Ingatkan dapat tempat lebih baik.
Maksud awak tempat duduk?
Itu rekaan Joy sepenuhnya.
Pat-Treek mencuri semua rekaannya.
Itu dari buku rekaannya di kolej pada tahun 2012.
Dia kata dia bekerja keras.
Dengan membiarkan Pat-Treek terima pujian dan untung berjuta.
Sementara dia dilayan dengan teruk.
-Dia pandang sini. -Saya tak kisah.
Hei, kawan.
Sudahlah. Tak masuk akal pun. Cakaplah benda baik.
Hei, lihat ini. Boleh awak percaya? Pandang dia.
Dia layangkan ciuman?
Dia kata mereka keluar bersama.
Kita rakan sebiliknya. Tentu kita tahu.
Dia selalu telefon lelaki itu. Dia tak telefon semula.
Dia ajak lelaki itu ke mana-mana. Dia tak dijemput.
Dia pernah bermalam. Itu sesuatu.
Di atas sofa kita.
-Kenapa beri harapan palsu? -Saya percaya cinta.
-Tolonglah. -Ya. Dia kesunyian.
Tak patut galakkan dia bersama lelaki yang tak minat dia.
Dia perlu berhenti baca novel cinta.
Tiada lelaki seperti dalam buku itu.
Apa? Adakah dia hamil?
Kenapa tak bergerak? Cepat.
Skarf kuning apa ini?
Awak boleh jatuh jika tak makan.
Apa benda kuning itu?
-Saya ambil inisiatif. -Awak Pat-Treek?
Bukan. Saya Pat-Treek.
Ya, betul itu.
Awak hanya pembantu pereka tahap rendah.
Awak selalu terlupa.
Rambut palsu apa ini?
Ini rambut saya.
Lebih teruk. Siapa masih pakai rambut sendiri?
Baiklah, hantar dia. Kita harus gerak. Mari keluar!
-Hei. -Hei.
Joy. Apa khabar?
Baik.
-Ya. -Awak pasti?
Ya. Kenapa tidak?
Sebab si tak guna… Sebab dia curi rekaan awak.
Dia tak curi rekaan saya. Saya pekerjanya. Saya dibayar untuk membantu.
Dia menipu dirinya sendiri.
Saya nampak semua warna dan gaun itu
dalam buku rekaan awak selama bertahun di kolej.
Ia kepunyaan awak.
Joy, berseronoklah. Angin dia tak baik.
Selalu tak baik. Nampak Colton?
Dia di sana.
Kamu bersama atau tak?
Sebab tak nampak macam bercinta.
-Saya dah kata, perlahan-lahan. -Tak guna.
Dia baru putus, dan saya…
Perpisahan yang teruk. Ingat?
Dia macam tak sukakan awak.
-Tak guna. -Maaf.
-Awak perlu berterus-terang? -Ya.
Okey. Boleh kita teruskan?
Saya dah bosan lihat awak dipijak.
Joy, kita bukan di kolej lagi. Ini ialah dunia nyata.
Berpegang pada impian
bahawa Pat-Treek akan beri awak koleksi sendiri
kerana awak bekerja untuknya? Lihatlah dia.
Lelaki itu pentingkan diri.
Satu hari nanti.
Nama saya akan berada di atas sana. Rekaan Joy Lynne. Ini jadi parti saya.
Saya perlu bersabar.
Lebih banyak drama datang.
-Hai. -Hai.
-Ashley, Littia, hai. -Hei.
Saya nampak awak bersama model.
Ya. Saya kenal dia. Dia dari Jackson.
-Sungguh? -Ya.
Awak rasa itu sesuai?
Apa maksud awak?
Awak dan Joy berpacaran.
-Li. -Apa?
Ayuh. Joy tahu betapa istimewanya dia.
Dia sentiasa wanita terbaik saya.
Apa maksud awak, "wanita terbaik"?
Awak tahu ada lelaki terbaik, bukan?
Apabila kami mula-mula bertemu, kami berkawan baik.
Kami menonton sukan bersama. Nasihatnya bagus.
Sukan.
Dia seperti kawan lelaki yang baik.
Pakej yang cantik.
Saya rasa kita patut beralih ke tahap seterusnya.
Nampak? Saya dah beritahu awak. Tahap seterusnya.
Bukankah perlu mula pada tahap satu dulu?
Ikut saya ke Colorado semasa cuti.
-Sungguh? -Ya.
Saya tahu awak tiada keluarga di sini.
Ikut saya. Saya nak awak jumpa keluarga saya.
Saya nak pergi.
Sekejap.
Mak awak akan buat teh?
Ya.
-Dia akan pergi ke tempat menakutkan. -Cukup, Littia.
Saya cuma…
Jangan pergi.
Apabila tiba, saya ada kejutan untuk awak.
Saya cuma mahu keluarga saya hadir apabila saya tanya awak.
Tanya dia…
-Tanya dia apa? -Ya.
Saya harus pergi.
Nak jumpa kawan saya, James di D.C.
Ya, pesawat ayahnya berlepas esok pagi.
Saya akan belikan tiket untuk penerbangan.
Dia tak boleh naik pesawat ayahnya?
Saya perlu habiskan tugas ini. Tak apa.
-Baiklah. -Apa?
-Berseronoklah malam ini. -Selamat jalan.
Hati-hati pulang. Okey?
Dia nak tanya awak sesuatu.
Awak rasa apa yang dia nak tanya? Perkahwinan…
Tak. Dia tak suka terburu-buru.
Mungkin nak ajak jadi kekasihnya.
-Saya tak percaya. -Awak tak percaya sesiapa.
Bukan orang kulit Putih.
Saya dah beritahu. Jangan berserah dengan lelaki kulit Hitam.
-Boleh kita menari? -Ayuh.
Ya.
-Saya nak minum lagi. -Boleh.
Hei, saya harap awak dah berkemas.
Saya perlu pulangkan kereta.
Jadi, cepat sikit, sebab awak tahu dia cepat marah.
-Hampir siap. -Lekaslah.
Selamat pagi, Littia. Kenapa pakai kaca mata?
Mabuk dan khayal.
Tapi saya nak membaca.
Di sini tertulis
"bahagian menarik rekaan Pat-Treek ialah penggunaan warna."
"Seolah-olah dia ada perspektif baharu."
Itu perspektif awak.
Ini dalam Fashion Fashion. Mereka memiliki rekaannya.
Lelaki yang tulis artikel ini, Claiborne, perlu tahu bahawa ini rekaan awak.
Dia masih bercakap? Sebab saya nak mengemas, okey?
Joy, kenapa awak begitu tenang dalam hal ini?
Saya tahu awak benci kerja itu dan lelaki itu.
Awak tak memahami dunia ini.
Okey, Pat-Treek bekerja di bawah Claiborne
dan saya bekerja di bawah dia.
Ya.
Awak datang menangis dan menjerit setiap malam tentang kerja ini,
kemudian awak baca novel romantik untuk melarikan diri.
Serta aiskrim.
Okey. Saya harus pergi, sebab kamu ganggu ketenangan saya.
Sekarang awak pergi ke Colton macam watak dalam novel itu,
supaya awak tak perlu hadapi kerja ini dan lelaki ini tikam awak dari belakang.
Awak rasa dia suka?
Ya. Tapi awak tahu di sana akan sejuk, bukan?
Nampak ramalan cuaca, tapi saya perlu seksi.
Serta beku.
-Saya teruja. -Helo?
Okey. Abaikan Littia.
Tapi jangan terlalu berharap.
Saya dah tahu yang awak tak suka, Littia.
Bukan begitu.
Apakah itu?
Matahari. Ia dipanggil cahaya.
Kami kawan-kawan awak, okey?
Apabila awak jumpa lelaki, awak sesat dalam fantasi dalam kepala awak,
seperti dalam buku yang awak baca.
Perkara begini tak berlaku dalam kehidupan sebenar bagi kita, okey?
-Awak kata saya berdelusi? -Tak.
Itu bukan maksud dia. Dia cuma risau tentang awak.
Itu saja.
Sebagai contoh,
apabila Antonio patahkan hati awak, awak benar-benar bersedih dan kecewa.
-Littia. -Awak tak stabil.
Kemudian awak jumpa si pendek itu, Taylor, dari Nebraska.
Sekarang awak bertemu dengan lelaki dari Colorado.
Kenapa tak boleh cari lelaki baik dari Bronx?
Berbadan besar dan berotot kekar.
Seperti awak?
Maksud saya, tiba-tiba, dia nak awak jumpa keluarganya.
Jaga-jaga organ awak, sebab mereka mungkin akan cuba curi.
Patutkah saya sebut tentang Mark?
Dia balas balik.
Dah kahwin dan gatal di Instagram.
-Jangan mula. -Okey.
Dia kenakan awak. Maaf.
Okey. Bagaimana kalau saya cakap tentang Donald?
Tidak. Okey, tidak. Jangan libatkan saya.
-Sebab Donald… -Apa-apa sajalah.
-…ada kredit yang baik. -Jangan.
Maksud saya, kita semua pernah alami hubungan yang teruk.
Colton okey. Saya pernah beri tekanan kepada lelaki, dan ia gagal.
Saya cuba sesuatu berbeza.
Apabila biar lelaki jadi diri sendiri
dan tak jangkakan apa-apa, takkan berlaku drama.
-Ia hanya… -Nak mengelak.
Hubungan bukan perkara sukar. Apabila ia sukar, awak memaksa.
Tapi sekurang-kurangnya awak perlu ada hubungan untuk…
Okey. Saya nampak awak tak gembira untuk saya, jadi…
Saya tak nak gaduh dengan awak. Saya takkan teruskan.
Okey, jangan bertengkar. Mari kita ke lapangan terbang. Ya?
LAPANGAN TERBANG DAERAH OURAY
-Hei. -Hai.
-Hai.
Gembira jumpa awak.
Hai. Awak mesti…
-Ayah saya, David. -Hai.
-Gembira jumpa awak. -Beg awak?
Ya.
Saya beritahu ayah yang awak minat fesyen.
Dia fikir awak bawa banyak beg.
-Biasanya wanita dari bandar besar… -Saya dah kata.
Dia bukan macam wanita biasa. Dia macam lelaki.
Gaun itu bukan seperti lelaki.
Awak mesti sejuk. Mari masuk kereta. Saya ambilkan.
Okey.
Tak sabar nak awak jumpa ibu dan orang lain.
-Cantiknya tempat ini. -Ya, kami pun suka.
Saya masih tak sangka Colton begitu. Tak sangka dia pergi.
Tapi terima kasih kerana bantu dengan selok-belok.
Dia pasti okey. Awak mengajarnya dengan baik.
Littia - Dia marah saya. Sebab itu tak jawab.
Ashley Awak dah sampai?
Littia Dah mendarat. Saya tahu.
Ashley Mungkin sedang ambil begnya.
Littia Tak, dia marah.
Awak tak sabar nak bercuti di rumah? Kami rindukan awak.
Joy Saya akan telefon nanti.
-Ya. -Baguslah.
Ashley Dia masih hidup.
Littia Serta marah.
Sebab itu dia tak cakap banyak.
Saya tahu ini pasti teruk.
Kadang-kadang dia lurus bendul.
Joy - Hei, ini mesej kumpulan. Saya nampaklah.
Littia Kami tahu.
Selamat datang ke rumah keluarga Whipliton.
Indahnya. Pandang mana-mana pun umpama glob salji.
-Saya akan ambil beg awak. -Hai. Saya Wynona, ibu Colton.
-Hai. Saya Joy. -Ya, awak semestinya Joy.
Kami kenal awak.
Awak tiba tepat pada masanya.
Kami menjangkakan ribut salji yang paling teruk.
Mereka kata boleh sampai 60 inci.
-Enam puluh? Ya Tuhan. -Pasti teruk.
-Hai. Saya Heather. -Hai.
Kami dengar banyak perkara hebat tentang awak.
Mari sini.
Ya Tuhan. Kita perlu bawa awak masuk.
Dengan kot nipis dan gaun kecil.
Biar lelaki angkat masuk beg.
Masuklah.
Ini rumah yang indah. Sungguh selesa.
Terima kasih. Kami suka rumah ini.
Saya buat coklat panas untuk hangatkan awak.
Terima kasih.
-Bagaimana penerbangan? -Bagus.
Bagus.
Terima kasih banyak, Joy, kerana menjaga Colton.
Ya, kami risau kerana dia berada di New York.
Tak tahu nak fikir. Dia tak kenal sesiapa di sana.
Ya, tapi dia kata dia jumpa awak.
Dia kata awak gagah. Lebih gagah daripada lelaki.
-Dia asyik cakap tentang awak. -Ya, kami amat bersyukur.
Okey, jangan buat dia tak selesa.
Bilik di atas tangga. Saya akan letak beg awak di sana.
Awak nak segarkan diri? Penerbangan itu panjang.
-Ya, boleh juga. -Tunggu. Saya nak buat sekarang.
-Dia baru sampai. -Tolonglah.
Saya tertekan tiada jawapan.
-Saya perlu rakam. -Sekejap. Kamu nak…
Tak apa, teruskan. David, mari turun. Lekaslah.
Saya datang. Tunggu.
Apa yang berlaku?
Saya dah kenal awak selama beberapa bulan dan…
Saya rasa lebih rapat dengan awak daripada orang lain.
Lebih rapat daripada lelaki, atau sesiapa di sini.
Saya harap awak akan bersetuju.
Saya nak awak jadi pengapit saya.
Pengapit untuk majlis perkahwinan saya.
-Apa? -Heather bersetuju.
Saya nak awak jadi pengapit saya.
Apa pendapat awak, Joy?
SELAMAT BERTUNANG!
-Ya. -Dia bersetuju.
Awak buat kami gembira.
Sayang, awak tak apa-apa?
Ia penerbangan yang panjang. Boleh saya pergi ke bilik saya?
Saya dah kata ia terlalu mengujakan untuknya.
Pergilah. Di atas tangga. Pintu di sebelah kanan, okey?
Awak segarkan diri dahulu. Kami akan terangkan nanti.
Okey.
Terima kasih, ayah.
Seronoknya hari ini.
Kalaulah saya dapat jadi awak sekarang.
Saya perlukan penerbangan.
Okey. Apa yang berlaku? Kami tak sabar nak dengar.
Beritahu kami semua.
Joy, kenapa?
Awak betul.
Apa maksud awak?
Jangan cakap "saya dah cakap".
-Saya takkan buat begitu. -Ashley, awak takkan buat begitu.
Okey, sebab saya akan buat. Apa yang berlaku?
Saya perlu pergi dari sini. Dia ada tunang.
-Apa? Ulang semula. -Awak boleh nikmati ini, Littia.
Dia ajak saya jumpa ibu bapanya
supaya dia boleh minta saya jadi pengapitnya di majlisnya.
-Ketawalah, Littia. -Jangan gelak.
Tak. Itu tak kelakar.
Nak tunggu sehingga letak telefon?
Saya nak ke bilik air.
Littia.
Awak tak apa-apa?
Saya tak boleh pandang mereka. Saya perlu pergi dari sini.
Okey. Mari cari tiket.
Saya dah cari tiket. Tiada.
Saya nak sewa kereta dan pulang untuk Krismas.
Joy, awak 3,200 kilometer dari New York.
Saya tak peduli.
Boleh tak awak jangan buat benda bodoh?
-Saya cuma nak pergi dari sini. -Baik.
Apa kata pergi ke kaunter tiket dan lihat apa mereka boleh buat?
Sekejap. Saya serius, okey?
Apabila ke kaunter lapangan terbang,
awak cari lelaki kulit putih.
Kemudian awak pandang mata mereka dan kata,
"Nama saya Tina Turner."
-"Saya hanya ada 37 sen dan kad…" -Ini bukan masanya.
"Saya dan suami saya baru bergaduh."
"Saya bayar balik secepat mungkin."
-Entah kenapa kita kawan dengan dia. -Berseronoklah.
-Kenapa awak kuat bergurau? -Kelakarlah.
-Dia terluka. -Maaf, saya khayal.
Berhenti hisap ganja Krismas.
Buat saya marah.
Ya, saya boleh lompat.
Beg pakaian. Okey. Telefon. Alamak.
Itu maksud keluarga.
Saya benci tempat ini.
Okey.
Maaf. Boleh tunjukkan jalan ke lapangan terbang?
Bas ski berhenti di sudut ini dalam kira-kira setengah jam.
-Baiklah, terima kasih. -Ya.
Puan, pakaian itu tak sesuai dipakai di bandar ini.
Awak nak penghangat tangan?
-Ya, terima kasih. -Baiklah.
Hai. Maafkan saya.
-Bila penerbangan ke New York? -Maaf, puan.
Tiada penerbangan masuk atau keluar untuk beberapa hari, mungkin seminggu.
Kami menjangkakan ribut salji yang paling teruk.
Kenapa awak tersenyum?
Kami suka gembira di sini.
Saya boleh cuba hubungi hotel untuk awak, tapi semua dah penuh.
Awak masih tersenyum.
Jika sejuk, boleh panaskan diri di ruang pemanasan.
Berhenti senyum.
Awak tak apa-apa?
Hai. Saya perlu sewa kereta.
Maaf, tapi semua pacuan 4 roda telah disewakan.
-Awak ada kenderaan lain? -Kami ada satu lagi.
Yang itu.
Saya mahu.
Awak takkan pergi jauh dan awak perlu…
-Saya mahu. -Okey.
-Tapi ia hanya pacuan dua roda. -Ya, saya mahu.
Okey, awak perlu kekal di kawasan Ouray.
Beri saya kereta itu.
Okey.
Saya harap awak tahu apa awak buat. Ia tak selamat…
-Saya akan fikirkan. Terima kasih. -Okey.
-Nanti ribut teruk. -Saya faham. Okey?
-Okey. -Terima kasih.
Boleh beri saya kad kredit awak?
Saya nak isi ini dan beri awak kad kredit saya.
Jangan letak telefon. Littia tiada.
Awak tak apa-apa?
Saya okey. Saya nak memandu ke New York.
Awak tahu memandu dalam salji?
Saya tak peduli. Saya tak tahu.
Okey. Apa kata awak berhenti, dapatkan hotel, dan tunggu penerbangan?
Mereka tak tahu bila saya boleh pergi dari sini.
Saya harus pergi sekarang.
-Okey. -Saya tahu Littia ada.
Ada.
Jika awak cakap satu perkara, saya…
Saya takkan cakap apa-apa, okey?
Tak nak cakap apa-apa untuk buat awak marah, tapi kami tak suka.
Saya okey. Awak boleh jejak telefon saya, okey?
Saya akan telefon nanti. Saya malas nak cakap.
Mengarutlah. Dia sedang sesat.
Ya, tapi dia selalu buat benda bodoh begini.
-Saya masih boleh dengar. -Alamak. Kami sayang awak.
Kami sayangkan awak.
Tak guna…
-Kenapa merungut? -Saya terlupa dia masih ada.
-Sebab itu dia tak sukakan saya. -Bukan salah saya.
Belok kanan.
Dalam 800 meter, belok kiri.
Ini tak betul.
Pusingan U dalam 90 kilometer.
-Apa? -Jalan telah tamat.
NAVIGASI TERSEDIA DENGAN SEWA NAIK TARAF
Benda ini.
Baguslah, Joy.
Apakah ini?
Bagus. Navigasi tak guna.
Apa yang berlaku ini?
Biar betul.
Apa saya buat dalam hidup saya?
Ya Tuhan!
Tuhan hantar saya ke neraka?
Saya bertaubat kerana benci hidup saya.
Mana pakaian saya?
Ya Tuhan, nenek saya pernah sebut tentang neraka begini.
Saya diculik!
Tolong!
-Tolong! -Tiada orang di sini.
-Awak patut masuk semula. -Tolong!
Saya tahu ia nampak elok, tapi ribut di atas gunung.
Tolong!
-Tolong! -Baiklah.
Tolong!
Ya, di luar memang sejuk.
Duduk dekat api. Awak tak nak terkena luka beku.
Nah.
Ini cuma selimut.
Jika awak nak tahu, awak selamat.
Okey?
Awak pembunuh bersiri?
Saya nampak macam pembunuh?
Bukan.
Saya di mana?
Daerah Ouray, Colorado.
-Saya harus balik. -Begini.
Saya tahu awak cuba pergi,
tapi ada ribut yang akan datang bila-bila masa saja.
Awak perlu percayakan saya. Saya saja yang awak ada.
Siapa nama awak?
Joy.
Joy. Itu nama saya.
Siapa awak?
Ridge. Ridge Philips.
Bagaimana saya boleh ke sini?
Awak tak ingat?
Saya…
Saya sesat. Kemudian kereta saya…
Saya keluar memburu dan nampak kereta awak berpusing.
Saya cuba tarik perhatian awak, tapi ia terus berpusing.
Kemudian ia masuk ke dalam tasik.
Awak masuk ke dalam ais.
Saya terpaksa…
Awak pertaruhkan nyawa untuk selamatkan saya?
Awak selamatkan nyawa saya.
Terima kasih.
Awak kata macam saya ada pilihan.
Terima kasih, jika awak bukan pembunuh bersiri.
Selamatkan untuk bunuh awak nanti?
Taklah. Hei, begini.
Sebaik saja ribut ini berlalu, saya akan bawa awak ke bandar.
Ia pasti teruk, jadi mungkin perlu tunggu.
Jadi, berteduhlah, duduk di tepi api, kekal hangat.
Saya akan jaga awak.
Apa saiz kasut awak?
Tujuh.
Boleh saya…
Ya.
Ini agak besar, tapi boleh pakai.
Awak simpan pakaian wanita di sini?
Ia akan hangatkan awak.
Tak guna.
Apa? Awak tahu saya bangun dan hisap ganja. Jangan marah.
Bukan.
Apa?
Okey. Awak tidur malam tadi,
tapi saya menjejak telefon Joy dan telefonnya berhenti menjejak.
-Saya tak tahu apa berlaku. -Ada banyak gunung di situ.
Saya pasti dia okey. Tak apa, relaks.
-Bagaimana awak tahu? -Sebab saya boleh rasa.
Awak khayal. Tak boleh rasa apa-apa.
Awak perlu bertenang.
Saya pasti dia okey. Berikan dia masa.
Saya tak suka.
Dia cantik.
Siapa ini?
Ini baju dia?
Maaf. Saya buat lilin awak terpadam.
-Biarkan saja. -Tak apa, saya nyalakan semula.
Sudah.
Sejak saya tiba di sini, saya tak pernah jumpa orang kulit Hitam.
Satu-satunya yang ada selamatkan saya dari tasik beku.
Setahu saya, saya mungkin mati.
Saya mungkin lemas. Awak pula mungkin Jesus.
Saya mungkin di syurga.
Saya bukan Jesus, percayalah.
Awak pun belum mati.
Manalah saya tahu. Tak boleh telefon sesiapa.
Saya rasa syurga
lebih elok daripada kabin memburu ini.
Awak tiada TV atau media sosial?
Tiada.
Hanya saya, alam dan Tuhan.
Kedengaran sukar dan sunyi.
Tidak, ia membebaskan. Tiada gangguan.
Apa yang awak masak?
Stu arnab.
Saya vegan.
Awak akan mati.
Tiada sayuran yang boleh dimakan di sini.
Saya ada kacang dalam tin.
Bolehlah.
Jadi, ini rumah awak?
Ya.
Saya tinggal di New York, tapi asal Oakland.
Itu masuk akal.
Saya tak tahu jika saya patut anggap itu pujian.
Wanita di sini agak berbeza.
Mereka tahu tak patut rentasi ribut dalam kenderaan pacuan dua roda.
Awak nak ke mana?
Saya sesat dan GPS tak berfungsi.
Saya nak balik ke New York.
Dari Colorado menaiki kereta itu?
Okey, ia bukan idea terbaik, tapi saya perlu pergi dari sini.
Saya tak peduli caranya.
-Apakah itu? -Peronda runtuhan salji.
Mereka menembak meriam untuk elak salji terkumpul terlalu tinggi.
Jadi, awak tiada telefon. Bagaimana jika ada kecemasan?
Macam awak hampir lemas?
Kita dah selesaikan isu itu, bukan?
Saya bukan nak biadab,
tapi saya nak tanya awak sesuatu.
Mental awak stabil?
Apa?
Ya. Kenapa awak tanya saya soalan itu?
Awak memandu di luar sana, dalam ribut,
memandu kereta itu…
Saya boleh kata perkara yang sama tentang awak.
Sendirian di kawasan terpencil ini.
Awak pun mungkin melarikan diri.
Kacang akan siap dalam seminit.
Hai. Awak nak turun untuk sarapan?
-Kami biar awak tidur. -Ya, ayah saya kata awak mungkin letih.
Joy?
Di mana dia?
-Saya tak tahu. -Telefon dia.
Ya, okey.
Tentu saya terlepas mesej. "Maaf, saya terpaksa pergi."
-Kenapa dia nak pergi? -Saya tak tahu.
Kenapa tingkap terbuka?
Takkan dia keluar tingkap.
Dia tak tahu akan ada ribut besar?
Ya. Mak saya beritahu.
Beritahu ibu bapa awak.
Apa? Tak sedap?
Taklah.
Mana tandas awak?
-Itu tandas luar? -Ya.
Tak mengapa, saya tahan saja.
Kita akan tempuhi beberapa hari bersama.
Awak tak nak makan daging? Awak tak nak guna tandas luar?
Saya tiada air botol. Maaf.
Berapa lama lagi hingga ribut reda?
Saya tak tahu. Ribut ini teruk.
Boleh jadi beberapa hari.
-Boleh jadi seminggu. -Seminggu?
Ya, sebelum kita boleh keluar.
Saya tak tahu jika awak perasan, tapi kita bukan di jalan utama,
jadi tiada pembajak salji di sini.
Jadi awak tak boleh hubungi sesiapa? Tiada radio, tiada apa-apa?
Tiada.
Kenapa?
Saya suka begitu.
Ya.
Boleh jalan kaki keluar?
Jalan kaki? Kembali ke Ouray?
Ya.
Tak. Awak akan mati esok pagi.
Melainkan itu yang awak mahu.
Saya tak mahu bunuh diri.
Cara awak memandu, saya tak tahu.
Okey. Boleh kita jangan buat begini?
Okey.
Jadi, berhenti tanya banyak soalan.
Perkara terbaik ialah
tunggu di sini sehingga ribut reda.
Kemudian kita akan naik trak saya,
dan saya akan hantar awak ke Ouray.
Ia 12 kilometer di bawah gunung.
Baiklah.
Kenapa dengan awak?
Ini tak masuk akal.
Tiada apa-apa di sini. Tiada orang, tiada bunyi bising.
Siapa yang buat begini?
Saya cuma dengar Unabomber buat begini, bukan lelaki kulit Hitam.
Awak memang pelik.
Dah ramai orang cakap saya pelik dalam hidup saya.
Orang asing tak perlu cakap.
Awak tetamu di dalam rumah saya.
Saya rasa…
Saya saja yang buat awak terus hidup.
Mungkin awak patut jaga mulut.
Ini untuk memburu.
Saya tak suka senapang.
Kita perlu makan.
Saya cuba layan awak dengan baik.
Catuan saya cuma cukup untuk saya. Saya tak sangka awak datang.
Jadi…
Saya datang untuk berseorangan. Jadi ini…
Jika awak tak kisah, ini keterlaluan.
Jangan sentuh apa-apa, okey?
Baguslah, Joy.
Buat orang bersenapang marah sedangkan tiada orang tahu lokasi awak.
Tak guna betul.
Berapa lama duduk di sini?
Kita patut telefon polis?
Ya.
-Sembilan-sembilan belas. -Okey.
Dia kata dia di Colorado daerah mana?
-Bahagian orang kulit Putih. -Itu Denver, bukan?
-Itu semua. -Okey.
Saya nak lihat semuanya.
Sekejap. Awak ada nombor Colton?
-Ya. -Ada?
-Ada. -Okey.
Awak ingat kata laluan saya?
Kenapa saya ada kata laluan awak?
Buat ID muka.
Awak rasa dia akan cam saya? Saya khayal.
Nah.
Okey, ia terbuka, bukan?
-Rasanya. -Tolonglah.
-Apa yang saya cari… -Nombor Colton.
Baiklah. Telefon Colton.
-Dia… -Awak tiada nombor dia, bukan?
-Awak buat saya marah. -Tak guna.
-Saya nak cari nombor Colton. -Saya sangka ini telefon lain.
Sekejap. Siapa Colton?
Okey.
Dalam kiraan tiga, Joy. Satu, dua…
tiga.
Tak guna.
Ada sesiapa di sana? Saya nak mati.
Adakah kerusi itu basah ketika awak duduk?
Apa maksud awak? Ya, semua basah.
-Okey. Awak patut keringkan. -Mana saya tahu?
Tak tonton Christmas Story,
lidah budak itu tersangkut pada tiang?
Apa… Tolong saya. Saya tersekat dan saya kesejukan.
Ada kopi panas di dalam beg saya.
Saya boleh tolong, tapi saya perlu masuk.
Apa maksud awak, awak perlu masuk… Daripada teruk kepada lebih teruk.
Awak perlu buat keputusan, okey?
Suhu akan turun apabila matahari terbenam.
Baiklah, tapi tutup mata awak.
-Okey. -Saya kata tutup mata.
Saya pernah nampak awak bogel.
Ini sungguh memalukan.
Okey, saya tak pandang.
Saya cuba tak pandang. Okey.
Okey. Ayuh.
Okey. Keluar.
-Tak guna. -Keluarkan saya.
SYERIF JACKSON DAERAH OURAY
-Pejabat syerif. -Hai.
Kami ada kawan yang pergi ke Colorado dan kini dia hilang.
-Ya. -Apa awak kata?
Kawan kami.
Ya, dia pergi ke sana untuk melawat lelaki kulit Putih bernama Colton.
-Awak kenal dia? -Ini Ouray. Ramai bernama Colton.
Kami mahu awak lebih spesifik. Dia dari bandar mana?
Ya, kami tak tahu.
Saya cuba jejak telefon kawan saya dan cari nama keluarganya, tapi…
Kali terakhir kami kesan telefonnya, dia di luar Ouray.
Okey. Apa lagi?
Saya tak tahu. Saya boleh beri awak maklumat pin.
Biar saya dapatkan pegawai, dan boleh ambil laporan penuh.
Okey, terima kasih.
Ini dah terlalu lama.
-Saya cuba bertenang. -Dia pasti dah telefon.
-Dia dah mati. -Tak. Jangan cakap begitu.
Saya cuba bertenang. Jangan buat susah hati.
Hisap ganja ini.
Awak tak boleh cakap begitu dengan polis di talian.
Dia di Colorado. Ganja sah di luar sana.
Kita sedang menunggu.
Saya dengar cakap kamu.
Puan sedang hisap dadah haram?
Padamkan.
Kita di New York, tak boleh tahan.
Ya, tapi dia rasa kita khayal.
Kenapa awak berbisik?
Dia akan tangkap kita.
Awak ada pen dan kertas?
Ya, di dalam peti itu.
Boleh saya buka?
Saya tahu awak tak nak saya sentuh apa-apa.
Awak betul.
Biar saya buka.
Saya terkejut awak tiada kot lebih besar di sini.
Atau awak suka pakai kulit haiwan?
Awak fikir saya koboi desa, bukan?
Yang saya tak pandai.
Begitu?
Saya tak cakap begitu.
Saya ada kot yang ibu saya beri kepada saya.
Hilang ketika saya lompat dalam air untuk selamatkan awak.
Itu gambar dia.
Awak pakai baju dia.
Dia mati dua tahun lalu.
Dia sukakan kabin ini.
Saya bersimpati.
Tak perlu belas kasihan.
Saya patut tinggal di New York.
Saya bodoh kerana datang ke sini,
untuk fantasi bodoh.
Saya bukan ahli terapi.
Awak yang perlukan terapi.
Awak tahu tak? Apa kata awak tidur?
Maafkan saya.
Saya mengada-ngada.
Bekas teman lelaki saya curang dengan teman rapat saya.
Yang sebelum itu beritahu yang saya wanita yang betul tapi pada masa salah.
Cuma nak jadi kawan.
Saya selalu jatuh hati dengan lelaki yang tak cintakan saya.
Awak tahu rasanya?
Saya bukan cuba nak bunuh diri.
Saya cuba balik ke tempat asal saya,
di mana saya tak dihormati dan dilayan teruk, dan…
Saya rasa bodoh kerana datang ke sini.
Saya minta maaf sebab saya menyibuk dalam hidup awak.
Maafkan saya.
Tak perlu minta maaf kerana mencintai seseorang.
Bagus, Joy.
-Apa awak buat? -Saya nak dapatkan kayu api.
Hei, bagi saya. Tak apa. Masuklah.
Ada banyak kayu api di sana.
Maaf. Saya tak nampak.
Selimut saya basah. Awak koyakkannya?
-Di luar sejuk. -Boleh berikan kepada saya?
Berikan kepada saya.
Tolonglah duduk.
Saya cuma nak tolong.
Saya tak nak api itu terpadam. Saya sangka awak tidur.
Saya pasti tidur jika saya di katil.
Tidurlah.
Kita perlu boleh bercakap dengan polis.
Ya, saya cuba cari nombor Colton.
Biar saya cari Instagram dia.
Dia tiada Instagram.
Awak faham maksud saya?
Saya tak percaya orang tiada Instagram.
Okey, awak tahu?
Sebaik saja ribut reda, kita akan cari dia.
Betul. Kita patut telefon BFI.
FBI.
Letakkan rokok itu…
Okey.
Kita akan pergi cari kawan kita, okey?
-Saya rasa ini dia. -Ya, itu dia.
-Itu dia. -Okey.
-Helo. -Colton.
Saya akan telefon polis dan beritahu yang awak bunuh kawan kami.
-Bertenang. -Saya tak boleh.
-Apa yang berlaku? -Kami tak dengar khabar daripada Joy.
-Saya pun tak dengar khabar. -Dia baru keluar rumah awak.
Ya, kenapa dia keluar?
Dia memang tak tahu apa-apa?
Okey, jadi, begini.
Kami cuba nak terbang ke sana, tapi cuaca teruk.
Ya, tak boleh sekarang. Ribut ini teruk.
Memanglah.
Boleh awak cari dia?
Okey. Saya dan ayah nak ke pejabat syerif.
Ya. Lebih baik awak buat sesuatu.
Telefon kami semula di nombor ini.
Okey, baiklah.
Ayah.
Sungguh?
Saya dah suruh awak biarkan.
Saya dah baiki.
Tidak, awak tak boleh baikinya. Jahitannya bukan…
Sekejap.
Jahitan biasa dan jahitan rata di sana.
Sekali lagi, saya minta maaf.
Saya akan duduk di sini, takkan ganggu awak.
Bagaimana awak tahu jahitan itu?
Ia jahitan orang asli Amerika.
Saya sangat sukakan fesyen.
Saya nak jual rekaan saya sendiri kelak.
Tapi jahitannya cantik. Saya tahu selimut itu penting bagi awak.
Saya janji, saya takkan ganggu awak.
Saya minta maaf. Saya…
Saya cuma ada banyak isu. Maafkan saya.
Tiada kaitan dengan membunuh wanita
dari New York yang buat awak gila?
Ibu saya buatkan selimut ini.
Benda terakhir yang dia berikan sebelum dia mati.
Saya bersimpati.
Tidak, tapi…
awak telah membaikinya dengan sempurna.
Bagaimana…
Jahitan itu telah diajar kepada dia oleh kawan kami di Navajo Nation.
Awak nampak bahagian ini?
DARIPADA JOY KEPADA RIDGE
-Nama dia Joy. -Ya.
Sejak awak tiba di sini, saya tertanya-tanya,
apa yang berlaku di sini?
Banyak kebetulan, bukan?
Jika awak percayakannya.
Begini.
Saya tahu saya teruk.
Tapi masa ini sukar bagi saya.
Ibu saya suka hari perayaan.
Dia mati dua hari sebelum Krismas.
Tapi dia memang suka. Dia suka Krismas,
suka Hari Kesyukuran, suka Tahun Baharu.
Dia suka kumpul kami semua.
Terima kasih kerana membaikinya.
Itu saja saya boleh buat.
Saya dah faham awak sekarang.
Ya.
Jika awak di rumah sekarang, apa awak akan buat?
Saya tak tahu. Minum bersama kawan-kawan saya.
-Tak cakap tentang ibu bapa awak. -Tak pernah jumpa.
Saya anak angkat, jadi saya tiada adik-beradik.
Tentu sukar.
Itulah kehidupan.
Tapi kawan-kawan saya, Littia dan Ashley ialah keluarga saya, jadi…
Awak pula?
Saya ada dua adik, tapi kami dah tak bertegur.
Apabila ibu saya mati, ayah saya berkahwin semula enam bulan kemudian.
Adik-adik saya tak kisah.
Saya tak suka.
Setiap hari perayaan, mereka kembali ke rumah lama tempat kami dibesarkan,
tapi rasa tak kena.
Jadi saya datang sini.
Awak rasa mak awak mahu awak sendirian di sini?
Tak.
Mungkin sebab itu awak ada.
Kawan-kawan saya mungkin menggila.
Ya? Awak rasa mereka buat apa?
Ashley tentu risau tentang saya.
Littia mungkin sangat khayal sehingga dia tak boleh berfungsi.
Apabila keadaan menjadi sukar, dia khayalkan diri.
Ya, dia suka ganja.
Awak khayal?
Tak. Tapi kadangkala saya minum.
Kalaulah dapat minum wain sekarang.
Nampak memabukkan.
Ya.
Minum sedikit demi sedikit.
Saya nak beri amaran saya banyak cakap apabila saya minum.
Awak memang banyak cakap.
Okey. Saya faham.
Awak warga New York yang suka kata "Saya nak latte", bukan? Ya.
Awak kata, "Saya vegan dan saya pakai seluar yoga." Itu awak.
Tak, saya nampak.
Itu yang awak fikir tentang saya?
Ya, itu tanggapan saya.
Saya bayar sendiri yuran sekolah rekaan fesyen…
Okey.
…dan saya pelatih untuk Anna Wintour dan Tom Ford.
Saya kagum dengan pengaruh mereka.
Awak tak faham maksud saya, bukan?
Tak. Awak tahu?
Saya kenal Tom Ford.
-Ya? -Dia buat trak, bukan?
-Tak, Ford yang salah. -Saya bergurau.
Tak, saya tak tahu fesyen.
Itu bukan sesuatu yang kami buat di sini, jadi…
Saya teringin nak tanya awak.
Awak kelihatan begitu…
Awak masih cuba nak tahu cara saya boleh sampai di kabin ini.
Ya.
Awak tahu,
sudah bertahun-tahun ada penternak lembu kulit hitam.
Antaranya keluarga saya.
Sudah beratus tahun keturunan kami di tanah ini.
Saya tak tahu.
Saya rasa kita seri, sebab…
Saya sangka saya kenal awak.
-Ya, saya pasti awak suka muzik country. -Saya suka.
Awak suka?
Ya, apabila Beyoncé yang nyanyi.
Hei, minum untuk itu.
Itu bagus. Saya pernah dengar.
Tak pernah dengar.
Saya tahu.
Baiklah…
Saya nak cakap sesuatu tapi harap awak tak marah.
Cakap apa?
Daripada yang saya lihat, awak anggap saya jenis yang kuat dan senyap.
Penekanan kepada "kuat."
Mungkin awak patut melawat rumah itu dan lihat perasaan awak.
Setelah mengetahui kisah tentang mak awak,
dia pasti tak mahu awak bersendirian di sini
dan mahu keadaan jadi berbeza, merinduinya.
Dia mahu awak bersama keluarga awak.
Awak tak perlu cakap apa-apa sekarang. Fikirkan dahulu.
Saya faham awak sedikit sekarang, jadi membantu bila cakap tentangnya.
Siapa cakap?
Cakap gadis yang ada ibu bapa angkat yang teruk,
yang dipaksa untuk memaafkan mereka supaya dia boleh bebas.
Tak elok untuk pendam di dalam.
Sekarang saya boleh tanya sesuatu.
Ya Tuhan.
Jadi, siapa lelaki itu?
Siapa namanya? Dia buat awak datang ke Ouray.
Colton.
Colton Whipliton?
Whipperstenz? Whipliton?
-Begitu, bukan? -Jangan kata awak kenal dia.
Semua masuk akal.
Saya ingat dia.
Apabila dia berpindah ke New York, ibu bapanya risau tentangnya kerana…
Dia banyak main bola sepak, jadi tak tahu kestabilan mentalnya.
Ya Tuhan.
Ia masuk akal sekarang.
Dia memang baik.
-Dia cuma tak tahu perasaan saya. -Ya.
Serta…
-Ya, sekarang saya rasa bodoh. -Janganlah.
-Tak, saya cuma…
Saya sering baca novel cinta,
dan saya rasa satu hari nanti saya akan jumpa Putera Idaman saya.
Cuma…
Tak.
Ya.
Sebab itu saya tak pandai bercinta.
-Jadi awak bujang? -Ya.
Entah kenapa, En. Gunung.
Tak ramai gadis boleh tahan kekasih mereka hilang berbulan-bulan.
Saya dah cuba dan ia tak pernah berjaya.
Sukar berbulan-bulan.
Ya, tapi entahlah. Ini yang saya perlu buat untuk bersemangat semula.
Jika saya tak ke sini,
saya takkan nampak awak dan…
Selamatkan saya.
Terima kasih.
Ya.
Saya rasa awak berbaloi.
Merosakkan ketenangan awak.
Saya rasa lebih baik saya masuk tidur.
Ya.
Walaupun tak tahu pukul berapa, pasti dah lewat.
Ya, betul.
Selamat malam.
Tak, kami dah telefon syerif.
Dia akan datang melawat kami apabila ribut reda.
Kami nak naik kapal terbang, okey?
-Dah tujuh hari. -Tujuh hari.
Saya pasti Joy okey. Dia pintar.
Ada ramai orang baik di kawasan ini.
-Kami risaukan dia. -Saya tahu. Saya pun sama.
Kami cuma nak kawan kami, okey? Itu saja.
Kami tahu.
Boleh terbang ke Salt Lake City.
Awak tak boleh jumpa dia, okey? Kita cuma perlu tunggu.
Saya tahu dia okey.
Dia suruh saya pilih semua gula-gula hijau…
-Apa? -…dari tiga beg.
Warna kegemarannya hijau.
Awak tak boleh pandang matanya, jadi awak perlu berikannya begini.
Itu mengawal.
-Saya sumpah itu yang berlaku. -Tidak.
-Namanya ialah Pat-Treek. -Wah.
Dialah bos yang paling teruk.
Awak tak patut biar sesiapa layan awak begitu.
Saya tahu, tapi… Begitulah industri ini.
Saya tak tahu banyak tentang fesyen,
tapi pasti awak hebat dalam kerja awak.
Nampak lakaran awak.
Jadi dia curi saja?
Tak ubah warna. Apa-apa pun. Ya. Menyedihkan.
Awak perlu beritahu perkara sebenar.
Rosakkan masa depan saya?
Ia tak kedengaran seperti masa depan yang baik di bandar
yang menelan orang begitu saja.
Itulah New York.
-Awak perlu bekerja keras. -Tak beritahu hal sebenar.
Saya tak boleh terima ditipu.
Siapa yang tipu awak?
Tidak.
Jangan berahsia dan jadi koboi yang murung. Beritahu saya.
Cukuplah awak minum. Bukan, begitu?
-Saya rasa. -Tak. Awak perlukan lebih lagi.
Tak, ia agak kuat. Saya akan tolong awak.
-Saya pandai minum. Saya ahli sororiti. -Ya?
Okey.
Beritahulah saya.
Saya cintakan seorang gadis,
dan dia mahu orang lain, tapi tak pernah beritahu saya.
Dia tipu sehingga saya tangkap mereka bersama.
-Tapi, saya dah lupakannya. -Awak belum lupakannya.
Ya. Kenapa awak kata begitu?
Saya belum lupakan kelakuan bekas kekasih saya.
Cuma…
Saya wanita yang baik.
Betul. Saya pandai dan agak menarik.
-Ya, boleh tahan. -Awak tak faham.
Semasa saya di New York,
saya tak keluar tanpa dandan rambut dan bersolek.
Itu kedengaran meletihkan.
Saya tak nak lihat awak begitu.
Ya, awak mahu. Saya nampak cantik.
Tidak, awak di sini, tanpa semua itu,
di sebelah api ini…
Itu cantik.
Apa? Awak fikir saya cantik?
Ya.
Ya, awak cantik. Kenapa ini mengejutkan awak?
Awak begitu kejam pada saya.
Saya tahu dan saya tak patut begitu.
Cuma, masa ini sukar bagi saya.
Saya datang untuk bersendirian, jadi saya…
Tidak.
Saya tak mahu fikir tentang wanita cantik di sini.
-Sekali lagi, saya… -Tak.
Saya gembira awak ada di sini.
Ini memang menyeronokkan.
Baiklah…
Saya patut tidur, macam awak kata.
Ya.
Saya tak sangka saya dah berada di sini beberapa hari.
-Ya, dah seminggu. -Wah.
Saya rasa macam baru beberapa hari.
Saya pun rasa begitu.
Selamat malam, Ridge.
Terima kasih.
Ya.
Selamat malam.
Kita berdua dah banyak minum, dan…
Saya cuba jadi lelaki budiman.
Awak tak guna, sekarang awak nak jadi budiman?
Begini, Joy.
Saya memang mahu…
tapi saya takut tak boleh lepaskan awak.
Saya tak mahu awak lepaskan saya.
Hai.
Selamat pagi.
Awak tidur lena?
Ya, sangat lena.
Jadi…
Langit cerah hari ini.
Saya rasa kita boleh pergi ke trak saya,
dan saya boleh bawa awak ke bandar,
jika awak mahu.
Awak serius?
Itu mengagumkan.
Saya tak sabar untuk kembali ke tamadun.
Okey.
Okey, pakai baju. Saya tunggu di luar.
Tak sabar nak keluar dari sini.
Hari ini indah. Awak rasa kita boleh keluar?
Ya.
Hei, awak tak apa-apa?
Ya, saya okey.
Tentang malam tadi. Saya…
Saya faham.
Awak mabuk. Saya juga mabuk.
Jika awak nak lupakannya, saya faham.
Ayuh. Mari mula mendaki.
Indahnya.
Kita semakin hampir.
Hei.
Lebih baik terus bergerak.
Saya tak nak teruskan. Saya nak cakap dengan awak. Berhenti.
Berhenti.
Apa yang berlaku?
Tiada apa. Saya cuma nak awak kembali ke kehidupan awak.
Kenapa? Lebih baik awak beritahu saya.
-Kita patut terus berjalan. -Beritahu saya.
Awak tak boleh terus bersembunyi
tanpa menghadapi emosi awak.
-Bukan begitu. -Jadi, apa?
Ia cuma seks, okey?
Awak pun ada.
Jadi, biar saya hantar awak.
Okey.
SYERIF
Hei.
-Syeriff. -Hai.
-Ya Tuhan. -Saya okey.
Ya Tuhan.
Saya sangka mereka dah bunuh awak, seperti dalam Get Out.
Berhenti. Saya tak apa-apa.
-Awak pasti? -Ya.
-Okey.
Joy, maafkan saya, atas segala-galanya.
-Tak mengapa. -Dia beritahu saya segala-galanya.
Kawan-kawan awak beritahu saya. Jadi saya faham.
Tak mengapa.
Tak apa. Saya faham.
Bantu saya faham.
Saya akan beritahu nanti.
Hei, Ridge.
Hai.
-Gembira jumpa awak. -Ya.
Siapa pula ini?
Ini Ridge. Dia telah selamatkan saya.
Okey.
Sebab itu kami tak dengar khabar daripada awak.
Awak berseronok rupanya.
Tak, saya dah beritahu, saya kehilangan segalanya.
Hilang segalanya semasa awak menggatal.
-Ya, Tu… -Dapat sesuatu.
Nasib baik awak jumpa dia.
Ayuh. Saya boleh bawa awak balik ke bandar.
-Ikut saya. -Saya perlu ucap selamat tinggal.
Nampaknya tak perlu.
Ayuh.
Ya Tuhan. Saya gembira awak okey.
Saya amat gembira.
Dia tak nampak okey.
Saya okey. Betul.
Awak fikirkan lelaki kacak itu.
Itu sesuatu dari salah satu novel romantik awak.
Bagaimana awak jumpa lelaki kulit hitam di kawasan salji putih itu?
Okey. Dia layan awak dengan baik?
Tidak pada mulanya, tapi hari demi hari, dia mengagumkan.
-Apa Instagram dia? -Tiada. Media sosial pun tiada.
Biar betul.
Dia pembunuh bersiri?
-Hei… -Taklah.
Dia cuma konservatif.
Memang hebat kerana dia tak peduli semua benda ini.
Dia tiada telefon bimbit. Dia pandu ke bandar untuk guna telefon.
Ini tahun apa?
Saya janji, dengan dia, tiada masalah. Mudah saja.
Bila awak nak bercakap dengan dia lagi?
Takkan lagi.
Anginnya selalu berubah, dan layan saya dengan teruk pada hari terakhir.
Maaf. Boleh dapatkan minuman untuk kawan saya ini?
Maaf, puan. Bukan dalam ekonomi.
SEBULAN KEMUDIAN
Joy?
Ya?
Ini Claiborne Rossmore.
Pemilik majalah Fashion Fashion.
Ya, saya kenal hasil kerja dan rekaan awak.
Terima kasih.
Ada orang nak cemarkan nama saya.
Cik Lynne, rekaan di sini, adakah awak yang buat?
Tak. Ini semua rekaan Pat-Treek.
-Nampak? Saya dah kata. -Tunggu dulu.
E-mel ini dihantar kepada kami dengan lukisan
dan buku rekaan dari 2012, semua dengan nama awak.
-Jadi awak tak perlu melindungi dia. -Taklah.
Pat-Treek.
Jadi?
Itu rekaan saya,
tapi Pat-Treek yang menghidupkannya.
Dia tambah semua yang buat ia popular.
Jika awak lihat ini…
Saya benar-benar kecewa dengan awak.
-Saya? -Ya.
Tak boleh ada orang hantar e-mel
yang kata syarikat ini mendiskriminasi dan mengabaikan pereka kulit hitam.
-Kami tahu awak hantar. -Dihantar dari komputer awak.
Kami perlu lepaskan awak.
Semoga berjaya dapat bekerja dalam industri ini lagi.
Sayang sungguh.
Dia pasti gembira. Kami masak makan malam. Hai.
-Apa yang awak buat? -Saya dah cakap jangan buat.
Saya dah bosan dia permainkan awak begitu, okey?
Saya baca dalam blog dan lain-lain.
Jadi saya hantar kepada bosnya dan mereka kata akan siasat.
Itu bagus.
Saya dipecat.
-Apa? -Apa?
Ya. Dia kata saya takkan bekerja dalam perniagaan ini lagi.
-Terima kasih kerana rosakkan hidup saya. -Tak, Joy, saya tak…
Apa sebab saya kembali ke sini?
Dia ada kehidupan yang mudah,
dan saya tak perlu risau tentang tekanan dan…
-Joy, saya tak bermaksud untuk… -Saya dah kata jangan masuk campur.
-Tak guna. -Joy.
Hai.
Apa?
Apa awak buat di sini?
Sebenarnya,
saya telah pulang…
dan saya cakap dengan ayah saya.
Saya ikut nasihat awak dan…
hubungan kami dah baik.
Saya beritahu dia dan adik-beradik saya tentang awak,
dan mereka kata saya patut ke sini.
Begini.
Kita berseronok minggu ini, tapi mudah sungguh awak tukar angin.
Saya tak boleh terima, jadi jika awak tak kisah,
terima kasih datang, tapi saya tak nak layan.
Tunggu, beri saya lima minit. Lima minit saja.
Saya janji.
Ada tempat kita boleh berbincang?
Kita patutnya kawan baik, tapi dia berkelakuan…
Joy, maafkan saya.
Kamu ingat Ridge.
Hai.
-Pembalak. -Penyelak.
Ayuh.
Kamu berdua tak sabar.
-Terima kasih. -Perlahan-lahan.
Jauhi pintu.
Bandar ini gila.
Awak saja sebab saya datang.
-Saya… -Apa awak buat di sini?
Sejak awak pergi…
Saya asyik teringatkan awak setiap hari.
Tanpa henti.
Saya nak tahu jika awak fikir perkara yang sama tentang saya.
Awak tak ucap selamat tinggal pun.
Saya tak nak buat ini.
Tapi awak tahu sebabnya, bukan?
Saya tak peduli, dan saya tak nak meneka.
Terima kasih untuk bunga ini, tapi saya tak nak buat ini.
Awak selalu jatuh cinta dengan orang yang tak sayang awak.
Tapi, Joy, saya cintakan awak.
Saya cintakan awak, Joy.
Saya sangka…
Saya sangka saya dah tahu.
Saya sangka…
Saya sangka jalan saya ialah jalan yang betul.
Tapi awak rosakkan kebolehan saya untuk bersendirian.
Awak tunjukkan kepada saya yang saya kesunyian.
Joy,
kita menjalani hidup yang awak fikir hanya boleh baca.
Saya tak patut cakap begitu kepada awak
tentang malam terbaik dalam hidup saya.
Saya cuma… Saya tak rasa awak nak…
Saya minta maaf.
Saya merepek, tapi…
Saya akan bermalam di bandar malam ini, dan saya nak awak tahu itu.
Penerbangan saya esok, tapi…
Saya berada di sini untuk awak.
Saya dipecat dan kerjaya saya dah berakhir.
Tak. Awak akan cari jalan.
Saya cuma nak pergi dan tinggalkan semua ini.
Saya gembira berada di sana bersama awak.
Awak rasa boleh tahan seminggu lagi? Saya dah ada masa sekarang.
Saya rasa awak marah dan kecewa tentang kerja.
Awak suka ia seperti saya suka pokok lebih daripada manusia.
Ia detik terbaik dalam hidup saya.
Saya dan awak di luar sana.
Tiada masalah.
Kita ada juga masalah.
Saya nak pergi dengan awak.
Saya rasa awak buat perkara yang awak tak mahu saya buat.
Melarikan diri.
Saya tak lari. Saya cuma tak nak berada di sini.
Okey.
Awak pasti?
Ya.
Kalau begitu, saya akan belikan tiket untuk awak sekarang.
Okey. Hanya jika awak pasti awak mahu saya ikut.
Saya mahu.
Okey.
Baiklah.
Kita dah berbual sepanjang malam. Saya perlu mandi dan salin baju.
Okey.
Nak lihat sesuatu yang lucu?
Ya.
-Hei. -Hei, kamu berdua.
Saya cuma bersenam.
Baiklah.
Tunggu. Sebelum pergi…
Biar betul.
Saya dan Ridge nak pergi ke Colorado selama seminggu.
Ya.
-Sewa perlu dibayar minggu ini. -Ya.
Saya akan bayar.
-Jadi, bila awak akan pergi? -Kami nak pergi sekarang.
-Tapi… -Apa?
Bos awak telefon.
Mereka mahu awak ke pejabat.
Apa yang awak buat?
-Tiada apa-apa. Sumpah. -Tiada apa-apa.
Saya takkan pergi.
-Awak patut pergi. -Littia.
Kita ada masa. Boleh singgah.
Boleh duduk di sini.
-Okey. -Saya tak tahu tentang apa.
Okey.
Itu pun awak.
Kami tunggu awak. Nak cakap dengan awak.
-Tentang apa? -Cukuplah.
Ini buku rekaan awak?
Kami telah mengesahkannya.
Profesor awak, belajar bersama saya,
hantar lebih banyak rekaan lama awak.
Ia indah.
Awak nak cuba selamatkan Patrick.
-Pat-Treek. -Ya.
Awak berintegriti.
Kesetiaan bagus, tapi ia tak berkesan dalam perniagaan ini.
Jadi,
saya berbincang dengan lembaga, dan kami ada idea.
Hari ini ialah hari terakhirnya.
Rekaan Pat-Treek akan jadi milik awak.
REKAAN JOY LYNNE
Kami mahu idea segar.
Jadi, awak ketua pereka baharu untuk majalah Fashion Fashion.
Tak mungkin.
Awak takkan dengar kesudahannya.
Tidak.
Itu kepunyaan kami.
Saiz sampel.
Au revoir.
Apa pendapat awak?
Sejujurnya…
Saya tak mahu terlibat dalam perniagaan ini lagi.
Apabila saya mengimpikannya, saya fikir ia sesuatu yang lain.
Ini bukan yang saya mahu untuk hidup saya.
Saya minta maaf.
Awak bergurau?
-Dah sedia? -Ya.
Sekejap.
Apa yang berlaku?
Mereka tawarkan rekaan saya sendiri.
Tunggu. Jadi awak nak ke mana?
Saya tak nak buat.
Joy.
Apa?
Berada di atas sana bersama awak, jauh daripada semua ini,
ia sangat baik bagi saya.
Inilah yang awak cakapkan
dan impikan ketika di kabin itu.
Ya, tapi apa akibatnya?
Dah terlalu lama saya mengejar fantasi.
Saya akan buat hal sendiri dan tak perlu sertai saingan ini.
Tak boleh, Joy.
Awak perlu teruskan ini.
Kenapa?
Ini impian awak,
dan saya takkan biarkan awak setelah beberapa tahun kelak di Colorado,
marah saya sebab awak tak ambil peluang ini.
Sekejap. "Kelak"?
Saya nak kahwini awak, Joy.
Saya nak awak jadi isteri saya, dan saya tahu itu.
Jadi, kita boleh ada Colorado dan awak boleh bekerja di sini.
Saya akan ada bila-bila masa awak perlu. Tapi awak perlu teruskan ini.
Bagaimana jika saya gagal?
Okey. Itu dia.
Itu dia. Awak takut.
Begitu juga saya, sehinggalah saya jumpa awak.
Awak buat saya menghadapi hal yang buat saya takut, marah dan sedih.
Saya lelaki jenis apa jika saya tak cabar awak buat perkara yang sama?
Jadi…
Jadi, teruskan.
Cubalah.
Awak pula? Awak tak suka tempat ini.
Saya ada bila-bila masa awak perlukan.
Awak perlu ada telefon bimbit.
Ya. Apa-apa saja untuk awak.
Mari sini.
Masuk semula.
Saya tunggu awak di sini, okey?
Baiklah.
Okey.
Jika saya nak buat,
saya nak pastikan kita faham tentang layanan orang di sini.
Saya mendengar.
Anda boleh cium pengantin.
Terjemahan sari kata oleh Tasha Shawal
Penyelia Kreatif Julidiawati Saidon