BADANIE NARRACJI
LITERATURA AMERYKAŃSKA
OSTATECZNE WEZWANIE DO ZAPŁATY
NA PODSTAWIE POWIEŚCI RUFI THORPE
MARGO JEST SPŁUKANA
WITAMY W CENTRUM FULLERTON
To jasne, że dąży do wojny.
Chce wojny!
Wniosek o pełne prawo do opieki, ocena psychiatryczna, opieka społeczna.
Robi wszystko, żeby wygrać.
Do tego pozytywny test narkotykowy…
Licho.
Ma całkiem dobre szanse.
Najlepiej dla nas, żeby zaprzestał ataków.
Mamy się do tej łajzy przymilać?
Przestaniemy go tak nazywać.
Druga mediacja jest już umówiona. Spróbujemy go uspokoić.
Czyli to on rozdaje karty
i jeśli sam z siebie się nie wycofa…
Mamy przesrane!
Zanim dojdzie do kolejnych mediacji, czeka nas ocena psychiatryczna.
Ważne, abyś wykazała się rozsądkiem, odpowiedzialnością
i poskromiła wszelkie psychozy.
Zaprezentuj się z jak najlepszej strony.
A ty przeproś matkę Marka.
Ta, już lecę.
To szansa dla Bodhiego na dalsze życie z twoją córką.
A ja mogę pomóc?
Ty już pomogłeś.
Masz wsadzić głowę w piasek
i znaleźć sobie hobby, byle nie haftowanie.
Żeby cię igły nie kusiły.
Spoko.
I musisz się całkowicie wynieść z domu. Śladu ma po tobie nie być.
Sprawa nie jest przesądzona.
Wizyta opieki społecznej.
To tylko przezorność.
Tak, Kenny.
Taka sama jak wizyty ICE.
Chcą się tylko upewnić, że wszystko gra i buczy.
Okej. Naprawdę nie…
Nie lubię, gdy wymawiasz moje imię z taką pogardą.
Źle się wtedy czuję.
Przepraszam. Jestem zestresowana.
Mam przeprosić jego matkę.
Zrobisz to?
Choćby miało mnie to zabić. A może.
A ocena psychiatryczna?
Psychiatra ma do niej przyjść
i maglować ją, jakby była jakaś chora psychicznie.
- Proszę. - To okropne.
Przejdziemy przez to.
Skąd ta pewność?
Jak planowałaś utrzymać dziecko?
Nie planowałam.
Patrząc na to teraz, byłam naiwna,
myśląc, że jakoś się to ułoży.
Teraz mam nieco trzeźwiejszy ogląd na świat.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
Herbaty?
Z wielką chęcią.
Licho!
Ponoć nieważne, jak upadasz. Ważne, jak się podnosisz.
Pieprzenie.
Nie chodzi o podnoszenie się.
Chodzi o skopanie dupska temu, kto cię powalił!
MISTRZ LICHO
Dziękuję, że się pani zgodziła.
Mogę usiąść?
Mam zadrutowaną szczękę.
Proszę nie mylić mojego braku mimiki z jakąkolwiek formą ustępstwa.
Oczywiście.
Przepraszam.
Straciłam panowanie…
To żadna wymówka,
ale mam nadzieję, że zdoła mi pani…
wybaczyć.
Przyjmuję przeprosiny.
Dziękuję.
Chciałaby pani wiedzieć dlaczego?
Tak, chciałabym.
Jako matka wiązałam wielkie nadzieje i oczekiwania z moim synem.
Właściwie oczekiwałam, że zdobędzie Nagrodę Pulitzera.
Wyobraża pani sobie?
Tymczasem on skończył jako wykładowca literatury dla pierwszaków,
w dodatku w kolegium…
Matka odczuwa nieznośny ból,
gdy dziecko ją zawodzi.
Nie wyobrażam sobie, co pani musi czuć.
KINO FOX
Kto to?
Cześć, maluchu.
Margo nie ma.
W zasadzie przyszedłem do ciebie.
- Do mnie? - Jestem ci winny przeprosiny.
Skupiamy się na tym, jak rozczarowałem Margo.
A ciebie również zawiodłem.
Nie mam wielu przyjaciół.
Ale jeśli nadal mogę cię do nich zaliczać…
Przeraziłeś mnie.
Naprawdę mnie przeraziłeś.
I Margo też.
Nie możesz tego powtórzyć.
Tak.
- Prawniczka zakazała ci wizyt, więc… - Tak.
Powiem Margo, że byłeś.
Dobrze.
I życz jej powodzenia jutro.
- Jasne. - Podstępne Serce.
Posępne Serce.
GŁODOZMORA
LICZBA FANÓW
Muszę opłacić ocenę psychiatryczną,
honoraria prawniczki.
To się, kurde, kumuluje.
A co ze zdjęciami skarbonki?
Wagina to skarbonka natury.
Skoro z kasą aż tak kiepsko.
A ludzie już cię znają. Możesz dyktować ceny.
Nie, teraz nie jest dobry moment.
Muszę być grzeczna.
Poza tym nie zajmuję się porno, tylko sztuką.
Ty jej to wyjaśnij, bo wiesz, że mnie ponosi.
- Tak. - Bo ona…
Twoja prostytutko-fobia jest urocza.
No wiesz, podążasz własną ścieżką. Rozumiemy to, ale…
każda praca seksualna to sztuka.
Spektakl, fantazja. Sztuka.
Dosłownie próbujesz sprzedać innym fantazję.
Spójrz na te kostiumy, cały nasz wysiłek.
Serio masz zamiar się tak nie doceniać?
Jutro czeka cię ważny dzień.
Jeśli chcesz wrócić do domu i odpocząć, to w porządku.
Dzięki, dziewczyny.
Chodź tu, Suczo.
- Walnięta. - Walnięta.
- Dlatego tu jest. - Dlatego ją kochamy.
Daj mi to.
- Gotowa? - Na tyle, na ile się da.
Licho i Shyanne?
- Daleko stąd. - Dobrze.
Dobrze. Uprawiasz sport?
- Słucham? - Dzień meczowy.
Jesteśmy gladiatorkami.
Zuch dziewczyna.
Gałązka oliwna.
Ma być milusio.
Witajcie ponownie.
Zanim zaczniemy, chcę o czymś poinformować.
Otrzymałam opinię od dr Sharp.
Przechodząc do najważniejszego.
„Z tego, co zaobserwowałam,
Margo Millet jest psychicznie zdolna
do sprawowania pełnej opieki prawnej i fizycznej nad Bodhim”.
- Wspaniale. - Dobrze.
Sprawę wszczęto w związku z przekonaniem,
że Margo nie jest zdolna psychicznie do opieki.
Czy w świetle opinii medycznej chce pan wycofać swój wniosek?
Nie.
Dlaczego?
Nie wątpię w twoją ogólną zdolność, Margo.
Chodzi mi o karmienie,
przewijanie, czyszczenie nosa…
Świetnie. Zatem w czym problem?
Współcześnie dzieci mierzą się z nowymi wyzwaniami moralnymi.
Potrzebują wychowania w etyce.
Dymałeś studentkę.
- Margo… - Coś ci powiem.
Wiedziałaś, że jestem żonaty, że w grę wchodzą dzieci, żona.
To, że dla ciebie nie miały twarzy,
nie znaczy, że nie były też twoimi ofiarami.
Oboje zawiniliśmy. Jedyną różnicą była stawka.
Ja mogłem stracić wszystko i, kurwa, straciłem.
Ale dla ciebie to była zabawa.
Ja byłem głupi, ale ty okrutna.
- Jak śmiesz? - Nie szukamy tu winnych.
Szukamy rozwiązania.
Zgadza się. Rozwiązanie wymaga całej wioski,
a jej składa się z seksworkerek,
agresywnych rodziców, z czego jedno jest heroinistą,
i współlokatorki, która wierzy, że jest elfem.
Zgodzę się na wspólną opiekę.
- Świetnie. - Ale przez pierwsze dwa lata chcę,
aby wszelkie kontakty Bodhiego z Margo odbywały się pod nadzorem.
Pierdol się.
Zróbmy krok wstecz.
On odskoczył na kilometr.
Po pierwsze, doniosłeś na mnie opiece społecznej.
Kazałeś mnie przebadać psychiatrze.
- Margo. - Czego się tak boisz?
- Że Bodhi wda się we mnie? - Margo.
A co, jeśli wda się w ciebie?
Tchórza.
Dobrze, przerwijmy to.
- Nie pozwolę… - Dość.
żeby wychowywała go dewiantka.
Proszę odnotować, że się na mnie rzuciła.
Agresję ma w genach.
Zrobiła dokładnie to, czego miała nie robić.
Prowokować go.
Co teraz?
Sąd wyższej instancji.
Ponoć trafiła na paskudnego sędziego,
który sam przegrał walkę o prawa do opieki nad dzieckiem.
Nie jest dobrze.
Miała tylko być miła.
Koronka mówiła: „Bądź miła. Nie reaguj”.
I co zrobiła?
Jest córką swojej matki.
W tej rodzinie nie dajemy się oprychom.
Co my zrobimy?
- Może… - Kiedy jest ta sprawa w sądzie?
W następny wtorek. Koronka chce, żebyśmy przyszli wszyscy, cała poszerzona…
- rodzina. - To przyjdziemy.
Cała rodzina.
Ale nie możesz przyjść naćpany albo z igłą w szyi, albo…
Przepraszam.
Jeśli ten sędzia odbierze jej dziecko, nigdy go nie odzyska.
Nigdy go już nie zobaczy.
Pierwotnie ten pokój należał do Katie i Katherine.
A w tej bajce nazwiemy je nikczemnymi przyrodnimi siostrami.
Nie były nikczemne, tylko oceniające.
Były nikczemne.
Nie ucz go nieprzychylnych stereotypów.
Dobra.
Później mieszkał w nim twój dziadek,
którego nazwiemy zaczarowanym, gadającym misiem.
Jutro go zobaczysz.
Zobaczysz dziadka i Susie.
- Mama. - Hej.
Cicho, nie dotknę cię.
- Dasz nam chwilę, Susie? - Tak, jasne.
Napiszemy dalszy ciąg bajki, tak?
- Co tam? - No wiesz…
jutro ważny dzień.
Przyniosłam ci buty i drobiazg od Cartiera
do twojego stroju sądowego,
żebyś prezentowała się elegancko i odpowiedzialnie.
Gówniakowi też coś wybrałam.
Co tu robicie?
To kosmiczna scenografia do mojej…
No tak. Twojej sesji na OnlyFans.
- Tak. - No.
Cóż,
wielu ludzi przepada za science fiction i kosmitami, więc…
Zakładam, że to będzie błyskotliwie napisane.
Mamo,
lepiej, żebym już teraz cię uprzedziła.
To się nie stanie dziś ani jutro, ani przed rozstrzygnięciem sprawy.
Ale w pewnym momencie, aby…
w pełni zrealizować aspiracje twórcze i zapewnić sobie stabilność finansową,
w artystyczny sposób…
przedstawię swój tunel miłości.
No wiesz…
Żabciu,
oddam stare mieszkanie, swoje kremy do twarzy, wszystko.
Znajdę pieniądze.
Możemy…
- razem to rozwiązać. - Wszystko policzyłam.
Tak opłacam opiekę zdrowotną, żłobek, czynsz. I mogę to robić z domu.
I szczerze, nawet gdybyś dała mi pieniądze,
nie chciałabym rezygnować.
Pokój nie jest jeszcze gotowy, ale musisz mi zaufać.
To, co tu stworzymy, będzie sztuką.
Twórczym zjawiskiem science fiction.
Zjawiskową pipą.
Nie mów tak, jakby to było coś obrzydliwego.
Wiesz, od kogo to usłyszałam? Że ciała nie są obrzydliwe?
- Elma? - Kiedy miałam trzy latka,
wparowałam do pokoju, gdy byłaś naga. W pełnej chwale.
Tak to określiłaś: chwała.
- Pamiętasz? - Nie.
I wygłosiłeś całą tę tyradę na temat…
ludzkiej anatomii
i że kobiety nie powinny się wstydzić. I ty też się nie wstydziłaś.
W zasadzie powiedziałaś, że masz najlepszą pochwę świata.
Niemożliwe.
- Nie. - Tak.
O Boże.
No wiesz… może trochę przesadziłam.
Spanikowałam.
Wparowałaś tam
- i improwizowałam… - Świata!
Tego w sądzie nie przytaczaj.
Boję się, mamo.
Chodź. Ja wiem.
- Tak bardzo się boję. - Wiem, żabciu.
A jeśli mi go zabiorą?
Nie dojdzie do tego.
Wygramy tę sprawę.
URZĄD MIASTA FULLERTON
Wszyscy gotowi?
- W miarę. - Dobrze.
Tak jak rozmawiałyśmy:
stanowczo, ale pokornie.
Muszę siku.
Jasne, tam.
I przypominam o manierach.
Sędzia jest ostry, ale sprawiedliwy.
Wezwie nas na świadków?
Wątpię, ale z nim nigdy nic nie wiadomo.
Dobrze, ty poczekaj tutaj z Bodhim.
W razie czego dam ci znać, okej?
- Gotowa? - Tak.
Zwarta i gotowa.
Tak się mówi?
Tak.
Musisz to dla niej wygrać.
Ona musi wygrać.
A ja jej w tym pomogę.
Przepraszam.
- Za co? - Nie wiem.
Może…
Może za wszystko.
Niedolę Margo, Licha…
- Czemu miałabyś za to przepraszać? - W sumie, może nie powinnam.
Spotkałam w życiu wielu ludzi, którzy powinni przeprosić.
Ty nie będziesz jedną z nich.
Dziękuję.
Pełna gotowość.
Dobrze.
Pełna gotowość.
Hej.
Dobra, tu.
Wezwali KC i Różę.
- Tak, widziałam. - Dlaczego je wezwali?
Skup się.
Proszę wstać.
Sprawa numer 32643 dotycząca: Millet.
Prowadzi sędzia Andrew Spence.
Rozpoczynamy. Proszę zająć miejsca.
Przeczytałem akta i to jakiś absurd.
Jeśli sprawa o opiekę trafia
aż do sądu wyższej instancji, to znaczy, że absurd wziął górę.
Pan, wstajemy.
Zapłodnił pan studentkę,
a teraz śmie domagać się opieki?
Już teraz wiem, panie Biologiczny, że ta sprawa śmierdzi
i wszystko wskazuje, że od pana się zaczęło.
To moja wina.
A jednak chce pan, żeby to panna Millet poniosła karę.
Ja również poniosłem karę.
- Czyja to wina? - Jak mówiłem, moja.
Wysoki sądzie, bardzo trudno było mi spojrzeć sobie w twarz.
Ale kiedy to robię, kiedy patrzę w lustro, zastanawiam się tylko: „Co z dzieckiem?”.
Nie chodzi o to, kto wygra,
tylko o to, żeby niewinne dziecko nie przegrało.
Margo to seksworkerka. Publikowała zdjęcia w tym tygodniu.
Mogę zapewnić stabilniejszy dom.
I tak zrobię.
Pani.
Jesteś z siebie dumna, młoda damo?
Wątpię, czy ktokolwiek jest z siebie dumny.
- To ma być odpowiedź? - Zapewniam synowi dobry dom.
Wychowuje się otoczony miłością moją i swoich dziadków.
Zapewniam mu utrzymanie.
I chociaż ludzie odbierają moją pracę jako niesmaczną,
to nie jest ona nielegalna, zła ani nie dyskwalifikuje mnie jako matki.
Moja odpowiedź? Tak, jestem dumna.
Odmawia pani praw ojcu.
Dla Bodhiego to obcy.
Nie nadaje się? Zagraża mu?
Uważam go za nieznajomego.
Pan jest dziadkiem?
- Tak. - Miło mi. A panu?
Lubi pan podawać rękę nowo poznanym? Chce pan uścisnąć moją tak jak jego?
Nie chcę.
Przeprosił go pan?
- Nie. - Dlaczego?
Zakaz zbliżania się.
- Bierze pan coś? - Metadon.
- Jest pan uzależniony? - Tak.
Opiekun dziecka. Był pan z nim sam.
Po nawrocie przestałem być opiekunem i wyprowadziłem się z domu.
Babcia. Postanowiliście zostawić ją w domu?
Ja jestem babcią.
Lubi pani bić ludzi po twarzy?
Tylko ją i przeprosiłam za to.
Pani. Co pani jej powiedziała?
Nie pamiętam.
Dostała pani za to w twarz i nie pamięta?
Skrytykowałam jej córkę za seksualne wykorzystanie mojego syna.
„Zarobaczona”. Tak pani powiedziała?
Mamy tu ciekawe towarzystwo, prawda?
A pan to kto?
Przyszywany dziadek.
Prosiłem o powstanie?
A te dwie tam z tyłu.
To są te dwie koleżanki z branży?
- Tak. - Nie istnieje prawo
dyskwalifikujące seksworkerki jako rodziców.
Wysoki sądzie, w naszej argumentacji skupiamy się na ogólnej sytuacji:
na usługach seksualnych, uzależnionym dziadku, agresywnej babci.
- Mogę? - Proszę.
- Nie, Licho! - Ten człowiek oczernia moją rodzinę!
Siadaj.
- Wprowadzić dziecko. - Dobrze.
Nie możesz tak wyskakiwać.
Dopiero jak cię wywoła.
To nie jest ring, w którym można skakać z narożnika.
Proszę podejść.
- Pani jest współlokatorką? - Tak.
A to jest mały Bodhi.
Proszę podać go matce.
Idź do mamy.
A teraz wioska, rodzina, którą składający petycję dyskredytuje.
- To jest ta wioska? - Tak.
Przekaż go dziadkowi.
Cześć, maluchu.
Co tam?
A teraz babci.
Mam cię.
Cześć.
Cześć, mały.
Skąd te łzy?
Katar sienny.
Podajcie dziecko ojcu.
Czemu pan płacze?
Po raz pierwszy trzymałem syna.
Patrząc, jak ona trzyma go w ramionach…
można by uznać, że moja błędna decyzja zaowocowała niezwykłym darem.
Dla nich.
Dla mnie.
Widzisz, jak go trzymam.
Jak on jest trzymany przeze mnie.
Jak matka trzyma swoje dziecko.
To jest mój syn.
Jestem jego matką.
To dziecko powinno znać ojca.
Opieka dla matki. Ojciec ma dwa weekendy w miesiącu.
Protokolant sporządzi postanowienie.
Co się stało?
Właśnie wygrałaś.
Wygrałaś.
Mój synek.
Poważnie?
Brawo.
Jestem naprawdę dobrym ojcem.
Przekonasz się.
To dobrze.
Bo naprawdę chcę, żebyś go poznał.
Teraz, nie później.
To twój tata.
Cześć.
Uczcimy to moim popisowym lasagne. Wszyscy są zaproszeni.
A ja zrobię moje super margarity.
- Hej. - Jest.
- Gratulacje! - Gratki.
- Dzięki. - Wygrałaś.
Cześć, słodziaku.
- Wygrałeś, Bodhi! - Tak, wygrałeś!
Wygraliśmy!
- Wymiatałaś. - Ja tylko powiem,
że wyglądacie… hot.
Komplement od specki. Dziękuję.
Przy okazji, nigdy nie dzwoniłem do opieki społecznej.
To nie byłem ja.
Nie odpowiadają na anonimowe zgłoszenia. To musiał być ktoś wiarygodny.
Jeśli nie on, to kto?
Kto mógł to zrobić?
Ja… w ramach…
ostrożności.
Aby upewnić się, że Bodhi był bezpieczny.
Kiedy zobaczyłem, jak Licho leży w szpitalu,
a wszyscy po prostu stoją wokół i nie mają zamiaru go za to rozliczyć…
Oczywiście, że nie chciałem, żeby Margo straciła prawa.
Wciągnąłeś policję w nasze rodzinne sprawy.
Ty wciągnęłaś mnie do tej rodziny.
Mam zadanie ją chronić, tak?
Za moimi plecami?
A jaki miałem wybór?
Wiesz, może po prostu chciałem cię uchronić przed…
Dać ci możliwość zaprzeczenia, bo sama byś tego nie zrobiła.
Nie doniosłabyś na Margo, Shyanne.
Bo za bardzo ją kochasz.
I nie zrobiłabyś tego Lichu.
Jego też za bardzo kochasz.
Margo pochodziła z chaotycznej, skomplikowanej rodziny.
Ludzi, którzy kochali tak intensywnie, że czasem objawiało się to jak ból.
A jej syn będzie musiał dorastać w tym splątaniu.
Ale poradzi sobie, bo jakie ma inne wyjście?
I instynktownie zrozumie, że przeciwności rodzą miłość
o szczególnej sile –
takiej, która daje oparcie pod stopami,
a potem pozwala wypłynąć na dzikie, nieznane wody, aby szukać własnego losu.
OBSERWUJ, ABY ZYSKAĆ DOSTĘP DO EKSKLUZYWNYCH TREŚCI.
I może…
WYSŁANO 100 $ NAPIWKU
WYSŁANO 500 $ NAPIWKU
WYSŁANO 750 $ NAPIWKU
…złapać wieloryba.
Dobranoc, synku.
- Stworzone z pasją. - Jest idealny, Susie.
I pilot.
Gdy będziesz gotowa.
Jestem gotowa.
Jestem GłodoZmorą.
Wpełźliście do mojego telefonu.
Jesteście uwięzieni.
Na zawsze.
Pożrę was całych.
Nikt nie ujdzie z życiem.
Napisy: Daria Okoniewska