Dat is het voor de voorzorgsmaatregelen.
Als je geen problemen hebt, teken dan de belofte...
en laat me je licentie zien.
TAIYO ASANO
BEZOEKAANVRAAG - RELATIE: VIJAND
De procedure is nu voltooid.
Ik wijs je de weg, dus wacht daar.
Heel erg bedankt.
Wees voorzichtig, oké?
Als er iets gebeurt, laat het ons weten.
Dan komen we er meteen aan.
Kom op. Er gebeurt echt niets.
Tot zo.
Dan ga ik maar.
Redt hij het alleen?
Taiyo zei zelf dat hij dit alleen wilde doen.
Daarom heeft hij zijn zilveren-ranglicentie gehaald.
Om met hem te praten.
Wat vreemd.
MAKOTO KAWASHITA VOORMALIG HOOFD MISDAADSYNDICAAT TANPOPO
Ik voel haar in je.
Zij heeft je hierheen gestuurd, hè?
Ik heb een boodschap van Tsubomi.
Ik ga er een eind aan maken.
Dood me alsjeblieft.
MISSION: YOZAKURA FAMILY
Ik herinner me er niets van.
MOLECULAIRE BIOLOGIE
De naam van de berg waar ik geboren ben.
Welke kleur bloemen ik mooi vond.
De geuren die me nostalgisch maken.
Zelfs niet hoe ik de dokter heb ontmoet.
Het enige wat sterker in me wordt, zijn mijn pijn en woede.
Hoe meer ik verlang naar vrijheid, hoe meer ik mensen haat.
De normale toekomst waar we het over hadden, dokter...
zal ik waarschijnlijk nooit zien.
Ik zal ook niet dood kunnen gaan.
Ik zal blijven leven als de ik die ik niet meer ben, hè?
In deze tijd kunnen we niet langer leven, zelfs als we dat willen.
Het is niet anders dan niet kunnen sterven, zelfs als je dat wilt.
Maar in de verre toekomst, als het onderzoek op je lichaam vordert...
en je slechts een huls van jezelf bent...
kan ik je misschien eindelijk in vrede laten rusten.
Dat is iets om naar uit te kijken.
Ik reken op u, dr. Kawashita.
De afgelopen decennia...
dacht ik dat de herinneringen die haar basis vormden, verdwenen waren.
Wie wist dat er nog een paar over waren?
Dus die vrouw had gelijk, hè?
Ik zal Tsubomi's wens vervullen.
Ik zal je vertellen...
hoe je Tsubomi vernietigt.
Jij en ik waren allebei betoverd door de Yozakura's.
Tsubomi's bloed is onze band.
Laten we deze vloek wegnemen.
Deze bloemen bloeiden ook op jou, toch?
Het someinine in Tsubomi's bloed is totaal anders...
dan dat van haar nakomelingen en veel wreder.
In ruil voor zijn gastheerkracht haalt het al het leven eruit weg.
In het verleden, toen ik proefpersonen ermee doseerde...
hield geen van hen het een week vol.
Ik heb het tot nu gered met alle beschikbare behandelingen...
maar dat kan niet doorgaan in deze omstandigheden.
Binnenkort ga ik dood.
De vloek van dit bloed begon zich zelfs tegen zijn schepper te keren.
Haar lichaam kon een wonderbaarlijke balans behouden...
maar toen het eenmaal instortte, was het een hel.
De kracht om haar lichaam weg te vreten en de kracht om het te genezen.
Deze tegengestelde krachten botsten, versnelden...
en vervormden haar, zodat ze iets anders werd.
Het Boek van Knoppen.
Je kon het niet lezen, hè?
Het was geschreven met kleurloze inkt gemaakt van Tsubomi's bloed.
Je hebt een speciale kracht nodig om het te lezen.
En die kracht is...
het Bloeien van 10.000 Bloemen...
een oudere en krachtigere ontwaking dan Bloeien.
De kracht van het bloed dat me verteerde, overwinnen en gebruiken...
was een vaardigheid die ik nooit heb leren beheersen.
Hoewel onmisbaar voor het vernietigen van Tsubomi...
is het ook een tweesnijdend zwaard.
Terwijl Tsubomi's bloed inderdaad verwoestende kracht genereert...
resoneert het ook bij anderen.
Net zoals jij en Tsubomi een connectie maakten...
net zoals ik de connectie tussen jullie twee voelde...
delen degenen met hetzelfde bloed ook hun emoties.
Hij zal waarschijnlijk doorkrijgen dat wij praten.
De enige buiten ons die dat bloed heeft gekregen...
Nee.
In zijn geval is dat het minste.
Dat is genoeg.
Dat is bovenmenselijk gehoor.
Ik heb niet lang meer. Toch wil je me het zwijgen opleggen?
Het is nog te vroeg voor hem.
Waar komt hij vandaan?
Kawashita, is dit je ego dat over haar praat?
Jij bent egoïstisch.
Goed gedaan, Taiyo. Je bent sneller geworden.
Als je sneller leert beslissen...
maak je nog grotere stappen.
Vader. Er zijn zoveel dingen waarover ik wil praten.
Maar nu praat ik met hem.
Dus als je het niet erg vindt...
moet ik je vragen te vertrekken.
Yozakura-jujutsu, Stortvloed aan Stoten.
Lentestorm.
Wij winnen wel tijd voor je.
Blijf daarmee doorgaan.
Begrepen.
Zullen we ons gesprek voortzetten?
Wat gebeurt daar?
Een ondergrondse explosie.
Er is geen toegang.
Vader.
Ik heb net 100 Kengo-poppen omgevormd tot agenten om de burgers te evacueren.
Ik heb de politie- en verkeersnetwerken aangepast...
om deze locatie af te sluiten.
Je kunt je gang gaan.
Bedankt, allemaal.
De vraag is hoelang we hem op afstand kunnen houden.
Dat hangt ervan af.
Als hij in vorm is, misschien hooguit vijf minuten?
Mijn kinderen...
wat zijn jullie gegroeid.
Tijdens de aanval op het landhuis kon ik me alleen maar inhouden.
Ik zou jullie nu zo hard willen knuffelen dat jullie zouden breken.
Telkens als ik over jullie daden hoorde, ging mijn hart tekeer van trots.
Het feit dat we herenigd zijn, is...
Hou op met deze act, vader.
We wisten dat je zou komen.
Om te voorkomen dat Kawashita de waarheid zou onthullen.
Dat klopt.
De dag dat jij, mama en Mutsumi plotseling verdwenen waren...
had jij ze allebei vermoord.
Waar ben je nu, Kyoichiro?
Ze zijn niet in de villa of in onze andere woning.
Ik heb ze gevonden.
Ze zijn alle drie hier...
vlak voor mijn ogen.
Goed, ik ga er meteen heen.
Zijn ze veilig?
Ja.
Heeft vader...
moeder gedood?
Weet Mutsumi hiervan?
Ze heeft het net ontdekt.
Onze ouders stierven die dag.
Het is voor jou te laat voor verlossing of berouw.
Word weer een herinnering, vader.
Mijn kinderen, die zo sterk en mooi zijn geworden...
noemen me vader.
Alle vreugde en liefde die ik voel...
Ik denk niet dat ik het aankan.
Je hebt het over die dag, hè?
Goede timing.
Als ik je over Tsubomi vertel, kan ik Momo niet negeren.
Ik zal je erover vertellen, inclusief wat ik alleen kan raden.
Vier jaar geleden, toen ik aan Tsubomi werkte met Tanpopo...
verscheen hij voor me met zijn vrouw en dochter in zijn armen.
Het is in orde, dr. Kawashita.
Eindelijk is mijn lichaam nu hier.
Bedankt, Momo.
Mijn kind...
Waarom kwam de man van het hoofd van Yozakura met zijn vrouw en kind?
Waarom noemde Tsubomi die man mijn kind?
In mijn verwarring resoneerde de enorme hoeveelheid someinine in zijn lichaam...
met Tsubomi's bloed in mij, wat me vertelde dat het waar was.
Is Mutsumi's vader Tsubomi's kind?
Nee, zo eenvoudig is het niet.
De enige geboorteakte voor Tsubomi is voor de tweede generatie.
Maar Momo's DNA en zijn lichaam, gemaakt van someinine-kristallen...
brachten me tot de volgende conclusie.
Biologisch gezien is Momo Yozakura één en dezelfde als Tsubomi Yozakura.
Geslacht, leeftijd...
uiterlijk en persoonlijkheid...
verschillend in elk opzicht.
Maar het staat buiten kijf...
dat Momo Yozakura nog een Tsubomi is.
Wervelwind.
Watergod. - Watergod.
Goed teamwerk.
Zwaar...
hard...
overvloedig...
sterk.
Ik verwacht niet minder van jou.
Het werkt niet.
De cijfers voor zijn conditie en biometrie zijn waardeloos.
Is dit ding kapot?
Nee, mijn receptoren geven ook afwijkingen aan.
Zelfs mijn ogen kunnen geen info vastleggen.
Hij is vader niet meer.
Hij is iets anders.
Juist. Hij is een monster.
Als de someinine in Yozakura-bloed de cellen stimuleert, is dat Bloeien.
Maar Tsubomi's bloed zet de cellen om in gekristalliseerde someinine.
Het hele lichaam wordt getransformeerd in energierijke gekristalliseerde someinine.
Dat is het Bloeien van 10.000 Bloemen.
Voor een kind is hun vader een absolute bondgenoot...
hun gemoedsrust, hun steun.
De vreugde van het kind wordt gedeeld...
en als er tranen worden vergoten, hou ik ze dicht bij me.
Zo wilde ik voor altijd bij jullie blijven.
Maar...
als jullie willen afwijken van de toekomst waar ik op hoop...
moet ik jullie in de weg staan.
Dit is vast het moment om dat te doen.
Hoe erg jullie me ook haten...
hoe erg jullie me ook verachten...
ik hou van jullie allemaal.
Hou je kop.
Familiebijeenkomsten zijn zo leuk.
Wat zijn ze leuk.
Jongens.
Wacht even.
Je kunt niet tegen hem op.
Kawashita.
Over laat ontwaken gesproken.
Geen zorgen over wat er met mij gebeurt.
Me uitschakelen als ik lastig ben geworden.
Zo zie je maar hoe weinig ik waard ben.
Bloeien is een verbetering gebaseerd op het menselijk lichaam...
maar het Bloeien van 10.000 bloemen herbouwt het lichaam vanuit de basis...
en verandert het in kracht zelf.
Het is een enorme kracht, maar je kunt die zelf niet beheersen.
Wat er ook gebeurt, je hebt hulp nodig van de oorsprong daarvan, Tsubomi.
Als je het onder de knie wilt krijgen, is er maar één manier.
Verhoog de concentratie van Tsubomi's bloed...
en kom dichter bij Tsubomi.
Ja, bijvoorbeeld...
Ik ben gekristalliseerd someinine dat overgenomen wordt door Tsubomi.
Je kunt me misschien absorberen.
Als we de Tsubomi in ons beiden combineren...
kunnen we misschien het Bloeien van 10.000 Bloemen overwinnen.
Dat zou ons de kans geven om tegen hen te vechten.
Maar aan de andere kant is er ook een goede kans dat ze je opslokt.
Wat ga je dan doen?
Ik hoef er niet eens over na te denken...
als het voor mijn familie is.
Dus je zou je krachten bundelen met de man die de familie Asano vermoordde...
om de familie Yozakura te redden?
Zoals ik al dacht, je bent geen normaal mens.
Ik voel absorptie.
Ze gebruiken die riskante methode waar het vijfde hoofd me over vertelde.
Ik moet het tegenhouden.
Vader, dat is vast genoeg.
Laten we hier nu een einde aan maken.
Ik ben blij te zien dat jullie allemaal sterk zijn geworden.
Maar jullie hebben nog een lange weg te gaan.
Laten we elkaar terugzien...
als jullie allemaal gebloeid hebben.
Nog een explosie?
Nee, dit is een windvlaag.
Je was iets te laat, Momo.
Heb je je bij hem aangesloten om mij te dwarsbomen?
Waarom heb je je bedacht?
Ik ben helemaal niet veranderd.
Het zijn de tijden die veranderd zijn.
Je familie is een nachtmerrie.
Nee, jullie zijn de nachtmerrie zelf.
Maar die nachtmerrie...
was voor mij een mooie droom.
Mijn droom, Tsubomi's wens, jouw bedoelingen...
Zelfs een boom die zijn enorme wortels heeft verspreid, zal ooit verdorren.
Badend in het zonlicht dat de oude boom eerst tegenhield...
zal nieuwe kersenbloesem groeien.
Ik veracht je uit de grond van mijn hart...
maar ik heb medelijden met je, omdat je niet kunt ontwaken.
Ik ga verder.
We zijn geboren in deze ellendige wereld...
en kunnen alleen maar sterven.
Op een dag, als mensen als jij de norm worden...
Het is zo ver in de toekomst dat ik ervan duizel.
Ik zag de toekomst niet met jou, maar ik kon hem aan iemand toevertrouwen.
Die vluchtige droom die ik met jou zag, was een aangename droom.
Dank je wel, Mr Kawashita.
Welterusten.
de vos schreeuwt danst in de bevroren sneeuw
terwijl mensen dagdromen
springt hij in de maanverlichte nacht
De verdorde kersenboom verandert in een teken van lente, hè?
De takken die Tsubomi heeft geplant en Kawashita heeft gevoed...
zullen de omringende bomen doen bloeien.
Ik waak over je, Taiyo.
KAWASHITA-KLINIEK
Makoto Kawashita.
Arts in het voormalige Japanse leger.
Na de oorlog was hij betrokken bij tienduizenden misdaden...
terwijl hij werkte als hoofd van misdaadsyndicaat Tanpopo.
Overleden in hechtenis van de Spionnenvereniging.
Hij was 108 jaar oud.
Vertaling: Brigitta Broeke