Kuramochi.
Masz chwilę?
Tak.
Zapytam wprost.
Jak daleko zaszliście z Tatsu w tej sprawie?
Słucham?
Wiem o niej. Oszuści gruntowi, tak?
Wkrótce emerytura,
a on prowadził dochodzenie za moimi plecami,
choć nie zgłoszono przestępstwa.
Nieważne.
Do jutra chcę mieć u siebie raport.
Nie sądzę…
że to było samobójstwo.
Co?
Nie ma możliwości,
że Tatsu sam się zabił.
O czym ty mówisz?
Czytałaś raport i list pożegnalny.
To było samobójstwo.
Od dawna wiedziałem o jego chorobie.
To go dręczyło.
Rozumiem, co czujesz, ale Tatsu…
Harrison Yamanaka.
Tatsu mi powiedział.
Ten rekin gruntowy niedawno.
Właściciel ziemski z Shimbashi pół roku temu.
I impostor z Ebisu.
Mówił, że grupa oszustów Harrisona może być zamieszana w te zabójstwa.
Czy zanim Tatsu zginął tego dnia,
nie mógł mieć kontaktu z Harrisonem Yamanaką?
Chodzi mi o to, czy tego samobójstwa nie upozorował
Harrison Yamanaka?
Mów ciszej.
Sprawdzę historię połączeń Tatsu.
Nie.
Dlaczego?
To zbędne.
Zaczynamy.
Nie martw się.
Odpowiadaj tak, jak ćwiczyłyśmy.
Dobrze.
Czy możesz zdjąć kapelusz?
O rety. Doskonale.
Powiedz mi, jak się nazywasz.
Jestem Natsumi Kawai.
Data urodzenia?
Trzeciego lipca, rok Showa 51.
Twój znak zodiaku?
Rok smoka.
Adres?
Tak…
To 5-22-6 Takanawa,
Minato, Tokio.
I jak?
Opowiedz mi o rodzinie.
Jest dobra.
- Mieszkam sama. - Tak.
- OK. - Rodzeństwo?
Czyli postanowione?
Tak.
W której świątyni pracujesz?
Kouan-ji.
Jak to zapisać w kanji?
Używając znaku „światła”, „buddyjskiej chaty”
i „świątyni” na końcu.
TOKIJSCY OSZUŚCI
Oszuści kradną duże sumy pieniędzy, udając właścicieli nieruchomości.
Chcą sprzedać ziemię przy użyciu podrobionych dokumentów.
W grupie takich oszustów jest lider,
negocjator, informator,
prawnik, fałszerz dokumentów
i koordynator castingów dla impostorów.
Aby ukraść miliardy jenów,
potrzeba precyzji i zaawansowanych technik kryminalnych.
Potwierdzenie tożsamości z Sekiyo House odbędzie się za 10 dni, 20 listopada.
W kawiarni w holu hotelu Shirokane.
Będzie tam Goto, ja i impostorka Natsumi Kawai.
A Abiru?
Powiemy, że Natsumi Kawai chce się spotkać z jak najmniejszą liczbą osób.
Czy na spotkaniu też będzie odpowiednio reagować?
Stawką jest życie jej syna. Poradzi sobie.
Jest bystra.
Potwierdzenie tożsamości zajmie jakieś pół godziny.
Potem ruszymy do Kouan-ji osobno taksówkami i naszym lexusem.
Pokażemy im grunty i parking, a na koniec zabierzemy do świątyni.
Jeśli wpuścimy ich do świątyni, nie będą mieli powodu, by nam nie wierzyć.
A zamki?
Orochi pracuje tam od miesiąca jako ogrodnik.
W dowolnej chwili może wymienić zamki do bramy, holu i biura.
Świetnie, Takeshita. Znów jesteś sobą?
Robię to, za co mi płacą.
Dogadaliście się co do zapłaty?
- Trzy miliardy, tak? - Tak.
Odbyliśmy dżentelmeńską rozmowę.
Ale teraz mam więcej pracy.
To znaczy?
To on wypierze pieniądze od kupującego, nie ja.
To ogromna suma, więc moje metody mogą zostawić niechciane ślady.
To sprawiedliwe? Reszta ma to, co zwykle.
My też zasługujemy na premię.
Zamknij się!
Wy robicie to samo, co zawsze!
Pranie pieniędzy to większe szanse, że mnie złapią.
Tak? A co potem?
Zostawimy Taniguchi w świątyni,
a Goto i ja pojedziemy do biura Sekiyo.
Tam dołączy do nas Abiru
i podpisze umowę sprzedaży między Abiru Holdings i Sekiyo.
Jak sytuacja w Sekiyo?
To grunty za 10 mld. Nie potrzebują czasu na uzyskanie zgody?
Powiedzieliśmy Sekiyo, że jeśli nie będzie zgody firmy,
nie spotkają się z Natsumi Kawai.
Jak już mówiłem,
Mitsui, Tokyu, Mori i Sumitomo mają informacje o tej posiadłości,
dlatego powinniśmy szybko przeprowadzić proces autoryzacji.
Właścicielka chce jak najszybciej sprzedać teren,
więc istnieje szansa, że go stracimy, jeśli nie będziemy działać.
Chwileczkę.
To niemożliwe.
Zgoda na 11,2 mld w dwa tygodnie? A nasze regulaminy?
Nie skończyłem.
Dla transakcji powyżej 10 mld
potrzebna jest uchwała zarządu. Mamy za mało czasu!
To pilna sprawa.
Że jak?
W przeszłości często się zdarzało,
że o pilnych sprawach decydowało paru głównych dyrektorów, w tym generalny,
a nie cały zarząd.
Wszystkie one dotyczyły ważnych gruntów,
dlatego odstawialiśmy na bok regulaminy,
żeby tylko nie stracić tych nieruchomości na rzecz konkurencji.
Powiedziałem już dyrektorowi Abekawie o tej posiadłości
i jest bardzo zainteresowany.
A to oznacza,
że to nie tylko pilna sprawa,
ale może stać się sprawą dyrektora.
A ponieważ sprawą zainteresował się dyrektor generalny,
zyskuje ona najwyższy priorytet w naszej firmie.
- Podpierasz się dyrektorem? - Wcale nie.
Grunty są tego warte.
Po naszym ostatnim spotkaniu jestem przekonany,
że do sprzedaży dojdzie, kiedy tylko uzyskamy aprobatę.
Ale jeśli się zawahamy, nieruchomość przejmie konkurencja.
Jesteś pewien?
Już mówiłem.
Czy to nie jest zbyt ryzykowne?
A konkretniej?
Ten pośrednik, Abiru Holdings, wydaje się podejrzany.
Nie pracowaliśmy z nimi.
Może i mają dział nieruchomości, ale zaczynali od odzieży.
Są wiarygodni?
Raport kredytowy niczego nie wykazał.
Poza tym doradcą Abiru Holdings jest żona członka Partii Liberalnej.
Na pewno wiesz, że Tabuse wspiera lobby budowlane.
Ale miliard jenów ich prowizji to absurd.
Pośrednik dostaje miliard. To nie dziwne?
To sprawa między właścicielką a Abiru. Nic nam do tego.
A co z tą właścicielką?
Czemu jej nie poznałeś?
To było w raporcie. Źle się czuła.
Sprawdziłem jej pełnomocnictwo, paszport i prawo jazdy.
Jak możesz kupować ziemię,
nie poznając właścicielki i nie sprawdzając jej tożsamości?
Umawiamy kolejne spotkanie.
Nie lepiej przed aprobatą?
A jeśli sprzeda komuś innemu, bo zwlekaliśmy?
Kto za to odpowie?
To na pewno nie oszustwo?
Co?
A jeśli to oszustwo gruntowe?
Może teren nie jest na sprzedaż?
A te dokumenty… wszystkie!
Co, jeśli zostały podrobione?
Niemożliwe.
Sam dobrze wiesz!
Liczba oszustw gruntowych w Tokio wzrosła przed olimpiadą.
Pamiętasz, co się stało z Ebisu?
Nasz teren to inna skala.
Ogromna posiadłość warta ponad 10 mld jenów.
Ci gówniani oszuści nie daliby rady czemuś takiemu.
Jak już mówiłem,
dyrektorowi zależy, więc się nie wtrącaj.
Jak chcesz, zgłoś to prezesowi.
Ale ostatnie słowo w kwestii nieruchomości krajowych należy do dyrektora.
Wiesz o tym, co?
Ja też cię przed czymś ostrzegę.
Projekt urbanistyczny w Kazachstanie,
z inicjatywy prezesa, któremu chcesz się przypodobać,
- budzi większe wątpliwości. - Co?
Kolega ze studiów pracuje w MSZ, w Wydziale ds. Rosji.
Powiedział mi…
że może dojść do strzelaniny.
I jeszcze jedno.
W dniu potwierdzenia tożsamości wyciągniemy prawdziwą Natsumi Kawai?
Nie uda się, jeśli ona tam będzie.
To nie problem.
Rano wyjedzie na wycieczkę.
Na wycieczkę? Dokąd?
Do Okinawy?
Tak. Co ty na to?
Czemu tak nagle?
Coś sobie uświadomiłem.
Co takiego?
Jaka jesteś dla mnie ważna.
Przepraszam, że kazałem ci tyle czekać.
Chcę się z tobą kochać, jak należy,
gdy będziemy tylko we dwoje.
Ale…
Nie ufasz mi?
Nie o to mi chodziło.
To tak nagle…
Myślę, żeby rzucić tę robotę.
Naprawdę?
Tak.
Dość już zaoszczędziłem,
chcę zacząć coś własnego.
Tak? A co?
Nie będziesz się śmiać?
Nie.
Hamburgerownię.
Hamburgerownię?
Tak. Sporo jest ich w Tokio, prawda?
Chcę czegoś jak A&W albo Jef w Okinawie…
Sam nie wiem.
Atmosfera i hamburgery są tam tak amerykańskie, jak w knajpie w USA.
Jadłem te burgery, kiedy mieszkałem w domu.
Ależ były dobre!
Jesteś z Okinawy?
Nie mówiłem ci?
Nie.
Zawsze chciałem mieć taką restaurację w Tokio.
Ale dla kogoś takiego jak ja taka praca to jedyna opcja.
Dlatego najpierw chciałem zaoszczędzić 100 mln jenów, a potem spróbować.
To twoje marzenie?
Właśnie. To moje marzenie.
Ten wyjazd na Okinawę
będzie pierwszym krokiem do jego spełnienia.
Rozumiem.
Dlatego chcę, żebyś pojechała ze mną.
Czekaj. Chodzi o pieniądze?
Daj spokój. Wcale nie.
Nie bądź głupia.
Zawsze najbardziej dopingowałaś mnie w podążaniu za tym marzeniem.
Rozumiem.
Chcę ci za to podziękować.
Jak mówiłem,
chcę się z tobą kochać, jak należy.
- Dobry wieczór, Kaede. - Dobry wieczór.
Wszystko załatwione.
W porządku.
To wczesny lot, nie spóźnij się.
Co mam robić po przyjeździe?
Wynajęliśmy samochód i hotel. Reszta zależy od ciebie.
Właściwie nie znam Okinawy. Nie zacznie czegoś podejrzewać?
A skąd jesteś?
Z Kumagayi, to w Saitamie.
- Blisko! - Przepraszam.
Idźcie do paru hamburgerowni, a potem wyluzujcie się w hotelu.
Pani Kawai pewnie się to spodoba.
Tylko daj jej wszystko, czego chce.
Rozumiem.
I nawet nie myśl o ucieczce.
Wynajęliśmy kilku gości, żeby was tam obserwowali.
Jasne.
Kaede, ufam ci.
Przez te trzy dni nie odstępuj pani Kawai na krok.
Dobrze.
Powiedziano mi, że zwrot rzeczy z pracy trochę potrwa.
To wszystko, co mam.
Rozumiem.
Ale…
Czy mogę zadać pani bardzo delikatne pytanie?
Co naprawdę pani myśli?
O Tatsu.
Słucham?
Myśli pani, że to było samobójstwo?
Nie wiem.
Dlaczego?
To prawda, że sposób, w jaki zginął, można zinterpretować jako samobójstwo.
No i zostawił list.
Córka też tak uważa.
Ale mnie
nie bardzo to przekonuje.
Proszę mówić.
Jego list.
Czytała go pani?
Tak.
Kiedy mi go pokazali,
byłam zbyt spanikowana, by go postrzegać jak teraz.
Nie umiem tego wyjaśnić, ale to raczej nie on go napisał.
To zdecydowanie pismo mojego męża,
ale coś tu jest nie tak.
To znaczy?
List jest dziwny.
Przepraszam. Nie umiem tego wyjaśnić.
Rozumiem.
Przyniosę pani herbaty.
Dziękuję.
Mąż nigdy nie mówił o swojej pracy.
Ale powiedział mi jedno.
Że jeśli prowadząc śledztwo, zginie w podejrzanych okolicznościach,
mam się z kimś skontaktować.
MASASHI KUBOTA
Ale to jest…
Chce mi pani to dać?
Nie lepiej nadinspektorowi Habie?
Mój mąż nie lubił Haby.
Słucham?
Nie lubił go?
- Ja też go nie lubię. - Co?
Przed ślubem pracowałam w II Wydziale.
- Naprawdę? - Tak.
Byłam urzędniczką, nie policjantką.
Teraz powiedziałabym,
że Haba mnie molestował.
O rety…
Dlatego zostawię to w pani rękach.
Jeszcze jedno.
Na kilka dni przed śmiercią mąż szukał tu czegoś późno w nocy.
Podejrzewam, że wtedy to napisał.
ABIRU HOLDINGS
Mówiąc wprost: sprzedaję informacje.
Rozumiem.
Kiedyś pisałem do brukowców.
Badając sprawę przestępstw finansowych, trafiłem do jaskini lwa.
Zostałem porwany przez yakuzę. Tatsu ocalił mnie od śmierci.
Od tego czasu się mną opiekował,
a ja przekazywałem mu informacje z podziemia.
Tak to było.
Rozumiem.
Więc nie żyje?
Jak podejrzewacie, pani i jego żona,
Tatsu sam by się nie zabił.
Pewnie mu grożono i skoczył.
Co pan ma na myśli?
Czasem jest o tym w mediach. „Tajemnicze samobójstwa”.
Niedawny przykład. Pamięta pani byłego dyrektora Livedoor,
którego znaleziono w hotelu z rozharatanym brzuchem?
Tak.
W końcu uznano to za samobójstwo, ale gość został zamordowany.
W podziemiu są ludzie, którzy robią takie rzeczy z zimną krwią.
Przypierają kogoś do muru i każą mu umierać.
Mówią: „Zabij się albo ja zabiję twoją rodzinę. Co wybierasz?”.
Praktycznie nie masz wyboru.
Jestem pewien, że tak zginął Tatsu.
No dobrze.
Czego pani chce? Zrobię wszystko.
Od tej pory pani i ja będziemy…
Ja mogę tylko zbierać informacje.
Ale to mało.
Robimy to dla Tatsu.
To będzie mój prezent pogrzebowy. Zrobię to za darmo.
Niech mi pani opowie o ostatniej sprawie Tatsu.
Tatsu szukał niejakiego Harrisona Yamanaki.
Harrisona? Niedobrze.
I jak?
Są pewne obawy o wewnętrzne procedury zatwierdzania w Sekiyo,
ale jesteśmy gotowi.
Nie o to mi chodziło.
Port Ellen z 1979 roku, pierwsza edycja.
Destylowana w roku, kiedy się urodziłeś, na szkockiej wyspie Islay.
Jest tak rzadka, że fani na całym świecie chcieliby spróbować choć kropli.
Rozumiem. Przykro mi.
Przyznam, że jest smaczna,
ale nie sądzę, żeby była warta tyle zachodu.
W porządku.
Wartość rzeczy zmienia się w czasie.
Destylarnia Port Ellen została zamknięta w 1983 roku.
Wtedy w Szkocji jedna butelka kosztowała 3000–4000 jenów.
Jednakże
niedawny boom na whisky sprawił, że są cenne i poszukiwane.
Miłośnicy whisky na całym świecie
konkurują o zakup Port Ellen,
bo nie jest już produkowana.
Aczkolwiek…
pewnie większość z nich
nie zna jej prawdziwego smaku.
W takim razie
co właściwie kupują?
Podwyższoną wartość?
Za to również płacą.
Ale gdyby ta butelka miała rozum?
Czy znałaby swoją własną wartość?
To samo dotyczy ziemi.
Wszystkie grunty istnieją od zarania dziejów.
Dzikie zwierzęta zachowują się terytorialnie,
ale nie chcą posiadać ziemi.
Ludzie to zwierzęta, których instynkty zostały zniszczone,
ale za to mamy inteligencję.
Nasza inteligencja dała początek cywilizacji.
Postawiła nas ponad wszystkimi istotami żywymi.
A potem…
stworzyła taki okropny świat.
Najgłupsza ze wszystkich jest nasza obsesja posiadania ziemi.
Ziemia z natury nie należy do nikogo.
Koncepcja posiadania ziemi powstała w ludzkim umyśle
i doprowadziła nas do niekończących się wojen i zabójstw.
Krótko mówiąc, historia ludzkości to historia ludzi walczących o ziemię.
Ziemia doprowadza ludzi do szaleństwa.
A w takiej sytuacji
sama ziemia
może mieć instynkt unicestwienia ludzkości.
Może masz rację.
Wybacz, że cię zanudzam swoim gadaniem.
Wcale nie.
Może to przez Port Ellen.
Mam nadzieję,
że kiedyś podzielisz się ze mną
prawdziwym powodem, dla którego postanowiłeś zostać oszustem.
Kiedyś.
Pewnego dnia.
19 LISTOPADA ROCZNICA ŚMIERCI
Co? O co chodzi?
Sądzę, że ci czterej dyrektorzy nie zatwierdzą naszego wniosku.
Czemu nie? Bez ich zgody nie dostaniemy zgody generalnego.
- To przez Sunagę. - Co?
Zdaje się, że Sunaga rozpowiada dyrektorom, że grunty są podejrzane.
Szefie.
Szczerze mówiąc, mnie też coś niepokoi.
Co takiego?
Występowanie o zgodę firmy
przed potwierdzeniem tożsamości właścicielki wydaje się dość ryzykowne.
No ale właścicielka nie przyszła.
Przyprowadzą ją następnym razem. Wtedy potwierdzimy jej tożsamość.
Może zanim ją poznamy,
pokażmy kopie dokumentów tożsamości jej sąsiadom?
Niech potwierdzą, że to zdjęcia Natsumi Kawai.
To raczej nie zaszkodzi.
Już się robi.
Nie, czekaj.
A jeśli ona się dowie i poczuje się urażona?
To chyba możliwe…
Przepraszam na chwilę.
PAN TAKASHI AOYAGI LIST POLECONY
Tak?
- Wsiadaj. - Dobrze.
Chcesz mi coś zgłosić?
Oczywiście.
Jeśli chodzi o alternatywne grunty,
jakoś udało nam się załatwić podpisanie umowy za dwa tygodnie.
Zanim jednak pan się zgodzi, potrzebujemy zgody dyrektorów…
Czy to nie pilne?
W czym problem?
To dobre grunty. Żadnych problemów z miejscem czy warunkami.
To także nasza szansa, by dołączyć
do inwestycji w okolicy, zdominowanych przez Tokyu i JR.
Otóż to.
- Problemem jest… - Potwierdzenie tożsamości?
Co? No tak.
Umówiliśmy się na spotkanie, żeby poznać ją osobiście, ale…
Potrzebujecie aprobaty?
Tak.
To rodzaj kompromisu.
Właścicielka spotka się z nami, gdy uzyskamy wewnętrzną zgodę.
Panie dyrektorze.
Wiem, że to nie jest typowa kolejność, ale czy mogę najpierw uzyskać zgodę?
Wykluczone.
To byłoby wbrew zasadom firmy.
Wiesz, że dwóch z tych czterech dyrektorów trzyma stronę prezesa?
Tak.
Jednakże…
można by spróbować zmienić kolejność zatwierdzania.
Słucham?
- Zabierz nas do Takanawy. - Tak jest.
Też rzucę okiem na ten grunt.
Jest ogromny.
Ten parking i działka, na której stoi budynek za tą ścianą, to 3200 m2.
Wystarczająco duży, by zbudować coś na taką skalę.
Można powiedzieć, że dokonałem inspekcji gruntów.
Dopisz to przy prośbie o aprobatę.
Dobrze.
Wspomnij, że zabrałeś mnie na miejsce i zobaczyłem tę działkę.
Rozumiem.
Jeśli dyrektorzy zobaczą, że już widział pan działkę,
będą musieli się zgodzić.
Tak.
A potem ja wyrażę zgodę i usunę tę notatkę.
W ten sposób będziemy postępować zgodnie ze standardową procedurą.
Bardzo dziękuję.
No tak.
To naprawdę wspaniała działka.
Prawie się zakochałem.
Już czuję te pieniądze.
WNIOSEK O APROBATĘ
DYREKTOR ABEKAWA DOKONAŁ INSPEKCJI DZIAŁKI Z AOYAGIM.
APROBATA
Szefie!
Szefie! Aprobata!
Zgodzili się! Dyrektor generalny też!
Świetnie!
Udało nam się! W samą porę odwróciliśmy sytuację!
Ale ci z prawnego ciągle jęczeli!
Zignoruj ich.
Skontaktuj się z Abiru Holdings.
Tak. Pojutrze, 20 listopada w południe, zgodnie z planem.
Potwierdzimy tożsamość właścicielki, sprawdzimy grunty
i wrócimy do biura dobić targu.
Doskonale!
Tak jest!
To co robimy?
Porozmawiamy z sąsiadami i pokażemy im zdjęcia, jak mówiliśmy?
Co? Nie, daj spokój.
Będziemy zajęci!
Tak jest!
Słuchajcie! Mamy zgodę firmy!
- Naprawdę? - Tak!
Tak! Tak jest!
Udało się!
Wspaniale.
- Gratulacje! - Dobra robota.
Dział Planowania tego dokonał!
Udało nam się!
Udało się!
Dobra robota.
Niesamowicie.
Tak. Do zobaczenia pojutrze.
Proszę czekać w biurze Sekiyo, panie Abiru.
Chwileczkę. Spotkamy się o 14.00.
Oczywiście. Do zobaczenia.
Tak!
Gruby zwierz wpadł w sam środek pułapki.
Teraz już nam się nie wymkną.
Co robisz? Przerażasz mnie.
Idę odprawić swój rytuał szczęścia.
Dokąd idziesz?
No co? Muszę odświeżyć umysł i ciało przed wykonaniem poważnego zadania.
Czas na trójkąt w Yoshiwarze.
- Jesteś odrażający. - Na razie.
To ja też pójdę się pobawić z paroma facetami.
Taniguchi gotowa?
Spotkamy się jutro na stacji Shinagawa, zostanie ze mną w hotelu.
Zarezerwowałeś?
Oczywiście. Apartament.
Dzięki. To na razie.
Do zobaczenia, Reiko.
- Jak ci idzie? - Prawie skończyłem.
„Prawie”?
Trochę mnie niepokoi jakość paszportu.
Jutro poproszę Nagaia, żeby go poprawił.
Wrócę wieczorem, żebyś mógł go sprawdzić.
Nie woda. Poproszę colę.
Oczywiście.
Znalazła pani coś o… Jak on się nazywał? Abiru…
Abiru Holdings.
Właśnie.
Ci oszuści gruntowi się pojawili?
Nie.
Ciekawe, który teren teraz obstawiają.
A pan, panie Kubota?
- Ja coś znalazłem. - Co?
Rozpracowanie ich trochę potrwa,
więc zacząłem od Takumiego Tsujimoto, bo wiemy, kim jest.
Znalazłem człowieka, który oszukał jego i jego ojca.
Szybki pan jest.
Jokohama to moja specjalność.
Przedstawił się jako Nishitani, ale tak naprawdę to Kazuma Saeki.
Policja go nie złapała, więc uznałem, że uciekł z kraju.
Skontaktowałem się z pewnym pośrednikiem. Nie było to tanie.
Po sprawie z Tsujimoto
wpadł w tarapaty i uciekł do Manili z fałszywym paszportem.
Do Manili?
Standard. Przestępcy szukają schronienia w Azji Południowo-Wschodniej.
Co to były za tarapaty?
Nie znam szczegółów,
ale ktoś próbował go zabić.
Znam członka gangu w Manili. Poproszę, żeby pokopał głębiej.
Sam też się ukrywa, bo kogoś zabił.
Ale to tajemnica.
Ale ten Saeki raczej nie ma nic wspólnego z Tatsu, prawda?
W takich sprawach trzeba zacząć od tego, co wiadomo.
Pozornie nieistotne sprawy mogą się czasem skrzyżować.
To jaki ma pani plan, pani Kuramochi?
Będzie pani obserwować firmę?
Nie.
Jutro wyjeżdżam.
SHIORI, TOSHIMI
Pan Takumi Tsujimoto, prawda?
Tak jak sądziłam,
przyjechał pan tu w rocznicę śmierci żony i syna.
Przepraszam. Kim pani jest?
Policja.
Czego pani ode mnie chce?
Pół roku temu
w Ebisu doszło do oszustwa gruntowego na miliard jenów.
Wie pan coś o tym?
Nic a nic.
Kłamie pan.
Udawał pan fałszywego konsultanta, Hideo Inoue,
a dzięki podstawionemu właścicielowi wyłudziliście pieniądze od agencji.
Jest pan oszustem.
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka