NABRZEŻE
Harlan! Obudź się.
Bree zniknęła.
Kiedy ją ostatnio widziałaś?
W firmie. Kiedy sprzątałyśmy biuro.
Myślisz, że ją to przerosło?
- Może musiała się napić? - Przegadałyśmy to.
Było dobrze.
Co chcesz powiedzieć?
Czy Grady mógł jej coś zrobić?
Dokąd to?
Muszę pozałatwiać kilka spraw.
Nasza córka zaginęła, a w chłodni są dwa ciała!
Tak, wiem. Zajmę się tym.
Ty i Shawn idźcie do restauracji. Bądźcie wśród ludzi.
Jezu!
- Cane! - Jezus Maria!
Porąbało cię?!
- Nie sądziłem, że to ty. - Najwyraźniej.
Jezu.
Gdzie Savannah?
Została u moich rodziców.
Jezu.
Posłuchaj.
Nie jesteś tu bezpieczna.
Co ty wygadujesz?
Co zrobiłeś, Cane?
Przemycamy heroinę
od gościa, który ma pole maków jakąś godzinę stąd.
Właściwie to miał. Spaliłem je.
Jezu, Cane.
Tak czy siak, nie jesteś tu bezpieczna!
- Sprytnie pomyślane. - Nie okłamuję cię!
Boję się o ciebie!
Gdzie ostatnio byłeś w nocy?
W pracy.
Gówno prawda.
Mam aplikację Ring.
Wiem, kiedy tu wchodziłeś i kiedy wychodziłeś.
Nie spałeś tu dwie noce.
Jeszcze raz. Tym razem powiedz prawdę.
- Nie mam teraz na to wszystko czasu. - Cane, do cholery!
Nie mogę się teraz tym zajmować. Musisz mi uwierzyć.
Powiedz mi prawdę, Cane.
No dobra.
Przespałem się z Jenną.
Jezu.
Nie wiem, jak to się stało...
Po prostu się stało.
Nie wiem, co robić.
Nie wiem, co ci powiedzieć. Nie wiem...
Nic nie wiem.
Kochasz ją?
Ciebie kocham, Peyton.
- Jasne? - Ja ciebie nienawidzę.
I jej też.
Ostrzegałam ją.
Peyton, to nie jej wina.
- Wyładuj gniew na mnie. - Wystarczy mi na was oboje.
- To nie jej wina! - Łapy precz!
- Znalazłeś siostrę? - Nie.
Akurat niszczyłem małżeństwo.
Coś się stało?
Powinienem był już dawno stąd wyjechać.
Chciałbym być gdzieś indziej.
- Gdziekolwiek. - Skończyłeś?
Tak. Nagrałem się Rodneyowi i Dillerowi. Nie odbierają.
Jeśli Grady rzeczywiście porwał Bree, to w jakim celu?
Po co?
Gdyby chodziło o okup, zadzwoniłby i przedstawił żądania.
Nie zabiłby Bree.
Spaliliśmy mu cały interes.
HB! Zastanawiałem się, czy się odezwiesz.
Grady, posłuchaj.
Nie. To ty posłuchaj mnie.
Zrobimy wymianę. Ty w zamian za twoją córkę.
Przypłyń sam, to przeżyje.
Złam tę prostą zasadę,
a zginie.
Gdzie jesteś?
Prześlę ci eskiem.
I co?
Co powiedział?
Współrzędne.
Chce się spotkać na środku oceanu.
No dobra.
- Potrzebny nam plan. - Już go mam. Odzyskać córkę.
To żaden plan, Harlan.
Płynę z tobą.
- Beze mnie cię zabije. - A z tobą zabije nas obu.
Oni mają rację.
Nie wrócisz. Bree też nie.
Gadacie, jakbym miał wybór.
- Nie mam. - A może masz.
SKLEP Z NARZĘDZIAMI
Peyton, co ty tu robisz?
Ostrzegałam cię.
Właśnie wracam ze szpitala.
Tata zmarł w nocy.
Wszystko będzie dobrze.
- Dziękuję za telefon, Belle. - Dziękuję.
Wy, Buckleyowie, zawsze w coś się wpakujecie.
Prosto w oko cyklonu.
To kiepska metafora.
W oku cyklonu jest najspokojniej. U nas raczej nie bardzo.
Popełniłem błąd, wznawiając z wami współpracę?
Harlan nadal chowa do mnie urazę?
A jak myślisz? Zabiłeś mu ojca. Czy coś takiego da się zapomnieć?
No tak...
Udało wam się z całym tym miejscem.
Ale mieliście naszą forsę.
Owszem.
Łączy nas wspólna przeszłość, Belle.
Pamiętam, kiedy byłaś nastolatką.
Byłaś taka piękna.
Szczerze mówiąc, dziwię się, że wciąż jesteś żoną Harlana.
To jest trudny człowiek.
- To na pewno. - Tak.
I jak się układa?
A jak myślisz? Miewamy problemy. Jak każdy.
Tak myślałem.
Zwłaszcza że macie długi.
Wiem wszystko o waszych finansach.
O zerwanej umowie na ziemię i Wesie Bensonie. Niezłe ziółko.
Wykolegował cię.
Ale decyzja o zagospodarowaniu ziemi była słuszna.
Widzisz?
Stoję po twojej stronie, Belle.
I mam nadzieję, że dostrzegasz, że Harlan nie jest już taki, jak kiedyś.
Może to ty powinnaś przejąć stery.
Gdybyś czegoś potrzebowała, mógłbym ci pomóc.
- Mama? - Diller?
- Ty tutaj? - Widziałem, jak cię porwali.
Boże. Nie możesz tu być.
- Jak się tu dostałeś? - Usłyszałem krzyki i przyszedłem.
Widziałem, jak cię napadli.
- Ktoś cię zauważył? - Nie. Ukryłem się w schowku.
- Jak długo tu jesteśmy? - Ze dwie godziny.
- Ilu mężczyzn widziałeś? - Czterech.
- Jeden to kapitan. I jeszcze Grady. - Coś wymyślimy.
Nie wiem, co on chce zrobić.
Wejdź tam i bądź jak najciszej.
- Co? - Schowaj się.
- A ty. - Będę tu obok.
Nic nie mów. Nie mogą cię znaleźć.
Idziemy.
No już.
W porcie tym pewna panna jest
I stoi za barem co dzień
Krzyczą: „Brandy, polej jeszcze raz
Wina i whiskey nam daj”
Śpiewaj.
Bo każdy marynarz ją wielbi
I za żonę by ją wziął
Grady.
Nie wierzę, że dopiero teraz się spotykamy.
Pomyślałem, że moglibyśmy lepiej się poznać.
No co?
Właśnie rozmawiałem z twoim tatą.
Jest już w drodze.
Pomyślałem, że coś razem zjemy. Trzeba jakoś zabić czas, nie?
- Tata tu płynie? - Właśnie w tej chwili. Proszę.
Siadaj.
Pomyślałem, że jeśli się poznamy,
to zobaczysz, ile nas łączy.
- Tak? - Tak.
- Napijesz się czegoś? - Czystej wódki.
No dobra, ale czy ty nie...?
No wiesz...
- Nie? - Niech będzie podwójna.
Albo cała flaszka.
Rety! No dobra.
Jebać. Rock’n’roll! Możemy prosić wódkę dla miłej pani?
Proszę bardzo.
Smacznego.
Wiesz co? Będę musiał pokroić ci mięso.
Rozumiesz chyba, że nie mogę dać ci noża,
więc będziesz musiała jeść łyżką.
O nie.
Wysmażony.
Derek.
Jest dobrze wysmażony. Miał być średnio.
Nie chcę, żeby był żylasty. Dziękuję.
Przepraszam.
Ta dzisiejsza obsługa...
Skorzystamy z usług Domu Pogrzebowego Mulberry, nie Wendell’s.
Są lepsi. Odezwijcie się po wszystkim.
Przywiozę panią Tate, żeby wszystko ustalić.
Ciocia już jedzie.
Kiedy będziesz gotowa, zawiozę cię do domu pogrzebowego.
Zapytają o ostatnie życzenia taty.
Rozmawiałam z Delilah.
Urządzają najlepsze pogrzeby.
Skąd wiesz, jak to wszystko załatwić?
Trzeba pomyśleć, co zrobić, a potem to zrobić.
Dzięki.
Za to, że jesteś taka miła po tym...
Nie planowałam tego. To było najgorsze...
Nie mówmy teraz o tym.
Wielu chwil w życiu nie rozumiemy.
To tutaj?
Tak. Tylny panel to atrapa.
A za nim jest schowek. Ciasny, ale nikt nas tam nie znajdzie.
- Trzymaj. - Nie.
- Bierz. - Nie wezmę pistoletu.
Lepiej go mieć niż nie. Dlatego bierz. No już.
Używałeś kiedyś takiego?
Nie. Nigdy czegoś takiego nie robiłem.
Ja też nie. Bywałem tylko na polowaniach.
Pierwszy raz celowałem do człowieka u Grady’ego.
Ale to zrobiłeś.
Tak, ale posrałem się ze strachu. Zamarłem. Nie wiedziałem, co robić.
Miejmy nadzieję, że do tego nie dojdzie.
Czemu tu jesteś?
Czemu nie wyjechałeś? Nie chcesz tego.
Miewacie z Harlanem problemy, ale twoje miejsce jest przy nim.
Ja nie mam swojego miejsca.
- Czemu mój tata jest dla ciebie ważny? - Żartujesz sobie?
To zajebisty twardziel.
Jakby był synem Johna Wayne’a i Marlboro Mana.
A ja zawsze chciałem być kowbojem.
- I czemu nie jesteś? - Bo to się tak nie da.
Nie w moim świecie.
Oczywiście, jestem uprzywilejowany, ale to może też człowiekowi ciążyć.
Psuje go, osłabia i, o ironio, zmusza do dwa razy cięższej pracy.
Bez kitu.
- Coś okropnego. - No dobra.
Proszę bardzo, kpij sobie.
Niewielu ludzi rozumie trudy bogactwa.
Co?
- Co jest? - To...
ohydne.
Niedogotowane.
Widzisz? O tym właśnie mówię!
Niedopuszczalne. Derek?
Stek miał być średnio wysmażony,
a ten zaraz zacznie muczeć.
Jezu!
Zatrzymać ją!
- Zawróćcie jacht. - No proszę.
- Też jesteś twardzielką. - Daj mi to!
- Cholera! - Kurwa!
Następną dostaniesz w łeb!
Odejdź!
- Nie każ mi powtarzać. - Skąd.
Słyszeliście ją.
Zawróćcie.
A ty dokąd?
- Posłuchamy jej? - Też chcesz kulkę?
Mamy pasażera na gapę!
O nie.
- Mamo. - O nie.
A ty tu skąd?
- Puśćcie go. - Pierdol się.
Puszczajcie!
A potem co? Popłynie do domu wpław?
Nie bądź głupia.
Rzuć broń albo każę do niego strzelić.
Mamo?
- Znowu. - Nie.
- Mamo. - Dobra. Nie.
Dobrze.
No dobra.
Podnieciłem się.
Nawet bardzo.
A ty co?
Chciałem być miły.
A ta się bez powodu na mnie rzuca.
Niedaleko pada jabłko od jabłoni. Wiecie co?
Drzewo genealogiczne Buckleyów gnije.
Trzeba obciąć kilka gałązek.
Mamo!
Kurwa! Pierdolę to.
Obojga mi nie potrzeba.
Nie! Mamo!
Mamo!
Nie!
- O kurwa. - Nie, mamo!
Powstrzymać go!
Nie, mamo!
Bez obaw, wykrwawi się.
Zabierzcie go na dół. I zamknijcie mu ryj.
POŁUDNIOWA PIĘKNOŚĆ
Zaczyna się.
PERŁA OCEANU
Sprawdź statek.
HB, witam na pokładzie.
Grady, sytuacja wymknęła się spod kontroli.
Na statku czysto!
- Chcę wszystko naprawić. - Tak, wiem.
Jak do tego doszło?
Jestem stary. I konserwatywny.
Spieprzyłem sprawę.
Owszem.
To mało powiedziane.
Kiedy robi się coś tak długo w jeden sposób,
trudno zaufać mądrzejszej osobie z mądrzejszym pomysłem.
W głębi duszy jesteś dobrym człowiekiem.
No dobra.
Prawie się nabrałem.
Błagam, wypuść moją córkę.
Zniszczyłeś mój zapas heroiny.
Miliony dolarów poszły z dymem.
Jedna córka alkoholiczka to chyba uczciwa rekompensata?
Prawda?
Proszę, Grady. Wypuść ją.
Niestety, musieliśmy się jej pozbyć.
- Co? - Wyrzuciłem ją za burtę.
Co?
Bez obaw.
Mamy kogoś jeszcze.
Poznajesz tego przystojniaka?
- Dziadek? - Diller!
Niech cię szlag, Grady! Wypuść go!
Stul pysk! Mogliśmy tego uniknąć!
Mogliśmy być świetnym zespołem! Mogliśmy się wzbogacić!
Zdechniesz, wiedząc, że to ty jesteś winien.
Ty sprowadziłeś rodzinę na manowce! Nie ja! Ty!
Szlag.
Grady, przestań! Zabijesz go!
Co?
Nie rozumiem.
Gdzie Bree?
Nie!
Rzućcie broń!
Każ ludziom rzucić broń.
Już, kurwa!
Zróbcie to.
Diller, chodź tutaj.
Wejdź na statek. Zamknij się w kabinie.
- A mama? - Diller, natychmiast!
No dalej.
No dobra, Harlan.
Daj spokój.
Dobra, już dobra.
- Pogadajmy. - Dość już gadania.
Nie możesz, co?
Czekaj, Harlan.
Posłuchaj.
Zadaj sobie pytanie.
To jego chcesz mieć za syna?
Tego gościa?
Taką pizdę, która nie umie pociągnąć za spu...?
Chodźmy.
Znajdźmy Bree.
Co ty robisz?
Nie!
Posłuchaj.
Jesteś jeszcze dzieckiem.
Nie wiedziałaś. Bo i skąd miałaś wiedzieć?
Jestem przy tobie.
Jestem.
Jestem przy tobie.
Jestem przy tobie, Bree.
Jestem.
Gdzie jest?
Pod opieką lekarzy. Stwierdzili hipotermię i utratę krwi.
O Boże.
- Jezu, jak ty wyglądasz. - Nic mi nie jest.
No dobrze.
Skarbie, jak się trzymasz?
Przykro mi. Słyszałam o wszystkim.
Będzie dobrze. Nie martw się.
Spójrz na mnie.
Grady nigdy by nie przestał.
Wciąż przypuszczałby nowy atak, aż w końcu dorwałby twoich bliskich.
Może mnie, twoją siostrę, matkę albo żonę.
Chroniłeś rodzinę.
Można i tak na to spojrzeć.
Taka jest prawda.
Pogódź się z tym.
Cześć.
Świetnie wyglądasz.
Ty też.
Mamy u ciebie wielki dług, synu.
W porządku?
Tak.
Jacht jest czysty.
Broń, ciała i dowody wyrzucono, statek wysprzątano.
Dziękuję, Drew.
Zdrowia dla Bree.
Dobranoc, Harlan.
Operacja się powiodła.
Bree straciła dużo krwi, ale nie musieli amputować nogi.
Mam coś do zrobienia, ale wrócę tu, zgoda?
Dobrze.
Cane.
Buckley Seafood to był rodzinny interes.
Ja i ojciec prowadziliśmy go ramię w ramię.
I tak było zawsze.
Dlatego cię tu zatrzymałem.
Nie chciałem być sam.
Jak się trzymasz?
Przyjechała rodzina, więc jest mi raźniej.
Peyton odjechała jakiś czas temu.
Była tu?
Tak.
Była...
wspaniała.
Miła.
Powiedziała, że wie.
Tak.
To dobrze.
To znaczy?
Jenna.
Nie, Cane. Posłuchaj.
Mogę mówić tylko za siebie,
ale nawaliłam.
Byłeś czymś przyjemnym w trudnym okresie.
Pomogłeś na chwilę zapomnieć o tacie i małżeństwie.
Ale to nie było prawdziwe.
Właśnie...
że tak.
Nie. Ja tylko odwracam uwagę.
Tylko sam możesz rozwiązać swoje problemy.
Jenna.
Musisz wracać do domu.
Tylko proszę, nie wracaj tu już.
Dobrze.
To tutaj.
Nie spiesz się.
Cześć.
Mówiłam, że będzie dobrze.
I niby jest?
Zadzwoniłeś do taty?
Nie ruszę się stąd.
Chcę tu być.
Mamo, wszystko dobrze?
Tak.
- Mogę zawołać lekarza. - Nie trzeba. Trochę mnie tylko boli.
Dostaję paracetamol co sześć godzin.
Jesteś po operacji.
- Nie mogą ci dać czegoś mocniejszego? - Mogą.
Ale nie chcę.
Dziękuję.
Za tamten zestaw ratunkowy.
Szybko zareagowałeś.
Uratowałeś mnie.
Ty uratowałaś siebie.
To już koniec?
Tego z tatą?
Tak. Koniec.
Ja i Jenna...
to też przeszłość.
A co z nami?
A co ma być?
Czego chcesz, Cane?
Żeby było dobrze.
Sam chcę być dobry.
Przepraszam.
To ty jesteś silniejsza. Powiedz, co zrobić, i to zrobimy.
Dobrze?
Najpierw usiądź.
Podgrzeję jedzenie.
Wszystko w porządku.
Między nami jest dobrze. Rozumiesz?
Już ja o to zadbam.
- Mogę? - Tak.
Proszę.
Brawo.
Dziękuję.
- Dziękuję. - Proszę.
- W porządku? - Tak. Zaraz wrócę.
- Emmett? - Rozmawiałem z ojcem.
Pomożemy z umową, jeśli przejmiesz interes.
Daj znać Harlanowi
i przyjedź do firmy przypieczętować współpracę.
Jasne.
Cześć.
Szukałam cię.
Musiałem chwilę pomyśleć.
Dłużej nie może tak między nami być. Stać nas na więcej.
Owszem.
Ale nie zawsze.
Nie możemy się kochać non stop.
Wiesz, prawda?
Wiem i wierz mi, czasem cię wprost nienawidzę.
Ale nie cały czas.
Nie cały czas.
A teraz?
Nie. Nie w tej chwili.
To dobrze.
Ja ciebie też nie.
Dobrze.
Na razie.
Belle... Cieszę się, że przyszłaś.
Musimy tutaj?
To jest właśnie najlepsze miejsce.
Zabijecie go?
Nie. Martwy na nic nam się nie zda.
Będzie nam potrzebna jego lojalność. Wobec nas obojga.
To co powiesz swojej nowej szefowej?
Zrobię wszystko.
Wszystko.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz