Queres volver ou que?
- Non até pasarmos as illas. - Vale.
Oe, Harlan.
Esperta, amor.
Onte Bree non volveu á casa.
Cando a viches por última vez?
Na lonxa, mentres limpabamos o despacho.
Cres que foi demasiado para ela? Necesitaría beber?
Non, falámolo.
- Estaba ben ao marchar. - Que insinúas?
Cres que Grady lle fixo algo?
- A onde vas? - Prepararme, teño cousas que facer.
A nosa filla desapareceu, e temos dous cadáveres no xeo.
Xa te oín. Encárgome eu.
Ti e Shawn ide ao restaurante. Estade acompañados.
Mi madriña!
Cane!
- Hostia puta! - A ti que che pasa?
- Non sabía que volvías. - Non me digas?
Hostia puta.
E Savannah?
Deixeina con meus pais.
Merda.
Escoita, amor.
Non podes estar aquí, non é seguro.
De que falas?
Que fixeches?
Traficamos heroína
cun tío que ten un campo de papoulas a unha hora.
Tíñao, vaia. Até que llo queimei.
Mimá, Cane.
A cuestión é que agora mesmo aquí corres perigo.
Que oportuno.
Non che minto. Non quero que che pase nada!
Onde estabas a outra noite?
No traballo.
Vaiche boa!
Teño a app da seguridade.
Sei cando entras e saes.
Levas dúas noites sen durmir aquí.
Vamos tentalo de novo. Desta coa verdade.
Non teño tempo para lidar con isto.
- Para falalo. - Merda.
Non podo lidar con isto agora.
Tes que confiar en min.
Dime a verdade.
Vale.
Si, deiteime con Jenna.
Mi madriña.
Non sei que pasou. Só...
pasou.
Non sei que facer.
Non sei que dicirche. Non sei...
Non sei nada.
Quérela?
Quérote a ti, Peyton.
Vale?
Pois eu ódiote.
E a ela tamén.
Aviseina.
Ela non ten culpa.
Fun eu. Garda a rabia para...
Teño para os dous.
- Escóitame, non ten culpa. - Non me toques, hostia!
Atopaches a túa irmá?
Non, estaba ocupado destruíndo o meu matrimonio.
Pasou algo?
Debín marchar de aquí hai moito, pero non o fixen.
Oxalá estivese noutro lugar.
- Onde sexa. - Acabaches?
Si. Chamei a Rodney e a Diller, non collen.
Por que levaría Grady a Bree?
A ver, por que?
Se fose un secuestro,
chamaría con exixencias e un trato, non?
Non mataría a Bree.
Queimámoslle o negocio.
H. B.! Non sabía se te porías en contacto comigo.
Grady, escóitame.
Non te vou escoitar. Escóitame ti.
Imos facer un intercambio xusto, si? Ti, pola túa filla.
Ven só e ela vive.
Viola esa sinxela norma,
e ela morre.
Onde estás?
Mándoche o resto por mensaxe.
Que pasou?
Que dixo?
QUEDAMOS AQUÍ
Coordenadas.
Quere quedar en medio do océano.
Vale.
- Cómprenos un plan. - Teño un, recuperar a nosa filla.
Ese non é un plan.
Vou contigo.
- Se vas só, mátate. - Se vés, mátanos aos dous.
Harlan, teñen razón.
Se vas, nin ti nin Bree volvedes.
Facedes coma se houbese outra alternativa e non a hai.
E se a hai?
FERRAXARÍA HAVENPORT
Peyton, que fas aquí?
- Aviseite de que viría por ti. - Veño do hospital.
Morreu meu pai.
Todo irá ben.
- Grazas por chamar, Belle. - Grazas.
Deus, os Buckley sempre en leas.
No ollo do furacán.
Esa analoxía está mal.
No ollo é onde hai máis calma.
E nós non estamos aí, non?
Fixen mal en retomar os negocios cos Buckley?
Harlan aínda me garda rancor?
Ti que cres? Matácheslle o pai.
Iso é algo que se esquece?
Vaia...
Vexo que montastes algo con éxito.
Cos cartos da miña familia.
Pois si.
Contra, a nosa historia vén de vello.
Lémbrome de cando eras adolescente.
Fermosísima.
Hei de admitir que me sorprende que sigas casada con Harlan.
É un tipo difícil.
Abofé que si.
Si.
Que tal vos vai?
Ti que cres? Temos problemas, coma todos.
Iso xa o supoñía.
Coas débedas que tendes...
Estou ao tanto da vosa situación económica.
O trato frustrado das terras, o tal Wes Benson é boa peza.
Enganoute.
Por se serve de algo, tiñas razón co da obra.
Ves?
Estou do teu lado.
Estou do teu lado, e espero que saibas que Harlan non é o que era.
Se cadra, deberías estar ao mando.
Se necesitases un favor, poderías axudarche.
- Mamá? - Diller?
- Que fas aquí? - Vino todo.
Ai, Deus. Non podes estar aquí.
- Como chegaches? - Oínte berrar no estaleiro.
- Fun ver e os tipos colléronte. - Viute alguén?
Non, subín a bordo e agocheime na adega.
- Canto levas aquí? - Unhas dúas horas.
- Cantos homes viches? - Hai catro.
Un é o capitán, e Grady.
Imos saír desta.
Non sei o que está a facer.
Métete aí e non fagas ruído.
- O que? - Escóndete.
- E ti? - Estou aquí.
Non digas nada, que non te atopen.
Vamos.
Vamos, axiña.
Hai unha moza nesta vila de mar,
que traballa servindo whisky.
Todos din: "Brandy, outra rolda."
Sérvelles whisky e viño.
Canta comigo.
Os mariñeiros dinlle que é boa moza.
Sería aínda mellor esposa.
Son Grady.
É incrible que tardásemos tanto en coñecernos.
Pensei que podiamos intimar un pouco.
O que?
Acabo de falar con teu pai.
Vén de camiño.
Pensei que podiamos... comer xuntos? Haberá que matar o tempo.
Vén meu pai?
Si, mentres falamos, literalmente. Senta.
Se nos coñecemos mellor, verás que temos moito en común.
- Ai, si? - Si.
- Queres tomar algo? - Un vodka, sen nada.
Vale, pero non eras...
Xa sabes, unha...
- Non? - Que sexa dobre.
- Sabes que? Trae a botella. - Contra, vale.
Á merda. Lume, non é? Un vodka para a señorita.
Ai, aquí está.
Que aproveite.
A propósito, vou ter que che cortar eu a carne.
Non che podo deixar o coitelo,
así que comerás coa culler.
Ai, non.
Está pasada.
Derek.
Está pasada.
Pedina ao punto. Non quero unha goma de mascar.
Grazas.
Perdoa.
Xa sabes, o persoal.
Queremos levar o señor Tate ao tanatorio Mulberry, non ao Wendell.
Está preto, pero é cutre.
Avisa cando chegue, para ir coa señora Tate, grazas.
A túa tía está de camiño.
Cando queiras, lévote ao tanatorio para falares co señor Norris.
Quererá saber as vontades de teu pai.
E falei con Delilah. Son os mellores organizando funerais.
Como sabes facer todo isto?
Pensas no que hai que facer e falo.
Grazas.
Por portarte tan ben comigo despois...
Non planeei nada disto e foi o peor.
Non imos falar diso agora.
Na vida hai momentos que non entendemos.
É aí?
Si.
Hai un panel falso atrás, para o contrabando.
É axustado, pero ninguén nos atopará.
- Toma. - Non.
- Cóllea. - Non a vou coller.
É mellor ca non ter ningunha, así que cóllea. Vamos.
Usaches algunha antes?
Non, non fixen nada disto antes.
Xa, eu tampouco.
Tiña un rifle de caza.
Nunca apuntara a ninguén cunha pistola, até Grady.
Pero fixéchelo
Xa, pero estaba cagado.
Quedei petrificado. Non sabía que facer.
Esperemos que non faga falta.
Por que segues aquí?
Por que non marchaches? Isto é un cristo.
Ti e Harlan levarédesvos mal, pero téndesvos o un ao outro.
Sabes o que é non ter ninguén?
Por que che importa tanto meu pai?
Tómasme o pelo?
O tipo é o puto amo.
É coma se John Wayne tivese un fillo co home de Marlboro.
De neno quería ser un vaqueiro. Adóroos.
- Por que non o fuches? - Non podes selo e xa.
No meu mundo, non.
Si, nacer nunha familia privilexiada tamén pode ser unha maldición.
Faite malcriado, brando.
Ironicamente, cómpre esforzarse máis.
Xa, totalmente. É horrible.
Ri canto queiras.
Poucos entenden as dificultades de ser rico.
Que?
- Que foi? - Dá... noxo.
Está moi crúa.
Ves? Que che dicía eu?
Inaceptable. Derek?
Derek?
Isto está cru. Dixen ao punto.
Non o quero muando.
Contra, hostia!
Detédea!
- Dá media volta, hostia. - Mira ti.
- Tamén es a ama. - Dáme iso!
- Merda! - Carallo!
A próxima na testa, hostia!
Móvete.
- Non me fagas repetilo. - Non.
Veña, xa a oístes.
Media volta.
A onde vas?
- Imos obedecer? - Queres ser o seguinte?
Hai un polisón.
Non.
- Mamá. - Non.
De onde saes?
- Sóltao. - Vai cagar.
Que o soltes!
E logo que? Volve á casa a nado?
Non sexas parva, Bree.
Deixa a arma ou fago que lle disparen.
Mamá?
- Outra vez. - Non.
- Mamá. - Non.
Vale.
Iso púxome a cen.
Ti que, meu?
Quería ser amable.
E vai ela e ponse a rifar sen motivo.
De tales pais, tales fillos, non é?
En realidade, toda a familia Buckley está podre.
Hai que purgar.
Mamá!
Á merda!
Con un de vós chega.
Non! Mamá!
Mamá!
Non!
- Hostia puta! - Non, mamá!
Detédeo!
Non, mamá! Non!
Non te preocupes, desangrarase. Levádeo abaixo.
Pechádeo.
Alá imos.
Revisa o barco.
H. B., benvindo a bordo.
Mira, Grady, a cousa fóisenos das mans.
O barco está limpo.
Só quero arranxalo.
Xa, como chegamos aquí, meu?
Son vello, teño os meus costumes.
E admito que a caguei.
Xa.
Dicir que a cagaches é pouco.
Fas sempre algo do mesmo xeito
e ignoras a persoa máis lista coa mellor idea.
Creo que, no fondo, es bo.
Vale.
Case o trago.
Prégocho, solta a miña filla.
Acabaches coa miña heroína.
Moitísimos millóns de dólares convertidos en cinsa.
Coido que ben valen por unha filla alcohólica.
Ti non?
Por favor, Grady, déixaa marchar.
Por desgraza, tivemos que librarnos dela.
- O que? - Boteina pola borda.
O que?
Tranquilo, temos outra persoa.
Recoñeces este mozo tan guapo?
- Avó? - Diller!
Cago en todo, Grady! Déixao marchar.
Cala! Isto puido evitarse.
Puidemos ser un equipo bárbaro. Puidemos ser ricos.
Quero que morras sabendo que foi culpa túa.
Que levaches a túa familia por este camiño. Non eu, senón ti!
Merda.
Non, Grady! Para xa, por favor! Valo matar!
Que?
Non entendo nada.
E Bree?
Non!
Deixade as armas.
Dilles que solten as armas agora mesmo.
Agora, hostia!
Facédeo.
Diller, ven aquí.
Sube ao barco, péchate na cabina.
- E mamá? - Diller, marcha! Xa!
Ei!
Vamos.
Vale, Harlan. Mira...
Veña.
Vale.
Por que non falamos.
Acabouse.
Non te atreves, non?
Vale, Harlan.
Mira, Harlan,
quero que te preguntes...
se queres alguén así como fillo.
Quérelo como fillo?
Un cocainas que non se atreve a apertar o...
Veña.
Cómpre atopar a Bree.
Ei, que fas?
Non!
Oe.
Oe... escóitame.
Só es unha meniña.
Non o sabías. Como ías sabelo?
Estou aquí.
- Estou aquí. - Estou aquí, Bree.
- Estou aquí. - Estou aquí.
Ola.
Onde está?
Cos médicos. Ten hipotermia e perdeu sangue.
Mi madriña, mira para ti.
Estou ben.
Vale.
Que tal, corazón?
Síntocho, sei o que pasou.
Todo vai saír ben, tranquilo.
Oe.
Mírame.
Grady nunca pararía.
Seguiría nela até matar a alguén que queres.
Talvez eu, túa irmá, túa nai, túa muller.
Protexías a túa familia.
É un xeito de velo.
É verdade.
Acéptao.
Ola.
Estás bárbaro.
Ti tamén.
Debémosche unha, fillo.
Estás ben?
Estou, si.
O barco está limpo.
As armas, os cadáveres, as probas... Botámolo todo e fregamos.
Grazas, Drew.
Que Bree se recupere.
Boa noite, Harlan.
A operación saíu ben.
Perdeu moito sangue,
pero salváronlle a perna, así que estará ben.
Teño algo que facer, pero volvo, si?
Vale.
Cane.
Mariscos Buckley era unha empresa familiar.
Meu pai e mais eu.
Cóbado con cóbado
Para min sempre foi así.
Por iso quixen que quedases.
Non quería estar só.
Estás ben?
Teño aquí a familia e iso axuda.
Peyton marchou hai un anaco.
Peyton estivo aquí?
Si.
Portouse...
de marabilla.
Foi amable.
Díxome que llo contaras.
Si.
Alégrome.
Que queres dicir?
Jenna.
Non, Cane. Escóitame.
Falo por min,
pero cagueina.
Fuches algo bonito nun momento difícil.
Unha distracción de meu pai e do meu matrimonio.
Pero non é real.
É...
É real.
Non, para ti só son un apósito.
Só te podes axudar ti.
Jenna.
Marcha á casa.
Por favor, non volvas por aquí.
Vale.
Por aquí.
Toma o teu tempo.
Ola.
Díxenche que todo sairía ben.
Isto é ben?
Chamaches o teu pai?
Non penso marchar.
Quero quedar aquí.
Mamá, estás ben?
Estou, si.
Busco un médico?
Non, estou ben. Só doe un pouco.
Danme dous analxésicos cada seis horas.
Acaban de operarte.
- Non che poden dar algo máis forte? - Poden, si, pero non queren.
Grazas.
Por lanzarme a balsa.
Aí estiveches fino.
Salváchesme.
Salvácheste ti.
Acabouse?
O de meu pai?
Si, acabouse.
Jenna e eu...
iso tamén.
E nós?
Que pasa con nós?
Que queres, Cane?
Que esteamos ben.
Quero portarme ben.
Peyton, síntoo.
Es a forte dos dous,
dime o que hai que facer, e facémolo.
Si?
Para comezar, senta.
Vou quentar a comida.
Está todo ben.
Ti e mais eu estamos ben.
Entendido?
Asegurareime de que así sexa.
- Pásasme iso? - Claro.
Toma, corazón.
Ben feito.
Grazas, mamá.
- Grazas. - Non hai de que.
- Estás ben? - Si, un segundo.
- Emmett? - Falei con meu pai.
Axudaremos co trato, pero só se colles as rendas.
Cando llo contes a Harlan,
ven pola lonxa e facémolo oficial.
Entendido.
Ola.
Non sabía a onde foras.
Necesitaba un minuto para pensar.
Non podemos seguir así.
Ti e mais eu somos mellores.
Somos mellores, si.
Pero non sempre.
Non nos podemos querer seguido.
Sábelo, non?
Seino, creme. Ás veces, ódiote.
Pero non sempre.
Non, non sempre.
Agora ódiasme?
Neste intre, non.
Ben.
Eu a ti tampouco.
Ben.
Deica logo.
Belle... grazas por vires.
Hai que facelo aquí?
É exactamente onde hai que facelo.
ZONA DE PREPARACIÓN DE ALIMENTOS
AVISO: PROHIBIDAS AS ARMAS
Valo matar?
Non, morto non serve de nada.
Pero terá que nos ser leal, a ambos.
Que lle tes que dicir á túa nova xefa?
Farei o que sexa.
O que faga falta.
Subtítulos: Jeiry Castellano