Ależ niski ten strop…
Uwaga na głowy.
Powiedz.
Macie coś w zamian za Oimachi?
Staramy się coś znaleźć.
Stratę, którą poniesiemy, firma niezbyt odczuje.
Ale liczy się to, że zawiodłeś.
Ja o to nie dbam,
ale inni zaczną się dzielić,
brać stronę prezesa albo dyrektora generalnego.
Ale już czas poprosić, by prezes ustąpił ze stanowiska.
Dla dobra firmy.
Rozumiesz?
Za wszelką cenę znajdź jakąś ziemię.
Oczywiście.
Jeszcze daleko. Może weźmiemy taksówkę?
- To też zburzą? - Co?
Budują nową stację na linii Yamanote?
No… Jak myślicie?
No więc…
To trochę daleko od nowej stacji, ale kiedyś… tak.
Zabójca lamp na dachu.
Co?
Tych na dachu taksówek.
Podobno wiele takich lampek rozbiło się o ten strop.
Stąd nazwa „tunel – zabójca świateł na dachu”.
Rozumiem.
Co za bzdura.
Powinni burzyć wszystko, co stare.
TOKIJSCY OSZUŚCI
Oszuści kradną duże sumy pieniędzy, udając właścicieli nieruchomości.
Chcą sprzedać ziemię przy użyciu podrobionych dokumentów.
W grupie takich oszustów jest lider,
negocjator, informator,
prawnik, fałszerz dokumentów
i koordynator castingów dla impostorów.
Aby ukraść miliardy jenów,
potrzeba precyzji i zaawansowanych technik kryminalnych.
ODCINEK 3
MINATO CITY, TAKANAWA PARKING PRZY ŚWIĄTYNI KOUAN-JI
To jest to?
Całe 3200 metrów kwadratowych.
Strefa komercyjna. Wskaźnik intensywności zabudowy: 600%.
Około 12 milionów za tsubo,
więc cena zakupu wyniesie około 10 miliardów.
Kto zarządza tym rejonem?
Ja.
Wiedziałeś o tej ziemi?
Tak…
To czemu jej nie zaproponowałeś?
Ta nieruchomość ma dużo zalet i wielu deweloperów rozmawiało z właścicielką.
Ale ona nie jest zainteresowana sprzedażą.
Gdzie mieszka?
Jest mniszką rezydentką w tej świątyni.
Właścicielka jest mniszką?
Tak.
Nie wiem dokładnie dlaczego, ale mówiła, że nigdy nie sprzeda ziemi.
Zdaje się, że unika sąsiadów i zamyka się w swojej rezydencji.
Sprawdźmy jeszcze raz.
Ninomiyo, pogadaj z mieszkańcami.
Yashiki, ty z zarządem parkingu.
- A Haraguchi i Yamauchi… - Tak?
Dokumenty nieruchomości…
Natsumi Kawai co czwartek sprowadza do hotelu wielu hostów
na seks grupowy.
Co to ma być? Nasza mała mniszka jest bardzo zboczona.
Zdaje się, że poszła do klubu, żeby odreagować zdradę męża,
ale potem zachciało jej się więcej.
Czyli i mąż, i żona są maniakami seksualnymi?
Jak to sfilmowałeś?
Podłożyłem kamerę na wózku obsługi pokoi.
Brawo!
Mogę dostać kopię?
Ale poza wyjściami na perwersyjny seks siedzi zamknięta w świątyni.
Dopóki tam jest, nic nie możemy zrobić.
Co wy na to?
Czy jest coś, co możemy wykorzystać?
Jedna osoba przykuła moją uwagę.
Ten mężczyzna.
Co z nim? Czemu się nie przyłączył?
Kaede, jeden z najlepszych hostów w klubie.
Kiedyś numer dwa, ale jego akcje podskoczyły po zdobyciu Kawai,
czyli „wieloryba”.
Ale dlaczego nic z nią nie robi?
Pewnie chce podnieść swoją wartość, nie dając jej się łatwo zdobyć.
Wykorzystuje pozostałych, by się nią dobrze zajęli.
Co za dupek.
Rozumiem.
Jeśli dobrze go wykorzystamy, może wywabimy Kawai ze świątyni.
Tak. Ale jeszcze nie wiem jak.
Wszyscy już są.
Dlaczego oglądacie porno?
Wcale nie.
To sekretna sekstaśma małej mniszki.
Co?I
Później wyjaśnię. Mów.
Sześć kandydatek na impostorki.
Wybrałam je, bo wiek i sylwetkę mają podobne do Kawai.
Każda ma długi.
Pokaż je.
Co?
W impostorach nie szukamy podobieństwa do właściciela.
Wiesz to lepiej niż inni, Reiko.
I co myślicie? Kazałam im zapamiętać dane Kawai.
Jak myślisz, Takumi?
Żadna z nich.
Wyprowadź je.
Dajcie spokój! Przyprowadziłam ich już 20 czy 30.
Nie słyszałaś?
Wyprowadź je.
Bez szans! Nie znajdę kogoś, kto zechce ogolić głowę!
Reiko, uspokój się.
Wiesz, że impostor to nasza ostatnia deska ratunku.
Już nie mogę!
Tak, wiem.
Tym razem jesteś bardzo ostrożny.
Bo chodzi o dziesięć miliardów.
Trzeba do tego inaczej podejść.
Jakieś postępy, Takeshita?
Trzy miliardy.
Za tę robotę chcę trzy miliardy.
To znaczy?
Nigdy tego nie rozumiałem.
Ty tylko układasz plan i zaganiasz nas do pracy.
Na tym polega moja rola.
Ale to ja zdobyłem te informacje!
Nie mogę poprosić o trzy, kiedy zarabiamy dziesięć?
Nie patrz na mnie z góry!
Co się dzieje?
Posłuchaj.
Zapłać mi trzy miliardy albo się wycofam.
I nie tylko!
Dopilnuję, żebyś zakończył swoje interesy!
Takeshita, przestań!
To Louis Vuitton.
Louis Vuitton!
Oszalał.
Przesadza z metą.
O co chodziło?
- Reiko. - Tak?
Proszę, kontynuuj rekrutację na impostorkę.
Tym razem musi nie tyle być podobna do prawdziwej Kawai,
co ma zachowywać się jak mniszka i przekonać kupującego.
- Wiem, ale nikt… - Szukaj dalej.
Nie musimy się spieszyć.
Dobrze.
Goto. Jakiś potencjalny kupiec?
No tak.
Wielu agentów rozgłasza, że właścicielka chce sprzedać teren.
Na razie nikt się nie złapał. Za dużo tego.
Ale w zeszłym tygodniu usłyszałem ciekawą historię.
Jaką?
Pracowałem kiedyś z rekinem gruntowym, staruszkiem imieniem Hayashi.
Podobno odwiedził go dział rozwoju z agencji Sekiyo House.
Im większy teren, tym lepiej.
Szukacie gruntów w zamian za posiadłość Oimachi?
No tak…
Słyszałem o tym.
Umowa nie doszła do skutku?
Ich wielomiliardowy projekt nagle stanął
i szukają alternatywnego terenu.
Sekiyo to duża firma, ale myślałam, że budują domy mieszkalne.
Kiedyś tak było.
Teraz budują też kondominia i biurowce.
- Zajmują się też rozbudową miast. - Masz rację.
Ale wątpię, czy to się uda.
Im większa firma, tym bardziej rygorystyczne kontrole.
Rok minie, zanim dostaną wszystkie niezbędne aprobaty.
Intrygujące.
Co?
Im większy cel, tym łatwiej w niego trafić.
Proszę cię. To nie polowanie.
- Firmy takie jak Sekiyo… - Tu jest tak samo.
Jeśli zastawisz pułapkę z wielką przynętą,
złapiesz wielką ofiarę.
Sekiyo House.
To dla nas odpowiedni cel.
KAEDE, HOST NUMER 1
„Inoue” to pewnie pseudonim Takumiego Tsujimoto.
PAN TAKUMI TSUJIMOTO
Okazało się, że Masami Tsujimoto to jego ojciec.
Miał w Jokohamie agencję nieruchomości, a Takumi pracował tam jako handlowiec.
Jednak osiem lat temu firma wpadła w kłopoty finansowe,
a Masami próbował się spalić w akcie rozpaczy.
W płomieniach zginęła jego żona oraz żona i pięcioletni syn Takumiego.
Masami był poważnie poparzony, ale przeżył.
Takumi też, bo nie było go wtedy w domu.
Okropne, prawda?
„Oszustwo”?
Najwyraźniej kłopoty finansowe zaczęły się po tym,
jak firma padła ofiarą oszustwa i straciła kilkaset milionów.
Cześć.
Cześć, Nagai.
Cześć, Takumi.
- Czekaj. Nie jest dobrze. - Jasne.
Cholera, a to co? Rety…
Tak!
Dzięki za tamto.
A co ja zrobiłem?
Karta hotelowa.
Ach tak. Drobiazg.
Twoja zapłata.
Dzięki.
Ale nic mnie to nie kosztowało.
Proszę.
A to…
Drogie żarcie.
Dzięki, że zawsze to robisz.
Nawet Uber Eats tu nie dowozi.
Nie dziwię się. I mleko dla maluchów.
- Dzięki. - Proszę.
Co cię tu dziś sprowadza?
Myślę o tym, żeby zostać hostem.
Co?
Hostem? Ty?
Zmieniasz pracę?
Daj spokój. Nie wyobrażam sobie tego.
Chodzi o infiltrację?
Coś w tym rodzaju.
Pycha.
Mam do ciebie prośbę.
Tak?
Umiesz zrobić makijaż protetyczny?
Co?
KLUB HOSTÓW „SZALONA MIŁOŚĆ”
To znaczy…
wszystko ma swoje granice.
Chodzi o mój wiek?
Tak, ale nie tylko.
Nie chciałbym być nietaktowny, ale to…
Oparzenie?
Och…
Dlaczego akurat chcesz zostać hostem?
Ja…
Podziwiam Kaede.
Kaede?
Przez ten mój wygląd
moje życie nie było zabawne czy ekscytujące.
Ale potem przeczytałem o Kaede.
O tym olśniewającym świecie.
I wtedy…
Jeśli mam dalej wieść nudne życie,
chciałbym choć raz przed śmiercią zobaczyć świat, w jakim żyje.
Rozumiem, co czujesz, ale…
- Cześć, Kaede! - Kaede!
- Kaede. - Cześć, Kaede.
- Hej. - Witaj, Kaede.
Co? Nowy?
Szlag! Paskudny!
Co masz na twarzy?
Właśnie mi mówił, że przez ciebie też chce być hostem.
Zrobię wszystko. Dajcie mi szansę.
Serio?
- Czemu nie? - Co?
Widać, że jego życie już się skończyło.
Ktoś taki mówi, że zrobi wszystko? Będzie ciężko pracował.
Mówisz poważnie?
Trzymaj go z dala od klientów. Niech idzie do kuchni albo czyści toalety.
Rzuć mu kość i go zatrudnij.
Proszę.
Powinieneś być mu wdzięczny.
Tak! Bardzo dziękuję!
Kenro… Tsujisawa?
Tak.
Mogę ci mówić „Kelo”?
Co?
Masz keloidy. Bliznowce.
Pracuj ciężko.
Jasne.
Bardzo dziękuję!
Tak, słucham?
Tak, dziękuję za telefon…
WIĘZIENIE W CHIBIE
Czemu zawdzięczam tę wizytę?
Chcieliśmy zadać panu kilka pytań w związku z tamtym incydentem.
Już wszystko powiedziałem.
Ależ nie.
Nie chodzi o przestępstwo, które pan popełnił.
Chcielibyśmy usłyszeć o oszuście, którego padł pan ofiarą.
Znaleźliście go?
Wciąż nad tym pracujemy.
Jak go pan w ogóle poznał?
Przez syna.
Syn mi go przedstawił.
Prowadziłem wtedy małą agencję nieruchomości w Jokohamie.
Mój syn Takumi był naszym przedstawicielem handlowym.
TETSUYA NISHITANI
Nishitani… Nazwisko było pewnie fałszywe.
Pracował jako pośrednik w obrocie nieruchomościami.
Jest teren,
który chciałem panu pokazać.
No dobrze.
Wspaniały. Jeszcze go nie reklamowałem.
Rozumiem.
Ta działka? Naprawdę?
Jest na sprzedaż?
Tak, 320 metrów kwadratowych w strefie handlowej obok dworca.
Takie tereny to rzadkość!
Tato…
Działka była w świetnym miejscu, blisko dworca.
Zastanawiałem się jednak, czemu taką nieruchomość
postanowili sprzedać tak małej firmie jak nasza.
Och nie, dziękuję.
Ale… dlaczego postanowiliście wybrać naszą małą firmę?
Ponieważ…
pan Hagiwara wyraźnie gardzi dużymi firmami.
Lokalizacja jest świetna i niektóre firmy na niego naciskały.
Nie chciał sprzedawać, więc odmawiał.
Ale niedawno zdiagnozowano u niego poważną chorobę.
Zgadza się?
Wtedy poznałem Takumiego
i pomyślałem, że mogę mu zaufać.
Przedstawiłem go panu Hagiwarze.
Tak było?
W pewnym sensie ucieszyłem się, że to mój syn
znalazł dla nas tę okazję.
Ale okazało się, że to oszustwo.
Firma Nishitaniego nie istniała.
A ten starzec, który miał być właścicielem…
był podstawiony.
WNIOSEK ODRZUCONY
Jak to się stało?
Firma jest skończona!
To twoja wina!
To wszystko twoja wina!
Znajdź go,
nawet jeśli cię to zabije!
Przez ten dług oszalałem
i zrobiłem coś, czego już nie cofnę.
Tylko ja powinienem był zginąć.
Czy od tamtej pory
widział pan syna?
Ten list…
niestety do niego nie dotarł.
Szukamy pańskiego syna, Takumiego.
- Dlaczego? - Tego nie mogę ujawnić.
Takumi…
Czym się teraz zajmuje?
- Raz, dwa… - Raz, dwa…
No tak.
Palisz?
To pewnie zemsta.
- Co? - Takumi Tsujimoto.
Sam został oszustem gruntowym,
by znaleźć człowieka, który go oszukał, i się zemścić.
Oglądasz za dużo filmów.
Jeśli tak nie jest,
to nie wiem dlaczego.
Będziemy musieli sami zapytać Takumiego.
Hej! Wyjmij więcej lodu.
Przepraszam.
Powitajcie panią Hattori!
- Witamy! - Witamy!
- Dlaczego tak uroczo dziś wyglądasz? - Tak?
Przepięknie.
Dziś są urodziny klubu, wiesz?
Przyszła ta stara baba.
Kto to?
Jeden z wielorybów Kaede.
Inna stara baba wydaje nawet więcej.
Serio?
- Co? - Tak?
Podziwiasz Kaede, co?
To prawda.
Jasne. Prędzej czy później sam możesz…
- Co? - Nieważne.
Nic z tego nie będzie. Nie z taką twarzą.
Pani Hattori zamówiła butelkę różowego Dom Pérignon!
- Dziękuję! - Dziękuję!
- Chodźmy! - Dalej!
Wierzcie lub nie!
Zamówiono różowe Dom Pérignon!
- Dziękuję! - Dziękuję!
- To Dom Pérignon! - Tak!
- Każdego dnia: Dom Pérignon! - Dom Pérignon!
- Pijcie! - Miłej zabawy!
- Do dna! - Do dna!
Bardzo dziękujemy!
- Bardzo dziękuję! - Dziękuję!
Na razie.
Na razie!
- Pa, Kaede! - Cześć.
Nie zapomnij o przyszłym czwartku.
Z Kawai, tak?
- Tak. - Dobra.
Przyjdę.
- Wy też? - Tak.
Każę starej więcej zapłacić.
- Tak! - Super!
A może prowizja? Sto tysięcy za każdy raz, kiedy dochodzi.
Chcesz użyć zabawek?
Przy niej mi nie staje!
- Nie gadaj. - Kaede!
- Pa, Kaede! - Dobranoc!
- Kelo. - Tak?
- Umiesz prowadzić? - Tak.
Podwieziesz mnie? Taksówki to koszmar.
Jasne.
Dobry jesteś.
Słucham?
- Dobrze prowadzisz. - Aha.
- Pierwszy raz w takim aucie? - Tak.
Ale kiedyś byłem kierowcą.
O rety.
Cholera!
Ta stara baba jest wkurzająca.
Cześć. Co tam?
Jak dzisiaj?
Ktoś dobry?
Poważnie?
To może przyjdę. Tak.
Druga w lewo.
Dobrze.
Zejdą mi się ze dwie godziny. Weź to i zjedz coś.
Dziękuję.
- Nie ma za co. - Dzięki.
Parking jest na tyłach.
No ruchy!
Cholerne guzdrały!
On już czeka.
Już, do środka!
Do środka!
Wchodzę!
Dobrze.
Cześć.
Wejdźcie.
I jak?
Mamy tu dziś nawet dziewicę.
Cholera, serio?
Trzymaj.
Dziękuję.
No dobra… rozbierajcie się.
Właśnie je wysłałem.
Co? Chyba żartujesz.
No dobra. Najpierw wrócę do biura.
W porządku.
Uwaga! Ogłoszenie publiczne.
Jeśli widzisz, że nieletni ma kłopoty,
zadzwoń na policję, by zapobiec przestępstwu…
Co, do cholery?
PIĘTRO V: ANIELSKA AGENCJA
Cześć.
Cześć, Takumi.
Już wiem, co to jest.
Anielska Agencja.
Szybko poszło.
W końcu to moja specjalność.
Agencja niby szuka pracowników,
ale do dzielnicy czerwonych latarni.
Wyłapują też małe uciekinierki
i stręczą je klientom.
Uciekinierki?
No, te dziewczyny.
Głupie nastolatki, które kręcą się po kinach.
Nie mają kasy, a nie mogą legalnie pracować w tej dzielnicy.
Agencja wysyła je klientom, którzy lubią młódki.
Rozumiem.
Wybacz, muszę kończyć.
Cześć. Już jesteś?
Hej.
- Do Sangubashi. - Dobrze.
Przy okazji…
Tak?
Skąd to oparzenie?
Co? Moje?
A czyje?
Racja. Przepraszam.
Mój dom stanął w płomieniach.
Serio? Jak to?
Nie zgasiłem dobrze papierosa.
No tak…
No ba! Jak sobie pościelesz…
Właśnie.
- Ale serio. - Tak?
Nie wiem, jak możesz żyć z taką twarzą.
Jest ohydna!
Wiem.
Proszę! Ratujcie ich!
Tato!
- Dobry wieczór. Pokażę panu… - Nie, dziękuję.
Hej! Odwróć się tutaj!
Mam ciekawą posiadłość.
Może się chociaż przywitasz?
Jest wielka. Nie wiem, co z nią zrobić.
Wyrzuć to z siebie.
To 3200 m2 w Takanawie.
Ziemia w Takanawie?
Znam. Próbowałem ją dorwać w czasie bańki gospodarczej.
Ale właścicielka nie chce jej sprzedać.
Zmieniła zdanie, a przynajmniej możemy negocjować.
Wszystko zależy od kupującego.
No i?
Pójdziesz z tym do Sekiyo?
A co radzisz?
No…
Każdy deweloper rzuciłby się na taką miejscówkę.
Ale ta ziemia jest za duża.
Kontrole wewnętrzne i uzyskanie zgody zarządu zajmą co najmniej rok.
Właśnie. A właścicielka chce sprzedać jak najszybciej.
I chce dużej firmy, której można zaufać.
Doprawdy?
Wiesz co,
sprawa przybierze szybszy obrót, jeśli wyjdzie od dyrektora generalnego.
To znaczy?
Pracownicy Sekiyo są podzieleni.
Jest frakcja prezesa i dyrektora generalnego.
Dzięki prezesowi Wadajimaie Sekiyo jest najlepszym deweloperem.
On jest jak cesarz.
Natomiast dyrektor Abekawa
pracował u Wadajimy od wczesnej młodości.
Wspiął się na szczyt.
Ale Abekawa nie jest głupi.
Wykorzystał fakt, że prezes pół roku był za granicą,
i od kilku lat ma silną frakcję.
Pewnie knuje, jak pozbyć się Wadajimy i zostać prezesem.
Ale czy zakup ziemi za 10 mld jenów nie wymaga zgody prezesa?
Nie. Abekawa ma wolną rękę, jeśli chodzi o duże projekty w Japonii.
Rozumiem.
A ten gość z Sekiyo, który płaszczył się przed tobą?
Aoyagi.
Jest z dyrektorem.
Wspiął się po drabinie pod Abekawą i jest szefem działu rozwoju.
Czyli jeśli zachęcimy Aoyagiego i przyciśniemy dyrektora…
Wewnętrzny proces zatwierdzania pójdzie dużo szybciej.
Jasne.
Ale Sekiyo to jeden z najlepszych deweloperów na rynku.
Będę szczery.
Będą podejrzliwi wobec małej agencji, która pojawiła się znikąd.
To znaczy?
To nie było trzy miesiące temu? Grunty w Ebisu.
Nie pójdzie równie łatwo jak z oszukaniem takich amatorów jak Mike Homes.
Bo to wy, prawda?
Nie wiem, o czym mówisz.
Tę ziemię w Takanawie właścicielka naprawdę chce sprzedać?
Nie moja sprawa.
Co ty na to…
Przedstawię cię firmie, której Sekiyo zechce zaufać.
Może poprosisz, żeby byli pośrednikiem?
A ja poproszę, by pomówili z Sekiyo o tej ziemi.
Znasz kogoś?
Proszę tylko o prowizję za polecenie.
Wrócimy do tego.
Pozdrów Harrisona.
Dzień dobry, dyrektorze Abiru.
Mam coś, co może pana zainteresować.
Nim zakończymy spotkanie,
czy ktoś ma coś jeszcze?
Tak, panie Sunaga? Proszę.
Panie Aoyagi.
Jeśli chodzi o przerwany projekt Oimachi,
czy wiemy o innych gruntach?
Staramy się coś znaleźć.
Serio?
Nie otrzymaliśmy żadnych raportów,
więc uznałem, że się poddaliście.
Pracujemy nad tym.
Tu nie chodzi tylko o pański dział.
Zdaje pan sobie sprawę, że to był projekt całej firmy?
Jeśli nie znajdziemy gruntu, stracimy setki milionów jenów.
Wiem o tym.
To wszystko.
Zakończyliśmy spotkanie.
Żałosne.
Kończy wam się czas. Niech pan się podda.
Jeszcze nie.
Nie chodzi tylko o ziemię.
Mówię, żeby zapomniał pan o awansie.
Kiedy dotrę na szczyt, zatrzymam pana jako dyrektora.
- Halo? - Jak wam idzie?
Wynajęliśmy miejsce na parkingu i zbieramy informacje,
ale słyszymy tylko, że właścicielka nie chce sprzedać.
Jeszcze się z nią nie kontaktowaliśmy.
- Coś jeszcze? - Nie.
Nie zrobiliśmy postępów.
Rób, co możesz, ale szybko!
Rozumiem. Hayashi ma rację.
Co myślisz?
Myślę, że damy radę.
Zostaną naszym pośrednikiem i przekażą informacje Sekiyo.
Zaangażujemy się pośrednio jako zarządca nieruchomości Natsumi Kawai.
A potem ta firma weźmie winę na siebie?
Nie. Nieświadomie dadzą się w to wrobić,
działając w dobrej wierze.
Tak?
A co z prowizją Hayashiego? Chce 30 milionów.
Dostanie je.
Hej. Dzięki za wczoraj.
A jeśli chodzi o ofertę, przyjmę ją.
Tak?
Szybko działasz.
Co to za firma?
Abiru Holdings?
Jasne. Świetnie. Tak.
Doradcy?
Handel nieruchomościami, ośrodki, odzież, informatyka…
Różnorodna działalność.
Pojutrze spotkam się z prezesem Abiru.
Takumi, przygotuj dokumenty.
Czy tej firmie można zaufać?
Widzisz tam doradcę?
MICHIYO SHIROTA
Nosi inne nazwisko, ale jej mąż jest liberałem.
To może się przydać.
Elity, takie jak pracownicy Sekiyo, nie dyskutują z władzą.
Jak idzie rekrutacja impostorki?
- Gdzie Reiko? - W Atami.
Skończyły jej się kandydatki, więc pojechała szukać nowych.
Rozumiem. „Rekrutacja ukierunkowana”.
Oby kogoś znalazła.
No dobrze. Goto, spotkaj się z Abiru Holdings.
Jako broker sprzedamy ziemię Abiru za dziesięć miliardów,
a oni odsprzedadzą ją Sekiyo za jakieś 11 mld.
W trakcie negocjacji poproszą pewnie o spotkanie z Kawai.
Zgodzimy się na to dopiero na ostatnim etapie.
Gdy nadejdzie ten czas, Takumi… wiesz, co robić?
Wyciągniemy Natsumi Kawai ze świątyni, najlepiej daleko od Tokio.
Możemy go wykorzystać?
Tak.
Zdecydowanie.
Kelo.
- Tak? - Przywykłeś do tego?
No… tak.
Wiesz co?
Ciężko pracując, może kiedyś będziesz jak ja…
Akurat. Nie z taką twarzą.
Powitajcie panią Kawai!
- Witamy! - Witamy!
Dawno cię nie było.
Zaledwie tydzień.
Tydzień to o wiele za długo.
- Wyglądasz uroczo. - Dziękuję.
Nic się dziś nie dzieje. Fajnie, że jesteś.
- No to… - Tak?
Zamówię, co zechcesz.
Poważnie?!
Salon Magnum.
Wierzcie lub nie, pani Kawai zamówiła Salon Magnum!
- Dziękuję! - Dziękuję!
- Nasz numer jeden! - Hej!
- Wybrała księcia Kaede! - Hej!
- Dla najpiękniejszej księżniczki! - Hej!
- Szampan z najwyższej półki! - Hej!
- Salon Magnum! - Hej!
Zamówiony w wielkim stylu!
- Dziękuję! - Dziękuję!
- Co noc! - Hej!
- Tak będzie! - Hej!
Najprawdziwszy szampan!
Wasshoi!
- Szampan! - Szampan!
- Księżniczki nie mogą pić! - Wasshoi!
- Szampan! - Szampan!
Co się dzieje?
Powiedziałeś, że jeśli zamówię szampana,
będziemy dziś tylko we dwoje.
I zamierzałem tak zrobić, ale chciałbym, żebyś go poznała.
Kto to?
Jest nowy, dołączył do nas niedawno.
Widzisz jego twarz?
Dlatego nie ma szczęścia do dziewczyn.
Kiedy mu o tobie powiedziałem, spytał, czy też by tak mógł.
Poważnie?
Kazałem mu przestać się wygłupiać,
ale po wysłuchaniu jego historii zrobiło mi się go żal.
Pomyślałem wtedy,
że mogłabyś wypełnić pustkę w jego sercu.
Prawda?
Tak.
No…
Przez tę twarz nigdy nawet nie trzymałem kobiety za rękę.
Ona cię nie słyszy!
Przepraszam.
Lubię, jak się rżniesz z gorącymi, młodymi chłopcami z klubu.
Ale pomyślałem, że przy nim
może zobaczę twoją bardziej czułą, wrażliwą stronę.
Hej.
Jak już mówiłem.
Jeśli mam się z tobą kochać,
to chcę, żeby moje uczucia były na najwyższym poziomie.
Następnym razem będziemy sami?
Oczywiście.
To co, zaczynamy?
Dzień dobry.
Proszę pozwolić, że się przedstawię.
Jestem Abiru, z Abiru Holdings.
- Miło mi. - Mnie również.
TSUYOSHI ABIRU
Do nieruchomości przynależy parking obok świątyni Kouan-ji
i ziemia pod sąsiednim budynkiem.
Łącznie działka ma 3200 m2.
Może przynieść 10 mld jenów.
A nasza prowizja?
Miliard.
Bardzo się cieszę.
Ja również.
Pani Taniguchi.
Ma pani za nisko zawiązaną chustę.
Ile razy mam to powtarzać?
Przepraszam.
Bardzo mi pomogłeś. Dziękuję.
Nie ma za co.
Ja tylko pokazałem mu dobrą nieruchomość.
Działając w dobrej wierze.
Na razie.
DOGADAŁEM SIĘ Z ABIRU I PRZEKAZAŁEM PIENIĄDZE HAYASHIEMU.
Podnieciłeś się za mnie dla tej starej baby.
Super. To twoja zapłata.
Nie ma potrzeby.
- Weź. - Nie mogę…
- Bardzo dziękuję. - Pojedziesz do Kabukicho?
Nie wracasz do domu?
Co?!
Napatrzyłem się na seks starej baby i potwora. Czuję obrzydzenie.
Potrzebuję oczyszczenia.
Przepraszam.
Cześć.
Masz te trzy dziewczyny?
Zaraz wejdziemy. Od frontu. Tak.
Świeżynka?
No pewnie! Tak!
To na razie.
Hej, to ja.
Właśnie weszli. Zaczynajcie.
Halo?
Kopę lat, Hayashi.
Wiedziałem, że to ty za tym stoisz.
Dziękuję, że przedstawiłeś nas wspaniałemu partnerowi.
Naprawdę chcecie wrobić Sekiyo?
Oczywiście.
No dobra.
Na pewno to wiesz,
ale przedstawiłem was sobie, o niczym nie wiedząc.
Tak. I żyj spokojnie, o niczym nie wiedząc.
Hej! Weszły tu trzy laski. Daj mi klucz do tego pokoju.
A ty kto?
Daj mi ten cholerny klucz!
Przestańcie! Wezwę policję!
Śmiało, dzwoń.
A ja im opowiem o prostytucji nieletnich.
Hej, spójrz na mnie.
Hej, ty. Opuść rękę.
Opuść ręce i spójrz na mnie.
Dobry wieczór!
Kim jesteście?
Jednostka patrolowa z Kabukicho.
O rety, nieładnie.
Ile macie lat, panienki?
Pytam, ile macie lat!
- Odpowiedz! - Ile?!
Piętnaście…
Szesnaście…
Piętnaście…
No to sobie posiedzisz!
Co tu jest grane?
Ty jesteś Kaede, najlepszy host w „Szalonej Miłości”?
Co? Nie wiem, o czym mówisz.
Czyżby?
Będziesz zgrywał niewiniątko?
Cześć, Kaede.
Kelo?
Ty…
Co tu robisz?
Nie martw się.
Nikomu o tym nie powiemy.
Ale w zamian…
coś dla mnie zrobisz.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka