- Jebać True Thread! - [mężczyźni] Tak!
[reporter] Trzykrotny zdobywca Winston Cup Ron Dobbins zaliczył jazdę pod wpływem
w ten weekend podczas spotkania z fanami
w Valley Forge Auto w West Chester w Pensylwanii.
Gdzie Cal?
Jeszcze nie przyszedł.
Miał zabrać samochód do blacharza.
Oj…
- Będzie mu strasznie smutno. - [Kilah] Aha, bardzo.
Mnie auto popsuło się dziś.
- Serio? - [Shane] No.
- Do bani. - [Shane] Aha.
Nie możesz sam go naprawić?
Potrzebuję Cala. Coś z okablowaniem. Ma małe rączki. Łatwiej mu będzie.
Małe rączki? Co to miało być? Sam masz małe dłonie.
- Jego są mniejsze. Kurwa. - [Kilah] Pokaż.
- Podnieś rękę. - Nie. Ty masz…
- gigantyczne. - [Kilah] Bo jestem wysportowana?
[Jared] Yo.
Kurwa. Co jest, Jared?
Co jest?
No weź, stary. Kiedy tak wchodzisz, musisz nawiązać rozmowę.
Macie dziś mnie. Cal wziął wolne.
Nigdy nie bierze.
- [Jared] Cześć. - Boże, kurwa! Hej.
[mamrocze] I co u was…
Słychać? „Co u was słychać?”?
- Spoko. - Co do kur…?
[Shane] A u ciebie? Co porabiałeś?
Mój wujek próbował wytresować pawia i nie uszedł z oczami.
No dobra, Jared. Idź na tył, zacznij,
a ja dołączę… za jakiś czas.
Trochę to potrwa. Spodoba ci się. Kolejny dzień.
- Zupełnie się wyłączyłam. - Nigdy nie wiem, co mówi.
[pogodna muzyka akustyczna]
[bezgłośnie]
OPONIARZE
ZA JAKĄ CENĘ?
To gotująca się krew?
Nie, to lawa. Oznacza, że mamy przesrane.
Zalegamy z płatnościami i wszystko płonie.
Jezu Chryste. Dlaczego to musi być takie ponure?
[Will] Bo to wierna ilustracja naszej obecnej sytuacji.
- [Phil] Zaraz. Gdzie Kilah i Cal? - [Will] Chyba lawa ich pochłonęła.
Ja i ty z nią walczymy, choć na nic się to nie zda.
Shane cieszy się zniszczeniem.
Wyglądam na napakowanego.
Nie, nie, to ja.
- Widzisz? Ty masz tu wąsy. - [Phil] Mmm…
- Chodzę na siłkę. - [Phil] Dobra.
Co, jako kierownik, myślisz, że powinniśmy zrobić?
[Will] Nie wiem. To twoja specjalność.
U True Thread jesteśmy zawieszeni na rok.
Dzwoniłem do innych. Nikt nie pozwoli nam sprzedawać po kosztach.
Model biznesowy się zesrał.
Will, jesteś kierownikiem. Jaki jest dobry pierwszy krok?
Aaa… Może…
[Phil] Mam sprowadzić konsultantkę?
Bo to ona wyceniła ten interes
i przekonała mnie do kupna tej zasranej, cuchnącej barki gnoju.
To nie była barka gnoju, kiedy ją kupiłeś.
Po prostu na całkiem zwyczajną barkę zrzucono gnój.
Ale… ale tak, myślę, że ta konsultantka…
- to dobry pomysł. - Jesteś pewien?
- Tak. - [Phil] Bo ona była w wojsku.
- [niepokojąca muzyka] - Zabijała ludzi.
Tajne operacje, CIA, dziewczyna od mokrej roboty.
Brzmi groźnie.
Czadowy rysunek. Gdzie Kilah i Cal?
- Nie żyją. - [Will] Tak.
- [śmieje się] Nieźle. - [Phil] Wcale nie.
Rysunek symbolizuje 3–4 miesiące wypłacalności.
Zostały nam 3–4 miesiące?
A wy co robicie?
Rekiny branży. Urządzacie beksaparty?
Krótka przerwa na pochlipanie?
Will doradził mi sprowadzenie konsultantki.
- [Will] No co? - Każe wszystkich zwolnić.
Nikogo nie będziemy zwalniać.
Każe ci zwolnić ludzi.
- [Will] Bez Jareda się obejdziemy. - [Phil] Jego każe zabić.
[Shane] Coś dla ciebie.
[wzdycha] Miło widzieć, że masz lepsze pismo.
[Shane] Daj mi spokój.
- Co napisał? - [Phil] „Pizda”.
- Mogło być gorzej. - Chyba dojrzewa.
Jakiś rok temu napisałby… naprawdę godne ubolewania rzeczy.
Hej, Cal, tu Shane. Oddzwoń do mnie. Kilah myśli, że nie żyjesz.
No i jest mnóstwo roboty, którą mam gdzieś.
No i w moim samochodzie znowu zesrało się okablowanie.
Musisz mi pomóc. Jak nie ty, to Belmont, a tam nie zadzwonię.
Jeśli znów cię zobaczę, wyliżę cię. Będziesz na czworakach
i zrobię ci z tyłu coś zupełnie nowego.
No kurwa, czemu nie oddzwaniasz?
No jest zjebany.
No.
Masz ubezpieczenie?
Niestety nie.
[Grant] O kurna.
Przydałoby się na to zjebanie.
Inaczej musisz zapłacić.
- Wiem, jak to działa. - Dobra.
[Grant wzdycha]
No auto do kasacji.
Dam ci kasę za części. Naprawa kosztowałaby majątek.
Widziałem to ogłoszenie przy wejściu. Dalej szukacie mechaników?
- Szukamy. - Tak?
Fajnie, gdybyś zaczął tu pracować.
Przyda się kolejny fajny gość.
Fajne to auto.
Napracowałem się nad nim.
Aha.
Teraz można pracować i pracować. Jest zjebane.
- Nic mnie to nie obchodzi, nic. - [sygnał połączenia]
No weź.
- Tu Kelly. Zostaw wiadomość. - [piknięcie]
Kurwa, obchodzi.
Jared, muszę gdzieś wyskoczyć. Możesz mnie zastąpić?
No…
[mamrocze] Jest tu dużo samochodów.
To prawda i dlatego to super, że to dla mnie zrobisz.
[mamrocze] Ale zostałbym całkiem sam.
Jak John Wilkes Booth. I co on zrobił? Wstrząsnął całym światem, co nie?
Niezła gadka szmatka.
[Shane] Nie, nieważne.
[wzdycha]
Doradzam zwolnienia.
Znaczące.
Rozważyłabym zamknięcie warsztatu. Może tego.
- [Phil wzdycha] - Belmont też źle wygląda.
Myślimy o otworzeniu nowego warsztatu, ale… chyba trzeba to będzie przełożyć.
Tak, musicie to przełożyć.
- Kto to narysował? - Mój bratanek.
- [słodko] Och… - Ma 41 lat.
Ou…
Aha. To ja, on i mój syn Shane, ten z kozią bródką.
Wszyscy płoniemy w lawie za jakieś pół roku.
No… odpowiada rzeczywistości.
Możemy rozejrzeć się za korporacją, która chciałaby wchłonąć tę firmę.
Trish, nie mogę sprzedać Valley Forge, bo dopiero kupiłem tę firmę.
Może odłóż na chwilę kosę i pomóż mi coś wymyślić.
Musi być lepszy sposób.
[Trish] OK…
- Kim jest… Dave? - Dyrektorem zarządzającym.
OK. No na niego idzie 165 tysięcy rocznie. Powinien odejść pierwszy.
Jezu Chryste!
[ostro] Zdecydowanie powinien.
A kim jest ten dziwny facet, który się na mnie gapi?
[Phil] Och… [śmieje się]
To mój utalentowany bratanek, artysta.
Mówiłem mu, że robiłaś tajne operacje dla CIA.
Mokrą robotę. [śmieje się cicho]
Jasne.
Że… no wiesz, zabijałaś.
[muzyka pełna napięcia]
[Phil] To taki żart.
[muzyka cichnie]
[Tommy się śmieje]
[śmiechy z telefonu]
[Shane] Hej, Tommy.
- [Tommy] Co tam? W porządku? - [śmiechy cichną]
Tak. Potrzebuję samochodu.
- A co z twoją hondą? - Zesrała się.
Ale niestety nie mam kasy.
[śmieje się]
Od facetów bierzemy tylko kasę.
Masz pecha, kolego.
[znów śmiechy z telefonu]
[głos z telefonu] Wierzysz, bo jesteś słodki.
- [mężczyzna 2] Nie. - [mężczyzna 1] Jesteś słodziakiem.
A tamten?
- [nadal głosy z telefonu] - Nie stać cię.
- Na nic mnie nie stać. - Ale na tamten najbardziej.
Dobra. To proponuję układ. Uwielbiacie układy, co nie? Co?
Co powiesz na 10% zniżki przez rok na serwis każdego grata,
którego do nas przywieziecie, a dla mnie to auto?
[ciężko] Ach…
Nie mogę decydować do powrotu Andy’ego.
Muszę je mieć dziś.
No wiem. Pojechał do New Jersey usunąć sobie pieprzyk.
Pomyśl, jak by się ucieszył. Wraca, a ty dobiłeś takiego targu.
No tak, ale to on podejmuje wszystkie ważne decyzje i tak dalej.
Dasz radę.
To też twoja firma, prawda? Masz prawo.
No tak…
[intrygująca muzyka]
To dużo samochodów.
Cała masa. To ja tu będę wyrolowany. To dobry układ.
Andy powiedziałby, że 15%.
Ty powiedziałeś 10, umówiliśmy się i nie możesz nas wyruchać.
No i nie same opony, a serwis gdzie indziej.
Za to auto chcę całej floty makaroniarzy.
Całej floty?
Całej.
- Czyli to byłoby takie… konto flotowe? - [Shane] Uuu…
Podoba mi się to. Konto flotowe.
Mnie też się to podoba. To mój pomysł.
No proszę.
Jared, widziałeś Shane’a?
[mamrocze] Mówił… że…
Nieważne.
Cześć, kolego, jak się masz?
Samochód do kasacji.
[Will] Przykro mi.
Powinienem go sprzedać, jak mogłem.
Nie, jeśli coś naprawdę lubisz, sprzedaż to błąd.
A ja zwlekałem, aż Ron mi go odebrał
i wjechał nim w ścianę.
Teraz jest zupełnie nie do poznania i nie ma żadnej wartości.
[posępna muzyka]
Dostałem też ofertę pracy.
Powiedz, że jej nie rozważasz.
Rozważam.
Cal, my się tu staczamy na dno, a ty mnie zostawisz?!
Nie zostawię cię, ale muszę to przemyśleć.
Tak? No to przemyśl to.
Wal się!
Nie, nie, czekaj. Przepraszam. Nie chciałem. Zaplątałem się.
Cal, co ja bym bez ciebie zrobił?
Brakowałoby mi tych filiżanek i twojej koziej bródki.
Więc zastanów się chwilę i nie podejmuj pochopnych decyzji.
[nadal posępna muzyka]
Halo…? Co jest, kurwa?
- Boże. Shane. - Co tam?
- Co wy odpierdalacie? - Całowaliśmy się.
No co ty nie powiesz? Miałem rację.
[Kelly wzdycha]
Nie miałeś! Nie sypialiśmy ze sobą.
[oboje] Nie.
Aż do naszej wielkiej kłótni,
po której poszłam pogadać z Olliem, a on sprawił, że poczułam się lepiej.
- Tak. - Potem było trochę seksu.
- [Ollie] Tak. - A potem seksu było już dużo.
- Tak. - Co doprowadziło nas do dziś.
Tak.
Kurwa, Ollie, myślałem, że się zaprzyjaźnimy.
Co? Ty mnie nie cierpiałeś.
Tak. To początek wielkich przyjaźni.
Powoli bym się do ciebie przekonał,
wysłałbym ci jakąś zabawną obelgę,
no i po pozytywnej reakcji dodałbym cię do naszych SMS-ów grupowych.
Chciałbyś. A teraz już nigdy do nich nie dołączysz.
Nie zrobiłbym tego, gdybym to wiedział.
Co?
- No nie wierzę. - [Kelly] Nie wierzysz?
Shane, my nigdy nie byliśmy razem! Ty nic o mnie nie wiesz.
Spodziewałeś się ślubu?
Nie wiem. Nie planowałem go. Nie jestem, kurwa, Hindusem!
Sorry, że krzyczę.
Nikt nigdy mnie tak nie zdradził. To zajebiście żenujące.
Nie zdradziłam cię. Nie byliśmy razem.
Mam to wyjaśniać ponownie? Nie łapiesz tego.
Wiesz? Ja naprawdę cię lubiłam, ale no…
Działo się tyle posranych rzeczy.
Uznałam, że no ja nie mogę się z tym gościem spotykać.
Raz wciągnąłeś koks o 11 rano.
Czasem facet wciąga koks w dzień. Leję na to.
[Kelly] Jasne, mój mąż, ktoś, w kogo mam zainwestować czas.
- Ja czasem też wciągam w dzień. - Morda.
Właśnie, morda. Nigdy nie będziemy ziomami.
Pewnie ci stoi przy mojej dziewczynie.
- Nie stoi. - Nie byłam twoją dziewczyną.
Super. Oboje kłamiecie mi w twarz.
Jesteś chodzącym sygnałem ostrzegawczym.
- Ty też je masz. - Wymień jakiś, to się nim zajmę.
Te twoje kanapki polinezyjskie? Były do dupy.
Tak? Nie ja je, kurwa, zrobiłam.
- Z dupy komuś wypadły? - Były z kuchni.
- [Shane] Robił je ktoś z Polinezji? - [oboje] Nie.
Wiedziałem. Czułem to. Gówno, nie kanapki.
Dla mnie i kumpli przyniosłaś gówno.
OK. Przykro mi, jeśli cię zraniłam.
[przybity] Nie byłabyś w stanie.
Dla kogo te kwiaty?
[smutna muzyka fortepianowa]
Dla ciebie.
Widzisz? Ja nie lubię kwiatów. Przykro mi, Shane.
Lepiej już idź.
Pójdę.
- Twoja szefowa jeszcze jest? - Chyba tak. Z tyłu.
- Naskarżysz na mnie? - Nie, nie naskarżę.
Porozmawiamy o kontach flotowych, o których wy, matoły, nie wiecie nic.
Nie lubisz, kurwa, kwiatów?
[ostro] Nie jestem zły.
Przykro mi, Shane.
- Co to jest konto flotowe? - Morda.
[drzwi otwierają się]
Świetnie.
[drzwi zamykają się]
[Will] Brr…
Dobra, jazda.
Dzień dobry, miło mi. Will Jacobs z Valley Forge Auto.
Chcieliśmy poszerzyć nasz asortyment opon.
Byliśmy klientami True Thread, ale rozważamy zmianę na opony Commander.
[jąkając się] Tak… tak… to u nas doszło do tej katastrofy z Ronem Dobbinsem.
Ale auta tu nie robiliśmy.
On je ukradł po wypiciu dużej ilości whisky.
[energicznie] Will Jacobs z Valley Forge. Zawrzyjmy umowę w sprawie opon.
Chcielibyśmy sprzedawać wasze opony po kosztach.
[jąkając się] To nasz model biznesowy, a poza tym co was to?
Tire World panoszy się i zastrasza wszystkich.
To trochę niedorzeczne.
Will Jacobs z Valley Forge Auto.
Interesuje mnie umowa na sprzedaż waszych opon.
Tak, no… „z sutami na wierzchu”. No kurczę, ale powiedziane.
Po prostu zdjąłem koszulkę.
Widać mi było klatę, ale musimy mówić o sutkach?!
[łagodniej] Czy możemy wrócić do rozmowy o umowie, którą chciałem zawrzeć?
O kurczę.
[szybka, rytmiczna muzyka]
Tak, znów Will Jacobs. Rozmawialiśmy już.
Chciałem zapytać, czy jest tu jakaś możliwość negocjacji.
Może nie sprzedawalibyśmy po kosztach, ale za parę dolców więcej?
Fantastycznie.
To ja wyślę wam maila,
dogadamy szczegóły, a potem…
wyślemy przelew.
W porządku. Dziękuję.
[wypuszcza powietrze]
Tak jest!
[wzdycha]
Wal się!
Dzień dobry, Liso. Szukam Dave’a.
- [Lisa] Je lunch w domu. - Co?
- Ale mieszka z tyłu. - [Phil] Aha. No jasne.
Trish, to jest Lisa.
Mnóstwo dramatów.
Niegrzeczny.
[Phil] Dave, obudź się!
[głosy z telewizora]
[głos z TV] Przejdźmy do pytań.
[niezrozumiale]
Troszkę tu ciasno. Szukam właśnie mieszkania.
Zostawiłem Barb dom do wyjaśnienia całego tego…
rozwodu, ale…
Aha. Całkiem tu miło. Masz wszystko, czego ci trzeba.
Tak.
Hmm…
Trish, czym się zajmujesz?
To konsultantka, którą zatrudniłem,
żeby pomogła nam z naszymi problemami finansowymi.
Chwila. Czy wy mnie zwalniacie?
Tak.
Kurwa, nie wierzę.
Przychodzisz do mnie do domu podczas jednej miłej godziny dnia,
świętej godziny lunchu, żeby mnie zwolnić z jakąś nieznajomą?
Za dużo kosztujesz.
Raczej jestem okazją.
Chciałem nawet poprosić o podwyżkę.
Z niemal absolutną pewnością powiem, że szans nie było.
- Nie było. - [wzdycha]
[telewizja] Mama chce dla ciebie miłej dziewczyny.
Szukasz takiej, która ma co?
Skuter wodny.
[dzwoni telefon]
- Dobry zawód. - Dobry zawód.
[oklaski w telewizji]
[Dave] Olewam to.
[wyłącza telewizor]
Za pół roku i tak miałem zacząć szukać roboty.
Zaraz. Zamierzałeś odejść?
Nie odejść, ale wszyscy wiedzą, co tu się dzieje.
Twój projekt pojednania tatusia z synkiem już się sypie.
Za pół roku ta firma padnie
i sprzedasz ją. Tak jak mówił Shane.
Miał rację. Przed tobą wszystko szło dobrze.
Naprawdę dobrze. Warsztaty miały klientów.
Zarabialiśmy.
Ja mieszkałem w pięknym domu z żoną.
Bzykałem Lisę.
Dwa razy nawet jej kuzynka mi obciągnęła. Jest jak jej bliźniaczka,
ale z wystającym zębem. To było interesujące doświadczenie.
Dave, skup się.
- Kilah! - [Kilah] No?
Gdzie Phil?
Powiedział, że jedzie wrzucić Dave’a do lawy.
O cholera!
[Dave] A teraz?
Zapłaciłeś wieśniakowi za jazdę po pijaku w telewizji,
- a twój zdolny porucznik… - [telefon dzwoni]
…został wypchnięty do mieszkania na parkingu?
A Lisa nawet nie spojrzy na mojego penisa.
- Co tam, Will? - Phil, gdzie jesteś?
Jestem w kamperze Dave’a.
Jest całkiem spoko.
[Will] Zawarłem umowę. Wracaj, to ci o niej opowiem.
[jąka się] A… a Dave jest dobry w tym, co robi.
Nie zwalniaj go.
No jestem właśnie w trakcie,
ale zastanawiam się nad tym. Na razie.
Dave… [wzdycha]
możesz tu pomieszkać przez parę miesięcy.
I… Will tego chce?
[Phil] Ja też.
- Trish, wracaj do domu. - Świetnie.
Albo posiedź tutaj. Nie ma pośpiechu. Jemy sobie lunch.
Sardynki i nuggetsy jak jakiś dachowiec?
- Trish, to anchois. - Wolę się zabić.
- Nie mów tak. - Podpalić się.
Powiem tylko, że ten kolor bardzo ci pasuje.
Torebka wspaniała. Żakiet bardzo twarzowy.
Potrafisz się ubrać.
[refleksyjna muzyka akustyczna]
Żegnaj, Trish!
- [Trish] Pierdol się. - Do następnego.
[w tle warkot silnika]
[silnik zwiększa obroty]
[klakson]
Co sądzisz?
[Cal] A co to?
[Shane] Twój nowy samochód. Dużo ładniejszy niż poprzedni.
Mówisz poważnie?
A jak. Bardzo poważnie.
Czekaj. To nie taka akcja, że wsiądę,
wystrzeli mnie w powietrze, a ty to opublikujesz?
Kurwa. Mogłem to zrobić. Nie.
To prawdziwy prezent.
[pogodna muzyka]
Dałem Ronowi trochę tej whisky, więc to po części moja wina.
Pomyślałem, że mógłbyś z nim zacząć od nowa.
Nikt nigdy nie zrobił dla mnie nic milszego.
Ja na pewno nigdy nie zrobiłem dla nikogo nic milszego.
Mogę cię uścisnąć?
Nie, stary. No weź.
Kocham cię.
Co?
Kocham cię, stary.
- I nie mogę cię przytulić? Przytulę. - Nie. Fuj.
- Kocham cię, stary. - Fu.
No patrz. Zajebisty jest.
Jak się nim jeździ?
[Shane] Okropnie.
Doskonale.
Stary.
Konta flotowe.
Konta flotowe?
Tak, konta flotowe.
Idziemy do miejscowych firm, które mają minimum 4 pojazdy.
Mówimy: „Serwisujcie je tylko u nas, to dostaniecie 10% zniżki”.
To coś wspaniałego. Makaroniarze to zrobią.
Firma cateringowa Kelly się zgodziła. Firma Dado też.
Już samo to… to mnóstwo roboty.
- Już je załatwiłeś? - No tak. Dziś.
To wielka sprawa. Bo jakiś czas temu próbowałem i mi to nie…
No proszę, nasz mały sprzedawca. Mówiłem, że świetnie się nadajesz.
Zamknij się.
Ale ekstra.
Bo to obniży nam też budżet na reklamy,
no bo nie będzie…
- Dokładnie. - [Will] O kurde.
- No, to już coś. - [brzęczyk u drzwi]
To już coś.
Ocena sytuacji: mamy przesrane.
Ej. Myślałem, że się zabiłeś.
Najwyraźniej mi się nie udało.
Ale wiecie co?
Dave nigdzie się nie wybiera. Podobnie jak ty, ty i ja.
Być może za sześć miesięcy wszyscy spłoniemy w lawie,
ale będziemy razem.
Jak mężczyźni.
To rozumiem. Świetnie powiedziane.
Dzięki.
- Możesz mnie gdzieś podwieźć? - [Phil] Pewnie.
A weźmiesz broń?
No mam broń. Robocza powinna być… Kurwa, nie wiem gdzie.
Ty mówisz poważnie? Shane.
Musi gdzieś tu być. Robocza jest tutaj.
- To broń niosąca śmierć! - Musimy ją znaleźć.
[Will] Jak może cię bawić uśmiechanie się na myśl o broni?
- Wysłałem ci linki do sejfów! - Ej.
To już coś.
Nie zginiemy.
Konta flotowe.
[pogodna muzyka akustyczna]
- Nieźle. - [Cal] To dokąd?
Na kawę mrożoną.
- Kilah, nie rozlej mi jej tu. - Boże, jaka maruda. Nie rozleję.
- Mogę tu zapalić blanta? - [Cal] Nie, nie możesz tu zapalić.
ZAMKNIĘTE
OTWARTE
[pogodna, rytmiczna piosenka]
[bezgłośnie] Wal się.
[Shane] Żegnaj, Jerome.
Wiesz…
czasem jestem…
trochę…
No wiesz.
Tak.
Wiem, że ja nie zawsze…
[nadal pogodna, rytmiczna piosenka]
[Phil] Jasne.
Napisy dla niesłyszących: Anetta Radolińska-Czwaczka
na podstawie tłumaczenia Katarzyny Puścian
[muzyka cichnie]