Uploaded by MoviesMod.org | Visit & Support
Firavun.
Kimsin sen?
Firavun.
Çık ortaya.
Devrileceksin. Ben yok ediciyim.
İmparatorluğun yıkılacak.
Ben yok ediciyim.
Firavun…
Tanrılar.
Nedir bu?
Ben yok ediciyim.
Efendim.
Efendim. İyi misiniz?
Bir rüya gördüm.
Karanlık beni kuşatmıştı.
Bir adam silüeti.
Hâmân, sokaklara devriye koy.
Aramızda bir katil var.
Peki Majesteleri.
AHİT MUSA'NIN HİKÂYESİ
İKİNCİ BÖLÜM BELALAR
Yeni Krallık döneminde,
Çıkış hikâyesinin yaşanmış olabileceği zamanda,
Mısırlılar birçok tanrıdan oluşan bir panteona tapıyorlardı.
Bazıları hayvan başlı, bazıları insan başlıydı.
Tabiat âleminin birçok farklı ögesini temsil ediyorlardı
ve her biri Mısır halkına fayda sağlayacak şekilde kullanılıyordu.
Firavun, insanlarla tanrılar arasında
bir aracı olarak görülüyordu.
Hatta halkı duyabildiklerini gösteren
ve onların isteklerini tanrılara ileten büyük kulaklı heykeller yapıyorlardı.
Firavun yarı ilahi bir varlıktı. Yeryüzündeki tanrıydı esasında.
Ölümlüler dünyası ile ilahi dünya arasındaki ara bulucuydu.
Çıkış kitabındaki asıl dram Musa ile Firavun arasında değil.
Bir yönüyle öyle ama aslında İsrail tanrısı Yehova ile
Mısır tanrıları arasında.
Asıl gerilim burada
ve İsrail halkının hakkının kime ait olacağı konusunda.
Köle olarak Firavun'a mı hizmet edecekler
yoksa Yehova'ya kulluk mu edecekler?
GOŞEN
Mısır'a döneceksin.
Firavun, İbranileri azat etmez.
Direnecek. Ben de onu cezalandıracağım.
Bu büyük atamız Yusuf'a ait,
o Yakup'un oğluydu,
Yakup, İshak'ın oğlu,
İshak da İbrahim'in oğluydu.
Musa, ancak hayatının geç bir döneminde
İsrailoğlu kimliğini öğreniyor.
Mısırlı ve İsrailoğlu karışımı olduğunu söyleyebilirim.
Ve özgürlüğü bilmek, özgür büyümek ona
özgürlüğün ne demek olduğuna vâkıf olma imkânı da verdi.
İsrailoğullarının kurtarıcısı olacak kişi
bu travmanın içinden biri olmamalıydı.
Çünkü Kitab-ı Mukaddes,
içeridekilerde kotzer ruach, dar ufuklu olduğunu söyler.
Sürdükleri hayatlardan farklı bir hayat hayal edemiyorlardı.
Ufku daha geniş biri olmalıydı. Mesela firavunun sarayında yaşamış biri.
PI-RAMESSES MISIR'IN BAŞKENTİ
Musa sadece bir firavuna, insafsız bir hükümdara karşı çıkmıyor,
bir de onu yakından tanıyor.
Bu evde büyüdü, onunla bir ilişkisi var.
Yani burada siyasi boyut ile kişisel boyut tamamen iç içe geçmiş durumda.
Kaybedecek çok şeyi var.
Koskoca bir halkı azat etmekle görevlendirildi.
Yani bu iş sadece kendi kaderiyle ilgili değil,
çok da ağır bir görevin yükünü taşıyor.
Dur!
Prenses Bithiah'yı göreceğim.
Git buradan köylü.
-Yakalayın! -Adım Musa!
Prensese oğlunun döndüğünü söyleyin!
Nerede o?
Derhâl aç.
Bu o!
Hanımım.
Çıkabilirsin.
Canım oğlum.
Burada güvende değilsin.
O adamı öldürmediğini biliyorum
ama bunun için seni cezalandıracak başkaları var.
Şehri hemen terk etmelisin.
Öğrendim.
Bebekken bana ne olduğunu öğrendim.
Bir ağabeyim var.
Bir kız kardeşim.
Ve ilk annem.
Ben…
Bir çocuk kaybettim.
Ölü doğdu.
Kendimi Nil'de boğmayı düşündüm.
Ama nehir bana yeni bir hayat verdi.
Bana seni verdi.
Firavun'un kızı hizmetçileriyle birlikte gelir.
Nil Nehri'ne gelir ve bir ağlama sesi duyar.
Ufacık bir kayık görür.
Kolunu uzatır ve kolu gerçekten uzar.
Boyu ikiye katlanır ve uzar. Esner.
Kayığı önüne getirir ve açar.
Ve bir kez daha, bebeğe bakılınca etrafa bir ışık yayılır.
İbrani bir bebek olduğunu hemen anlar.
Çok güzelsin.
-İbrani bebeklerden biri mi? -Bir daha öyle deme!
O bir lütuf.
Evet. Sen bir lütufsun.
Ama hanımım, bizde kalması doğru değil.
Tavsiye vermeden önce iki kez düşün.
Onu saraya götüreceğiz. Kaybımdan kimsenin haberi yok.
Bu benim bebeğim olacak.
Ya babanız öğrenirse?
Bu bizim sırrımız.
Ortak sırrımız.
Adını Musa koyalım.
Suyun oğlu.
Musa'm benim.
Mısırlı ismi mi?
Bir Mısır prensine layık.
Firavun'un kızı, Nil'den aldığı bebeğe Musa ismini verir,
ya da İbranice Moşe.
Hikâyede, İbranice bilmeyen bir Mısır prensesinden bahsedilir
ve bu çocuğa İbrani ismi vermesi için hiçbir sebep yoktur.
Yani burada inanılmaz bir hikâyeyle karşı karşıyayız.
Yahudi halkının büyük kurtarıcısı
Mısır'da sahneye çıkıp şöyle diyor, "Rab sizi azat etmem için beni gönderdi."
Ve ismi onlardan değil.
Günümüzde Yahudi toplumunun karşısına
Kareem veya Mary Jane gibi,
başka kültürde yaygın olan bir isimle geçmek gibi.
Musa, Firavun'un kızının ona verdiği isimle anılır.
Sonra Midraş bu iki pasajı bir araya getirip
aralarında uzlaşı kurarak
prensesin, Bat Paroh'un, yani Firavun'un kızının
Tanrı tarafından kızı olarak evlat edinildiğini söyler.
Bat Yah, Bithiah, Yah'ın kızı.
İbrani tanrısının kızı.
Başka hiç kimseye Tanrı'nın kızı denmez. Kimseye.
Bu eşi benzeri olmayan bir isim, Batyah.
Yine yardımın lazım anne.
Doğru. O adamı öldürdüm.
Git.
-Şimdi. -Gidemem.
Buraya dönmem söylendi.
Söylendi mi?
-Kim söyledi? -Tanrı.
Hangi tanrı?
Beni sana bebekken getiren Tanrı.
İbranilerin Tanrı'sı.
Halkımı özgürlüğe, memleketleri Kenan'a götürmemi söyledi.
O insanları katiyen azat etmez!
Dinle. Yarın prensin doğum günü.
Hiçbir firavun o gün tebaasının isteklerini reddetmez.
Musa, beni dinle. Kardeşim bir rüya gördü, bir alamet.
Yüzlerce kişi tutuklandı. Tutuklananlara işkence ediliyor!
Onu daha önce hiç böyle görmemiştim.
Hemen kent dışına çık.
Hayatta olduğunu bildiğim sürece seni görmesem de olur.
Görünmemeye özen göster.
Firavun döndüğünü öğrenmemeli.
Söz ver.
Sana hiç uymadı.
Yanılıyorsun. Uydu.
Gayet uydu. Peygamber cübbesi.
Yeter.
Eşim haklı. Bu kıyafete layık değilim.
Ben, benim
ve hep öyle olacağım.
Bağışla beni Rabb'im.
İmanın nerede Musa?
Korkuyorum.
Firavun'a Tanrı olduğumu üç alamet kanıtlayacak.
İman edersen göstermen için alametler sana verilecek.
Ya şüphe edersem?
Güneş ya da Ay şüpheye düşseydi hemen sönerlerdi.
Musa ile Tanrı arasındaki ilişki bence çok sahiciydi.
"Peki Tanrı'm, benden bunu istiyorsun ama ben de şöyle düşünüyorum.
Çeşitli sorularım, maruzatlarım var."
Musa'nın Kur'an'daki öyküsünde Allah,
ondan gücünün yetmeyeceğini bildiği çok zor şeyler yapmasını ister.
Yani birçok yönden,
Kur'an'ı okuyan, onu dinleyen birinden,
bir role bürünmesi ve şöyle demesi isteniyor,
"Benim kaderimde ne büyük görevler var?
Ve bu yolculukta bana destek olacak bu yüce güçle,
Allah'la nasıl bir güven ilişkisi tesis edebilirim?"
Bugün oğlumun 18'inci yaşını kutluyorum.
Ve şimdi, töreye uygun olarak,
bu hayırlı günün bereketini sevgili halkımla paylaşmak istiyorum.
Kim benden bir iyilik ister?
Bırak geçelim.
Onlara alamet göster.
-Kralı duydun. -Size demedi onu.
Firavun'a Tanrı olduğumu üç alamet kanıtlayacak.
Bu bir alamet.
Tanrı, Musa'ya üç alamet verir.
Bunlar Musa'ya bir nevi referans mektubu olur.
Sonuçta ona inanmaları lazım.
Ona, "Elini pelerinine sok" denir.
Elini çıkardığında cüzzamlıdır.
Ölüm gibidir.
Sen.
Konuşacak!
Musa.
Dönmüşsün.
Onu tanıyor.
Dilenci gibi giyinmişsin. Hatta bir katil gibi.
Herhâlde bu özel gün vesilesi ile af dilemeye geldin.
Kararım…
…seni affetmek.
Cinayetin cezası kaldırılmıştır.
Dünyanın en değerli şeyi insanın özgürlüğüdür.
Sizden bunu istiyoruz.
Verdim zaten.
Halkımı azat et!
-Halkın mı? -İbraniler.
İbraniler mi?
İbrani değilsin.
Neden avam olduğunu iddia ediyorsun?
Sana yalvarırım, Rabb'imize tapınmak için çöle gidelim.
Rabb'imiz mi?
Söylesene başvezir, İbrani tanrısı diye bir şey duyduk mu?
Gündüz Kitabı'nda mevcut mu?
Hayır efendim.
Acaba Ölüler Kitabı'nda bahsi geçiyor olabilir mi?
Tek kelime yok efendim.
O zaman kimmiş o?
Mucizeler yaratabilen bir tanrı.
-Gözlerimle gördüm. -Göster.
Tanrı'nızın yapabildiklerini gösterin.
Yılan, Mısırlıların tanrılarından biridir.
Ouroboros yani. Nil'le ilişkilendirilir.
Yılana dönüştürebildiği özel, sihirli bir asa bu.
Onu Mısır'ın sembolüne dönüştürebiliyor.
Büyücüler.
Gerçek büyüyü gösterin.
Mısırlılar büyüleriyle tanınırdı.
Bir alamet getirmek, Mısırlılara hükmetmek istiyorsanız
onlara iyi oldukları bir konuda üstün gelmelisiniz.
İyi oldukları konu ise büyüydü.
Mısırlıların büyüsü ya da heka dedikleri şey,
daha çok yazılı ya da sözlü ifadeye dayanıyordu.
Bu güç veya ilahi kuvvet oradan geliyordu işte.
Yılan, sembolik açıdan
Mısır saltanatını, iktidarını ve otoritesini yutar.
Çünkü firavunların, bir süreliğine kobra gibi bir başlıkları vardı.
Majesteleri, büyünün ötesinde bir şey bu.
Bu adamın tanrısı bizimkinden güçlü.
Tutuklayın.
-Kardeşim… -Sessiz olun.
Ne bileyim.
-Sadece üç gün izin istiyoruz. -Niye tanrınızı dinleyeyim?
Hangi şehirleri ele geçirmiş? Hangi savaşları kazanmış?
-Evet. -Evet.
Göğü, yeri ve içindeki her şeyi yarattı.
Yalan bu.
Dünyanın efendisi benim,
Nil'i ve beni yaratan tanrıların kıymetlisiyim.
Hayır. Tek bir Tanrı var.
Ve bu Tanrı, benim Tanrı'm seni yarattı!
Bu tanrıyı hiç duymadım!
Konuşmalı.
Kendim ve oğlum adına,
bu sürpriz gösteri için Ra ve İsis'e teşekkür ederim,
gerçekten çok eğlendik.
Şu aptalları alın gözümüzün önünden.
Dışarı!
Firavun'un en kötü yönlerinden biri kibri.
Bu da Musa'yla tam bir karşıtlık oluşturuyor
zira Musa'nın en önemli karakter özelliği mütevazılığı.
Yani kibirle tevazunun mücadelesi bu.
Onlara gösterdik. Tanrımızın gücünü gözleriyle gördüler.
O adamı tanıyorum. Hiçbir şeyden emin olamayız.
Defolun!
Firavun'un yüzündeki ifadeyi görmeliydiniz.
-Beni dinle. -Sonra…
Tanrı, Firavun'un direneceğini ve onu cezalandıracağını söylemişti.
Firavun direndi ama Tanrı onu henüz cezalandırmadı.
Anlıyor musun?
Eliezer'ın doğumunu anlat.
Ne?
Kız kardeşlerim ve herkes
ikinci doğumun ilkinden kolay olacağını söylemişti.
Ne hatırladığını söyle.
Üç günden fazla sürdü.
Onun kaybedeceğimizden emindim.
Seni de öyle.
Ama beklediğin gibi olmadı.
Tanrı amcanı cezalandırabilir
ama beklediğinden daha uzun sürebilir.
Tıpkı benim gibi
yıldızlara yakarmana neden olacak kadar zor olabilir.
Orası Tanrı'ya kalmış.
Bu insanlar sana güveniyor.
Kimim ki önderlik edeyim?
Tanrı'yla konuşansın.
Busun sen.
Gün geçmiyor ki kendimi herhangi bir şekilde
özgüvensiz veya bir sebepten huzursuz ya da yetersiz hissetmeyeyim.
Tüm o zayıflığıyla Musa'yı düşünüyorum.
Sabıkaları ortada. Berbat bir geçmişi var.
40 yılı bilinmiyor ve Tanrı onu seçmiş. "Seni kullanacağım."
Musa'nın hikâyesi bize çok yakın
çünkü hepimiz onun hayatında, sorularında
ve Tanrı'yla atışmalarında kendimizi görüyoruz.
"Tanrı'm, yanlış kişiyi seçtin" gibi.
Bunca yıl bana ihanet etmişsin.
Bebeğimi kaybettikten sonra onu tanrıların lütfu sandım.
Babamıza böyle yalan söylediğin için delirmiş olmalısın.
Babamızın bütün o masum İbrani bebeklerin ölümünü emretmesi asıl delilikti!
Menfur bir şeydi!
Onun emrine karşı gelmek üzerimize lanet getirdi.
Senin görmediğin şeyler gördüm.
Hainlerle ortaklık edeceksen bunu zindanda yapabilirsin.
Bugün bize gösterdiği gücü açıklayamıyorum, ya sen?
Sen kanımdansın.
Aramızda kopmaz bir bağ var.
Kararını ver. Kimin tarafında yer alacaksın?
Bayağı bir işçi krallığınıza tehdit oluşturmaz.
İnfazı için hazırlık yapayım.
Hatalı bir karara zorlanmayacağım.
Bu adamlar İbraniler adına konuşuyor ve şehit olmamalılar.
Başka bir yolu var.
Çölü ziyaret edecek vakti olanların
çok daha sıkı çalışması gerekecek!
Şu andan itibaren
İbranilere tuğla yapmaları için saman verilmeyecektir!
Hem aynı kotayı dolduracaksınız hem de toprağı eşeleyip
kendi samanınızı çıkaracaksınız!
Bu hepimizi öldürecek.
Krallıkta kaytaranlara yer yok.
Daha çok çalışacaksınız!
-Zaten çalışıyoruz! -Bizden çok çalışan yok!
Şimdi bu aptallığın sonuçlarını görüyoruz işte.
Umarım Tanrı'mız seni izliyor ve yargılıyordur.
Ne yapayım peki?
Ne yani? Tanrı'nın emirlerini hiçe mi sayayım?
Hayır, bize önderlik etmeye yeltenmeden önce
sen de bizim gibi acı çekmeliydin.
Şimdi çekeceksin!
Tanrı dilediğini buyurur.
Firavun da bu taş ocağını bizim için mezara çevirecek!
Yazıklar olsun size!
Hepinize yazıklar olsun!
Dört yüz yıl boyunca toprakta didinmek size yetmedi mi?
Firavun efendiniz olsun mu?
Zalim bir efendi.
Bütün efendilerden kurtulmak ister miydiniz?
Özgürlük için savaşmalıyız.
Her şey pahasına.
-Evet! -Evet.
Özgürlük verilmez. Alınmalıdır.
-Evet. -Evet.
Musa'yı dinleyin.
Bize önderlik etsin.
-Evet. -Evet.
Musa!
Anne! Safura!
-Musa! -Anne!
Anne!
Yardım edin!
Gidelim!
Ben, benim ve hep öyle olacağım.
Firavun'a gittim, emrini yerine getirdim ve hayat zindan oldu.
Kim olduğumu hatırla Musa.
Sabah Firavun Nil kenarında yürüyüşe çıktığında onunla konuş.
Neden? Firavun bizi asla bırakmayacak.
Dediğimi yap. Harun'la birlikte git.
Asanı kullan.
İman et Musa.
Anne. Benim.
-Benim, Musa. -Oğlum, Tanrı buradaydı.
Yol çizilmiş oğlum.
Onlara yolu göster, her nereye varıyorsa.
Göstereceğim.
Göstereceğim anne. Göstereceğim.
NİL NEHRİ
"Ve Rab, Musa'ya
'Firavun taş kalpli, halkı azat etmeyi reddediyor'" dedi.
"Firavun sabah suya vardığında onun yanına git
ve onu karşılamak için nehir kıyısında bekle.
Yılana dönüşen asayı eline al."
Yakalayın.
Bizden, konuşmamıza izin vermeyecek kadar mı korkuyorsun?
Tekrar sormaya geldik.
Tanrı'mıza tapınabilmemiz için çöle gitmemize izin ver.
Kendi adına konuşması için bir katili gönderen tanrı mı?
Gerekirse buradan yine ellerim kanlı giderim.
Tehdit mi bu?
Bizi bırakmayı zayıflık olarak görme.
Bu bir güç.
Zayıflığı ve gücü bana mı öğretiyorsun? Benim gibi bir savaşçıya.
Bir ulusa diz çöktürebilecek birisin. Onu biliyoruz.
Ama sevgiyle yönetebilir ve ödüllendirilebilirsin.
Benim çıkarımı gözetiyorsunuz yani.
Bir devşirme diyor bunları.
Peygamber kılığına girmiş ufak, kayıp bir çocuk.
Şimdi ise her şeyini borçlu olduğun kişilere karşı…
…minnet ve sadakatten yoksun biçimde karşımda duruyorsun.
Seni Mısır İmparatorluğu yarattı.
Musa, İbraniler sadece kafanı karıştırdı.
Tanrın ise seni uçuruma sürükleyecek.
Tanrı'mın gücünü gör!
Tanrı büyüktür!
Artık Mısır'da su yerine kan akıyor.
Halkın susuzluktan ölecek.
Su geri gelene dek şarap içerler.
Keyifleri de yerine gelir.
İlk izlenim için ikinci bir şansınız olmaz.
Mısır'daki Firavun'un dikkatini celbeden bir şey olmalıydı
ve azat etme konusunda Tanrı'nın ciddi olduğunu
net biçimde göstermeliydi.
Nil Nehri'ni kana dönüştürmek.
Yaşam kaynağı olmaktan çıkarıp
ölüm kaynağına dönüştürmek.
Burada su sorunumuz yok.
Bizimki kutsal bir kaynaktan.
Belalar aslında İsrail'in Tanrısı'nın Mısır panteonuna karşı
güç gösterisi sayılır
çünkü bu felaketler Mısır tanrılarını temsil ediyor.
Mesela ilk bela Nil'in kana dönüşmesi.
Ve Nil, Mısır'da hayat demektir.
Nil tanrısı Hapi'dir ve androjen bir tanrıdır.
Nil'de kan ise Hapi'nin yaralandığı, hatta öldürüldüğü anlamına gelebilir.
Yani her yer kan revan içinde.
Hadi!
"Mısırlılar içecek su bulmak için nehir kıyısını kazmaya koyuldular…
…zira nehrin suyunu içemiyorlardı."
Firavun bile yedi gün su içemedi.
Sıvı alabilmek için çimenleri çiğnedi
çünkü ne zaman su içmeye kalksa kana dönüşüyordu.
Mısır'da yeni bir güç hâkimdir
ve eski güç onun sınırlarını öğrenmeye can atmaktadır.
Halloldu mu?
Az kaldı Majesteleri.
Majesteleri, prenses İbranilerle ne zaman konuşacağınızı soruyor.
Beklesinler.
Bitti Majesteleri.
Firavun, iyi niyetle pazarlık yapmaya geldik.
-Nehrimi zehirlediniz. -Biz yapmadık.
Tanrı yaptı.
Benim büyücülerimin de yapabildiği ucuz numaralar bunlar.
Krallığımın düzenini bozdunuz.
Buna uygun tek bir ceza var.
O benim oğlum. İbraniler için de önemli biri.
Nehir normale dönüyor.
Niye işçilerini körükleyip onları isyana teşvik edesin?
İbrani olduğunu söylediği için İbrani muamelesi görecek.
Onları işe koşun.
Ucuz numaralar.
Kur'an, Firavun'u kibirli olarak tarif ediyor
ve Firavun kendini her şeyden yüce gördüğü için
bu tabir cuk oturuyor.
Peygamberden despotluğu bırakması
ve Rabb'in her şeyin üstünde olduğu vahyini duyması konusuna gelelim.
Aslında bu vahyi duyamıyor
çünkü kendi egosu Musa'nın sözlerini duymasını engelliyor.
Hadi!
İş başına!
-Dur! -İş başına!
Hadi!
Çalış! Hadi!
Hadi!
"'Dikkat et, bütün ülkeni kurbağalarla cezalandıracağım.'"
Çabuk!
"'Nehirden sapır sapır kurbağa fışkıracak
ve çıkıp sarayına girecekler.
Yatak odana, yatağına,
hizmetlilerinin evlerine,
fırınlarının içlerine ve hamur teknelerine girecekler.'"
Sonra senin üzerine,
halkının ve tüm hizmetlilerinin üzerine sıçrayacaklar."
İkinci bela, kurbağa belası.
Ve bu kurbağalar çoğalıyor.
İşe bakın ki Mısır bereket tanrısı Heget kurbağa başlı bir tanrı.
Yani ilk iki bela bunlar ve asıl soru şu, Nil'e kim hükmediyor?
Hapi mi, Yehova mı?
Bereketten kim sorumlu? Heget mi, Yehova mı?
Hikâyeler kurbağaların şehirleri istila ettiğini,
uyuyanların üzerinin kurbağa kaplandığını anlatıyordu.
Kurbağalar yüzünden ayağa bile kalkamıyorlarmış.
Yemek yerken ağzınıza kurbağa atlıyormuş.
Hollywood tarzı, acayip korku filmleri gibi.
Bir insan, tanrı değil.
Büyücüler de aynısını yapabilmişler.
İlk iki bela olan Nil'i ve kurbağaları kopyalayabilmişler.
Ama belaları kaldıramamışlar.
Kaos getirebiliyorlarmış ama düzen getiremiyorlarmış.
Düzeni ancak Yehova getirebilir.
"Firavun, Musa'yla Harun'u çağırtıp
'Rabb'e dua edin, kurbağaları benden ve halkımdan uzaklaştırsın,
ben de Tanrı'ya kurban vermeleri için halkınızı salıvereyim' demiş.
Musa cevap vermiş,
'Dediğin gibi olsun,
böylece anlarsın ki Tanrı'mız Rab gibisi yoktur.'
Kurbağalar evlerde, tarlalarda, avlularda öldü.
Onları yığın yığın topladılar ve ülke kokudan geçilmez oldu.
Ancak Firavun sorunun çözüldüğünü görünce
taş kalpli hâline geri döndü ve tıpkı Tanrı'nın dediği gibi
Musa'yla Harun'u dinlemedi."
İlk birkaç bela geldiğinde
Firavun'un danışmanlarının büyük kısmı ona "Boyun eğme" dediler.
Ama işler hızlı biçimde değişti
ve çok geçmeden danışmanları şöyle demeye başladılar,
"Artık kabullenin."
Ama bunu duymak istemedi.
Çok uzaklardan gelen bir İbrani tanrısı var.
Halkı köle, demek ki zayıf.
Mısır topraklarına giriyor ve birkaç bölüm boyunca kavgaya tutuşuyor.
Ve katiyen durmuyor.
Nedir bu?
Bit!
Her yerdeler!
Mısırlılar bitten çok korkardı.
Temizliğe kafayı taktıkları için vücutlarını ve kafalarını tıraş ederlerdi.
Kadınlar dahi saçsız veya çok kısa saçlı olurdu
ve bitlenmemek için peruk takarlardı.
Belalar, huzursuzluk yaratarak
Tanrı'nın gazabını gösteriyor,
iradesini yerine getirmek için sertçe cezalandırabileceğini anlatıyordu.
Çekil git!
"Sonra Rab, Musa'ya dedi ki, 'sinek sürüleri göndereceğim.'
Yoğun sinek sürüleri Firavun'un sarayına akın etti.
Mısır, sinekler yüzünden baştan sona harap oldu."
Büyücülerim böcek sürüsü üretemiyor. Çok can sıkıcı.
Sahip olmadığımız güçlere sahip.
Ne yapacağımı bilmiyorum.
Tek bir tanrısı olduğunu söylüyor. Tek.
Tek tanrı çok tanrıdan daha yüce olabilir mi?
Onu ne yapacağız?
Tek gerçek hükümdar sensin.
İbranilerin tek bir tanrısı var.
Tek bir adam aracılığıyla konuşuyor.
Adamı halkından ayır. Ona olan güvenlerini kaybetsinler.
O, onlardan değil.
Firavun seni çağırıyor.
Derhâl saraydan bekleniyorsun.
-Hemen geliyoruz. -Sadece Musa.
Musa.
Lütfen bana eşlik et.
Biraz şarap iç.
Sudan iyidir.
Sürgünde bunları özledin mi, bu lüksleri?
Çöl hayatının kendine özgü avantajları var.
Tanrı'ya yakın hissediyorsun.
Söyle bakalım…
Ne yapacağız?
Musa, büyün beni alt etti.
Pes ediyorum.
Söylesene, ne istiyorsun?
Söyledik.
Tanrı'mıza adak vermek için çöle gitmek istiyoruz.
Öyle olsun.
Adağınızı verin.
Ama bunu burada, şehirde yapın.
Mümkün değil.
Her şey mümkündür.
Adadığımız adaklar halkın tarafından nahoş karşılanır.
Halkıma müsamaha göstermelerini söylerim. İtaat ederler.
Bize üç gün yeter.
İki adam.
Farklı görüşlere sahip iki tanrı.
İbrani olmana saygı duyuyorum.
Ama biz bir aileyiz Musa.
Mısır sana da ait.
Burası senin ülken. Bunlar senin halkın.
Acı içindeler.
Orta yolu buluruz. Biraz şarap iç.
İki günümüz var.
-İki gün mü? -Ancak buna razı geldi.
Gidebileceğiz. Hepimiz.
İki gün.
Gece yolculuk edersek iki gün yeterli olabilir.
-Kadınlarımız ve çocuklarımızla mı? -Hep birlikte.
Başarabiliriz. Musa çölü biliyor.
Halkımız bilmiyor.
Birçoğu Goşen dışına ilk kez çıkacak.
Ödleri kopacak.
Onları bunu yapmaya nasıl ikna edeceğiz?
Ona iki günü kabul ettirdim.
Daha önce bize ne sundu ki?
İnsanlarımız çölde ne yapacak?
Bence biz…
Onlar hapsolmuş bir halk.
Yokluk çekmişler ama…
…yiyecek peşinde koşmamışlar.
Kendi kendilerini idare etmemişler.
Musa, lütfen gel.
Az kaldı.
Anne. Anne, benim.
Benim, Musa.
Seni seviyorum Musa.
İki gün sonra gidiyoruz anne. Sadece iki gün.
Özgür olacağız.
Özgür olacaksın.
Anne.
-Anne. -Gitti.
Gitmedi. Anne.
Anne!
Sevgili kardeşim, gitti o.
Güneş tam tepeye ulaştı.
Vakit geldi Musa.
Çalışmayı bırakın!
Eve gidip ailenizi toparlayın. Hemen çöle gideceğiz.
Firavun emrediyor!
Bugün işi bırakıp adak adamak için çöle gidebileceğiniz söylendi.
Bu bir yalan!
Firavun öyle bir izin vermedi!
Bugün de yarın da çalışmaya devam edeceksiniz!
-Firavun söz verdi… -Öyle bir şey yok.
İzin aldık ve kullanacağız.
Durun!
İşe dönün!
Herkes işine dönsün! Boş ver. Gel.
İşinize dönün! Boş ver!
Bana yine yalan söyledin!
Yanlış hesap yapmışsın.
Vaadine güvenmiştim.
Ben tanrılarla münasebetteyim. Vaatlerin ötesindeyim.
Halkın artık sana güvenmiyor. Olacağı varmış.
Sen onlardan değilsin Musa.
Aynı kandansanız ne olmuş?
Onlara eski tanrılarını sunuyorsun
ama halkın Firavun'a kıyasla bu tanrıyı ne kadar tanıyor?
Onları önemsiyorum.
Osiris, Horus ve İsis'ten onların refahını artırmalarını istedim.
Ben olmasam ne yiyecekler? Ne içecekler?
Nerede yaşayacaklar?
Tanrı yolculuğu kolaylaştırmadı çünkü biz yolculuğu kolaylaştırmıyoruz.
Hayat bu değil.
Bir şeyden ders çıkardığınız veya çıkardığınızı sandığınız
ama rahatlığa kavuşur kavuşmaz,
işiniz kolaylaşır kolaylaşmaz o dersi unuttuğunuz oldu mu?
Öğrendiklerinizi unuttuğunuz?
O dersi gerçekten öğrenmenizi ne sağlar? Yaşanan zorluklar.
Bu işleri bırakalım.
-Firavun'la barışmalıyız. -Hayır!
Barışmak yok!
Musa haklı.
Hayatını zorlaştırırsak o da bizimkini zorlaştırır.
Tanrı için bir hiç o! Yolunacak bir tutam saç ancak.
O zaman neden Firavun'u yolup atmıyor?
Ya da kapıları yıkıp, nöbetçileri öldürüp bizi azat etmiyor?
Madem Tanrı'mız bu kadar yüce bunları niye yapmıyor?
Kendi ülkemizi kuracaksak
güçlü olmamız gerekecek.
Özgürlüğümüzü kazandıktan sonra hayat kolay mı olacak?
Hayır.
Bir toprağı alıp kendimize gelecek inşa etmek zor olacak.
Tapınak inşa etmekten daha zor. Bin tapınak inşa etmekten zor!
Bize yol gösterecek tek şeyse güç ve iman.
İşte bu yüzden sınanıyoruz.
Dathan.
Adamlarına söyle, beklesinler, acı çeksinler.
Firavun daha çok çekecek.
Belaların asıl hedefinde Firavun vardı
ama aslında bir nebze de İbraniler için tasarlanmışlardı
zira bence amaç,
tüm bu olanları tek başlarına yapamayacaklarını göstermek
ve onları buna ikna etmekti.
400 yıldır oradaydılar
ve köleliğe mahkûm olmaktan kaçınıp kurtulamamışlardı.
Ve buna rağmen kıllarını bile kıpırdatmadan
Tanrı'larının onlar için mücadele vermesini izliyorlardı.
Ben, benim ve hep öyle olacağım.
Rabb'im.
Yarın Firavun'un krallığındaki tüm çiftlik hayvanları ölecek.
Sonra Firavun pes mi edecek?
Hayır. Elinde değil.
Onun kalbini taşlaştırdım.
Ama Rabb'im, onu yumuşatmak daha iyi olmaz mıydı?
Tanrı Musa'ya, "Firavun'un kalbini taşlaştıracağım" der.
Bu pasajı şu şekilde okuyabilirsiniz.
Tanrı, Firavun'un kalbini bizzat taşlaştırdığını söyler
ve aslında İsrail halkına özgürlüğünü verebileceğini ima eder
ama Firavun'a müdahale edip onun fikrini değiştirerek
bir ders verdiğini gösterir.
Çelişkili de olsa ne olacağına Tanrı karar verir.
İslam anlayışına göre bir kalp sürekli kötü yola saptıkça taşlaşır.
Zaman içinde verilen bir dizi karar
bir kişiyi topyekûn doğru yoldan uzaklaştırır.
Yani kalbin taşlaşması bir süreçtir.
Modern tıp biliminden bir örnekle kıyaslarsak
kolesterol bir anda birikip kalp krizine sebep olmaz.
Kalpte plak oluşumuna neden olan aşamalı bir süreçtir.
Taşlaşmış kalbinin bir sonucu olarak
sayısız canın yiteceğini bilir ama yine de vazgeçmeyi bilmez.
Bence ahlaki ve etik açıdan
her ne kadar insanın günahlarından arınıp daha iyi olma yetisine inansanız da…
Sonuçta kefaret öykülerine bayılırız.
Bence Tanrı, çok kötü ve korkunç insanlar karşısında
bu yetiyi kaybettiğimizi öğretiyor.
"Onları azat etmeyi reddedersen
Rabb'in eli meradaki sığırlarınızın,
atlarınızın, eşeklerinizin, develerinizin,
öküzlerinizin ve koyunlarınızın üzerinde olacak.
Ciddi bir kıran baş gösterecek."
-Ne zaman oldu bu? -Gece.
Hadi. Lütfen. Ayağa kalk.
Ciddiye aldığımızı görmesinler.
Efendim.
Tahıl stoku bu sabah gelmemiş.
Arabaları çekecek hayvan yokmuş.
Hepsi ölmüş.
Hepsi mi?
İbranilerinkiler hariç hepsi.
İnekler ve atlar hasta olur. Onun yaptığına dair kanıtımız yok.
Yaklaşma.
Bu firavun kendini büyük görmeye ve dünyada tek olduğu hissine
kendini o kadar kaptırmıştı ki
her şey paramparça olurken ısrarla devam etmesindeki
bilişsel tutarsızlık bana Hitler'i hatırlatıyor.
Hitler, dünyadaki hastalıklı görevine kendini o kadar adamıştı ki
krallığının çökmekte olduğunu göremedi.
Ve bence aynı şekilde Firavun da olan biten karşısında gafil avlandı
çünkü sırf kendi içine bakıyordu.
Tüm mucizelere, alametlere rağmen Firavun hâlâ Tanrı olduğuna inandı.
Kur'an'da bir ayet vardır.
Firavun, tebaasından veya bakanlarından birine şöyle der,
"Bana yüksek bir bina inşa et", muhtemelen bir piramit,
"böylece gökyüzüne erişip Musa'nın Tanrı'sını göreyim."
Yani narsisizmi öyle bir noktada ki Musa'nın bahsettiği Tanrı'yı görmek için
resmen cennet katına çıkmak istiyor.
Kendinden daha güçlü birinin varlığına inanamıyor.
Karahummaya kurban giden 37 ve harem dairesinde bit salgını ile
toplam sayı 350'ye ulaşıyor.
Sadece sarayda.
Devam edeyim mi?
Efendim?
O kadar güçlü olsaydı ben de etkilenirdim.
Bir tanrıya dokunamaz!
"Ve Rab dolu yağdırdı.
Mısır, Mısır olalı bu kadar şiddetli bir dolu görmemişti.
Ve dolu, bütün Mısır topraklarını vurdu.
Açıkta olan her şeyi, insan ve hayvan dâhil.
Yalnızca İsrailoğullarının yaşadığı Goşen topraklarına dolu yağmadı."
Seni seviyorum kardeşim.
Ona kulak vermeni istiyorum.
Çünkü onu da seviyorsun.
İnsanlar açlıktan ölecek.
Binler.
Firavun boyun eğmezse.
Eğer mi sence?
Öyle umalım.
"Firavun" tabirini günümüzde Modern Standart Arapçada hâlâ kullanırız…
Hatta fiil bile yapmışız.
Gururlu, böbürlenen, dinlemeyen, diklenen insanlar için.
Herkese diklenenler için.
"Tam bir firavun. Firavunluk yapıyor."
Siyasete girmek istemiyorum ama otokratik rejimlerin çoğunda
bu şekilde davranan bir diktatör vardır.
Firavun gibi insanlar hâlâ var.
Majesteleri.
Kimse çalışmıyor. İnsanlar açlıktan ölecek.
Bu dayanılmaz bir şey. Bu yolda devam edemeyiz.
İstediğimizi vermediğin sürece Tanrı'm dur durak bilmeyecek.
Tanrına söyle doluyu durdursun. O zaman konuşabiliriz.
Bir tanrının himayesi altında olduğunu kanıtladın.
Nezaket gereği
halkının çöle gidip adak adamasına izin vereceğim.
Harikulade Majesteleri.
Ancak…
Çölde günlerce kalmak küçüklerin kafasını karıştırabilir.
O yüzden çocuklarınız şehirde kalmalı.
Halkının koruyucusu olarak bunu onlara borçluyum.
Çocuklarımız da gelmeli.
-Neden? -Rabb'imiz böyle buyurdu.
-Ben böyle buyuruyorum. -Efendim!
Yedi yıl yetecek kadar tahılımız var.
Dünyanın en iyi çiftçileriyiz.
-Dayanırız. -Firavun!
Bana istediğimi ver
yoksa yemin ederim ki bir çekirge sürüsü ülkendeki bütün tahılı yer.
Halkının iyiliği için pes et.
"Rab ülkede bütün gün ve gece doğudan bir rüzgâr estirdi.
Doğu rüzgârı çekirgeleri getirdi."
Tüm bu belaların kümülatif etkisi,
su kaynağının yerinde olmaması,
sineklerin ve böceklerin saldırısıyla
yiyecek stokunun sabote edilmesi,
günlük yaşamın ve ekonominin bozulması…
Bunlar yankı uyandırdı çünkü gerçekti
ve insanların hayatlarının tam ortasına dokundu.
Tanrı bir hikâye anlatıyor. İsrailoğullarıyla konuşuyor.
Onlara anlattığı hikâye de güç kaynağı olduğunu sandığımız şeyin
tamamen işlemez hâle gelmesi.
Tanrı birbiri ardına toprağı, ekonomiyi, otorite algısını bozuyor.
"Çekirgeler ülkedeki bütün bitkileri
ve ağaçların doludan geriye kalan bütün meyvelerini yedi.
Böylece Mısır'ın hiçbir yerinde,
ağaçlarda veya kırlardaki bitkilerde hiçbir yeşillik kalmadı."
Firavun, yakarışlarımızı duy.
Baba.
Sarayın önündeki insanları gördüm.
Açlık çekiyorlar.
Kendimizi sadece başardıklarımızla değil, katlandıklarımızla da kanıtlarız.
Buna niye katlandık peki?
Ben Firavun'um.
Sen de bir gün firavun olacaksın oğlum.
Düzen biziz, bu güçlü krallığın yapı taşlarıyız.
İbranilerin tanrısına boyun eğersem ve eğer…
…yenilirsem,
krallığın temeli çöker.
Yok oluruz.
Bu yenilgi değil kardeşim.
Alçakgönüllülük ve aklıselim.
İlerleme bu.
Tanrılar barış içinde yaşayabilir.
Seti ile Horus uzlaştılar. Dünyayı aralarında paylaştılar.
Zaten bana ait olan bir dünyayı mı böleceğim?
Baba, Musa'ya istediğini verirsen
halkımızı tekrar refaha kavuşturursun.
Seni yüceltirler, küçültmezler.
Olduğumdan daha yüce olamam.
Musa'nın tanrısına boyun eğersem zayıf görünürüm.
Bunu yapmayacağım.
Yapmayacağım!
"Mısır'ın her yerini koyu bir karanlık kapladı.
Kimse kimseyi göremez, yerinden kıpırdayamaz oldu
ve bu üç gün sürdü."
Güneşin örtülmesi.
Panteonun başında güneş tanrısı Ra var. Aynı zamanda Firavun'un baş tanrısı.
İş ciddiye biniyor.
Bence karanlık, Ra'ya bir saldırıydı
zira Mısırlılar için Güneş kozmik düzenin ayrılmaz bir parçasıydı.
Mısırlılar geceleri güneşe ne olduğunu tam idrak edemiyorlardı,
o yüzden çok korktular çünkü karanlık bilinmezlik demekti.
Aynı zamanda yer altı dünyasına yolculuğu anımsatıyordu.
Bence karanlık, bireysel olarak ölümlerini de temsil ediyordu.
Yaratılış 1, Tanrı'nın kaostan düzen yaratmasını anlatıyor.
Belalar sırasında o düzen tekrar bozuluyor,
yaratılış öncesi duruma geliyor.
Kozmik bir gösteri resmen.
Tanrılar kozlarını paylaşıyor. Bu savaşı kim kazanacak?
Daha fazla dayanamaz.
Gururu gözlerini kör etmiş.
Dikkatli ol.
Elindeki güç çok büyük.
Senin de kalbini taşlaştırmasın.
Musa.
Lütfen güneşi ve ayı gökyüzüne geri koy.
Adağa gitmemize izin vereceksin.
Çocuklarımızı ve yaşlılarımızı da götürmemize izin vereceksin.
Bütün İsrail ulusu gelecek.
Adak filan adamayacaksınız.
Artık bunu dile getirelim. Gitmeyi planlıyorsunuz.
Gidip hükümdarınıza sırt çevireceksiniz.
Bana.
Haklısın.
Buradan gideceğiz.
Çok uzun zamandır sana tabiyiz Firavun.
Artık halkımı azat et.
Çık dışarı.
Halkına kıyma.
Kendini gelecek olan acılardan sakın.
Beni de zahmetten kurtar.
Çık dışarı.
-Kendine dikkat et. -Ederim.
Olur da bir daha yüzünü görürsem
seni çiğ çiğ yiyeceğim.
Doğru söyledin. Bir daha yüzümü göremeyeceksin.
-Anne. -Musa.
Boyun eğmemiş.
Maalesef eğemiyor.
Senin tanrın daha güçlü.
Gözü olan herkes görebiliyor.
Ama lütfen Musa, Mısır'a merhamet etmesini iste.
Bir faydası olmaz.
Bu sefer Rabb'in ne buyuruyor?
Ben yok ediciyim.
Musa? Şimdi ne olacak?
Ben yok ediciyim.
Ölüm.
Alt yazı çevirmeni: Başak Çelikoğlu Arıkan
Uploaded by MoviesMod.org | Visit & Support