Uploaded by MoviesMod.org | Visit & Support
Faraonie…
Kim jesteś?
-Faraonie… -Pokaż się!
Upadniesz. Jam jest niszczyciel. Upadnie twoje królestwo. Jam jest niszczyciel.
Bogowie! Cóż to ma znaczyć?
Jam jest niszczyciel.
Panie.
Panie, czy dobrze się czujesz?
Miałem sen. Otaczała mnie ciemność.
Widziałem cień człowieka.
Hamanie, wyślij straż na ulice. Jest wśród nas morderca.
Tak, panie.
TESTAMENT: HISTORIA MOJŻESZA
CZĘŚĆ DRUGA: PLAGI
Za czasów Nowego Państwa, kiedy mogły mieć miejsce wydarzenia z Księgi Wyjścia,
Egipcjanie czcili wielu bogów, zarówno z głowami zwierząt, jak i ludzi.
Reprezentowali oni rozmaite aspekty świata przyrody, które miały służyć ludowi
egipskiemu.
Faraonowie uważani byli za pośredników pomiędzy ludźmi a bogami. Powstawały nawet
ich posągi z wielkimi uszami na znak tego, że faraonowie wysłuchawali ludu i
zanosili jego modły do bogów.
Faraon był półbogiem, Bogiem na Ziemi.
Pośrednikiem pomiędzy światem śmiertelników i bogów.
Osią dramatu w Księdze Wyjścia jest nie tyle relacja Mojżesza z faraonem, co
relacja pomiędzy bogiem Izraelitów Jahwe a bogami Egipcjan. Tu widać największe
napięcie. Kto zdobędzie prawo do ludu Izraela? Czy Izraelici będą niewolnikami
faraona, czy wyznawcami Jahwe?
Powrócisz do Egiptu.
Faraon nie uwolni Hebrajczyków.
Będzie się opierał, a ja go za to ukarzę.
Należał do naszego znamienitego przodka Józefa, syna Jakuba, który był synem
Izaaka, ten zaś synem Abrahama.
Mojżesz poznał swoją izraelską tożsamość na późniejszym etapie życia. Nazwałabym go
połączeniem Egipcjanina i Izraelity. Dorastał jako wolny człowiek, dzięki czemu
rozumiał, co owa wolność oznacza.
Wybawcą Izraelitów nie mógł być człowiek zanurzony w traumie, jak ludzie, których
Biblia opisuje jako cierpiących z powodu - „udręki ducha". Nie potrafili oni
wyobrazić sobie innego życia. Potrzebny był ktoś, kto widział wielki świat - ktoś
z dworu faraona.
Mojżesz staje do walki z faraonem, niesprawiedliwym władcą, którego doskonale
zna.
Dorastał na jego dworze. Łączyła ich więź.
W ten sposób łączą się ze sobą dwa wymiary - polityczny i osobisty.
Stawka jest niezwykle wysoka. Mojżesz ma wyzwolić cały lud izraelski. Nie chodzi
tylko o jego los. Powierzono mu trudne zadanie.
Stać!
Chcę rozmawiać z księżniczką Bitią.
Nie masz tu czego szukać, wieśniaku.
Łapać go!
Mam na imię Mojżesz! Powiedzcie księżniczce, że wrócił jej syn!
Gdzie on jest?
Natychmiast otwierać!
To on.
Pani.
Zostaw nas.
Mój drogi.
Nie jesteś tu bezpieczny.
Wiem, że nie zabiłeś tego człowieka, ale inni cię za to ukarzą. Musisz natychmiast
opuścić to miasto.
Poznałem prawdę.
Wiem, co wydarzyło się, gdy byłem niemowlęciem. Mam brata, siostrę i swoją
pierwszą matkę.
Straciłam dziecko. Urodziło się martwe.
Chciałam utopić się w Nilu.
Ale rzeka dała mi nowe życie.
Ciebie.
Pojawiła się córka faraona ze swoimi służącymi.
Nad Nilem usłyszała płacz.
Zobaczyła kołyskę i sięgnęła po nią, a jej ramię wydłużyło się dwukrotnie.
Przyciągnęła do siebie kołyskę i zajrzała do środka. Spłynęło na nią światło i od
razu wiedziała, że to hebrajskie dziecko.
Jakiś ty piękny.
-To dziecko Hebrajczyków? -Nigdy więcej tak nie mów.
On jest darem.
Tak, jesteś darem.
-Pani, nie możesz go zatrzymać. -Nie mów mi, co mam robić.
Zabierzemy go do pałacu. Nikt nie wie o mojej stracie. To będzie moje dziecko.
A jeśli dowie się twój ojciec?
To będzie nasza tajemnica.
Nazwiemy go Mojżesz. „Wydobyty z wody".
Mój Mojżesz.
Egipskie imię?
Dla egipskiego księcia.
Córka faraona nadała wydobytemu z wody dziecku imię Mojżesz, po hebrajsku Mosze.
Ta egipska księżniczka nie mówiła po hebrajsku, więc nie miała żadnego powodu,
by nadać dziecku hebrajskie imię. Mamy tu więc niezwykłą sagę o wielkim wyzwolicielu
ludu żydowskiego, który pojawia się w Egipcie i mówi: „Bóg przysłał mnie, bym
was wyzwolił", ale ma nietypowe imię. To tak, jakby dziś przedstawił się
społeczności żydowskiej jako Kareem kaRIM, Mary Jane mery dżejn czy dowolnym
imieniem z innego kręgu kulturowego.
Do Mojżesza zwracano się tak, jak nazwała go córka faraona. Midrasz stara
się to później pogodzić, uznając, że księżniczkę Bat Par'o bat paRO, córkę
faraona, Bóg uczynił swoją przybraną córką, Bat Yah bat ja, Bitią, córką Jahwe,
hebrajskiego Boga. Nikogo innego nie nazwano córką Boga. Bitia to wyjątkowe
imię.
Potrzebuję twojej pomocy, mamo.
To prawda. Zabiłem tamtego człowieka.
Wyjeżdżaj. Natychmiast.
Nie mogę. Kazano mi powrócić.
Kto ci kazał?
Bóg.
Jaki Bóg?
Ten, który przywiódł mnie do ciebie, gdy byłem dzieckiem. Bóg Hebrajczyków.
Powiedział, że mam poprowadzić swój lud ku wolności, do ich domu w Kanaanie.
-Faraon nie zwróci im wolności! -Posłuchaj. Jutro urodziny księcia. W
tym dniu faraon nie może odmówić poddanym.
Mojżeszu, mój brat miał sen proroczy. Aresztowano i torturowano setki ludzi. Nie
widziałam go jeszcze w tym stanie. Wyjedź z miasta. Może już nigdy cię nie zobaczę,
ale będę wiedzieć, że żyjesz.
Uważaj, by nikt cię nie zauważył.
Faraon nie może się dowiedzieć, że wróciłeś.
Obiecaj.
Źle na tobie leżał.
-Mylisz się. To płaszcz proroka. -Dosyć.
Moja żona ma rację. Nie jestem godzien tych szat.
Jestem, który jestem i który będę.
Wybacz mi, Panie.
Gdzie twoja wiara, Mojżeszu?
Boję się.
Trzy znaki przekonają faraona, że jestem Bogiem. Jeśli nie zabraknie ci wiary, ty
je przed nim odsłonisz.
A jeśli się zawaham?
Słońce i Księżyc straciłyby swój blask, gdyby zaczęły wątpić.
Myślę, że Mojżesza łączyła z Bogiem bardzo szczera więź. Prorok mówił: „Słucham Cię,
Panie, ale wiedz, co czuję. Mam wątpliwości".
W koranicznej opowieści o Mojżeszu Bóg zleca mu niezwykle trudne zadania, którym
Mojżesz nie jest w stanie podołać. Myślę, że ten, kto czyta czy słucha tej opowieści
ma postawić się na miejscu Mojżesza i zastanowić się, co jest jego powołaniem i
jak nawiązać opartą na zaufaniu relację z Bogiem Wszechmogącym, który go poprowadzi.
Dziś świętujemy osiemnaste urodziny mojego syna.
Zgodnie ze zwyczajem chcę podzielić się łaską tego dnia z moimi poddanymi. Kto ma
do mnie prośbę?
-Przepuśćcie nas. -Pokaż im znak.
Słyszałeś faraona.
To nie do was.
Ześlę trzy znaki, by faraon przekonał się, że jestem Bogiem.
To znak.
Bóg przekazuje Mojżeszowi trzy znaki, które mają uwiarygodnić jego słowa. Tylko
tak mu uwierzą.
Ma włożyć rękę pod płaszcz, a gdy ją wyjmie, będzie pokryta trądem.
To ty.
Mojżesz.
Wróciłeś.
Odziany niczym żebrak, a nawet zabójca. Rozumiem, że w tym wyjątkowym dniu chcesz
błagać o przebaczenie.
Postanawiam…
ci go udzielić. Znosze karę za zabójstwo.
Najcenniejsza na świecie jest wolność człowieka.
O nią cię prosimy.
-Otrzymaliście wolność. -Pozwól mojemu ludowi odejść!
-Twojemu ludowi? -Hebrajczykom.
Jakże to?
Nie jesteś Hebrajczykiem.
-Dlaczego twierdzisz, żeś z pospólstwa? -Błagam. Pozwól nam iść na
pustynię i czcić naszego Boga.
Naszego Boga?
Czyśmy słyszeli o hebrajskim Bogu, wezyrze?
Czy jest w księdze dnia?
Nie, panie.
A może wspomniano o nim w księdze umarłych?
Ani słowem, panie.
Kimże więc jest?
To Bóg, który czyni cuda. Widziałem je na własne oczy.
Pokaż więc, co potrafi wasz Bóg.
Wąż należy do panteonu egipskich bogów. To Uroboros. Symbolizuje Nil.
Mojżesz potrafi zamienić swoją laskę w węża, symbol Egiptu.
Wróżbici.
Pokażcie prawdziwą magię.
Egipcjanie byli znani z magii. Aby pokazać im znak i ich zdominować, należało
ich pokonać w ich dziedzinie, a najlepsi byli w magii.
Egipska magia, tak zwany Heka, opierała się przede wszystkim na słowie. Z niego
wypływała boska moc.
Symbolicznie wąż połknął egipską monarchię i władzę.
Przez pewien czas na koronie faraonów znajdowała się kobra.
Panie, to coś więcej niż magia. Ten człowiek służy potężniejszemu bogu.
Aresztować go.
-Bracie! -Milcz.
Prosimy tylko o trzy dni.
Dlaczego mam słuchać waszego boga? Jakie miasta zdobył? Jakie bitwy wygrał?
Stworzył niebo, Ziemię i wszystko, co na niej.
Kłamiesz.
Ja jestem władcą świata, umiłowanym przez bogów, którzy stworzyli mnie i Nil.
Nie. Istnieje tylko jeden prawdziwy Bóg. To on cię stworzył!
W imieniu swoim i syna dziękuję Ra i Izydzie za to nieoczekiwane widowisko.
Wielce zajmujące!
Zabrać stąd tych głupców!
Wynocha!
Chyba największą wadą faraona była jego arogancja, co uczyniło z niego idealnego
adwersarza dla niezwykle skromnego Mojżesza.
Mamy tu więc starcie arogancji ze skromnością.
Pokazaliśmy im. Na własne oczy zobaczyli moc Boga.
Znam tego człowieka. Nic nie jest pewne.
-Żebyście widzieli minę faraona! -Posłuchaj. Bóg powiedział, że faraon
będzie się opierał, a on go za to ukarze. Faraon istotnie się sprzeciwił,
ale Bóg go nie ukarał. Rozumiesz?
Opowiedz mi o narodzinach Eliezera.
Jak to?
Moja siostra i wszyscy pozostali mówili, że drugi poród będzie łatwiejszy
od pierwszego. Co pamiętasz?
Trwał ponad trzy dni.
Byłem pewien, że go stracimy.
Ciebie też.
A jednak tak nie było.
Jeśli Bóg ukarze twojego wuja, być może potrwa to dłużej, niż się spodziewasz. Być
może będzie to tak trudne, że zaczniesz wyć do gwiazd jak ja. Wszystko w rękach
Boga.
Ci ludzie na ciebie liczą.
Kim jestem, by ich prowadzić?
Jesteś człowiekiem, który rozmawia z Bogiem.
Nie ma dnia, żebym nie czuł się z jakiegoś powodu niepewny, niespokojny lub nie dość
dobry. Myślę wtedy o Mojżeszu i jego słabościach. Miał okrutną zbrodnię na
sumieniu, ale po czterdziestu latach zapomnienia Bóg wybrał właśnie jego. Łatwo
jest nam utożsamić się z Mojżeszem. Odnajdziemy się w jego życiu,
wątpliwościach, sprzeczkach z Bogiem. „Panie, wybrałeś nieodpowiednią osobę".
Tyle lat mnie oszukiwałaś.
Uznałam, że to prezent od bogów po mojej stracie.
Chyba oszalałaś, żeby tak okłamywać naszego ojca.
A rozkaz zabicia tych wszystkich niewinnych hebrajskich niemowląt? To
dopiero szaleństwo i rzecz ohydna!
Sprzeciw wobec jego nakazów sprowadził na nas klątwę. Nie widziałaś tego, co ja.
Jeśli chcesz spiskować ze zdrajcami, możesz to robić w lochu.
Nie potrafię wyjaśnić mocy, którą nam dziś pokazał. A ty?
Jesteśmy z jednej krwi. Nasza więź jest nierozerwalna.
Zdecyduj, komu będziesz wierna.
Zwykły robotnik nie zagrozi twemu państwu.
Nakażę go zgładzić.
Nie dam się wmanewrować w nierozsądne decyzje. Ci ludzie mówią w
imieniu Hebrajczyków. Nie róbmy z nich męczenników. Musi być inny sposób.
Kto ma czas na wyprawy na pustynię, ten może ciężej pracować!
Od tej pory Hebrajczycy nie dostaną słomy do wyrobu cegieł! Będziecie zbierać
ją sami, nadal robiąc tyle cegieł, co dotychczas!
Zabijecie nas!
W tym państwie nie ma miejsca na lenistwo! Będziecie pracować ciężej!
Teraz widzicie skutki tego szaleństwa.
Mam nadzieję, że patrzy na was nasz Bóg i osądza was!
Co mam zrobić?
Nie posłuchać rozkazu Pana?
Powinieneś cierpieć, jak my cierpieliśmy, nim uznałeś, że masz nas
prowadzić.
-Pan może żądać, czego zechce. -A faraon zamieni to
miejsce w nasz grobowiec!
Wstyd! Wstydźcie się wszyscy!
Mało wam czterystu lat męczarni w tym pyle?
Chcecie, by faraon był waszym panem? Szafarzem cierpienia?
Czy kiedykolwiek się wyzwolicie?
Musimy walczyć o wolność.
Zaryzykować wszystko.
Sami musimy po nią sięgnąć!
Posłuchajcie Mojżesza. Niech nas poprowadzi.
Mojżeszu!
Matko! Seforo!
Pomóżcie mi!
Chodźmy!
Jestem, który jestem i który będę.
Powiedziałem faraonowi, co kazałeś, i nasze życie stało się udręką.
Pamiętaj, kim jestem, Mojżeszu.
Idź do niego rano, gdy przechadza się nad brzegiem Nilu.
Po co? Nie pozwoli nam odejść.
Zrób, co każę. Idź z Aaronem. Użyj swojej laski. Miej trochę wiary.
-Matko. To ja, Mojżesz. -Synu, Bóg tu był.
Ścieżka została wyznaczona. Wskaż im drogę, dokądkolwiek prowadzi.
Tak zrobię, matko.
Rzekł Pan do Mojżesz: „Serce faraona jest twarde, wzbrania się wypuścić lud. Idź do
faraona rano, gdy wyjdzie nad wodę, pospiesz mu na spotkanie na brzeg Nilu.
„Weź do ręki laskę, która zamieniła się w węża".
Pojmać go!
Tak się nas boisz, że nie pozwolisz nam mówić?
Przyszliśmy znów prosić cię o o to samo. Pozwól nam iść na pustynię i oddać cześć
naszemu Bogu.
Bogu, który przemawia przez mordercę?
Jeśli będę musiał, znów splamię się krwią.
-Grozisz mi? -Jeśli pozwolisz nam iść, nie
będzie to oznaką słabości, a siły.
Jak śmiesz pouczać mnie o słabości i sile? Mnie, wojownika?
Panie, ty cały naród rzucisz na kolana. Wiemy o tym. Ale możesz rządzić sercem i
zbierać tego owoce.
Macie więc na uwadze moje dobro? Oto słowa podrzutka, małego zagubionego
chłopca, którego przebrano za proroka. A teraz stajesz przede mną… nie okazując
wdzięczności tym, którzy dali ci wszystko.
Uformowało cię państwo egipskie. Mojżeszu, Hebrajczycy namieszali ci w
głowie. Ten twój bóg powiedzie cię w nicość.
Ujrzyj Jego potęgę.
Bóg jest wielki!
Woda w całym Egipcie zamieniła się w krew. Twoi ludzie będą usychać z
pragnienia.
Niech piją wino, póki nie powróci woda.
Wyjdzie im to na dobre.
Pierwsze wrażenie można zrobić tylko raz. Musiało to być coś, co przykułoby uwagę
egipskiego faraona i pokazało, że Bóg naprawdę chce wyzwolić swój lud.
Wody Nilu zamieniły się w krew. Zamiast źródłem życia, rzeka stała się źródłem
śmierci.
Z naszą wodą nie ma kłopotu. Pochodzi ze świętego źródła.
Plagi to demonstracja siły Boga przed egipskim panteonem, ponieważ symbolizowały
one egipskie bóstwa. Pierwszą z nich była przemiana Nilu w krew, a Nil był źródłem
życia w Egipcie.
Bóstwem nilowym był Hapi, tak więc krew oznaczała jego zranienie, a może nawet
zabójstwo. Wszystko spłynęło krwią.
Wszyscy Egipcjanie kopali w pobliżu Nilu, szukając wody do picia,
bo nie mogli pić wody z Nilu.
Nawet faraon przez siedem dni musiał żuć trawę, by wydobyć z niej coś do picia, bo
woda za każdym razem zamieniała się w krew.
W Egipcie pojawiła się nowa siła, a stara władza chce poznać jej ograniczenia.
Czy to już?
Wkrótce, panie.
Panie, księżniczka chce wiedzieć, kiedy przemówisz do Hebrajczyków.
Niech czekają.
Gotowe, panie.
Panie, przychodzimy w pokoju, by negocjować.
Zatruliście mi rzekę.
Nie my.
Bóg.
Tak marne sztuczki znają też moi czarownicy. Zakłóciliście spokój w moim
państwie.
Jest tylko jedna odpowiednia kara.
To mój syn. Jest ważny dla Hebrajczyków. Rzeka znów staje się czysta.
Chcesz rozgniewać robotników, by się zbuntowali?
Skoro mówi, że jest Hebrajczykiem, tak go potraktujemy. Niech idzie do pracy.
Nędzne sztuczki.
Koran opisuje faraona jako człowieka pysznego. W tym słowie zawiera się istota
jego wyniosłego charakteru. Kiedy usłyszał proroctwo nawołujące go do
zaprzestania tyranii i uznania Boga za najwyższą istotę, ego nie pozwala mu
wysłuchać słów Mojżesza.
Do roboty!
Pracuj!
Przestań.
A jeżeli ich nie wypuścisz, to dotknę cały kraj twój plagą żab. Nil zaroi się od
żab. Wejdą do pałacu twego, do sypialni twojej, do łoża twego, do domów sług
twoich i ludu twego, jak również do twoich pieców i do dzież twoich. Żaby
wślizną się i do ciebie, i do twego ludu oraz do twoich sług.
Kolejną plagą była plaga żab, które się namnażały. Tak się składa, że egipską
boginią płodności była Heket, którą przedstawiano jako kobietę z głową żaby.
Po tych dwóch plagach powstało pytanie: kto rządzi Nilem? Hapi czy Jahwe? Kto
odpowiada za płodność - Heket czy Jahwe?
Pojawiły się historie o miastach rojących się od żab; o ludziach, którzy budzili się
tak pokryci żabami, że nie mogli wstać. Żaby wskakiwały im też do ust podczas
jedzenia.
To niemal jak szalony hollywoodzki horror.
To człowiek, nie bóg.
Czarownicy potrafili odtworzyć dwie pierwsze plagi, rzekę krwi i żaby, ale nie
potrafili sprawić, by zniknęły. Mogli tylko wprowadzić chaos, ale nie porządek.
To potrafił tylko Jahwe.
Zawołał więc faraon Mojżesza i Aarona i rzekł: „Proście Pana, żeby usunął żaby ode
mnie i od ludu mego, a wypuszczę lud, aby złożył ofiarę dla Pana".
I rzekł Mojżesz: „Stanie się według słowa twego, abyś poznał, że nie ma nikogo jak
Pan, nasz Bóg".
Żaby wyginęły w domach, na polach i na podwórzach. Zebrano je w stosy, a ziemia
wydawała przykrą woń.
Gdy faraon zauważył, że ustąpił ucisk, serce jego stało się twarde: nie usłuchał
Mojżesza i Aarona, co też Pan zapowiedział.
Kiedy zniknęły dwie pierwsze plagi, doradcy faraona podpowiadali mu, by nie
ustępował, ale wkrótce wszyscy zmienili stanowisko na odwrotne. Radzili faraonowi,
by wyraził zgodę, ale on ich nie słuchał.
Mamy tu hebrajskiego Boga z daleka, którego lud stanowią niewolnicy, co
oznacza, że jest słaby. Wkracza na teren Egipcjan i przez kilka rozdziałów prowadzi
nieustępliwą walkę.
Co to?
Wszy.
Są wszędzie!
Egipcjanie panicznie bali się wszy. Obsesja na punkcie czystości kazała im
golić całe ciało i głowę. Nawet kobiety ścinały włosy i nosiły peruki, by uniknąć
wszy.
Plagi miały ukazać nieustępliwość Boga. Aby działa się jego wola, zsyłał on coraz
dotkliwsze kary.
Znikajcie stąd!
Rzekł Pan do Mojżesza: „Ześlę muchy". I sprowadził mnóstwo much do domu faraona i
na całą ziemię egipską. Kraj został zniszczony przez muchy.
Moi czarownicy nie potrafią sprowadzić much. To niepokojące. Nie dorównujemy mu
mocą. Nie wiem, co robić.
Mówi, że ma po swojej stronie Boga jedynego.
Czy jeden bóg może przewyższać wielu? Co z nim zrobić?
Tyś jest jedynym władcą.
-Hebrajczycy mają tylko jednego boga. -Przemawia przez jednego człowieka.
Oddziel go od reszty.
Niech przestaną mu ufać.
Nie jest jednym z nich.
Faraon chce z tobą rozmawiać. Natychmiast przyjdź na jego dwór.
Już idziemy.
Tylko Mojżesz.
Mojżeszu. Usiądź ze mną.
Napij się wina.
Jest lepsze od wody.
Nie brakuje ci tych luksusów na wygnaniu?
Życie na pustyni ma swoje korzyści. Czuję, że jestem bliżej Boga.
A zatem…
Co mamy zrobić?
Mojżeszu, pokonała mnie twoja magia. Jestem bezradny.
Powiedz, czego chcesz.
Mówiliśmy już. Chcemy iść na pustynię i złożyć ofiarę Bogu.
Dobrze. Złóżcie ofiarę, ale tu, w mieście.
To niemożliwe.
Wszystko jest możliwe.
Nasze ofiary są zniewagą dla twoich poddanych.
Każę im się z nimi pogodzić. Posłuchają mnie.
Potrzebujemy tylko trzech dni.
Dwaj ludzie i dwóch bogów o innych poglądach.
Rozumiem, że jesteś Hebrajczykiem, ale stanowimy jedną rodzinę. Egipt należy też
do ciebie. To twój kraj i twoi ludzie, którzy teraz cierpią.
Dojdziemy do porozumienia. Napij się wina.
Mamy dwa dni.
Dwa?
Na więcej się nie zgodził. Możemy iść.
Dwa dni.
Mogą wystarczyć, jeśli będziemy podróżować też nocą.
Z kobietami i dziećmi?
Wszyscy.
Może się udać. Mojżesz zna pustynię.
Ale nasi ludzie nie. Wielu z nich pierwszy raz opuści Goszen. Będą
przerażeni.
Jak mamy ich przekonać?
Sprawiłem, że zgodził się na dwa dni. Co wam proponował?
Jak poradzą sobie na pustyni?
Obawiam się, że są ograniczeni.
Zaznali trudności, ale nie wiedzą, jak radzić sobie na pustyni i sami o sobie
decydować.
Przyjdź, proszę, Mojżeszu.
Już niedługo.
Matko.
To ja. Mojżesz.
Kocham cię.
Wyjeżdżamy już za dwa dni, matko. Będziemy wolni.
Ty też.
Matko!
Odeszła.
Już jej z nami nie ma.
Słońce jest w zenicie.
Już czas.
Przerwijcie pracę!
Idźcie do domów i zbierzcie bliskich. Natychmiast ruszamy na pustynię!
Z rozkazu faraona!
Słyszeliście, że możecie przerwać pracę i iść na pustynię złożyć ofiarę.
To kłamstwo!
Faraon na to nie zezwolił. Dziś i jutro będziecie pracować!
-Faraon obiecał. -Nieprawda.
Zrobimy, co nam obiecał.
Przestańcie!
Wracajcie do pracy! Natychmiast! Zostaw ich. Pracujcie dalej!
Znów mnie okłamałeś.
Źle to obliczyłeś.
Uwierzyłem w twoją obietnicę.
Obcuję z bogami. Jestem ponad obietnice.
Twój lud ci nie ufa. To było do przewidzenia. Nie jesteś jednym z nich.
Cóż z tego, że jesteście z jednej krwi? Dajesz im ich dawnego boga, ale jak dobrze
go znają w porównaniu ze swoim faraonem?
Dbam o nich. Prosiłem Ozyrysa, Horusa i Izydę, by im się wiodło. Czy beze mnie
będą mieć pożywienie, wodę i dach nad głową?
Bóg nie ułatwiał im zadania, bo my robimy to samo. Takie jest życie. Zdarzyło wam
się dostać nauczkę, ale zapomnieć o niej, gdy tylko wszystko znów szło gładko
i życie stawało się proste? Czego nam trzeba, żeby zapamiętać tę życiową lekcję?
Trudności.
Czas z tym skończyć.
-Pogódźmy się z faraonem. -Nie!
Nie będzie zgody!
Mojżesz ma rację.
Im bardziej się buntujemy, tym gorzej nas traktuje.
Dla Boga jest niczym włos, który należy wyrwać.
Zatem dlaczego Bóg go nie usunie? Dlaczego nie zabije strażników, byśmy
mogli odejść? Dlaczego tego nie zrobi, jeśli jest wszechmocny?
Trzeba siły, by stać się niezależnym narodem.
Myślicie, że wolność będzie łatwa?
Nie.
Niełatwo będzie wziąć ziemię w posiadanie i budować nową przyszłość. To trudniejsze
niż budowa tysiąca świątyń. Prowadzić nas będzie tylko siła i wiara.
Dlatego Bóg poddaje nas próbie.
Datanie.
Powiedz swoim ludziom, by czekali i cierpieli.
Faraon będzie cierpiał bardziej.
Plagi były oczywiście przeznaczone dla faraona, a w mniejszym stopniu także dla
Hebrajczyków. Miały im pokazać, że sami nie byliby w stanie dokonać tego, co się
właśnie działo. Przez czterysta lat nie potrafili uniknąć niewolnictwa, a teraz
patrzyli, jak Bóg o nich walczy, gdy sami nie muszą nawet kiwnąć palcem.
Jestem, który jestem i który będę.
Panie mój.
Jutro wyginie całe bydło w państwie faraona.
A on ustąpi?
Nie. Nie może. Uczyniłem jego serce niewzruszonym.
Czy nie lepiej byłoby sprawić, że złagodnieje?
Bóg mówi Mojżeszowi: „Uczynię serce faraona nieustępliwym". Możemy
interpretować ten fragment w następujący sposób: Bóg mógł sprawić, że faraon
pozwoli Izraelczykom odejść, ale specjalnie wpłynął na faraona i kazał mu
zmienić zdanie. To Bóg decyduje o tym, co się stanie, choćby było to paradoksalne.
W islamie nieustępliwość serca oznacza, że człowiek błądzi, lecz nie zbacza z
obranej drogi. Podejmuje kolejne decyzje, przez które staje się głuchy na wskazówki.
To cały proces. Można to porównać do cholesterolu, który nie zbiera się
niespodziewanie, doprowadzając do zawału, lecz odkłada się stopniowo.
Faraon wie, że jego decyzje doprowadzą do śmierci wielu ludzi, ale nie potrafi się
wycofać.
Płynie z tego ważna lekcja. Chociaż wierzymy, że każdy może się nawrócić i
czynić dobro, Bóg pokazuje nam, że niektórzy wyrządzili tyle zła, iż stracili
tę umiejętność.
Jeśli ich nie wypuścisz, oto ręka Pana porazi bydło twoje na polu, konie, osły,
wielbłądy, woły i owce, i będzie bardzo wielka zaraza.
Kiedy to się stało?
Nocą.
Wstań, proszę. Nie możemy pokazać, że cierpimy.
Panie.
Dziś rano nie dotarło do nas zboże. Brakuje zwierząt do zaprzęgu.
Wszystkie padły.
Wszystkie.
Poza zwierzętami Hebrajczyków.
Krowy i konie chorują.
Nie wiemy, czy to jego sprawka.
Nie zbliżajcie się.
Faraon tak się zatracił w swoim poczuciu wyższości, że nie przyjmował do wiadomości
innych opinii. Absurdalność nieustępliwego dążenia do celu, gdy
wszystko się wali, przypomina mi Hitlera. On też tak bardzo wierzył w swoją chorą
misję, że nie widział upadku swojego królestwa. Faraon był równie zaślepiony,
ponieważ widział tylko swoją wizję.
Mimo wszystkich cudów i znaków faraon nadal uważał się za boga. W Koranie faraon
mówi do jednego ze swoich doradców: „Zbuduj mi wieżę" - zapewne piramidę - „i
wzniosę się do Boga Mojżesza". W swoim narcyzmie naprawdę chce się wznieść do
nieba i zobaczyć Boga, o którym mówił Mojżesz. Nie mógł uwierzyć, że jest ktoś
potężniejszy od niego.
Do tego 37 kobiet, które zabrał trąd i wszy. Razem 350 osób z pałacu.
Mam mówić dalej?
Panie?
Gdyby był tak potężny, i ja bym cierpiał.
Boga nie dosięgnie!
I Pan zesłał grad tak ogromny, że nie było takiego na całej ziemi egipskiej od
czasu, gdy Egipt stał się narodem.
I spadł grad na całą ziemię egipską, na wszystko, co było na polu. Zniszczył ludzi
i zwierzęta.
Tylko w ziemi Goszen, gdzie byli Izraelici, nie było gradu.
Kocham cię, bracie.
Błagam, usłuchaj go.
Bo jego też kochasz.
Ludzie umrą z głodu.
Tysiące.
Chyba że faraon ustąpi.
Zrobi to?
Oby.
We współczesnym standardowym arabskim nadal funkcjonuje czasownik utworzony od
słowa „faraon". Opisuje działania kogoś kierującego się dumą, chełpliwego, kto
nikogo nie słucha. Nie wchodząc w tematy polityczne, tak zachowuje się większość
dyktatorów.
Nadal istnieją tacy ludzie, jak faraon.
Panie. Nikt nie pracuje. Ludzie umrą z głodu. To nie do zniesienia. Dłużej nie
wytrzymamy.
Mój Bóg nie ustąpi, dopóki nie wypełnisz naszej prośby.
Niech powstrzyma grad. Wtedy porozmawiamy.
Udowodniłeś, że chroni cię bóg.
Z szacunku do niego pozwolę waszym ludziom iść na pustynię.
Wielce to wspaniałomyślne, panie.
Jednakże…
Tak długa wędrówka zepsułaby młode umysły. Wasze dzieci zostaną więc w
mieście.
Jestem to winny waszym ludziom.
Dzieci muszą iść z nami.
Dlaczego?
-Tak rozkazał nasz Pan. -A to mój rozkaz!
Panie!
Mamy zapasy zboża na siedem lat. Jesteśmy doskonałymi rolnikami. Wytrwamy!
Faraonie!
Daj mi to, czego żądam, albo szarańcza pożre każde ziarno zboża na tej ziemi!
Ustąp dla dobra swojego ludu.
Pan sprowadził wiatr wschodni, który wiał przez cały dzień i całą noc. Rano wiatr
wschodni przyniósł szarańczę.
Wszystkie te plagi razem - brak wody, muchy, robactwo - z pewnością wpłynęły na
dostęp żywności, życie i gospodarkę. Ta dotkliwa kara uderzyła bezpośrednio w
mieszkańców.
Bóg snuje opowieść. Izraelici poznają historię całkowitego podważenia
dotychczasowych źródeł władzy. Bóg kolejno osłabia ziemię, gospodarkę i
autorytet władcy.
Szarańcza pożarła wszelką trawę ziemi i wszelki owoc z drzewa, który pozostał po
gradzie,
i nie pozostało nic zielonego na drzewach i nic z roślinności polnej w całej ziemi
egipskiej.
Ojcze. Widziałem ludzi przed pałacem.
Umierają z głodu.
Naszą siłą są nie tylko osiągnięcia, ale i co, co przetrwamy.
Dlaczego musimy to znosić?
Jestem faraonem.
I ty kiedyś nim będziesz. To na nas opiera się porządek w tym państwie.
Jeśli ustąpię Bogu Hebrajczyków i dam się pokonać, runą fundamenty. Znikniemy.
To nie porażka, bracie.
Należy się ukorzyć, jak każe rozsądek. To postęp. Bogowie mogą żyć w pokoju. Set i
Horus doszli do porozumienia i podzieli się światem.
Mam dzielić świat, który już do mnie należy?
Ojcze, jeśli spełnisz żądanie Mojżesza, znów doprowadzisz nasz lud do dobrobytu.
Będziesz przez to jeszcze potężniejszy.
Bardziej się nie da.
Jeśli ustąpię bogu Mojżesza, zostanę upokorzony.
Nie zrobię tego.
Nigdy!
Nastała ciemność gęsta w całej ziemi egipskiej. Jeden drugiego nie widział i
nikt nie mógł wstać z miejsca swego przez trzy dni.
Słońce zostało zakryte. Jego bogiem był Ra, najważniejszy z egipskich bogów. Żarty
się skończyły.
Ciemność to atak na Ra, ponieważ Egipcjanie uważali Słońce za niezbędną
część ładu kosmicznego.
Nie rozumieli, co dzieje się ze słońcem nocą, więc ciemność ich przerażała,
ponieważ oznaczała to, co nieznane, a także wiązała się z wyprawą do krainy
umarłych. Była symbolem śmierci człowieka.
Stworzenie świata to opowieść o Bogu, który z chaosu zbudował porządek. Plagi to
powrót do nieładu sprzed stworzenia świata. To wielkie kosmiczne
przedstawienie. Kto wygra walkę bogów?
Nie może dłużej się opierać.
Zaślepia go duma.
Bądź ostrożny.
To olbrzymia moc. Nie pozwól, by i twoje serce uczyniła nieustępliwym.
Mojżeszu.
Przywróć nam słońce i księżyc.
Pozwolisz nam iść i złożyć ofiarę.
Pozwolisz nam zabrać dzieci i starszych. Cały naród Izraela.
Nie będziecie składać ofiar. Powiedzmy to sobie otwarcie. Chcecie odejść i zdradzić
swojego władcę - mnie.
To prawda. Odejdziemy.
Zbyt długo byliśmy od ciebie zależni. Czas pozwolić moim ludziom
odejść.
Wynoś się.
Oszczędź swoich ludzi. Oszczędź sobie nadchodzącego bólu. Mnie również.
Wyjdź.
I uważaj.
Tak zrobię.
Jeśli znów cię tu zobaczę, zniszczę cię!
Słusznie prawisz. Już mnie nie zobaczysz!
Matko.
Mojżeszu.
Nie ustąpił?
Obawiam się, że nie może.
Twój bóg jest potężniejszy. Każdy to widzi.
Poproś go, by zalitował się nad Egiptem.
To nic nie da.
Co mówi teraz twój bóg?
Jam jest niszczyciel.
Mojżeszu? Co nas czeka?
Jam jest niszczyciel.
Śmierć.
Uploaded by MoviesMod.org | Visit & Support