่งทะเลกำลังเดินทางไป)
อะไรน่ะ
- เดี๋ยวนะ นี่มัน - จักรพรรดิแห่งทะเล
ปลาแอนโชวีจะเป็นจักรพรรดิแห่งทะเลได้ยังไง
- ปลาแอนโชวี - ปลาแอนโชวี
- จริงๆ เลยนะ - เจนนี่เลือกปลาแอนโชวีครับ
- รำคาญชะมัดเลย - ให้ตายสิ
- สายไปแล้ว - ถูกต้อง
เซชาน เจ้าหมอนั่น
ทำยังไงล่ะทีนี้
เราคงต้องใช้ปลาแอนโชวี
ฉันจะไปเอาไข่
ทำไงดีล่ะ
ผมเริ่มต้มสาหร่ายทะเลในน้ำแล้วนะ
ดีมาก
เอาละ เตรียมพร้อม เริ่มได้
เอ้กอี๊เอ้กเอ้ก
ไข่ ไข่เอ้กอี๊เอ้กเอ้ก
- ไข่ปลาหมึกเหรอ - ไข่
- ไข่
- ไข่เอ้กอี๊เอ้กเอ้ก - ไข่ปลาหมึก
เสียงหายหมดแล้วเนี่ย ออกมาเถอะ
ไม่ใช่ซอสมะเขือเทศ
(เปลี่ยนส่วนผสม)
ซอสมะเขือเทศ ไม่ใช่ซอสมะเขือเทศ
(มายองเนส)
ซอสมะเขือเทศ ไม่ใช่ซอสมะเขือเทศ
(แทฮยอนไปไหนน่ะ)
ไม่ใช่ซอสมะเขือเทศ
หยุดเลย
ไม่ได้ยินใช่ไหม
- พี่เนี่ย จริงๆ เลยนะ - ไปเลย คุณเจนนี่
ฉันไม่ได้ยินอะไรเลยค่ะ แต่มันยาวอยู่นะ
"นานินานานยา" อะไรสักอย่าง
"อานือนยานยา" มีสี่พยางค์
"กะหล่ำปลีม่วง" แบบนี้ไหมนะ
หนึ่ง สอง… รีบส่งลงไปเร็วๆ ครับ
- ไม่รู้ด้วยแล้ว - เดี๋ยวนะครับ
จะส่งมาใช่ไหม อะไรน่ะ
แขวนแล้วครับ
พี่เขาเริ่มนับถอยหลัง ฉันเลยหยิบๆ มาก่อนค่ะ
ไปโลด
- อะไรน่ะ - อะไรเหรอ
(ส่วนผสมอย่างสุดท้ายคืออะไร)
บลูเบอร์รีเหรอ
บลูเบอร์รี
- เราต้องใช้มันทำนะ - อร่อยเลย
เราทำอะไรอยู่เนี่ย
- เราต้องทำจริงๆ นะ - ยังไงก็ใช้ส่วนผสมแล้วล่ะ
(จะเกิดอะไรขึ้นกับคิมบับของทีมยูกันนะ)
- เปลี่ยนฝั่งครับ - เปลี่ยนฝั่งเหรอ
- ฉันว่าฉันฟังเสียงฆ้องไม่ได้แล้วล่ะ - ไปฝั่งโน้นกันเถอะ
(ช่วงพักก่อนเปลี่ยนฝั่ง)
นรกแห่งฆ้องชัดๆ
ทำไมมันเปลี่ยนอยู่เรื่อยเลยล่ะคะ
(จอเปลี่ยนไปอีกแล้วงั้นเหรอ)
(นักสืบเจนนี่คอยเฝ้าดูทุกอย่าง)
ฉันคอยเฝ้าดูทุกอย่างอยู่ค่ะ
โอ๊ะ อะไรล่ะนั่น
(ผู้อยู่อาศัยคนอื่นก็สังเกตเห็น การเปลี่ยนแปลงเหมือนกัน)
จอเปลี่ยนไปอีกแล้วอ่ะ
ต้องมีอะไรแน่ๆ เลยค่ะพี่
- กำลังทำรูปภาพแน่เลย - ผมก็ว่างั้น
ทำรูปภาพอะไรอยู่สินะ
(บางสิ่งที่ซ่อนอยู่ในจอ)
(จอที่ค่อยๆ เปลี่ยนไปและเสียงแปลกๆ)
- อะไรเนี่ย - มีอะไรหรือเปล่านะ
(ยากที่จะคาดเดาความลับของอะพาร์ตเมนต์ได้)
ต้องมีจุดหักมุมแน่เลย
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์ ที่ปรากฏการณ์เหล่านี้ล้อมรอบไว้คืออะไร)
- ยอนจุน เซชาน - ครับ
- อธิบายให้ชัดๆ อ้าปากกว้างๆ นะ - ครับ
- ได้ยินไหมครับ - ได้ยินๆ
เอาละ
(ตัวก่อกวนชั้นสอง แจซอก)
ดังมากอ่ะ
(ตัวก่อกวนชั้นหนึ่ง แทฮยอนและเจนนี่)
พี่อยากตีเหรอคะ
(เช็กเสียง)
อาหารเช้าแบบตะวันตกเหรอ
(รอบสอง เมนูของทีมผู้ค้า อาหารเช้าแบบตะวันตก)
ผมขอนมดีไหมครับ
- เอาละนะ - นม
เริ่มได้
- พี่ครับ โคนม - หา
เครื่องดื่มน่ะ โคนม
ปาจิงโกะ
เดี๋ยวนะ ไม่ได้ยินอ่ะ
(กลองตีหัวใจของเขารัวๆ)
- ไวน์ข้าวเหรอ - มอ
สแปมเหรอ
โคนม
(ยอมแพ้)
- หนู - ห้ามใช้ท่าทางนะ
(กำลังอธิบายส่วนผสมอื่น)
ฉันเปิดหูดีกว่า
- เปิดจมูกสิ - ฉันจะเปิดหูนะ
ของที่หนูชอบ
(ชีส)
- ของที่ใครชอบนะ - หนู
- ใครชอบนะ - ของที่หนูชอบ
หยุดได้แล้ว
สิบ…
(การดูเอ็ทเสียงรบกวนอันสมบูรณ์แบบ)
เหมือนเราไล่ผีเลยอ่ะ
- นั่นสิ - เราแบบว่า…
- เหมือนองค์ลง… - เห็นแล้ว
ข้าเห็นแล้ว เห็นแล้ว ข้าเห็นอนาคตของเจ้าแล้ว
มันมาแล้ว
(หมอผีแทฮยอนและหมอดูเจนนี่ มองเห็นอนาคตได้)
- มาแล้ว มันมาแล้ว - ตรงนี้
- เรากำลังไล่ผีอยู่ค่ะ - มาแล้ว
(ส่งความโชคร้ายไปยังทีมผู้ค้า)
- เจนนี่ เธอตลกนะเนี่ย - มีใครสักคนชอบน่ะ
(นาราได้ยินคำว่าชีสไหมนะ)
- ของที่หนูชอบเหรอ - เอาละ
- หนู ชีส - ชีส
เดี๋ยวนะ ชีส
ของที่หนูชอบ
- ยอนจุน - ของที่หนูชอบ
- อะไรน่ะ - มาแล้ว
เอาล่ะ
ของที่หนูชอบ
- ใช่ๆ - หนู ของที่หนูชอบเหรอ
(สุดท้ายพวกเขาจะได้ส่วนผสมที่ถูกต้องหรือไม่)
โอ้
อะไรน่ะ
ของที่หนูชอบไง
หนูชอบชีสแซนด์ไง
- ไม่เป็นไรครับ - หนูชอบชีสแซนด์
ขนมปังกรอบรสชีสน่ะครับ
ให้ตายสิ
นี่มันอะไรกันเนี่ย
(ส่งของผิดลูกค้าเลยบ่น)
ถูกแล้วไม่ใช่เหรอ
- ถูกสิ - นาราไม่ได้ยินหรอก
(ส่วนผสมแซนด์วิช 1) ขนมปัง 2) ขนมปังกรอบรสชีส)
จะกินเข้าไปได้ยังไงเนี่ย
(แซนด์วิชผิดสูตรไปซะแล้ว)
เอาผักกาดหอมดีไหมครับ
(ยอนจุนจะได้สิ่งที่ถูกต้องรอบนี้แหละ)
ง่ายมากครับ
จะเริ่มแล้วนะครับ
(องค์ลง)
มาแล้ว
- เตรียมพร้อม เริ่มได้ - เริ่มได้
(เริ่มพิธีไล่ผีกันเถอะ)
- สีเขียว - สีเขียว
(ผักกาดหอม)
- ผัก - สีเขียว
ผัก
- ผัก - นักต้มตุ๋น
อะพาร์ตเมนต์404
ความลับของวันนี้คืออะไรกันนะ
ผัก
(บรรเลงดนตรี)
ผัก
- ผัก - หยุดได้
นี่ยอนจุน นายดูโกรธมากนะเนี่ย
เสียงดังมากอ่ะครับ
ไม่ได้ยินอะไรเลยครับ
ฮามากอ่ะ
ดังมากเลย
แล้วก็เจนนี่ เธอสนุกใหญ่เลยนะ
น่าจะไปเล่นดนตรีเปิดหมวกตามถนนนะ
- เธอเหมาะกับมันมากเลยนะ - ฉันเจอความสามารถพิเศษแล้วค่ะ
เอาละ ไปแล้วนะ
คำตอบไปแล้วค่า
จะถูกไหมนะ
สีเขียว
พี่ครับ
- สีเขียวน่ะใช่ แต่… - ดีมาก
อะไรน่ะ
- ใบงาน่ะ - ใบงา
สีเขียว
- ใบงา - สีเขียว
ห่อกินซะนะ
- ขนมปังกับใบงาเนี่ยนะ - ให้ตายสิ
อาหารฟิวชั่น
นาราไม่ได้ยินจริงๆ
ให้ตายสิ
(หลังจากนั้นนารา ก็ไม่ได้ส่วนผสมเลยสักอย่างเดียว)
- ชูซ็อก - อะไรนะ
- กิฟต์เซ็ต - หา
- ผักกลมๆ สีแดง - นักเรียน
สีแดง
ของที่ชาวต่างชาติกินแทนข้าว
แทนข้าว
โอ๊ย ไม่ได้ยินเลยอ่ะ
- อะไรน่ะ - สับปะรด
สาหร่ายพูกักที่อยู่ในกิฟต์เซ็ตวันชูซ็อก
อะไรน่ะ
(หลังสูญเสียการได้ยิน เธอก็ทำแซนด์วิชฟิวชั่นขึ้นมา)
(เกมถังน้ำจบลงแล้ว)
(นี่คือสิ่งที่พวกเขาทำออกมา)
(ทีมเจ้าหน้าที่รัฐ: คิมบับปลาแอนโชวีบลูเบอร์รีสาหร่ายทะเล)
- น่ากินนะเนี่ย - ต้องกินมันใช่ไหม
ไม่นะ
- ต้องกินสิ - ไม่อ่ะ
(ทีมผู้ค้า: แซนด์วิชใบงาทอด สับปะรดขนมปังกรอบรสชีส)
- ทีมที่ทำออกมาดีกว่าจะเป็นฝ่ายชนะครับ - ครับ
คิมบับชนะครับ
ทำไมอ่ะ
เราใส่ขนมปังกรอบรสชีสลงในแซนด์วิชด้วยนะ
- สับปะรด - บลูเบอรรีไม่เข้ากับคิมบับเลย
- เราทำอาหารจากส่วนผสมไง - ของนายใช้ไม่ได้
(ทีมเจ้าหน้าที่รัฐได้เบาะแสไป)
- เสียดายจัง - นั่นน่ะสิครับ
(เบาะแสจะทำให้เข้าใกล้ปริศนามากขึ้นไหมนะ)
(มองรอบๆ)
- อยู่นี่เองๆ - มีไหม
(เจอวิดีโอเข้าแล้ว)
เปิดทีวีซิ
- ดูกันเถอะ - มาดูกัน
(เหตุการณ์อะไรในปี 1970 ที่เกี่ยวข้องกับเรื่องราววันนี้นะ)
ติดไหม
(มีอะไรอยู่ในเบาะแสกันนะ)
เศรษฐกิจจะเติบโตในประเทศเกาหลี
และโครงการก่อสร้างจะตามมา
ภาพลักษณ์ของกรุงโซลกำลังเปลี่ยนไปทุกวัน
บูกักสกายเวย์ซึ่งตัดผ่านระว่างภูเขาบูฮัน เปิดเมื่อเร็วๆ นี้
บูกักสกายเวย์นี่เอง
ฉันไปที่นั่นบ่อยมากเลยค่ะ
- มันสร้างในปี 1968 นะ - จริงเหรอคะ
ใช่แล้ว สะพานยกระดับซัมอิลถูกทุบทิ้ง
พิธีฉลองการสร้างใหม่ ของอุโมงค์ที่สองของนัมซาน
จัดขึ้น ณ ศูนย์วัฒนธรรมแห่งชาติ
พื้นที่ 245 เอคอร์ซึ่งจัดสรรเป็นบ้าน ให้แก่พลเมืองที่ไม่มีที่อยู่อาศัย
กำลังก่อสร้างอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพักครับ
เศรษฐกิจของเราจะเติบโตรวดเร็วกว่าเดิม
ถ้าเราใช้ชีวิตแบบผ่อนคลายมากกว่านี้
สังคมจะแสดงการพัฒนาที่ดีขึ้นครับ
เอ๊ะ
แค่นี้เหรอ
นี่เป็นคำใบ้เหรอคะ
จากยุค 60 ไปสู่ยุค 70
ตามที่วิดีโอโชว์ให้เห็น…
- มันเกี่ยวกับการก่อสร้างใช่ไหม - ค่ะ
- พูดถึงเรื่องนั้นตลอดเลยนี่ - ใช่
ฉันไม่มีไอเดียว่าวิดีโอหมายถึงอะไรเลย
เสียงที่เราได้ยินเมื่อกี้คืออะไรนะ
- เราได้เสียงลม มันคืออะไรนะ - ใช่แล้ว
- แล้วก็เสียงหมาเห่า - หมาเห่า เสียงน่ากลัวมากอ่ะ
- อะไรน่ะ - เสียงอะไรน่ะ
- นี่มันอะไรกันน่ะ - จะมีผีออกมาไหมเนี่ย
(เสียงลม)
(และเสียงต่อสู้ของสัตว์เมื่อกี้นี้)
- เสียงกานั่นมันอะไรน่ะ - อะไรเนี่ย
กำลังก่อสร้างอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพักครับ
(เสียงเหล่านั้นเกี่ยวข้องกับ วิดีโอเกี่ยวกับยุค 70 อย่างไร)
(มันพยายามจะบอกอะไรเรานะ)
อาจจะเป็นโครงการก่อสร้างที่ทุจริตก็ได้นะคะ
นี่อะไรน่ะ
ทีวีเอ็นเหรอ
- ทีวีเอ็นเหรอ - ทีวีเอ็นไม่ใช่เหรอ
(ขณะนั้นนายกเทศมนตรีสังเกตเห็นลวดลาย)
ไม่ใช่ วายเอ็นทีต่างหาก
(สังเกตเห็นวายเอ็นทีบนผนัง)
- ที่นี่ต้องมีอะไรแน่ๆ - นั่นสิ
(ลวดลายที่ปรากฏบนกำแพงทั่วอะพาร์ตเมนต์)
วายเอ็นทีคืออะไรนะ
- ทีเอ็นวายเหรอ - วายทีเอ็นเหรอ
- ช่องข่าวเหรอ - วายทีเอ็น
(ตัวอักษรบนกำแพงเหล่านี้หมายถึงอะไร)
- ยังไงก็ตาม ฉากหลังอยู่ในยุค 70 - ใช่ ยุค70
เราต้องโฟกัสตรงนั้นนะ
- การก่อสร้าง - "วัสดุที่ดี พื้นที่แห่งความสบายใจ"
"วัสดุที่ดี การก่อสร้างถูกต้อง"
(วัสดุที่ดี พื้นที่แห่งความสบายใจ การก่อสร้างถูกต้อง)
- น่าจะเกี่ยวกับการก่อสร้างนะ - ค่ะ แล้ววันนี้ผู้จัดการอูอิล
ก็มาจากบริษัทก่อสร้างไม่ใช่เหรอคะ
(เบาะแสเหล่านี้ชี้ไปที่การก่อสร้างงั้นเหรอ)
- มันเกี่ยวกับการก่อสร้างสินะ - ค่ะ ชัวร์เลย
- เราได้เบาะแสเกี่ยวกับมันสี่อย่างแล้ว - เนอะ
ใช่แล้วล่ะ
แม่เจ้า
โอ้โฮ สุดยอดไปเลย
(มีตั้งแต่ยุกแกจังไปจนถึงพุลโกกิ)
(ซึ่งจะทำให้พวกเขาลืมอากาศที่หนาวเย็น)
ไปตักข้าวกันเถอะ
(ต้องกินก่อนค้นพบความลับ)
เอ๊ะ ให้ตายสิ
(นายกเทศมนตรียูง่อนแง่นแม้กระทั่งก่อนกินข้าว)
จริงๆ เลยนะ
- ดวงประจำวันนี้ ไม่ดี - ฉันไม่มีโชคจริงๆ
- ให้ตายสิ - ทำพังซะงั้น
ฉันไม่มีโชคเอาซะเลย
- ขอบคุณนะครับ คุณแทฮยอน - ครับ เชิญทานเลยครับ
- ขอบคุณค่ะ - แหม
(มื้อที่อบอุ่นเพื่อเติมพลังให้กับพวกเขา)
- อูอิลมานี่สิ - ยอนจุน มีที่นั่งไหม
- ครับ มีครับ - อูอิล มานี่มา
มานี่สิครับ นั่งเลย
(วันนี้ ผู้จัดการอูอิลมาร่วมวงด้วย)
(ทีมเจ้าหน้าที่รัฐซึ่งงานยุ่งตลอดเวลา)
(นั่งกินข้าวกลางวันด้วยกัน)
(ทีมผู้ค้าเอ็นจอยกับอาหารมากขึ้น หลังจากใช้แรงงาน)
กินเก่งจังนะ ยอนจุน
ผมชอบกินน่ะครับ
- เธอกินได้ทุกอย่างเลยเหรอ - ครับ
- น้ำอยู่ไหนน่ะ - ตรงนั้นน่ะ
- อันนี้ใช่ไหมครับ - ใช่
(เพราะต้องใช้พลังงานเยอะ พวกเขาเลยกินรามยอนด้วย)
- ผมชอบรามยอนมากเลยครับ - งั้นเหรอ
- วันนี้กินรามยอนซะนะ - ปาร์ตี้รามยอน
(เวลาหนาวๆ รามยอนดีที่สุด)
(เซชานดื่มน้ำก่อนกินรามยอน)
นี่น้ำอะไรน่ะ
- พี่ครับ นี่น้ำอะไรน่ะ - หือ
- ชาข้าวบาร์เลย์นี่ - หา
นี่ชาข้าวบาร์เลย์เหรอ
- เดี๋ยวนะ - ผมใช้มันต้มรามยอนน่ะ
ต้มรามายอนด้วยชาข้าวบาร์เลย์เหรอ
ผมต้มรามยอนด้วยชาข้าวบาร์เลย์อ่ะ
ถึงว่าสิ สีเข้มเชียว
เดี๋ยวนะ ตอกไข่ให้ฉันหน่อย
- มันออกมาแล้วนะ - หือ
- ลุงครับ - หือ
(ทำผิดพลาดต่อเนื่อง)
- ลุงครับ ไม่เคยอยู่ตัวคนเดียวเหรอ - เปล่านะ
ต้องค่อยๆ สิครับ
- อูอิลแก่กว่านายสินะ - มากเลยแหละครับ
พี่ครับ เดบิวต์เมื่อไรเหรอ
- ปี 2010 น่ะ - ตั้งสติหน่อย
ล้อเล่นน่ะ
ตั้งสติหน่อย
ล้อเล่นน่ะ
ฉันมาจากคนละช่องน่ะ
- พูดขึ้นมาทำไมเนี่ย - ผมมาจากคนละช่อง
แบบว่า "ตั้งสติหน่อย"
- เขาทำมันด้วย - ใช่
- ช่องไหนเหรอ - เคบีเอส
- เคบีเอสเหรอ - ใช่
- อูอิลมาจากเคบีเอสเหรอ - ใช่
- ตั้งสติหน่อย - หือ
เขามาจากเคบีเอสน่ะ
ฉันเดบิวต์ปี 1995 ทางช่องเคบีเอสน่ะ
- นายปี 1995 เหรอ ตั้งสติหน่อย - ผ่านการรับสมัครน่ะ
ฉันเดบิวต์ปี 1991
ฉันเดบิวต์ปี 1991 ทางเคบีเอส
- พี่ปีอะไรครับ - เดบิวต์น่ะเหรอ
- ใช่ - ฉันเดบิวต์ปี 1997
พี่ควรยืนตอนให้ตั้งสติด้วยนะ
- รีบยืนตอนให้ตั้งสติเลย - นารา ตั้งสติหน่อย
- ตั้งสติหน่อย - พี่แจซอกอาวุโสกว่านะ
ยอนจุน เดบิวต์เมื่อไรเหรอ
- ผมเกิดปี 1999 ครับ ตั้งสติหน่อย - อะไรนะ
เขาเกิดปี…
- เกิดปี 1999 เหรอ - ครับ
ตั้งสติหน่อย
- เจนนี่เกิดปีอะไรน่ะ - ปี 1996 ค่ะ
ปี 1996 เหรอ ตั้งสติหน่อย
- ตามสบาย ตอนนี้… - ตามสบาย
- ไปที่ไหนก็ไม่ค่อยมีใครอาวุโสกว่าฉันเลย - ไม่มีหรอก
ดูน่ากินนะเนี่ย
ต้มได้ดีเลย
(รามยอนดูน่ากินมากขึ้น ด้วยการเพิ่มรสชาบาร์เลย์)
ใช้ได้ไหมครับ
รามยอนอร่อยที่สุดตอนกินข้างนอกวันที่หนาวๆ
โอ๊ย อร่อยอ่ะ
- โห - อร่อยไหม
เป็นไงบ้าง
- รสชาติเหมือนชาเขียวครับ - ชาเขียว
เขาคงไม่คิดว่าการถ่ายทำจะเป็นแบบนี้สินะ
พี่ครับ คำใบ้คืออะไรเหรอ
- ไม่มีอะไรนะ - แล้วอะไรล่ะครับ
(นายกเทศมนตรียูทำเป็นไม่รู้เรื่อง)
นายไม่ต้องรู้หรอก มันไม่มีอะไรให้พูดเยอะ
ถึงอย่างนั้นก็บอกเราหน่อยสิครับ
(ทีมผู้ค้าไม่เคยยอมแพ้)
เจนนี่ มันคืออะไรเหรอ
- โธ่เอ๊ย - ไม่ดีเหรอ
- คำใบ้น่ะ - ไม่มีอะไรเลย
- คำใบ้วันนี้น่ะ - ฉันจับทางไม่ได้เลย
- คำใบ้วันนี้ไม่มีประโยชน์เลย - มันไม่ได้บอกอะไรเราเลย
- เจนนี่ทำเป็นไก๋เก่งขึ้นนะเนี่ย - แค่บอกเราว่ามีสปายไหมก็พอ มีหรือเปล่า
- น่าจะเกี่ยวกับการก่อสร้างนะ - ค่ะ
เศรษฐกิจจะเติบโตในประเทศเกาหลี และโครงการก่อสร้างจะตามมา
(เหตุการณ์จริงที่เกิดในช่วงปี 1970 คืออะไร)
ตอนที่เราดูรอบๆ เราแน่ใจว่ามีความลับแน่นอน
(พวกเขาต้องการเบาะแสใหม่ เพื่อเข้าใกล้ความลับมากขึ้น)
ไม่รู้จริงๆ นะเนี่ย
(รอบที่สามเพื่อให้ได้คำใบ้เพิ่มเติม)
จะเล่นเกมเพื่อให้ได้คำใบ้เพิ่มเติมนะครับ
- ครับ - ค่ะ
เกมที่จะเล่นต่อไปนี้คือเกมเดาคีย์เวิร์ดนะครับ
- คีย์เวิร์ด - คีย์เวิร์ด
เดาคีย์เวิร์ดเหรอ
จะแข่งเป็นทีมนะครับ
คนหนึ่งจะเป็นคนเดา ส่วนที่เหลือจะเป็นคนใบ้นะครับ
(ไอน์สไตน์)
สมาชิกสองคนจะผลัดกันอธิบายตัวอักษร ที่ประกอบขึ้นเป็นคำ
คา นา ดา รา มา ปา ซา อา จา
- อา จา ชา คา ทา - อา จา ชา คา ทา
- เราเป็นอะไรคะ - โอเค
- คน - ตัวอักษรจีน เด็กทารก อา
(ต้องตอบอักษรตัวแรกเพื่อไปยังตัวต่อไป)
- อันเดิมเลย - หมดเวลา
(ให้เวลาแค่หนึ่งนาทีในการอธิบาย)
(ทำคีย์เวิร์ดให้สมบูรณ์ด้วยตัวอักษรที่เดาเอาไว้)
ไทน่าเหรอ
- ผิด - โธ่เอ๊ย
- ยากอ่ะ - ต้องใช้สมองสามรอบเลยนะ
ยากอ่ะครับ ผมเพิ่งเคยเล่นเกมแบบนี้เลย
(ทีมที่ชนะจะได้รับคำใบ้)
ทีมไหนจะเล่นก่อนครับ
- ด้านนี้ก่อนเลยค่ะ - เราไม่น่าทำได้อ่ะ
- เราไม่มีแรงจูงใจค่ะ - เราทำไม่ได้หรอกครับ
- เป่ายิ้งฉุบเถอะ - เอาเลย
ยังยิงเยา ปักกะเป่ายิ้งฉุบ
(แทฮยอนชนะ)
นี่ นายเป็นหัวหน้าทีมเหรอ
เป่ายิ้งฉุบ
นี่ นายเป็นหัวหน้าทีมเหรอ
- เขาโดนดุแล้ว - บังเอิญน่ะครับ
- นายเป็นอะไรน่ะ - ไม่นับนะ
- ฉันเป็นหัวหน้าทีม - ทำไมหมอนี่เป็นแบบนี้เนี่ย
- หัวหน้าเราจะออกโรงเอง - เป่ายิ้งฉุบ
(นาราชนะ)
โอเค เยี่ยมมาก
ถ้างั้นเจนนี่
- เจนนี่เป็นหัวหน้าทีมเหรอ - ใช่ค่ะ
(หัวหน้าเจนนี่ได้เลื่อนขั้นอย่างรวดเร็ว)
เจนนี่เป็นหัวหน้าทีม
โอเค หัวหน้ากับหัวหน้าสู้กันนะ
เป่ายิ้งฉุบ
(นาราชนะ)
โธ่เอ๊ย
- นั่นแหละ - โอเค
ถึงเวลาฉันออกโรงแล้วสินะ
(หัวหน้าตัวจริง คนสุดท้าย)
- แหงละ - หัวหน้าตัวจริงจะออกโรงเอง
เป่ายิ้งฉุบ
(แจซอกชนะ)
- โธ่ - โอเค
เอาละๆ
(หัวหน้าตัวจริง คนสุดท้ายสอง)
พวกคนปากยื่นจะไปเอง
ในที่สุดพวกปากยื่นก็มาเจอกันจนได้
- เป่ายิ้งฉุบ - เป่ายิ้งฉุบ
(เซชานชนะไปในที่สุด)
- โอเค - สุดยอด
ใช้เวลานานเชียว
เอาล่ะ ลุย
- สู้ๆ - พร้อมนะ
เตรียมพร้อม เริ่มได้
(คีย์เวิร์ดแรก: อเมริกาโน่)
อ๋อ
เยส
- โน่ - โอเค
อารา…
- อาราเหรอ - อารา…
อารา…
- "อารา" คืออะไรอ่ะ - รู้จักหรือเปล่าเนี่ย
- โอ… - โออาเหรอ
โอ้เย
- นารา - ออฟฟิศโคเรีย
- มีนา… - ริ
- โน่ ริ - ผลไม้
ผลไม้ที่มันแบบว่า… อะไรนะ
ทำไมอธิบายห่วยแบบนี้เนี่ย
- สีเขียวอ่อน - แตงโม
- ไม่ใช่แตงโม - เมล่อน
- แจ๋วเลยๆ - เมล่อน
- เมล่อน
อย่าไปตอบสิพี่
(หลุดคำตอบไปซะงั้น)
- เมล่อนเหรอ - พยางค์หน้าน่ะ
- เมล่อนเหรอ - แค่พยางค์หน้า
(แจซอกเข้าใจไหมนะ)
แค่พยางค์หน้า
นี่มัน…
(หมดเวลา)
อธิบายประสาอะไรเนี่ย
- อันนั้นมัน "เมล" หรือเปล่า - มันคือ "เมล" นี่นา
- มันคือ "เมล" นะ - โธ่เอ๊ย
โน่อา อาโน่
อเมริกาโน่
โอ๊ะ คุณพระ
- อเมริกาโน่ - โอ๊ะ คุณพระ
- เดี๋ยวนะ - ให้ตายเถอะโรบิ้น
- นี่ - เรา… เดี๋ยวนะ
ทำไมนายอธิบายว่าเมล่อนล่ะ
พวกรุ่นลุงอย่างเราออกเสียงว่า "เมล่อน" ไม่ใช่เหรอ
ผมตกใจมากเลยนะเนี่ย
- ใครเขาออกเสียงว่า "เมลล่อน" ล่ะ - "เมลล่อน" ต่างหาก
(พจนานุกรมมาตรฐานเกาหลี: เมลล่อน)
(คีย์เวิร์ดที่สอง: ทังซูหยุกเห็ด)
หยุด…
(เล่นใหญ่)
(นักแสดงมือโปรแค่มองดูอย่างเดียว)
- หยุดอยู่ตรงนั้น ซ็อดเหรอ - ซ็อด
- หยุดเหรอ "ซ็อด" ใช่ไหม - ซ็อด
- ซ็อดเหรอ - อย่าไปคอนเฟิร์มสิ
พี่ครับ อย่าบอกสิครับ
- อย่าบอกสิ - ไปเลย
พี่คะ นี่หมายเลขสองนะ
(ท่าทางถูกต้องกว่าคำพูด)
- หก หยุก หยุกกับซ็อดเหรอ - หยุกกับซ็อด
หยุกกับซ็อด ซ็อดคืออะไรอ่ะ
ไปเลยค่ะ หมายเลขสาม
(แทฮยอนต้องการตัวอักษรมากกว่านี้)
อู มี ยาง กา ระบบตัดเกรด พยางค์หน้า
- ซู - นั่นแหละๆ
- พี่คะ ขยะ - ทิ้ง…
- พอ - ใช่
- ทิ้ง - ใช่
- หยุก ซ็อต พอ… - ใช่
(เสียงนกหวีดดังพร้อมกับตัวอักษรสุดท้าย)
- ไปเลย - แล้วก็…
- หยุก ซ็อต พอ… - ใช่แล้ว
- ไปเลย - แล้วก็…
พอซ็อด เห็ด
(ดูเหมือนแทฮยอนจะเข้าใจแล้ว)
(คำตอบคืออะไร)
เห็ด ยุกแกจังเห็ด
ยุกแกจังเห็ด…
- ยุกแกจังเห็ด… - โธ่เอ๊ย
- ยุกแกจังเห็ด… - ยุกแกจังเห็ด
ปัดโธ่
ยุกแกจังเห็ด
- ไม่มียุกแกจังเห็ดนะ - น่าหงุดหงิดชะมัดเลย
มีทังซูหยุกเห็ดที่ไหนกันล่ะ
(ใช้เห็ดแทนเนื้อไง)
(คีย์เวิร์ดที่สาม: เมล็ดทานตะวัน)
- ของกิน โอเค ของกิน - เอาละ
- นารา… - โอ
- คำเรียก - พี่
- เจ้าหญิง - รุ่นพี่
- นักแสดง - พยางค์เดียว
- นักแสดง นิมเหรอ - พยางค์เดียว
- ชีเหรอ ชี - นั่นแหละๆ
- ชี
คุณโอนารา
- เรากินไปเมื่อกี้นี้ - รามยอน
มยอน
- ไม่ใช่เดือน แต่เป็น… - ตะวัน
- นั่นแหละ - ตะวัน ชี
- นั่นแหละๆ - ตะวัน ชี มยอน
โห คา นา ดา รา มา…
- บา - ซา
มา
- บา - ซา
มา
- บา - ซา
ไม่ใช่ มา
คา นา ดา รา
- มา - มา บา
- สัตว์ที่คอยาวๆ - กีริน ยีราฟ
- โอเค กี - เกือบได้แล้ว
กีริน ยีราฟ
- โอเค กี - เกือบได้แล้ว
- กี - คำตอบคือ
- ให้เวลาหน่อย - ขอเวลาหน่อยนะคะ
- ตะวัน - ตะวัน
- ชี - มยอน
(หยุดเลย)
มยอน
- โธ่เอ๊ย - คา นา ดา รา มา
บา รา
- โอ๊ย - ตะวัน
บา ฉิบ…
อุ๊ย ตายแล้ว
- โอ๊ย บา ฉิบ… - ตะวัน
- โอ๊ะ - อุ๊ย
(เธอเกือบสบถงั้นเหรอ)
(คนที่แปลกใจที่สุด)
ตายจริง
- บาฉิบแล้วไง ไม่มีความหมายอะไรสักหน่อย - รา
รา เมล็ดทานตะวัน
- โอ้โฮ - โอ้โฮ
รา เมล็ดทานตะวัน
- ว้าว - โอ้โฮ
ว้าย
สุดยอดเลยอ่ะ
- สู้กันด้วยความจำ - ทีมต่อไป
- มันเป็นการสู้กันด้วยความจำน่ะ - ความจำ
ไปกันเถอะ
- เราทำได้ดีเลยนะ - ทำได้ดีจริงๆ ค่ะ
- ยอนจุน สู้ๆ - สู้ๆ
อ้าปากกว้างๆ นะ
- อะไรน่ะ - เกิดอะไรขึ้น
(ในขณะที่ให้กำลังใจกันและกันอยู่นั้น)
(จู่ๆ น้ำก็หยดลงมา)
- อะไรน่ะ - อะไรเนี่ย
ทำอะไรคะเนี่ย ทำไมทำแบบนี้ล่ะ
- ใครสาดน้ำลงมาน่ะ - อะไรกัน
ทำไมทำแบบนี้ล่ะคะ
(อะพาร์ตเมนต์เปียกโชก)
เศรษฐกิจจะเติบโตในประเทศเกาหลี
และโครงการก่อสร้างจะตามมา
(ปรากฏการณ์ประหลาดนี้หมายความว่าอะไร)
(เหตุการณ์ใดที่ถูกจำลองขึ้นที่นี่)
- อะไรน่ะ - ฝนตกเหรอ
ผมคิดว่ามีคนสาดน้ำเพราะพวกเราเสียงดังซะอีก
ผมนึกว่ามีคนฉี่ลงมาอ่ะ
ฉันตกใจมากเลย
นี่มันอะไรกันน่ะ ใครถ่มน้ำลายงั้นเหรอ
- ว่าแต่รูปภาพปรากฏเพิ่มอีกแล้วค่ะ - หา
โอ๊ะ
(มองเห็นรูปภาพงั้นเหรอ)
โรงเรียนนี่ ไม่ใช่มั้ง อะพาร์ตเมนต์เหรอ
(ตอนแรกมีแค่โลโก้อยู่บนจอ)
(เมื่อเวลาผ่านไป)
ฉันหมกหมุ่นกับเสียงโดยไม่รู้ตัวค่ะ
(รูปภาพแปลกๆ ก็ปรากฏขึ้น)
มีความลับอะไรในอะพาร์ตเมนต์กันแน่นะ
(ความลับของรูปภาพที่ซ่อนอยู่คืออะไร)
รูปภาพถูกเปิดเผยตามลำดับของช่องบิงโก ไม่ใช่เหรอครับ
- ช่องบิงโกที่เราเติมน่ะเหรอ - ใช่
(มันเกี่ยวกับกระดานบิงโกหรือเปล่านะ)
- อะไรกันเนี่ย - ต้องได้คำใบ้ถึงจะรู้ความลับ
ไม่บอกอะไรเลยเหรอครับ
นี่มันอะไรน่ะ ไม่ได้ผิดพลาดนี่นา มีรูปภาพอยู่
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์ ซึ่งเกี่ยวข้องกับช่วงปี 1970 คือะไร)
- ไปเช็กคำใบ้กันเถอะ - ไปเองเลยเหรอครับ
(ทีมผู้ค้าซึ่งเป็นฝ่ายชนะไปเช็กคำใบ้)
ไปกันเลยครับ
อะไรเนี่ย
มันมีอยู่แล้วเหรอครับ
- ฉันว่ามันมีความหมายนะ - ให้ตายสิ จะเป็นอะไรนะ
- นี่อะไรน่ะ - วาย เอ็น ที
- อันนี้ - วายเอ็นที
เอ็กซ์ แซด แอล วาย เอ็น ที
(ลวดลายบนกำแพง)
(ลวดลายปริศนาที่ปรากฏไปทั่ว)
(มีเส้นเพิ่มขึ้นงั้นเหรอ)
- ความจริงฉันไม่รู้เลยว่าวันนี้เราต้องหาอะไร - นั่นสิครับ
มาดูกันเถอะพี่ ภาพมาแล้ว
(เบาะแสที่ทีมผู้ค้าได้รับคืออะไร)
(การลงโทษที่เข้มงวดโดยรัฐ)
ที่สร้างความสั่นสะเทือนในสังคม
(ข่าวในปี 1970)
ถูกจับกุมและนำไปขึ้นศาล
(ไม่มีใบอนุญาต)
- "ไม่มีใบอนุญาต" เหรอ - "ไม่มีใบอนุญาต"
ที่ศาลทหารในจังหวัดคยองกี
ผู้ซึ่งดูถูกจิตวิญญาณของหนุ่มสาว…
เพื่อให้เป็นเยี่ยงอย่าง
พวกเขาถูกตัดสินให้จำคุกสามเดือนถึงหนึ่งปีครับ
(โทษจำคุกสูงสุดสิบปี)
มีคนจำนวน 21 คนถูกจับกุม
เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายนที่ผ่านมา…
ถูกจำคุกในคดีละเมิด…
ตำรวจกำลังสอบสวนผู้ที่เกี่ยวข้องต่อไปครับ
สำนักงานข่าวกรองกลางกำลังสอบสวน การก่ออาชญากรรมเพิ่มเติมของพวกเขา
(มูลฟ้องแรก ผู้ค้าที่ไม่มีใบอนุญาต)
- คนพวกนี้ทำอะไรน่ะ - อะไรน่ะ
นี่คือคำใบ้เหรอครับ
คนพวกนี้ทำอะไรเหรอ
- นี่คือคำใบ้เหรอครับ - น่าจะเป็นคำใบ้นะ
(นักโทษเหล่านี้หมายถึงอะไร)
คนพวกนี้เป็นใครน่ะ
- ไม่น่าใช่พวกนักเลงนะ ใช่ไหม - พวกเขาไม่ใช่นักเลงหรอก
- อะไรน่ะ - ผมคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องใหญ่นะ
เอ็กซ์ วาย ที
นี่คำใบ้แน่นะ ถึงจะดูคำใบ้ก็ไม่รู้เลย
- สับสนมากเลย - ไม่มีลางสังหรณ์อะไรเลย
ไม่น่าใช่นักการเมืองนะ
ไม่รู้เลยอ่ะ
อะไรนะ
(ทีมผู้ค้าตีความไม่ออก)
- ตีความคำใบ้ไม่ออกเลย - ไม่รู้เลยจริงๆ
(คำใบ้ทำให้พวกเขาสับสนกว่าเดิม)
(ความลับของช่วงปี 1970 ทับถมเพิ่มขึ้น)
ต่อไปจะเริ่มรอบสุดท้ายนะครับ
(รอบสุดท้ายซึ่งจะเปิดเผยความลับทั้งหมด)
- ดีครับ แล้วก็… - โอเค
- แต่ละฝ่ายควรยืดหยุ่นมากกว่านี้นะ - เข้าใจแล้วค่ะ
- คุณยอนจุน ยืดหยุ่นหน่อยนะ - ครับ เข้าใจแล้วครับ
(การต่อสู้ที่วุ่นวายคาดว่าจะเกิดขึ้น ในรอบสุดท้าย)
พี่นั่นแหละเขี้ยวสุดเลย
(ทีมผู้ค้าปะทะทีมเจ้าหน้าที่รัฐ)
คุณจะมีเวลาหกชั่วโมงจนการก่อสร้างจะเสร็จสิ้น
ถ้าเติมได้ครบทั้ง 25 ช่อง
ทีมผู้ค้าจะเป็นฝ่ายชนะ
(ทีมผู้ค้าชนะ ทีมเจ้าหน้าที่รัฐแพ้)
ตรงกันข้าม ถ้าทีมผู้ค้าถูกขัดขวาง
และเติมช่องว่างทั้ง 25 ช่องไม่ทันเวลา
ทีมเจ้าหน้าที่รัฐจะเป็นฝ่ายชนะ
ในบรรดาสมาชิกของทีมที่แพ้
คนที่สะสมเงินได้มากที่สุด
จะได้รับเงินสดไปจริงๆ ครับ
(สถานะปัจจุบันของกระดานบิงโก)
เอาละ ผู้ค้าไปประจำตำแหน่งได้ครับ
ฉันไม่มีไอเดียอะไรเลย
คำใบ้ยากมากเลยครับ ผมไม่รู้เลย
(สงสัยเกี่ยวกับคนที่ถูกจับกุมในเทป)
- คนที่ถูกจับเป็นใครนะ - สับสนจังครับ
ฉันทันยุคนั้นนะ แต่จำไม่ได้เลย
- ตอนเห็นครั้งแรก ฉันคิดว่าพวกเขาเป็นนักเลง - ครับ
- แต่อาจจะเป็นคนที่อยู่ในไซต์ก่อสร้างก็ได้ - ไม่รู้เลยจริงๆ ครับ
- ยังไงก็สู้ๆ นะ - เดี๋ยวเจอกันนะครับ
(นาราและยอนจุนไปยังตำแหน่งของตัวเอง)
ฉันจะจำไว้ว่านี่เป็นเกมเล่นคนเดียว
ฉันจะทำบิงโกค่ะ
ผมอยากทำบิงโกแต่ทุกช่องเต็มหมดเลย
(เหตุผลที่ผู้ค้าแสวงหาบิงโก)
แล้วถ้าผู้ค้าเรียงแถวบิงโกสำเร็จ
จะได้รับเพิ่ม 100,000 วอนครับ
(การทำบิงโกได้จะทำให้ผู้ค้าได้เงินเยอะมาก)
- เป็นเกมเล่นคนเดียวนี่ - ใช่
(คาดกันว่าจะเป็นการแข่งขัน อันดุเดือดระหว่างผู้ค้า)
คุณเจ้าหน้าที่ศุลกากรครับ
- ผมอยากคุยด้วยหน่อย - โอเค
ผมจะให้เงินคุณเยอะๆ เลย
- เพราะงั้นช่วยอะลุ่มอล่วยของของผมหน่อยนะ - โอเค
ถึงผมจะเอาของมาสองสามอย่าง ก็ช่วยทำเป็นไม่เห็นนะครับ
ฉันจะอะลุ่มอล่วยให้ตอนแรกนะ
เอาละ นี่เป็นรอบสุดท้ายแล้ว
เริ่มได้
(รอบสุดท้ายเริ่มขึ้นแล้ว)
ไปลาดตระเวนพื้นที่กันเถอะ
- อ้าว - อ้าว
(เต็มไม้เต็มมือ)
- ถือของมาซะด้วย - คุณเซชาน
- เต็มไม้เต็มมือเลย - เอาอะไรมาด้วยแฮะ
ปล่อยผมไปเถอะ ทำเป็นตาบอดก็ได้ครับ
เราอาจจะทำเป็นไม่รู้เรื่องก็ได้
ถ้าคุณช่วยเรา
- คุณจะได้เงินจากพวกนี้เยอะแยะนี่นา - ใช่
ของทั้งหมดนี่แค่ 50,000 เองนะ
(เจ้าหน้าที่รัฐขอสินบน แทนที่จะจับกุมเขา)
- พี่เขาจะได้ 80,000 วอนเลยนะ - นี่มัน 20,000 กับ 10,000 วอนน่ะ
จะได้มากกว่านี้สินะ
- ให้เราคนละ 20,000 วอน - คนละ 20,000 วอนเหรอ
เมื่อกี้ไม่ได้บอกว่าให้ยืดหยุ่นเหรอ พี่เขี้ยวมากเลยอ่ะ
มีสามอย่างก็ได้เงินเยอะนี่
- เราไม่ได้เขี้ยวนะ - นั่นสิ
- ดูแล้วพี่น่าจะได้เงินเยอะน่ะ - นั่นสิ
นี่ 10,000 วอน
- รวยนะเนี่ย - มีไม่เท่าไรเองครับ
- ให้เราคนละ 30,000 วอนแล้วกัน - ไม่ได้สิ
- ให้เราคนละ 30,000 วอนแล้วกัน - ยืดหยุ่นหน่อย
- งั้นเราก็ปล่อยไปไม่ได้นะ - เราปล่อยไปไม่ได้หรอก
ให้เราคนละ 30,000 วอน
- ขอบคุณค่ะ - เชิญไปได้แล้วครับ
- ไปกันเถอะ - เชิญไปได้ค่ะ
โทษนะครับ แต่พวกคุณเหมือนนักเลงในซอยเลย
ปล้นเงินผมในซอยซะงั้น
- เราสร้างสัมพันธ์ผ่านของขวัญน่ะ - ค่ะ
- เชิญไปได้ค่ะ - ครับ
ว่าแต่ เธอเป็นตำรวจแต่ว่า…
เธอเหมือนนักเลงเลยนะ
เดี๋ยวเจอกันนะคะ นายกเทศมนตรี
ยอนจุนไปไหนเนี่ย
ว่าแต่…
(ท่ามกลางพื้นที่เปิดโล่ง)
(มีเครื่องเล่นวิดีโอวางอยู่)
ทำไมมีเครื่องเล่นวิดีโออยู่ตรงนี้ล่ะ
ให้เราเล่นเหรอครับ
(มันกุมความลับอะไรไว้ไหมนะ)
วันนี้มันวันอะไรเนี่ย
(แจซอกออกตามหายอนจุนอีกครั้ง พร้อมกับคำถามที่ไม่ได้คำตอบ)
ยอนจุน
โอเค ดีมากครับ
- อันนั้นด้วย - อยู่นี่เอง
ฉันตามหานายซะทั่วเลย
- นี่มัน… - โธ่เอ๊ย
(เพราะแจซอกรีดไถยอนจุนไม่ได้)
- จะไปไหนน่ะ - เปล่าครับ
- ฉันช่วยเอง - ผมกำลังอ่านหนังสือ
- เพื่อเข้ามหาวิทยาลัยอยู่นะ - ไหนดูซิ
ผมต้องเข้ามหาวิทยาลัยนะ
สู้ๆ
เดี๋ยวๆ จะไปไหนน่ะ
- ทำไมได้เงินเยอะแบบนี้ล่ะ - เปล่านะครับ
- ทำไมได้เงินเยอะแบบนี้ล่ะ - ผมเพิ่งได้รับมาเอง
- อะไรนะ - เพิ่งได้รับมาเมื่อกี้เองครับ
- งั้นเหรอ นายหาเงินได้เยอะเลยนะ - ครับ
- เอามาให้ฉัน 20,000 วอน - หา
ให้ฉัน 20,000 วอน
ไม่เกินไปหน่อยเหรอครับ
(ตอนนี้แจซอกไม่มีเหตุผลแล้วด้วยซ้ำ)
นี่มันปล้นกันชัดๆ เลยนะครับ
ไม่มีเหรอครับ
- งั้นไปได้ ไม่มีของใช่ไหม - ไม่มีครับ
นายอย่าโดนฉันจับจะดีกว่านะ
ผมไม่ได้ทำอะไรผิด แต่ทำไมกลัวก็ไม่รู้สิ
อะไรน่ะ
ของที่มีหน้าคน
- ของที่มีหน้าคน - ค่ะ
แต่นแต๊น
(ลูกเสือ)
(กลุ่มบ่มเพาะวัยรุ่นที่เข้มแข็ง ลูกเสือ)
(ลูกเสือ: มีเป้าหมายเพื่อพัฒนาเยาวชน)
(ให้เป็นพลเมืองที่ดี มีความกล้าหาญ และมีทักษะในการทำกิจกรรมข้างนอก)
- ของที่มีหน้าคน - ใช่เลย เป๊ะมาก
เป๊ะเลยใช่ไหมคะ
ผมก็มีของที่มีหน้าคนนะครับ
- มาตกลงกันเถอะ - อะไรของนายเนี่ย
ของที่มีหน้าคน
- ดูสิครับ - ไหน
- อ๋อ - ของที่มีหน้าคน
(ไม่มีร่องรอยของคนอยู่ด้านในเลย)
ถ้าเปิดหนังสือจะเห็นหน้าคนนะครับ ลองเปิดดูสิครับ
มีคนใช่ไหมล่ะครับ
- มีใช่ไหมล่ะ - แหม
- มีครับ มีคนดีอยู่ - เนอะ
- อย่าทำแบบนี้สิ - ของที่มีหน้าคน
ทำอะไรเนี่ย เราอยู่ทีมเดียวกันนะ
- ให้ตายสิ - ผมอยากได้ช่องนั้นอ่ะ
ฉันก็เหมือนกัน ฉันมีแค่แถวนี้เองนะ
(เหตุผลที่ผู้ค้าสองคนแก่งแย่งกัน)
(คือแถวซ้อนทับกันอยู่)
พี่ทำไปก็ไม่มีประโยชน์ พี่ทำตรงนั้นให้ครบไม่ได้หรอก
ฉันจัดการเองได้น่า
จะทำบิงโกเหรอ
- แหม บิงโก - ฉันเสียศักดิ์ศรีมากนะ
แหม เรื่องใหญ่แล้วไหมล่ะ
ผมไม่รู้ว่าจะอนุญาตได้ไหม
- ช่วยฉันหน่อยเถอะ - ทำยังไงดีล่ะเนี่ย
ถ้าคุณให้สินบนผมแบบนี้
จะหมดตัวที่กรมศุลกากรเอานะ
- ถ้าคุณดูตรงนี้… - เดี๋ยวก่อนนะ
- นี่คือ… - เดี๋ยวสิ
เดี๋ยวๆ เมื่อกี้
(ผู้ค้าง่วนอยู่กับการติดสินบน เจ้าหน้าที่ศุลกากรชา)
คุณทำให้ผมลำบากใจนะเนี่ย
- ผมให้สามเลยครับ - สามเหรอ
(เหมือนกับการประมูลที่ดุเดือด ในตลาดอันแสนวุ่นวายเลย)
ผมให้สามเลยครับ
เอาเลย
จำได้ใช่ไหมคะ ว่าเมื่อกี้ฉันให้ไป 20,000 วอนน่ะ
- ผมตัดสินใจแล้ว - ตัดสินใจแล้ว
ตัดสินใจแล้ว
ผมจะให้คุณโอนาราครับ
ขอบคุณค่ะ
- เอาล่ะ - ขอบคุณนะคะ
- นี่ ได้เงินเยอะเชียวนะ - โอเค
- ไปๆ มาๆ จะซื้ออะพาร์ตเมนต์เลยสินะ - เปล่านะครับ
- โทษทีนะ - ไม่เป็นไรครับ
(ของที่มีหน้าคน)
(ระหว่างนั้น ตำรวจเจนนี่กำลังลาดตระเวน)
มีสนามเด็กเล่นด้วยแฮะ มีของที่ฉันขายได้บ้างไหมนะ
อะไรน่ะ ทำไมมีหม้อหุงข้าวอยู่ล่ะ
ฉันว่าเอาหม้อหุงข้าวไปขายก็ไม่เลวนะคะ
เด็กนักเรียนที่ผ่านมาต้องคิดว่าฉันแปลกแน่เลย
เป็นไรไหมนะ
อุ๊ยตาย
ฉันอายนิดหน่อยค่ะ
สวัสดีค่ะ
(เวทีเดินแบบพร้อมหม้อหุงข้าว ของดาวดังระดับโลก)
สวัสดีค่ะ
(เธออาจถือหม้อหุงข้าวอยู่)
(แต่เธอก็ยังรักษากิริยาท่าทาง ของดาวดังระดับโลกเอาไว้)
สวัสดีค่ะ
อายจังเลย
ต้องรีบไปแล้วล่ะ
มีกีตาร์ด้วย
(หลังจากนั้นตำรวจเจนนี่ ก็ลืมเรื่องตำแหน่งของเธอ)
(และรวบรวมข้าวของ)
รบกวนหน่อยนะคะ
ช่วยหยิบกีตาร์ให้หน่อยค่ะ
ฉันจะเอาของพวกนี้ทั้งหมดไปขายค่ะ
(การค้าขายลับๆ ของเธอขยายไปสู่ธุรกิจ)
ฉันไม่รู้อะไรเลย เพราะงั้นต้องหาเงินค่ะ
ถ้าทีมเราแพ้
อย่างน้อยฉันก็ต้องมีอะไรสักอย่างสำหรับตัวเอง
(ทีมงานถือกีตาร์ให้เธอ)
เพราะงั้นลองดูสักตั้งเถอะ
(เธอจะขายของทั้งหมดนั้นได้ยังไงนะ)
(ตอนนั้นเอง เจนนี่จับกลิ่นของคนพ่ายแพ้ได้)
นี่ ทำอะไรน่ะ
- ลูกค้าใช่ไหมคะ - ใช่
(เปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่ ร้านของแม่ค้าเจนนี่)
เร่เข้ามาจ้า
(คุณสามารถสัมผัสกลิ่นอายของตลอดยุค 70 ได้)
เลือกไปได้เลย
มีลูกค้าบ้างไหมนะ
(เธอไม่ได้กะให้การขายของ เป็นความลับด้วยซ้ำ)
- ทำธุรกิจเหรอ - นี่เป็นตลาดนัดน่ะ
- ตลาดนัดเหรอ - ใช่ค่ะ มีของดีๆ เยอะเลย
- ของดีนะเนี่ย - มันหนักนะ
- มันเท่าไรน่ะ - ขอคิดก่อนนะ
(แม่ค้าเจนเริ่มต้นธุรกิจของเธอ)
ฉันว่าจะขายในราคา 40,000 วอนค่ะ
- 40,000 วอนเหรอ - อันนี้ประมาณ 15 ถึง 20 กิโล
- จะลองถือดูไหมคะ - ลองถือแล้วครับ
ฉันจะขายมันในราคา 20,000 ค่ะ
ถ้าซื้อสองอันล่ะครับ
- อันนี้ด้วยเหรอ - ใช่
(ผู้พ่ายแพ้พยายามทำข้อตกลง)
อันนี้หายากนะ
เดี๋ยวนะ ผมไปรวบรวมมาเองก็ได้นี่
แต่ว่าฉันก็จะจับพี่ในฐานะตำรวจ
- แล้วขอ 10,000 นะ - อ๋อ จริงด้วยสิ
ฉันจะขายของพวกนี้ในราคา 50,000 วอนค่ะ
ผมมีแค่ 30,000 วอนเอง
- 30,000 วอนเหรอคะ - ผมจนอ่ะ หมดตัวแล้ว
- อย่าโกหกสิคะ - จริงๆ นะ
ถ้ามีแค่ 30,000 ก็เอาแค่อันนี้ไปค่ะ
เมื่อกี้ 20,000 วอนนี่
- ราคาขึ้นแล้วค่ะ - ต้มตุ๋นกันชัดๆ
คุณไม่ใช่ตำรวจเหรอครับ ฟังนะ คุณบอกว่า 20,000 นี่ครับ
ฉันจำไม่ได้ค่ะ
ฉันแค่จะตั้งใจหาเงินแล้วหนีไป
นี่หนัก 13 กิโลแน่ๆ
ให้ตายเถอะ
มันหนักประมาณห้ากิโลนะ
นี่ไม่ได้หนักห้ากิโลนะ
เอาละ ฉันขายให้ 30,000 วอน เอาไปได้เลย
โธ่เอ๊ย
ทำไมมาไกลขนาดนี้ล่ะ
ฉันตีความคำใบ้ไม่ออก
- ก็เลยมาเปิดธุรกิจที่นี่น่ะ - โอเค
- ฉันจะให้เธอ 30,000 วอนนะ - เอาของไปได้ค่ะ
- ฉันจะเอาของไปนะ - ค่ะ
ฉันควรหาของเพิ่มดีไหมนะ
ฉันว่ากำไรดีมากเลยนะเนี่ย
อะพาร์ตเมนต์นี้มีอะไรกันแน่นะ
(ระหว่างที่ทุกคนลืมหน้าที่ของตัวเองไปแล้ว แทฮยอนก็)
มันน่าจะมีอะไรบางอย่างนะ มันคืออะไรนะ
(สมาร์ทโฟนในช่วงปี 1970 อีกครั้ง)
(แทฮยอนถ่ายลวดลายบนกำแพงมาด้วย)
มันคืออะไรเนี่ย แซด เอ็กซ์…
มันน่าจะเชื่อมโยงกันนะ
เอาละ เจนนี่
เจนนี่
(รูปที่ดูเหมือนตัวแซดเหมายถึงเจนนี่งั้นเหรอ)
เอ็กซ์ ในหมู่พวกเราเอ็กซ์คือใครนะ
(เป็นอักษรตัวแรกของใครหรือเปล่านะ)
มีคนร้ายในหมู่พวกเราหรือเปล่านะ
(คนร้ายอยู่ในหมู่พวกเรางั้นเหรอ)
อะไรนะ
ไม่รู้จริงๆ นะเนี่ย
(ความลับอันน่าตกใจที่จะถูกเปิดเผยคืออะไร)
- คุณเจ้าหน้าที่ ฉันมาแล้วค่ะ - เอาของอะไรมาน่ะ
- ของที่ทำให้หัวเราะ - โอเค
- ผมไม่หัวเราะง่ายๆ หรอกนะ - ค่ะ
หนึ่ง สอง สาม
(สินบนที่ทำให้เจ้าหน้าที่ศุลกากรชา ระเบิดเสียงหัวเราะ)
(มีความสุข)
รับสินบนเพียบเลยนะ
- โอนารา ผ่านฉลุย - ผ่านฉลุย
- มันทำให้ผมหัวเราะได้นะเนี่ย - ของที่ทำให้หัวเราะ
- ผ่านฉลุย - ผ่านฉลุย
ให้ตายสิ
- แหม - นี่ 20,000 วอนครับ
ว่าแต่ทำไมสติ๊กเกอร์ถึงไปอยู่บนช่อง ที่ฉันไม่ได้เติมละคะ
(มีบางอย่างไม่ถูกต้อง)
มันถูกย้ายเหรอ
(กระดานบิงโกเปลี่ยนไปงั้นเหรอ)
มันถูกย้ายเหรอ
- มันถูกเปลี่ยนน่ะ - คุณต้องระวังมากกว่านี้นะครับ
- ผมจะให้คุณโอนาราครับ - ขอบคุณค่ะ
(ก่อนหน้านี้เซชานพ่ายแพ้ให้กับนารา)
- ขอโทษนะ - ไม่เป็นไรครับ
- ท่านประธานครับ - ว่า
เขาเป็นนายกเทศมนตรีนะ
นายกเทศมนตรีนี่นา ขอโทษครับ นายกเทศมนตรี
คุณเปลี่ยนช่องได้ใช่ไหม เปลี่ยนให้ผมหน่อยนะ เดี๋ยวผมจ่ายเงินให้ครับ
นายกเทศมนตรีสามารถเปลี่ยนช่อง
และขัดขวางผู้ค้าไม่ให้ทำบิงโกได้ครบครับ
(ความสามารถของนายกเทศมนตรี สามารถเอื้อประโยชน์มหาศาลให้กับผู้ค้า)
ผมไม่มีแล้วนะ มีแค่นี้
เอามาให้ฉัน 70,000 วอน
- ผมให้ 50,000 วอนแล้วกัน - มันมีค่ามากนะ
ฟังนะ นี่คุณ ไม่สิ นายกเทศมนตรี
ถ้าเกิดผมให้คุณ 70,000 วอน
ถ้าคุณเปลี่ยนช่องให้ผู้ค้าคนอื่น
กำปั้นผมจะไม่อยู่เฉยแน่
ผมเอาจริงนะ ผมไม่สนว่า คุณจะเป็นนายกเทศมนตรีหรือเจ้าหน้าที่รัฐ
(นายกเทศมนตรียูเปลี่ยนช่องบิงโกเพื่อเงิน)
เดี๋ยวนะ ฉันจะเปลี่ยนนิดหน่อย
เปลี่ยนเหรอคะ มีการเปลี่ยนได้ด้วยเหรอ
ผมว่าเขาติดสินบนนายกเทศมนตรีนะ
โธ่เอ๊ย จริงๆ เลยนะ ดีละ
นายกเทศมนตรีแจซอกคะ
- เดี๋ยวนะ นายยกเทศมนตรีหาเงินได้เยอะแฮะ - นายกเทศมนตรี
ถ้าผมเทหมดกระเป๋า…
(เซชานคุยกับนายกเทศมนตรียู เรื่องหนึ่งช่องที่เหลือเรียบร้อยแล้ว)
ผมจะบอกให้นะ
ผมให้คุณ 70,000 วอนไปก่อนหน้านี้
นายกเทศมนตรี
สวัสดีค่ะ นายกเทศมนตรี เมื่อกี้ฉันบอกคุณแล้ว
- ว่าฉันอาจจะมีบางสิ่งที่คุณต้องการน่ะ - ผมอยู่กับผู้ร้องทุกข์
เพราะงั้นไว้คุยกันทีหลังนะ
- นายไม่มีเงินนี่นา - ไม่มีน่ะสิ ทั้งเนื้อทั้งตัวมีแค่นี้
- นี่เป็นทางเลือกสุดท้าย - นายจะผลักใครออกล่ะ
- อะไรนะ - นายจะผลักใครออก
- มาที่ห้องทำงานนายกเทศมนตรีทีละคนเถอะ - ได้
เดี๋ยวนะคะ
(นายกเทศมนตรียู นักเป่าปี่)
- เดี่ยวสิ - มาคุยกันเถอะ
เงินฉันอยู่ในน่ะ
ผู้ร้องทุกข์เอาแต่ตามฉันน่ะ
เปิดห้องให้คำปรึกษาสินะคะ
- เข้ามาทีละคนนะครับ - รออยู่ตรงนี้ก่อนนะ
นายกเทศมนตรี
(ศูนย์บริการสำหรับผู้ค้าเปิดแล้ว)
นายกเทศมนตรีครับ ผมเข้าเรื่องเลยนะ
ตอนนี้ผมมี 40,000 วอน
มีอีกไม่ใช่เหรอครับ
ผมมี 110,000 แต่ให้คุณไปแล้ว 70,000 วอน
ผมไม่มีเงินแล้วจริงๆ นะ
ไม่มีแล้วครับ
ผมต้องมีอย่างน้อย 10,000 วอน
คุณรับไป 30,000 วอน
(เสนอทรัพย์สินทั้งหมดยกเว้น 10,000 วอน เพื่อทำบิงโก)
ผมต้องการไปที่นั่นแล้วตะโกนคำว่า "บิงโก"
เท่านั้นแหละจบเลย
เข้าใจแล้วครับ ผมจะลองคิดดู
เดี๋ยวนะ จะลองคิดดูเหรอ
คุณจะเอาเงินไปแล้วลืมผมใช่ไหม
ถ้าคุณดีลกับคนอื่นละก็… เดี๋ยวนะครับ
- ผมจะใช้กำปั้นนะ - ดูนี่นะ
- นี้ห้องทำงานนายกเทศมนตรีนะครับ - ขอโทษครับ
นี่เป็นที่ที่ผมทำงานให้รัฐบาลนะ
- งั้นเหรอครับ - ครับ
ช่วยรักษาสัญญาด้วยนะครับ
มันง่ายมาก คุณแค่ลงไปข้างล่างแล้วเปลี่ยนนิดเดียวเอง
นะ
เข้าใจแล้วครับ
แล้วก็ถ้าเกิดอะไรขึ้นตอนหลัง ผมไม่เกี่ยวนะ
แน่นอนครับ
ผมจะรูดซิปปากให้สนิทเลย ผมจะไม่เจอหน้าใคร
เข้าใจละ คุณไปได้แล้วครับ
คุณมีเกือบหนึ่งล้านวอนเลยเหรอ มีเงินเยอะนะเนี่ย
- พูดอะไรน่ะ - นายกเทศมนตรีครับ
นี่มันไม่มีอะไรเลย อีกอย่างนี่มัน…
- สำหรับงานบ้านเมืองเหรอ - ใช่
เข้าใจแล้วครับ ช่วยจัดการด้วยนะ
- โอเค เข้าใจแล้ว - ตอนนี้ผมมี 10,000 วอนเอง
ตอนนี้ฉันถังแตกสุดๆ
นายกเทศมนตรี
- เชิญเข้ามาครับ - ค่ะ
แถวที่ฉันสามารถทำบิงโกได้น่ะ
มีสติ๊กเกอร์ของยางเซชานกับคุณยอนจุนอยู่
แต่ถ้าคุณช่วยเอามันออกไป…
แต่อย่างที่คุณรู้
การเป็นเจ้าหน้าที่รัฐ…
(ในขณะที่นายกเทศมนตรียูพูดไม่หยุด นาราก็เอาซองเงินออกมา)
ผมค่อนข้างระมัดระวังว่า จะกระทบความสัมพันธ์ของผู้คน…
โอ๊ย ร้อนจัง
(พัดในอากาศลบ 11 องศา)
- คุณมีเท่าไรน่ะ - ต๊าย
ฉันมีทั้งหมด
หกหมื่นวอนค่ะ
ฉันจะให้คุณครึ่งหนึ่ง
- ครึ่งหนึ่ง - ค่ะ ครึ่งหนึ่ง
- ถ้างั้น เอาแบบนี้เถอะ - แบบไหนเหรอคะ
เก็บไว้ใช้เองเถอะนะ
คุณนารา ตลอดอาชีพอันยาวนานของผม ในฐานะเจ้าหน้าที่รัฐเนี่ย
ผมรับสินบนนะ
- โอเค - โอเคนะ
เอาตรงๆ นะ ผมรับของพวกนั้นละ
นี่ครึ่งหนึ่งของสมบัติทั้งหมดของฉันเลยนะ
มีคนให้ผมทุกอย่างยกเว้น 10,000 วอน
- ตอนนี้ฉันถังแตกสุดๆ - แม่เจ้า
ไม่อยากเชื่อเลย คุณจะเอาทุกอย่างเลยเหรอคะ
(นายกเทศมนตรียูจอมละโมบ)
- ผมตรงไปตรงมาเพราะว่าเราสนิทกันไง - เท่านี้ก็หัวล้านแล้วนะ
- ไว้ตกลงกันคราวหน้าเถอะ - ลืมมันไปซะ
- คราวหน้านะ - ได้
คราวหน้านะคะ
จริงๆ เลย
เซชานให้พี่เขาไปเท่าไรน่ะ
ฉันต้องหาของเผ็ดๆ
รามยอนเผ็ดอยู่ไหนนะ
(เริ่มหาด้วยความเกรี้ยวกราด)
(แจซอกหลังการสัมภาษณ์)
โอ๊ะ
เหมือนจะใหญ่ขึ้นนะ
อะไรเนี่ย วาย เอ็น ที แอล เอ็กซ์ แซด เหรอ
(นายกเทศมนตรียูพบว่าลวดลายใหญ่ขึ้น)
คุณพระคุณเจ้า
ไม่เข้าใจความหมายเลยแฮะ
(เขาเริ่มต้นค้นหา)
โอ๊ะ
(มีเทปอยู่)
(แจซอกเจอวิดีโอเทป)
โอ๊ะ
วิดีโอนี่อะไรน่ะ อะไรเนี่ย
(ช้าก่อน)
ทำไมมีเครื่องเล่นวิดีโออยู่ที่นี่ล่ะ
(เขาเจอเครื่องเล่นวิดีโอลึกลับก่อนหน้านี้)
วันนี้มันวันอะไรเนี่ย
เดี๋ยวนะ ฉันจะดูมันตรงนั้นแหละ
(แจซอกรีบไปที่ทีวี)
(เขารีบเล่นวิดีโอ)
โอ้
(ขุดรากถอนโคนการทุจริตของเจ้าหน้าที่รัฐ)
"ขุดรากถอนโคนการทุจริต ของเจ้าหน้าที่รัฐ" เหรอ
(ข้อหายักยอกเงิน)
นายกรัฐมนตรีจองตรวจสอบ การทุจริตในหมู่เจ้าหน้าที่รัฐ
และให้คำมั่นว่าจะทำภารกิจใหม่
เพื่อปกป้องความสุจริตของเจ้าหน้าที่รัฐ
พร้อมทั้งสร้างระบบยื่นคำร้องขอตรวจสอบ
(การยักยอกสินค้าจำนวนสิบตัน)
การยักยอกระหว่างการขนส่งเหรอ
(คำใบ้ที่แจซอกกำลังดูอยู่นั้น)
(เจนนี่มาเจอทีหลัง)
ทีวีนั่นอะไรน่ะ
มีวิดีโอเทปอยู่ข้างในด้วย
(เจอวิดีโอเทปที่แจซอกทิ้งไว้)
"การทุจริตของเจ้าหน้าที่รัฐ" งั้นเหรอ
เงินนี่นา
ฉันไปผิดทางหมดเลยวันนี้
(ตำรวจผู้ทุจริตเริ่มกังวล)
งั้นวิดีโอคำใบ้ที่ฉันดูก็เกี่ยวกับ
การปราบปรามการทุจริตของเจ้าหน้าที่รัฐสินะ
ฉันกำลังก่ออาชญากรรมหรือเปล่าเนี่ย
ฉันอาจจะโดนจับก็ได้
นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับพวกเรานี่นา
(คดียุค 70 เกี่ยวกับการทุจริต ของเจ้าหน้าที่รัฐงั้นเหรอ)
นี่เป็นเรื่องเกี่ยวกับพวกเรานี่
แสดงว่ามีบางอย่างถูกยักยอกไป
ระหว่างการขนส่ง
(มันยังคงเป็นปริศนา)
นี่มันอะไรกันเนี่ย
มีความหมายอะไรซ่อนอยู่หลังเสียงลม เสียงหมาเห่า
แล้วก็น้ำสาดหรือเปล่านะ
พวกนั้นเชื่อมโยงกันยังไง
(สัญญาณแปลกๆ เกี่ยวข้องกันยังไงนะ)
แง ยากจัง
อะพาร์ตเมนต์404 นี่ยากจริงๆ
(เหลือเวลาไม่มากแล้วสำหรับรอบสุดท้าย)
- เอาละ - รับไปสิ
โธ่เอ๊ย ต้องมีคนเห็นแน่
ของชิ้นนี้อายุเกิน 40 ปีเชียวนะ
ของอายุเกิน 40 ปีกับของยาวเกินหนึ่งเมตร
โอเค นี่ครับ
ผมจะติดปีกให้มันซะหน่อย
รองเท่าเปล่งประกายแล้วตอนนี้
แล้วก็หมุนตัวเท่ๆ สักรอบ
โอเค
ผมใส่บางอย่างเข้าไปข้างในละ
- โอ้โฮ - สวยใช่ไหมละ
โอเค
(ใครๆ ก็ฝันถึงบิงโกที่สมบูรณ์พร้อมด้วยเงิน)
- นี่เงิน 40,000 - ขอบคุณครับ
(กระดานบิงโกถูกเติมอย่างรวดเร็ว)
(ห้านาทีก่อนโครงการแซมาอึลจะจบลง)
(เหลือช่องว่างอีกไม่มากแล้ว)
สวัสดีค่ะ
ฉันเอาของเผ็ดมา
ของเผ็ดเหรอ
(ดูเหมือนนาราจะไม่มีของเผ็ดอยู่กับตัว)
ถ้าคุณไม่ได้เอามาอาหารมาละก็
ผมคงต้องขอดูสักหน่อยแล้ว
เผ็ดใช่ไหมล่ะ
- พี่เขาตีแรงมากอ่ะ - ไม่จริงน่า
ตีแรงมากเลย
เผ็ดใช่ไหมล่ะ
- เป็นอะไรมากไหม - ไม่มีทาง
- พี่เขาตีแรงเวอร์ - เผ็ดนะ
- ฉันได้ยินเสียงดังกร๊อบด้วย - ฉันก็ได้ยิน
เผ็ดอะไรอย่างนี้
คุณทำผมเสียศักดิ์ศรีหมดแล้วนะเนี่ย
เผ็ดหรือไม่เผ็ดล่ะ
- โอเค - โอเค
นี่เงิน 50,000 วอน
- ขอบคุณค่ะ - ผมยอมคุณ
- เพราะคุณจ่ายผมหนักไง โอเคนะ - ขอบคุณค่ะ
(ของเผ็ด)
นายกเทศมนตรีครับ
- ผมต้องคุยกับคุณ - โอเค
เปลี่ยนช่องให้ผมหน่อย
รอบนี้กำลังจะจบแล้ว เปลี่ยนช่องให้ผมหน่อยนะ
คุณรู้ไหม…
ครับ
(วิดีโอที่เขาดูก่อนหน้านี้)
นี่มันเรื่องของพวกเรานี่นา
คุณรู้ไหม…
(นายกเทศมนตรียูกังวลว่าจะถูกจับ)
ทำไมเหรอครับ
(คุณสัญญาว่าจะเปลี่ยนมันนะ)
อะไรน่ะ
ทุกอย่างต้องมีวันจบ
ถ้าฉันช่วยให้เขาทำบิงโกได้ มันก็จะจบ
ทำบิงโกเป็นการแข่งเดี่ยวนะ
มีแค่เขาที่ได้ประโยชน์ ไม่ใช่เรา
- มันเป็นการแข่งเดี่ยวไง - พี่จะไปช่วยให้เขาชนะทำไมล่ะ
ฉันว่าฉันไม่ควรช่วยให้เขาชนะนะ
นายกเทศมนตรีครับ
- เขาบอกว่าฉันไม่ควรทำน่ะ - นายกเทศมนตรี
งั้นคืนเงิน 100,000 วอนผมมาเลย
พี่เกือบจะหมดตัวอยู่แล้ว พี่ทำอะไรอยู่น่ะ
- จ่ายตั้ง 100,000 วอนเลยเหรอ - นี่ 30,000 วอนก่อนหน้านี้
(จู่ๆ ก็คืนเงินสินบนที่ได้รับมา)
แล้วอีก 70,000 วอนล่ะ
ฉันคืนให้ไม่ได้ ฉันเปลี่ยนไปช่องนึงแล้ว
- ฉันเปลี่ยนไปช่องนึงแล้ว - เหลือเชื่อเลย
- ทุกคนครับ - ผมไม่เคยเจอ
นายกเทศมนตรีไร้จุดยืนแบบนี้มาก่อนเลย
คุณครับ ฟังนะ
ทำไมคุณถึงไม่อยากทำมันล่ะ
- ผมทำไม่ได้ ผมดูวิดีโอมา - โอเค
ทุกคนจะโดนจับ
เจ้าหน้ารัฐที่ทุจริตจะโดนจับน่ะ
(ตำรวจเจนนี่จะหัวเราะไม่ได้)
ยอมรับเถอะ
- ให้ผมอีก 20,000 วอนเถอะ - อะไรนะ
แล้วไปอยู่ต่างประเทศสักพัก
(จอมติดสินบนติดสินบนเจ้าหน้าที่รัฐทุกคน)
นายให้เงินพวกเรามากสุดเลย
ถ้าผมเปิดปากเมื่อไรพวกคุณทุกคนจบเห่แน่
นี่
ฉันรู้สึกไม่ดีกับเรื่องนี้เลย
หลังจากนี้…
(เจ้าหน้าที่รัฐต่างกังวลหลังดูคำใบ้เดียวกัน)
- เรา… - เราอาจต้องทุกข์กับผลที่ตามมา
จากการรับสินบนในที่สุดนะ
ฉันรู้ค่ะ ฉันกลัวว่าจะต้องติดคุก
จริงๆ นะ
เรารับสินบน
- ในฐานะเจ้าหน้าที่รัฐ พวกเรารับสินบน - ใช่แล้ว
มันเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในปี 70 เหรอ
มีคนจำนวน 21 คนถูกจับกุม
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์วันนี้คือการรับสินบน ของเจ้าหน้าที่รัฐในยุค 70 งั้นเหรอ)
ต้องใช่แน่เลย
- พวกเรา… - "ต้องใช่แน่เลย"
เรารู้ความลับแล้ว
หลังจากดูวิดีโอ
ที่จริงฉันกังวลมากเลย
- เป็นอะไรไปเหรอ - บางทีอาจจะเป็นแผนให้เรากังวลก็ได้
- ก็ไม่รู้สินะ - เงินนี่
รับสินบนมาเยอะเลยนะเนี่ย
(เงินเป็นปึกๆ)
นี่น่ะ
ขืนเป็นแบบนี้ฉันต้องติดคุกอย่างน้อย 30 ปีแหง
- จริงๆ นะ พี่ - มันน่าจะไม่จบแค่ 10 ปีนะ
ถึงจะเป็นสถานการณ์ในยุค 70
ฉันก็จะติดคุกหลายสิบปี
จีโฮน่าจะมาเยี่ยมพี่นะ
(ขณะนั้นเอง)
- อะไรน่ะ - เอ๊ะ เดี๋ยวนะ
(จู่ๆ ควันก็ลอยออกมาจากตึกอะพาร์ตเมนต์)
- พี่คะ - อะไรน่ะ
- อะไรกันน่ะ เดี๋ยวนะ - นี่มันอะไรกันเนี่ย
(เหล่าผู้อยู่อาศัยต่างตื่นตระหนก)
- เดี๋ยวนะ - อะไรน่ะ
(กลุ่มอาคารอะพาร์ตเมนต์ถูกปกคลุมไปด้วยควัน)
ไฟไหม้เหรอ
- ไม่ใช่หรอก - ตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว…
(เกิดอะไรขึ้นกับตึกอะพาร์ตเมนต์กันแน่นะ)
(จู่ๆ ควันไฟก็ลอยขึ้นมาขณะที่กำลังอนุมานกันอยู่)
ไฟไหม้จริงๆ เหรอ
(ควันเกี่ยวข้องอะไร กับการทุจริตในช่วงยุค 70 กันนะ)
นี่อะไรน่ะ
(ต้องมีความลับสำคัญถูกเก็บซ่อนไว้แน่)
น่าจะเป็นสัญญาณ มันให้ความรู้สึกแบบนั้นนะ
(เจ้าหน้าที่รัฐต่างกังวลกับความผิด ในอดีตของพวกเขา)
ทำยังไงดีล่ะเนี่ย
ฉันจะทำยังไงกับเงินทั้งหมดนี้ดีล่ะ
(ตำรวจผู้ทุจริตกำลังสติแตก)
ฉันมีธุระต้องทำตรงโน้นน่ะ
ฉันแค่จะตั้งใจหาเงินแล้วก็หนีไป
(ตอนนี้เธอมาไกลเกินกว่าจะนึกเสียใจแล้ว)
ฉันจะทำยังไงกับเงินทั้งหมดนี้ดีล่ะ
เพราะฉันบ้าเงินแท้ๆ
(นายกเทศมนตรียูก็กังวลเช่นกัน)
- ผมจะคิดว่ามันเป็นเงินค่าขนมก็แล้วกัน - โอเค
เข้าใจแล้วครับ
- ให้เราคนละ 30,000 วอนแล้วกัน - ไม่ได้สิ
นี่อะไรน่ะ
(ในขณะที่เจ้าหน้าที่รัฐกำลังวิตกกังวลสุดขีด)
หวีนี่…
(ผู้ค้าก็ง่วนอยู่กับการทำบิงโกให้ครบ)
หวีนี่…
พวกเขามัวง่วนอยู่กับบิงโก จนไม่สนใจเรื่องควันเลย
- ไม่อยากเชื่อเลย - ไม่เห็นควันหรือไงนั่น
เงินทำพวกเขาตาบอดไปแล้ว
อะพาร์ตเมนต์กำลังไฟไหม้นะ
เดี๋ยวนะ เจ้าพวกนี้นี่
ควันพุ่งออกมาใหญ่แล้ว แต่พวกนายมัวแต่ห่วงเรื่องบิงโกเนี่ยนะ
เข้าใจแล้ว เราเห็นแล้วล่ะ
- เห็นไหม - เห็นสิ
เห็นครับ
(ผู้ค้ามัวแต่ห่วงเรื่องหาเงิน)
- นายกเทศมนตรีคะ - ครับ
- ฉันต้องคุยกับคุณค่ะ - ทำไมล่ะ
- ช่วยฉันเป็นครั้งสุดท้ายได้ไหม - อะไรล่ะ
ช่องบิงโกหนึ่งช่องจะมีสติ๊กเกอร์สีส้มอยู่
ช่วยเอามันออกไปที
(นารายังไม่ถอดใจเรื่องบิงโก)
- นายกเทศมนตรีคะ นี่เป็นสมบัติทั้งหมดของฉัน - อะไรล่ะ
(เธอลงเอยด้วยการติดสินบนนายกเทศมนตรียู ด้วยทุกอย่างที่เธอมี)
- บิงโกเหรอ - ค่ะ
- โปรดช่วยให้ฉันได้บิงโกด้วย - แบบนี้มันผิดนะครับ
- ไม่เป็นไรหรอก - จะซื่อตรงก็สายไปแล้วล่ะ
- "จะซื่อตรงก็สายไปแล้วล่ะ" เหรอ - จะซื่อตรงก็สายไปแล้วล่ะ
- แบบนี้มันผิดนะ - รับไปเถอะ
นี่คือสมบัติทั้งหมดของฉันเลย
จบแล้วครับ
- ช่องถูกเติมหมดแล้วเหรอ - ใช่ครับ
ช่องถูกเติมหมดแล้ว
(ทีมผู้ค้าชนะจากการเติมกระดานบิงโกได้ครบ)
- รอบสุดท้ายจบแล้ว - โอเค
เซชานมีเยอะเลยแต่ทำบิงโกไม่ได้
นี่ ผมน่ะ
ผมให้เงินคุณไปเยอะเลยนะ
(นายกเทศมนตรียูเพิ่งโกงผู้ค้าไป)
- นี่ ตำรวจตรงนั้นน่ะ - ค่ะ
- คุณทำแบบนี้ไม่ได้นะ - ตรงนี้
(โครงการของแซมาอึลจบลงแล้ว)
ระหว่างที่เราคำนวณรอบสุดท้าย กรุณากลับไปที่ห้องแรกด้วยครับ
ต้องไปเหรอ โอเค
(ถึงเวลาชำระหนี้)
- ต้องมีการจับกุมแน่ - สถานการณ์ไม่ดีเอาซะเลย
พี่รับสินบนเยอะเลย งั้นพี่น่ะ
- โดนจับแหงแซะ - นี่
- พี่โดนจับแหงๆ - ไม่ใช่ฉันคนเดียวซะหน่อย
- นายก็รับสินบนเยอะเหมือนกันแหละ - พี่
- ผมไม่ได้รับเยอะเท่าพี่หรอก - ไอ้เจ้านี่
- ผมไม่ได้รับเยอะเท่าพี่ซะหน่อย - ถ้าฉันโดนจับนะ
- ฉันไม่ปล่อยนายไว้แน่ - ผมน่ะเหรอ
- ฉันไม่ปล่อยนายไว้หรอก - โอเค
ให้ตายเถอะ
วันนี้มันวันอะไรกันนะ
จะเป็นอะไรได้ล่ะเนี่ย
"ประเทศที่ซื่อสัตย์และสุจริต"
(ใกล้จบแต่ยังไม่มีใครรู้ความลับ)
ฉันไม่รู้เลยว่ามันหมายถึงอะไร
อะไรเนี่ย
(ผู้ค้าก็มึนตึ้บเช่นกัน)
วาย ดับเบิลยู…
ฉันไขคำใบ้ภาษาอังกฤษไม่ได้หรอก
มานับเงินกันดีกว่า
สี่พัน ห้าพัน…
ฉันเอามาซะเยอะเลย
(ในทีมผู้ค้าและเจ้าหน้าที่รัฐ ผู้ที่ชนะ)
(จะได้รับกำไรสิบเท่า)
ใบที่ 28 29 30 ฉันมีอยู่ 300,000 วอน
(ตัวเต็งทีมเจ้าหน้าที่รัฐมี 300,000 วอน)
(ถ้าเขาได้ที่หนึ่ง จะได้รับเงิน 3,000,000 วอน)
มี 21 อ่ะ
(เจ้าหน้าที่ศุลกากรชา 210,000 วอน)
ฉันรับเงินมาเยอะเลย
มี 21 ใบ
(เจ้าหน้าที่ตำรวจเจนนี่ 210,000 วอน)
วันนี้ฉันทำเงินได้ 210,000
โดนปล้นไปหมดเลย ฉันเคยมีเงินตั้งเยอะ
ฉันมี 230,000 วอน
(นายยาง 230,000 ได้เงินรางวัล 2,300,000 วอน)
28 ใบ
(ยอนจุน 280,000 วอน ได้เงินรางวัล 2,800,000 วอน)
ความหอมหวานของทุนนิยม
(นางสาวโอ 50,000 วอน ได้เงินรางวัล 500,000 วอน)
(จำนวนเงินสุดท้าย ที่หนึ่ง นายกเทศมนตรียู 300,000 วอน)
- คุณแจซอก - ครับ
คุณจะคืนเงินมา 280,000 วอนไหมครับ
(จำนวนเงินตอนนี้ 300,000 วอน)
ขอโทษนะครับ
แต่ตามกฎแล้วสุดท้ายจะเกิดอะไรขึ้นน่ะ
ผมจะถามเป็นครั้งสุดท้าย
คุณจะคืนเงินมา 280,000 วอนไหม
แล้วถามทำไมล่ะ
คุณจะคืนเงินมา 160,000 วอนไหม
(จำนวนเงินตอนนี้ 210,000 วอน)
เงิน 160,000 มาจากไหนน่ะ คิดเองงั้นเหรอ
คุณจะคืนเงินมา 160,000 วอนไหม
คุณถามทำไมน่ะ
คุณจะคืนเงินมาไหม
ถ้าฉันคืนแล้วกลายเป็นยัยโง่ล่ะ
(จำนวนเงินตอนนี้ 210,000 วอน)
ฉันคิดว่ามีเงินเยอะจะชนะซะอีก
คุณจะคืนเงินมาไหม
อะไรนะ
(จำนวนเงินตอนนี้ 230,000 วอน)
คุณจะคืนเงินมา 60,000 วอนไหม
(จำนวนเงินตอนนี้ 280,000 วอน)
หกหมื่นวอนเหรอ
ทำไมผมต้องคืน 60,000 วอนล่ะ
คุณจะคืนเงินมาไหม
(จำนวนเงินตอนนี้ 50,000 วอน)
เดี๋ยวนะ จะโดนจับเหรอ
แค่ตัดสินใจว่าจะคืนหรือไม่คืน
เรากำลังถูกคนที่เหนือกว่าเราปล้นเหรอครับ
ใช่ไหม
ถ้างั้นคุณจะคืนเงิน 280,000 มาไหม
ให้ตายเถอะ
คนพวกนี้นี่ตลกจริงๆ
ทำให้ผมดูเป็นคนเลวซะงั้นอ่ะ
ถ้าผมคืนไป 160,000 วอน ก็จะเหลือแค่ 50,000 วอน
(จำนวนเงินตอนนี้ 210,000 วอน)
(จำนวนเงินตอนนี้ 230,000 วอน)
ถ้าฉันคืนเงินไป…
จะลำบากเอาไหมนะ
(เงินพวกนี้เอาไปทำไม)
(แล้วผู้อยู่อาศัยจะตัดสินใจยังไง)
ผลลัพธ์สุดท้ายล่ะ
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์ปี 1970 คืออะไร)
สเกลมันใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
จะเปิดเผยผลลัพธ์สุดท้ายแล้วนะครับ
ผลลัพธ์สุดท้ายเหรอครับ
ฉันมีเยอะเลย
(ตามกฎ)
(ทีมผู้ค้าเป็นฝ่ายชนะจากการทำบิงโก)
- เกิดอะไรขึ้นน่ะ - ตายแล้ว
(กระดานบิงโกกำลังจมงั้นเหรอ)
- เกิดอะไรขึ้นน่ะ - คุณพระ
ทุกอย่างกำลังถูกทำลายหมดเลย
- ทุกอย่างกำลังถูกทำลายหมดเลย - เกิดอะไรขึ้นน่ะ
- ทุกอย่างกำลังถูกทำลายหมดเลย - เกิดอะไรขึ้น
(กระดานบิงโกที่ทุ่มเทแรงกายแรงใจไป กำลังจมเหรอ)
- อะไรน่ะ - ฉันว่าแล้วต้องเป็นแบบนี้
(กระดานบิงโกถล่มลงในพริบตา)
ทุกอย่างกำลังถูกทำลาย
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
อะไรน่ะ
อะไร
(เหลือแต่เศษซากทิ้งไว้ที่ไซต์ก่อสร้าง ของอะพาร์ตเมนต์ใบเมเปิ้ล)
- พระเจ้าช่วย - อะไรล่ะนั่น
(ทุกคนอึ้งกับภาพที่ไม่คาดคิด)
(ความลับของวันนี้ที่จำลองเหตุการณ์จริง ในปี 1970 คืออะไร)
ธีมวันนี้คืออะไรน่ะ
- อะไรกัน ถล่มหมดเลยเหรอ - ถล่มหมดแล้ว
การก่อสร้างผิดพลาดเหรอ
ไม่ต้องสงสัยเลย ก่อสร้างผิดพลาดแน่ๆ
- มีรอยร้าวที่ผนังเต็มเลย - สุดยอดเลย
นี่อะไรน่ะ
- วายเอ็นทีอะไร - วายเอ็นทีเหรอ
(ลวดลายลึกลับที่อยู่ทั่วอาคาร)
- อะไรเนี่ย - วาย เอ็น ที
วาย เอ็น ที
ฉันว่ามันใหญ่ขึ้นนะ
มันคือรอยร้าวบนกำแพงเหรอ
(มันคือสัญญาณอะพาร์ตเมนต์ถล่ม จากรอยร้าวที่เพิ่มมากขึ้น)
(สัญญาณของอะพาร์ตเมนต์ถล่มถูกพบไปทั่ว)
อะไรน่ะ
(สัญญาณอะพาร์ตเมนต์ถล่ม สอง)
(จู่ๆ สัตว์ก็เห่าเสียงดังหรือกระวนกระวาย)
เสียงกานั่นมันอะไรน่ะ
อะไรเนี่ย
(สัญญาณอะพาร์ตเมนต์ถล่ม สาม มีลมพัดแรงในอาคาร)
- อะไรน่ะ - จะมีผีออกมาไหมเนี่ย
(สัญญาณอะพาร์ตเมนต์ถล่ม สี่ น้ำรั่วจากเพดาน)
- ทำอะไรคะเนี่ย - อะไรเนี่ย
ใครสาดน้ำน่ะ
(สัญญาณอะพาร์ตเมนต์ถล่ม ห้า แก๊สรั่วออกมาจากอาคาร)
พวกเขามัวง่วนอยู่กับบิงโก จนไม่สนใจเรื่องควันเลย
ตอนนี้…
เจ้าพวกนี้นี่ ควันพุ่งออกมาใหญ่แล้ว แต่พวกนายมัวแต่ห่วงเรื่องบิงโกเนี่ยนะ
เข้าใจแล้ว เราเห็นแล้วล่ะ
เงินทำพวกเขาตาบอดไปแล้ว อะพาร์ตเมนต์กำลังไฟไหม้นะ
(อาคารอะพาร์ตเมนต์กำลังพังทลายลงช้าๆ)
ถึงได้มีน้ำรั่วนี่เอง
(ในที่สุดพวกเขาก็อนุมานได้)
- เพราะงั้นถึงมีน้ำรั่วแล้วก็ควันน่ะ - ลมด้วย
มันเกี่ยวกับการก่อสร้างผิดพลาดนี่เอง
เพราะผู้ค้าและเจ้าหน้าที่รัฐรับสินบนไงละ
แน่นอนว่าการก่อสร้างผิดพลาด
ของถูกเอาออกไปหมด
ถึงได้คำใบ้ก็ไม่รู้เลยนะเนี่ย
ทุกคนครับ ความลับของอะพาร์ตเมนต์วันนี้ อ้างอิงจาก
เรื่องที่เกิดขึ้นในวันที่ 8 เมษายน ปี 1970 ในย่านชางชอน เขตมาโพ
มีการถล่มของอะพาร์ตเมนต์พลเมืองวาอู
อะพาร์ตเมนต์พลเมืองวาอู ผมเคยได้ยินนะ
- ฉันทันเหตุการณ์นั้นละ - พังถล่มเหรอ
การพังถล่มของอะพาร์ตเมนต์พลเมืองวาอู ที่เกิดขึ้นในยุค 70
ทำให้เกิดการสั่นสะเทือนในสังคมอย่างมาก
นี่เป็นเรื่องราวของวันนี้นี่เอง
(วันที่ 8 เมษายน 1970)
อะพาร์ตเมนต์อายุสี่เดือนในย่านชางชอน เขตมาโพ
ที่ชื่อว่าอะพาร์ตเมนต์พลเมืองวาอู
พังถล่มเสียงดังสนั่นเมื่อหกโมงเช้านี้
เนื่องจากเหตุการณ์นี้
มีผู้อยู่อาศัย 33 คนเสียชีวิต
(อะพาร์ตเมนต์พลเมืองวาอูพังถล่ม)
(ไม่มีใครสังเกตหายนะที่กำลังคืบคลานมา)
(สาเหตุคืออะไรกันแน่)
(การสอบสวนเริ่มต้นขึ้นแล้ว)
(เนื่องจากเมืองได้ขยายอย่างรวดเร็ว ในช่วงปี 1960)
(เมืองสลัมที่ไม่มีใบอนุญาต ได้ขยายตัวขึ้นในกรุงโซล)
(ทางกรุงโซลได้จัดระเบียบเมืองสลัม ที่ไม่มีใบอนุญาต)
(และส่งเสริมการก่อสร้าง อะพาร์ตเมนต์พลเมือง)
คุณไม่ต้องดูอย่างอื่นเลย
(การทุจริตเกิดขึ้นเนื่องจาก งบประมาณที่จำกัดมาก)
(และเวลาก่อสร้างที่ไม่เพียงพอ)
- ผ่านฉลุย - ผ่านฉลุย สุจริต
ผมเพิ่งได้รับ 10,000 วอน
(ผู้รับเหมาก่อสร้างต้องให้สินบนเจ้าหน้าที่รัฐ เพื่อให้ได้สิทธิ์การก่อสร้าง)
(และผู้ก่อสร้างที่ไม่มีใบอนุญาตได้รับสิทธิ์)
(ในการสร้างอะพาร์ตเมนต์พลเมืองวาอูไป)
(สี่คนรวมหัวหน้าเขตมาโพถูกจับกุม)
(เจ้าหน้าที่รัฐซึ่งทำเป็นมองไม่เห็นการก่อสร้าง ที่ไม่ได้มาตรฐาน)
มันเป็นของที่อายุเกิน 40 ปี
- รับไปสิครับ - โอ๊ย อาจจะมีคนเห็นก็ได้นะ
(ของที่ไม่ได้คุณภาพได้รับการอนุมัติ เพราะสินบน)
- มีคนดีอยู่ - ใช่
ผมได้ยินนะ
(นั่นเป็นสาเหตุที่ของไม่ได้คุณภาพมากมาย ได้รับการอนุมัติ)
(การก่อสร้างไม่ได้มาตรฐานถูกเปิดโปง)
(ปริมาณปูนซีเมนต์ไม่เพียงพอ)
(ผู้รับเหมาที่ไม่มีใบอนุญาตใช้วัสดุที่ไม่ดี เพื่อประหยัดค่าใช้จ่าย)
(ผู้รับเหมาก่อสร้างห้าคนถูกจับกุม)
(ผู้รับเหมาที่ไม่มีใบอนุญาต ที่ดำเนินการก่อสร้างที่ไม่ได้มาตรฐาน)
- เอามาให้ฉัน 20,000 วอน - หา
- เอามาให้เราคนละ 20,000 วอน - คนละ 20,000 เหรอ
(ตาบอดเพราะการแข่งขัน)
(การก่อสร้างที่ไม่ได้มาตรฐานนำไปสู่ความตาย)
(ชื่อเล่นของนายกเทศมนตรีคิมฮยอนอ๊ก คือรถแทรกเตอร์)
คุณเปลี่ยนช่องได้ใช่ไหมล่ะครับ
ช่วยเปลี่ยนให้ผมหน่อย ผมจะจ่ายเงินให้
(สิทธิพิเศษของนายกเทศมนตรียู คือการเปลี่ยนช่องบิงโก)
(กลุ่มอาคารอะพาร์ตเมนต์วาอู ถูกสร้างบนภูเขาที่ลาดเอียง)
(เอียง 60 องศา)
(ทำไมถึงสร้างอะพาร์ตเมนต์ที่นั่นนะ)
(โง่น่า ต้องสร้างบนที่สูงๆ จะได้มองเห็นไง)
(นายกเทศมนตรีของกรุงโซลในขณะนั้น)
(เกษียณบนเตียงผู้ป่วย)
(เป็นการเกษียณที่ไร้เกียรติครั้งแรก หลังจากการถล่มของอะพาร์ตเมนต์)
(การเลือกสถานที่ที่ผิดพลาดของนายกเทศมนตรี นอกเหนือจากนโยบายที่ไร้ความหวัง)
(และนั่นเป็นสาเหตุที่การก่อสร้าง ที่ไม่ได้มาตรฐานครั้งแรกของเกาหลี)
(โศกนาฏกรรมอะพาร์ตเมนต์วาอูพังถล่มเกิดขึ้น)
(ถ้าการก่อสร้างทำอย่างถูกต้องเหมาะสม)
(อะพาร์ตเมนต์ก็คงจะไม่ถูกสร้างเช่นนั้น)
- อะพาร์ตเมนต์พลเมือง - อะพาร์ตเมนต์พลเมือง
(รูปภาพที่เผยออกมาคือภาพของอะพาร์ตเมนต์ อันสมบูรณ์แบบที่คาดหวังไว้)
- เราขอให้คุณคืนเงิน - ใช่
มันเป็นจำนวนเงินที่คุณได้รับผ่านวิธีผิดกฎหมาย
- อ๋อ - อ๋อ
(280,000 วอน - 160,000 วอน)
ค่ะ
(60,000 วอน - 50,000 วอน - 190,000 วอน)
(160,000 วอน)
คนที่คืนเงินที่ได้รับผ่านวิธีผิดกฎหมาย
แจซอก เจนนี่แล้วก็คุณนารา
เป็นผู้ชนะตัวจริงของวันนี้ครับ
(ผู้ชนะตัวจริง)
- เย้ - เย้
- เจนนี่ - คุณพระ
คนพวกนี้นี่ตลกจริงๆ
ผมเป็นนายกเทศมนตรีนะ
สาม…
เอาไปครับ
ฉันจะคืนค่ะ
ฉันจะคืนค่ะ ให้ฉันคืนนะคะ
ฉันควรเป็นไม้ค้ำยันของประชาชน
ฉันรู้สึกละอายในสิ่งที่ทำลงไปวันนี้ค่ะ
ฉันเพิ่งคิดได้เมื่อกี้นี้ ให้ฉันคืนนะคะ
อยากทำอะไรก็ทำเถอะ
ผมไม่คิดจะคืนหรอกครับ
ไม่ครับ ไม่คืนครับ
ไม่ครับ
ผมไม่คืนหรอก เงินทองหายากนะ
มันยากมากที่จะหาเงินได้ 60,000 วอน
ผมจะคืนมันทำไมล่ะครับ
- เย้ - เย้
- เจนนี่ - แม่เจ้า
นายไม่ได้คืนเหรอ
นายไม่ควรทำแบบนี้นะ ยอนจุน ทำไมนายไม่คืนล่ะ
- เงินมันเยอะอ่ะครับ - โธ่เอ๊ย
- มีเท่าไรเหรอ - 280,000 วอน
- แม่เจ้า - โธ่ถัง
ถึงแม้นี่จะเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในยุค 70
แต่ผู้คนมากมายต้องเสียชีวิต
ที่จริงมันเป็นเหตุการณ์ที่ไม่ควรเกิดขึ้น…
(เราต้องไม่ลืมและต้องไม่ซ้ำรอยเดิม)
ในประวัติศาสตร์ของพวกเรา
- มันเป็นบ้านที่คนอยู่อาศัย - นั่นสิครับ
อะพาร์ตเมนต์อูอัมถล่มในชองจู…
แผ่นกระดาษปิดฝาผนังหล่นในอะพาร์ตเมนต์…
วัสดุฉนวนไฟฟ้าและเหล็กเส้น…
ผู้รับเหมาหลายคนถูกจำกุม ในคดีก่อสร้างไม่ได้มาตรฐาน
พวกเขามีสัญญารับช่วงงานกับบริษัทอื่น
(ด้วยความหวังว่าอะพาร์ตเมนต์ จะไม่ใช่แค่พื้นที่สำหรับขาย)
(แต่เป็นที่พักพิงแก่ผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั่น)
(เราหวังว่าจะไม่มีโศกนาฏกรรมเกิดขึ้น ในบ้านในอนาคตของพวกเราอีก)
(ความโลภของมนุษย์ไม่มีสิ้นสุด)
ยอมทิ้งมนุษยธรรม
ระบบทุนนิยม
(หายนะในปี 1991 ความโลภถือกำเนิดขึ้น)
(คำสาปแช่งมวลมนุษย์เริ่มขึ้นแล้ว)
ป้าคะ
เธอน้ำลายฟูมปากเลย
(อาการป่วยที่น่าสงสัยแพร่ระบาด)
(ไปทั่วอะพาร์ตเมนต์)
- เสียงนี่ - อะไรน่ะ
(ไม่มีใครหลีกเลี่ยงได้)
ทำไมเนี่ย อย่าทำแบบนี้สิ ฉันกลัวนะ
- โทร 119 - โทร 119
- มาแล้วๆ - ทางนี้ครับ
ฉันคิดว่าพวกเขาซ้อมนะ
- พวกเขามีทีมเวิร์กที่ดี - เป็นระบบมาก
(ทีมเวิร์กที่ดีเยี่ยมเป็นแบบนี้)
ให้ฉันไปเถอะ
นี่
ไม่ใช่ของนายนะ
จองฮา หลีกไป
ผมจะหลีกให้ครับ
อย่าเอาไปนะ
นี่ไม่ใช่สิ่งที่นายทำนะ
ผมรู้ว่ามีคนร้ายครับ แต่ไม่ใช่ผมนะ
โอ๊ย ให้ตายเถอะ
นี่
(พวกเขาต้องค้นหา)
มาเปิดเผยความจริงกันเถอะครับ
พี่คะ
(คนร้ายของคดีนี้)
พี่แจซอก จับพี่แจซอกไว้
ว้าย
ไม่นะ
(จุดหักมุมที่ไม่มีใครคาดถึง)
เลิกเถอะ***
ขนลุกไปหมดเลย
อุ่ย ใจหายหมด
(ความจริงของวันนั้นในปี 1991 ซึ่งทำให้ทุกคนประหลาดใจคืออะไร)
คำบรรยายโดย แก้วตา สมานจิตต์