ปีนี้เราประสบความสำเร็จอย่างมาก
ประเทศชาติเอาชนะอุปสรรคที่ยากลำบาก เช่น การกีดกันทางการค้าต่างประเทศ
ภาวะเศรษฐกิจถดถอยในตะวันออกกลาง และวิกฤตทางการเงิน
และประสบความเจริญก้าวหน้า และความมั่นคงครับ
ไม่เพียงเท่านั้นนะครับ
มีการเจาะภูเขาขรุขระ และสร้างทางด่วนสาย 88
และพัฒนาเทคโนโลยีขั้นสูงขึ้นครับ
(ปี 1984 ปีแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งยิ่งใหญ่ ซึ่งขับเคลื่อนด้วยการเติบโตทางเศรษฐกิจ )
(ขณะที่ประเทศมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น)
(วัฒนธรรมการพักผ่อนที่หลากหลาย ก็ปรากฏขึ้นเช่นกัน)
(สิ่งที่รุ่งเรืองที่สุดในบรรดาสิ่งเหล่านั้นคือ)
เราแต่งงานกันเถอะ
(ไม่มีอะไรสำคัญไปกว่าความรัก)
เราจะอยู่กันอย่างมีความสุข ผมมั่นใจ
กับลูกๆ น่ะเหรอ
เราตายไปเลยดีไหม
(LOVE AND AMBITION เรตติ้งสูงสุด: 76 เปอร์เซ็นต์)
("I LOVED YOU" คิมฮยอนชิก)
("MAZE OF LOVE" ชเวจินฮี)
(ความรัก)
(ยุคแห่งความรัก)
(ปี 1984)
(ตอนที่ 6)
(อ้างอิงจากเรื่องจริง)
(แต่ผู้คนและเหตุการณ์ถูกดัดแปลงขึ้นใหม่)
(มีนาคม ปี 1984 ณ ที่แห่งหนึ่งในกรุงโซล)
ถ้าฉันไม่ได้เจอเธอละก็…
เฮ้ย นี่แก
อะไรน่ะ
(ตอนที่ 6 คนอ่อนแอ)
จะกระโดดเหรอ
อย่ามาทำสำออยเลย
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์ ที่ต้องไขคำตอบวันนี้คืออะไร)
(ย้อนกลับไปปี 1984)
(ที่ซึ่งหลอมรวมความรู้สึก ของช่วงเวลานั้นเอาไว้)
(ขอเชิญเข้าสู่คาเฟ่แสนสุข)
- แม่เจ้า - คุณพระ
สุดยอดเลย
- โอ้โฮ - ปังมาก
- อะไรกันเนี่ย - ตกแต่งอย่างดีเลยนะเนี่ย
สร้างคาเฟ่ดนตรีที่เคยมีในอดีตขึ้นมาใหม่ ได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยนะ
- น่าทึ่งมากเลย - ประทับใจจัง
มันเป็นเพลงที่สาวตาโตชอบน่ะครับ
เพลง "Green Green Grass of Home"
ของ Tom Jones
(ดีเจคาเฟ่: ดาวดังที่สุดในสมัยนั้น)
(สมัยก่อนฟังเพลงที่บ้านลำบาก)
(ดังนั้นที่นี่จึงเป็นที่นิยมมาก)
(มันเป็นที่สำหรับ)
(พบปะและใช้เวลาพักผ่อนของทุกคน)
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์วันนี้เริ่มต้น)
(ที่สถานที่นัดพบในปี 1984)
ผู้ชายคนนั้นมานัดบอด แต่ผู้หญิงไม่มา
(เก้าอี้ที่ว่างอยู่ไม่มีคนมานั่ง)
(ไม่ว่าเขาจะวางไม้ขีดซ้อนกันสูงแค่ไหน)
- อ๋อ - เขาวางไม้ขีดไฟซ้อนกันระหว่างที่รอผู้หญิง
(ผลจากการรอคอย)
นัดกันใส่เดนิมทั้งตัวเป็นทีมเหรอ
(สามหน่อเดนิม)
วันนี้คอนเซปต์ของผมคือพี่จอนยองรกครับ
(แต่งตัวเหมือนจอนยองรก แฟชั่นไอคอนจากยุค 80 เป๊ะๆ)
- มีกลิ่นอายย้อนยุคสินะ - ฉันเป็นด็อกซอนค่ะ
- ใครนะ - ด็อกซอน
- อ๋อ
เจนนี่รู้จักยุคนั้น
- ผ่านด็อกซอนน่ะ - ค่ะ
- ผ่านเรื่อง Reply 1988 - ใช่ค่ะ
เราเคยอยู่ในยุคนั้นเลยน่ะ
พี่เคยอยู่ในยุคนั้นนี่เอง
เอาจริงนะ ยังจำได้แม่นอยู่เลย
นาราก็เคยมาที่นี่นี่นา
- นั่งกันก่อนเถอะทุกคน - นั่งกันเถอะ
- นี่อะไรน่ะ - นั่นสิครับ
- นี่อะไรน่ะ - นี่อะไรเหรอ
- ถ้าใส่เงินร้อยวอนลงไป จะมีคำทำนายออกมา - ทำนายดวงนี่
- จริงเหรอคะ - มันจะออกมาแหละ
ใส่ตามปีนักษัตรตัวเอง
(ทำนายดวงวันนี้กันสนุกๆ)
(หยอดเหรียญ)
(กระดาษคำทำนายจะออกมา)
(มีตั้งแต่มุกตลกชั้นดีไปจนถึงทำนายดวง)
จริงเหรอคะ
ใส่เหรียญ 100 วอนลงไปตามปีนักษัตรนะ
ดูไปแล้วเหมือนที่เขี่ยบุหรี่เลยนะคะ
สมัยก่อนทุกคนสูบบุหรี่ในอาคารน่ะ
(ในช่วงปี 1980 สามารถสูบบุหรี่ในอาคารได้)
- โอ๊ะ - อุ๊ย
- รายการ Starry Night นี่ - Starry Night นี่นา
- พี่อีมุนเซ - พี่อีมุนเซ
พี่มุนเซจะโผล่มาไหม
พี่มุนเซจะออกมาหรือเปล่า
- ไม่หรอกมั้ง - น่าสนุกจัง
(ภาพเงาค่อยๆ ปรากฏขึ้น ท่ามกลางความคาดหวังของทุกคน)
- พี่อูอิลนี่ - อูอิลต่างหาก
(ไม่ใช่มุนเซ แต่เป็นอูอิลต่างหาก)
- พี่อูอิลนี่ - โธ่เอ๊ย
- อูอิลเล่น… - ถามจริง
หลายบทบาทเลยนะเนี่ย
ลุงคะ
(เขิน)
เหมาะมากเลยนะเนี่ย
- ลุงยาม - เหมาะกับเขาดีนะ
ยามเหรอครับ
คุณพระ
ใช่แล้วครับ
ผมเป็นยามที่คอยปกป้องหัวใจที่เย็นชาของคุณ
- เก่งอ่ะ - เก่งนะเนี่ย
- เก่งมาก - เหมาะสุดๆ เลย
- เก่งจริงๆ - นั่นสิครับ
สวัสดีครับ นักจัดรายการเพลงที่น่ารักของทุกคน
พี่อูอิล ขอกล่าวทักทายนะครับ
- พี่อูอิล - ตายแล้ว
- นักจัดรายการเพลง - นักจัดรายการเพลง
เจนนี่มาอีกแล้วนะครับ
- เจนนี่เป็นขาประจำนี่เอง - เจนนี่
- ถ้ามาบ่อย จะอันตรายนะ - ทำไมล่ะ
เดี๋ยวพี่อูอิลจะกลายเป็นพี่อูอิลที่รัก
- ขี้เล่นซะจริง - ลุงครับ เห่ยมากอ่ะ
- ให้ตายเถอะ อูอิล - พี่อูอิล เห่ยมาก
- ให้ตายเถอะ อูอิล - พี่อูอิลคะ
- เห่ยจริงๆ - จริงๆ เลยนะ
ถ้ามีเพลงที่ทุกคนอยากฟังละก็
- ให้เขียนใส่กระดาษโน้ตขอเพลง - อยู่นี่เอง
- เขียนใส่กระดาษโน้ตขอเพลงได้เลยนะครับ - มีเพลงอะไรบ้างนะ
(สมัยนั้นจะเขียนเพลงที่อยากขอ ลงไปในกระดาษโน้ต)
เดี๋ยวนะ เพลงที่จะขอ
มีเพลงอะไรบ้างนะ
ผมอยากฟังเพลงนั้นอ่ะ
- อะไรเหรอ - "Reminiscence" ของ คิมซองโฮ
- "Reminiscence" - มันเป็นเพลงยุคนั้นหรือเปล่านะ
- มันเป็นวันที่ลมพัดแรง - ใช่แล้ว
มันเป็นเพลงยุคนั้นใช่ไหม
ฉันจะเลือกเพลง "HEEYA" ของวง Boohwal
- มองฉันหน่อย - เพลงนั้นมาจากยุค 80
มันมาจากยุค 80 น่ะ
ฉันส่งข้อความหาแม่ดีไหมนะ
เจนนี่จะส่งข้อความหาแม่แน่ะ
ตอนนี้…
ฉันขอเพลง "Violet Fragrance" ได้ไหมคะ
"Violet Fragrance" ดีเลยนะ "ลมเอ๋ย หยุดพัดเถอะ"
พี่จียอน
(ต้นกำเนิดสาวเท่แห่งยุคนั้น)
เรียกพี่จียอนนี่ใช่เหรอ
- อาจจะไม่มั้ง - ใช่แหละ
- พี่เขาแก่กว่าพวกเรา - จริงเหรอคะ
- ค่อยยังชั่วหน่อย - พี่เขาแก่กว่าฉันน่ะ เป็นพี่ถูกแล้ว
- ตอนนี้เราสับสนซะงั้น - จริง
- ส่วนใหญ่อายุเท่าๆ กันน่ะ - ส่วนใหญ่…
- อายุเท่ากัน - นี่ค่ะ
อายุเท่ากัน
ดีละ
เธอวาดหัวใจคร่าวๆ ให้พี่อูอิลด้วยนะเนี่ย
ไม่ใช่รูปหัวใจที่วาดให้คนรักกันนะครับ
- วาดลวกๆ - ใช่
"เอ้า เอาหัวใจไป"
พี่อูอิล
ครับ ขอบคุณครับ
ผมจะเล่นเพลงที่ขอมาเพลงแรกนะครับ
จะเป็นเพลงของใครนะ
เพลง "HEEYA" ของวง Boohwal
- ฮียา - พี่แทวอนยังอยู่วง Boohwal อยู่เลย
(ใจสั่น)
โอ้โฮ
สมัยนั้นผู้หญิงชื่อ "มุนฮี" "ซุกฮี" กรี๊ดกันหนักมากเลยนะครับ
ชื่อเล่นของทุกคนคือ "ฮียา"
- ชื่อเล่นของคุณคิมวอนฮีก็คือฮียา - ใช่
วง Boohwal จัดคอนเสิร์ตที่รวมผู้หญิง ที่ชื่อลงท้ายด้วย "ฮี" ไว้ด้วยกันน่ะ
- จริงเหรอ - คอนเสิร์ตฮี
- ใช่
กีตาร์โซโล่ของพี่แทวอน
พี่นาราอินมาก
คันตรงไหนเหรอครับพี่
- ฉันคันอ่ะ - เห็นเกาสีข้างอยู่นั่นแหละ
สีข้างเนี่ย
ถ้าเบื่อก็ดูทีวีได้นะครับ
- อะไรนะ - ถ้าเบื่อก็ดูทีวีได้
- เอาละ - ติดแล้ว
ติดแล้ว กดเล่นเลย
เราจะได้ข้อมูลสำหรับวันนี้ใช่ไหม
พี่ฮเยซูนี่ พี่คิมฮเยซู
- พี่คิมฮเยซู - ใช่ คิมฮเยซู
(โฆษณาไอศกรีมโคนตัวแรกในปี 1984)
- เดตเล็กๆ - ยอดไปเลย
***บราโวโคน
(ข่าวเควีเอ็น)
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์วันนี้คืออะไร)
เนื่องจากการเติบโตทางเศรษฐกิจ ของประเทศในตะวันออกกลาง
บริษัทเกาหลีได้ขยายไปสู่ตะวันออกกลาง อย่างกระตือรือร้นครับ
- วันนี้น่าจะเกี่ยวกับน้ำมันนะ - อุตสาหกรรมการก่อสร้าง…
เมื่อเดือนธันวาคมที่ผ่านมา ช่างเทคนิคชาวเกาหลีได้มาถึงซาอุดีอาระเบีย
พวกเขาเอาชนะคู่แข่งต่างชาติมากมาย
และครองอุตสาหกรรมการก่อสร้างครับ
- โอ้โฮ - อ๋อ
ฮุนได ซัมซุง แดวูและบริษัทอื่นๆ ที่ขยายไปต่างประเทศ
ตัดสินใจจัดตั้งทีมงานเพื่อขยายงานก่อสร้าง
(การก่อสร้างเฟื่องฟูในตะวันออกกลาง)
- สามหมื่น - ต่างประเทศ
(มีคนงาน 30,000 คนร่วมในโครงการก่อสร้าง ในตะวันออกกลาง)
ปีนี้เศรษฐกิจของเกาหลีเติบโต สูงถึง 12.2 เปอร์เซ็นต์
เช่นเดียวกับปีที่แล้ว การเติบโตทางเศรษฐกิจจะดำเนินต่อไปครับ
- เติบโตเร็วมากเลย - ใช่แล้ว
ในยุค 80 มีภาวะตกต่ำสามประการ มันเป็นช่วงที่เศรษฐกิจเฟื่องฟูน่ะ
(ภาวะตกต่ำสามประการ)
(การเติบโตทางเศรษฐกิจที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ในช่วงกลางทศวรรษ 1980 ในเกาหลีใต้)
(ขับเคลื่อนโดยอัตราเงินดอลลาร์ต่ำ อัตราดอกเบี้ยต่ำ และราคาน้ำมันต่ำ)
ปีนี้เศรษฐกิจของเราเติบโตเป็นพิเศษ
แต่ก็ทิ้งปัญหาชุดใหม่ไว้เช่นกันครับ
(ด้านที่ซ่อนอยู่ของการเติบโตทางเศรษฐกิจ ที่ไม่เคยมีมาก่อนงั้นเหรอ)
ในเกาหลีมีการก่อตั้งสถานบันเทิงสำหรับผู้ใหญ่ มากกว่า 400,000 ที่
- ละลานตามาก - โอ้โห
เงินที่หลั่งไหลไปยังสถานประกอบการเหล่านี้
คาดว่าจะมีมูลค่ามากกว่าสี่ล้านล้านวอน
สามารถเดาได้ทันทีว่าสถานประกอบการดังกล่าว
มีไว้เฉพาะคนบางชนชั้นเท่านั้นครับ
คิดว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้นครับ
- คนมีเงินมากเกินไปไง - อ๋อ
- จู่ๆ… - เพราะเศรษฐกิจดี
จริงเหรอ เพราะเงินเยอะไปเนี่ยนะ
การขยายตัวของสถานประกอบการดังกล่าว นำไปสู่การเกิดอาชญากรรมต่างๆ
และพฤติกรรมที่ออกนอกลู่นอกทางมากขึ้น
เนื่องจากมันนำไปสู่อาชญากรรมที่เลวร้าย
เราจึงควรย้อนดูพฤติกรรมการบริโภค ของเราอีกครั้งครับ
พอมีเงินมากเกินไป อุตสาหกรรมแบบนั้นก็เติบโตขึ้น
มีแก๊งที่ตั้งรกรากในเกาหลีเหมือนกับอัลคาโป
- ในชิคาโก้งั้นเหรอ - มาแล้วสินะ
- อัลคาโปเหรอ - สงครามกับอาชญากรรมน่ะ
ใช่แล้ว สงครามกับอาชญากรรม
ตามข้อมูลของตำรวจ มีอยู่ประมาณ 160 แก๊ง
และมีสมาชิกแก๊ง 1,600 คนในเกาหลีครับ
นี่ต้องเป็นประเด็นหลักแน่ๆ
(ต่อจากข่าวเศรษฐกิจเฟื่องฟู เป็นเรื่องขององค์กรอาชญากรรม)
นักข่าวอิมชางกึนรายงานครับ
สมาชิกแก๊งรอบๆ ย่านสถานบันเทิง
รีดไถทรัพย์สินมีค่าจากเจ้าของธุรกิจและลูกค้า
พวกเขามาทุกวัน
แล้วก็รังควานผม
ถ้าผมไม่ให้เหล้าและเงินพวกเขา
ก็จะโดนซ้อมครับ
โธ่ถัง
(ข่าวไม่ดีดำเนินต่อไป)
พวกเขาบังคับให้ผมซื้อ…
เอ๊ะ บังคับให้ซื้ออะไรนะ
มีผู้ที่มีแนวโน้มกระทำผิด 600 ราย
เจ้าหน้าที่ตำรวจจึงคอยควบคุมดูแล พวกเขาทุกคืนครับ
(การกวาดล้างองค์กรอาชญากรรม เริ่มต้นแล้วงั้นเหรอ)
พวกนั้นบังคับให้ซื้อ "จุดจุด" น่ะ
พวกเขา…
บังคับให้ซื้อเหล้าเหรอ
(มันเกี่ยวข้องอะไรกับแก๊งอาชญากรรมนะ)
เศรษฐกิจในยุค 80 พัฒนาอย่างรวดเร็ว สถานบันเทิงสำหรับผู้ใหญ่ก็เลยเฟื่องฟู
(ความรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจ - เอื้อต่อองค์กรอาชญากรรม)
- เพราะคนใช้เงินเยอะ - ใช่แล้ว
อะไรน่ะ
(เกิดอะไรขึ้นที่อะพาร์ตเมนต์ในปี 1984 กันนะ)
ทำไมวันนี้ให้เราดูข่าวล่ะ
ปกติมันจะเป็นคำใบ้นะ
- จะเป็นอะไรนะ คาเฟ่ดนตรี… - นั่นน่ะสิ
คาเฟ่ดนตรี…
- มันอยู่ไหน - ออกมานะ ไอ้เวร
- อยู่ไหนวะ - ออกมาซะดีๆ
- มันอยู่ไหน - ออกมานะ ไอ้เวร
(พวกผู้ร้ายบุกเข้ามาในคาเฟ่)
ตกใจหมดเลย
- คุณพระ - ตกใจหมด
ไม่นะ
ออกมานะ
เอามันไปซ่อนไว้ไหน มันอยู่นี่ใช่ไหม
เห็นมันบ้างไหม ไอ้เจ้าคนหวีผมเสยแบบนี้น่ะ
ตกใจจริงๆ นะเนี่ย
(ทุกคนขวัญกระเจิง)
เห็นมันบ้างไหม
ทำไมถึงไม่เห็นล่ะ
ออกมานะ
ออกมา
- ออกมาซะดีๆ - คุณพระ
คุณครับ
(คาเฟ่แสนสุขตกอยู่ในความโกลาหล)
(เกิดอะไรขึ้นกันนะ)
- คุณครับ - คุณคะ
- เห็นผู้ชายใส่มูสบ้างไหม - มูสเหรอ
- ไม่เห็นเลย - หมายถึงพี่อูอิลหรือเปล่า
(ตาหลุกหลิก)
พวกคุณไม่ได้ซ่อนมันไว้ใช่ไหม
- เปล่านะ - พูดเรื่องอะไรครับเนี่ย
- เหลือเชื่อเลย - มูสเหรอ
เฮ้ย เรารู้นะว่าแกอยู่ที่นี่
- หาใครอยู่เหรอคะ - ฉันจะนับถึงสามนะ
หนึ่ง
สอง
สาม
อะไรน่ะ
(ชายคนหนึ่งออกมาจากใต้โต๊ะ)
อะไรน่ะ
(ประเภท: แอ็กชัน - สยองขวัญ)
ว้าย
จับมันสิวะ ไอ้บ้า
(พวกผู้ร้ายไล่ตามชายคนนั้นไป)
- ตกใจหมดเลย - เขาหนีไปแล้ว
คุณพระ
- ใจหายหมด - เขาหนีไปแล้ว
- โห - กลัวอ่ะ
- ผู้ชายคนนั้น… - อย่างกับในหนังเลย
ผู้ชายคนนั้นซ่อนอยู่ที่ไหนน่ะ
เกิดอะไรขึ้นกันเนี่ย
- มันเป็นไปได้เหรอ - เดี๋ยวนะ…
ใจหายใจคว่ำหมด
พี่ครับ นี่เล่นใหญ่ขึ้นนะเนี่ย
- น่าอายมากเลยอ่ะ - ทำไมเหรอ
ผมหลบอยู่ข้างหลังเจนนี่เฉยเลย
- ทำไงดีล่ะ ผมหลบอยู่หลังเธอ - พี่ครับ
- พี่ทิ้งเจนนี่ซะงั้นอ่ะ - สายไปแล้วล่ะ
ไม่ทันแล้ว
เจนนี่อยู่ข้างหน้าผมซะงั้น
(เมื่อกี้นี้)
- อยู่ไหนวะ ไอ้บ้า - ออกมานะ ไอ้เวร
(ผู้ชายมาดแมนใช้เจนนี่เป็นโล่กำบัง)
(ซ่อนได้ดีทีเดียว)
พี่เขาเอาผมกั้นไว้อีกคน ดีงามมากอ่ะ
พวกนั้นแกว่งไม้หน้าสามไปมา
พวกคนเมื่อกี้เป็นนักเลงเหรอ
- น่าจะเป็นงั้นนะ - เมื่อกี้มันเรื่องอะไรกันน่ะ
ตามข้อมูลของตำรวจ มีอยู่ประมาณ 160 แก๊ง
และมีสมาชิกแก๊ง 1,600 คนในเกาหลีครับ
- ตกใจหมด - ใจหายหมดเลย
- สุดยอดอ่ะ - น่ากลัวจัง
- มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย - ไม่รู้สิ
- ถึงว่าสิ… - ขอโทษนะคะ
เห็นผู้ชายคนนี้บ้างไหมคะ
(หญิงสาวคนหนึ่งร้องไห้เข้ามา)
- ทำไงดีล่ะ - เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ
โทษนะคะ เคยเห็นผู้ชายคนนี้บ้างไหม
เขาเป็นคนที่สำคัญสำหรับฉันมาก
- ผู้ชายคนนั้นนี่ - ผู้ชายที่ใส่มูสน่ะ
จับมันสิวะ ไอ้บ้า
เคยเห็นเขาไหมคะ เห็นไหมว่าเขาอยู่ที่ไหน
เราเห็นเขานะ เขาซ่อนอยู่ตรงนี้ แต่หนีไปแล้ว
- เธอร้องไห้จริงๆ นะเนี่ย - ช่วยดูรูปนี้หน่อยค่ะ
เห็นผู้ชายคนนี้บ้างไหม
ช่วยดูรูปนี้หน่อยค่ะ
เขาคือคนที่ซ่อนอยู่ใต้โต๊ะน่ะ
โธ่
- เขาเป็นคนที่สำคัญสำหรับฉันมาก - จริงเหรอคะ
ฉันต้องหาเขาให้เจอค่ะ
(ผู้ชายคนนั้นเป็นใครบางคนที่สำคัญ สำหรับเธองั้นเหรอ)
จับมันสิวะ ไอ้บ้า
เขาเป็นคนที่สำคัญสำหรับฉันมาก
(มีเรื่องราวอะไรอยู่เบื้องหลัง หญิงสาวคนนี้และชายคนนั้นกันนะ)
เขาเป็นสามีคุณเหรอครับ
แสดงเก่งมากเลยนะคะเนี่ย
- นารา - อยากมาอยู่บริษัทฉันไหมคะ
- อย่าสิพี่ เธอกำลังอินกับบทนะ - แสดงเก่งมากอ่ะ
- เก่งมากเลย - เขาโดนจับตัวไปน่ะค่ะ
รู้ไหมคะว่าเขาไปที่ไหน
- ไปทางนั้นน่ะครับ - พวกเขาออกไปข้างนอก
- พวกผู้ชายที่มีอาวุธ… - ทำยังไงดีล่ะ
ถ้าตอนหลังหาเขาเจอ…
ฉันอยู่ห้อง 407 นะคะ
- ห้อง 407 เหรอครับ - ห้อง 407 เหรอคะ
- มาที่ตึก 101 ห้อง 407 นะคะ - เข้าใจแล้วครับ
- ฉันต้องหาเขาให้เจอให้ได้ - ห้อง 407
- ผมจะจำหน้าเขาไว้ - ผู้ชายคนนี้…
- ได้ค่ะ - รบกวนด้วยนะคะ
- ครับ ขอบคุณครับ - ขอบคุณครับ
เราเป็นกำลังใจให้นะคะ
- แสดงเก่งมากอ่ะ - แสดงเก่งมากเลย
- เธอร้องไห้จริงๆ นะ - เธอร้องไห้จริงๆ เลย
พี่ครับ บางทีเขาอาจจะเป็นสามี
ของเธอจริงๆ ก็ได้
- สามีจริงๆ - เป็นสามีจริงๆ หรือเปล่านะ
- สามีของเธอเหรอ - ใช่
ดูเหมือนผู้ชายคนนี้จะเกี่ยวข้อง กับของบางอย่างนะ
พวกเขาบังคับให้ซื้อ…
- "จุดจุด" - เขาซื้อ "จุดจุด"
(ผู้ชายคนนั้นมีบางอย่างเกี่ยวข้อง กับวัตถุลึกลับงั้นเหรอ)
- หมดอารมณ์กินข้าวเลย - นั่นสิ
กินแบบสบายใจไม่ได้เลย
- นั่นน่ะสิ - ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป
คราวหน้าไปไหนเราต้องเช็กรอบๆ ก่อนแล้วล่ะ
- ตกใจมากอ่ะ - ใจหายหมดเลย
เขาเข้าไปอยู่ในนี้นานเท่าไรเนี่ย
ฉันนึกว่าจะเป็นลมแล้ว
ผู้หญิงคนเมื่อกี้ตามหาผู้ชายคนนั้นเหรอ
สามีของเธอหรือเปล่าคะ
เธอไม่ได้บอกว่าเป็นสามีนะ
เธอบอกว่าเป็นคนที่สำคัญมากน่ะ
- ผมว่าวันนี้เราต้องตามหาเขานะ - งั้นเหรอ
ห้อง 407 ใช่ไหม
- ห้อง 407 - ตึก 101 ห้อง 407
เมื่อกี้ตอนที่พวกนักเลงเข้ามา ผมตกใจจริงๆ นะ
ขอโทษนะเจนนี่ ที่ฉันหลบอยู่หลังเธอ
เดี๋ยวนะ วันนี้มันเรื่องอะไรกันแน่น่ะ
(เรื่องจริงในปี 1984 ที่ถูกจำลองเหตุการณ์ ในวันนี้คืออะไร)
- อะไรกันนะ - เราต้องตามหา
ผู้ชายที่สำคัญกับเธองั้นเหรอ
พอไปถึงอะพาร์ตเมนต์แล้ว เราควรตรวจสอบห้องของเธอนะคะ
(ถ้าเจอชายคนนั้น หญิงสาวขอให้พวกเขามาที่ห้อง 407)
- ช่วยมาที่ตึก 101 ห้อง 407 นะคะ - เข้าใจแล้วครับ
ฉันต้องตามหาเขาให้เจอ รบกวนด้วยนะคะ
(ห้อง 407 เป็นบ้านของเธองั้นเหรอ)
- ห้องอะไรนะ ห้อง 407 เหรอ - ตึก 104 ห้อง 407 ใช่ไหม
- ห้อง 407 - ใช่ไหม
- ตึก 101 ห้อง 407 ต่างหาก - อ๋อ
- ตึก 104 ที่ไหนล่ะ - ต๊ายตาย
- นั่นอะพาร์ตเมนต์พี่หรือเปล่า - เปล่านะ
ตึก 101 ห้อง 407 เราจะไปที่นั่นเหรอ
ตอนนี้จองฮาพูดเรื่องสปายอีกแล้ว
อีกแล้วเหรอ
เจนนี่ จองฮาน่ะ
- คิดว่าวันนี้เป็นเธอแหละ - ฉันเหรอ
- เปล่านะ - อ๋อ
พี่เขาไม่เคยเป็นเลยนะครับ พี่เขาไม่เคยเป็นสปายเลย
- เจนนี่น่ะเหรอ - ใช่
(เรดาห์จับสปายกำลังทำงานในวันนี้)
- เชิญสงสัยไปเลย - เปล่านะ
นี่ ดูสิ
- พี่เขาเดินคนเดียวอ่ะ - เขากังวล
- พี่เขาเดินคนเดียวเลย - พี่เหรอครับ
- พี่เองเหรอ - พี่คะ
ให้ตายสิ โจ่งแจ้งเกินไปไหมเนี่ย
- ฉันแค่คิดอะไรบางอย่างน่ะ - อะไรเหรอ
- ฉันมาตรงนี้ดีกว่า - "ทำไมฉันถึงแต่งตัวแบบนี้เนี่ย"
(ผู้ดี - เดนิม)
นาราถามฉันว่า
"พี่คะ เป็นยมทูตเหรอ"
ฉันนึกว่าพี่เขาเป็นอีดงอุคในเรื่องก็อบลินเสียอีก
อีดงอุค
มองด้านหลังแล้วพี่เหมือนยมทูตเปี๊ยบเลย
- ยมทูตกำลังมาท่องโลกมนุษย์ - นี่
ฉันก็สงสัยอยู่ว่าทำไมฉันแต่งตัวแบบนี้อยู่คนเดียว
พี่เองยังไม่รู้เลย
ทำไมชุดฉันเป็นแบบนี้นะ
ตึก 101 ห้อง 407 ตอบด้วย
ตึก 101
- เอาละ - ตรงโน้นไม่ใช่เหรอครับ
น้ำแข็งย้อยอันนั่นเจ๋งอ่ะ
บรรยากาศมันไม่น่าขนลุกเหรอ
เหมือนทะเลสงบก่อนมีพายุใหญ่เลย
ตึก 101 อยู่โน่นเอง
เดี๋ยวนะ ตึกมัน…
- อุ๊ยตาย คุณคนนั้นนี่ - คุณคนนั้นนี่
เดี๋ยวนะ ตึกมัน…
- อุ๊ยตาย คุณคนนั้นนี่ - คุณคนนั้นนี่
- หยุดอยู่ตรงนั้นนะ - คุณคนนั้นนี่
- หยุดอยู่ตรงนั้นนะ - เราควรจับเขาไว้ไหม
เราควรจับเขาไว้ไหม
- เงินนี่นา - เงินนี่
เราควรจับเขาไว้ไหม
- เงินนี่นา - เงินนี่
เงินนี่นา
(เขากำลังจะถูกจับได้)
มานี่เลย
(สถานการณ์จวนตัว)
มานี่
โธ่เว้ย
โห
ไม่นะ
ลุกขึ้น มานี่เลย
- เขาตีจริงๆ นะเนี่ย - นั่นน่ะสิ
- สู้เก่งจัง - สู้เก่งนะเนี่ย
(เรื่องราวของเขาคืออะไร)
เขาเป็นใครกันนะ
เกิดอะไรขึ้นน่ะ
- ตีแรงมากเลย - ตายแล้ว
- จะหนีไปไหน - ปัดโธ่
(เขาจนมุมโดยสิ้นเชิง)
- เจ็บนะนั่น - คุณพระ
เราควรช่วยเขาไหม
มีความรักไม่ผิดสักหน่อย
ผิดสิ ไอ้เวรเอ๊ย
- อะไรนะ - เขาว่าไงนะ
- "มีความรักไม่ผิดสักหน่อย" - "ความรัก" เหรอ
(ความรัก… จู่ๆ ก็พูดถึงเนี่ยนะ)
- เก่งมาก - โดดเตะเลย
มีความรักไม่ผิดหรอก
- ถ้าเกี่ยวกับความรัก แล้วเงินนั่นล่ะ - ทำไมเขาหนีไปพร้อมเงินล่ะ
อุ๊ยตาย
ตามมันไป
จับมันไว้
(การไล่ล่าดำเนินต่อไปอีกครั้ง)
(คดีปริศนา)
(และตอนนี้เราควรจะ)
- เอาเงินที่เหลือไปดีกว่า - เงิน
- เอาไปกันเถอะ - จังหวะนี้แหละ
ทำไมเก็บเงินไปซะงั้นล่ะ
- เราไม่รู้ว่ามันเรื่องอะไรนี่ - อะไรน่ะ
- เอาไปก่อนแล้วกัน - เยอะมากเลย
นี่มันแบงก์ 10,000 วอนสมัยก่อนนี่
ว่าแต่ผู้ชายคนนั้นเป็นใครน่ะ
เขาพูดว่า "มีความรักไม่ผิดสักหน่อย" ต้องเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นแน่เลย
(ใครคนหนึ่งที่กำลังวิ่งหนีเพราะเงินงั้นเหรอ)
มีความรักไม่ผิดสักหน่อย
ผิดสิ ไอ้เวรเอ๊ย
เขาพูดว่า "มีความรักไม่ผิดสักหน่อย" ต้องเกี่ยวกับผู้หญิงคนนั้นแน่เลย
มีความรักไม่ผิด
ตกหลุมรักไวเกินผิดนะ
- ว่าแต่… - มันเรื่องอะไรกันนะ
แบงก์เก่าใบใหญ่มากเลยนะเนี่ย
- ทำไมพูดเรื่องอื่นซะงั้นล่ะ - ฟังเราหน่อยสิคะ
ทำไมถึงทำแบบนี้อยู่เรื่อย ชอบเปลี่ยนเรื่องพูดเฉยเลย
- ก็นั่นแหละ - เป็นอะไรของพี่เนี่ย
- อะไรกันคะ - วันนี้เป็นพี่แหงเลย
- ทำไมทำแบบนั้นล่ะคะ - ทำไมเปลี่ยนเรื่องอยู่เรื่อยล่ะครับ
- เรากำลังสันนิษฐานกันอยู่นะ - นี่มัน
พี่ได้รับคำสั่งที่ตัวเองก็ไม่รู้เหรอ
- ไม่ใช่นะ - ใช่หรือเปล่า
- เปล่านะ - เอาละ
- ตอนนี้… - เชื่อพี่เขาก่อนแล้วกัน
เราเพิ่งเริ่มกันเอง
- เรายังไม่ได้เบาะแสพอเลยนะ - นั่นสิ
ต้องให้เวลาหน่อยสิ
ยมทูตชัดๆ
เราพักเรื่องนี้ไว้ก่อนดีไหม
ให้ตายสิ
โอเค เราจะทำเป็นไม่รู้เรื่องจนถึงมื้อเที่ยงนะ
ตามนั้น
วันนี้จะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นนะ
- ตื่นเต้นใช่ไหม - ใช่ สนุกดี
- วันนี้มาลองกันสักตั้งเถอะ - โอเค
ถ้าตอนหลังหาเขาเจอ…
ช่วยมาที่ห้อง 407 นะคะ
มีใครอยู่ไหมครับ
(ผู้อยู่อาศัยเข้าไปในบ้านที่ไม่มีเสียงตอบ)
มันเปิดอยู่นี่
นี่คือห้องที่ผู้หญิงคนเมื่อกี้บอกให้เรามาสินะ
คงมีเบาะแสอยู่ข้างในใช่ไหม
(จะมีเบาะแสเกี่ยวกับเหตุการณ์ปี 1984 อยู่ไหมนะ)
- หนาวชะมัดเลย - อุ่นจัง
- ดีจังเลย - หาเบาะแสกันก่อนดีไหมครับ
เอาละ
(ณ ปลายทางเดินมีห้องนั่งเล่นที่อุ่นสบาย)
วันนี้ออกแนวหญิงๆ นะคะ
แม่เจ้า
(วันนี้อะพาร์ตเมนต์เต็มไปด้วยดอกไม้สวยๆ)
น่ารักจังเลย
(ทีวีวินเทจที่คุ้นเคยในตอนนี้)
(และตู้ที่เต็มไปด้วยงานอดิเรกของเจ้าของ)
(และของตกแต่งที่จะพาผู้อยู่อาศัย ย้อนกลับไปในยุค 80)
แหม ห้องสะอาดเรียบร้อยจัง
ไหนดูซิ ทำไมวันนี้หนาวจัง
- ห้องแคบจัง - อบอุ่นดีนะ
นี่มัน Fame นี่
"Dancing Queen" ดูนี่สิ Dirty Dancing
คุณสามารถ…
ไม่ใช่สินะครับ
อันนี้ Dirty Dancing น่ะ
เพราะฉันมีช่วงเวลาดีๆ ในชีวิต
หมุนๆ
อันนี้ Dirty Dancing น่ะ
- เก่งมาก - ถูกไหมครับ
เธอน่าจะไปเป็นนักแสดงมิวสิคัลนะ
ขอบคุณครับรุ่นพี่
(ขณะเดียวกัน แทฮยอนไม่ได้ถูกเบนความสนใจ)
(และกำลังมองหาเบาะแส)
อะไรน่ะ นี่ห้องแต่งตัวเหรอ
(ห้องเล็กๆ ที่เหมือนถูกใช้เป็นห้องแต่งตัว)
เจ้าของห้องนี้คงจะชอบดอกไม้มากแน่ๆ
ทำไมมีดอกไม้เยอะจัง
(ดอกไม้เต็มห้องพอๆ กับห้องนั่งเล่น)
มีเตารีดสมัยก่อนด้วย
(เตารีดที่มีไว้รีดปกเสื้อ)
หลังพ่นน้ำแล้ว
ก็รีดไปบนเสื้อผ้านะครับ
(เตารีดสมัยก่อนไม่มีฟังก์ชั่นไอน้ำ)
(จึงต้องฉีดน้ำในขณะที่รีดผ้า)
(ดูเหมือนในห้องจะไม่มีเบาะแส)
ยังไม่รู้อะไรแฮะ
(อะไรอยู่ในห้องนอนเจ้าของบ้านกันนะ)
เป็นห้องที่อยู่กับผู้ชายหรือเปล่านะ
(ห้องนอนเจ้าของบ้าน)
เตียงใหญ่มากเลย
(ห้องนอนเจ้าของบ้านได้รับการตกแต่ง ไว้สำหรับคู่แต่งงานใหม่)
ผู้ชายคนนั้นคือสามีของเธองั้นเหรอ
(หญิงสาวห้อง 407 แต่งงานกับ ผู้ชายที่หนีไปงั้นเหรอ)
รู้ไหมคะว่าเขาไปที่ไหน
(หญิงสาวคนนี้ตามหาสามีของเธองั้นเหรอ)
ถ้าได้คำใบ้น่าจะรู้อะไรนะ
- ไปกันก่อนเถอะ - ได้
นี่เป็นห้องที่ผู้หญิงคนนั้นอยู่เหรอ
(นาราและจองฮาไปที่ห้องตรงข้าม)
(เปียโนและการตกแต่งภายในอันหรูหรา)
- เราต้องดูให้ทั่วนะครับ - เอาสิ ดูให้ทั่วเถอะ
วันแรกของปีที่ยี่สิบ อ้อมกอดแสนสั้น แต่จากกันยาวนาน
ฉันว่าเจ้าของห้องน่าจะชอบดูหนังโรแมนติกนะ
(ประวัติศาสตร์ดนตรีและการคัดเลือกเพลง)
(ดูเหมือนพวกเขาจะสนใจดนตรีด้วย)
นี่อะไรเนี่ย
เพลง "Romantic" "Dancing Queen"
เหมือนกำลังมีความรักเลย ทุกอย่างเกี่ยวกับความรักหมด
ดูสิ
ความรัก
(ห้องนี้กำลังมีความรักงั้นเหรอ)
ดูนี่สิ "Romantic"
ลิสต์แต่งเพลงเกี่ยวกับความรักน่ะ
(ไม่มีอะไรประทับใจมากไปกว่าความจริง)
(A SONG OF LOVE)
(คำว่า "รัก" อยู่ในชื่อหนัง)
(ดอกไม้และภาพยนตร์โรแมนติก ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความรัก)
(และ)
(โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีหลายสิ่งเป็นคู่ๆ)
- เขาเป็นคนที่สำคัญสำหรับฉันมาก - จริงเหรอคะ
- ฉันต้องหาเขาให้เจอค่ะ - เป็นสามีของคุณเหรอคะ
(เหตุการณ์จริงของวันนี้เกี่ยวกับ)
(เรื่องราวความรักของคู่รักห้อง 407 งั้นเหรอ)
มีความรักไม่ผิดสักหน่อย
ผิดสิ ไอ้เวรเอ๊ย
- ไม่น่าเชื่อเลย - อะไรเหรอ
เจนนี่ อย่าดูของแบบนี้นะ จองฮา ห้ามดูของแบบนี้นะ
- แหม ผมเป็นผู้ใหญ่แล้วนะ - นี่
อย่าดูของแบบนี้เลย
เดี๋ยวนะ มันแปลกๆ
มีผู้หญิงอยู่ที่นี่
แต่มีหนังอีโรติกอยู่เพียบเลย
(นี่เป็นสารแห่งความรักที่ร้อนแรงงั้นเหรอ)
(สมุดโน้ตเล่มนี้คืออะไรน่ะ)
- มีรูปอยู่นี่ เอามาซิ - ไม่มีนะครับ
มีไม่ใช่เหรอ ฉันเห็นนะ
- ไม่มีนะครับ - มีไม่ใช่เหรอ ฉันเห็นนะ
ไอ้จอมเจ้าเล่ห์
รูปของพวกเขาไม่ใช่เหรอ
(มีแม้กระทั่งรูปถ่าย ดังนั้นเป็นไปได้ว่าพวกเขาเป็นคู่รักกัน)
- ฉันว่าน่าจะเป็นผู้หญิงคนเดียวกันนะ - ไม่แน่ใจเลย
(เหตุการณ์ใดในปี 1984 ที่พวกเขามีส่วนเกี่ยวข้องกันนะ)
โอ๊ะ เดี๋ยวนะ นี่มัน…
เรามาดูกันเถอะ
ฉันดูไปก็ไม่รู้หรอกค่ะ พี่ช่วยอ่านหน่อยนะคะ
ได้
บทความมีไฮไลท์อยู่แน่ะ
- ในกรอบสี่เหลี่ยมน่ะ - มีไฮไลท์อยู่
(มีบางบทความถูกไฮไลท์ไว้)
- สามี - คบชู้
- คบชู้
"หญิงสาวถูกจำคุกข้อหาคบชู้กับสามีของเพื่อน"
(คบชู้ สามี คบชู้ จำคุก)
นี่อะไรน่ะ สามี ผ่าตัด "สักอย่าง"
ขลิบหนังหุ้มปลาย
- ไม่ใช่ขลิบนะ - ไม่ใช่เหรอ
"การขลิบหนังหุ้มปลายของสามี" อะไรล่ะ ทำหมันน่ะ ทำหมัน
- ทำไมเป็นขลิบไปได้ล่ะ - ทำหมัน
"ภรรยาผู้ไม่รู้ว่าสามีผ่าตัดทำหมัน"
- ถูกจับได้เพราะตั้งครรภ์ - มีเนื้อหาแบบนี้หมดเลยนะ
ข่าวที่ไฮไลท์ทั้งหมดเกี่ยวกับการคบชู้หมดเลย
ใช่เลย
นั่นคือคดีสินะ
เราอนุมานแบบนี้ตลอดเลยนะ
(ข่าวที่เกี่ยวข้องกับการคบชู้หมายถึงอะไรกันนะ)
- ฉันว่านาราพูดถูกนะ - เรื่องอะไรเหรอ
เธอมีชู้น่ะ
ใช่แล้ว ถ้าเป็นสามี เธอน่าจะบอกว่า "เขาเป็นสามีของฉัน"
แต่กลับบอกว่า "เขาเป็นคนที่ฉันรัก" ซะงั้น
เขาเป็นคนที่สำคัญสำหรับฉันมาก
ช่วยดูรูปนี้หน่อยได้ไหมคะ
- พูดง่ายๆ ก็คือเล่นชู้นั่นแหละ - เล่นชู้
(พวกเขาตีกรอบให้แคบลงไปที่การคบชู้ ตามเบาะแส)
(ภรรยาผู้ไม่รู้เรื่องการผ่าตัดทำหมันของสามี)
(เหตุการณ์จริงในปี 1984 คือการคบชู้งั้นเหรอ)
ถ้าฉันไม่ได้เจอเธอละก็…
(มีความลับอะไรระหว่างพวกเขากันแน่)
เธอน่ะ
พี่ครับ แต่ว่านะ
ทำไมพวกนักเลงถึงซ้อมเขาล่ะ
เอานี่ไปกินซะ ไอ้เวร
ยังตั้งสติไม่ได้อีกเหรอ
(มันเป็นการแก้แค้นของสามีเรื่องคบชู้หรือเปล่า)
พวกนักเลงไม่น่าเป็นพี่ชายเธอนะ
(ถ้าเป็นพี่ชายก็น่ากลัวไปหน่อยนะ)
เธอขอให้พวกนักเลงตามหาเขา
เพราะเขาขโมยเงินเธอหนีไปหรือเปล่า
นี่เป็นแค่ความเห็นของผมน่ะครับ
- "นี่เป็นแค่ความเห็นของผมน่ะครับ" - ไม่เป็นไร จองฮา
- เรากำลังแชร์ความเห็นกัน - ครับ
- บอกความคิดของนายมาได้เลย - ครับ เข้าใจแล้วครับ
พี่ครับ เมื่อกี้มันมีเรื่องเหล้าด้วยนี่
(ความสัมพันธ์ระหว่างชายคนนั้น และพวกผู้ร้ายยังคงเป็นปริศนา)
สมาชิกแก๊งรอบๆ ย่านสถานบันเทิง
รีดไถทรัพย์สินมีค่าจากเจ้าของธุรกิจและลูกค้า
พวกเขาบังคับผมให้ซื้อ…
พวกเขาอาจรีดไถเงินจากผู้จำหน่ายหรือเปล่า
เพราะว่ามีเงินไง
เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเป็นนักเลง
ที่เหมือนจะคุมสถานบันเทิงสำหรับผู้ใหญ่อยู่นะ
ใช่
ว่าแต่พวกเขาเกี่ยวข้องอะไรกับผู้หญิงคนนั้นล่ะ
พวกเขาไม่น่าเป็นพี่ชายเธอนะ
ยากจังแฮะ วันนี้ยากจัง
มีเหตุการณ์อะไรเกี่ยวกับการรีดไถเงิน ในตอนนั้นบ้างไหม
- รีดไถเงินแบบไหนล่ะ - อย่างเช่นจากผู้หญิงหรือไม่ก็…
ดูเหมือนทุกคนจะเข้าใจผิดนะ
ตอนนั้นฉันเองก็เพิ่งอยู่ชั้นประถมน่ะ
(ปี 1984 อายุ 12 ปี)
- ขอโทษครับ - ฉันน่ะ…
ผมคิดว่าพี่มาจากใต้พิภพซะอีก
สมัยนั้นฉันอยู่ชั้นประถมเองนะ
- พี่ไม่ได้อายุ 900 ปีเหรอคะ - ไม่ใช่นะ
เสื้อผ้าฉันทำให้รู้สึกแบบนั้นเหรอ
น่าจะใช่นะ
มันยากที่สาวจะไปเบื้องลึกนะ
(พวกเขาต้องการคำใบ้สำคัญ เพื่อไขความลับให้ออก)
ใช่ค่ะ
เอาล่ะ มาเล่นเกมกันเถอะ
ไปห้อง 409 กันครับ
ลุงยาม นี่อาชีพเสริมเหรอครับ
ที่คาเฟ่แสนสุขน่ะเหรอ นั่นหลานผมเองครับ
หลานนี่เอง
(ย้ายไปห้อง 409 เพื่อทำกิจกรรมการรวมตัวของผู้อยู่อาศัย)
เราจะเล่นเกมกันนะครับ เกมวันนี้คือ
- มาหาดอกไม้ - ดอกไม้เหรอ
ดอกไม้
- มาบ้านฉันทำไมเหรอ - มาบ้านฉันทำไมเหรอ
- มาหาดอกไม้น่ะ - มาหาดอกไม้น่ะ
เล่นแบบนั้นแหละครับ ช่วยยืนตามทีมของด้วยเองนะครับ
- นารา จองฮา แล้วก็ฉัน - ทีมชา
- เรายืนอยู่แล้ว - ยืนตามทีมนะครับ
(ทีมชาปะทะทีมยู)
มาลองเล่นกันหน่อยไหม
- โอเค - เริ่มจากฝั่งนี้ เริ่มได้
- มาบ้านฉันทำไมเหรอ - มาบ้านฉันทำไมเหรอ
- มาหาดอกไม้น่ะ - มาหาดอกไม้น่ะ
- มาหาดอกไม้อะไร - ดอกนารา
- มาหาดอกนาราไง - มาหาดอกนาราไง
ตรงนี้เหมือนเดิม แต่แทนที่จะเป่ายิ้งฉุบ
- จะเป็นภารกิจแทน - เราต้องเลือกอันนึงสินะ
ใช่แล้ว
"หยิบหนังสือมาหนึ่งเล่ม
แล้วอ่านหน้า 13 ให้เร็วที่สุด"
- หน้า 13 เหรอ - นี่ไง
หนังสือเนื้อหายากอ่ะ
- เอาละนะคะ - หน้า 13 นะ
"พี่ชายชื่อนลบู
- น้องชายชื่อฮึงบู" - โอเค
"ไม่มีที่ไหนให้นอนเลย"
ถูกต้อง โอเค
เย้
ถ้าทีมโจมตีชนะ
พวกเขาสามารถเอาดอกไม้มาได้
เราจะเล่นจนกว่าจะเหลือแค่คนเดียวนะครับ
(ยกเว้นคนที่เหลืออยู่หนึ่งคน)
(อีกห้าคนจะได้เบาะแสสำคัญและอาหาร)
- "มาบ้านฉันทำไมเหรอ" - พร้อมนะ เริ่มได้
- มาบ้านฉันทำไมเหรอ - มาบ้านฉันทำไมเหรอ
- มาหาดอกไม้น่ะ - มาหาดอกไม้น่ะ
- มาหาดอกไม้อะไร - มาหาดอกไม้อะไร
- มาหาดอกเจนนี่ไง - มาหาดอกเจนนี่ไง
โอเค
- ดอกเจนนี่ - ต้องปกป้องดอกเจนนี่นะ
อื้อ เราจะปกป้องเธอเอง
เอาละนะ
(ภารกิจแรกพร้อมเบาะแสเป็นเดิมพันคืออะไร)
เอาละนะ
"หยิบถุงเท้าที่เข้าคู่กันสามคู่จากห้อง 407"
สามคู่
- ถุงเท้าเหรอ - ห้อง 407
- ห้อง 407 อยู่ไหนน่ะ - ห้อง 407
(กับดักมนุษย์)
ห้อง 407 เราต้องออกไปนะ
เจนนี่ เราก็ต้องทำด้วยนะ
ออกไปก่อนเถอะ
ห้องนี้นี่เอง
ถุงเท้าเหรอ ห้องนี้มีถุงเท้าด้วยเหรอ
(ห้องแต่งตัว)
(ขณะเดียวกันแทฮยอนก็เข้าไป ในห้องนอนเจ้าของบ้าน)
นี่
หยิบถุงเท้าที่เข้าคู่กันสามคู่จากห้อง 407
(หาถุงเท้าที่ใช่)
- อยู่นี่เอง - มีถุงเท้าด้วยเหรอ
ต้องหาสามคู่ มานี่เร็ว
- หนึ่ง - คุณพระ
ในนี้มีด้วยเหรอ
- เจนนี่ มาทางนี้ - มันไม่เหมือนกันเลยอ่ะ
(ไม่นานเจนนี่ก็มาถึงห้อง 407)
- เจนนี่ มาทางนี้ - มันไม่เหมือนกันเลยอ่ะ
(เจนนี่ยุ่งอยู่กับการซ่อนรองเท้า ของทีมยูข้างนอก)
- เจนนี่ มาทางนี้ - มันไม่เหมือนกันเลยอ่ะ
(จองฮาหนีไปเป็นคนแรก)
เอามาให้ฉันนะ
(เจนนี่พยายามจะขโมยถุงเท้าของจองฮา)
ขอเถอะ ผมอยากชนะสักครั้งอ่ะ
เร็วเข้า
ขอถุงเท้านี่ให้ฉันไม่ได้เหรอ
(ยิ้ม)
- จองฮา เร็วเข้า - เดี๋ยวนะ
เร็วๆ ไปกันเถอะ
(หลายคนบอกผมว่า)
(อย่าไปปลื้มเจนนี่)
เขาปลื้มเจนนี่อ่ะ
- นี่ครับ - ออกไปเลย ทำอะไรน่ะ
(เขายอมให้เจนนี่เอาถุงเท้าไปแต่โดยดี)
- ถุงเท้าสามคู่ - มันเข้าคู่กันใช่ไหม
- รองเท้าฉัน - รองเท้าฉัน
- ใครเอารองเท้าฉันไปเนี่ย - นี่
(ขณะเดียวกัน ทีมยูไม่เจอทั้งถุงเท้า และรองเท้า)
รองเท้าฉันไปไหนเนี่ย
(ใดๆ เกมก็ยังคงดำเนินต่อไป โดยไม่มีรองเท้า)
รองเท้าฉัน
เอาละ หนึ่ง สอง สาม
โอเค ติ่ง ติง ติ๊ง โอเค
(ทีมชา แทฮยอน ผ่าน)
- หนึ่ง สอง สาม - ติ่ง ติง ติ๊ง
โอเค ติ่ง ติง ติ๊ง
(ทีมยู แจซอก ผ่าน)
- โอเค - หนึ่ง สอง สาม ติ่ง ติง ติ๊ง
หนึ่ง สอง สาม โอเค
- เร็วเข้า พี่เซชาน - เหลืออีกสองคน
พี่เซชาน
(ทั้งสองทีมเหลืออีกแค่คนเดียว)
จองฮา มาเร็วๆ เข้า
- ทีมเรา… - ทำไมยังไม่มาอีกล่ะ
- เร็วๆ - ทีมเราต้องชนะนะ
- พี่คะ - จองฮา รีบมาเร็วเข้า
(เธอมีภารกิจลับงั้นเหรอ)
- ฉันขอใส่ถุงเท้าคู่นึงได้ไหม - สองคน
ใส่เลย
- หนาวมากเลยอ่ะ - ใส่ไปเลย
นี่ จองฮา
ทำไมยังไม่มานะ เร็วๆ เข้า
(ทีมชา เซชานมาไวกว่าจองฮา)
ทำไมทำแบบนี้กับผมตลอดเลยอ่ะ
(กลายเป็นเครื่องกั้นมนุษย์)
- ฉันกำลังไปแล้วค่ะ - ทำไมทำแบบนี้กับผมตลอดเลย
ให้ตายสิ
- ผมเจอแบบนี้ทุกทีเลย โดนตลอด - นายเอาดอกเจนนี่ไปไม่ได้นะ
(ทีมชาจะชนะไหม)
- โอเค - จองฮา
จองฮา
(ยมทูตไม่ยอมปล่อยเซชานไป)
ผมมาแล้ว
เข้าไปด้วยกันเลย
เอาละ โอเค
- โอเค - ดีมาก
(เซชานทำสำเร็จและทีมชาชนะไป)
ผมโดนแบบนี้ทุกทีเลย
- ทำไมนายเป็นแบบนั้นล่ะ - ทำดีมาก
นายทำอะไรน่ะ
นี่รอยเท้าอะไรน่ะ
(ขณะที่หาถุงเท้า จองฮาพบรอยเท้าปริศนา)
(นี่เป็นร่องรอยที่ผู้ร้ายบุกเข้ามาใช่ไหมนะ)
(รอยเท้าพวกนี้คืออะไร)
ทีมป้องกันชนะ เลยปกป้องดอกไม้ไว้ได้ครับ
(ทีมชาป้องกันสำเร็จ ไม่มีการเปลี่ยนแปลงสมาชิก)
ตอนนี้จะเปลี่ยนฝั่งกันนะครับ
- เราเริ่มก่อนใช่ไหม - เริ่มก่อนเลยครับ
พร้อมนะ เริ่มได้
- มาบ้านฉันทำไมเหรอ - มาบ้านฉันทำไมเหรอ
- มาหาดอกไม้น่ะ - มาหาดอกไม้น่ะ
- มาหาดอกไม้อะไร - มาหาดอกไม้อะไร
- มาหาดอกจองฮาไง - มาหาดอกจองฮาไง
นี่
- ทำไมชอบใจล่ะ - ทำไมดีใจล่ะเนี่ย
- ไม่นะครับ ผมเศร้านะ - นาย…
- ทำไมชอบใจล่ะเนี่ย - ทำไมดีใจล่ะ
เปล่านะครับ
- เอาละนะครับ - ภารกิจคืออะไรเหรอ
"กระโดดเชือกที่สนามเด็กเล่นสิบครั้ง แล้วกลับมา"
- โธ่เอ๊ย - ให้ตายสิ
(วิ่ง)
เจนนี่ มาเร็วเข้า
ถามจริง
นี่
(เจนนี่โดนจับได้ ในขณะที่พยายามขวางคนอื่น)
นี่ เราต้องไปนะ
- เราอยู่ทีมเดียวกันนี่คะ - เดี๋ยวนะ
พี่คะ ไปกันเถอะ
จริงๆ เลยนะ
มาเร็วๆ เข้า ลูกทีม
- เป่ายิ้งฉุบกัน - เป่ายิ้งฉุบ
เป่ายิ้งฉุบ
(เป่ายิ้งฉุบ)
- เราเล่นก่อน - ไปเลย
- พวกเราเหรอ - เราเล่นก่อน
เดี๋ยวนะ หนึ่ง เข้ามาได้เลย
- เข้าไปเลย - เข้าไปเลย
หนึ่ง สอง
- อย่าเพิ่ง - สาม สี่
รีบเข้ามาเลย จองฮา
- หนึ่ง - ดี
ติดแล้ว
- รีบเข้ามาเลย จองฮา - เข้ามาแล้ว เข้าแล้ว
ได้แล้ว โอเค
- พี่เขาทำสิบครั้งแล้ว - พี่คะ
(แจซอกทิ้งเพื่อนร่วมทีมและวิ่งไป โดยไม่หันกลับมามอง)
- พี่เขาทำครบสิบครั้งแล้ว - พี่คะ
พี่เขาหนีไปซะงั้น
- อะไรเนี่ย - ไม่อยากจะเชื่อเลย
พี่เขาหนีไปซะงั้น
- อะไรเนี่ย - ไม่อยากจะเชื่อเลย
เราทีมเดียวกันไม่ใช่เหรอ
(แจซอกเป็นสปายจริงๆ เหรอ)
ทำไม… งั้น…
- เราต้องทำอีกรอบ - ใช่
เรามาจับมือกันเถอะ
นี่ เราทำแบบนี้ก็ได้
รอบหน้าเราเป็นฝ่ายโจมตี เราจะเอาตัวทั้งสองคนมา
- ได้ - เทพี่เขาไปเลย หลังจากรอบนี้น่ะ
เราจะเอาสมาชิกมาสองคน
- ได้ - ทิ้งพี่แจซอกไว้คนเดียวเถอะ
- แค่พี่เขาคนเดียวเหรอ - ใช่เลย
- งั้นแพ้รอบนี้นะ ห้าครั้ง - เร็วๆ เข้า
- เอาละ - ผมจะถ่ายไว้นะ
(ตัดแจซอกผู้ถูกสงสัยว่าเป็นสปายออกไป)
(ห้าคนที่เหลือตกลงกันเรียบร้อย)
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า
- สำเร็จแล้ว - สุดยอด
จองฮา พี่นารา รอบหน้าต้องแพ้นะ
เข้าใจนะ ไปกันเถอะ
(แจซอกไม่รู้เลยว่า เกิดเรื่องอะไรขึ้นที่สนามเด็กเล่น)
- ทำเป็นชนะแบบเล่นใหญ่นะ - โอเค
โอเค
ขอละ
(วิ่งตรงหน้าบ้าน)
- อยู่ไหนน่ะ - ที่นี่ไง
(พวกเขาหอบมาเลย)
- มาแล้วค่ะ - โอเค
- เหนื่อยมากเลย - ผมเป็นที่สาม
- สำเร็จ - เย้
(ทีมชาป้องกันสำเร็จตามแผนที่วางไว้)
- โอเค - โอเค
(แจซอกไม่รู้แผนของคนอื่นๆ)
ทีมชาชนะ
เอาละ
"เรือกระดาษท่องไปในความเป็นนิรันดร์
'บ้านเกิดเมืองนอน' โดยจองวานยอง 'ทุ่งโล่ง' โดยอียุกซา
'ที่สูงอยู่ตรงนั้นเอง…'"
ปัดโธ่
พวกนายไปกันเองเลยไป
- โอเค - ให้ตายสิ
(ผู้ต้องสงสัยว่าเป็นสปาย แจซอกลงเอยด้วยการอยู่คนเดียว)
ทีมชาชนะ โอเค
โอเค พวกนาย
ไม่นะ
ว่าแต่ว่าฉัน… โอเค
วันนี้ฉันจะแสดงให้ดูเอง
(การกระทำที่ไม่คาดคิดของแจซอก ทำให้คนอื่นสงสัยเขา)
พี่เขาหนีไปซะงั้น
- อะไรเนี่ย - ไม่อยากจะเชื่อเลย
บริษัทเกาหลีได้ขยายไปสู่ตะวันออกกลาง อย่างกระตือรือร้นครับ
การขยายตัวของสถานประกอบการดังกล่าว นำไปสู่การเกิดอาชญากรรมต่างๆ…
(เอื้อต่อ)
และมีสมาชิกแก๊ง 1,600 คนในเกาหลีครับ
(องค์กรอาชญากรรม)
- เขาเป็นคนที่สำคัญสำหรับฉันมาก - จริงเหรอคะ
ฉันต้องหาเขาให้เจอค่ะ
(ตัวตนที่แท้จริงของแจซอกคืออะไร)
ผมต้องย้ายห้องใช่ไหมครับ
ครับ พี่แจซอกจะย้ายไปอยู่อีกห้องคนเดียว
พี่แจซอกจะย้ายไปอยู่อีกห้องคนเดียว
(แจซอกต้องอยู่บ้านคนเดียว)
นี่ลุง ให้ตายสิ
พวกนายนี่มัน…
- พวกนายนี่มัน… - คุณมีห้องของตัวเองเลยนะ
วันนี้ฉันเต็มกลืนกับเจ้าพวกนี้แล้ว
- สู้กันห้าต่อหนึ่ง - จริงๆ เลยนะ
ห้องนั้นอุ่นนะ
โอเค เราจะไปแล้วนะ
- ห้องนี้มันหนาวอ่ะ - พี่คะ
- ห้ามบ่นนะ - กินข้าวให้อร่อยนะ
- โอเค - โธ่เอ๊ย โอนารา
ห้องนี้มันหนาวอ่ะ
วันนี้แผนของเราไปได้สวยเลยนะ
(คนที่เหลือจะแชร์เบาะแสกัน)
(ครอบครัวใหญ่ของห้อง 407 กำลังรออาหารและเบาะแสของพวกเขา)
- ทำผมให้แบนได้ไหม - ได้ครับ
มองทางนี้
(พี่สาวชอบเล่นแต่งตัว)
น่ารักมากอ่ะ
(เสร็จแล้ว)
- น่ารักใช่ไหมล่ะคะ - น่ารักอ่ะ
- อุ่นดีจัง - น่ารักดี เหมาะกับนายนะ
(อาหารสำหรับเหล่าผู้ชนะมาถึงห้อง 407)
- อาหารมาแล้วครับ - มาแล้ว
- อาหารคืออะไรเหรอ - เอาละ
เนื้อฮันอูเหรอ
เนื้อวัวส่วนพิเศษครับ
- ให้เราย่างกินใช่ไหม - ครับ ย่างกินได้เลย
เนื้อวัวส่วนพิเศษครับ
- เราได้เนื้อฮันอูเหรอ - เนื้อวัวส่วนพิเศษน่ะครับ ทานให้อร่อยนะ
นี่อะไรน่ะ ผักเหรอ
โอ๊ะ
(สิ่งของ: ดูที่ห้อง 407)
"ดูที่ห้อง 407"
- ฉันว่าในห้องนี้มีคำใบ้นะ - นั่นสิ
(มีเบาะแสอื่นที่ห้อง 407 งั้นเหรอ)
ฉันจะไปดูรอบๆ หน่อย
อะไรกันนะ
(ผู้อยู่อาศัยดูรอบๆ ห้อง 407 อีกครั้ง)
มันเปิดหน้านี้ไว้น่ะครับ
"Dancing Queen" เหรอ
(สกอร์เพลงบนเปียโน)
(สกอร์เพลงเป็นเบาะแสด้วยไหมนะ)
อะไรกันนะ
เอาละ
(แทฮยอนและเซชานก็ค้นหาในห้องเดียวกัน)
ดูนี่สิ คำชมทำให้แม้กระทั่งปลาวาฬเต้นรำได้
(คำชมทำให้แม้กระทั่งปลาวาฬเต้นรำได้)
(หนังสือมีความหมายอะไรหรือไม่)
รองเท้าแดง ซินเดอเรลลา
(เบาะแสที่ซ่อนอยู่ในห้อง 407 คืออะไร)
ไม่นะ ห้องนี้หนาวอ่ะ โธ่เอ๊ย
(ขณะเดียวกัน แจซอกก็ถูกทิ้งไว้ ที่ห้อง 409 คนเดียว)
ห้องนั้นอุ่น
(เขารู้สึกหนาวกว่าเดิมเพราะอยู่คนเดียว)
ให้ตายเถอะ
(แจซอกโดดเดี่ยว)
(บาย)
เฮ้อ
ฉันต้องดูคำใบ้สำคัญถึงจะรู้
อาหารมาแล้วครับ
(ตอนนั้นเองอูอิลหรือมื้อเที่ยงก็มาพอดี)
- นี่ ลุงยาม - ครับ
ถ้ายังไม่กินข้าวก็กินด้วยกันสิ
ผมไม่ชอบแป้งน่ะ
ซูเจบี คุณต้องทำเองนะครับ
มีส่วนผสมให้หมดแล้ว
(ชุดทำซูเจบีที่ทำให้เหมาะกับสถานการณ์ปัจจุบัน)
คุณต้องทำกินเองนะ
- ลุงยาม - ครับ
- กินด้วยกันสิครับ - ถ้าผมกินแป้งจะไม่ย่อยน่ะ
โธ่เอ๊ย
ทานให้อร่อยนะครับ
โธ่ถัง
(ยมทูตถูกทิ้งให้อยู่คนเดียวอีกครั้ง)
อาหารของฝั่งนั้นคืออะไรเหรอครับ
- เนื้อวัวส่วนพิเศษน่ะ - โอ๊ย ให้ตายสิ
(มีเบาะแสอยู่บนถาด)
เดี๋ยวนะ คำใบ้นี่
"ดูที่ห้อง 407"
(แจซอกมุ่งไปยังห้อง 407)
พี่มาเหรอคะ เหงาหรือไง
(ยมทูตอยู่นี่แล้ว)
เดี๋ยวนะ ยมทูตมาทำไมครับเนี่ย
คือว่า…
มาหาคำใบ้สินะ
- ใช่น่ะสิ - พี่ก็ได้คำใบ้เหมือนกันนี่
ฉันยังไม่ได้คำใบ้เลย
(แจซอกมองดูรอบๆ ห้อง 407 ขณะแกล้งทำเป็นเดินเล่น)
ห้องนี้อุ่นอ่ะ
(เขาสแกนหาเบาะแสไปทั่ว)
คำชมทำให้แม้กระทั่งปลาวาฬเต้นรำได้
วอลล์เปเปอร์สีฉูดฉาดไปไหมเนี่ย
นี่อะไรน่ะ
(แจซอกจ้องมองรอยเท้าซึ่งน่าสงสัยมากที่สุด)
- โอ๊ะ - ทำไมเหรอครับ
ฉันรู้แล้ว
บอกหน่อยสิครับ เราอยู่ทีมเดียวกันนะ
นี่คือสเต็ปน่ะ
สเต็ปเต้นรำ
(รอยเท้าที่น่าสงสัยในห้องนอนคือ)
(สเต็ปการเต้นเพลงวอลซ์)
(จำได้แม่น)
- เรื่อง Dirty Dancing ดังไหมครับ - มากเลย
เรื่อง Fame ก็ด้วย
(แผ่นเสียงในห้องนั่งเล่นคือ เพลงประกอบภาพยนตร์ที่เกี่ยวกับการเต้นรำ)
(ชื่อของสกอร์เพลงคือ)
"Dancing Queen" เหรอ
(และ)
(และความลับของวอลล์เปเปอร์)
(คือทุกคนกำลังเต้นรำ)
รองเท้าแดง
ซินเดอเรลลา
คำชมทำให้แม้กระทั่งปลาวาฬเต้นรำได้
นี่ก็เกี่ยวข้องกับการเต้นรำเหมือนกัน
ซินเดอเรลลา รองเท้าแดง
(การเต้นรำเหมือนกันหมด)
(คีย์เวิร์ดของวันนี้)
(การเต้นรำงั้นเหรอ)
- นี่เป็นสเต็ปเต้นรำเหรอ - สเต็ปเต้นรำ
รู้ได้ยังไงเนี่ย
สเต็ปเต้นรำน่ะ
เพราะงั้นทุกอย่างเกี่ยวข้องกับการเต้นรำ
ฉันไม่รู้เลยว่าอะไรเป็นอะไร
(ยังเหลือปัญหาที่แก้ไม่ได้อยู่)
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับผู้หญิงคนนั้นล่ะ
เขาเป็นคนที่สำคัญสำหรับฉันมาก
- เห็นผู้ชายคนนี้บ้างไหมคะ - ครับ เราเห็น
ทำไมนักเลงพวกนั้นถึงซ้อมเขาล่ะ
หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
เงินนั่นคืออะไรน่ะ
(เงินที่ชายคนนั้นมีอยู่คืออะไร)
เราดูไอ้นี่ก่อนดีไหม ดูกันก่อนเถอะ
เราควรดูหลังจากพี่แจซอกไปแล้วนะ
- นั่นสิ - เถอะน่า
- กลับไปห้องได้แล้วครับ - ก็ได้
ใช้เวลาพอแล้ว
- ฉันจะไม่พูดงั้นนะ - ใช้เวลาพอแล้ว
(เช็กว่าเขาไปแล้วหรือยัง)
- คุณควรกลับไปห้องได้แล้วนะครับ - ก็ได้ ให้ตายเถอะ
มีอะไรในห้อง 407 นะ
(ปิดกั้น)
(ให้ตายสิ)
(คำใบ้ที่อยู่ในวิดีโอคืออะไร)
(ข่าวเควีเอ็นจะออกอากาศในอีกสักครู่)
ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วในช่วงวัย 30 และ 40 ปี
มีแนวโน้มที่จะไปเยือน…
พวกเขาไปที่ไหนสักแห่ง
มีหลายคนทำชีวิตตัวเองพัง
และเสียน้ำตาที่นี่
ที่ซึ่งเรียกว่า…
พวกเขาเป็นคนแบบไหนกันแน่
ฉันมีเพื่อนหลายคนที่มีเงินเก็บ
พวกเธอบอกว่าเบื่อแล้วชวนให้ไป…
หลังจากไปมาสามสี่ครั้ง ฉันก็ถูกล่อลวง…
หา
คาบาเร่ต์ไง
คาบาเร่ต์คืออะไรเหรอครับ
- มันเหมือนคลับน่ะ - อ๋อ
(คาบาเร่ต์: บาร์ที่มีโถงเต้นรำ)
(ที่เป็นที่นิยมในยุค 70 และ 80)
เรากำลังหาคาบาเร่ต์นี่เอง
(คาบาเร่ต์คือความลับของวันนี้งั้นเหรอ)
สามีคุณทำงานอะไรเหรอครับ
สามีอยู่ต่างประเทศค่ะ
ปีหนึ่งได้แล้ว
เขาขอให้ฉันยืมเงิน 500,000 วอน เพื่อที่จะได้ทำธุรกิจ
มันไม่ใช่แค่ครั้งสองครั้ง เขาขอร้องฉันสามสี่ครั้งค่ะ
ช่วงระยะเวลาสี่เดือน ฉันให้เงินเขาประมาณ…
(แม้กระทั่งตอนนั้นก็ดูเป็นเงินเยอะมาก)
สมัยนั้นน่ะนะ
เขาแบล็กเมลฉันค่ะ
พวกเขารีดไถทรัพย์สินมีค่า
และทำลายครอบครัวในที่สุด
ขณะที่ดื่มเหล้า เรา…
หลายชั่วโมงเลย เรา… หลังจากนั้นเราก็คุยกัน
"ผมจะบอกสามีคุณ"
ผมข่มขู่เอาเงินแบบนั้น
พวกเขาทำอะไรตั้งหลายชั่วโมงนะ
หลายคน…
มีอยู่ในโซล
พฤติกรรมอุกอาจของพวกเขานับวัน จะมีความหลากหลายและครอบคลุมมากขึ้น
ความชั่วร้ายเช่นนั้น
จะไม่มีที่ยืนในสังคม
(วิดีโอจบแล้ว)
อะไรนะ
(อะไรคือ "จุดจุดจุด")
- คาบาเร่ต์เหรอ - การคบชู้
- คาบาเร่ต์เหรอ - ไม่ใช่ความผิดฐานคบชู้ใช่ไหม
ไม่น่าใช่การกวาดล้างคาบาเร่ต์
(มันต้องเป็นเหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นในปี 1984)
มันต้องเป็นคำที่เติมลงไปใน "จุดจุดจุด…"
จุด…
ถ้าอย่างนั้น…
ฉันมั่นใจว่ามันคือ…
(เหตุผลที่เจนนี่มั่นใจขนาดนั้นคือ)
ทำไมเหรอ
- ลุยเลย นักสืบเจนนี่ - ตามฉันมา
- ไปเลย - มันคืออะไรเหรอ นักสืบเจนนี่
- อะไรเหรอ - ดอกไวโอเลต
- นี่ดอกไวโอเลตเหรอ - ดอกไวโอเลต
มันคือดอกไวโอเลต
(เบาะแสที่บ่งชี้ไปยังดอกไวโอเลต)
ที่นี่ทุกอย่างเกี่ยวกับการเต้นรำหมดเลย
แมงดาน่ะเอง
(ดอกไวโอเลตคือเจบีกต)
(เจบีจกคือแมงดา)
พวกเขาเป็นคนแบบไหนกันแน่
(เจบีจก:)
(ผู้ชายที่ล่อลวงผู้หญิงในย่านสถานบันเทิง)
(และรีดไถเงินจากพวกเธอ แมงดา)
ปีนี้เศรษฐกิจของเราเจริญเติบโตอย่างมาก
ความรุ่งเรืองทางเศรษฐกิจเช่นนี้ จะดำเนินต่อไปครับ
(วัฒนธรรมแสงสียามค่ำคืนที่เฟื่องฟู รวมถึงคาบาเร่ต์และไนท์คลับ)
(ผู้คนต่างหลงใหลในการเต้นรำมาก)
แมงดาเข้าหาผู้หญิงทางคาบาเร่ต์และไนท์คลับ
โดยใช้การเต้นรำเป็นข้ออ้าง
หลังจากนั้นจะล่อลวงผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว
และใช้จุดอ่อนของพวกเธอ ในการขู่กรรโชกทรัพย์ครับ
แมงดาต้องเต้นเก่งครับ
เราเต้นรำหลายชั่วโมง
เราเดตกับผู้หญิง
เพื่อที่จะขอยืมเงินจากพวกเธอ
บริษัทเกาหลีได้ขยายไปสู่ตะวันออกกลาง อย่างกระตือรือร้น
อุตสาหกรรมการก่อสร้างคาดการณ์ว่า จะรุ่งเรืองในตะวันออกกลางเป็นอันดับสอง
(กลุ่มเป้าหมายหลักของแมงดา)
พวกเธอบอกว่าเบื่อแล้วชวนให้ไปเต้นรำ
หลังจากไปมาสามสี่ครั้ง ฉันก็ถูกแมงดาล่อลวง
เขาขู่ว่าจะบอกลูกๆ ของฉัน
(ขณะที่ปัญหาทางสังคม เช่น ความแตกแยกทางครอบครัวเกิดขึ้น)
กองบัญชาการความมั่นคงแห่งชาติ ตัดสินใจกวาดล้างแมงดา
ผู้ทำผิดกฎหมายที่ขู่กรรโชกทรัพย์ และทำลายครอบครัว
พวกเขาบุกเข้าไปในโถงเต้นรำลับ พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่ตำรวจ
ในย่านโอรยู กรุงโซล
ในขณะที่ผู้คนต่างพากันตะเกียกตะกาย เพื่อหลบหนีการจับกุม
พวกเขาก็ก่อความวุ่นวายด้วยการล้มโต๊ะ
และทำลายขวดเบียร์
(ในปี 1984 แมงดารุ่งเรืองสุดขีด)
จริงด้วย แม้แต่วอลล์เปเปอร์ก็เป็นรูปคนเต้นนี่นา
ทั้งหมดนี้ก็เกี่ยวข้องกับการเต้นรำหมดเลย
- ดอกไวโอเลต เจบีจก - ฉันคิดว่านั่นคือสเต็ปเต้นรำนะ
- น้ำเต้า - นกนางแอ่นหรือเจบีเอาเมล็ดน้ำเต้ามา
(นิทานฮึงบู)
(เบาะแสทุกอย่างชี้ไปยังแมงดา)
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์ในวันนี้ คือแมงดางั้นเหรอ)
ผู้ชายกับผู้หญิงเจอกันที่โถงเต้นรำ
แล้วก็ตกหลุมรักกันน่ะ
งั้นพวกเขาก็เจอกันตอนเต้นรำ
เบาะแสบ่งชี้ไปที่เรื่องคบชู้ด้วย
(ชายหนุ่มและหญิงสาวคบชู้กัน ขณะที่เต้นรำด้วยกันงั้นเหรอ)
ถ้าพวกเขาเจอกันตอนเต้นรำ
สถานที่ก็ต้องเป็นคลับ
- งั้นเขาก็คือแมงดาจริงๆ - ใช่ไหมครับ
(ผู้ชายคนนั้นเป็นแมงดา ที่ขโมยเงินจากหญิงสาวคนนั้นงั้นเหรอ)
หยุดอยู่ตรงนั้นนะ
(ความลับที่ซ่อนอยู่ในอะพาร์ตเมนต์ ในปี 1984 ของวันนี้คืออะไร)
(ห้อง 409)
ฉันต้องกินอะไรซะหน่อย
ถ้าฉันไม่กินอะไรเลย
คนจะคิดว่าฉันไม่กิน
เพราะว่าอยู่คนเดียว
(เขาบ่นกับตัวเองมากกว่าทุกที)
แต่มันไม่ใช่เลย
ฉันรู้สึกเหมือนกำลังถ่าย รายการ I Live Alone อยู่เลย
มากินอาหารอร่อยๆ กันเถอะ
นะ ไอ้เจ้าพวกนั้น
ใส่รามยอนลงไปในนี้ก็กินได้แล้ว
เดี๋ยวนะ นี่อะไรน่ะ 127 เหรอ
เมื่อกี้ฉันเห็นตัวเลข 127 ที่อื่นอีกนะ
ทำไมเจอตัวเลข 127 อยู่เรื่อยเลยล่ะ
ตัวเลข 127 นี่อะไรน่ะ
(สติ๊กเกอร์ตัวเลขที่น่าสงสัย)
(มีสติ๊กเกอร์ตัวเลข 127 มากกว่าหนึ่งอันงั้นเหรอ)
ดูนี่สิ 127
เห็นมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ
(สติ๊กเกอร์ตัวเลข 127 มีอยู่ทั่วห้อง 409)
- ตัวเลข 127 นี่อะไรน่ะ - นั่นสิ
ตัวเลข 127 คืออะไรน่ะ
ทำไมมีตัวเลข 127 อยู่ทั่วเลยล่ะ
(สติ๊กเกอร์ตัวเลข 127 มีอยู่ทั่วห้อง 407 เช่นกัน)
นี่ 127 คืออะไรน่ะ
- วันเกิดเธอไม่ใช่ 27 มกราคมใช่ไหม - ไม่ใช่เลยค่ะ
- ไม่ใช่เนอะ - ค่ะ
เธอไม่ได้สูง 127 เซนติเมตรใช่ไหม
ฉันต้องลองเช็กดูหน่อย
ตัวเลข 127 คืออะไรน่ะ
เดี๋ยวนะ นี่อะไรน่ะ
- นี่มัน… - ทะเลสาบน่ะ
ทะเลสาบ 127 คืออะไรนะ
(ทะเลสาบเกี่ยวข้องอะไรกับตัวเลข 127)
ตัวเลข 127 มีความหมายอะไร ในสมัยนั้นไหมครับ
ฉันไม่รู้เลยว่า 127 คืออะไรน่ะ
- ผมรู้จักแต่ NCT 127 น่ะ - อะไรนะ
- NCT 127 - คืออะไรเหรอ
วงไอดอลน่ะครับ
ฉันดันบอกว่าไม่รู้จักซะงั้น งานเข้าแล้วสิ
- พวกเขาดังมากไหม - สุดๆ เลยครับ
ตายแล้ว
(ถึงแฟนๆ ของ NCT 127 ช่วยเข้าใจด้วยนะคะ)
(จากโอนารา ผู้เกิดปี 1974)
(แจซอกอยู่ลำพังคนเดียว)
(ยมทูตกำลังกินข้าวคนเดียว)
เดือดหรือยังนะ
(ยมทูตกำลังจะกินมื้อกลางวันอย่างเหงาๆ)
เอาละ กินก่อนแล้วกัน
ขนาดภูเขาคึมกังยังต้องปีนหลังกินข้าวเลย
กินก่อนแล้วค่อยคิด
ใส่รามยอนลงไปในนี้ก็กินได้แล้ว
(แจซอกตั้งใจจะใส่รามยอนลงในซูเจบี)
นี่ดีงามมากเลย โอ้โห
น่าอร่อยจัง
แม่เจ้า
(ทำอาหารไปบ่นไป)
เพราะน้ำซุปนี่…
(สูตรรามยอนซูเจบีของยมทูต)
(ซุปเต้าเจี้ยว)
(ซูเจบี)
(รามยอน)
(นำมาต้ม)
(มื้อกลางวันของยมทูต รามยอนซูเจบีเสร็จแล้ว)
รามยอนซูเจบี
(เล่นเอาอยากต้มน้ำซะตอนนี้เลย)
โอ้โฮ นี่มัน…
อร่อยเหาะไปเลย
(แจซอกงับซูเจบีเหนียวหนึบ)
(การกินโชว์คนเดียวสุดเข้มข้น ของยมทูต)
(สวรรค์ชัดๆ)
ถึงจะเป็นแค่รามยอนก็เถอะ…
(ความสิ้นหวังบางครั้งก็เป็นสวรรค์)
มีแค่นี้เองเหรอ
กินไปสามคำเอง
(หมดแล้ว)
อร่อยมากเลย ฉันไม่อิจฉาอาหารหรูๆ แล้วล่ะ
ย่างตรงนี้เถอะ
(ครอบครัวใหญ่ห้อง 407 กำลังมีปาร์ตี้เนื้อย่าง)
ฝั่งนี้ไหม้แล้วใช่ไหม
กินสิ
อร่อยไหม
อร่อยมากเลย
- ใช่ - ฉันกินรัวๆ เลยค่ะ
ขอบใจนะ
อร่อยจัง
ฉันไม่รู้เลย
- ว่าเราต้องหาอะไรอ่ะ - วันนี้น่ะเหรอ
- หาแมงดาใช่มะ - นั่นแหละ
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์วันนี้ คือตามหาแมงดาเหรอ)
ฉันไม่รู้เลยว่าเงินเมื่อกี้คืออะไร
ปล่อยฉันนะ
นั่นสิ ทำไมเขาถึงหนีไปพร้อมกับเงินล่ะ
(เหตุใดชายคนนั้นจึงวิ่งหนีไป พร้อมเงินสดจำนวนมาก)
ไม่ใช่แค่เงินที่เป็นปัญหานะ 127 คืออะไรน่ะ
(เบาะแสที่ยังไม่ได้รับคำตอบ)
อยากรู้จังเลย ความลับวันนี้คืออะไรนะ
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์วันนี้คืออะไร)
โอ๊ะ
- ขนลุกเลยอ่ะ - ทำไมเหรอ
ผมรู้เพราะว่าเรากินกันไปแล้ว
- มันจบแล้วล่ะ - อร่อยเหรอ
- เพราะอร่อยน่ะเหรอ - เปล่า
พี่ครับ นี่คือเนื้อสันคอ เจบีชูรีน่ะครับ
(ความลับของเนื้อที่พวกเขากิน)
เนื้อวัวส่วนพิเศษครับ
(ชื่อของเนื้อที่เหล่าผู้ชนะกำลังกินคือ)
(เนื้อสันคอ เจบีชูรี)
- เนื้อสันคอ - ถึงว่าสิ
อีกอย่างวันนี้เราต้องตามหาแมงดา
(มีแมงดาซ่อนตัวอยู่ในหมู่พวกเขางั้นเหรอ)
อีกอย่างวันนี้เราต้องตามหาแมงดา
- เราถึงได้เจบีชูรีสินะ - ใช่
เป็นไงบ้าง เจบีชูรี
- เจ๋งมากเลยค่ะ - เนอะ
งั้นก็พี่แจซอกนั่นแหละที่เป็นแมงดา
ทำไมพี่แจซอกถึงเป็นแมงดาล่ะ
- เขาชอบไปไหนคนเดียวอ่ะ - เราสงสัยอยู่นี่
พี่สงสัยผมเหรอ
พี่สงสัยสองคนแล้วนะ
วันนี้นายแปลกๆ นิดนึงนะ
วันนี้นายใช้น้ำเสียงที่ใช้ตอนแสดง ผิดปกตินิดนึง
พี่เขาคิดว่าพี่ผิดปกติแน่ะ
(แทฮยอนคือแมงดา อย่างที่นาราสงสัยหรือเปล่านะ)
ว่าแต่รู้ใช่ไหมพี่ พอพี่เริ่มสงสัยใครแล้ว
- พี่จะสงสัยไม่หยุด - สงสัยไม่หยุด
(พวกเขาเริ่มสงสัยกันและกันแล้ว)
คิดว่าพี่แจซอกเป็นแมงดาเหรอ
ใช่
พี่ครับ ผมสงสัยอย่างนึง
พี่แจซอกตกอยู่ในสภาพนี้เพราะเสื้อผ้าของพี่เขา ใช่ไหม
เรื่องของเรื่องน่ะ
- มันเป็นเพราะชุดพี่เขา - เรื่องของเรื่องคือ
- มันถึงเวลาที่พี่เขาจะเล่นบทนั้นแล้วน่ะ - ถึงเวลาแล้วล่ะ
มันมีเหตุผลน่ะ
- แล้วก็มีแค่ชุดพี่เขาที่ดูแปลกๆ - ใช่
(1. แจซอกไม่เคยเป็นสปาย 2. เขาใส่ชุดแปลกๆ งั้นเหรอ)
เราไม่รู้ว่าเราต้องทำอะไรกับแมงดาบ้าง
นั่นแหละ ฉันเลยสับสนน่ะ
(มันเกี่ยวอะไรกับ ความลับของอะพาร์ตเมนต์กันนะ)
- เรายังไม่รู้เลย - อาจเป็นแผนให้เราไขว้เขวก็ได้นะ
(จู่ๆ จองฮาก็ยืนขึ้น)
- ต้องมีความหมายอะไรแน่ค่ะ - เนอะ
- ฉันเห็นด้วยนะ - เรายังได้คำใบ้ไม่พอ
(แล้วออกไปจากอะพาร์ตเมนต์)
ทำไมน่ะ… เขาไปไหนเนี่ย
พอเริ่มสงสัยใครบางคน
ทุกสิ่งที่พวกเขาทำจะดูน่าสงสัยไปหมด
หมอนั่นหายตัวไปอยู่เรื่อยเลย
(จองฮาไปที่ห้อง 409 ที่แจซอกอยู่)
คนที่มาหาพี่ก็มีแค่ผมนี่แหละนะ
พี่ครับ ตอนนี้ผมคิดออกหมดแล้ว
- ผมรู้แล้วว่าทำไมพี่ถึงถูกไล่ต้อน - ทำไมล่ะ
ทำไมจองฮายังไม่มาอีกนะ
- เขาไม่มีเหตุผลที่ต้องออกไปเท่ๆ แบบนั้นนะ - นั่นสิ
- จู่ๆ เขาก็น่าสงสัยนะคะ - จริง
(ตอนนี้แม้แต่จองฮาก็น่าสงสัย)
พวกเขาพูดทุกเรื่องเลย
(พวกเขาสองคนเป็นแมงดางั้นเหรอ)
พี่ครับ พี่ต้องช่วยผมนะ
พี่ครับ ต้องมีมากกว่าหนึ่งคนแน่เลย
ตอนนี้ฉันไม่รู้ว่าพวกเขาวางแผนอะไร อยู่ที่ห้องข้างๆ
ในห้องนั้น มีรูปภาพทะเลสาบอยู่สามรูปครับ
(พวกเขาพยายามเชื่อมโยง ตัวเลข 127 กับทะเลสาบ)
ในห้องนั้น มีรูปภาพทะเลสาบอยู่สามรูปครับ
- มันต้องหมายถึง… - ทะเลสาบเหรอ
- ทะเลสาบ - นั่นสินะ
(พวกเขาเป็นพวกเดียวกันงั้นเหรอ)
ตัวเลข 127 เป็นเบอร์ห้องหรือเปล่าครับ
- เบอร์ห้อง - เบอร์ห้อง
ห้อง 127 เหรอ ชั้นหนึ่ง
หรือว่าห้องเจ็ดที่ชั้น 21
(ห้อง 127 เป็นเบอร์ห้องงั้นเหรอ)
ฉันคิดว่า
อาจจะเป็นอย่างที่นายบอก เพราะมีรูปทะเลสาบอยู่
มันเกี่ยวข้องกับเบอร์ห้องเหรอ
ถ้าไปดูที่นั่นอาจจะเจออะไรก็ได้นะ
(บางอย่างที่ซ่อนอยู่ในห้อง 127 บ่งชี้ถึงอะไร)
ฉันจะไปห้อง 407 ก่อน
อาจจะมีอะไรก็ได้
ไปกันเถอะ
(พวกเขากลับไปที่ห้อง 407 เพื่อหาคำตอบของเบาะแส)
- มาแล้วเหรอ - รุ่นพี่แทฮยอน
- ฉันจะใช้มันนะคะ - ทำไมยังกินกันอยู่อีกล่ะ
นี่ เป็นอะไรของนายน่ะ
- ผมก็อยากกินรามยอนด้วยคน - รามยอนอร่อยมากเลยล่ะ
จองฮา เราสี่คนคุยกัน
- แต่นายอยู่นอกกลุ่มแล้วนะ - เป็นอะไร
- ของนายน่ะ - โทษทีนะ
นั่นน่ะสิ เบาะแสมีไว้สำหรับเราห้าคน
แต่ไม่อยู่สองคนซะงั้น
ผมแค่ไปอนุมานอยู่อีกห้องนึงน่ะ
(ขณะที่จองฮากำลังถูกสงสัย เสียงฝีเท้าก็ดังใกล้เข้ามามากขึ้น)
(ใครบางคนมาเยือนห้อง 407)
- เธอมาแล้ว - โอ๊ะ
(เจ้าของห้อง 407 มา)
- เธอมาที่นี่ - เธอมาแล้ว
เจอผู้ชายคนนั้นแล้วเหรอคะ
(ผู้หญิงที่ตามหาผู้ชายที่คาเฟ่)
ช่วยดูรูปนี้หน่อยค่ะ
- เรายังไม่เจอเขา - ยังไม่เจอเขาเลย
แต่เราเห็นเขาต่อสู้กับพวกนักเลงน่ะ
รู้ไหมคะว่าเขาไปไหน
เรื่องนั้นเราก็ไม่แน่ใจครับ
เขาเลี้ยวไปทางขวาน่ะ
- เขาหนีไปพร้อมกับเงินน่ะค่ะ - จริงเหรอคะ
เงินนั่น…
เขาเป็นสามีของคุณเหรอครับ
- หรือว่าเป็นแฟน - เกี่ยวข้องกันยังไงเหรอครับ
ที่จริงเขาไม่ใช่สามีฉันหรอกค่ะ
- เขาเป็นแฟนฉัน เราเจอกันที่คาบาเร่ต์ - เห็นไหมล่ะ
มันน่าจะเป็นแบบนั้นแหละ
(ผู้ชายที่ผู้หญิงที่กำลังเต้นรำเจอที่คาบาเร่ต์เป็น)
(แมงดาที่จ้องจับผู้หญิงรวยๆ)
- เขาเป็นแมงดานะ - ใช่แล้ว ถึงมีเงินเข้ามาเกี่ยวไง
เห็นไหมล่ะ มันน่าจะเป็นแบบนั้นแหละ
(แจซอกก็รู้ว่าเป็น "แมงดา" จากเบาะแสเช่นกัน)
โธ่เอ๊ย
ว่าแต่ช่วยฉันตามหาเขาหน่อยได้ไหมคะ
ถ้าหาเขาไม่เจอ สามีฉันฆ่าฉันแน่เลยค่ะ
- ทำไมล่ะครับ - ทำไมล่ะคะ
- คุณให้เงินเขาไปเหรอ - เขาเอาเงินของฉัน
แล้วก็ของที่สำคัญมากๆ ไปน่ะค่ะ
(แมงดาเอาของมีค่าไปจากเธองั้นเหรอ)
ฉันต้องหามันให้เจอ ไม่งั้นสามีฆ่าฉันแน่
- ของอะไรเหรอครับ - ต้องหาอะไรเหรอครับ
(แมงดาเอาอะไรไปนะ)
ฉันบอกไม่ได้ค่ะ
ถ้าฉันไม่ได้มันคืน
สามีต้องตีฉันตายแน่
ไม่ต้องห่วงนะครับ เราจะตามหาให้เอง
ช่วยหาให้หน่อยนะคะ
อะไรน่ะ นายเป็นใครถึงจะไปช่วยเขาหา
- อะไรเนี่ย - เสียงเขาอ่อนด้วยนะ
อะไรเนี่ย
(นักแสดงยอดเยี่ยมยังอินอยู่กับบท แม้ว่ามันจะตลกก็ตาม)
ฉันต้องหามันให้เจอค่ะ
ไม่งั้นฉันโดนเฉดหัวออกจากบ้านแน่
- เข้าใจแล้วค่ะ เราจะตามหาให้ - เราเข้าใจแล้วครับ
- ถ้าอยากให้ช่วย คุณต้องบอกเรานะครับ - เราต้องไปที่ไหนคะ
- มีเบาะแสไหมครับ - ฉันก็ไม่รู้ค่ะ
- ไม่รู้เหรอคะ - ฉันไม่รู้ว่าเขาไปไหน
- ฉันจะก็ไปตามหาเขา ช่วยตามหาอีกครั้งนะคะ - โอเค
- รบกวนด้วยนะคะ - โอเค
กินรามยอนก่อนไปสิคะ
เธอไม่มีอารมณ์จะกินหรอก
ฉันต้องไปตามหาเขา
(ฉันจะมากินรามยอนทีหลังนะ)
ของสำคัญนั่นคืออะไรนะ
- ทำไมเธอกลัวขนาดนี้ล่ะ - นั่นน่ะสิ
ของที่สำคัญมากคืออะไรน่ะ นอกจากเงินแล้วมีอะไรอีกงั้นเหรอ
เธอบอกว่าสามีต้องตีเธอตายแน่ ถ้าหาไม่เจอน่ะ
- โฉนดบ้านเหรอ - สมุดบัญชีธนาคารเหรอ
- อะไรนะ - ยากจัง
(แมงดาเอาอะไรไปและทำไมเธอถึงกังวลมาก)
วันนี้นายใช้น้ำเสียงที่ใช้ตอนแสดง ดูผิดปกตินิดนึง
(มีสปายอยู่ในหมู่พวกเรา)
พี่ครับ ตัวเลข 127 เป็นเบอร์ห้องหรือเปล่าครับ
(สปายรู้อะไรบางอย่าง เกี่ยวกับของที่หายไปไหมนะ)
(แมงดาที่หายตัวไปอยู่ที่ไหน)
(แล้วของที่สำคัญคืออะไร)
ผู้อยู่อาศัยทุกท่าน กรุณามาที่ศูนย์ผู้สูงอายุด้วยครับ
ว่าแต่วันนี้… ไม่ใช่นายใช่ไหม
ไม่ใช่ผมจริงๆ
- เจนนี่ ไม่ใช่เธอใช่ไหม - วันนี้ฉันดูหน้าบวมไหมคะ
- บวมที่ไหนกัน - ทำไมเปลี่ยนเรื่องล่ะ
เปล่าหรอก เมื่อคืนฉันกินหม่าล่าน่ะ
- ไม่บวมหรอก - ดูน่ารักเป็นพิเศษเลย
- ขอบใจนะ - จริงๆ นะ
น่ารักเป็นพิเศษอะไรกันน่ะ
ฉันควรพูดบ้างนะ "วันนี้ฉันดูเป็นไงบ้าง"
"วันนี้ดูน่ารักเป็นพิเศษเลย"
- พี่คะ ดูใบไม้สิ - อะไรน่ะ
ต้องจับมันให้ได้นะ จับแล้วจะได้คำใบ้
คำใบ้เรื่องแมงดา
เราหมกมุ่นมากอ่ะ
- ฉันสงสัยคนที่บ้านด้วยซ้ำ - นั่นน่ะสิ
ถึงเวลาเล่นเกมในตำนานแล้ว
(ศูนย์ผู้สูงอายุ)
มาแล้วครับ
เมื่อกี้ฉันกินรามยอนมา
ซองมันดูสกปรก ฉันเลยจะทิ้ง
(พูดคุยก่อนเริ่มกิจกรรม การรวมตัวของผู้อยู่อาศัย)
แต่ว่าไม่มีถังขยะเลย
ฉันคิดว่าจะทำยังไงดี ตากล้องเลยกวักมือ
ให้ฉันเอาให้เขา
ฉันคิดว่า "ต้องมีถังขยะอยู่หลังตากล้องแน่เลย"
พอฉันให้เขาไป
- เขาดันเอาใส่กระเป๋าตัวเองซะงั้น - เขาเอาใส่กระเป๋าตัวเอง
ไม่มีถังขยะแฮะ
(ตอนแจซอกทำอาหาร)
นี่ครับ
(ท่าทางชิลๆ)
นี่ครับ
(เขาเอาซองรามยอนไป)
โห ขอบคุณมากครับ
(แล้วใส่ลงในกระเป๋าเสื้อ)
เขาใส่ในกระเป๋าเสื้อซะงั้น
- เท่จัง - เขาเอาไปทำไมน่ะ
- ขอไปทำไมเนี่ย - เท่มากเลย
นั่นน่ะสิ
ถ้าเป็นฉันคงหลงรักแน่ๆ
นั่นสิ
เกมที่ทุกคนจะเล่นกันคราวนี้คือ
เกมสุภาษิตพิลึกพิลั่นครับ
- อะไรนะ - เกมสุภาษิตพิลึกพิลั่น
หมีใส่ที่คาดผมหูกระต่าย
ล้มก้นกระแทกขณะนั่งแคร่หิมะ
- เราจะสร้าง… - มีสุภาษิตแบบนั้นจริงเหรอครับ
- สุภาษิตที่ไม่สมเหตุสมผลแบบนี้น่ะครับ - อ๋อ
จองฮาจะใบ้ภาคประธาน "หมีใส่ที่คาดผมหูกระต่าย"
อีกคนจะได้ใบ้ภาคแสดง "ล้มก้นกระแทกขณะนั่งแคร่หิมะ"
- ให้ทายสุภาษิตที่ไม่สมเหตุสมผลน่ะ - เราต้องเดาน่ะ
ทำได้แหละ ผมว่ามันเกี่ยวกับสุภาษิตที่มีจริงๆ นะ
พี่จะใบ้อันไหนครับ ผมใบ้ภาคแสดงดีไหม
หรือจะใบ้ภาคประธาน
- อยากทำอันไหนครับ - ผมคิดว่าพี่เขาจะใบ้ได้ดีนะครับ
พี่คิดว่าไงครับ
เริ่มได้
ฉันเป็นภาคประธานใช่ไหม
เดี๋ยวนะ
(ภาคประธาน: ตั๊กแตนผมยาว)
(ภาคแสดง: ปวดท้องเลยเต้นบีบอย)
ผู้หญิง
- ผู้หญิง - ไม่ใช่
วิกผม ผม
- ยาว ราพันเซล - ใช่
เจ้าหญิง
ยูแจซอก
ซะเมื่อไร
(ไม่ใช่ยูแจซอกเหรอ)
ทำอะไรน่ะ
(ไม่มีคำใบ้อะไรชัดไปกว่านี้แล้ว)
ผมยาว
ตั๊กแตน
ตั๊กแตนผมยาว
(ปวดท้องเลยเต้นบีบอย)
ตั๊กแตนผมยาว
ปวดท้อง
ปวดท้อง บีบอย
ปวดท้อง
ปวดท้อง บีบอย
ปวดท้องเลยเต้นบีบอย
(เจนนี่คนฉลาดทำได้ดีเลย)
โอ้โห
แม่เจ้า เก่งมากอ่ะ
ดีมาก
เยี่ยมมาก
(ทีมชาผ่านคำถามแรกไปอย่างราบรื่น)
(ภาคประธาน: หมามีกล้าม)
(ภาคแสดง: ตดไปเล่นพิลาทิสไป )
- ยากจัง - ผู้ชายมีกล้าม
ผู้ชายมีกล้าม
หมา หมามีกล้าม
หมามีกล้าม
โยคะ
น่าเกลียดอ่ะ
โยคะ
ยืดกล้ามเนื้อ
โยคะ
แบบนี้น่ะ
- เก่งนะเนี่ย - อะไรน่ะ
ยืดกล้ามเนื้อ
โยคะ
- อะไรน่ะ - บางอย่างที่เธอทำน่ะ
อะไรอ่ะ เดี๋ยวนะ
"ทำแบบนี้นะ"
- เจ้าหญิงเงือกเหรอ - ไม่ใช่
พิลาทิส อ๋อ
(หยุดออกกำลังกายไม่ได้ถึงแม้ท้องจะไม่ค่อยดี)
ใบ้เก่งมากเลย
- เล่นพิลาทิสไปตดไป - โอเค
โอเค
- โอ้มายก๊อด - โอเค
ดีมาก
(ภาคประธาน: สลอธใส่หูฟัง)
ปิดหู
(ภาคแสดง: สกายไดฟ์วิ่ง)
ฟังเพลง
ใส่หูฟังแล้วฟังเพลง
สลอธ
สลอธฟังเพลง
สลอธใส่หูฟัง
สะพายกระเป๋า
(เฮลิคอปเตอร์กำลังบินขึ้น ด้วยเสียงหม้อหุงข้าว)
(สกายไดฟ์วิ่ง)
- สกายไดฟ์วิ่ง - เย้
- ดีมาก - เก่งมากเลย
- สกายไดฟ์วิ่ง - เย้
(ได้คำตอบอย่างรวดเร็ว เพราะการแสดงที่เข้าถึงบทบาทของเซชาน)
เยี่ยมมาก
- โอ้โฮ - สุดยอดไปเลย
รู้ได้ยังไงเนี่ย
สาม สอง หนึ่ง
(แล้วก็กระโดด)
เอาที่ยากๆ หน่อยสิ
(ประธาน: นักมวยปล้ำคันหลัง)
นั่นแหละๆ อันนี้ยาก
(ภาคแสดง: กินมื้อดึกหลังจาก กระโดดเชือกสองเส้น)
คันหลัง
มานี่หน่อย นอนลง
- คันหลัง - โอเค
(พลิก)
- ทำอะไรเนี่ย - นักมวยปล้ำ
- โอเค - ทำอะไรเนี่ย
- เอาล่ะ - นักมวยปล้ำคันหลัง
กระโดดเชือก
อันนี้เรียกว่าอะไรนะ กระโดดสองจังหวะเหรอ
- เชือก - หนึ่ง สอง
กระโดดเชือกสองเส้นเหรอ
เธอเก่งมากอ่ะ
(ดึกแล้วนะเนี่ย)
ฉันจะกินไอ้นี่
แหม
กินอะไรสักอย่างตอนจะนอน
ตอนดึก…
"ตอนดึก"
- กินมื้อดึก - ถูกต้อง
แม่เจ้า
- กินมื้อดึก - ถูกต้อง
แม่เจ้า
(ปี 2024 เป็นปีของฉัน)
เก่งมากเลย
- ฉลาดมาก - เก่งจังเลย
(ทีมชาตอบถูกหมดสี่ข้อ)
ถูกต้อง
(ทีมชาชนะ)
- เกมจบลงด้วยชัยชนะของทีมชา - โอเค
(ลองเช็กวิดีโอพิเศษดูนะ)
เรามีคำใบ้นะ
วันนี้ทีมแพ้ก็จะได้คำใบ้เหมือนกันครับ
- เหรอครับ ขอหน่อยครับ - ทีมชนะ ทีมแพ้
ได้ทีมละสองอันเลยนี่
นี่อะไรน่ะ
ไปดูกันเถอะ
(เหตุการณ์จริงในปี 1984)
(เบาะแสชี้ขาดที่พวกเขาได้รับคืออะไร)
เขาเอาเงินของฉัน
แล้วก็ของที่สำคัญมากๆ ไปน่ะค่ะ
ฉันต้องหามันให้เจอ
(มีเบาะแสเกี่ยวกับของสำคัญ ที่หญิงสาวตามหาไหมนะ)
(เหตุการณ์จริงในปี 1984 คืออะไร)
ผมคิดว่าวันนี้จะทำบางอย่างสำเร็จนะ
เรามาดูคำใบ้กันหน่อยไหมพี่
เราได้คำใบ้สองอันเหรอ
- วันนี้ได้สองอันเลย - ได้สองอัน
- อันนี้อันแรกเหรอ - "ดูวิดีโอม้วนแรกก่อนแล้วค่อยดู"
(มีเทปเบาะแสสองอันงั้นเหรอ)
(ดูวิดีโอม้วนแรกก่อนแล้วค่อยดู)
(วิดีโอม้วนแรกบ่งชี้สถานที่)
ทำไมมีสองม้วนล่ะ
"ม.สาม ห้องสอง หมายเลขห้า" งั้นเหรอ
มีสองอันเหรอ
- น่าจะใช่ค่ะ - ดูเหมือนจะใช่นะ
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์ปี 1984 คืออะไร)
ดูไอ้นี่ก่อนเถอะ
- โอเค - วิดีโอม้วนแรก
เราได้วิดีโอสองม้วนเลย ทีมที่ชนะได้มากกว่านี้ใช่ไหม
(แม้แต่เนื้อหาของวิดีโอก็เหมือนกัน)
(ทั้งสองทีมได้รับเบาะแสเดียวกันงั้นเหรอ)
เล่นเลย
(ทั้งสองทีมเล่นวิดีโอม้วนแรก)
สวัสดีครับผู้ชมทุกท่าน
แก๊งค้ายาบ้าที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลี
ซึ่งผลิตและจำหน่ายยาบ้าทั่วประเทศ มูลค่า 150 พันล้านวอน
ถูกจับกุมดำเนินคดีแล้วครับ
ยาบ้าเหรอ
- เกี่ยวกับยาเสพติดเหรอ - โอ้มายก๊อด
ยาเสพติด
(เหตุการณ์จริงที่เกิดขึ้นในปี 1984 คือยาเสพติดงั้นเหรอ)
ทำไมเจอตัวเลข 127 อยู่เรื่อยเลยล่ะ
นี่ 127 คืออะไรน่ะ
(ตัวเลข 127 อยู่ทั่วบ้าน)
ตัวเลข 127 คืออะไรน่ะ เดี๋ยวนะ นี่อะไรน่ะ
(หมายเลข 127 ที่น่าสงสัยคือ สายด่วนแจ้งเหตุยาเสพติด)
(ความลับของอะพาร์ตเมนต์คือยาเสพติดนั่นเอง)
ผู้ค้ายาเสพติดที่ถูกจับกุมคราวนี้
ผลิตยาบ้าจำนวน 220 กิโลกรัมครับ
- จริงเหรอ - ไม่น่าเชื่อเลย
ปริมาณยาบ้าที่พวกเขาผลิต เท่ากับ 7,300,000 โดส
และมีมูลค่ามากกว่า 150 พันล้านวอน
- ลองคิดถึงเงิน 150 พันล้านวอนสมัยนั้นสิ - ให้ตายสิ
สมัยนั้นยาเสพติดระบาดเหรอเนี่ย
จริง
แก๊งค้ายาเหรอ
ผู้ที่ถูกจับได้ว่าผลิตและจำหน่ายยาปริมาณมาก
คู่สามีภรรยา…
ตั้งโรงงานลับขึ้นในอะพาร์ตเมนต์ครับ
- หา - ตั้งโรงงานลับขึ้น…
ตั้งโรงงานลับขึ้นในอะพาร์ตเมนต์เหรอ
พวกเขาจำหน่ายยาบ้าจำนวนมาก
ให้แก่ขบวนการลักลอบขนสินค้าของญี่ปุ่น
และผู้ซื้อชาวอเมริกันครับ
(อาชญากรรมเย้ยกฎหมายของคู่สามีภรรยา)
(ซึ่งตั้งโรงงานยาเสพติดในอะพาร์ตเมนต์)
- คู่สามีภรรยาเหรอ - มันอยู่ในอะพาร์ตเมนต์
- วันนี้มีสองคนสินะ เห็นไหมล่ะ - ใช่แล้ว
คู่สามีภรรยาอยู่ในหมู่พวกเรา สามีน่ะ
สามีอยู่ในหมู่พวกเรานี่เอง
(คู่สามีภรรยาอยู่ในหมู่ผู้อยู่อาศัยงั้นเหรอ)
ทั้งคู่เป็นตัวการใหญ่ของขบวนการค้ายาเสพติด ที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลี
พวกเขาตั้งโรงงานผลิตยาเสพติด ภายในอะพาร์ตเมนต์
และแกล้งทำเป็นผู้อยู่อาศัยธรรมดาๆ
ปัจจุบันทั้งคู่อยู่ระหว่างการหลบหนี
- โอ๊ะ - อะไรเหรอ
ผู้หญิงคนเมื่อกี้นี่
- ใช่เลย - ชัวร์ป้าบ
ขนลุกเลย เธอคือผู้หญิงที่เราเจอก่อนหน้านี้นี่
ปัจจุบันทั้งคู่อยู่ระหว่างการหลบหนี
(ภรรยาในวิดีโอเบาะแสคือใครกันนะ)
เห็นผู้ชายคนนี้บ้างไหมคะ เขาอยู่ที่ไหน
เขาเป็นคนที่สำคัญสำหรับฉันมาก
(หญิงสาวที่ตามหาแมงดา)
(เธอเป็นภรรยาของคู่สามีภรรยาที่ค้ายาเสพติด)
ฉันว่าแมงดาหนีไปพร้อมยาเสพติดนะ
เธอบอกว่าถ้าสามีของเธอรู้ ต้องเป็นเรื่องแน่เลยนี่
- ยาเสพติด - คู่สามีภรรยา
ระบุตัวตนของภรรยาได้แล้ว
แต่ข้อมูลทางฝั่งสามีค่อนข้างจำกัด
- เรารอข้อมูลจากทุกท่านอยู่นะครับ - ดูรูปร่างของเขาสิ
ชาแทฮยอนไม่ใช่เหรอ
- ยางเซชาน - พี่เซชาน
(ถ้าสามีของเธออยู่ในหมู่พวกเรา…)
เซชานไม่ใช่เหรอ
ผู้ชายกับผู้หญิงสูงพอๆ กันเลย เซชานหรือเปล่า
(ใครคือสามีในรูปกันแน่)
- งั้นวันนี้สปายก็เป็นผู้ชาย - ใช่
- คู่สามีภรรยา - รุ่นพี่แทฮยอนงานเข้าแล้วล่ะ
คู่สามีภรรยาค้ายา โอเค
- โอเค - วิดีโอม้วนแรก
โอเค เราต้องจับสามีนี่เอง
ใส่เทปม้วนที่สองเลยครับ
(ความลับที่ซ่อนในเทปม้วนที่สองคืออะไร)
- โอ๊ะ - โอ๊ะ
อะไรน่ะ
- คนนั้นนี่นา - แมงดาน่ะ
(เขาดูหน้าคุ้นๆ)
(ผู้ชายในเบาะแสคือ)
มีความรักไม่ผิดสักหน่อย
(แมงดาที่ถูกไล่ล่า ในขณะที่ร้องตะโกนเรื่องความรัก)
- เห็นผู้ชายคนนี้บ้างไหมคะ - ครับ เราเห็น
- เขาเป็นคนที่สำคัญสำหรับฉันมาก - จริงเหรอคะ
- อะไรน่ะ - คนนั้นนี่นา
- แมงดา - แมงดา
ผมเป็นแมงดาที่คอยหลอกใช้ผู้คน
เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง
แต่ผมเองก็เป็น
เหยื่อของสามีภรรยาคู่นี้ครับ
อยากจะบ้าตายจริงๆ
เขาแอบวางยาผม
และขู่ว่าจะแจ้งตำรวจถ้าผมไม่ส่งยาให้
ก่อนที่จะมีคนตกเป็นเหยื่อเหมือนผมไปมากกว่านี้
ผมอยากสารภาพทุกอย่างกับตำรวจ
เพราะงั้นผมเลยซ่อนกระเป๋าใส่ยาเสพติด ที่ผมต้องส่ง
ไว้ในสถานที่ลับครับ
เขาเอาเงินของฉัน
แล้วก็ของที่สำคัญมากๆ ไปน่ะค่ะ
สามีต้องตีฉันตายแน่
(สิ่งสำคัญที่แมงดาเอาไป คือกระเป๋าที่เต็มไปด้วยยาเสพติด)
- ของสำคัญคือยาเสพติดนี่เอง - อ๋อ
สถานที่ลับ
(กระเป๋าที่เต็มไปด้วยยาเสพติดถูกซ่อนอยู่)
ผมอยากจะบอกสถานที่ให้ทุกคนรู้
แต่ผมได้ยินเสียงของสามีที่ร้านต็อกบกกีครับ
เขาได้ยินเสียงสามี
- หนึ่งในพวกเรานี่นา - สามีเป็นหนึ่งในหมู่พวกเรา
- ขี้เล่นซะจริง - ลุงครับ เห่ยมากอ่ะ
(เขาได้ยินเสียงของสามี ซึ่งหมายความว่าสามีอยู่ในหมู่พวกเรา)
คุณพระ
(ในหมู่พวกเราใครคือสามีกันนะ)
ใครในหมู่พวกเรากันนะ
ช่วยหากระเป๋าที่หายไปให้เจอก่อนสามี
และเผามันในเตาเผาขยะด้วยครับ
- เตาเผาขยะอยู่ที่สนามเด็กเล่นครับ - ใช่
เราต้องเอาไปไว้ที่นั่นสินะ
- ฉันเจอแล้ว - โกหกน่า
บอกเราหน่อยสิ
ถ้าดูที่เตาเผาขยะ…
- วันนี้เราต้องหาอะไรบางอย่าง - แล้วเผาที่นั่นเหรอ
(นี่คือเตาเผาขยะซึ่งพวกเขาต้องเผากระเป๋า)
- เตาเผาขยะ - ใช่จริงด้วย
- รู้ได้ยังไงเนี่ย - ลางสังหรณ์น่ะ
(เซชานเข้าใจถูกเผง)
พี่ครับ เหตุผลที่ผมหลีกเลี่ยงพวกเขาน่ะ
ผมบอกพี่ก่อนหน้านี้แล้วไงว่า ผู้หญิงคนนั้นเป็นคนไม่ดี
แต่คนที่พยายามเมินความเห็นผมคือพี่เซชาน
- ผู้หญิงเป็นคนไม่ดีนะ - ทำไมล่ะ
(ที่คาเฟ่แสนสุข)
- เราเห็นใจเธอมากกว่าผู้ชายใช่ไหม - ใช่
- นั่นแหละที่อันตราย - เหลวไหลน่า
เขาเดาไปเรื่อยเลยนะเนี่ย
(เซชานคือสามีที่เมินเฉยต่อข้อสงสัย ที่เกี่ยวกับภรรยางั้นเหรอ)
เวลาผมพูดถึงมันทีไร พี่เซชานก็เปลี่ยนเรื่องทุกที
- งั้นสามีก็อยู่ในหมู่พวกเรา - ครับ
ก็รุ่นพี่ไม่ใช่เหรอคะ
ไม่ใช่ฉันนะ ทำไมเอาแต่บอกว่าเป็นฉันล่ะ
- งั้น… - ทำไมเธอพูดแบบนั้นอยู่เรื่อย
- ทุกคนสงสัยพี่หมดแหละ - โธ่เอ๊ย
- ไม่พี่แจซอกก็พี่นี่แหละ - ปกติคนที่เงียบที่สุดนั่นแหละที่เป็น
- วันนี้ฉันเงียบเหรอ - ใช่ค่ะ
เงียบกว่าปกติน่ะค่ะ
ผมมีเรื่องจะประกาศให้ทราบนะครับ
ตอนนี้สามีที่ซ่อนตัวอยู่ในหมู่พวกคุณ
กำลังทำภารกิจพิเศษอยู่ครับ
อย่างแรกคือเขาสัมผัสตัวกับภรรยา
- หา - เอ๊ะ
อย่างที่สองเขาได้ยินคำว่า "ชอบ"
จากเหล่าสมาชิกสำเร็จครับ
"ชอบ" เหรอ
- "ชอบ" เหรอ - "ชอบ" เหรอ
(สามีทำภารกิจของเขาสำเร็จโดยไม่มีใครรู้)
เราคุยกันเรื่องเพลงที่เราชอบตอนขอเพลงไง
เราบอกว่า "ชอบเพลงนี้มากเลย" แบบนี้น่ะ
- รายการ Starry Night นี่ - Starry Night นี่นา
พี่อีมุนเซ
(ตอนพวกเขาขอเพลง)
ดีจัง
เธอเคยชอบฉันนี่นา
โอ๊ะ จริงด้วย
"ชอบมากเลย"
ต่อไปผมจะอธิบายภารกิจสุดท้ายนะครับ
คุณต้องหากระเป๋าบรรจุยาเสพติด
ให้เจอก่อนสามี
แล้วเผาในเตาเผาขยะ
ก่อนบ่ายสามโมง
แล้วผู้อยู่อาศัยจะเป็นฝ่ายชนะ
ตรงกันข้าม เป้าหมายของสามี
คือใส่กระเป๋าลงในถัง แล้วพูดว่า "ลักลอบขนออก"
และลักลอบขนยาเสพติดออกไปได้สำเร็จ
เขาจะกลายเป็นฝ่ายชนะ
ยังไงก็ตาม มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่สามารถ เข้าพื้นที่บริเวณเตาเผาได้ในแต่ละครั้ง
เพราะงั้นต้องเลือกให้ดีๆ นะครับ
(เมื่อเข้าสู่บริเวณเตาเผาพร้อมกระเป๋าแล้ว)
(จะไม่มีใครขัดขวางได้)
(เหลือเวลาอีกหนึ่งชั่วโมงที่ต้องตัดสินใจ)
ฉันรู้แล้วล่ะ มาทางนี้สิ
- ก็พี่ไม่ใช่เหรอ - มานี่เถอะน่า
- พอเถอะ มาทางนี้ - พี่ครับ…
พี่คิดว่าเป็นใครครับ
- มาทางนี้ - นายใช่ไหม
- มานี่เลย - นี่
หนึ่งในสี่คนนี้แหละ
- ชาแทฮยอนไง - ทำไมล่ะ
(แทฮยอนคือสามีจริงๆ เหรอ)
- ผมทำอะไรล่ะ - พี่ครับ
ผมเห็นหมดแล้วล่ะ
ฉันทำอะไรอ่ะ นายเห็นอะไร
เมื่อกี้เขาบอกว่าสามีทำภารกิจสำเร็จใช่ไหมล่ะ
- ภารกิจอะไรเหรอ - "ชอบ" น่ะเหรอ
ได้ยินคำว่า "ชอบ" แล้วก็สัมผัสตัวกับภรรยาไง
มีแค่รุ่นพี่แทฮยอนคนเดียวครับ ผมเห็นพี่เขาจับมือเธอ
จับมือตั้งแต่เมื่อไร
- ผมเห็นพี่เขาจับมือเธอ - จับมือตั้งแต่เมื่อไร
ผมเห็นพี่เขาทำแบบนี้
- เขาบอกว่า "ทำไมคุณตัวสั่นแบบนี้ล่ะ" - ใช่แล้ว
- นั่นสิ - ใช่ครับ
- จับได้แล้ว - วันนี้…
ทุกคนก็ทำกันหมดแหละ ที่ร้านต็อกบกกีน่ะ
ขอโทษนะคะ
เห็นผู้ชายคนนี้บ้างไหมคะ
ช่วยดูรูปนี้หน่อยค่ะ
(เธอสัมผัสมือของทุกคน ในขณะที่ตามหาแมงดาคนนั้น)
มาที่ตึก 101 ห้อง 407 นะคะ
- เธอร้องไห้จริงๆ นะ - เธอร้องไห้จริงๆ เลย
- รบกวนด้วยนะคะ - ห้อง 407
(การสัมผัสตัวไม่เพียงพอที่จะระบุตัวสามี)
เห็นไหมล่ะ ทำไมมาไล่ต้อนฉันแบบนี้ล่ะ
- ว่าแต่… - เล่นมุกหรือเปล่าเนี่ย
(แจซอกหรือจองฮาคือสามีที่พยายาม ไล่ต้อนแทฮยอนให้จนมุมงั้นเหรอ)
ที่สำคัญตอนนี้คือต้องหากระเป๋าให้เจอ
ใช่ เราต้องหากระเป๋าให้เจอ
- สิ่งสำคัญคือต้องหากระเป๋าให้เจอ - โอเค
- กระเป๋าอยู่ที่ไหนนะ - ออกไปข้างนอกกันก่อนเถอะ
อยู่ในอะพาร์ตเมนต์ไม่ช่วยอะไรหรอก
เราต้องวิ่งอีกแล้วเหรอ
เรายังไม่รู้เลยว่าจะไปไหน
เราจะไปที่ไหนน่ะ เราต้องรู้ก่อนค่อยไปสิ
ทุกคนจะไปไหนกันน่ะ
ไม่รู้เหมือนกันอ่ะ
ฉันไม่รู้เลยว่าจะไปไหน
- พี่กับฉันไม่ใช่สามีนี่ - เราไม่ใช่สามี
เธอกับฉันหาด้วยกันก็ได้นะ
เราต้องไปหาที่ไหนน่ะ
ม.สาม ห้องสอง เลขที่ห้า
(เบาะแสเดียวที่บ่งชี้ไปยังสถานที่)
(ของกระเป๋ายาเสพติด)
พี่ครับ มันคือเบอร์ห้องหรือเปล่า
ม.สาม ชั้นสาม
(ตัวเลขบ่งชี้ไปที่เบอร์ห้องงั้นเหรอ)
(หรือว่าเกี่ยวข้องกับชั้นสาม)
มันจะอยู่ที่ไหนนะ
ฉันว่าเราไปชั้นหนึ่งก่อนดีกว่าค่ะ
วันนี้ฉันจะเป็นผู้ปกป้องเอง
(ห้ามผ่าน)
- ยากจัง - จริง
กระเป๋ามาจากไหนกันนะ
พี่มีเทปกี่ม้วนน่ะ
สองม้วน
ไม่สมเหตุสมผลเลยแฮะ
พี่ครับ เหมือนทั้งสองทีมจะได้คำใบ้เหมือนกันนะ
- ใช่แล้ว - ปกติทีมที่ชนะจะได้
เพิ่มอีกอย่างนี่นา
นี่สำหรับทีมยู
(เบาะแสที่ได้รับเฉพาะทีมที่ชนะเท่านั้น)
- นี่สำหรับเราสามคนใช่ไหม - ใช่แล้ว
ขอหน่อยครับ
"บาธ" ไม่ใช่เหรอคะ
ใส่ซองไว้ นี่ เราต้องดูที่ฝ่าเท้านะ
(และมักเป็นเบาะแสสำคัญเสมอ)
ทีมชนะได้คำใบ้เดียวกับทีมที่แพ้ได้ยังไงน่ะ
มันไม่สมเหตุสมผลเลยนะ
ในกระเป๋ามีเทปสองม้วนแค่นั้นเหรอ
- มีอย่างอื่นอีกใช่ไหม - ฉันไม่เห็นนะ
- พี่ครับ - มีใคร…
- เจนนี่ ทีมชา มานี่ - เดี๋ยวนะ ทีมชาจะประชุมกันค่ะ
มันคืออะไรกันแน่นะ
ม.สาม ห้องสอง เลขที่ห้า
ม.สาม ห้องสอง เลขที่ 19
งั้นก็ 325 แล้วก็ 3219
- ทุกคนสงสัยฉันหมดเลยอ่ะ - เข้าใจแล้วค่ะ ไม่สงสัยก็ได้
แต่พี่ไม่ได้ซ่อนคำใบ้ไว้ใช่ไหมคะ
- เปล่านะ - ไม่ใช่ไหมคะ
ถ้างั้นอะไรล่ะ
ตัวตนของพี่คืออะไร
พี่รู้อะไรบางอย่างใช่ไหม
พี่ใส่สร้อยหรือเปล่า
- สร้อยเหรอ - ขอลองจับดูหน่อยได้ไหมคะ
- ไม่มีนะ - สร้อยอะไรเหรอ
ขอลองจับดูหน่อยได้ไหมคะ
- ไม่มีนะ - สร้อยอะไรเหรอ
- อีกครึ่งหนึ่ง - เห็นไหมล่ะ
อะไรเหรอ คำใบ้อะไร
- อะไรล่ะ - คือว่าผู้หญิงคนนั้นมี…
มาที่ตึก 101 ห้อง 407 นะคะ
(จ้อง)
ฉันต้องหาเขาให้เจอค่ะ
- เธอใส่สร้อยหัวใจครึ่งดวง - หัวใจครึ่งดวงเหรอ
สร้อยหัวใจครึ่งดวง
- เข้าใจล่ะ - เขาเป็นสามีของเธอเหรอ
(หญิงสาวคนนั้นมีสร้อยคอหัวใจครึ่งดวง)
(สามีจะมีอีกครึ่งหนึ่งไหมนะ)
(แต่ว่าแทฮยอนไม่มีสร้อย)
จริงๆ นะ ฉัน…
- มาทางนี้ - มีอะไรบางอย่างสินะพี่
คือว่า…
(แทฮยอนรู้อะไรงั้นเหรอ)
ฉันจะบอกแค่พวกนายนะ
ฉันจะให้ดูว่าไม่ใช่ฉันจริงๆ
- โอเคไหม - โอเค
จะพาเราไปไหนสินะคะ
ฉันจะพาไปที่นึง
อะไรน่ะ พี่
พี่เขามีอะไรบางอย่าง กุญแจ
- เชื่อฉันเถอะ ไม่ใช่ฉันจริงๆ - พี่ครับ
(แทฮยอนมีกุญแจงั้นเหรอ)
ได้ทีมละสองอันเลยนี่
อะไรเหรอ
ยากมากเลยอ่ะ
- อาหารอร่อยมากเลยนะ - ทำไมง่วงแบบนี้เนี่ย
(แทฮยอนหายตัวไปพร้อมเบาะแส ระหว่างช่วงพัก)
(มีกุญแจอยู่กับเทป)
(ในถุงเบาะแส)
(กุญแจห้อง 506 ที่แทฮยอนแอบขโมยมา)
- ไม่ใช่ฉันจริงๆ - พี่ครับ ทำไมซ่อนมันไว้ล่ะ
หา
- ก็ฉันไม่รู้ว่าเป็นใครอ่ะ - รีบๆ เข้าเถอะ
- นั่นสินะ - ฉันคิดว่าเป็นจองฮาแน่ๆ
จองฮาเหรอ
- ฉันคิดว่าจองฮาแปลกๆ มาตลอดเลย - โอเค
(แทฮยอนซ่อนเบาะแสไว้ เผื่อว่าสามีจะเจอมันเข้า)
(และแทฮยอนก็มั่นใจว่าสามีคือจองฮา)
ฉันมั่นใจว่าจองฮาเป็นสามีเลยมาบอกตอนนี้
- โทษทีนะ - ทำไมล่ะ
- มันเป็นนิสัยน่ะ - นั่นสิ
- เข้าใจที่ฉันพูดสินะ - ค่ะ
- มันเป็นนิสัยน่ะ - เข้าใจได้แหละ
ผมก็คงเอามันไปเหมือนกัน มันเป็นเบาะแสที่ดีที่สุดนี่นา
เข้าใจที่ฉันพูดสินะ
ฉัน…
(ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงห้อง 506)
(มีความลับอะไรรออยู่ข้างหน้า)
พี่รู้ได้ไงเนี่ย
- แม่เจ้า - เบอร์ห้องอยู่บนกุญแจน่ะ
- นี่เป็นโรงงานผลิตยาเสพติดนี่ - ใช่แล้วล่ะ
ผู้ที่ถูกจับได้ว่าผลิตและจำหน่ายยาปริมาณมาก…
คู่สามีภรรยา…
ตั้งโรงงานลับขึ้นในอะพาร์ตเมนต์ครับ
(ข่าวที่ออกอากาศในปี 1984)
(นี่คือโรงงานผลิตยาเสพติด)
(ที่ซ่อนอยู่ในอะพาร์ตเมนต์)
ปริมาณยาบ้าที่พวกเขาผลิต
เท่ากับ 7,300,000 โดส
และมีมูลค่ามากกว่า 150 พันล้านวอน
(วันนั้นในปี 1984 กำลังถูกจำลองสถานการณ์อีกครั้ง)
- ยอดไปเลย - แม่เจ้า
สุดยอดไปเลย
นี่จองฮาไม่ใช่เหรอ
(มีรูปถ่ายของเด็กๆ อยู่ตรงมุม)
(เด็กๆ ดูหน้าคล้ายกับใครบางคน)
(เจอรูปถ่ายอีกรูปอยู่ข้างๆ)
(ดูเหมือนจะเป็นรูปถ่ายของคู่สามีภรรยาค้ายา)
(มีเบาะแสอื่นๆ อีกไหมนะ)
(เจอหนังสือที่น่าสงสัยบนตู้)
ดูนี่สิ
- ม.สาม ห้องสอง… นี่ - กระเป๋า…
(นี่คืออัลบั้มจบการศึกษาของม.สาม ห้องสอง)
(ในที่สุดพวกเขาก็พบเบาะแส ไปยังที่อยู่ของกระเป๋าใส่ยาเสพติด)
- มันคือ… - ม.สาม ห้องสอง เลขที่ห้า
- ม.สาม ห้องสอง เลขที่ 19 - แล้วก็
- เลขที่ 19 - ใช่ไหม
ใช่
(กระเป๋าบรรจุยาเสพติดอยู่ที่ไหน)
คิมซังอา
- ชเวกึมจาเหรอ - ชเวกึมจาเหรอ
(เลขที่ห้า คิมซังอา)
(เลขที่ 19 ชเวกึมจา)
"สถานที่" เหรอ
คิมซังอา ชเวกึมจา
- ไม่ใช่ฉันนะ - คิมซังอา
กระเป๋าควรจะอยู่ที่นี่นะ อยู่ไหนน่ะ
(เหลืออีก 20 นาที)
เขาเด็กจริงๆ นะเนี่ย
จองฮา
ครับ
โอ๊ะ ห้องนั้นแปลกๆ นะครับ
พี่ครับ
(ตามผมมา)
ต้องไปชั้นห้าสิ
(ตรงไปยังชั้นห้าโดยไม่ลังเล)
อะไรน่ะ มีกล้องอยู่นี่นา
(หลังจากเห็นแสงที่น่าสงสัย)
(เจอกล้องที่หน้าประตู)
(ที่นี่มีบางอย่างดูน่าสงสัย)
- พวกนายมาอยู่นี่ตั้งแต่เมื่อไรน่ะ - ตกใจหมดเลย
- โอ้โฮ - โอ้โฮ
- มีที่แบบนี้ด้วย
(ยมทูตร่วมแจมด้วย)
ไม่ใช่ผมนะ
หาที่นี่เจอได้ไงน่ะ นี่ใช่ไหม
- ม.สาม… - ห้องสอง เลขที่ห้า
คิมซังอากับชเวกึมจาคือใครน่ะ
(กระเป๋าใส่ยาเสพติดอยู่ไหนนะ)
พวกนายมีอย่างอื่นสินะ
ผมเห็นมันแล้วเอาวางไว้ข้างๆ น่ะ
นายจะไปไหนน่ะ
(จู่ๆ จองฮาก็ออกไป)
นายจะไปไหนน่ะ เห็นไหม จองฮาไปแล้ว
(จองฮาผู้ทำตัวน่าสงสัยคือสามีงั้นเหรอ)
จองฮาไปแล้วครับทุกคน
- พี่ต้องอยู่ข้างๆ เขาไว้นะคะ - ฉันจะอยู่ข้างๆ เอง
(แทฮยอนกับนาราตามไป)
- นี่คือเบาะแสสำหรับ "สถานที่" สินะ - นั่นสิ
- เลขที่ห้าคือคิมซังอา - เลขที่ 19 คือ…
ชเวกึมจา
(ความลับของคิมซังอาและชเวกึมจาคืออะไร)
ชาแทฮยอนไปไหนน่ะ
พี่เขาไปที่ไหนสักแห่งน่ะค่ะ
ชาแทฮยอนไปไหนเนี่ย
(แจซอกก็ไล่ตามผู้อยู่อาศัยอีกคนเหมือนกัน)
พี่ครับ ให้ตายสิ
(ไปไหนเนี่ย)
ซังอาท็อป กึมจาท็อป
(สถานที่)
ซังอาท็อป กึมจาท็อป
(คำตอบที่ซ่อนอยู่ในเบาะแสคือ "ท็อป")
(และเบาะแสที่แจซอกพบอีกอันหนึ่ง)
ซังอาท็อป กึมจาท็อป
ดาดฟ้าน่ะเอง
(เบาะแสบ่งชี้ไปยังดาดฟ้างั้นเหรอ)
(ท็อป: 1. จุด ระดับ หรือส่วนหนึ่งของบางสิ่งบางอย่างที่อยู่สูงสุด)
(2. ในเรื่อง เกี่ยวข้องกับ หรืออยู่ในอันดับต้นๆ)
เพราะงั้นผมเลยซ่อนกระเป๋าใส่ยาเสพติด… ไว้ในสถานที่ลับครับ
(กระเป๋ายาเสพติดอยู่บนดาดฟ้า)
- พี่คะ - ทำไมเหรอ
- อยู่ไหนน่ะ - พี่แจซอกขึ้นไปแล้ว
- ขึ้นไปแล้วเหรอ - ฉันว่าพี่เขาเจอแล้วนะ
- เจอแล้วเหรอคะ - ใช่
(แจซอกจะได้กระเป๋าไปก่อนไหม)
(เอี๊ยด)
(จองฮามาถึงดาดฟ้าคนแรก)
(ที่ซึ่งมีกระเป๋าอยู่)
(จองฮาก็เห็นรูปเหมือนกัน)
ผมเห็นมันเลยเอามันออกมา
(จองฮาคิดอยู่พักหนึ่งและออกจากโรงงานไป)
นายจะไปไหนน่ะ เห็นไหม จองฮาไปแล้ว
(เขานึกถึงดาดฟ้าเป็นคนแรกโดยดูจากรูปถ่าย)
เห็นไหมล่ะ
(ได้กระเป๋ายาเสพติดแล้ว)
(ตัวตนของจองฮาที่ได้กระเป๋าไปก่อน คืออะไรกันแน่)
(แทฮยอนก็มาถึงดาดฟ้าแล้วเหมือนกัน)
- เขาเจอแล้ว - อะไรนะ
- พี่ครับ - อะไร
- ที่ไหนน่ะ - เห็นไหม
- หมอนี่แหละ - ผมเจอมันแล้ว
หมอนี่เอง
พี่ครับ ไม่ใช่ผมนะ รุ่นพี่แทฮยอนต่างหาก
- เขาพูดอะไรน่ะ - ให้ตายสิ
มันอยู่ที่นี่แล้วตอนผมมาถึง
นายหรือว่าเธอกันแน่เนี่ย
พี่ครับ ให้ผมพูดตรงๆ นะ
- ตลอดเลย… - นายทำตัวแปลกๆ ตั้งแต่เช้าแล้วนะ
ผมคิดว่าเขาทำตัวแปลกๆ นะ
ผมจะลงไปข้างล่างกับพี่นารา
เอาเลย โอเค ให้ตายสิ
- อะไรกันเนี่ย - ไม่ใช่ผมนะ
ต้องจับพี่แทฮยอนไว้นะครับ
เห็นไหม หมอนี่แหละ
- ฉันจะจับกระเป๋าไว้ - จับด้วยกันเถอะ
- มาเถอะ - ฉันจะจับกระเป๋าไว้
- โอเค - เราถือด้วยกันนะ
(พวกเขาเชื่อใจใครไม่ได้เลย)
(กระซิบ)
ไม่อยากเชื่อเลยจริงๆ
- เขาพูดอะไรอีกล่ะ - อะไรนะ
ให้ตายสิ อึดอัดชะมัด
มาทางนี้
(พวกเขาถือโอกาสวิ่งหนี)
โอ๊ย พวกนั้นหนีไปแล้ว
- นี่ - พี่ครับ ตามผมมา
นี่ ไอ้เจ้านี่
เธอเองเหรอ
(จองฮาที่กำลังวิ่งหนีคือสามีตัวจริงงั้นเหรอ)
นี่ ไอ้เจ้านี่
(แจซอกมาถึงดาดฟ้าแล้ว)
จองฮาเอามันไปแล้วครับ
- อยากจะบ้าตาย - เขาอยู่ไหนน่ะ
เขาอยู่ไหนน่ะ ซังอาท็อป กึมจาท็อป
(โธ่ ฉันมาช้าไปก้าวนึง)
(มาถึงทางตันแล้ว)
พี่แทฮยอนต้องตามมาแน่
- นี่เธอ… - ไม่ใช่ผมนะ
- อะไรของเธอน่ะ - ซ่อนเร็ว
- จะทำอะไรน่ะ - ซ่อนเร็วเข้า
ฉันอยากจะบ้าตายจริงๆ
ซ่อนจะได้หาเราไม่เจอ
มันอยู่ที่ดาดฟ้าใช่ไหม
- พี่ครับ ผมจะบ้าตายเพราะจองฮา - อะไรนะ
พี่นาราตกหลุมพรางเขา
- เขารู้ได้ยังไงน่ะ - เราต้องจับเขานะ
- เขาเอากระเป๋าไปแล้วเหรอ - จองฮาเอาไปแล้ว
(พวกเขาต้องหยุดจองฮา ไม่ให้ใส่มันลงไปในถังลักลอบขนออก)
โอ๊ย ให้ตายสิ
(พวกเขาไปที่ชั้นหนึ่งเพื่อหยุดจองฮา)
ฉันคิดออกช้าเกินไป
ไปด้วยกันเถอะ
(พวกเขาก็ไปชั้นหนึ่งเหมือนกัน)
ไปด้วยกันเถอะ
- ให้ตายสิ - เราควรหลบนะ
ล่อพวกเขาไว้นะ โอเคไหม
ฉันไม่ควรล่อพวกเขาสิ ฉันสงสัยเธอเหมือนกันนะ
- อะไรนะ - นี่
- จองฮาเอาไปแล้ว - มันอยู่ไหนน่ะ
จองฮาเจอมันแล้ว
จองฮาเจอมันแล้วเหรอ
ทำไมไม่มีใครสงสัยจองฮาเลยล่ะ น่าหงุดหงิดชะมัด
- ผมสงสัยพี่นาราด้วย - อะไรนะ
สามีอาจจะเป็นผู้หญิงก็ได้
มันอาจจะเป็นกับดัก
(เป็นไปได้เหรอที่สามีจะเป็นผู้หญิง)
ไปด้วยกันเถอะ ไปกันเถอะ
ไม่ละ ทำไมฉันต้องปล่อยด้วยล่ะ ถือมันด้วยกันเถอะ
(เชื่อใจใครไม่ได้เลย ใครคือสามีตัวจริงกันแน่)
- เข้าใจแล้ว - ถือด้วยกัน
(เหลืออีกหกนาที)
เราจะไปหาตัวจองฮาที่ไหนน่ะ
- พี่นาราไม่อยู่ - เธอคงอยู่กับหมอนั่น
(แจซอกและเจนนี่กลับเข้าไปในอะพาร์ตเมนต์)
(นาราถอดรองเท้าออกและเตรียมพร้อมวิ่ง)
(และแทฮยอนคอยปกป้องเตาเผาขยะอยู่)
จะเป็นไปได้ยังไง
(ใครคือสามีตัวจริง)
จะเป็นไปได้ยังไง
จองฮาเจอกระเป๋าแล้วเหรอคะ
- จองฮาเจอแล้วล่ะ - นี่มันอะไรกันน่ะ
(ทุกคนรวมตัวกันที่โรงงาน หลังพยายามตามหาจองฮา)
- กระเป๋าไม่น่าอยู่ที่นี่นะ - ว่าแต่
ทำไมตรงนี้มีน้ำร้อนอยู่ล่ะ
(นักสืบเจนนี่เจอน้ำร้อนและแก้วพร้อมถุงชา)
- ลองรินดูสิ - โอเค
- ดูว่ามีข้อความออกมาไหม - ชา
(เธอรินน้ำร้อนลงไปในแก้ว)
มีรูปออกมาแน่ะ
(มีรูปปรากฏขึ้นจากด้านนอกแก้วงั้นเหรอ)
มีรูปภาพออกมา
(จะมีสามีตัวจริงในรูปไหมนะ)
- จะเป็นไปได้ยังไง เป็นไปไม่ได้หรอก - มาเถอะ
มานี่เลย
- จะเป็นไปได้ยังไง - จะให้รุ่นพี่แทฮยอนได้ไปไม่ได้นะ วิ่งเร็ว
- มานี่เลย - เร็วเข้า
ไปกันเถอะ
(ถ้าใส่กระเป๋าลงในเตาเผาขยะ ผู้อยู่อาศัยจะชนะ)
(ถ้าใส่ลงในถังลักลอบขนออก สามีจะชนะ)
มานี่เลย
นี่
พี่ครับ ต้องจับจองฮาเอาไว้นะ
นี่
(ไม่ใส่รองเท้าเพื่อเพิ่มพลัง)
พี่ครับ ต้องจับจองฮาเอาไว้นะ
(ผลลัพธ์ที่คาดเดาไม่ได้ของเกม)
(เนื่องจากตัวตนที่ลึกลับของสามี)
พี่ครับ ต้องจับจองฮาไว้นะ
(เหลืออีกหนึ่งนาที)
รูปภาพออกมาแล้ว
- พี่ครับ - พี่ครับ ต้องจับจองฮาไว้นะ
(แทฮยอนหยุดจองฮาได้สำเร็จไหม)
พี่ครับ จับจองฮาไว้
- พี่นารา เอาไปเลย - พี่ครับ ต้องจับจองฮานะ
(โยนกระเป๋างั้นเหรอ)
(จองฮาผู้ซึ่งเพิ่งส่งต่อกระเป๋าไป เป็นแค่ผู้อยู่อาศัยงั้นเหรอ)
- ปัดโธ่ - พี่ครับ
(เหลือผู้ต้องสงสัยสองคนเท่านั้น)
- ปัดโธ่ - พี่ครับ
(ทุกอย่างขึ้นอยู่กับนาราแล้ว)
(ถ้าเธอใส่มันลงในถังลักลอบขนออก สามีจะชนะ)
(ถ้าเธอใส่มันลงในเตาเผาขยะ ผู้อยู่อาศัยจะชนะ)
- ปัดโธ่ - พี่ครับ
(ชัยชนะวันนี้ขึ้นอยู่กับตัวตนของนารา)
ถ้าต้องหาสามีก็ไม่ใช่ผู้หญิงสินะ
(ทันทีที่เธอเห็นเบาะแส)
(เธอก็แน่ใจว่าสามีไม่ใช่ผู้หญิง)
แทฮยอน
- พี่สงสัยสองคนแล้วนะ - วันนี้นายแปลกๆ นิดนึงนะ
พี่สงสัยผมเหรอ
นายใช้น้ำเสียงที่ใช้ตอนแสดง ดูผิดปกตินิดนึง
(และไล่ต้อนแทฮยอน)
(ผู้ต้องสงสัยอีกคน แทฮยอน)
- ไม่พี่แจซอกก็พี่นี่แหละ - ปกติคนที่เงียบที่สุดนั่นแหละที่เป็น
- วันนี้ฉันเงียบเหรอ - ใช่ค่ะ
(คนสงสัยว่าเป็นเขาเพราะเขาไม่พูดมาก)
เงียบกว่าปกติน่ะค่ะ
ทำไมซ่อนมันไว้ล่ะ
(และขโมยกระทั่งกุญแจจากทีมของตัวเอง)
- ฉันไม่รู้ว่าเป็นใครอ่ะ - รีบๆ เข้าเถอะ
(ในหมู่พวกเขาสามีคือคนไหนกันแน่)
- ปัดโธ่ - พี่ครับ
พี่แทฮยอนเหรอ
(แทฮยอนคือสามีผู้ค้ายานั่นเอง)
มานี่
(กระเป๋าลงไปอยู่ในเตาเผาซะแล้ว)
(แทฮยอนขัดขวางนาราไม่สำเร็จ)
- ผู้อยู่อาศัยชนะ - โอเค
นี่
เขาเป็นคนสำคัญสำหรับฉันมาก
ช่วยดูรูปนี้หน่อยนะคะ
(เธอดึงดูดความสนใจของผู้อยู่อาศัย ด้วยภูมิหลังอันน่าเศร้า)
- เธอร้องไห้จริงๆ นะเนี่ย - ช่วยดูรูปนี้หน่อยค่ะ
- ขอผมดูหน่อย - ช่วยดูรูปนี้หน่อยนะ
(เธอให้อะไรบางอย่างกับแทฮยอนงั้นเหรอ)
ช่วยดูรูปนี้หน่อย
(เขาใส่มันไว้ในกระเป๋าโดยที่ทุกคนไม่รู้)
- รีบออกมาเลย - โอเค
ออกมาเร็วๆ เข้าครับ
นั่นอะไรน่ะ
คุณชาแทฮยอน
(พอทุกคนออกไป มีเขาคนเดียวที่กลับมา)
- เร็วเข้า - แบบว่า…
(เช็กข้อความของภรรยา)
"เช็กกล่องจดหมายห้อง 407"
เอาทีมงานคนใดคนหนึ่งก็ได้ครับ
(การรวมตัวของผู้อยู่อาศัยเริ่มขึ้น)
เขาอาจจะอยู่ข้างล่าง ต้องไปเอาตัวเขามา
(เขาไปที่กล่องจดหมายได้อย่างสบาย ในขณะที่แกล้งทำภารกิจ)
(ซองจดหมายลึกลับในกล่องจดหมาย ของห้อง 407)
"คุณเป็นสามีของคู่แต่งงาน
ที่จำหน่ายยาเสพติด"
(ตัวตนของแทฮยอนถูกเปิดเผย)
"กรุณาทำภารกิจต่อไปนี้ให้สำเร็จ
โดยไม่ให้สมาชิกรู้"
"ใส่สร้อยคอที่คุณแลกกับภรรยาตอนแต่งงาน
จนจบภารกิจ"
"เมื่อไรก็ตามที่คุณเจอภรรยาที่รัก
ให้จับมือเธอ"
- เกิดอะไรขึ้น - คุณควรบอกเรานะ
(สำเร็จโดยไม่มีใครรู้เห็น)
"ต้องได้ยินคำว่า 'ชอบ' จากสมาชิกทุกคน
ยกเว้นตัวคุณเอง"
- มีนาคมเหรอ - ไปเที่ยวด้วยกันน่ะเหรอ
ดีเลยค่ะ เราจะไปเมื่อไรดี
ดีเลย
ถ้าลูกชายคนรองของผมเล่นกีต้าร์…
ฉันชอบกีต้าร์นะ
เอาเลย ฉันชอบไอเดียนั้นนะ
- คิดว่าไง - ผมชอบนะ
(สุดท้ายแล้ว จองฮาก็พูดคำในภารกิจออกมา)
(แทฮยอนจะชนะถ้าเขาใส่กระเป๋า ลงในถังลักลอบขนออก)
- ลำบากมากเลยอ่ะ - ท่าจะลำบากนะ
ภารกิจเยอะเวอร์
นี่ ทำงานหนักมากเลยนะ
พี่ครับ ภารกิจเยอะมากอ่ะ
พูดเรื่องลูกชายผมเล่นกีต้าร์ว่าไงนะ
- "ดีเลย" - "ดีเลย"
- พูดว่า "ฉันชอบไอเดียนั้นนะ" ใช่ไหมล่ะ - ใช่
- อ๋อ - อ๋อ
- โธ่เอ๊ย
ไม่ได้หมายความอย่างนั้นจริงๆ เหรอคะเนี่ย
- กุเรื่องเหรอ - กุเรื่องน่ะ
(ภารกิจของชา นักแสดงมืออาชีพสำเร็จ)
ไม่รู้เลยนะเนี่ย
- แล้วก็เจนนี่สุดยอดมากอ่ะ - ทำไมเหรอ
เธอเห็นสร้อยคอของผู้หญิงคนนั้นตั้งแต่แรก
เพราะงั้นแทนที่จะใส่ไว้ที่คอ ผมเลยไว้ตรงนี้แทน
(เขาย้ายมาไว้ที่ข้อเท้า)
- ผมใส่มาพักนึงเลย - จริงเหรอ
สุดยอดไปเลย
- ภารกิจลำบากมากอ่ะ - สุดท้ายแล้วนะ
รูปเด็กๆ คืออะไรเหรอคะ
เรารวมใบหน้าของผู้หญิง กับพี่แทฮยอนเข้าด้วยกันน่ะ
พอเห็นรูปปุ๊บ
- ฉันคิดว่า "รวมหน้าออกมาได้ดีเลยนะเนี่ย" - ยอดไปเลย
พวกเขาเหมือนฉันเปี๊ยบเลย
เราชนะแล้ว
(วันนี้ผู้อยู่อาศัยชนะ)
แก๊งค้ายาบ้าที่ใหญ่ที่สุดในเกาหลี ถูกจับกุมดำเนินคดีแล้วครับ
ความผิดเกี่ยวกับยาเสพติดเพิ่มขึ้นครับ
ยาเสพติดระบาด
ในหมู่นักเรียนและทุกระดับชั้นของสังคม
ยาเสพติดที่ทำลายชีวิตคน
กำลังระบาดในหมู่ประชาชนทั่วไป
เช่น พนักงานบริษัทและแม่บ้าน
เกาหลีไม่ใช่ประเทศที่ปลอดภัย จากยาเสพติดอีกต่อไปแล้วครับ
(คนฉลาดสามารถใช้เหตุผลตัดสินทุกอย่าง)
(คนเฉลียวไม่ริลอง เจน น็อกซ์)
- มามหาวิทยาลัย ไม่ใช่อะพาร์ตเมนต์เหรอ - งั้นก็เป็นปี 2011 สินะ
(มหาวิทยาลัยใกล้ๆ อะพาร์ตเมนต์)
- ปาร์ตี้ต้อนรับน้องใหม่เหรอ - พวกเขาต้อนรับเราละ
(อดีตผู้อยู่อาศัยเข้ามามหาวิทยาลัย ในฐานะนักศึกษาใหม่)
- เรอเนซองซ์ - เรอเนซองซ์
- วิธีโยกย้ายของคนหนุ่มสาว... - มันดูแตกต่างนะ
(ความฝันและความหวัง)
ผมอยู่นี่ครับ
(อันตรธานหายไป)
- เกี่ยวกับการว่างงานเหรอ - ค่าเทอม…
(นักศึกษาตกอยู่ในอันตราย)
วาดอะไรอยู่น่ะ
อนาคตของฉันค่ะ
(เหตุการณ์ใหม่ที่มหาวิทยาลัย)
เกิดอะไรขึ้นในปี 2011 ที่มหาวิทยาลัยกันนะ
จับเขาไว้
เล่นใหญ่ขึ้นทุกที จะทำอะไรน่ะ
ฉันจะแสดงวิธีครองมหาวิทยาลัยให้ดู
(รุ่นพี่ชมรมเต้น ไอกิ)
เราต้องดูทักษะของคุณหน่อย
(มาที่นี่เพื่อช่วยไขปริศนา)
- เราก็ทำได้เหมือนกัน - เอ้านี่
มาเถอะ เจนนี่
(พวกเขาต้องปกป้องมหาวิทยาลัย ที่ตกอยู่ในความวุ่นวาย)
พี่ครับ ช่วยผมด้วย
(ความลับของมหาวิทยาลัยในปี 2011 คืออะไร)
คำบรรยายโดย แก้วตา สมานจิตต์