Uploaded by MoviesMod.org | Visit & Support
Firavun.
Kimsin sen?
-Firavun. -Kendini göster.
Yok olacaksın. Yok olacaksın. Ben yok ediciyim. Ben yok ediciyim. İmparatorluğun
çökecek. Ben yok ediciyim. Firavun.
Muhafızlar. Bu nedir böyle?
Ben yok ediciyim.
Efendimiz.
Efendimiz. İyi misiniz?
Bir rüya gördüm. Etrafım karanlıkla çevriliydi.
Bir adamın gölgesi.
Hâmân. Hemen sokaklara muhafızlar koy. Aramızda dolaşan bir katil var.
Peki, Majesteleri.
AHİT: MUSA'NIN HİKÂYESİ
İKİNCİ BÖLÜM BELALAR
Mısır'dan Çıkış hikâyesinin yaşanmış olduğu Yeni Krallık döneminde Mısırlılar,
doğal dünyanın farklı yönlerini simgeleyen ve sonraları Mısır halkına hizmet edecek
şekilde kullanılan bazıları hayvan başlı, bazılarıysa insan başlı çok sayıda
tanrıdan oluşan bir panteona tapıyorlardı.
Firavun, insanlarla tanrılar arasında bir aracı olarak görülüyordu. Yapılan büyük
kulaklı heykeller, aslında insanları duyabileceklerini ve onların dileklerini
tam anlamıyla tanrılara iletebileceklerini simgelemektedir.
Firavun, bir nevi yarı ilahi bir varlıktı. Aslında yeryüzündeki tanrıydı.
Ölümlü dünyayla ilahi dünya arasında aracılık yapıyordu.
Mısır'dan Çıkış bölümünün asıl hikâyesi, Musa ile Firavun arasında değildir. Bu
anlamda asıl kavga, İsrail tanrısı Yehova ile Mısır tanrılarının arasında yapılır.
Asıl gerilim oradadır. Şu soru gündeme geliyor, İsrail halkının hakkı kimin
üstünde olacaktır? Köle olarak Firavun'a hizmet mi edecekler? Yoksa kul
olarak Yehova'ya ibadet mi edecekler?
GOŞEN
Hemen Mısır'a döneceksin.
Firavun, İbraniler'i özgür bırakmaz.
Buna karşı direnecek. Bunun için onu cezalandıracağım.
Bu, soyumuzun atası Yusuf'a ait. Onun babası Yakup'tu. Onun babası İshak'tı.
Onun da babası İbrahim.
Musa, İsrailoğlu kimliğini ancak hayatının sonraki aşamalarında
öğrenebilmiştir. Hatta onun Mısırlı ve Musevi melezi olduğunu söyleyebilirim. Bu
noktada özgür bir dünyada hür şekilde büyümesi, ona özgürlüğün ne anlama
geldiğini de anlama fırsatı vermiştir.
Her şeyden önce İsrailoğullarının kurtarıcısı, bütün bu gerilimin içinde
yaşamayan biri olmalıydı. Çünkü insanlar, İncil'de onları 'ruhun
daralması' anlamında "קֹצֶר רוּחַ" diye tanımlıyor. Kendi yaşadıklarından farklı
bir hayat hayal edemiyorlardı. Büyük dünyayı gören birine ihtiyaçları vardı.
Firavun'un sarayında yaşayan birine.
Pİ-RAMSES MISIR BAŞKENTİ
Musa sadece adaletsiz bir hükümdarla karşı karşıya gelmiyor. Ayrıca bu
Firavun'u yakından da tanıyor.
Bu hanenin çatısı altında büyütülmüş. Firavun'la ilişkisi var.
Aslını isterseniz, işin siyasî boyutuyla kişisel boyutu tamamen iç içe
geçmiş durumda.
Musa'nın kaybedecek çok şeyi var. Koca bir halkı özgür kılmakla görevlendirildi.
Yani bu yalnızca kendi kaderiyle ilgili bir konu değil omuzlarında ağır da bir yük
taşıyor.
Dur!
Prenses Bithiya'yı görmeye geldim.
Git buradan, köylü.
Yakalayın!
Benim adım Musa! Benim adım Musa! Prenses'e oğlunun döndüğünü söyleyin!
Nerede?
Şu kapıyı derhâl açın!
Ta kendisi!
Hanımım.
Çıkabilirsin.
Ah, bir tanecik oğlum!
Burası senin için güvenli değil.
Senin o adamı öldürmediğini biliyorum. Ama seni cezalandırmak isteyen başkaları
da var. Şehirden bir an önce ayrılmalısın.
Her şeyi öğrendim.
Ben bebekken olup bitenleri biliyorum. Bir abim var. Bir de ablam. Ve bir de ilk
annem.
Ben çocuğumu kaybetmiştim. O ölü doğdu.
O an kendimi Nil'in sularına atıp ölmek istedim.
Ama nehir bana yeni bir hayat verdi.
Seni verdi.
Firavun'un kızı hizmetçileriyle nehir kenarına gelir.
Nil'in yanında yere diz çöküp birden ağlamaya başlar.
O sırada küçük bir sandal görür. Kolunu sandala doğru uzatınca kol uzamaya başlar.
Uzunluğu iki katına ulaşır ve daha da uzar. Sandalı kendine doğru çeker.
Sandalın örtüsünü açtığında, içinde gördüğü bebekten bütün dünyaya bir kez
daha ışık yayılır. Onu görür görmez, bebeğin İbrani olduğunu anlar.
Sen çok güzel bir bebeksin.
-İbrani bebeklerinden mi? -Sakın bir daha böyle söyleme.
O bir hediye.
Evet. Doğru. Sen bir hediyesin.
Fakat hanımım, onu sarayda saklayamazsınız.
Bana ne yapıp ne yapmayacağımı sakın söyleme.
Bu bebeği saraya götüreceğiz. Kaybımdan kimsenin haberi yok. Bu mucize benim
bebeğim olacak.
Ya babanız bundan haberdar olursa?
Bu bizim sırrımız. Hepimizin.
Sana Musa diyelim mi? "Sudan doğan" anlamına gelir.
Benim Musam.
Bir Mısır ismi?
Evet çünkü bir Mısır prensi olacak.
Firavun'un kızı, Nil'den çıkarıp doğruca saraya getirdiği bebeğe, Musa adını verir
ya da İbrani dilinde "משה" diyelim. Anlatılan hikâyede İbranice konuşmayan ve
bu çocuğa İbranice isim vermesi için elle tutulur hiçbir sebebi olmayan bir Mısır
prensesi anlatılıyor. Burada, Yahudi halkının büyük kurtarıcısının, Mısır'da
ortaya çıkıp bambaşka bir isim altında "Tanrı beni buraya sizi kurtarmam için
gönderdi." demesi bile olağanüstü bir destanla karşı karşıya olduğumuzu
gösteriyor. Herhâlde bunun günümüzdeki karşılığı, Kerim veya Mary Jane ya da
baskın başka bir kültürden bir isimle Yahudi toplumunun karşısına çıkması
olurdu.
Musa, bu tarihten itibaren Firavun'un kızının kendine verdiği isimle anılır.
Midraş'ta şu iki ayet yan yana getirilmek istenmiştir. Birbiriyle
uzlaştırılmaya çalışılır. Orada dendiğine göre, Firavun'un kızı "Bat
Par'oh", "Firavun Kızı" da Tanrı tarafından Tanrı'nın kızı olarak evlat
edinilmiştir. Bat Ya, Bit Ya, yani Yah'ın kızı, kısaca İbrani tanrısının
kızı. Bugüne kadar ondan başka hiç kimse Tanrı'nın kızı olarak anılmamıştır. Cidden
benzersiz bir isim. Batyah.
Yine yardımına ihtiyacım var, anne.
Söylenenler doğru. O adamı ben öldürdüm.
Git. Hemen.
Gidemem. Buraya dönmem söylendi.
Söylendi mi? Kim söyledi?
Tanrı.
Hangi Tanrı?
Nehirde beni bulmanı sağlayan Tanrı. İbranilerin Tanrısı. Benden halkımı
özgürlüğüne kavuşturmamı istedi. Onları Kenan'daki evlerine götüreceğim.
Firavun onlara asla özgürlüklerini vermez!
Dinle beni. Yarın Prens'in doğum günü. O gün hiçbir Firavun, tebaasının isteklerini
reddetmez.
Musa. Aç kulağını. Kardeşim bir rüya görmüş. Bir tür önsezi. Rüyasında yüzlerce
tutuklama yapılmış. Hepsi ağır işkencelerden geçmiş. Onu daha önce hiç bu
kadar gergin görmemiştim. Şimdi gitmelisin. Hemen şehir dışına çık. Beni
dinle. Eğer yaşadığını bilirsem, seni yine görmemeye dayanabilirim.
Kimseye görünmeden git.
Buraya geri geldiğin haberi Firavun'a asla ulaşmamalı.
Söz ver bana.
Bence bu sana hiç uymadı.
Yanılıyorsun, uydu. Bal gibi de uydu, bu bir peygamber cübbesi.
Yeter!
Eşim doğru söylüyor. Ben bu giysilere layık değilim.
Ben benim ve hep öyle olacağım.
Bağışlayın beni efendim.
Senin imanın nerede, Musa?
Korkuyorum.
Firavun'a benim Rab olduğumu kanıtlayacak üç işaret gelecek. İmanın
varsa, açığa çıkarmak için bunlar sana söylenecek.
Peki ya bocalarsam?
Güneş ve Ay şüpheye düşselerdi, anında sönüp giderlerdi.
Bence Musa ile Tanrı arasındaki ilişki, öncelikle fazlasıyla gerçekti.
Düşünsenize, "Bana bunu yap diyorsun da Tanrım ama ben de böyle düşünüyorum."
"Bazı sorularım var." "Şu aklıma yatmadı."
Kur'an'da Musa'nın kıssasında Allah, özellikle onun kendi gücüyle
yapamayacağını çok iyi bildiği şeyleri yapmasını ister. Bana kalırsa pek çok
anlamda, Kur'an okuyucusundan ve bunu dinleyen kişiden bu rolü üstlenmesi ve
şöyle demesi bekleniyor: "Peki kendi hayatımdaki büyük çağrılar neler?" "Ve
onların arasındaki ilişkiyi nasıl kurabilirim? Allah'a, kendi yolculuğum
boyunca benim yanımda olacak bu büyük güce, güvenebilir miyim?"
Bugün oğlumun 18'inci yaşını onurlandırıyorum.
Şimdi de her zaman olduğu gibi bu kutlu ve mutlu günün zengin bereketini halkımla
paylaşmak istiyorum. Aranızda kim benden bir iyilik istiyor?
-Bırakın geçelim. -Onlara bir işaret göster.
Kralın sözlerini duydunuz.
Sizin için söylemedi.
Firavun'a benim Rab olduğumu kanıtlayacak üç işaret gelecek.
Bu, işaret.
Tanrı, Firavun'un huzurunda kendini tanıtabilmesi için Musa'ya kimlik belgesi
yerine geçebilecek üç işaret verir. Çünkü ona inanmaları gerekiyordu.
Ona, "Elini pelerinin içine sok" denildi. Çıkardığında ise birden tıpkı bir cüzzamlı
gibi olmuştu.
Sen.
Musa.
Dönmüşsün.
Dilenci kılığındasın. Hatta bir katil. Kutladığımız bu özel günün hatırına
bağışlanmak için geldiğini düşünüyorum.
O zaman seni bağışlıyorum. Sana verilen ölüm cezası kaldırılsın.
Dünyada en değerli şey insanın özgürlüğüdür.
Bunu vermenizi istiyoruz.
-Ben de öyle yaptım. -Halkımı özgür bırak!
-Halkın mı? -İbraniler.
İbraniler mi?
Sen İbrani değilsin.
-Halktan biri gibi konuşma. -Size yalvarıyorum. Bırakın çöle
gidip tanrımıza ibadet edelim.
Tanrımıza mı?
Söyler misin, Baş Vezir? İbrani tanrısı diye bir şey duyduk mu?
Günümüz Kitabı'nda var mı?
Geçmiyor, efendimiz.
Ölüler Kitabı'nın herhangi bir yerinde ondan söz ediliyor mu peki?
Tek kelime edilmiyor, efendimiz.
O hâlde tanrınız kim?
Mucizeler yaratabilen bir tanrı. Kendi gözlerimle gördüm.
Göster bana. Tanrınızın yapabildiklerini göster.
Bilindiği gibi yılan aslında Mısırlıların tanrılarından biridir. Kuyruğunu Yiyenler.
Nil'le bağlantılı bir simgedir.
Bu, Musa'nın yılana dönüştürebildiği büyülü bir değnektir, onu Mısır'ın
simgesine dönüştürür.
Büyücüler.
Gerçek büyüyü gösterin.
Mısırlılar büyü yapmalarıyla tanınırdı. İşaret göstermek ve Mısırlılara hükmetmek
istiyorsanız, iyi oldukları bir alanda onlara baskın gelmek zorundasınız. İyi
oldukları alan da büyü yapmaktı.
Mısır büyüsü ya da onların deyimiyle Heka, o zamanlar daha çok yazılı veya
sözlü kelimelere dayanıyordu. İşte bahsi geçen bu kuvvetin veya İlahi Güç'ün
geldiği yer burasıdır.
Burada yılan simgesel anlamda, Mısır'ın kudretli kraliyetini, gücünü ve
otoritesini yutuyor.
Firavunların en azından belli bir dönem kobraya benzer başlıkları vardı.
Majesteleri. Bu büyüden de öte. Bu adam, daha kudretli bir tanrıya hizmet ediyor.
Zindana atın.
-Efendim! -Sus.
Bizim tek istediğimiz üç gün.
Senin tanrını neden dinleyeyim? Hangi şehirleri ele geçirmiş? Hangi savaşları
kazanmış?
Göğü ve yeri ve içindeki her şeyi o yarattı.
Yalan bu.
Dünyanın efendisi benim. Beni ve Nil Nehri'ni yaratan tanrıların en
kıymetlisiyim.
Hayır. Tek bir gerçek tanrı var. Bu Tanrı, benim Tanrım! Seni o yarattı!
Ben bu tanrının adını bile duymadım!
Bu güzel günde kendim ve oğlum adına, böylesine bir şölene dönüşen bu
beklenmedik gösteri için Ra'ya ve İsis'e şükürler olsun!
Hemen bu aptalları gözümüzün önünden götürün!
Dışarı! Yürüyün! Gidin buradan! Hadi!
Firavun'un en kötü özelliği şüphesiz kibri. Bu da onu tam olarak Musa'nın zıttı
yapar. Çünkü Musa'nın en dikkat çekici özelliği tevazudur.
Bu anlamda kibir ve tevazu karşı karşıya geliyor.
Onlara gösterdik. Tanrımızın gücünü gözleriyle gördüler.
O adamı tanıyorum. Hiçbir şeyden emin olamayız.
Siz asıl Firavun'un yüzünü görecektiniz. Ondan sonra da…
Beni iyi dinle. Tanrı bana Firavun'un karşı koyacağını ve onu cezalandıracağını
söylemişti. Firavun karşı koydu ama Tanrı onu cezalandırmadı. Beni anlıyor musun?
Eliezer'in doğumunu anlat bana.
Ne?
Kız kardeşlerim ve diğerleri, ikinci doğum ilkinden daha kolay olur demişlerdi. Bana
ne hatırladığını söyle.
Üç günden fazla sürdü.
Ölü doğacağından neredeyse emindim.
Senin de öleceğinden.
Ne var ki öyle olmadı.
Tanrı dayını cezalandıracak. Ama bu, senin sandığından daha uzun sürebilir. Sen
de benim gibi yıldızlara doğru yeterince çığlık attın. Bundan sonrası
Tanrı'ya kalmış.
Bu insanlar senin gözüne bakıyor.
Ben kimim ki zaten?
Şunu sakın unutma. Sen Tanrı'yla konuşansın. Sen busun.
Gün geçmiyor ki kendimi bir şekilde güvensiz, herhangi bir konuda endişeli
veya yetersiz hissetmeyeyim. Bir de Musa'nın zayıf taraflarını düşünüyorum.
Karnesi çok zayıf. Geçmişi berbat. Kırk yıllık bilinmezliğe sahip ama Tanrı onu
seçti! "Seni kullanacağım" dedi. Musa'nın yaşam öyküsü çok tanıdık.
Hayatında, sorularında, Tanrı'yla mücadelesinde hepimiz kendi yansımamızı
görebiliyoruz. "Tanrım! Tamamen yanlış insanı seçtin!"
Bunca yıl bana ihanet etmişsin.
Kaybımdan sonra onun tanrıların bir hediyesi olduğunu düşündüm.
Babamıza bile yalan söylediğine göre sen iyice delirmişsin!
Hatırlamıyor musun? Babamız, o sırada bütün o İbrani bebeklerin öldürülmesi
emrini veriyordu! Asıl delilik buydu! Bu zalimlikti!
Emrine karşı gelmek, üzerimize bir lanet getirdi. Senin görmediğin şeyler gördüm.
Hainlere danışmak istersen sana zindanda bir yer ayarlayabilirim.
Görmedin mi? Bugün gösterdiği gücü ben açıklayamıyorum. Peki ya sen?
Benim kanımdansın. Kopmaz bir bağımız var.
Kararını ver. Kime sadıksın?
Önemsiz bir köylü, imparatorluğunuza tehdit oluşturamaz.
Onun idamını bizzat halledeceğim.
Yanlış kararlarla hareket etmeyeceğim. Bu adamlar İbraniler adına konuşuyor, şehit
gibi görülmemeli. Bir yolu daha var.
"Çölü ziyaret edecek kadar vakti olanlar burada yeteri kadar çalışıyor olamazlar!
Bu andan itibaren tuğla yapmaları için İbraniler'e asla saman verilmeyecek!
Dahası aynı miktarda iş yaparken kendi samanınızı bulmak için de toprağı
eşeleyeceksiniz!"
Artık bu krallıkta tembellere yer yok! Daha çok çalışacaksınız!
Alın size bütün bu çılgın hareketlerin sonuçları!
Umarım Tanrımız şu an seni izliyordur ve yargılıyordur!
Peki ben ne yapayım?
Ne? Tanrı'nın emirlerini yok mu sayayım?
Hayır. Ama bize liderlik etmeden önce çektiğimiz acıları sen de çekmeliydin!
Şimdi çekeceksin!
-Rabbimiz iradesini gösterecek. -Firavun da bu taş ocağını
bizim için mezarlığa çevirecek!
Size yazıklar olsun! Hepinize yazıklar olsun!
400 yıldır toprağı eşeleyip durduğunuz hâlâ yetmedi mi?
Efendiniz Firavun mu olsun istiyorsunuz? Çekilen acıların efendisi?
Özgürce yaşamak istemiyor musunuz?
Özgürlük için savaşmalıyız.
Canımızı ortaya koyarak.
Çünkü özgürlük verilmez, kazanmak zorundayız!
Musa'ya kulak verin. Bırakın liderimiz olsun.
Musa!
Anne! Safura!
-Musa! -Anne!
Anne!
Hayır olamaz! Hayır! Hayır!
-Yardım edin! Yardım edin bana! -Hayır. Hayır. Gidelim
buradan! Hadi, hadi!
Ben benim ve hep öyle olacağım.
Firavun'a gittim. Emrini yerine getirdim. Ama bütün hayatımız mahvoldu.
Benim kim olduğumu unutma, Musa.
Sabah Nil kıyısına indiğinde git Firavun'la konuş.
Neden? Firavun bizi asla bırakmaz.
Söylediğimi yap. Harun'la git. Asanı kullan. İnancını yitirme, Musa.
-Anne. Anne. Benim. Benim. Musa. -Oğlum, Tanrı buraya geldi.
Yolun çizildi, oğlum. Sonu ne olursa olsun onlara yolu göster.
Göstereceğim. Göstereceğim, anne. Göstereceğim.
NİL NEHRİ
Rab Musa'ya şöyle dedi. "Firavun'un kalbi taşlaşmış. Halkı salıvermeyi kesinlikle
reddediyor. Yarın sabah Nil kıyısına gidip Firavun'u bekle. Her zamanki gibi
gezinmek için adamlarıyla orada olacak. Yılana dönüşen değneğine sımsıkı sarıl. Ne
olursa olsun onu elinden bırakma."
Yakalayın!
Bizden çok mu korkuyorsunuz? Konuşmamıza bile izin yok mu?
Buraya tekrar sormaya geldik. Çöle gitmemize izin verin. Gidip tanrımıza
ibadet edelim.
Tanrınız kendi adına bir katil mi gönderdi?
Mecbur kalsam, ellerimi yine kana bulardım.
-Tehdit mi ediyorsun? -Bizi bırakmayı zayıflık olarak
görmeyin. Bu, gücünüzü gösterir.
Siz mi bana güçten bahsediyorsunuz? Hem de bana! Bir
-savaşçıya! -Bir ulusa diz çöktürecek kadar
kudretlisin. Farkındayız. Ama halkını
sevgiyle yönetirsen ödüllendirilirsin.
Demek iyiliğimi düşünüyorsun. Bir hainin ağzından çıkanlara bak. Kayıp çocuk
giyinip kuşanmış, karşımda peygamberi oynuyor. Utanmadan benim
karşıma çıkabiliyorsun. Hem de sana verilenlere en küçük bir minnet ve sadakat
duymadan.
Seni Mısır İmparatorluğu yarattı. Musa, İbraniler senin kafanı karıştırmış.
Tanrı'na gelince seni uçuruma sürükleyecek.
Tanrımın gücünü gör öyleyse.
Tanrı büyüktür!
Mısır'daki suyun tamamı kan oldu. Halkın susuzluktan kavrulacak.
Suya kavuşuncaya kadar şarap içerler artık.
Hem böylesi çok daha iyi.
İlk izlenim için ikinci bir şansınız yoktur. Öyle bir şey yapmalıydı ki hem
Firavun'un dikkatini çekmeli hem de halkın özgür olması konusunda Tanrı'nın
ciddiyetini kanıtlayan bir işaret olmalıydı.
Koskoca Nil'i alıp koca bir kan gölüne çevirmek bir anlamda yaşam kaynağını alıp
ölüm kaynağına dönüştürmekti.
Bizim burada su sorunu yok. Suyumuz, kutsal bir kaynaktan geliyor.
Belalar, İsrail tanrısının Mısır tanrılarına karşı güç gösterisi
sayılabilir. Çünkü bu belalar, Mısır tanrılarını temsil etmektedir. Söz gelimi
ilk felakette Nil Nehri kana bulanır. Sakın unutmayın, Nil, Mısır'ın yaşam
kaynağıdır.
Nil tanrısı Hapi, çift cinsiyetli bir tanrıdır ve Nil'in kanlanması, Hapi'nin
yaralanması hatta katledilmesi anlamındadır. Çünkü Nil baştan aşağı kana
-bulanmıştır. -Çalışın!
"Tüm Mısırlılar, su bulmak için nehir kıyısını kazmaya koyuldu. Çünkü artık
nehrin suyunu içmeleri mümkün değildi."
Firavun bile yedi gün boyunca su içemedi. Suyu çıkar umuduyla çimen bile
çiğnedi çünkü ne zaman su içmeye kalkışsa tamamen kana dönüşüyordu.
Mısır'da artık yeni bir güç vardır. Eski güç ise onun sınırlarından korkmaktadır.
Bitirdin mi?
Az kaldı, Majesteleri.
Majesteleri. Prenses, İbranilerle konuşmaya ne zaman hazır olacağınızı
soruyor.
Bırak beklesinler.
Bitirdim, Majesteleri.
Barış içinde geldik. Müzakere için.
Nehrimi zehirlediniz.
Biz değil.
Tanrı.
Bu numaraları büyücülerim de kolayca yapabilir. Sizler benim krallığımın
düzenini bozdunuz.
Bu suça uygun tek ceza var.
O benim oğlum. Ayrıca İbraniler için çok önemli biri. Nehir zaten normale dönüyor.
Neden senin için çalışanları öfkelendirip isyana teşvik edesin ki?
Madem İbrani olduğunu söylüyor İbrani muamelesi görecek. Onları işe koşun.
Basit numaralar.
Kur'an, Firavun'u çok kibirli bir şahsiyet olarak tanımlar. Bu, onun kişiliğine tam
oturan bir tanımlamadır çünkü topraklarında zorbalık yapmayıp Tanrı'nın
tüm varlıkların üstünde bir güç olduğunu kabul etmesi gerektiğine dair
mesajı duyduğunda kendini nasıl büyük gördüğünü bize anlatır. O mesajı gerçekten
duyamaz çünkü kendi egosunu her seferinde Musa'nın sözlerinin önüne koyar.
Hadi! Yürüyün bakalım! Hadi! Acele edin! Çalışın! Hadi!
Hadi çalışın! Çalışın, dedim! Çalışın!
Tamam, dur.
Tamam, tamam dur!
Hadi! İşinin başına!
Hadi! İşinizin başına!
Dikkat et! Bütün ülkeni kurbağalarla doldurarak cezalandıracağım. Birdenbire
nehirden çok sayıda kurbağa çıkacak, kurbağalar bir araya gelip senin evine
girecek. Senin yatak odana, sonra yatağına, sonra da hizmetçilerinin
evlerine girecek. Sonra fırınlarına, sonra hamur teknelerine girecek. Ve sonra
da bütün bu kurbağalar sana, halkına ve bütün hizmetkârlarına saldıracak.
İkinci bela, kurbağa belasıdır, bu kurbağalar sürekli çoğalmaktadır.
Bildiğimiz kadarıyla Mısır'ın doğurganlık tanrısı da kurbağa başlı olarak resmedilen
Heket'tir. Gelen ilk iki bela bunlar. Burada soru şu: Nil'in patronu şimdi kim?
Hapi mi, Yehova mı? Doğurganlıktan kim sorumlu? Heket mi, Yehova mı?
Anlatılan hikâyelerde kurbağaların şehirleri nasıl bir anda sardığı,
yatağında uyuyanların nasıl birden kurbağalarla kaplandığı, her yanı
kurbağayla dolan adamın ayakta bile duramadığı yer alıyor. Yemek yerken
ağzından kurbağa giren bile olmuş.
Hollywood tarzı bir korku filmini andırıyor diyebilirim.
O bir insan. Tanrı değil.
Büyücüler de aynı şeyi yapmayı başardı. İlk iki belayı tekrarladılar, yani Nil
olayını ve kurbağaları. Ama geri alma işini beceremediler. Ortama karmaşa
getirebilirlerdi ama düzen getiremezlerdi. Düzeni ancak Yehova
sağlayabilirdi.
Firavun, Musa'yla Harun'u yanına çağırtıp şöyle dedi: "Rabbe dua edin,
benim ve halkımın üzerinden kurbağaları uzaklaştırsın. O zaman ben de halkınızı
Rablerine kurban kessinler diye salıvereceğim."
Musa cevap verdi: "Söylediğin gibi olacak. Böylelikle herkes bilecek,
Tanrımız Rabbin bir eşi benzeri daha yoktur."
Evlerdeki, avlulardaki ve tarlalardaki bütün kurbağalar ölüp gitti. Yığınlar
hâlinde biriktiler. Bütün toprak kurbağa kokuyordu.
Ancak Firavun, şehrin rahatladığını gördüğünde, yüreği yine katılaştı ve tıpkı
Rabbin söylediği gibi Musa'yla Harun'a kulaklarını tıkadı.
İlk belalar yaşandığı zaman Firavun'un danışmanları ona "Kesinlikle teslim olma"
diyor. Fakat durum çarçabuk değişiyor, çok geçmeden tüm danışmanları Firavun'a
"Durumu kabullen" çağrısı yapıyor. Ama Firavun onları dinlemiyor.
Çok uzaklardan gelmiş ve halkı köleleştirilmiş bir İbrani tanrısı var. Bu
onu zayıf gösteriyor. Mısır topraklarına doğru ilerliyor. Aslında bu bir yenilgiye
uğratma mücadelesi ve durmaya da hiç niyeti yok.
Bu da nedir böyle?
Bit!
-Olamaz! Her yerdeler. -Olamaz! Her yerdeler! Hayır. Yardım edin!
Mısırlılar, bitlerden çok korkardı. Temizliğe takıntıları vardı. Bu yüzden
vücutlarını ve kafalarını tıraş ederlerdi. Kadınların bile saçı yoktu veya
çok kısaydı, vücutlarında bit çıkmasın diye peruk takarlardı.
Belalar, Tanrı'nın gerektiğinde acımasız olabileceğini, iradesini yerine getirmek
için her zamankinden daha şiddetli cezalar verebileceğini gösteren birer
simge görevindedir.
Çekilin. Çekilin üstümden. Çekilin.
O zaman Rab, Musa'ya şöyle dedi: "Üzerinize sinek sürüleri göndereceğim."
Böylelikle Firavun'un sarayına at sineği sürüleri hücum etti. Mısır'ın her
bir köşesi, at sinekleri yüzünden tarumar oldu.
Büyücülerim böyle böcek sürüleri üretemez. Endişeleniyorum. Bizde olmayan
güçlere sahip. Ne yapacağımı hiç bilmiyorum.
Yanında tek bir tanrı olduğunu söylüyor. Bir tanrı.
Birçoğundan büyük olabilir mi? Bu konuda ne yapacağız?
Sen gerçek tek hükümdarsın.
-İbranilerin sadece bir tanrısı var. -Ve o sizinle tek bir
adam aracılığıyla konuşuyor.
O adamı kendi halkından ayır.
Ona olan güvenlerini kaybetsinler.
Zaten o, onlardan biri değil.
Firavun seninle konuşmak istiyor. Hemen şimdi onun sarayına gideceksin.
Tamam, birazdan gideriz.
Sadece Musa.
Musa. Lütfen. Katıl bana.
Şarap al.
Sudan çok daha iyidir.
Sürgündeyken böyle yiyip içmeyi özlemedin mi?
Çöl hayatının da kendine has faydaları vardır. Tanrı'ya yakın
hissedersin.
Peki, şimdi ne yapacağız?
Musa. Elindeki büyü gücü beni mağlup etti. Perişan oldum.
Söyle, asıl istediğin nedir?
Söylemiştik. Birlikte çöle gitmek istiyoruz. Tanrımıza kurban sunacağız.
Öyle olsun. Kurbanınızı sunun. Ama bunu burada, şehirde yapın.
Bu mümkün değil.
Her şey mümkündür.
Bizim orada yapacağımız fedakârlıklar senin halkının midesini bulandırır.
Halkıma anlayış göstermelerini emrederim. Bana itaat ederler.
Sadece üç gün bize yeter.
İki erkek. Farklı görüşlere sahip iki tanrı.
İbrani olmana saygı duyuyorum. Fakat biz aileyiz, Musa. Mısır da senin memleketin.
Burası senin ülken. Bunlar senin halkın. Acı çekiyorlar.
Bir orta yol buluruz. Şarabını iç.
İki günümüz var.
İki gün mü?
En fazla iki gün verebilirmiş. Gidebiliriz. Hepimiz.
İki gün.
Gece yolculuk edersek, iki gün de bize yeter.
Kadınlarımız ve çocuklarımızla mı?
Hepimiz.
Yapabiliriz. Musa çölü iyi bilir.
Halkımız bilmez. Hatta bu insanların çoğu Goşen'in dışına ilk kez çıkacak. Dehşete
düşecekler.
Söylesene onları buna nasıl ikna edeceğiz?
Onunla iki gün için anlaştım. Daha önce bu bile yoktu.
Sence halkımız için çölde yaşam nasıl olacak?
Bildiğim kadarıyla onlar her zaman kapalı kalmış bir halk.
Zorlukları biliyorlar ama yiyecek arayamazlar. Kendi kendilerini
yönetemezler.
Musa. Gelir misin, lütfen?
Zamanı geldi.
Anne.
Anne, ben geldim. Benim, Musa.
Canım oğlum.
İki güne gidiyoruz, anne. İki gün kaldı. Sonra özgürüz.
Sen de özgür olacaksın.
Anne. Anne. Hayır, gitmedi. Anne. Anne. Anne!
Gitti artık.
Sevgili kardeşim, annem gitti.
Güneş en tepeye ulaştı.
Zamanı geldi, Musa.
Çalışmayı bırakın!
Eve gidip sevdiklerinizi çağırın! Hep birlikte çöle gidiyoruz!
Firavun'un emridir!
"Birilerinden bugün çalışmayı bırakıp kurban sunmak için çöle gideceğinizi
duydunuz!"
"Bu bir yalandır!"
"Firavununuz böyle bir izin vermemiştir! Bugün de yarın da çalışmaya
devam edeceksiniz!"
-Firavun bize söz vermişti. -Firavun kimseye söz vermedi.
Çöle gitmek için…
Gitmemize izin verildi ve gideceğiz!
Durun! Durun!
İşinize dönün! Herkes işine dönsün. Bırak. Hadi. İşinizin başına! Uğraşma!
Bana yine yalan söyledin!
Sen yanlış anlamışsın.
Bana verdiğin söze güvendim.
Ben tanrılarla konuşuyorum. Gücüm, vaatleri aşar.
Halkın artık sana güvenmiyor. Bu kaçınılmazdı. Sen onlardan değilsin, Musa.
Onların kanından olsan ne olur? Onlara eski tanrılarını vereceksin ama firavunla
karşılaştırınca halkın bu tanrı hakkında ne biliyor ki?
Ben onlarla ilgileniyorum. Ben Osiris'ten, Horus'tan ve İsis'ten artık
daha iyiye gitme sözü aldım. Ben olmasam yiyecek yemekleri, suları, bir çatıları
olur muydu?
Tanrı, yolculuğu kolaylaştırmadı çünkü biz de yolculuğu kolaylaştırmıyoruz. Hayat
böyle değil. Sizin de bir olaydan ders çıkarıp ya da bir an için çıkardığınızı
düşünüp işler rahatlamaya başladığı anda, her şey normale döndüğü saniyede, o dersi
unuttuğunuz olmadı mı? Size öğretilenleri unutmadınız mı? O dersi gerçekten almanız
için ne gerekir? Zorluk çekmeniz.
Bu işe bir son verelim.
-Firavun'la hemen barış yapalım! -Hayır!
Barış olmayacak!
Musa doğru söylüyor.
Biz onu zora soktukça, o da bizi zora sokuyor.
Tanrı'nın gözünde bir hiç o! Bir saç teli kadar kıymetsiz!
O zaman neden Firavun'u bir anda çekip almıyor? Ya da bütün muhafızlarını
öldürerek bizi özgür bırakmıyor? Tanrımız her şeye kadirse neden bu işi
kendi halletmiyor?
Eğer biz kendi başımıza bir millet olacaksak gücümüzü göstermeliyiz.
Sizce özgürlüğümüzü kazandıktan sonra kolay mı olacak?
Hayır!
Çok zor olacak! Toprak alacağız, geleceğimizi inşa edeceğiz! Bir tapınak
yapmaktan daha zor, bin tapınak yapmaktan bile zor! O zaman bize rehberlik
eden gücümüz ve inancımız olacak.
İşte o yüzden sınanıyoruz.
Dathan. Dathan.
Adamlarına söyle, beklesinler. Acı çeksinler.
Firavun daha fazlasını çekecek.
Anlaşıldığı üzere belaların asıl hedefi elbette Firavun'du. Tabii bu belalar, aynı
şiddette olmasa da İbraniler için de geçerli olmak üzere tasarlanmıştı çünkü
onların da ikna edilmeleri ve durumlarını tam anlamıyla anlamaları
gerekiyordu. Bunlar onların kendi başlarına yapabilecekleri, kendileri adına
toplanıp harekete geçebilecekleri şeyler değillerdi. 400 yıldır oradaydılar ama o
güne kadar kölelikten kurtulmayı bir türlü başaramamışlardı. Öte yandan
kıllarını bile kıpırdatmadan tanrılarının onlar adına verdiği
mücadeleyi izliyorlardı.
Ben benim ve hep öyle olacağım.
Rabbim.
Yarın Firavun'un krallığında yaşayan bütün hayvanlar ölecek.
O zaman Firavun pes edecek mi?
Hayır. Bu onun elinde değil. Onun kalbini katılaştırdım.
Fakat Rabbim onu yumuşatmak daha iyi olmaz mı?
Tanrı, Musa'ya şöyle der: "Ben Firavun'un kalbini tamamen
katılaştıracağım." Bu mesaj, şöyle okunabilir. Tanrı, Firavun'un kalbini "ben
katılaştırdım" diyor. O zaman Firavun İsrailoğullarının gitmesine belki de izin
verebilirdi. Ancak Tanrı burada Firavun'a aracılık edip fikrini
değiştirerek bir şeye dikkat çekmiş oluyor. Ne kadar çelişkili görünse de ne
olacağına Tanrı karar verir.
İslam anlayışında kalp, kişinin yoldan çıkması ve kötülük yapmaya devam etmesiyle
katılaşır. Alınan bir dizi kötü karar sonucu kişinin rehberlik hizmetinden zaman
içinde mahrum kalmasını anlatır. Yani kalp birdenbire katılaşmıyor. Burada
çağdaş tıp bilimiyle bir analoji kurabiliriz. Örneğin kolesterol, bir anda
kalp krizine yol açmaz, kalbin üstünde birikerek bir plak oluşturur, bu da kalbin
tökezlemesine yol açar.
Taşlaşmış kalbinin bir sonucu olarak çok sayıda insanın öleceğini kendi de biliyor
ama içine düştüğü durumdan nasıl geri adım atacağını bilmiyor.
İnsanın kendini kurtarma ve daha iyisini yapma becerisi kadar, ahlakî açıdan da
konunun öne çıktığını düşünüyorum. Kurtuluş hikâyelerine bayılıyoruz. Tanrı
burada bize, kimilerinin çok kötü insanlara dönüşüp bu beceriyi
kaybedebileceği mesajını veriyor.
"Onları salıvermeyi reddeder ve elinde tutmaya devam edersen, Rabbin eli,
kırlardaki hayvanlarınızı, atları, eşekleri, develeri, sığırları, davarları
büyük kırıma uğratarak sizi cezalandıracak."
Ne zaman oldu bu?
Dün gece.
Hadi. Lütfen. Kalk ayağa. Bu kadar aciz görmesinler bizi.
Efendimiz.
Tahıl erzağı bu sabah saraya gelmedi. Arabaları çekecek hayvan
kalmamış.
Hepsi ölmüş.
Hepsi mi?
İbraniler'in hayvanları hariç hepsi.
Sığırlar ve atlar hastalanabilir.
Onun yaptığına dair kanıtımız yok.
Uzak dur.
Bu Firavun, kendini yüceltme duygusuyla o kadar meşguldü ki yanında başka kimseye
yer kalmamıştı. Olayları algılama yetisini hepten yitirmeye başlamıştı ve buna devam
ediyordu, bu bana Hitler'i hatırlatıyor. Hitler de sonuç olarak
yeryüzündeki hastalıklı misyonuna kendini öylesine adamıştı ki tüm
krallığının çökmekte olduğunu görememişti. Burada da aynı durum var. Firavun, sadece
kendi içine baktığı için etrafında olup bitenlere körleşip gafil avlandı.
Tüm mucize ve işaretlere rağmen Firavun hâlâ kendisinin Tanrı olduğuna inanıyordu.
Kur'an'da Firavun'un kavmine veya tebaasına şöyle hitap ettiği bir ayet
vardır: "Bana çok yüksek bir bina inşa edin." Muhtemelen bir piramit diyor."Göğe
ulaşıp Musa'nın tanrısını görebileyim." İçindeki narsisizm, Musa'nın söz ettiği
tanrıyı görmek için gökyüzüne yükselme isteği yaratacak bir seviyeye ulaşmıştı.
Kendisinden daha güçlü biri olduğuna inanamıyordu.
Bunların 37'si tifüse yakalanmış, kadınların odalarından çıkan bitlerden
sonra sarayda hastalanan insanların toplam sayısı 350'ye çıktı.
Saymaya devam edeyim mi?
Efendimiz?
O kadar güçlü olsaydı ben de hastalanmalıydım.
Bir tanrıya dokunamıyor!
Rab göklerden dolu yağdırdı. O kadar ağır bir dolu yağıyordu ki Mısır, Mısır olalı
bunun bir benzerini yaşamamıştı.
Mısır'ın her santim toprağı şiddetli dolunun gazabına uğruyordu. İnsandan
hayvana dışarıdaki tüm canlıları kırdı geçirdi.
Sadece İsrailin çocuklarının bulunduğu Goşen diyarına hiç dolu
yağmamıştı.
Seni çok seviyorum, kardeşim.
Yalvarırım ona kulak ver.
Çünkü sen onu da çok seviyorsun.
İnsanlar açlıktan ölecek.
Binlercesi.
Firavun pes etmediği sürece.
Pes edecek mi?
Umalım da etsin.
"Firavun" terimini bugün hâlâ Arapçada kullanıyoruz. Modern standart Arapçada.
Hatta bundan bir fiil bile ürettik. Baştan aşağı kibirli, böbürlenen, kimseyi
dinlemeyen, önüne gelen herkese meydan okuyan kişileri tanımlıyor. "Tam bir
Firavun." "Firavun gibi davranıyor." Siyasete girmek istemiyorum ama otokratik
rejimlerin çoğunda aynı şekilde davranan bir diktatör mutlaka vardır.
Firavun gibileri hâlâ var.
Majesteleri. Hiç kimse çalışmıyor. İnsanlar açlıktan ölecek. Buna dayanmak
imkânsız. Bu yolda aynı şekilde devam edemeyiz efendim.
Sen bize istediklerimizi verene kadar Rabbim durmayacak.
Rabbine söyle, önce doluyu durdursun. Ondan sonra konuşabiliriz!
Bir tanrının koruması altında olduğunu kanıtladın.
Ben de buna karşılık halkını çöle götürüp tanrına kurban sunmana izin
vereceğim.
Yüce gönüllüsünüz, Majesteleri.
Ancak çölde geçirilen her gün genç beyinleri şaşırtabilir. O yüzden bütün
çocuklarınız şehirde kalacak.
Halkının koruyucusu olarak bunu onlara borçluyum.
Çocuklar da bizimle gelmeli.
Neden?
-Çünkü Rabbimiz böyle emrediyor. -Ben de size böyle emrediyorum!
Efendimiz!
Bizim tahılımız var. Daha yedi yıl yetecek kadar. Bizler dünyanın en iyi
-çiftçileriyiz. Elbet dayanırız! -Firavun!
Senden istediğimi bana ver. Yoksa yemin ederim, bir çekirge sürüsü ülkendeki bütün
tahılı yiyip bitirir!
Kendi halkının iyiliği için pes et.
Tanrı bütün gün ve bütün gece ülkeye doğu rüzgârını getirdi. Doğu rüzgârı da büyük
çekirge sürülerini.
Su kaynaklarının tükenmesi, sinek sürülerinin ve çekirge sürülerinin
saldırılarıyla besin kaynaklarının sabote edilmesi gibi bu belaların hep birlikte
etkisi tamamen ekonomik düzeni ve insanların yaşam kalitesini bozmaya
yöneliktir. O yüzden karşılığını bulur. Çünkü bu, o kadar gerçektir ki insanların
yaşam alanlarını doğrudan etkiler.
Burada Tanrı bir hikâye anlatıyor. İsrailoğullarına hitap ediyor ve onlara
anlattığı hikâyede gücün kaynağı olarak inandığımız her şeyi tamamen
ortadan kaldırıyor. Birbiri ardına hepsini yerle bir ediyor. Toprağı,
ekonomiyi, otorite duygusunu.
Çekirge sürüleri, topraktaki her bitkiyi ve dolunun geride bıraktığı ağaçlardaki
tüm meyveleri yedi.
Mısır'ın uçsuz bucaksız topraklarında bulunan ağaçlarda veya tarlalardaki
bitkilerde yeşil adına hiçbir şey kalmadı.
Baba. Sarayın dışında bağıran insanları gördüm.
Açlıktan ölüyorlar.
Başardıklarımız gibi katlandıklarımız da bizi yükseklere taşır.
Peki bu duruma neden katlanıyoruz?
Ben Firavunum.
Sen de bir gün Firavun olacaksın. Düzen biziz. Bu kudretli krallığın direğiyiz.
İbranilerin tanrısına teslim olursam, eğer yenildiğimi kabul edersem bu
krallığın temelleri çöker. Hepimiz yok oluruz.
Bu bir yenilgi değil, kardeşim.
Bu, alçakgönüllülük ve sağduyu. Bu bir ilerleme. Tanrılar huzur içinde
yaşayabilir. Biliyorsun, Set ve Horus bile sonunda barış sağladı. Dünyayı kendi
aralarında paylaştılar.
Zaten benim olan bir dünyayı mı paylaşayım?
Baba. Şimdi Musa'ya istediğini verirsen, halkımızı yeniden büyük refaha
kavuşturabilirsin. Ülkemizi daha da büyük yaparsın, daha küçük değil.
Ben bu ülkeyi kendimden daha büyük yapamam.
Musa'nın tanrısına boyun eğersem, kendimi küçültmüş olurum.
Bunu asla yapmayacağım.
Asla yapmam!
Mısır'ın her köşesi derin bir karanlığa gömüldü. Birbirlerini göremez oldular,
ülkede üç gün boyunca hiç kimse yerinden kalkamadı.
Birden Güneş örtülür. Güneş tanrısı Ra, tanrıların lideri ve Firavun'un koruyucu
tanrısıdır. Durum iyice ciddi bir hâl almıştır.
Bence bu saldırı, doğrudan Ra'ya yapıldı. Çünkü Mısırlılar güneşi kozmik
düzenin ayrılmaz bir parçası olarak görürdü.
Mısırlılar gece güneşe ne olduğunu tam olarak anlayamadılar. Onlar için çok
korkutucu bir durumdu. Çünkü karanlık, onlar için bilinmeyeni temsil ediyordu.
Aynı zamanda yeraltı dünyasına yapılan yolculukla ilgiliydi. Bu nedenle karanlık,
aslında onların bireysel anlamda ölümünü de temsil ediyordu.
Yaradılış Bir'in hikâyesi Tanrı'nın kaostan düzen yaratmasını anlatır. Belalar
bu anlamda düzeni tekrar düzensizliğe çevirir. Tamamen yaradılış öncesi duruma
geri dönülmüş olur. Ortada kozmik bir gösteri vardır. Tanrılar karşı karşıya
gelir. Bu savaşı kim kazanacaktır?
Daha fazla dayanacağını sanmıyorum.
Kibri onu kör etmiş.
Dikkatli ol.
Sahip olduğun güç çok büyük. Senin de kalbini katılaştırmasın.
Musa.
Lütfen. Güneş'i ve Ay'ı tekrar eski yerlerine getir.
Kurban kesmemize izin vereceksin.
Çocuklarımızı da götürmemize izin vereceksin. Bütün İsrail halkı gelecek.
Senin niyetin kurban kesmek değil. Şunu itiraf et artık. Niyetiniz gitmek.
Giderek, hükümdarınıza ihanet edeceksiniz. Bana.
Doğru söylüyorsun. Buradan gideceğiz.
Çok uzun bir zamandır sana bağlıyız, Firavun. Halkımın gitmesine izin ver.
Defol.
Halkını koru. Çekeceğin acılardan kendini de koru. Bana da bu acıyı
çektirme.
Defol.
Adımlarına dikkat et.
Ederim.
Çünkü bir daha senin o suratını görürsem etlerini lime lime edeceğim!
İşte bunu doğru söyledin. Yüzümü bir daha görmeyeceksin!
Anne.
Musa.
Pes etmeye yanaşmıyor.
Asla pes etmeyecek.
Senin tanrın çok daha güçlü. Gözü olan herkes bunu görebilir.
Sana yalvarırım Musa, söyle ona lütfen Mısır'a merhamet etsin.
Bunun bir faydası olmaz.
Rabbin şimdi ne yapmanı emrediyor?
Ben yok ediciyim.
Musa? Söylesene, şimdi sırada ne var?
Ben yok ediciyim!
Ölüm.
Uploaded by MoviesMod.org | Visit & Support