Co się stało?
Kończmy już. Kawai będzie tu za 15 minut.
No dobrze, chyba już dosyć.
Pani Kawai źle się czuje.
Prawda?
Tak, byłabym bardzo wdzięczna.
Co pan na to?
Pominiemy zwiedzanie świątyni i pojedziemy do biura?
Potwierdziliście tożsamość i obejrzeliście teren w jej obecności.
- Chyba wystarczy? - Nie.
Chciałbym zwiedzić świątynię.
Ale jest już pora…
Wkrótce zakupimy część cennej ziemi
chronionej przez panią Kawai i jej przodków.
Umowa bez złożenia hołdu w głównym holu oznaczałaby brak szacunku.
Może to pana zaskoczy,
ale pomimo tego, co o nas się sądzi, wiemy, na czym polega szacunek.
Pani Kawai.
Może być?
Tak.
W takim razie chodźmy.
Proszę wejść.
- Pomogę. - Ja również.
Dziękuję.
Skończmy to za dziesięć minut.
TOKIJSCY OSZUŚCI
Oszuści kradną duże sumy pieniędzy, udając właścicieli nieruchomości.
Chcą sprzedać ziemię przy użyciu podrobionych dokumentów.
W grupie takich oszustów jest lider,
negocjator, informator,
prawnik, fałszerz dokumentów
i koordynator castingów dla impostorów.
Aby ukraść miliardy jenów,
potrzeba precyzji i zaawansowanych technik kryminalnych.
ODCINEK 7
Skręcę w prawo w drogę numer 15.
Co?
Dobrze.
Doprawdy niesamowite.
Nie wiedziałem, że w samym sercu Tokio jest świątynia z taką aurą.
Jak to ująć? To miejsce jest takie oczyszczające.
Prawda?
- Zdecydowanie. - Tak. Oczywiście.
To główny budynek?
Co? Ach, tak.
Podobno tutejsze posągi Buddy mają status dziedzictwa kulturowego.
Możemy je zobaczyć?
Tak.
Dobrze.
- Bardzo dziękuję. - Dziękuję.
Kogo obchodzą jakieś posągi?
Coś nie tak?
Nie, skądże…
O rety.
Już dobrze. Idziemy?
- Wszystko w porządku? - Tak.
Drzwi się nie…
Przepraszam, budynek jest stary…
- Może to wilgoć? Pomożemy. - Oczywiście.
- Przepraszam. - Pociągniemy.
- Dobrze. - Gotowi? Raz, dwa…
Ciągnijcie!
Poruszyły się.
Dobrze…
Możemy wejść?
Tak.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Niesamowite.
Chcielibyśmy oddać im cześć.
Dobra, dosyć już.
Pani Kawai ma co robić w świątyni. Idziemy już?
Zaraz.
Chciałbym jeszcze coś potwierdzić.
Co takiego?
W zeszłym tygodniu
doręczono mi to.
PAN TAKASHI AOYAGI
Nadawca
podpisał się jako Natsumi Kawai.
Co takiego?
Proszę spojrzeć.
Co?
Mogę?
Podobno nie chce pani sprzedawać,
a cała ta transakcja to przekręt
i zostaniemy oszukani.
To oczywiście kłamstwo. Jakiś podejrzany list.
Przy poważnych transakcjach zawsze pojawia się coś takiego.
Zdaję sobie sprawę.
Możliwe też, że nasi konkurenci
próbują sabotować tę transakcję.
Ale jeśli napisała to sama pani Kawai…
Do czego pan zmierza?!
Obraża ją pan!
Czemu miałaby…
Zamknij się pan!
Tu chodzi o 11 miliardów!
Przepraszam.
Okłamałam was.
Te posągi to nie jest dziedzictwo kulturowe.
Co?
Tędy.
Proszę za mną.
Proszę wejść.
Oto Pięciu Tathagatów.
Rzadko pokazujemy ich obcym.
To jest nasze prawdziwe dziedzictwo kulturowe.
Zapamiętaj też to.
- Posągi Buddy? - Tak.
Poważnie?
Tak, poważnie.
PIĘCIU TATHAGATÓW DZIEDZICTWO KULTUROWE
Widzicie je,
bo uważam was za kogoś wyjątkowego,
komu przekażę ziemię, którą moi przodkowie mieli od pokoleń.
A z tym nie mam nic wspólnego!
Zapewniam pana,
że nie ja to napisałam.
Budda mi świadkiem.
Rozumiem.
Proszę wybaczyć mój brak szacunku.
Szczerze proszę…
wykorzystajcie naszą ziemię dla dobra społeczeństwa.
Tak zrobimy. Dziękuję.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Chodźmy zatem.
Pani Kawai, bardzo dziękuję.
Chodźmy. Tędy, proszę.
Pospieszmy się. Pan Abiru zaraz będzie w biurze.
Przepraszam za tamto.
Ja również. Nie chciałem podnosić głosu.
- Weźmiemy taksówkę. - Tak.
Pożegnamy się już.
- Dziękuję. - Bardzo dziękuję.
Zamkniemy bramę.
Przepraszam. Tylko chwileczkę.
Nie wiem, czy pani zasmakuje, ale proszę to przyjąć.
Batony ze słodkiej fasoli z Torai.
- Dziękuję. - Nie ma za co.
Pójdziemy już. Bardzo dziękujemy.
Pamiętałeś!
Reiko,
drzwi!
Proszę.
20 listopada o godzinie 14.00,
w sali recepcyjnej na 34 piętrze siedziby Sekiyo House
Abiru Holdings i Sekiyo House podpisały umowę kupna-sprzedaży.
Wtedy zadzwoniono do personelu i sekretarza sądowego,
czekających w Biurze Prawnym.
Właśnie podpisaliśmy umowę. A jak tam u was?
Wasz wniosek został przyjęty.
Możecie dokonać płatności.
Wniosek o rejestrację przeniesienia własności został przyjęty.
Kwotę zakupu w wysokości 11,2 mld jenów przekazano w czterech czekach.
Abiru Holdings otrzymał prowizję: 1 mld jenów.
Dziękuję.
A my, jako agent właścicielki,
dostaliśmy 106 mln jenów
za różne wydatki związane z przeniesieniem własności
i 10,09 mld jenów za ziemię.
Na tym zakończono procedurę rozrachunkową.
Zgadza się.
Jesteśmy naprawdę wdzięczni, że pozwoliliście nam
kupić tak cenną ziemię.
- Dziękuję. - Dziękuję.
Dziękuję za ciężką pracę.
Doskonale się spisałeś, Takumi.
Wypiorę te pieniądze za granicą.
Daj znać Goto i Reiko,
że trochę potrwa, zanim przekażę im ich udziały.
Nie miał się tym zająć Takeshita?
Nie, ja to zrobię.
To był Takeshita?
Natsumi Kawai nagle wróciła z Okinawy
przez to, prawda?
POPULARNY HOST ZAMORDOWANY NA LOTNISKU
Pamiętaj, Takumi,
że to nie twój wróg ciągnie cię na dno, gdy jesteś o krok od osiągnięcia celu.
To ktoś z twoich ludzi.
Choć do tego czasu spisywał się świetnie.
Wypijmy za Takeshitę.
„Robota tak duża, że trup będzie ścielił się gęsto”.
Takumi Tsujimoto.
Wiem, że pan tam jest.
To ja, Kuramochi. Spotkaliśmy się na cmentarzu.
Chciałam panu coś powiedzieć.
Otworzy pan?
To ważne.
Chodzi o pańską żonę, syna i ojca.
No dobrze, niech pan słucha stamtąd.
Dowiedziałam się, gdzie jest Nishitani, oszust, który was okradł.
I znam szczegóły zajścia.
„Nishitani” to fałszywe nazwisko. Naprawdę nazywa się Kazuma Saeki.
Ukrywa się w Manili na Filipinach.
- Areszt tymczasowy? - Tak, coś jak więzienie.
Na Filipinach
zbiegli przestępcy są bezpieczniejsi
w takim ośrodku niż w hotelu.
Przekupiwszy strażników, mogą dobrze jeść i używać wszelkiej technologii.
Z tego aresztu Saeki zarządza oszustwami bankowymi w Japonii
i zgarnia kasę.
Mój kontakt zakradł się do ośrodka i podsłuchał historię Saekiego.
- Wszystko się zgadza. - Co?
Mówiłem, że Saeki uciekł, bo ktoś próbował go zabić.
Tym kimś był
ten człowiek.
Czy to nie…
Harrison Yamanaka.
Okazuje się, że Harrison ułożył plan
oszukania Masamiego i Takumiego Tsujimoto.
Harrison próbował zabić Saekiego po kłótni o podział pieniędzy.
Serio, ten gość to wariat.
Nam chodzi o pieniądze, jemu nie.
Prowadzi oszustwa gruntowe, jakby to była jakaś gra.
Potem zabija współpracowników i impostorów.
Dla niego to najlepsza część.
I jeszcze to filmuje!
Patrz.
Filmował, kiedy mi je ucinał.
Mogę tylko pokazać „fucka”.
Ten drań nie jest człowiekiem!
Serio! To wariat!
Nie sądzi pan, że Harrison od początku o panu wiedział
i dlatego zaproponował, by został pan oszustem?
To Harrison zniszczył pańską rodzinę!
Nie mam pojęcia, nad jakim przekrętem
pan i Harrison teraz pracujecie,
a może już go zakończyliście.
To nieważne.
Myślę, że Harrison chce pana zabić.
Zostawię panu zdjęcie
i swoją wizytówkę.
Proszę zadzwonić, gdy będzie pan gotów.
KURAMOCHI DRUGI WYDZIAŁ ŚLEDCZY
Wszystko sprowadza się do tego, żeby cały czas w siebie wierzyć.
- Właśnie! - Tak!
Niektórzy plotą o danych, precedensach czy procedurach.
Ale jeśli ktoś pozwala, by one wpływały na jego osąd, jest durniem!
- On mówi o tobie, Takasu. - Nie!
To samo dotyczy tego projektu. Prawie się poddaliście, nie?
Ale wiecie co?
Ja się nie poddałem.
Na własnych nogach poszedłem na ten teren
i go zgarnąłem!
Jesteś najlepszy!
Dziękuję!
Wszyscy ciężko na to pracowaliście.
Naprawdę to doceniam!
Zawsze będę przy tobie, szefie!
Tak jest!
Gratulacje!
To jeszcze raz. Za zespół Aoyagiego!
- Na zdrowie! - Na zdrowie!
No dobra, dziś się wstawię!
Pijcie, ile chcecie!
- Dziękuję! - Tak!
Dobrze się bawicie?
- Dobry wieczór! - Pan dyrektor!
Byłem niedaleko na kolacji i pomyślałem, że zajrzę do was.
Rozumiem.
Gratulacje. Świetna robota.
Dziękuję panu.
Na zebraniu zaproponuję cię na stanowisko dyrektora.
Będziesz miał dużo pracy.
- Tak! - Dobrze.
Zgłosiłem to też prezesowi.
Kto to?
Nasz dyrektor generalny.
Co? O rety!
Nasz szef też kiedyś będzie dyrektorem generalnym.
- Naprawdę? - O rany!
Wspierajcie wszyscy Aoyagiego, dobrze?
- Tak jest! - Oczywiście!
No dobrze. Proszę.
To dla was.
Butelka szampana od dyrektora!
- Bardzo dziękujemy! - Dziękuję!
Jutro możecie zacząć później.
- Super! - Przyjdziesz później?
To ja już pójdę.
- Dziękuję! - Miłego wieczoru!
Potrzebne nam czyste kieliszki!
Gratulacje.
Hej.
Widzisz to?
Co?
Widzisz tę ciemniejszą plamę za stacją?
Co? Nie wiem.
To ziemia, którą dziś wyrwałem za 11,2 mld jenów.
Niesamowite!
No powiedz.
I jak? Podoba ci się?
Wygrałem.
Jestem zwycięzcą!
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ
Cześć, Nagai.
Takumi. Hej.
Co tu się dzieje?
Wyprowadzam się.
Nasza ostatnia robota była za duża.
Uprzedzam ruchy policji.
Słusznie.
Masz jedzenie dla maluchów.
Dzięki.
Jasne. Dobra dziewczynka.
A u ciebie wszystko w porządku?
Sekiyo wkrótce usłyszy, że odrzucono wniosek o przeniesienie własności.
Ciekawe, jak zareagują.
Właśnie.
- Ustalmy punkt odniesienia. - OK.
Chyba tak będzie lepiej.
- To jest… - Nieważne.
- Ja to zrobię. - Przepraszam.
Przepraszam.
Tak?
Mogę spytać, co robicie?
Co? Chwileczkę.
Przepraszam! Tutaj!
To ktoś ze świątyni.
Pewnie.
Przejdźmy tam.
W czym mogę pomóc?
Chciałam spytać… Co tu się dzieje?
Zaczynamy pomiary geodezyjne. Będziemy wdzięczni za pomoc.
- Pokaż jej grafik. - Jasne.
To plan rozbiórki. Dziękuję za wyrozumiałość.
Przekazaliśmy tę ulotkę sąsiadom. Proszę.
- Możemy? - Tak.
Przepraszamy.
WYBURZENIE PARKINGU I BUDYNKU PRZY KOUAN-JI
Od pierwszego do trzeciego piętra będą restauracje i kawiarnie.
Od czwartego do 13. – biura na wynajem.
Na piętrach od 14. do 21. będzie hotel.
To w zasadzie kompleks handlowy.
Ale dodamy też elementy kultury. Będzie tam kino, teatr itp.
Zyskamy więcej klientów, oferując coś różnym grupom demograficznym.
Ten obszar nazwano „południową bramą do Tokio”,
- choć niczym się nie wyróżniał. - Co?!
Ale jak to?
- Projekt Takanawa… - Dobra.
- …się wyróżni… - Jasne.
- Powiem mu. - …i zrewitalizuje okolicę.
Przepraszam.
Nie teraz.
W pobliżu są już Toranomon Hills…
Przepraszam, krótka przerwa.
Przepraszam.
Skąd tam się wzięła policja? Co się dzieje?
Nie wiem, wszyscy spanikowali, ale chyba to pani Kawai ich wezwała.
Co?
Dlaczego?
Nie wiem, jedźmy tam.
Szefie!
Jest źle! Dzwonili z Biura Prawnego…
O co chodzi?
- Dzwonili właśnie z Biura Prawnego i… - Wykrztuś to z siebie!
Nasz wniosek o przeniesienie prawa własności został odrzucony.
Faktem jest, że kupiliśmy tę ziemię.
Ale od kogo?
Od właścicielki. Potwierdziliśmy jej tożsamość i podpisaliśmy umowę.
Kupiliście ją od niej?
Uważaj!
Co się dzieje?
Szefie!
Co to za jeden?
- Szefie! - Czekaj!
Czemu jej nie poznałeś?
Jak możesz kupować ziemię,
nie poznając właścicielki i nie sprawdzając jej tożsamości?
To na pewno nie oszustwo?
Może teren nie jest na sprzedaż?
A te dokumenty… Wszystkie!
Co, jeśli zostały podrobione?
Przepraszam.
Bo…
Czy jest tu pani Natsumi Kawai?
Tak? Ja jestem Kawai.
Kłamie pani.
Ta osoba…
to nie jest Natsumi Kawai.
Co?
Pani nie jest Natsumi Kawai!
Niech pani się przyzna!
- Niech pani to powie! - Dość!
Pani nie jest…
Pani nie jest Kawai.
Proszę mi to powiedzieć.
Ci gówniani oszuści nie daliby rady czemuś takiemu.
- Zarządzam majątkiem pani Kawai. - Nie bądźcie zbyt chciwi.
- Kouan-ji. - Może 12 mld?
Sprzedać jak najszybciej.
- Zapewniam… - Mamy warunek.
- Kłamstwo. - Nie ja to napisałam.
Do czego pan zmierza?!
- Umowa i płatność… - Budda mi świadkiem.
POLICJA W TOKIO
Zaczęło się.
WYPADEK PRZY KOUAN-JI
Wypadek?
Co jest grane?
…wypadek drogowy w Takanawie.
Mężczyzna w stanie krytycznym. Nieprzytomny.
Podobno miał związek z przestępstwem w Kouan-ji, niedaleko miejsca wypadku.
Należy zbadać związek między zgłoszonym przestępstwem a wypadkiem drogowym…
Jeśli się nie pospieszymy, może być źle.
Co zrobisz?
Jeśli uciekasz z kraju, załatwię ci paszport.
Nagai…
zrobisz coś dla mnie?
KILKA DNI PÓŹNIEJ
Ta sprawa Sekiyo.
My ją dostaniemy, prawda?
- Jeszcze nie możemy zaczynać. - Co?
Podobno Sekiyo nie złożyło skargi.
Dlaczego?
Nie mam pojęcia.
Chyba toczy się tam wewnętrzny spór.
Halo?
Cześć.
Jak się czujesz?
Już mi lepiej.
- Ale czekam na badania. - Jasne.
Chciałbym już móc stąd wyjść.
Jedzenie szpitalne jest okropne. Doprowadza mnie to do szału.
Więc zjedz to.
Co?
- Dzięki! - Jasne.
Co?
Co to?
Co to jest?
Twoja działka.
Nie mogę. Takeshita mnie zabije.
Po prostu je weź.
Z Takeshitą i tak pewnie nie masz kontaktu.
A musisz zapłacić za leczenie.
Zgadza się?
- Dzięki. - Jasne.
Ale poważnie zastanawiam się, gdzie jest Takeshita.
Może nie żyje.
Nie żyje?
Może przedawkował metę i zmarł gdzieś w rynsztoku.
Aha…
Ale pyszne!
A jakie masz dalsze plany?
Co?
Uciekasz za granicę?
Pewnie tak.
Ale ci zazdroszczę.
Może też powinienem zostać oszustem.
Myślisz, że mógłbym, jeśli poćwiczę?
Nie polecam.
Co? Czemu nie?
To, że nie skończyłem szkoły średniej…
Coś się stało?
Wyjeżdżasz?
Tak.
O północy.
Rozumiem.
Napijesz się?
To będzie długa podróż, więc chociaż tę skończę.
Nie, dziękuję.
Ostatnio mam problemy z żołądkiem.
Rozumiem.
To zrozumiałe. Tym razem było trudniej.
Tak.
Ale dzięki tobie odnieśliśmy sukces.
Jestem ci bardzo wdzięczny.
Nie ma za co.
Ile minęło, od kiedy połączyliśmy siły?
Pięć lat.
Właśnie.
W ciągu zaledwie pięciu lat
przeszliśmy bardzo długą drogę.
W pojedynkę nie zaszlibyśmy tak daleko.
Chociaż
osobiście uważam, że możemy zajść nawet dalej.
Tak bardzo daleko,
że to przekracza naszą wyobraźnię.
Nie pójdziesz ze mną?
A co z Goto i Reiko?
No cóż…
Oboje dali mi do zrozumienia, że to była ich ostatnia robota.
I co będzie?
Skończą jak Takeshita?
Chyba powinni zostać ukarani.
W życiu tak już jest,
że aby coś zyskać, trzeba coś stracić.
TABLICZKA ZMARŁEGO KENTA TANIGUCHI
IMPOSTORKI YOSHIE TANIGUCHI
POTRZEBUJE 5 MLN NA OPERACJĘ SYNA
USUŃ NOTATKĘ
Kanada?
Całą rodziną?
Tak. Świetny pomysł, co?
Zaoszczędziliśmy dość pieniędzy.
Od teraz chcę żyć w absurdalnie ogromnym kraju,
a nie w takiej ciasnocie.
Sama chciałaś, żeby dzieci uczyły się za granicą.
Tak, ale to dość niespodziewane.
Jak to mówią, „kuj żelazo, póki gorące”.
Och!
Albo „sraj, póki kupa gorąca”.
Kretyn.
Gdzie kibel?
Na tyłach.
Dzięki.
Tak po prostu…
Tak po prostu zabijasz swoich wspólników i impostorów.
Co cię opętało?
Moją rodzinę też.
Czyli wiedziałeś.
Ja nie miałem nic wspólnego z tym, co przydarzyło się twojej rodzinie.
Twój ojciec sam to zrobił, prawda?
Nie.
Praktycznie ich zabiłeś.
Chyba nie mogę cię winić, że tak myślisz.
Ale to naprawdę był przypadek, że zaproponowałem, byś został oszustem.
Pamiętasz
dzień, kiedy się poznaliśmy?
Ty…
już kiedyś kogoś zabiłeś, prawda?
W tamtej chwili odezwał się mój instynkt.
„No tak.
Jesteśmy ulepieni z tej samej gliny”.
To dlatego… chciałem cię uczyć.
Kiedy później poznałem twoje nazwisko,
ze zdziwieniem stwierdziłem, że jesteś synem człowieka, którego oszukałem.
Ale czułem, że tym bardziej takie jest twoje przeznaczenie.
Aby znaleźć oszusta, przez którego zginęła twoja rodzina,
sam zostałeś oszustem.
Możliwe, że była to bardzo bolesna decyzja,
ale była ona nieunikniona.
Zostałeś oszustem gruntowym, bo tak ci było pisane.
Pracować jako oszust, by znaleźć tego człowieka.
Wiem, że to był twój prawdziwy cel.
Ale powiedz mi coś.
Przyłączyłeś się do mnie i popełniłeś wiele oszustw.
Oszukałeś wielu ludzi i wysłałeś ich do piekła.
A czy z czasem
nie zaczął cię podniecać sam akt oszustwa?
Byłeś już
oszustem gruntowym.
Nie.
Nie jestem…
oszustem gruntowym.
Och…
Nagai go zrobił?
Poradzisz sobie z taką zabawką?
Już ją przetestowałem.
To ty nauczyłeś mnie, żeby się przygotowywać.
Zabiję cię…
i zgłoszę się na policję.
Wszystko im opowiem.
Rozumiem.
To niedobrze.
Chciałbym móc spędzić z tobą trochę więcej czasu.
Jakiś czas temu poprosił mnie o radę,
jak zostać oszustem.
Poddałem go próbie, by pokazał swoją determinację.
Zdałem?
Tak.
Tak! No to go wykończę.
Wybacz, Takumi.
Rzeczywiście, świetnie wykonany.
Nie ma szans, żeby taka prymitywna małpa została oszustem.
Prawda, Takumi?
Byłeś moim największym arcydziełem.
Policja! Harrisonie Yamanaka, ręce do góry!
Ręce do góry!
Nie zastrzelisz mnie?
Ten drugi detektyw…
by mnie zastrzelił.
SZPITAL POLICYJNY
MOJE BŁĘDY SPRAWIŁY, ŻE TAKUMI BRAŁ UDZIAŁ W OSZUSTWACH
MASAMI TSUJIMOTO
SEKIYO OSZUKANE NA 11,2 MLD JENÓW
Zeznania Takumiego Tsujimoto
obnażyły szczegóły oszustwa, którego ofiarą padło Sekiyo House.
Informacje te i bezprecedensowa strata 11,2 mld jenów
wstrząsnęły krajem.
W gazetach i programach informacyjnych
powtarzało się określenie „oszust gruntowy”.
Ujawniono wymyślne techniki oszustów,
a także ich brutalność.
…zamordowany mógł mieć związek…
Zainteresowanie opinii publicznej budzi fakt,
że Sekiyo House, jeden z największych deweloperów w Japonii,
tak łatwo dał się wciągnąć
w fałszywą transakcję, tracąc 11,2 mld jenów.
Kiedy oszustwo wyszło na jaw, w Sekiyo House szybko powstała
grupa dochodzeniowa pod kierownictwem prezesa Wadajimy.
Abekawa też za to odpowiada.
Przesłuchano wszystkich pracowników zamieszanych w incydent,
ale ponieważ Aoyagi, szef Działu Rozwoju, odpowiedzialny za transakcję, zmarł,
wszyscy składali ogólnikowe wyjaśnienia.
To był… szef działu, Aoyagi.
Powstał też zespół dochodzeniowo-śledczy z udziałem policji,
a ich dochodzenie jeszcze trwa.
Na marginesie: z 11,2 mld jenów, które wyłudzono,
odzyskano miliard zapłacony pośrednikowi, Abiru Holdings.
Pozostałych 10 mld, które otrzymali oszuści,
wciąż nie udało się odnaleźć.
W porządku?
Tak.
Proszę się nie podnosić.
Dziękuję.
Zrobiliście jakieś postępy?
Nie.
Tylko tyle, o czym już mówiły media.
Rozumiem.
Jeśli mogę w czymś pomóc, będę współpracował.
Dobrze.
Przesłucham pana, kiedy wyjdzie pan ze szpitala.
Dobrze.
Czy mogę
o coś zapytać?
Jasne.
Przez te pięć lat jako oszust…
co pan czuł?
Na pewno kierowała panem motywacja zemsty.
Ale przez to oszukał pan i zniszczył wielu ludzi, prawda?
Wiele osób zginęło.
Ale moim zdaniem…
nie wygląda pan na kogoś, kto umie radzić sobie z takimi skutkami.
Harrison powiedział,
że choć wysłałam tylu ludzi do piekła,
jakąś część mnie musiało to podniecać.
Nigdy, nawet raz,
nie miałem z tego frajdy.
Ale…
może ja tylko chciałem uciec.
Uciec?
Oszuści gruntowi…
wymyślają kłamstwa.
Wszystko
jest sfabrykowane.
Być może…
chciałem uciec od Takumiego Tsujimoto, od własnej rzeczywistości…
i żyć w świecie pełnym kłamstw.
I zapomnieć o zemście?
O tym nigdy nie zapomniałem.
Ale…
im dłużej zajmowałem się
oszustwami gruntowymi…
tym bardziej jakaś część mnie się w to wciągała.
Nie mogę zaprzeczyć.
To nie jest praca.
To przestępstwo.
Pan, inni oszuści, Harrison.
Jesteście przestępcami, którzy popełnili niewybaczalne zbrodnie.
Tak.
A czy wiecie…
gdzie jest Harrison?
Napisy: Anetta Radolińska-Czwaczka