Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Olamaz.
Ryo.
Ryo…
Ryo!
Kimse yok mu?
Kimse var mı?
Sesimi duyan var mı?
-Tamam, dinleyin. -Evet.
Enkazların altında hâlâ insan olabilir. Üç kişi aramaya başlasın.
Bakar mısınız? Oğlumu bulamıyorum! Kurtardığınız insanları nereye…
Ryo.
Müdür Bey, size bir şey olmamış.
Yuko'cuğum, sen iyi misin?
-Battaniye getireyim. -Tamam.
Efendim, oğlumu gördünüz mü?
Efendim.
Bu da ne böyle?
Kimse yok mu?
Kimse…
Orası hiç güvenli değil!
Bekle.
Hey!
İyi misiniz?
Çok şükür.
Kendime geldiğimde sahile vurmuştum.
Kimse bana karşılık vermiyor, dokunduğum hiçbir şeyi hissetmiyorum,
ne olduğunu hiç anlamadım
-ama sonra siz seslendiniz… -Tamam, tamam.
Öncelikle sizi biraz yatıştıralım.
Derin bir nefes alın.
Bu defa oldukça sağlam salladı.
Dilerseniz
şimdilik gelip bizimle kalın.
Yürüyebilecek misiniz?
Dediğim gibi
şişede yıldız kum satma fikrini ilk olarak ben buldum, tamam mı?
Hediyelik eşya dükkânlarında mutlaka görmüşsünüzdür.
İş seyahatine çıktığımda aileme alırdım.
Değil mi?
İşte bunlar hep benim fikrim.
-İşte yine başlıyor. -Ama öyle, tamam mı?
Şöyle ki, bir öğrenci protestosuna katılmıştım, tamam mı?
O sıralar beş parasız kalınca Iriomote Adası'na kaçtım.
Ve şişelere kum doldurup sattınız, değil mi? Anlatmıştınız.
Yeni bir misafirimiz mi var?
Depremden mi?
Muhtemelen.
Merhabalar!
Büyük badire atlatmışsınız.
Şeydi…
Çok büyüktü.
Michael Bey.
Şey, burası ne?
Burası şey…
Açıklaması biraz güç ama…
Sorun değil.
Endişelenmeyin.
Bolca vaktimiz var, tamam mı?
Kaori Hanım, ona etrafı gezdirin.
Olur!
Kaori ben. Böyle buyurun.
Kusura bakmayın ama
bütün bunların anlamı nedir?
Ben açıklamak istemiyorum.
Şöyle ki…
Yaşayanların dünyasında pişmanlıkları olanlar burada toplanır.
Şey yani, sırf burada değil.
Ülkenin dört bir yanında buna benzer yerler var.
Pişmanlık mı?
Ne demek istiyorsunuz?
Hey Akira.
Lafı dolandırmasana.
O hâlde sen söyle Shori.
Şöyle ki…
İşin özü, öldünüz.
Fakat öteki tarafa geçemiyorsunuz çünkü burada yarım kalan işleriniz var.
Öldüm mü?
Ben öldüm…
Yapmayın böyle. Gelin, bugün biraz istirahat edin.
-İçkimiz de var. -İstemem!
Benimle gelin, olur mu?
Geçecek.
-Muhtemelen erkek meselesidir. -Bence de.
Gerçekten mi? O yaşta mı?
Hemen şurası.
Böyle gelin.
Burada sizden önce kalan kişi gitti.
İstediğiniz gibi kullanın.
Her şeyi bir anda sindirmek kolay değil, biliyorum.
Güzel bir uyku çekmeye bakın.
Buradaki herkes aynı benim gibi mi?
Doğrudur.
Biz kıdemliyiz.
Artık uzman olduk.
İyi geceler.
İşte bebeğiniz geldi. Tebrik ederim.
-Niye anlamak istemiyorsun? -Benin derdim…
Sen öyle istiyorsun!
Kendi işine bak!
Geçti, geçti.
-Ryo, gel buraya. -Çok korkunç!
Mutlu yıllar sana…
Doğum günün kutlu olsun!
-Bak. -Çekil.
Ne yapıyorsun?
-Anne, bak. -Dur!
Hadi, in artık.
-Gitmek istemiyorum! -Nedenmiş? İşe gitmem gerek!
Okula gitmek istemiyorum!
Anne.
Uyan.
-Anne! -Ryo!
-Selam. -Günaydın.
Günaydın.
Selam.
Merhabalar.
-Günaydın. -Günaydın.
Günaydın. Kaori Hanım, ben de kahve içerim.
Elbette.
Buyurun.
-O da ne? -Yoga.
Yoga yapan ölü! Sağlığını niye dert etsin ki?
Susar mısın?
Yoga.
Yogayı Japonya'ya getiren kişi benim.
-Yeter ama. -Ama öyle.
Belimi öyle incittim. Tam şurası, bak.
Günaydın.
Merhaba hanımefendi. Günaydın.
Gün ışığında güzelmişsiniz.
Adınız nedir?
Minako Kawakami ben.
Minako.
Vay be, bayağı güzelmişsiniz.
Michael Bey.
Günümüzde ve bu çağda öyle şeyler söylenmez.
Ne? Gerçekten mi? Neden?
Görmüş olduğunuz yaşlı bey Michael'dır.
Sizi buraya getiren genç de Akira'dır.
Buradaki genç adam da Shori.
Eski yakuza.
Bu da Tanaka Bey, eski bir bankacı.
Ben de bar işletmecisi Kaori!
Buyursanıza.
Ne…
BORSA ÇÖKTÜ
02 EKİM 1990
Bu…
Şey, eski bir alışkanlığımdır.
Minibüsün anahtarlarını alabilir miyim?
Ne?
Şey, elbette.
Tavırları hiç hoş değil.
AŞAĞIDA ADI GEÇEN ÇOCUKLAR HAKKINDA BİLGİNİZ VARSA BİZİMLE İLETİŞİME GEÇİN
Chinatsu!
Aiko!
Kazuki!
Siz de mi?
Ailemden ayrı düştüm.
Her gün böyle seslensem belki bir gün onları bulabilirim.
Gerçi…
Sesimi duyacak olurlarsa onlar da ölmüş demektir. Kahretsin.
Umarım siz de
ailenize kavuşursunuz.
Otoyol, dalgakıran işlevi gördüğünden iç kesimler daha az etkilendi.
Henüz Kawakami'ye ulaşamadık.
Umalım da iyi olsun.
Kurtarma ekipleri kayıpları bulmak için elinden geleni yapıyor.
Şu an yapabileceğimiz tek şey
polisle iş birliği içinde hızlıca doğru haberleri bildirmek.
-Herkes işinin başına. -Tamam!
Kanda Bey, ben buradayım işte.
-Hoş geldiniz. -Merhaba.
Evet, merhaba.
Bunun için teşekkür ederim.
Zamanlamanız harika, bu akşam güveç var.
Bize katılmaz mısınız?
Kusura bakmayın, hiç o havada değilim.
Tam da o yüzden katılmalısınız ya.
Olur mu?
Bu boş kumsala
Artık sonbahar geldi
En ufak bir hayal
Yıkılacak olsa bile
Binince kez okuyor.
Seni unutmayacağım
Çünkü kumlara söz verdim
Ne kadar üzülsem de
Ölmeyeceğim
"Boş Kumsal."
Çok iyi şarkıdır, öyle değil mi Shori?
Ne demezsiniz.
Minako Hanım, bir şeyler söylemek ister misiniz?
Yok, sağ olun.
Öyle mi?
Yazık.
Evet, işte oldu. Güveç hazır!
Hadi, hadi.
-Gelin, gelin. -Güveç hazır, gelin.
Sağ olun.
Amma ağır!
Kaori'nin spesiyal güveci!
Çok iyi gözüküyor!
-Biraz et yiyin. -Hadi, yiyelim.
-Et insana enerji verir. -Sağ ol.
-Afiyet olsun! -Hadi, yiyelim.
Leziz!
Pardon.
Yaşayanların dünyasında hepinizin bir pişmanlığı mı var?
Olmaz olur mu?
Pişmanlıktan başka bir şeyimiz yok.
O yüzden mi böyle keyiflisiniz?
Pek keyifli olduğumuz söylenemez.
-Değil mi? -Size aylaklık ediyormuşuz gibi gelmiştir.
Kusura bakmayın ama
ben bu şekilde vakit harcayamam.
Minako Hanım.
Sırf bugünlüğüne burada kalsanız olur mu?
Nedenmiş?
Çünkü biz…
Biz size yardımcı olabiliriz.
Evet. Ben de öyle diyecektim, tamam mı?
Tabii, tabii. Kesin öyledir.
Vakit geldi, çabucak bitirin!
Çabuk.
Merhabalar.
Bunu yapmadan başlayamayız, tamam mı?
Neye başlayamayız?
Film çekmeden evvel arınma ritüeli olarak hep böyle yapardık.
Güya film yapımcısıymış.
Vaktiniz olunca gelip izleyin. Hepsi birer başyapıttır.
Şuradaki sinemada hepsini izleyebilirsiniz.
Tamam. Hadi, gidelim artık.
Peki, gidelim madem.
Bütün bu insanlar ne yapıyor?
Ayda bir kere,
yeni ayın çıktığı gece hepimiz bir araya gelip ararız.
Neyi?
Görmek istediğimiz insanları ararız.
Bu durum çok tuhafıma kaçıyor.
Öldüğümde insanlarla birlikte olacağını sanmazdım.
Shori,
bir çelişkiyi mantığa oturtmaya çalışmak kendi içinde çelişkidir.
Doğru dediniz.
Hey, baksana!
Onları buldum.
Chinatsu.
Canım.
Aiko.
-Baba. -Baba…
Kazuki.
Özür dilerim.
Tuhaf, değil mi?
Öldük ama hâlâ buradayız.
Bu dünyada var olduğumuz muhakkak, burada varız.
Varız…
Özür dilerim.
Sizi koruyamadım.
Belim ağrıdı.
Kaori Hanım, bira lütfen.
Tamam.
Buyurun.
-Sağ ol. -Minako ister mi?
Ben veririm.
Sağ ol.
Buyurun.
Nasıl buldunuz?
Ben mi?
Şey…
Şaşırdım.
Kafam da karıştı.
Kimin karışmaz ki?
Minako Hanım, umarım siz de en kısa sürede sevgilinizi bulursunuz.
Hey! Ne dedim ben?
Ne oldu ki?
Oğlum.
Ben…
Tek başıma büyüttüğüm Ryo adında bir oğlum var. Yedi yaşında.
Benim tek derdim onun hayatta olup olmadığını öğrenmek.
Sizinle biraz daha kalmama izin verir misiniz?
Ben buna okeyim.
Elbette kalabilirsiniz.
Onu bulacağız.
-Okey mi? -Okey.
Okey madem.
Okey.
Tamam, gelin böyle, kadeh kaldıralım.
Anlıyoruz.
Kaori Hanım.
-Tamamdır. Şerefe. -Şerefe.
-Şerefe.
GEÇİT TÖRENLERİ
Gel, kapı açık.
Buyurun.
Bütün bu kâğıtlar nedir böyle?
Uzun zamandır not tuttuğumdan oda böyle dağınık.
Ama şey işte, bunları toparlayıp tek hikâye hâline getireceğim.
Yazarım da.
Peki.
Bir şey mi oldu?
Şey, geçen gün kalmamı istediğiniz için teşekkür etmek istedim.
Biraz daha iyi hissediyorum.
Sorun değil, neler yaşadığınızı biliyorum.
Siz de mi birini arıyorsunuz?
Yok, ben aramıyorum.
Benim tek derdim bütün bu yaşananları not düşmek.
Ölümden sonra böyle bir dünya olduğunu kayda geçirmek istiyorum.
Yarım kalan işiniz o mu?
Pek sayılmaz.
Minibüsü istiyorsunuz, değil mi? İstediğiniz zaman alabilirsiniz.
Çok teşekkür ederim.
Oğlunuzu mutlaka bulacağız.
Endişelenmeyin.
Bize daha fazla güvenebilirsiniz.
Minako Hanım.
Lütfen bir ara sizinle röportaj yapalım.
Bana hayatınızı anlatırsınız.
Nasıl isterseniz.
Merhabalar.
Selam.
Hoş, çok hoş. Çok şık olmuşsun.
Hadi oradan.
Çok uzun zaman önce bir yakuza filmi yapmıştım.
Şu dandik filmlerdendir kesin.
Yok, çok iyi bir filmdir. Bir ara sana izleteyim.
Tabii, tabii.
Tamam, ben kaçar.
ACİL DURUM BAŞBAKANLIK KONFERANSI
NÜKLEER SANTRAL YAVAŞ YAVAŞ İSTİKRARA KAVUŞUYOR
HAYATINI KAYBEDENLER
Minako'yu hâlâ bulamamışlar demek.
KAYIP HOSHISUNA - MINAKO KAWAKAMI (35)
Patron, doğum gününüz kutlu olsun.
Dökeyim.
Sağ olasın.
İçin bakalım.
-Sağ olun. -Sağ olun.
Baba, doğum günün kutlu olsun.
Yiyin.
-Sağ olun. -Sağ olun.
Ilsa, ben asaletten anlamam
ama şu deli dünyada üç küçük insanın derdinin
pek ehemmiyeti olmadığını görmek için anlamama gerek yok.
Günün birinde sen de anlayacaksın.
Yüzünü düşürme.
Sana bakmanın şerefine evlat.
Her şey yolunda mı?
Tek bir şeyin dışında.
ÖTEKİ TARAFTA NE VAR?
Ben geldim.
-Hoş geldiniz. -Kaori Hanım, bira lütfen.
Hemen.
-Buraya bıraktım. -Tamam.
Neyin var Shori?
Canın sıkkın gibi.
Ne? Öyle mi?
Bugün babanın doğum günüydü, değil mi? Nasıldı?
Eh, iyi gibi ama artık bayağı yaşlanmış.
Yaşlanacak tabii.
Sırf sen buraya geleli yedi yıl oldu.
Bazen düşünüyorum da
yanında kalmış olsaydım bu durumlara düşmezdi.
Yakuza filmi yapmışlığım var.
Ama günümüz yakuzasının işi zor.
Yakuza toplumun bir sembolüdür.
Fakat toplumdan soyutlandılar, onlara artık insan gözüyle bakılmıyor.
Bir dahaki sinemaya gelişinde filmi sana izletirim.
Tamam, tamam. Olur, anladık.
Sizin yarım kalan işiniz ne Shori?
Birden bu ilgi niye?
Ben hikâyemi herkese anlattım.
Buraya düşmemin sebebi yedi yıl önce bir yakuza çatışmasında öldürülmem.
Geride eşimi bıraktım.
Ne? Evli miydiniz?
Şey, tam olarak eşim değil.
Resmî değildi.
-Aslında çok yufka yüreklidir. -Ne? Sussana sen!
Yedi yıldır eşinizi mi arıyorsunuz?
Şey, tam olarak öyle denemez.
Belki de onu görmek istemiyorum.
Sonuçta ona sarılacak hâlim yok.
YARIM KALAN İŞLER TAMAMLANMAZSA NE OLUR?
Affedersiniz…
Diğerleri güvende mi?
Anladım. Elimizden geleni yapalım.
Tamam.
Görüşürüz.
1970, OKİNAVA
Bu boş kumsala
Artık sonbahar…
Sasaki, Tamashiro'yu tutuklamışlar.
Anlıyorum.
Yetkililer demir yumrukla üstümüze geliyor.
Sırada da sen varsın.
Fazla göze batma.
Biliyorum.
Yarınki broşürün başlığı Tamashiro'nun tutuklanması olsun.
Tamam, gün sonuna kadar bitiririm.
Evet Maiko.
Yarın görüşürüz.
Koga.
İyi misin?
Evet.
Merak etme.
Geçen gün yoldaş Tamashiro'yu sokak ortasında kanunsuzca tutukladılar!
Yetkililerin bu tip baskılarına asla boyun eğmeyeceğiz!
-Eğmeyeceğiz! -Eğmeyeceğiz!
Öğrencilerin vakti gelmiştir!
Üniversiteyi işgal etmenize daha fazla izin veremeyiz.
Barikatı kaldırıp derhâl dağılın.
Hep beraber!
Okinava'yı bize geri verin!
Vietnam Savaşı'na karşıyız!
ABD üssünü kapatın!
İleri!
Birleşin!
Koga!
Saat kaç?
Hâlâ gece yarısı. Uzan sen.
Acıyor mu?
Beni korkuttunuz!
Pardon, öylece giriverdim.
Minako Hanım.
Bu ne güzel sürpriz.
Bu filmin adı nedir?
Kayıp Zamanın İzinde.
Çok iyi filmdi, değil mi?
Evet, gerçi yarıda kaldı.
Evet, biliyorum. Film yarıda kaldı çünkü ben öldüm.
Gerçekten mi?
Bu film günümüz gençlerini şoke edecek bir film olacaktı.
Çok derin izler bırakacaktı.
Müthiş filmdi.
Afişinde kahramanımız Maiko kumsalda tek başına duracaktı.
En üstte de kocaman filmin adı yazacaktı!
Çok büyük ses getirecekti.
-Afişine karar verilmiş miydi? -Elbette verilmişti.
Her şeyini baştan aşağı ben planlamıştım.
Konu, hikâye, her şey.
Peki neden öğrenci protestoları hakkında bir film çekmek istediniz?
Bu mu?
KAYIP ZAMANIN İZİNDE
Bu, benim hakkımda gerçek bir hikâye.
Otobiyografi mi?
Tam sayılmaz.
Şöyle ki, bir protestoya katılmıştım.
Doğru ya da yanlış olsun, fark etmez.
Birlik vardı.
Filmler de öyledir.
Aynı amaç uğruna tutkuyla çalışan bir avuç yetişkin insan vardır. Müthiştir.
Filmleri çok seviyordunuz anlaşılan.
Evet.
Bu film otobiyografiyse Maiko kız arkadaşınız mıydı?
Evet, şey… Sanırım öyleydi.
Aranızda ne yaşandı?
Şey oldu… Çok şey yaşandı.
Ancak keşke filmin bitmiş hâlini izleyebilseydi.
Hâlâ bitirmenizi bekliyor olabilir.
Yok.
Sanmıyorum.
-Ben geldim. -Hoş geldin.
Hey, yemek hazır.
Hadi Kenta. Ablan yemek hazır, dedi.
Hadi Kenta. Oyun oynamayı bırak.
-Riko, bu annem için. -Tamam.
Kenta! Yemek diyorum.
Al.
-Sen? -Her zamanki kadar.
-Kenta? -Bol olsun.
-Bol… Yeter mi? -Evet, sağ ol.
Yemeğini çiğnemeden yutuyorsun Kenta!
Ee, takımda işler ne durumda?
Bir tabak daha.
-Haftaya maç mı var? -Evet.
Kazanabilecek misiniz?
Çantada keklik.
-Geçen sefer hükmen mağlup oldular. -Saçmalama!
Neden…
O maçı ben de izledim.
O konuyu açma.
Tekme attı.
-Gerçekten mi? -Dur, bekle…
Yine at.
-Attı! -Evet, attı.
-Kenta, gel. -Böyle iyi.
Gelsene.
Çok eskidir ama hâlâ iş görür.
Baksanıza, nasıl da parıldıyor.
Selam Minako Hanım.
Günaydın.
Ne yapıyorsunuz?
Dün söylediğiniz şeyler beni çok derinden etkiledi!
Ne? Hangileri?
Adamı niye gaza getirdiniz? Bugün işim vardı.
Cidden anlamıyorum.
Minako Hanım, bir kanalda çalışıyordunuz, değil mi?
Daha çok TV muhabiriydim.
Tamam, bunu alın.
Bakın,
filmi tamamlamaya karar verdim.
Nasıl?
Tamam, herkes beni dinlesin.
TV'deki diziler gelip geçicidir ama filmler unutulmazdır.
Bu işe gönülsüz girmenizi istemem.
Ne yapmamızı istiyorsunuz?
Doğru. Akira, sen biraz kıt gibisin, o yüzden bunu tutuver.
Ne? Bunu mu?
Kaori Hanım, siz sesi kaydedin.
Vay be, önemli bir iş.
-Tanaka, sen yardımcı yönetmensin. -Tamam.
Ve de Shori.
Sen yakışıklı adamsın, oğlumu oynayabilirsin.
-İşte senaryo, al bakalım. -Ne?
KAYIP ZAMANIN İZİNDE
Michael Bey, yönetmen misiniz?
Hem başrol hem de yönetmenim. Yang Ik-june tarzı.
Efendim? Ne tarzı?
Tamam o zaman, başlayalım!
Birinci tekrar.
Hazır.
Çak.
O olayların üstünden 50 yıl geçti.
Replik?
-"Onu tekrar görmek istiyorum." -Ha? Ne?
-Ne? -"Onu tekrar görmek istiyorum."
Kestik!
Hazır, çak!
Neydi?
Şey…
Şey, pano kadraja girdi.
"Onu tekrar görmek istiyorum."
Mesele replik değil.
-Mesele duygu. -Tamam, bir daha.
Role çoktan girdim.
Kapı takıldı.
"Tekrar görmek istiyorum."
Biliyorum.
Fazla parlak!
Daha ne kadar bekleyeceğim?
Sen role girmeye bak.
Beni izle ve rolüne hazırlan.
-Bu defa tek seferde çekelim. -Tamam.
-"Üstünden 50 yıl geçmiş." -Biliyorum.
Ne oldu? Onu niye çeviriyorsunuz?
Yok bir şey.
Şeyden alalım, "O olaylar…"
Neyse, bu daha ilk gündü.
Ekip henüz tam olarak bir olamadı.
-Hep böyle mi olur? -Evet, böyle olur.
Film çekmek ekip işidir, değil mi?
Neden bana soruyorsunuz?
Neyse, bence bir toplantı yapıp bugünü gözden geçirmeliyiz.
-Minako Hanım, size kamerayı öğreteyim. -Gerek yok.
-Neden? Hadi. -Ne?
Misafirimiz mi var?
Ben ilgilenirim.
Gencecik yaşta…
Merhaba.
Beni görüyor musunuz?
Ne oluyor burada?
Ben de burada yeniyim.
Şimdilik şöyle geçelim mi?
Adın nedir?
Nana.
Merhabalar!
-Film sever misin? -Efendim?
Memnun oldum.
Biliyorum. Şoke edici, değil mi?
-Fakat ne yazık ki… -Yazık değil.
Boktan hayatımın bitmesi iyi oldu.
Ortama acayip isyankâr bir kız gelmiş.
Ne? Sen de kimsen be?
Tamam.
Genç hanım, dinlenebileceğin bir yer var.
Gel.
Bu kızcağız şey yapmış, değil mi Tanaka?
Muhtemelen.
Tamam, ben kaçar.
-Shori. -Ne?
Yedinci yılının başlangıcı hayırlı olsun.
Hadi oradan!
Özür dilerim Shori.
Grubu lağvetmeye karar verdim.
KATO AİLESİ
SHORI MIZUKI İKİNCİ YIL DÖNÜMÜMÜZ KUTLU OLSUN
KIYMETLİ MOTORUNA BİNDİRDİĞİN İÇİN SAĞ OL!
Ben geldim.
Hoş geldin.
-Erkencisin. -Evet, sana mesaj attım ya.
Görmemişim, kusura bakma.
Yemeğe köri aldım.
Evet, sağ ol.
Mizuki.
Haftaya bir gün iznim var.
Annemlere gidelim mi?
Sizi tanıştırmaya bir türlü fırsat olmadı.
Evet, güzel olur.
Bence geleceğimizi de konuşsak iyi olur.
Haklısın.
Görüşmeyeli çok oldu.
Hiç mi hiç değişmemişsin.
İyi birine benziyor.
Eh, gerçi ben ondan daha yakışıklıyım.
Özür dilerim.
Güzel bir hayatın olsun.
…senin hatıraların
Geri dönmeyecek olsan bile
Ben seni…
-Geç döndün. -Selam.
Sert bir şey versene.
Hemen.
Çünkü gökyüzüne söz verdim
Ne kadar yalnız kalsam da
Ölmeyeceğim
Ne kadar yalnız kalsam da…
Shori, bir şey mi oldu?
Şey…
…ölmeyeceğim…
Onu gördüm.
Ne?
Beni çoktan atlatmış galiba.
İyi gözüküyordu.
Sanırım evlenecek.
-İyi bir şey, değil mi? -Evet.
Hem ne diyeceğim…
Yeni sevgilisi çok iyi biri.
Benim tam aksime.
Çok sevindim.
Gözüm arkada kalmayacak.
Eminim.
Hey Shori!
Hâlâ filmimi izlemedin.
Haklısınız.
İzleyeceğim.
Sıkıcı yakuza filminizi izlerim.
Evet, işte budur yani.
O hâlde hadi, şimdi gidelim.
-Akira, minibüsü getir. -Hadi.
Gidelim!
-Etkileneceksin. -Kesin mi?
Hey genç.
Hayatını yaşadığına emin ol.
Efendim?
Gidecek yerin var mı?
Bize katıl.
-Patron, ne diyorsun sen? -Yapma yahu.
Ailemiz büyüse fena mı olur?
Adın ne senin?
Masashi…
…Yamada.
Nasıl? İyi, değil mi?
İdare eder.
Ortalık yatışınca gel.
Gidelim.
Artık gidelim mi?
Evet.
Yogayı popüler hâle getiren benim.
Yine mi?
30 yıl önceydi. Reklamcılık sektöründeydim, tamam mı?
O sıralar fitness patlaması yaşanıyordu.
Shori de gitti, bunu durduracak kimse kalmadı.
-Yogayı ben meşhur… -Nana, günaydın.
Günaydın.
Şu yakuza tip nerede?
Öteki tarafa geçti o.
Hiçbir şey anlamadım.
Yaşadığın zamandan kalma pişmanlığın veya yarım kalmış işin var mı?
Efendim?
Bence bu yüzden buradasın Nana.
-Beni korkutmayın. Tarikat mısınız siz? -Tarikat mı? Ne kadar da ayıp.
Baksana, bizimle film çekmek ister misin?
-Minako Hanım, gidelim mi? -İğrenç.
Olur.
Nana, sen de gelsene.
HAYATINI KAYBEDENLER
Her gün korka korka bakıyorum.
Burada Ryo'nun adını görsem ne yaparım acaba?
Anlıyorum.
Demek hayatımı öğrenmek istiyorsunuz.
Evet.
Siz öteki tarafa geçmeden önce hakkınızda daha çok şey öğrenmek isterim.
Şey…
Adım Minako Kawakami. 35 yaşındayım.
Burada, Hokuto TV'de muhabirdim. Yedi yaşında oğlu olan bekâr bir anneydim.
Eşiniz?
Ryo doğduktan hemen sonra ayrıldık.
Çalışmak istiyordum ama o beni anlamadı. O gün bugündür Ryo ile baş başayız.
Bu dünya sizin için nasıl bir yerdi?
Yaşayanların dünyası mı?
Evet.
Bilmem ki.
İş ve annelik arasında mekik dokuyordum.
Şimdi düşünüyorum da niye bu kadar çabalamışım ki?
Geri dönebilseniz ne yapmak isterdiniz?
Şey isterdim…
Ryo ile seyahate çıkmak.
Onu gezdirmeye hiç vaktim olmamıştı.
Bir de…
…ondan özür dilemek.
Dünyada bizim göremediğimiz pek çok gerçek var.
Örneğin atomlar, elektronlar ve temel parçacıklar.
Mesela biz üç boyutu algılayabiliyoruz.
Zamanı da eklersek dört boyutu.
Bir bilim insanı olan Lisa Randall…
Viral olacak bu.
Dâhiyane bir şey.
Paylaşacak mısın?
-Çok doğru. -Hey.
Yasuko.
Sen de Nana gibi bileklerini kesme, çok sinir bozucu.
Her şey yolunda mı?
-Evet. -Özür dilerim.
O hâlde şimdi de "boyut" kelimesinin üzerinde duralım.
Mekânın ölçümünde kullanılan bir belirteç olarak tanımlanır.
Tamam. Tek boyut nedir? Tek boyut bir doğrudan oluşur.
Tatlılar da geldi.
Selam.
Ah, Nana'cığım.
Öldüğümü anladım ama…
Birini öldürebilir miyim?
Öldürmek istediğim biri var.
Bak Nana'cığım, öyle şeyler söylemek kötü şans getirir.
Bu dünyadan yaşayanların dünyasındakilere
zarar veremeyiz.
Çok aptalca.
Hepiniz ölüsünüz yahu!
Hey.
Hiçbir şeye benzemiyor!
Bu cehennem gibi yerde daha ne kadar kalmam gerekecek?
Nana'cığım.
Bu defa sen de bizimle gelsene.
Sana bir şey göstereceğim.
Nedir?
Bana güven ve bizimle gel.
Tamam, o zaman gidelim!
Ne?
Nedir bu?
Ölen ve ardında önem verdiği birini bırakan herkes.
Bulmak istediklerimizi…
…hep beraber arıyoruz.
Bulmak istediklerimizi…
Senin pişmanlığın nedir, bilmem ama
istersen yardım edebiliriz.
Hey, buradalar!
Özür dilerim.
Çok üzgünüm.
-Çok iyiymiş ya! -Bana mesaj geldi!
Ben…
Özür dilemek istediğim biri var.
Bu, bebeğinizin suratı.
Şunlar gözleri ve burnu, şu da ağzı.
Kızım doğum yapana kadar ölmek istememiştim.
Kaderime karşı çıktım ve işte buradayım.
Bu dünya oldukça hoşgörülü, değil mi?
Bence de öyle.
Uzunca bir süre yanlarında kalabildim.
Artık pişmanlığım kalmadı.
Çocuklarımı bunca zaman izleyince fark ettim ki
oldukça güçlüymüşler.
Belki de en başından ben olmadan da başlarının çaresine bakarlarmış.
Bazen böyle düşünüyorum.
Bu, doğru değil.
32. GÜN - SIĞINAĞIN PANOSUNDA, HOKUTO TV'DE BİR ŞEY YOK, İLERLEME YOK
Eyvah eyvah, Michael Bey!
Hey, niye burada uyuyorsunuz?
Odanıza gidelim mi? Tanaka Bey, yardım edin.
Tamam.
Uyanın.
Michael Bey, hazır mısınız?
Bir, iki, kaldır.
Tamam. Hadi, yürüyelim.
Amma sarhoşmuş.
İyi gidiyor mu?
Evet. Yazmaktan zevk alıyorum.
Gerçi henüz sonunu bulamadım.
Sıra sizde Akira.
Anlatın.
Ne? Olmaz. Anlatacak ilginç bir şeyim yok.
Sıra size gelince bu konuyu hep geçiştiriyorsunuz.
Öyle mi yapıyorum?
Nasıl bir hayatınızın olduğunu bilmek istiyorum.
Minako Hanım,
içinizdeki muhabir ortaya çıktı.
Haklısınız.
Yine de…
Sanırım size söylememin sakıncası olmaz.
Öteki tarafa
niye geçemediğimi.
Burası sizin mi?
Evet.
Babam dikbaşlı duruyor, değil mi?
Ben hep hastalıklı olduğumdan benim gözümde
dünyadaki en korkunç şey onun varlığıydı.
Leş gibi kokuyordu.
O da ne? Yerden mi topluyor?
Ne yapacak ki onları?
Yiyecek mi?
İğrenç bir şey!
-Tam bir ucube. -Üzerime bir şey bulaştırdı, iğrenç!
-İyi misin? -İğrenç.
Nana…
Yasuko…
Yasuko, üzgünüm!
Nana…
Neden?
Nana…
Nana, neden?
Yasuko, özür dilerim. Çok üzgünüm.
Özür dilerim Yasuko.
Çok üzgünüm.
Neden? Nana…
Nana.
Yataktan neredeyse hiç çıkamazdım.
Bir çiftçinin oğluydum ama çiftlik işi yapacak gücüm yoktu.
Hep derdim ki
babam beni ailenin bir üyesi olarak kabul etmiyor.
Kalan ömrümü söylediklerinde
"Neden ben?" diye düşündüm.
Hıncımı pek çok defa ailemden çıkardım.
Onlara çok acı çektirdim.
Sanırım
bu yüzden öteki tarafa geçemiyorum.
Eline kitap bile almamış babam
roman yazmaya başlayalı yıllar oldu.
Hikâye benim hakkımda.
Hayatta olsam…
JAPONCA SÖZLÜK
…belki de hiç roman yazmayacaktı.
Belki yine de yazardı, hiç bilemeyeceğim.
Fakat bu beni mutlu etti.
Sonunda babamı tanıma şansım oldu.
AKIRA YENİ DOĞAN BUZAĞIYI BÜYÜK BİR SEVİNÇLE KARŞILADI…
Gerçi…
…keşke onu hayattayken tanısaydım.
Nana.
Odanız darmadağın.
Kusura bakma.
Ne yazıyorsunuz?
Buraya geldiğimden beri tüm olanların kaydını tutuyorum.
"ÖTEKİ TARAFA" GEÇMEDEN ÖNCE (GEÇİCİ BAŞLIK) 14. BÖLÜM
Bir şey mi oldu?
Biliyor musunuz,
özür diledim.
Ama
hiçbir şey değişmedi.
Neden?
Eminim ki bir gün
sesin duyulacaktır.
Merak etme.
Bu bir cevap değil.
İstersen alabilirsin.
-Hoşça kalın. -Güle güle.
-İyi geceler. -İyi geceler.
Minako Hanım!
Minako Hanım, hayatta!
Oğlunuz! Oğlunuz yaşıyor!
Yaşıyor.
HOSHISUNA DARÜLACEZESİ
Biz sizi burada bekleyelim.
Hocam, Ryo'nun yine ateşi çıktı.
Bir haftayı geçti, yarın onu yine doktora götürelim.
Tamam.
Anne.
Ryo, yarın yine doktora gideceğiz.
Ben annemi istiyorum.
Biliyorum.
Anneni mutlaka bulacağız.
Ryo.
Seni tek başına bıraktığım için üzgünüm.
Anne.
Orada mısın?
Evet.
Hemen yanındayım.
Senden özür dilemek istedim.
Seni okuldan almaya geliyordum
ama tsunami beni alıp götürdü.
Üzgünüm.
Anne, beraber eve gideceğiz, değil mi?
Keşke gidebilsek.
Ben artık hep burada mı kalacağım?
Çok özür dilerim.
Yalnız kalmayasın diye seni hep izleyeceğim, tamam mı?
Tamam.
Anne.
Ben uyuyana kadar hikâye anlatsana.
Olur.
Hangi hikâye olsun?
Bu ara yaptığın eğlenceli bir şeyi anlat.
Annenin şu an bulunduğu dünyada
herkes bir araya gelip
birbirinin sevdiğini bulmasına yardım ediyor. Geçit töreni gibi oluyor.
Çok güzelmiş.
Seni bulmama da onlar yardım etti.
Anladım.
O hâlde herkese yardım etme sırası sende.
Evet.
Haklısın.
Tanaka Bey.
Buyurun.
Yarım kalan bir işim daha var. Bana yardımcı olur musunuz?
Elimden geldiğince.
Akira.
"Kalbim çok kırıldı" diyen gözlerle bakma bana.
Neden bahsediyorsunuz?
-Öyle bakmıyorum ki. -Tamam da Minako Hanım tam bir tilkiydi.
Daha genç olsam ona…
İğrenç.
Ne olmuş? Ne demek "iğrenç"?
İğrenç.
Minako Hanım.
Yine ben.
-Buyurun. -Kahve içer misin?
Sağ olun.
Michael Bey.
Size gerektiği gibi teşekkür edemedim.
Sağ olun.
Yapmayın, utanıyorum bakın.
Filminiz.
Filmi tamamlayalım.
Efendim?
Tamamlanana kadar kalacağım. İzlemesini istemiyor muydunuz?
Böyle yapmayın ama! Beni ağlatacaksınız bakın.
Pekâlâ, yapacağım. Evet.
Bu film harika olacak.
-Sen de varsın Nana. -Ne? Asla olmaz.
Nana'cığım, katılım zorunlu.
Asla olmaz.
-Tanaka. -Evet.
-Kamerayı kap. -Nasıl isterseniz!
Tamamdır.
Yapalım şu işi.
-Akıyor. -Tamam.
Birinci tekrar.
Hazır!
Çak!
50 yıl oldu.
Film neredeyse tamamlandı.
Kahramanımız Koga
devrime inanmıştır ve kendini öğrenci protestolarına adar.
Ama yakalanma korkusuyla
protestonun yapılacağı gün Tokyo'ya dönmeye karar verir.
Kız arkadaşı olmadan.
Kaçıp gider.
Zavallı aptal.
Koga, bekle!
Üzgünüm,
bir devrim başlatmam mümkün değil.
Devrim başlatmana gerek yok.
Yanımda kalsan yeter.
Yine kavuşacağız, söz.
Böylece Koga öğrenci protestolarını bırakır
ve Tokyo'ya kaçar.
Bunlar satacak, biliyorum.
Maiko, Sasaki ile evlenir.
Koga da kendini iyice işe gömer.
İkisi de ortak geçmişlerinin üstünü örtüp kendi hayatlarını yaşar.
Annesi, biz gidiyoruz. Hoşça kal, görüşürüz.
Aradan 50 yıl geçmiştir.
Koga bir kez daha Okinava'ya gider.
O günün anıları daha dünmüş gibi yine zihninde canlanır.
Maiko…
Kendini bayağı kaptırdı.
Mitsuru Koga mısınız siz?
Ve ne tesadüftür ki
Koga dönüp dolaşıp Maiko'nun torunuyla karşılaşır.
Ne, ben mi?
Büyükannemi tanıyorsunuz, değil mi?
Efendim?
Yoksa sen Maiko'nun…
Lütfen gelip onu görün.
Büyükannem sizi görmeyi çok ister.
Kestik.
Nesin sen, deha falan mı?
Müthişti!
Okeydir!
Harika!
Nana'cığım!
Kesin artık!
"Lütfen onu görün."
-Michael Bey, yapmayın! -Alay ediyor.
Anlıyorum.
Benden önce öteki tarafa geçmişsin.
Koga Bey!
Güle güle!
Koga Bey,
hayatınızı doyasıya yaşayın.
Koga!
Maiko.
Maiko!
Koga!
Maiko!
Michael Bey.
-Hayır, durun Michael Bey. -Michael Bey!
Michael Bey!
Neyiniz var?
Maiko!
-Michael Bey! -Michael Bey!
Michael Bey!
Maiko!
-Bunu beyaz perdede izleyelim. -Evet.
Ne oldu?
O konuya gelirsek…
Bu filmi birine vermek istiyorum.
Ama böyle şeylerden çok çekinirim.
Acaba benim yerime siz gidip verir misiniz?
Ne? Kendiniz versenize.
Biliyorum ama…
Michael Bey.
Beraber gidelim.
Ben sizinle gelirim.
Bu yoldaşlık muhabbeti hoşuma gitti bak.
Olur.
Ben de geleceğim.
-Şaka mı bu? Ne çok insan var. -Evet, delice.
Baksanıza.
Size göstermek istediğim bir şey var.
-Ne? -Gelin.
Bu taraftan.
Bakın, bakın!
-Gördünüz mü? -Bu siz misiniz Michael Bey?
-Büyük bir yapımcıymışsınız. -Teveccüh ediyorsun.
-Yalan söylemiyormuşsunuz. -Elbette.
-Yalan sanmıştım. -Hepimiz öyle sanmıştık.
Bakın.
-Vay canına. -Evet.
"FİLM, ÖZGÜRLÜK OLMALI"
Sinirlerim harap oldu. Bu tip konularda hiç iyi değilimdir.
Bir şey olmaz. Biz sizi burada bekleriz.
-Vazgeçtim. -Buralara kadar geldik.
-Ama… -Koga, sen misin?
Sasaki…
Nedir bu, bunca zaman sonra?
Maiko'dan özür dilemek istiyorum.
İzin ver, onu göreyim.
Gel.
Sasaki, sen ne zaman öldün?
İki yıl önce. Kanser.
Anladım.
Bu nedir?
Bu mu?
Yeni filmim.
Konusu ben, Maiko ve sen.
Öldükten sonra bile film mi çektin? Film manyağı.
Doğru.
Becerebildiğim tek şey bu.
Böyle gel.
-Sen? -Uçak sağ salim gidene kadar kalacağım.
-Olmaz Richard! Ne oldu? Dün gece… -Dün gece pek çok şey…
Hiç değişmemişsin Maiko.
Maiko hep senden yana olmuştur.
Ama sonuçta Maiko
seni seçmiş oldu.
Biliyor musun…
…o zamanlarımızı hâlâ düşünürüm.
Devrim başlatamadık.
Ama…
…birlik hâlindeydik, işte orası kesin.
Maiko.
Üzgünüm.
Özür dilerim.
Merhabalar!
İyi geçti mi?
Mükemmeldi. Harika.
Filmi ona vermediniz mi?
Hayır ama düşünürseniz filmi bu hâliyle evde seyretmek mümkün değil.
DVD'si çıkınca getiririm.
Ama DVD'si çıkmayacak ki.
Neyse canım, bir şey olmaz.
Evet, eve dönelim mi?
Baksanıza.
Film gösterimi yapsak ya.
Herkesi davet ederiz.
Harika fikir.
Ben de tam onu diyecektim.
-Cidden mi? -Evet.
-Yapalım. -Hadi.
Tamam, o zaman yapıyoruz!
Michael Bey, biz hazırız.
Şey…
Herkese iyi akşamlar, benim adım Michael.
Arkadaşlarımı bana yardım etmeye zorladım ve bu filmi bitirmeyi başardık.
Bu filmde öyle bir güç var ki
bir dönemde devrim yaratabilir.
Ayrıca geçmişle günümüz arasında köprü olduğuna inanıyorum.
"Öldükten sonra bile film mi çektin?"
Bir dostum böyle dedi. Ama derler ki ilk yapan kazanırmış.
Umarım
filmden zevk alırsınız.
Evet…
-Yeni bir film için bir fikrim var. -Yeni bir film mi?
Otobiyografi.
Burada geçirdiğim zamanla ilgili bir film yapmak istiyorum.
Michael Bey, o benim fikrim.
O hâlde biz de beraber yaparız.
-Bu, tam bir başyapıt olacak. -İzin veremem.
Olmaz mı?
Minako'cuğum.
-İyi misin? -Evet.
Henüz tam olarak idrak edemedim de.
Ben de öyle.
Açık söylemek gerekirse benim içim de biraz huzursuz.
-Tanaka Bey. -Buyurun.
Öteki taraf nasıl bir yer?
Sırdır.
Ne?
Tanaka Bey bizim bekçimiz sayılır.
Ne? Neden bana söylemediniz? Kafayı yiyeceğim şimdi.
-Yapma yahu, söyle işte bize. -Zaten yakında öğreneceksiniz.
Tanaka, amma dikbaşlısın.
Bir şey diyeyim mi? Filmi çekerken çok eğlendim.
Değil mi?
Filmler harikadır.
Aynı amaç uğruna tutkuyla çalışan bir avuç yetişkin insan vardır.
Müthiş bir şeydir!
-Evet. -Değil mi?
Nana.
Bolca film çek, olur mu?
-Odamdaki notları kullanabilirsin. -Çok çalış Nana!
Niye sadece ben?
Akira.
Bundan sonrasını sana bırakıyorum.
Bu dünyanın detaylı bir kaydını tuttuğundan emin ol.
Bana güvenebilirsiniz.
Fakat sürekli atakta olmalısın. Sakın kaybetme, tamam mı?
Rakibi kim ki?
Kadeh kaldıralım. Kadehler.
Kadehler.
Şerefe.
-Şerefe. -Şerefe.
Hâlâ yemeğimiz var, yesenize.
Yiyelim.
Biraz alabilir miyim?
-Kızarmış tavuk da al. -Tamam, bir parça.
Sağ ol.
Kızarmış tavuk geliyor.
-Yeter mi? -Evet, sağ ol.
Biraz daha alayım.
…DALGALARIN SESİ VE BOŞ BİR KUMSAL
Tak, tak.
-Herkes uyudu mu? -Evet.
Michael Bey hâlâ bir şeyler anlatırken uyuyakaldı.
Enerjisi cidden bitmek tükenmek bilmiyor.
-Buyurun. -Sağ olun.
Yazmaya devam edecek misiniz Akira?
Evet.
Babam romanını bitirene kadar devam ederim herhâlde.
Anladım.
Benden bahsetmeyi unutmayın.
Hiç unutur muyum?
Ana karakter siz olacaksınız.
Yok, bana ufak bir rol verseniz yeter.
Sizinle birazcık daha
vakit geçirmek isterdim.
O nereden çıktı?
Ben sizden biraz
hoşlanıyorum.
Nereden çıktı bu?
Tuhaf mı?
Evet, tuhaf.
Hayattayken tanışmış olsak
farklı olur muydu acaba?
Sanırım hiç bilemeyeceğiz.
Öyle olacak.
Akira.
Teşekkür ederim, çok iyi vakit geçirdim.
Ben de.
Teşekkür ederim.
Gidelim.
Sana veriyoruz.
Arkana dikkat.
-Sağ ol. -Bu ne olacak?
Tam ortaya koyun.
Tamamdır. Evet.
Vay canına, ne çok insan var.
Ryo.
-Görüşmeyeli çok oldu. -Öyle oldu.
-Hâlâ vaktimiz var, çay içelim mi? -Tabii, olur.
Büyümüşsün.
İyi ki geldin.
-Tokyo'ya ilk gelişin mi? -Evet.
Ne kadar çok insan var.
-Evet, sizin oraya oranla. -Doğru tabii.
Seneye mi mezun olacaksın?
Evet.
Ne yapmak istediğine karar verdin mi?
Şey, tam olarak emin değilim aslında.
Ama annemin mesleğini yapmayı düşünebilirim.
Lütfen bana yine annemden bahsedin.
Tabii, olur.
Filmi izlemeyi dört gözle bekliyorum.
Evet, lütfen izle.
Nana! Uzun zaman oldu.
Ah, merhaba!
Görüşemedik.
Merhaba.
Okey!
Biletler lütfen.
-Bu taraftan. -Salon 2 lütfen.
-Sonra görüşürüz. -İyi seyirler.
-İyice heyecan bastı. -Evet.
GEÇİT TÖRENLERİ BİR NANA DATE FİLMİ
"MICHAEL"IN ANISINA
Alt yazı çevirmeni: Yurdakul Gündoğdu