Siktir!
Siktir.
Siktir!
-Memur Alex mi? -Evet.
Demek bu onun işi.
Kime sadık olduğumu söyle.
Sylvie'ydi, değil mi?
-Ata binmeyi gösteririm. -Tamam.
Ben Kimmie ama siz Bayan Bellarie diyeceksiniz.
-Hissedarlar burada. -Onun göstermesini istiyorum.
Bırak onu!
Tanrım!
Tanrım.
-Ne yapıyorsun? -Öldü mü?
-Bilmiyorum! -Öldü mü?
Bilmiyorum! Bana ne! Tecavüz ediyordu! Kendini toparlamalısın.
Tecavüz etmiyordu.
Etmiyordu.
Sylvie, ne?
-Sylvie. -Tanrım.
Siktir! Gel.
Sıçayım.
-Ona bakamıyorum! -Uyan!
-Ambulans çağırmalıyız! -Hayır! Sylvie, sus!
Ne? Neden?
Kimseyi arayamayız, tamam mı? Ölmüş.
-Sıçayım. -Bunu yapamayacağım.
-Hayır. Sylvie! -Bunu yapamayacağım!
Sıçayım!
Düşün Rain.
Siktir.
Hey, bip sesinden sonra mesaj bırak.
Angel, nerelerdesin sen?
Beni hemen ara.
Hoş geldiniz Bay Bellarie.
Merhaba.
Uçuşunuz nasıldı?
Uzun.
Nasılsınız?
İyi değilim.
Merak etmeyin. Daha iyi hissedeceksiniz.
Umarım.
Tek yürüyebiliyor musunuz?
Evet ama güçsüzüm.
Tabii, evet.
Şimdi… Oturun.
Evet…
Sıçayım.
Size çok iyi bakacağız.
Peki ya…
Hastane raporlarımın hepsi elinize ulaştı mı?
Evet, hepsi ulaştı.
Yardımcı olabileceğinize emin misiniz?
Elimizden geleni yapacağız. Tamam mı?
Tamam, çok teşekkürler.
Rica ederim. Evet…
Şimdi dinlenin.
-Ben Memur Alex. -Ben Rain.
-Peki. -Konuşamıyor musun?
Öyle sayılır.
Burada bir durum var.
Öyle mi?
Bir genç, Sylvie'ye tecavüz ediyordu.
Ben de onu ahırın ikinci katından ittim.
Tamam.
-Kiminlesin? Memur Trackson'la mı? -Evet.
Sıçayım.
Peki kaldırıldı mı?
Onu ahırın yan tarafına sürükledim.
Tamam.
Dönünce bakarım. Sorun yok.
-Kimdi? -Bilmiyorum. Bir genç işte.
Horace'ın çalışanı.
Bu iyi olmadı.
Ne?
Oğlu.
Kimin oğlu?
Joker.
Ne…
Jules'un mu?
Evet.
-Şaka mı yapıyorsun? -Yok. Ben gelene kadar idare et işte.
-Hallederiz. Merak etme. -Sıçayım.
-Tamam. -Seni sonra ararım.
Dur. Kimmie'yle konuşmalıyım.
Yok, henüz olmaz.
Sıçayım.
Sorun yok, halledeceğiz. Konuşuruz.
Sıçayım be Rain.
Siktir…
-Kim o? -Angel.
-Hayır, değilsin. -Ne?
Hadi Yolanda, kapıyı aç.
Angel.
-Ben… -Ne oluyor?
-Öldüğünü sanıyordum. Şey… -Ne?
Kardeşim öyle dedi. Tanrım.
-Durakta vurulmuşsun. -Ölmedim.
Neden yalan söylesin?
Bana ateş ettiler ama iyiyim.
-Emin misin? -Evet.
Ha siktir Angel!
Sıçayım.
Üzüldün mü?
Oyun mu oynuyorsunuz yoksa?
Hayır.
Sempati besleyeyim diye.
-Olan şey bu değil. -Bu.
Neden umursadığını söylemiyorsun?
Çünkü beni sürtüklerle aldatıyorsun.
Hayatta ve burada olduğum için sevinsen?
Güzel kıyafetleri nereden buldun?
Alışverişe gittim.
Sana ve Junior'a da bir şeyler aldım.
-Benimle alışverişe gelir misin? -Para nereden geldi?
Yapma kızım.
-İşlerim tıkırında, biliyorsun. -Angel, bunlar yüzünden vuruldun.
-Vurulmadım. -Neredeyse vuruluyordun.
Para nereden geldi?
Dert etme. Al, bu senin.
İstemiyorum.
-Yolanda, parayı al. -İstemiyorum.
Seni istemiyorum. Hadi, git.
Niye böyle yapıyorsun?
Son gelişinde korkudan ölüyordun. Beni ve çocuğumu öldürtmene izin vermem.
Yolanda, ölmeyeceksiniz, tamam mı?
Siktir git Angel.
Bir daha söylemeyeceğim ama silahım var.
Silahla ne yapıyorsun?
Geçen sefer beni çok korkuttun, kendimi korumak için aldım.
Artık sana ihtiyacım yok.
Vay be.
-Gitmezsen silahı alıp seni vururum. -Silahın falan yok.
Neyim yokmuş?
Önce oğlumu görsem?
Hiçbir bok göremezsin. Siktir git Angel.
İnanamıyorum sana.
Siktir!
-Neden bu kadar uzun sürdü? -Bilmiyorum.
-Gidip öğreneceğim. -Bir saniye bekle.
Bir saniye içinde camdan atılabilir.
Atılsa sinirlenir miydin?
Aslında hayır.
Bir saniye bekleyeyim.
Güzel. Maskülen ama güzel.
Girin.
Ben Marcy. Asistanlarınızdan biriyim.
Mantonuzu ve çantanızı alabilir miyim?
Teşekkürler.
İş yerinde içiyorsun demek.
Aslında…
Böyle devam et.
Seni kovmam daha kolay olur.
Beni kovamazsın.
İddiaya girelim mi?
Şu anda kendine çok güveniyorsun
ama bir kez daha söyleyeyim sürtük, beni kovamazsın.
Sürtük mü?
Duymadın mı?
Kimmiş sürtük?
-Sürtük sensin. -Benden bahsetmediğini biliyorum.
Bence…
Ben seni sürtük yerine koyacağım.
Beni?
Bir bok yapamayacaksın Kimmie.
Babanla
çok uzun saatler geçirdim.
Dediğim amaç için yapmam gerekenleri öğrendim.
Bu arada yatakta senden daha iyi. Çok daha iyi.
Galiba…
…her şeyde daha iyi.
Bunu iktidarsız olmanla birlikte düşünürsek…
Eyvah.
"Beceriksiz" demek istedim.
İki kelimeden birini seçebilirsin. İkisi de uyuyor.
Bu kadar güçsüz olman işimi kolaylaştırıyor.
Hayatını cehenneme çevireceğim sürtük.
Gerçi yeni hâlini beğendim. Öz güven sana yakışmış.
Boş konuşmaya devam et.
Bir bok yapamayacağın belli.
Dikkatli ol.
Bu binanın her yerinde pencereler var.
Ve seni tutacak balkon yok.
Komik olmaya mı başladın?
Bu yeni Kimmie
farklı.
Şaka yapmıyorum.
Göreceğiz.
Bakalım ne yapacaksın.
"Gir" dedim mi?
Pardon.
Konferans odasındayız, onu söylemeye geldim.
Siktir git.
Pardon?
"Siktir git" cümlesinin nesini anlamıyorsun?
Çok basit.
Tabii.
Bu sürtük onu ne kadar beklememi istiyor?
Oturmaya devam et, sakin ol.
Bunu yapmayacağımı biliyorsun.
Olivia, sadece…
Belki gidip bakabilirim.
Bacakların benimkilerden hızlı olabilir
ama senden daha erkeğim.
Ona ne yaptın?
Efendim…
Seninle yatmaya çalışmış.
Pardon?
Evet, seninle yatmaya çalışmış.
Onu reddedince düşmanı olursun.
Bana sormalıydın.
Ama onu becerseydin keşke.
Becermek demişken…
-Benimle uğraşma amca. Havamda değilim. -Erkekler öyle demiyor.
Avukat Varney, konuşmamız gerek.
Toplantı olacak…
Avukat Varney, hemen konuşmamız gerekiyor!
Charles.
Ofisime.
Hemen.
Sürtük ne istiyormuş, bakacak mısın?
Toplantı başlayacak efendim.
Sıçayım. Toplantının başlamasına çok var.
Kadın orada oyalanıyor dostum.
Abim sırf gıcık etmek için bizi bekletmesini söylemiştir, eminim.
Onlar ne yaptıklarını bilmiyorlar.
Dediğim gibi ben burada beklerim.
Sürtüğün ne istediğine baksan iyi olur.
İçeride ne oldu?
Neden böyle uzun sürdü?
Seninle konuştuğumu duymuyor musun Jules?
-Duyuyorum Olivia Hanım. -Neden böyle uzun sürdü?
Roy'la konuşmak istedi.
-Neden? -Bilmiyorum.
-Neredeler? -Kimmie'nin ofisinde.
Onun ofisi mi?
Bay Bellarie'nin ofisi.
Bu boktan şeye ben katlanmam.
Seni buraya çağırdım
çünkü bir şey söylemek istiyorum.
Ben gerçekten iyi, sevecen, sevgi dolu bir insanım.
Ama çektiğim çilelerden sonra
bir şerefsize dönüştüm.
Ve bu boktan geçmişin…
…büyük bir kısmını…
…sana borçluyum.
Hem kendi geçmişimin
hem kardeşiminkinin.
Ve şimdi
seni her görüşümde…
…tetikleniyorum.
Bunları şunu söylemek için anlattım.
Sana söz veriyorum,
bana yanlış yaptığın güne
pişman olacaksın.
Bitti mi?
Daha yeni başlıyorum.
Bak.
Kimmie, birisini…
…tehdit ettiğinde…
…devamını getirmeye hazır olmalısın.
Hazır olduğumu bilsen iyi olur.
Pardon.
Toplantıdayım.
Aslında canım, toplantı başka odada.
Ve hepimiz seni bekliyoruz.
E?
Pardon?
Şu anda toplantıdayım dedim.
Roy, toplantıya git.
Roy, gitme. Patronun benim.
Roy, derhâl toplantıya git.
Henüz bitirmedik Roy.
Şimdi bitirdiniz.
Bugün çok işim var.
Bu dramaya zamanım yok küçük hanım.
Şimdi toplantıya git.
Sen de mi sabrımı sınayacaksın?
Pardon.
Resmî olarak tanışmadık.
Ben Olivia.
Burada yeni olduğunu biliyorum
ama haberin olsun, asıl kadın benim.
Asıl kadının özelliği
temelde yer almasıdır.
Temel de her şeyi ayakta tutan yapıdır.
Temel sarsılırsa veya çökerse
bütün bina yerle bir olur.
Dengemi bozuyorsun.
Ve bana sorarsan bu tehlikeli bir hamle küçük kız.
Sana yemin ederim.
Bütün kirli sırları biliyorum.
Ve sahip olduğunu düşündüğün bu yeni yaşam tarzı
küllere dönüşüp önüne düşebilir.
Şimdi…
Tekrar başlayalım.
Ben Olivia, toplantı için geldim.
Artık başlasak mı?
Komik bir şey mi var canım?
Evet, çok komik.
Neymiş o?
Kocam bana sizleri anlattı.
Bu monoloğu bire bir yazabilirmiş.
Çok sağ ol.
"Sağ ol" mu?
Evet, sağ ol.
Sizi test ediyordum.
Ve şimdiye kadar hepiniz
kocamın dediği kadar tahmin edilebilir çıktınız.
Kocan mı?
Kocam.
Dikkatli ol küçük kız.
Evet.
Dikkatli ol.
Doğru.
Jules.
Seninle konuşmam gerek.
Ne oldu?
Bir sorunum var.
O toplantıda olmalısın.
Durum ciddi.
O toplantıdan daha mı önemli?
Sana güvenebilir miyim?
Ne zamandır aileyle ilgileniyorum? Bu soruyu mu soruyorsun?
Evet, sorun da bu.
Tamam, ne oldu?
Şey…
Boş ver.
Charles…
Boş ver.
Charles.
Derdi neymiş?
Bilmiyorum.
Genellikle madde kullanıp paranoya yapan o olmuyor.
-Evet. Hangisi olduğunu biliyorum. -Hepimiz biliyoruz.
Bayan Bellarie.
Jules.
Nasılsınız?
Harikayım.
Evet. Bunu görebiliyorum.
İşim bitince seni ofisimde görmek istiyorum.
Tabii.
Vakti çoktan gelmişti.
Evet.
Gelmişti.
Aslında…
Kapımı sen aç.
Peki efendim.
Evet…
Beni görmezden mi geleceksin?
-Charles, çabam… -Mızmızlık ediyorsun.
Bugün olmaz Charles.
-Sana ihtiyacım vardı. -Benim de çok kez oldu.
Evet, hepimiz buradayız.
Başlayalım hadi.
Çok boktan bir durum.
Kim kazanır?
-Kimmie diyorum. -Ne?
-Bilmiyorum. -Saçma laflar etme.
Zaten Jules'un gözü üstünde.
Bunlar oyun, biliyorsun.
Evet ama var ya…
-Sence kim kazanır? -Kimmie'nin kazanmayacağı belli.
Peki.
-100 dolarına bahse girelim. -Yaşlı karıyı tutuyorum.
-Olivia'yı mı? -Aynen öyle.
İyi seçim.
Var ya, onu becerirdim.
-Ne? -Baksana, taş gibi.
Of be.
-Dikkatini çekmeye çalışıyorum. -Daha çok çalış.
Benimle hiç ilgilenmiyor.
-Olgun kadınları sevdiğini bilmiyordum. -Paraları için.
Birisi sandalyemi çekecek mi?
Teşekkürler.
Evet… Şirkete hoş geldin.
Bize katıldığın, bizi yöneteceğin için çok hevesliyiz.
Bay Bellarie şirketin durumunu hazırlamamızı istedi.
Biz de hazırladık. Oradan başlamak ister misin?
Olur, tabii.
Tamam, harika.
Şirketin vizyonuyla başlayabiliriz…
Seni görebiliyorum. Beni duyuyorsan başını salla.
Harika.
-Güzel. -Evet, sunuma geçelim.
Bak, bu anlattıkları şeyler boş laf, yalan.
İş konuşmak istediğini söyle.
Bunlar boş laf.
İş konuşmaya geçelim. Finansal veriler nerede?
Vay be. Şimdi bunu söyleyecektim.
Alo?
Niye kapattı?
Bu telefon kullanma meselesini konuşmuştuk beyefendi.
Evet, anladım.
Peki.
Evet…
Çözüleceğe benzemeyen bir davamız var.
Lena Norris Walton adlı bir kadın dava açmaya hazırlanıyor gibi.
Davasını açsın sürtük.
Başarabilirsek uzlaşmaya ikna etmek istiyoruz.
Ama meblağdan vazgeçmiyor.
Dava açarsa kozunu kaybeder.
Bu, davacıların umurunda değil. Umurlarında olan…
Bu kadını ziyaret etmeliyim.
-Bence iyi bir fikir olmaz. -Bence…
Şirkete karşı kozlarını görmek istiyorum.
Kişileri de görmek istiyorum.
Kişileri mi?
Ha, davacıları kastettiniz.
Evet, onlar.
-Ne yapacaksın? -Roy.
-Hayır, bilmek istiyorum. -Hiçbirinizin yapamadığını yapacağım.
-Sıçtığımın… -Ne dedin?
Şunu söylemeye çalışıyor.
Elimizden geleni yaptık.
Bence avukat olmadan onunla görüşmeniz iyi bir fikir olmaz.
Sen avukat değil misin?
Avukatım.
O zaman gel.
Buradan anladığım şu.
Şirketi berbat etmişsiniz.
Öyle mi?
Nedenini görelim.
Öncelikle…
Bu reklam kampanyası çok eski.
Modası geçmiş.
Yeni bitirdim. Klasik olarak görülüyor.
80'lerde miyiz? Modası geçmiş.
Sence modası geçmiş, ha? Daha iyi bir fikrin var mı?
-Birkaç fikrim var. -Birkaç fikrin var, ha?
O zaman lütfen anlat.
Sakıncası yoksa.
Sakıncası yok.
Şu anda online bir varlığımız yok.
Siyahların eski bir radyo kanalına reklam parası veriyoruz.
Ama biliyoruz ki radyo eski günlerdeki gibi değil.
Bu reklamlar azaltılmalı.
O radyo kanalına yıllardır para harcıyoruz.
Ama artık harcamayacağız.
Dur, bence bu konuyu geçmemeliyiz.
Norman'dı, değil mi?
Evet.
Evet Norman, artık harcamayacağız.
-Bak küçük hanım, biz… -Norman, artık yapmayacağız dedim.
O cenaze evine de artık reklam parası harcamayacağız.
Bir dakika. O cenaze evi şehrin en eskilerinden.
Siyahların cenazeleri yapılıyor…
Siyah, beyaz, hangi renkten olurlarsa olsunlar.
Artık oraya para harcamayacağız. Anladın mı?
Ne halt yiyor?
Şunu yapacağız.
O paranın %75'ini siyahların online şirketlerine koyacağız.
Çoğunluğu beyazlara ait.
Evet ama görünürlüğümüz %82 artacak.
Böylece ürünümüz çok daha fazla büyüyecek.
Yılda 7,2 milyon dolar tasarruf edeceğiz.
Bu 22 milyon dolarla
sizin seçtiğiniz tedarikçilere olan büyük borcumuzu ödeyeceğiz.
Bu arada bizden %19 faiz alıyorlar.
Bu ihmal çok saçma.
Bunun sorumlusu kim? CFO mu? Kovun.
Bugün telefonda
"Faiz oranını düşürmeniz şart
yoksa işi Çin'deki bir şirkete vereceğiz" dedim.
Çin mi?
Ne? Çok saçma.
Evet, Çin.
Fiyatları %30 indirimli.
Bunu dört yıl boyunca yapsak
şirketin borcunu yaklaşık 18 milyon dolar azaltırız.
Şirketi çok kötü duruma sokmuşsunuz.
Agresif bir yaklaşımla dört yıl boyunca
hem giderleri hem harcamaları %34 azaltırsak
beş yılda şirketin borcu bitiyor.
Geriye sadece dava meselesi kalıyor. Onu da incelemeye başladım.
Evet, ne yapacağımızı anladık mı?
Cenaze evi…
-Bir durup… -Olivia.
Olivia.
Olivia Hanım.
Olivia.
Yellow Smalls Ltd. Şti. nedir?
Çok saygısızsın.
Ben nereden bileyim?
Yani hiç duymadın mı?
Hayır, hiç duymadım.
Tamam, buna geri döneceğiz.
-Norman. -Efendim?
Poker Stipend Ltd. Şti. nedir?
Bilmiyorum.
Emin misin?
Ne diyorsun küçük hanım?
Soru soruyorum, hepsi bu. İlk gün bir şeyleri anlamaya çalışıyorum.
-Avukat Varney. -Efendim?
Bu şirketlerin kime ait olduğunu öğrenmen mümkün mü?
Mümkün ama…
Bunlar yurt dışında kurulmuş paravan şirketler değillerse.
Evet.
Tamam.
En kısa zamanda bana bilgi ver.
Tabii ki.
Evet, talimatlarımız verildi.
İşe koyulalım.
Derhâl ofisime.
Vay be.
-Galiba kazandı. -Evet.
Yüzlerine baksana.
Nereden bildin be?
Arabada gelirken
Kimmie telefonda bir sürü kişiye sorular sordu.
Vay be.
-100 doların. -Hadi bakalım.
Evet, herkese teşekkürler.
-Varney, ofisimde görüşebilir miyiz? -Hepimizle görüşecek.
Olivia Hanım.
-Önce ben görüşeceğim. -Benim de görüşmem gerek.
Tamam.
-Seni ofisimde bekleyeceğim. -Tamam.
Ofisinde ikimiz bekleyeceğiz.
Evet?
Bu limited şirket meselesi ne?
-Bilmiyorum. -Sıçayım.
-Ama araştırabilirim. -Evet, araştır.
-Telefonlar edip kişileri bulabilirim. -Bu yasal mı?
-Yani… -Hayır, değil.
O zaman yapma.
-Nasıl? -Beni duydun.
-Efendim… -Dediğimi duydun şerefsiz.
Seni duydu Norman.
Seni duydu ve araştırmak istiyor.
Bilmiyorum Olivia.
Araştırmayacak.
Çünkü onun bilmemizi istemediği bir şeyi biliyorum.
Neymiş o?
Bu konuyu uzatırsa o sırrı öğrenirsin.
Charles, bu bokla uğraşmak istemiyorum.
İlk kez seni yardım için aradım.
Ne için?
Bir düşün. Şimdiye dek hiçbir şey istemedim.
-Bugün yardım için aradım. -Ne yardımı?
Siktir et. Sen de siktir git.
Bu ailede tek başımayım.
Burası çok güzel.
Sana yakıştı.
Nasılsın?
Vay be Kimmie.
Kimmie…
Bayan Bellarie.
Siz sürtükler niye sabrımı sınıyorsunuz ki?
Küçükken sürekli duyduğum bir söz vardı.
Hiç anlamamıştım.
Şimdiye dek.
Neymiş o?
"Silahı tavşan alınca eğlence biter."
Böyle miydi?
Tavşan sen misin?
Senin olmadığın kesin.
Bu durumda daha çok avcı gibisin.
Beni avlıyorsun.
Evet, öyle.
Ne planlıyorsun bilmiyorum Kimmie…
Bayan Bellarie.
Ama birkaç şey anlatayım.
Senden öğreneceğim hiçbir şey yok.
Gereken her şeyi biliyorum.
Hayır, bilmiyorsun.
Mesela şunu biliyorum.
Kulübü işleten, bizi satan Norman ve sendiniz.
Neden bahsettiğini bilmiyorum.
Güzel. Çok güzel.
Aptala yatmaya devam et.
Sana zaman kazandırayım.
Bu ailenin güvenlik işini çok uzun zamandır yapıyorum.
Ve çıkarlarımı korumak için sigorta saklamadığımı düşünüyorsan
yanılıyorsun.
Bende herkesin dosyası var.
Bu demek oluyor ki
bu aile avucumun içinde.
Yani sen de avucumun içindesin.
Bu sebeple
keyfini çıkar.
Koltuğuna otur, arkana yaslan, büyük kızı oyna.
Ama bana ve sevdiklerime bulaşma.
Çünkü çatışmayı pis hâle getiririm.
Ve ne kadar pis hâle getirebileceğimi biliyorsun.
Şimdi Jules…
Fark şu ki…
…umurumda değil.
Bunlar var ya?
Bunlar benim için bir hiç.
Ben kendim de içindeyken evi yakacak bir kadınım.
Sırf düşmanımı alt etmek için.
Seçimini akıllıca yap.
Seçim çoktan yapıldı.
Delinda nasıl?
Bilmem. Sen söyle.
Body nasıl?
Doğru, hastanedeydi.
Yok, yok…
Öldü.
O soruşturma tekrar açılsa çok kötü olur.
Alo?
Merhaba!
Ben Bayan Bellarie.
Hayır, diğeri. Horace'ın karısı.
Söylemeyi unutmuş. Erkekler işte.
Evet…
Evet, yemeğe gelmeyi çok isterim.
Jules burada bizimle çok zaman geçiriyor.
Seni ve güzel kızını daha iyi tanımayı çok isterim.
Ne?
Jules, eski evliliğinden üniversite çağında oğlun varmış.
Hayır, hiç söylemedi.
Tabii ki. Veriyorum.
Karın.
Alo?
Merhaba hayatım. Evet.
Evet, tabii ki.
Tabii yemeğe çağırırız.
Tamam.
-Eve gelince numarasını veririm. -Var zaten.
Gerçekten mi? Bu sabah, ha?
Tamam.
Pekâlâ.
Ben de seni seviyorum.
Hoşça kal.
Demek sen ve Angel ailemi tehdit etmek istiyorsunuz.
-Sen benimkini tehdit ettin. -Oğlum ve kızım benim her şeyim.
Ve çevrendeki müthiş itibarın da öyle herhâlde.
-Kimmie. -Yine mi tokatlamalıyım?
Beni hedef alabilirsin ama çocuklarımı asla.
-Sen kardeşimi hedef aldın. -Onu Body yaptı.
Senin çalışanındı.
Bir kez olsun sorumluluk al.
Bak, çocuklarımı hedef almayacaksın.
Jules…
Hepimiz birilerinin çocuklarıyız.
Seni uyarıyorum.
Ben de seni uyarıyorum.
Evet, bunları alayım.
Bunu da.
Pardon.
Evet, bunu beğendim.
-Alo? -Angel.
-Efendim? -Neredesin sen?
Alışveriş yapıyorum.
-Onu tek başına mı bıraktın? -Gıcıklık ediyordu.
-Hemen buraya gel. -Ne oldu?
Buraya gelmen gerek. Durum kötü.
-Ne oldu? -Hemen buraya gel.
Rain, neler oluyor?
Sıçayım.
Çabuk olur musun? Çıkmalıyım. Şunları da ver.
Şunu da.
Şunları çok sevdim ya.
Şunları da ver.
Çabuk!
Alo?
Aramanı kaçırmışım. Uyuyordum.
Sorun değil.
İyi misin?
Bu tedavi işe yarıyor mu
yoksa doğal otlar falan enerji mi verdi, bilmiyorum.
Belki işe yarıyordur.
Belki.
E, ne oldu öyle?
Telefonda olduğumu gördüler.
Sana ihtiyacım olduğunu düşünmelerini istemedim.
İhtiyacın yoktu, gördüm.
Doğru.
Bahsettiğin limited şirketler neydi?
Norman ve Olivia'nın paravan şirketleri var.
Yurt dışında kurulmuşlar, bütün reklam parası onlara gidiyor.
-Öyle mi? -Evet.
Nereden öğrendin?
Eskiden bir finans işinde çalışıyordum. Orada çok şey öğrendim.
Ve arşivde çalışan kadınlar tanıyorum.
Birkaç yüz dolara istediğim bütün gizli bilgileri verdiler.
Çok iyi.
Evet.
Reklam parasına şaşırmamış gibisin.
Çünkü zaten biliyordum.
Yıllardır gözlemliyorum.
Onlara söylemek için doğru zamanı bekliyordum.
Sen söyledin.
Neden bekledin ki?
Kimmie, zamanlama en önemli şeydir.
Onlara bununla geldiğimde şirkete çok borçlu çıkacaklardı
ve faiz alacağım için hisselerini satmak zorunda kalacaklardı.
Ama…
Üzgünüm Horace.
Yok, seni bazı açılardan hafife aldım.
Ama bu konuya eğilmene sevindim.
Teşekkürler.
Benim hoşuma gittiği kadar senin de gitti mi?
Daha çok.
-Hadi anlat. -Ne kadar zamanın var?
Burada yatmış, ölmeyi bekliyorum. Hadi anlat.
Onları sarstım, anladın mı?
Korku içinde koşuşturdular.
İçeri girdiğimde yüzleri…
-Devam et. -Tamam, içeri girdiğimde…
-Merhaba efendim. -Selam.
Alayım.
-Sağ ol. -Teşekkürler.
-Gününüz güzel geçti mi? -Evet, iyiydi.
-Herkes nerede? -Sylvie Hanım yukarıda uyuyor.
Angel Bey alışverişe çıktı. Rain de ahırda.
Tamam, peki. Ayakkabılarımı değiştirip Rain'e bakayım.
Getireyim efendim. Hangisi olsun?
Ben alırım. Sen çantamı ofise bırak.
-Tabii. -Sağ ol.
Sıçayım.
Rain.
-Selam. -Neler oluyor?
-Bak. -Sıçayım.
-Öldü mü? -Sanırım.
Baksana.
Rain. Ölmemiş.
-Sıçayım. Ne yapacağız? -Ona yardım çağırmalıyız.
Kimi arayacağız? Çok…
Sorun yok. Attan düştüğünü söyleriz.
-Kimse inanmaz. Ve beni gördü. -Hatırlamaz.
Bu riski alır mıyım?
Sylvie'ye tecavüz etmiyor muydu?
Öyle düşündüm ama bilmiyorum.
Bak, sen eve git. Whitman'a onu bulduğumu söyleyeceğim.
Emin misin?
O kızı salıvermedim mi? Bırak yardım edeyim.
-Rain, neredesin? -Sıçayım.
Rain.
Hey…
Ne oldu böyle?
O kim?
Rain, kim?
-Kimmie… -Bırak, ben halledeyim.
Kim o?
-Glenn. -Peki ne oldu Glenn'e?
-Kimmie'yi eve götür. -Hayır, söyle.
-Götür. -Anlatacağım.
-Şimdi anlat. -Gel.
Charles.
Her gelişimde bir herifle, seks oyuncaklarıyla buluyorum.
Sıçayım.
Charles, ne yapıyorsun sen?
Ne oluyor? Sıçayım.
Charles.
Sıçayım.
Yardım etmediniz, ben de…
Ne halt ediyorsun sen?
-Mecbur kaldım, tamam mı? -Charles, kim o?
Beni soymaya çalışan striptizci.
Ne akla hizmet bunu yaptın?
Mecburdum. Ağır suçtan yakalanamam.
Madem seni soyuyorlardı, birisine telefon etseydin.
Önemi yok.
Kullandığımız maddeler…
Hem bizi kulüpte gördülerse benim yaptığımı anlarlardı.
-Senden yardım istedim. -Ben…
Ben sana bu konuda yardım edemem.
Edemem, bu işe bulaşamam.
Nasıl ya? Sen…
Charles, bu senin işindi. Dâhil olamam.
Sıçayım.
Jules'a güvenmediğim için…
İnsanları doğruyorsun, ha?
Sıçayım.
Polis! Yere yatın!
Yere yatın!
Yatırın şunları!
Yat lan yere.
Yatsana şerefsiz!
Kalkma.
Alt yazı çevirmeni: Hazal Ünlüçay