Wszyscy są trochę
dziwni?
Wiele przeszli podczas misji.
A co z tobą, Taiyo?
Nie jesteś zmęczony?
Pewnie, trochę.
Ale chcę utrzymać porządek w domu.
Pomogę ci!
Machu, machu!
Ojej.
Przepraszam, Taiyo.
I tak zamierzałem wymienić papier.
Wiemy, że jest odporna na trzęsienia ziemi.
A toaleta jest czyściutka.
Wielkie dzięki, Ai.
Nie martw się, Ai.
Taiyo mówił szczerze.
Liczy cię chęć pomocy.
Dzięki, Mutsumi.
Ale…
Krakers ryżowy cię rozweseli!
Ostatnio za nimi szaleję!
Mutsumi! Mogą być kotlety wieprzowe na kolację?
Pójdę na zakupy, jeśli nie masz nic przeciwko.
Na zakupy? Kotlety wieprzowe!
Kupię mięso!
Ty, Ai?
Jasne, pójdę!
Dasz radę zrobić zakupy, Ai?
To ten sklep z czerwoną świnką?
Wiem, bo zawsze tam idziesz!
Ale nigdy nie byłaś tam sama.
Wiem, które mięso jest pyszne!
Pachnie trawą i niebem.
Chcę iść!
- Chcę iść! - W porządku.
- Chcę iść! - No to cię wyślemy.
Super!
MISJA: RODZINA YOZAKURA
- Przechodząc przez ulicę… - Podnieś rękę!
A jeśli się zgubisz?
Znajdź policjanta!
Jeśli podejdzie do ciebie ktoś dziwny?
- Pałą w łeb! - Dobrze!
Powiedz sklepikarzowi: „Polędwica i filety wieprzowe,
po 30 kilogramów każdego”.
Dobrze!
Wychodzę!
Martwię się tak samo jak ty.
Chcesz za nią dyskretnie pójść?
Ale nie aż tak dyskretnie.
Co?
Przechodząc przez ulicę, podnieś rękę!
Ai udało się przejść przez ulicę.
CZERWONA ŚWINKA SPECJALNA WYPRZEDAŻ
Poproszę tego!
Witam!
Ai sama poszła na zakupy!
Leci z ciebie jak z kranu, Mutsumi!
Przepraszam, panienko. Wszystko już wyprzedane.
Co?
Wyprzedane?
To się nie zdarza.
Może być wołowina?
Kotlety wieprzowe.
Skąd bierze pan mięso?
Skąd? Czyli gdzie jest produkowane?
Sprzedaję markę o nazwie Ouka Buta…
Panienko?
Dokąd poszła Ai?
Chodźmy za nią!
WSCHODNIA OUKA, POLICJA
„Ouka Buta”?
To mięso jest pyszne.
To chyba lokalna specjalność z sąsiedniej prefektury…
Dziękuję!
Oby to nie była uciekinierka czy zaginiona dziewczynka.
Ouka Buta!
Ale szybka!
DWORZEC OUKA WSCHODNIA
Do miasta Ouka Buta jedzie się tą linią do końca.
Trzeba iść wzdłuż tej ścieżki?
- Dziękuję! - „Iść”?
Co?
Oddala się od nas!
Ouka Buta? Są tu farmy,
ale najbardziej smaczne
są dzikie Ouko-tonushi, które żyją w górach za rzeką.
- Dziękuję, dziadku! - Co?
Co?
Naprawdę Ai chce sama je upolować?
Czemu posuwa się tak daleko?
Może chce, by każdy coś zjadł.
Jakie superowe góry!
To łańcuch górski Benizakura?
Naprawdę chce zapolować na dzikie świnie.
Wśród nich większe okazy, które dorastają w tych bujnych lasach,
są znane jako rzadki przysmak.
OUKA BUTA
Te… coś tam
są czymś tam?
Zbyt wiele trudnych znaków do przeczytania,
ale to niesamowite!
Umieram z głodu.
DRZEWO
Niejadalne.
Jadalne.
Niejadalne.
Jadalne, ale niedobre.
Jadalne!
Spójrz na nią, Taiyo!
Sortuje trujące rośliny i grzyby po zapachu!
Ai jest niesamowita!
Racja, to niesamowita naturalna intuicja.
Znowu gdzieś ją niesie?
Czy nic jej nie będzie?
Czekaj, Taiyo. Tam.
Jaka świeża!
Złapała wielką rybę!
Złapię niesamowite mięso
i zjem pyszne kotlety wieprzowe!
Tak!
Kto by pomyślał, że zobaczymy, jak dojrzała przez wyjście na zakupy?
Po co w ogóle wyszła?
Uszy Ai wszystko słyszą!
Jeśli zacznę warczeć i ryczeć, usłyszą mnie na Księżycu!
Merdając ogonem, wywołam burzę!
Mutsumi, robi się późno.
Może jej pomożemy?
Ale Ai świetnie się bawi.
Chcę, żeby zwiedzała do woli.
A to co?
Wróciłam pod drzewo żołędzi.
Ciekawe, gdzie teraz jestem.
- Zgubiła się? - Zgubiła się?
Pomyślmy.
Kiedy się zgubisz…
Już wiem!
Policjant!
Którego tu nie znajdzie.
No dobra.
Nie mamy wyboru.
Pomyślmy. Gdzie znajdę policjanta?
Dziewczynko.
Co robisz w tych górach?
Pamiętałem, by zmienić swój zapach.
Udam miejscowego i odeślę ją do domu.
Mam rzucać dziwnymi ludźmi!
Co za dobre dziecko, robi to, co jej każą!
Przepraszam, że tobą rzuciłam.
Nie byłeś dziwnym człowiekiem, prawda, dziadku?
Dziadku, pachniesz tak samo jak moja rodzina.
Doprawdy?
Ciekawe rzeczy mówisz, dziewczynko.
To nasza Ai!
W sklepie mięsnym wszystko się wyprzedało,
więc wybrałaś się w góry złapać zwierzynę?
Jesteś Ai, tak? Imponujące!
Nie powiedziałabym.
Ale twoja rodzina musi się o ciebie martwić.
Możesz cieszyć się załatwianiem tego,
ale czas wracać do domu.
Nie mogę, to pyszne mięsko!
Jeśli je zjedzą, poczują się lepiej!
Więc zabiorę je do domu, choćby nie wiem co!
Czyżby?
Czemu jesteś taka zdeterminowana?
Chcę, żeby Taiyo i reszta poczuli się lepiej.
Cały czas siedziałam w domu, ale kiedy Taiyo i reszta wyszli,
coś się stało.
Wyczułam smutny zapach od Taiyo,
Mutsumi i całej reszty.
Wszyscy są dla mnie mili.
Więc chociaż jest im ciężko,
żeby mieć pewność, że nie będę się martwić i smucić,
chyba ukrywają to przede mną.
Dlatego nigdy ich o to nie pytam.
Ale kocham ich wszystkich i chcę, żeby byli zdrowi.
Wyszłam po mięso właśnie po to,
by nadal byli zdrowi i szczęśliwi.
Rozumiem.
Jesteś wyjątkowa, Ai.
W porządku. Próbuj dalej, aż będziesz zadowolona.
Ale nie zwlekaj zbyt długo, by się nie martwili.
Dziadku…
Jestem zajęta, do zobaczenia!
Dzięki, że pokazałeś mi drogę do domu!
Dobra robota, Taiyo.
Zaczekajmy na stacji u podnóża góry.
Jasne.
Kotlety wieprzowe!
Wszyscy się ucieszą!
Cześć, Ai!
Wracajmy do domu!
Taiyo, Mutsumi?
Co tu robicie?
Co to jest?
Dobre pytanie.
Zaniesiesz to do stołu?
Dobrze!
Kotlety wieprzowe!
Świetnie!
Więc to jest „Ouko-tonushi”?
Bardzo rzadkie nawet wśród Ouka Buta.
Ten maksymalnie wyrósł, co?
No to smacznego!
Jedzmy!
Nie żałujcie sobie!
Przepyszne!
Ale smaczne!
Pani Mutsumi, oto dzisiejszy harmonogram.
Sprawdzi pani produkty u producenta broni, Donpachiego.
Zje pani kolację ze Stowarzyszeniem Obrony, Omamori.
Dziękuję, Ayaka.
Nie mogę zapiąć haczyka w spódnicy.
Skurczyła się?
Może popsuli ją w pralni?
To przez pralnię.
Mutsumi!
Patrz! Futaba założyła mi wstążkę!
Co jest?
Mięciutkie.
Twój brzuszek jest mięciutki, Mutsumi!
Mięciutki!
Wiem, jak do tego doszło.
Wiem, że ostatnio trochę się objadam.
Zawsze lubiłam jeść, jak każdy inny.
Dla bezpieczeństwa prawie zawsze podróżuję samochodem.
A moja praca wymaga wielu kolacji.
A pracując za biurkiem, zawsze mam pod ręką
jakąś przekąskę.
WAGA, TALIA, CIŚNIENIE KRWI
Jako głowa rodziny Yozakura mam obowiązek dbać o swoje zdrowie.
Ale ostatnio…
TAJEMNICA
Przyznaję, że trochę się zaniedbałam.
Nie mogę być niedbała w zarządzaniu własnym zdrowiem.
Jako twarz rodziny Yozakura, jako wspierana młodsza siostra…
MUSZĘ WYGRAĆ
a przede wszystkim,
jako żona Taiyo, chcę być sumienna!
Przynajmniej tak myślałam.
Dlaczego?
Dlaczego…
Czemu ciasto w czasie pracy smakuje tak pysznie?
Znowu otworzyłam lodówkę bez namysłu!
Trzeba próbować, prawda?
Zjedzmy je razem!
Jasne, czemu nie?
Nie mam silnej woli.
Sama sobie z tym nie poradzę.
Sekret nieprzybierania na wadze? Nie wiem.
Zawsze mało jadłam i nigdy nie przytyłam,
więc nie wiem, co ci powiedzieć.
Nie mam pojęcia, jak podważyć tę uwagę.
Nie ma sensu pytać członków naszej rodziny.
Nasz metabolizm i zużycie energii są nakręcone jak szalone.
Nasz styl życia ci nie pomoże.
Pijesz to codziennie i nic po tobie nie widać.
Bo spalam kalorie mózgiem.
Ostatnio aplikacja starego Łowcy daje mi popalić.
Załamiesz się. Zapomnij o tym.
Ciało pragnie tylko pożywienia.
CZIPSY
Mutsumi, bądź szczera ze swoim ciałem.
Lubisz to, prawda? Te rzeczy…
Siostro,
jesteś taka wredna.
Ona ma rację, Mutsumi! Nie myśl już o tym.
Nic nie może być bardziej pociągające niż ty sama!
Co więcej,
ubytek choć jednego pikogramu twojej szanownej osoby
byłby nieznośną stratą dla całego świata!
Ten kretyn naprawdę nie zna drogi do serca kobiety.
Nie próbuję schudnąć dla ciebie.
Spadaj.
Moje siostry są takie zimne.
Poproszę resztę o radę.
Jesteś gotowa?
Chodźmy, Mutsumi.
Start!
Bracie.
Nie mogę się ruszyć.
Wybacz!
Myślałem, że gra o przetrwanie będzie fajnym sposobem na schudnięcie.
Byłeś tak szybki, że nie mogłam zrobić nawet kroku.
Poza tym ten strój
jest ciężki.
Zdjąłem z niego 50 kilogramów specjalnie dla ciebie.
MOMOKO POCHŁANIA LEKKI OSTRZAŁ
Nie mogę się ruszyć!
Detoks to moja specjalność!
Zostaw to mnie.
Jeśli uda nam się wytrzymać w tej specjalnej saunie,
owinięci folię utrzymującą ciepło i w maseczkach pielęgnacyjnych
przy 100 stopniach przez godzinę,
w mgnieniu oka wrócisz do dawnej formy!
Prawie zrobiłam detoks duszy.
Myślałem, że to takie kojące, że przysnęłaś.
Nie naciskaj jej za mocno.
Braciszek Kengo zawsze żyje na krawędzi.
Musisz schudnąć naturalnie.
Dzięki! Wiedziałam, że Nanao mi pomoże.
No dobrze.
To lek na utratę wagi, który opracowałem.
Przepraszam, Nanao, to bezpieczne?
Całkowicie bezpieczne!
Używam go do zmniejszania się.
Wszystko organiczne, na bazie herbaty ziołowej.
Denerwuję się tym, więc nie wezmę.
Jestem zmęczona?
Moje ciało wydaje się ciężkie.
Nie, mogę po prostu być ciężka.
Co jest?
Goliata tu nie ma.
Dzień dobry, Mutsumi!
Czemu tak wcześnie wstałeś?
Słyszałem, że ostatnio biegasz, więc pomyślałem, że dołączę.
To dobre tempo, Mutsumi?
Tak, w sam raz.
Nie musisz się tak o mnie martwić, Taiyo.
Co?
Wiesz o moich przygodach z dietą?
Masz to wypisane na twarzy.
No bo…
To nic wielkiego, ale ukrywałam to przed tobą.
Dla ciebie to ważne, prawda?
W cokolwiek zdecydujesz się włożyć wysiłek, chcę ci kibicować.
Do tej pory tylko nad tobą czuwałem.
Jestem taki niezręczny i nie wiedziałem, co ci powiedzieć.
Zapewne nie chcesz usłyszeć „nie przejmuj się tym”.
A gdybym powiedział: „Schudłaś” albo „Ślicznie wyglądasz”,
jako że sama tak nie myślisz, to by cię nie uszczęśliwiło.
I zanim się obejrzałem,
nie myślałem o niczym poza tobą, nawet podczas misji.
I wtedy do mnie dotarło.
Nic nie cieszy mnie bardziej niż myślenie o tobie, Mutsumi.
Mutsumi?
Przepraszam!
Zmęczyło cię moje tempo?
Nic mi nie jest.
Nie wyglądasz dobrze!
Skręciłaś kostkę?
Boli cię brzuch?
Nic mi nie jest.
Tylko…
Nogi na chwilkę się pode mną ugięły.
Wezmę cię na barana. Wracajmy do domu.
Byłabym wdzięczna.
Mutsumi!
Patrz!
Taiyo!
Mutsumi ma teraz ładny i płaski brzuszek!
Ai, daj spokój!
Super!
Uczcijmy to tortem!
- Tak! - Tak!
Napisy: Michał Kuźma