Uploaded by MoviesMod.org | Visit & Support
(โกเชน)
โมเสส
พระองค์
คืนนี้ต่างจากคืนอื่นๆ
อย่างไรหรือ พระองค์
บุตรหัวปีทุกคนในอียิปต์จะต้องตาย
ตั้งแต่บุตรหัวปีของฟาโรห์
ไปจนถึงบุตรหัวปีของทาสรับใช้ที่ยากจนที่สุด
แล้วชาวฮีบรูล่ะ
ตั้งใจฟังให้ดี
ทุกครอบครัวต้องกินเนื้อแกะที่ถูกฆ่าสังเวย
ปรุงด้วยสมุนไพรขม
กินกับขนมปังที่ไม่ใส่เชื้อ เพราะไม่มีเวลาให้มันขึ้นฟู
เอาเลือดของลูกแกะ มาทารอบๆ ประตูบ้านพวกเจ้า
แสดงให้รู้ว่าเจ้าอยู่บ้านไหน จะได้รับการคุ้มครองจากการล้างแค้นของเรา
ข้ากำลังหาบ้านของโมเสส
แม่กลัวเหลือเกิน โมเสส
มันต้องมีทางอื่นสิ
ข้าคือผู้ทำลาย
ข้างใน เร็วเข้า
เร็วๆ
และภัยพิบัติครั้งที่สิบก็เริ่มขึ้น
ความตายของลูกหัวปี
(เรื่องราวของโมเสส)
(ตอนที่สาม ดินแดนแห่งพันธสัญญา)
ภัยพิบัติครั้งสุดท้ายนั้นโหดร้ายมาก
เพราะมันบอกว่าลูกหัวปีทุกคนในอียิปต์
(ทอม แคง หัวหน้าบาทหลวง โบสถ์นิวสตอรี่)
ตั้งแต่ลูกคนหัวปีของฟาโรห์ ลูกหัวปีของคนที่ไม่มีใครรู้จัก
ไปจนถึงเหล่าวัวควาย พวกเขาจะตายหมด
สำหรับศาสนาคริสต์นี่คือสัญญาณบ่งบอก ถึงพันธสัญญาใหม่และพระเยซูคริสต์
เลือดของลูกแกะ
การสังเวยลูกแกะ
และด้วยเลือดของพระองค์เท่านั้น ที่คุณจะถูกไว้ชีวิต
การอพยพจะเกิดขึ้นจากเลือดของลูกแกะตัวนี้
บนประตูเท่านั้น ที่คุณจะได้รับการไว้ชีวิต
เชิญรับประทาน
ดื่มสิ
มันก็คือการทำสัญลักษณ์บนบ้านของชาวฮีบรู
ด้วยเลือดของลูกแกะตรงประตู
(บิชอป แอนดี้ ลูเทอร์ นักประวัติศาสตร์ สมาคมคริสตจักรแบ๊บติสต์พระกิตติคุณเต็ม)
ที่ทำให้ทูตสวรรค์ผ่านบ้านนั้นไป
นั่นคือที่มาของคำว่า "ปัสกา"
ผ่านบ้านของพวกเขาไป
(แรบไบ เรเชล เอเดลแมน ผศ. สาขาไบเบิลฮีบรู วิทยาลัยฮีบรู)
และจัดการชาวอียิปต์แทน
(พีราเมส เมืองหลวงแห่งอียิปต์)
จานนี้เลย อร่อยมาก
อาเมน
วิธีคิดเกี่ยวกับมันอย่างหนึ่งก็คือตาต่อตาฟันต่อฟัน
ฟาโรห์ทำอะไรในตอนต้นของหนังสืออพยพ
(ดร. ปีเตอร์ เอนส์)
แต่เขาฆ่าเด็กผู้ชาย
ตอนนี้ก็เป็นลูกคนโตที่ต้องรับกรรม
เรื่องราวกำลังวกกลับมาอย่างสมบูรณ์
สิ่งที่คุณพยายามทำกับผม ผมก็ทำกับคุณ
ประเพณีโบราณของชาวยิว ไม่ได้เฉลิมฉลองความทุกข์ทรมาน
(แรบไบ มอริซ แฮร์ริส ผู้แต่ง โมเสส: คนแปลกหน้าในหมู่พวกเรา)
ที่ภัยพิบัตินำมาสู่ประชาชนในอียิปต์
เมื่อเราเข้าสู่ช่วงเทศกาลปัสกา
ที่เราจะสวดถึงภัยพิบัติสิบประการ
เราจะถูกบอกให้เอานิ้วจุ่มลงไปในแก้วไวน์
แล้วหยดไวน์หยดนึงลงบนขอบจาน
มันไม่ถูกต้องที่จะมีความสุขบนความทุกข์ของคนอื่น
ไม่ว่าพวกเขาจะเป็นคนที่ทำร้ายเรา
หรือเป็นผู้บริสุทธิ์ก็ตาม
ดังนั้นเราจึงลดความสุขของเราลง เพื่อเป็นสัญลักษณ์
โมเสส
ในบทที่ 12 คุณได้ยินเกี่ยวกับผู้ทำลาย
บางครั้งคนก็เข้าใจว่าคือทูตสวรรค์
มันไม่ได้เขียนว่าพระเจ้า
โมเสส
แต่หลังจากนั้น ในเรื่องก็เขียนไว้ว่า พระเจ้าเป็นคนทำ
ผมก็ไม่รู้ว่านี่คือความพยายามที่จะแยก
พระเจ้าออกจากสิ่งที่พระเจ้าทำหรือเปล่า
โมเสส
"และจึงเกิดการร่ำไห้ครั้งใหญ่ในอียิปต์"
(อพยพ 12:30)
"เพราะไม่มีบ้านไหนที่ไม่มีคนตาย"
โมเสส
ขอร้องล่ะ เราต้องไปแล้ว ได้โปรด
ผมคิดว่าพวกบรรณาธิการ และผู้เขียนพระคัมภีร์
เอาทูตสวรรค์เข้ามาแทน
พระเจ้าจะได้ไม่ถูกมองว่ามีนิสัยดุร้าย
และอาฆาตแค้นยิ่งขึ้นไปอีก
ที่คนจะต้องคิดแน่ไม่ว่ากับพระเจ้าองค์ไหน
ที่เลือกปลิดชีวิตเด็กๆ และชีวิตของผู้บริสุทธิ์
เราทำอะไรลงไป
สิ่งที่พระเจ้าขอให้เจ้าทำ
ผมเห็นภัยพิบัติครั้งสุดท้าย
แล้วมันก็ช่างโหดร้ายเหลือเกิน
มันคือเหตุผลทั้งหมดว่าทำไม คุณถึงได้ยินการถกเถียงพวกนี้เกี่ยวกับพระเจ้า
พระเจ้าผู้เปี่ยมด้วยความรัก ปล่อยให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้ยังไง
พระเจ้าผู้อาฆาตแค้นแบบไหนถึงทำแบบนี้
จะฆ่าลูกหัวปีทั้งหมดเลยเหรอ ช่างเป็นพระเจ้าที่ไร้ความปราณี
และขอพูดตามตรงนะ ยังไม่มีใครตอบคำถามพวกนั้นได้ดีเลย
แต่แค่ในระดับมนุษยชาติ มันโหดร้ายมาก
โมเสส
เจ้าอยู่ไหน โมเสส
โมเสส
เจ้าอยู่ที่ไหน
ตอบข้าสิ
- น้องชายของข้า - ลงกลอนประตู
- ข้าต้องไปหาเขา - ไม่
ตอบข้าสิ
ข้าไปเอง
โมเสสไม่ได้อยู่ที่นี่
ละอายเกินกว่าจะมาเจอข้าซึ่งๆ หน้าเหรอ
ลูกชายข้าตายแล้ว
ลูกๆ ของเราก็ตายเหมือนกัน ด้วยน้ำมือท่าน
เราเตือนท่านแล้ว
ไม่มีผู้ใดขวางทางพระเจ้าได้
พระเจ้าของเจ้าก็แค่ฆาตกร
พระองค์คือผู้มอบชีวิต
และผู้รับ
ลูกชายข้า...
ลูกชายข้า
ไปที่ทะเลทราย
ไปเดี๋ยวนี้
ไม่มีเงื่อนไขเหรอ
ไม่มี
ตราบใดที่เจ้าไปเดี๋ยวนี้
อยู่กับเราเถอะ
ไม่ได้
ข้าต้องไว้อาลัยความสูญเสียของอียิปต์กับเขา
ความสูญเสียของเขา
เราต้องไปแล้ว เร็วเข้า
ก่อนที่เขาจะเปลี่ยนใจ
โถ หลานรัก
เจ้าพาปีศาจนี่เข้ามาในบ้านข้า
เจ้าผลักไสโมเสสไปสู่...
หายนะนี่
แล้วดูสิว่าเกิดอะไรขึ้น
เจ้าคิดว่าตัวเองไร้เทียมทาน
คงกระพัน
ข้าสมาคมกับเหล่าทวยเทพ
งั้นเหรอ
ก้มหัวให้ข้า
- ข้าขอร้อง ฟังข้าเถอะ - ก้มหัว
ข้าคือฟาโรห์
ราชาแห่งแม่น้ำไนล์
(โกเชน)
"พวกอียิปต์เร่งเร้าชาวฮีบรู ให้รีบออกนอกประเทศ"
(อพยพ 12:33)
"เพราะไม่งั้นพวกเราจะตายกันหมด"
ตอนนี้ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วมาก
มันเหมือนกับว่าเวลาจะพังทลาย
(แรบไบ ชโลโม ไอน์ฮอร์น คณบดีสถาบันเยชิวัต ยาฟเนห์)
พวกคุณอยู่ที่นี่มาตลอด นานแค่ไหนแล้วนะ สอง สิบ สี่ร้อยปี
พวกเขาหลงเวลา ทาสไม่ได้จัดการเวลาของตัวเอง
ทาสถูกสั่งว่าจะต้องอยู่ที่ไหนเมื่อไหร่
เป็นครั้งแรกที่มีคนบอกพวกเขาว่า "ไปได้แล้ว"
พวกเขาไม่ใช่ทาสของเวลาอีกต่อไป พวกเขาจะต้องจัดการเวลาเอง
"พวกเขาได้ขอของจากชาวอียิปต์
(อพยพ 12:35-36)
ไม่ว่าจะเป็นของที่ทำจากเงิน ทอง และเสื้อผ้า"
"และพระเจ้าก็ได้ทำให้ชาวอียิปต์ มองเห็นพวกเขาในแง่ดี
จนยินยอมให้สิ่งที่พวกเขาขอ"
"ดังนั้นพวกเขาจึงได้ปล้นสะดมชาวอียิปต์"
คำว่า "ปล้นสะดม" เป็นคำที่ผมเคยได้ยินแปลเป็นภาษาฮีบรู
แต่ไม่พูดอ้อมค้อมแล้วกัน มันก็อย่างเดียวกัน
"เราจะเอาของเราเดี๋ยวนี้"
อันที่จริง นี่เป็นปัญหามาก ในยุคแรกๆ ของศาสนายิว
และนักปรัชญาชาวยิว ไฟโล
ก็เถียงว่า "ไม่ๆ นี่เป็นค่าจ้างการบริการของเรา"
ไม่ใช่การปล้นสะดมหรือทำลาย
มันเป็นสิ่งที่เราสมควรได้รับ
แล้วเราก็ได้มา เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่เราต้องเผชิญ
ถ้าคัมภีร์ไบเบิลมาพร้อมเชิงอรรถก็จะดีมาก
แบบว่า "คุณพยายามจะสื่อถึงอะไร
นอกเสียจากว่าสถานการณ์พลิกโผ"
นี่มัน...
นี่เราจะกลายเป็นคนแบบนี้เหรอ
เนี่ยเหรอ
โมเสส
เจ้าก็เอาเครื่องเพชรพลอยมาให้ข้า ตอนที่เราหมั้นกันไม่ใช่เหรอ
วันนี้ก็เป็นวันหมั้นเหมือนกัน
สี่ร้อยปี โมเสส
ปล่อยให้พวกเขาฉลอง
จะดีใจกับเราไม่ได้หรือไง
วันนี้ได้ถูกทำนายไว้นานแล้ว
วันที่เราจะไปคานาอัน
ดินแดนแห่งความอุดมสมบูรณ์
ผ่านไป 400 ปี ในที่สุดวันนั้นก็มาถึง
ในเวลานั้นเราถูกปิดกั้นด้วยความยากลำบาก
ด้วยงานหนัก ความลำบาก และความทุกข์ทรมาน
เราลืมไปแล้วว่าเราเป็นใคร
จากนั้นพระเจ้า...
พระเจ้าตรัสกับข้าบนภูเขา
ตอนนี้เรามาอยู่ตรงนี้แล้ว
เราอยู่ตรงนี้ ยืนอยู่ในเช้าอันงดงาม
ณ ประตูสู่อิสรภาพ
อยู่ดีๆ เราจะไว้ใจฟาโรห์ ว่าจะปล่อยเราไปได้เหรอ
เขาเปลี่ยนแผนกี่ครั้งแล้ว
เรื่องทั้งหมดนี่อาจเป็นกับดัก
ไม่ใช่
กับดักเดียวตอนนี้คือที่อยู่ในใจเรา
นับจากวันนี้ พระเจ้าของเราคือผู้หมั้นหมาย
และเราคือคู่หมั้นของพระองค์
โมเสส
- นี่ - เจ้าหญิง
ไม่ว่าลูกไปที่ไหน แม่จะไปด้วย
ไม่ว่าลูกจะอยู่ที่ใด แม่จะอยู่ด้วย
ครั้นเมื่อโมเสสนำชนกลุ่มนี้ออกจากอียิปต์
บิเทียห์ก็เข้าร่วมการอพยพของพวกเขาจากอียิปต์
ผมว่านั่นบอกอะไรบางอย่าง
ผมว่ามันบอกอะไรได้มากมาย ไม่ว่าจะเกี่ยวกับคนที่โมเสสเป็นในวันนี้
และความประทับใจที่เขาได้สร้าง ถึงขั้นที่ทำให้ครอบครัวเขาตามเขามาได้
ในบทวิเคราะห์ข้อความในไบเบิล ตามหลักศาสนายิว มีท่อนท่อนนึงที่เจ็บปวด
บอกว่าลูกสาวของฟาโรห์เป็นบุตรคนโต
และเธอก็คงจะตายไปแล้ว จากภัยพิบัติของลูกหัวปี
แต่พระเจ้าตรัสว่า "เพราะเจ้าช่วยโมเสส เราจะช่วยเจ้า"
นั่นคือจุดที่พระเจ้ารับเธอเป็นบุตรบุญธรรม และช่วยเธอไว้จากภัยพิบัติครั้งสุดท้าย
สำหรับชาวมุสลิมหลายคน เมื่อคิดถึงแม่บุญธรรมของโมเสส
(ดร. เซลีน อิบราฮิม ผู้แต่ง ผู้หญิงและเพศในคัมภีร์อัลกุรอาน)
พวกเขาคิดถึงคนที่ถูกฟาโรห์กดขี่เช่นกัน
และที่จริงในคัมภีร์อัลกุรอานฉบับเพิ่มเติม
ได้กล่าวไว้ว่าเมื่อโมเสสกลับมา
เธอเป็นหนึ่งในคนแรกๆ ที่ยอมรับสาส์นจากเขา
มีการบรรยายไว้ว่าฟาโรห์เลยจับเธอมาทรมาน
และพระเจ้าก็ได้ช่วยเธอไว้ จากการถูกทรมานอันแสนสาหัส
ที่ฟาโรห์เป็นคนลงมือด้วยตัวเอง
ในธรรมเนียมของอิสลาม เธอจึงกลายเป็น
แรงบันดาลใจให้ผู้หญิง ที่เป็นเหยื่อของความรุนแรงในครอบครัว
ที่ต้องการหลบหนี
และการที่เธอเป็นคนที่มองไปข้างหน้า
โมเสส เราจะเสียเวลาไม่ได้แล้ว
น้องชายแม่เสียสติไปแล้ว
ชาวอิสราเอล
ไปกันได้แล้ว
ไปกันได้
มีประโยคหนึ่งจากคืนปัสกาที่เราพูดว่า
ถ้าพระเจ้าไม่ได้นำเราออกมาจากอียิปต์ เราก็คงเป็นทาสของฟาโรห์อยู่
ไม่ได้หมายถึงเราจะยังเป็นทาสอยู่ มันหมายถึงในทางจิตวิทยา
ในทางจิตวิทยา เราคงจะยังเป็นทาสของเจ้านายเราอยู่
สต็อกโฮล์ม ซินโดรม
หนึ่งในวิธีการลดทอนและรักษา อาการสต็อกโฮล์ม ซินโดรม
คือการลดค่าผู้จับกุม
โดยที่คุณเห็นว่าพวกเขาไม่ใช่คนที่น่านับถือ
คนพวกนี้ไม่ใช่คนที่มีเมตตากับเรา ไม่ใช่คนดี
และทันทีที่พวกเขาเห็นเช่นนั้น
สต็อกโฮล์ม ซินโดรมก็จะหาย
และพวกเขาเป็นอิสระ ถูกปลดปล่อย
ข้ามอบเครื่องสังเวยให้กับอามุน
เขาจึงช่วยเราจากความชั่วร้ายนี้ได้ในที่สุด
ไม่ เราตัดสินใจผิดแล้ว เฮมาน
ถ้าคนงานเผ่านึงไป เผ่าอื่นๆ ก็จะตามไปด้วย
พวกนูเบียน พวกฮิตไทต์
รากฐานจะพังทลาย
เตรียมกองทัพให้พร้อม
ฝ่าบาท ข้าขอร้อง
เตรียมกองทัพให้พร้อม
มันมีอะไรที่ให้พูดถึงได้มากมาย จากความจริงที่ว่า
ภัยพิบัติครั้งที่สิบนี่แหละ ที่ส่งผลกระทบโดยตรงต่อฟาโรห์
เหมือนฟางเส้นสุดท้ายที่ทำให้หลังอูฐหัก อย่างที่คนพูดกัน
ผมคิดว่าเมื่อฟาโรห์มาถึงจุด ที่เขาตระหนักว่าลูกชายเขาจากไปแล้ว
หัวใจของเขาก็ต้องการแก้แค้น
แล้วฟาโรห์ก็เปลี่ยนใจและไล่ตามพวกเขา
บางครั้งผมก็นึกภาพถึงเกมแมวจับหนู
ที่ที่แมวไล่ตามหนู
แล้วก็งับเข้าปาก แล้วก็ปล่อยมันไป ให้มันฟื้นขึ้นมาสักพัก
จากนั้นก็กลับไปเล่นต่ออีกหน่อย
นั่นคือภาพที่ผมได้จากพระเจ้าในเรื่องนี้
คานาอันอยู่ทางเหนือ ทางนี้
เราจะทะลุผ่านดินแดนฟิลิสตีน
พวกเขาอาจโจมตีเรา
งั้นเราก็ต้องสู้
มันเป็นทางเดียว โมเสส
งั้นก็ทิศเหนือ
ข้ามทะเลทรายสู่ดินแดนแห่งพันธสัญญา
แอรอน
เขากำลังชี้ทางให้เรา
ไม่ ทางนั้นนำไปสู่ทะเล
ระหว่างมิกดอลกับบาอัลเซโฟน
- ข้าเคยเห็นภาพนี้มาก่อน - แต่เราจะไม่มีทางออก
- มันนำข้ากลับมาหาเจ้า - ข้ากำลังบอกเจ้า น้องชาย
มันคือสัญญาณ
เราต้องใช้เรือเป็นพันๆ ลำ เพื่อออกจากอียิปต์ด้วยวิธีนั้น
"เมื่อฟาโรห์ปล่อยประชาชนไป
(อพยพ 13:17-18)
"พระเจ้าไม่ได้นำพวกเขาเดินทาง ผ่านดินแดนฟิลิสตีน
แม้ว่าทางนั้นจะสั้นกว่า"
"พระเจ้าตรัสว่า ถ้าพวกเขาเผชิญสงคราม
พวกเขาอาจเปลี่ยนใจและกลับไปอียิปต์"
"พระเจ้าจึงทรงนำผู้คน ไปตามถนนทะเลทรายสู่ทะเลแดง"
มีการตีความมากมายว่าทำไมพระเจ้าถึงนำผู้คน
ไปในทิศทางที่แปลกไม่เข้าท่า
และคำอธิบายก็มีตั้งแต่เหตุผลทางการทหาร
หรือคำสัญญาที่ว่าจะช่วยพวกเขา ผ่านทางแหล่งน้ำที่พวกเขาจะต้องใช้
และทั้งหมดนั้นก็อาจมีแก่นของความจริง
แต่ประสงค์ของคัมภีร์โทราห์ คือข้อความที่ยังสื่อกับเราได้จนทุกวันนี้
ดังนั้นข้อความที่เกี่ยวข้องที่สุดจากการเดินทาง
ที่ว่าพระเจ้านำทางพวกเขาไปในเส้นทาง ที่คุณคิดว่าคุณจำเป็นต้องเดินในชีวิต
พระเจ้าตรัสว่า "เราคือผู้ที่คอยดูแลพวกเจ้า เรารู้เส้นทางที่เจ้าต้องเดิน ตามเรามา"
(อพยพ 13:21)
"ในตอนกลางวัน พระเจ้านำหน้าพวกเขาในเมฆหมอก
เพื่อนำพวกเขาไปบนเส้นทาง"
"และตอนกลางคืน ในเพลิงไฟ เพื่อให้แสงสว่างแก่พวกเขา
พวกเขาจะได้เดินทางได้ ทั้งกลางวันและกลางคืน"
"และพวกอียิปต์ก็ไล่ตาม"
ข้าบอกเจ้าแล้ว น้องเอ๋ย
ที่นี่ไม่มีอะไรนอกจากทะเล
เราต้องกลับไป
มันต้องมีจุดประสงค์
(อพยพ 14:9)
"พวกอียิปต์ เหล่าม้าและรถม้าศึกของฟาโรห์ พลม้าและกองทัพทั้งหมด
ไล่ตามชาวอิสราเอลและตามพวกเขาทัน
ขณะที่พวกเขาตั้งค่ายอยู่ริมทะเลใกล้พีหะหิโรท
ตรงข้ามกับบาอัลเซโฟน"
บอกเราหน่อย โมเสส พระเจ้าตรัสว่าอย่างไร
บอกแล้วไงว่าเป็นกลลวง
เราจะพักแรมที่นี่
ฟาโรห์จะฆ่าเราตายคาที่ที่เรานอน
เราจะพักแรมที่นี่
ไม่
ไม่ เขาพูดถูก
โมเสสพูดถูก
พระเจ้าประทานพระคุณนี้แก่พวกเขา
การปรากฏตัวที่มองไม่เห็นได้นี้
ที่พวกเขายังรู้จัก
ไม่เพียงแต่ทำหน้าที่เป็นเข็มทิศ
แต่ยังเป็นกำลังป้องกันด้วย
บอกให้พวกเขาอ้อมไปสิ
เราทำไม่ได้ ฝ่าบาท
ทุกครั้งที่เราพยายามขยับ มันก็ขยับไปกับเรา
มันดูเหมือนมีชีวิตเลย พระองค์
คนที่หาทางหลบเลี่ยงไอ้นั่นได้
จะได้เป็นรัชทายาทของข้า
ท่านต้องมีจุดประสงค์ ถึงได้พาเรามาที่นี่
บอกข้ามาสิพระองค์ มันคืออะไร แสดงให้ข้าเห็น
โมเสส
ยกไม้เท้าขึ้น
ยื่นมือออกมา
(อพยพ 14:21)
"แล้วโมเสสก็ยื่นมือออกไปเหนือท้องทะเล"
"และพระเจ้าก็ทำให้น้ำทะเลถอยกลับ ด้วยลมตะวันออกที่พัดแรงตลอดคืนนั้น"
ทำไมทะเลแดงถึงแยกจากกัน
(โจนาธาน เคิร์ช ผู้แต่ง โมเสส: ชีวิต)
นักวิชาการคัมภีร์ไบเบิลบางคนแย้งว่า ถ้ามันเกิดขึ้นจริง
อย่างที่บอกไว้ในไบเบิล
นั่นเป็นเพราะแผ่นดินไหว
และแผ่นดินไหวก็ก่อให้เกิดรอยแยก
และน้ำพวกนี้ก็ไหลลงไปจากทะเล
และนำมันไปเชื่อมโยงกับเหตุการณ์ธรรมชาติ
นั่นไม่ใช่เจตนาของผู้เขียนคัมภีร์ไบเบิล
คัมภีร์ไบเบิลนั้นชัดเจนกับเรื่องนี้มาก
พระเจ้ามอบอำนาจให้โมเสส
ให้ยกไม้เท้าของเขา และปาฏิหาริย์ก็เกิดขึ้น
เกิดอะไรขึ้น
- เราไม่รอดแน่ - เราควรหันหลังกลับ
เราจะโดนทะเลบดขยี้
- เราจะตายกันหมด - กลับกันเถอะ
พระเจ้าของพวกเขาไม่มีขีดจำกัด ฝ่าบาท
ของเราไม่มีทางยอมแน่
เห็นไหม
นี่คือพระเจ้า
เห็นไหม นี่คือพระเจ้า
เจ้าต้องมีศรัทธา
อย่างที่เจ้าจะได้เห็น
พวกเจ้าจะเอาตัวรอด แล้วทิ้งลูกๆ ไว้เบื้องหลังไหม
ไม่ พระองค์ก็เช่นกัน
พระเจ้าต้องการเราทุกคน
ลูกๆ ของพระองค์ทุกคน
พวกเราทุกคน
กลับไปตอนที่ยังมีเวลาเถอะ
เราไม่มีทางรอดชีวิตไปได้แน่
ข้าขอจมน้ำดีกว่า
มีคำสอนตามหลักศาสนายิวดีๆ เกี่ยวกับการแยกตัวของทะเลอยู่หลายคำสอน
และหนึ่งในนั้นก็คือ เหล่านางฟ้ามองขึ้นไปแล้วพูดว่า
"นี่หรือคือผู้คนที่ท่านจะช่วยเหลือ"
"พวกเขานมัสการรูปเคารพ ชาวอียิปต์นมัสการรูปเคารพ"
"มนุษย์ทุกคนเป็นขยะ. พวกเขาก็เหมือนกันหมด"
พระเจ้าตรัสว่า "เจ้าพลาดบางอย่างไป" เหล่านางฟ้าก็ "อะไร" พระองค์ก็ "ดูสิ"
"พวกเขาเดินด้วยกัน"
นั่นคือหัวใจสำคัญ
ลืมสิ่งที่พวกเขาทำไปเสีย ทุกคนย่อมทำผิดพลาดในชีวิต
แต่ตราบใดที่มนุษย์เรียนรู้ที่จะอยู่ร่วมกัน
และทำงานร่วมกันได้
นั่นคือสิ่งที่พระเจ้ารอคอย
พวกมันจะตายในทะเล ตามพวกมันไปก็บ้าแล้ว
ไม่
พระเจ้าของพวกมันหนีไปแล้ว
เจ้าสงสัยในหลักฐานที่เห็นด้วยตาตัวเองเหรอ
ฝ่าบาท
ลูกๆ ของเราถูกพรากจากไปแล้ว
นี่คือเหล่านักรบที่เก่งที่สุดของท่าน
เตรียมรถม้าให้ข้า
ฝ่าบาท
เราจะไล่ตามพวกมันและฆ่ามันให้หมด
(อพยพ 14:22-23)
"และดังนั้นลูกหลานของอิสราเอล
ก็เดินเข้าไปกลางท้องทะเลบนพื้นที่แห้ง"
"และน้ำก็เป็นกำแพงให้กับพวกเขา
ทั้งด้านขวาและด้านซ้าย"
"และพวกอียิปต์ก็ไล่ตาม
เร็วเข้า
- ไปเร็ว - ไม่
ทำตามที่ข้าบอก
ไปเร็ว
ไปเลย เร็วเข้า
ไป
(อพยพ 14:27-28)
"โมเสสยื่นมือออกไปเหนือทะเล"
"เมื่อรุ่งสาง น้ำทะเลก็ไหลกลับที่ของมัน"
"น้ำไหลกลับมาท่วมรถม้าศึกและม้า"
"กองทัพทั้งหมดของฟาโรห์
ที่ตามชาวอิสราเอลลงทะเลไป"
"ไม่มีใครรอดสักคน"
ลูกสาวผมคนนึง ตอนเธอสิบขวบ
กลับมาจากโรงเรียนวันอาทิตย์
(ดร. ปีเตอร์ เอนส์ ศจ. อับราม เอ.คลีเมนส์ สาขาพระคัมภีร์ศึกษา มหาวิทยาลัยอีสเทิร์น)
เพิ่งได้อ่านเรื่องราวของทะเลแดงมา ตอนที่พวกเขาตายกันหมดในทะเลแดง
เธอดูเศร้ามาก
เธอบอกว่า "พระเจ้าทำแบบนั้นทำไม"
"พวกเขาก็เป็นลูกของพระเจ้าเหมือนกัน ไม่ใช่เหรอ"
ผมก็คิดกับตัวเอง "ให้ตายสิ นั่นเป็นความเข้าใจที่ดีมากเลย"
ทำไมพระเจ้าถึงทำแบบนั้น
เรื่องที่เล่าไว้ในคัมภีร์อัลกุรอาน
จบลงด้วยการจมน้ำของฟาโรห์
ในเรื่องที่ถูกเล่า
เขาได้พูดด้วยว่า "ข้าเชื่อในพระเจ้าของแอรอนและโมเสส"
แต่ ณ จุดนั้นมันก็สายเกินไปแล้ว
ที่จริงมีเรื่องน่าสนใจอยู่นะ
กาเบรียล หนึ่งในเทวดาผู้ยิ่งใหญ่
(ดร. เชดี้ นัสเซอร์)
เขาบอกมูฮัมหมัดว่า "มีคนสองคนที่ข้าเกลียดที่สุด"
"ซาตานและฟาโรห์"
กาเบรียล บอกว่า "ข้ากลัวเหลือเกินว่า ฟาโรห์จะกลับใจเข้ารับอิสลาม
ก่อนที่เขาจะตาย"
ข้าเลยเริ่มใส่โคลนเข้าไปในปากของเขา
เขาจะได้ไม่เปลี่ยนมาเป็นมุสลิม หรือเชื่อในพระเจ้า"
ในบรรดาม้วนคัมภีร์เดดซี
ชิ้นส่วนสั้นๆ ที่เป็นม้วน
(ดร. แครอล ไมเยอร์ส)
(ศจ. กิตติคุณด้านศาสนา มหาวิทยาลัยดยุค)
ที่เป็นตัวแทนส่วนหนึ่งของหนังสืออพยพ
มันเป็นชิ้นส่วนที่เสียหาย แต่เห็นได้ชัดว่ามันเป็นเพลงยาว
ที่กล่าวถึงมิเรียม
นี่คือเพลงแห่งชัยชนะ
ประชาชนหนีออกมาได้
และพระเจ้าคือนักรบที่เอาชนะพวกอียิปต์
และช่วยเหลือผู้คน
มันกล่าวว่า "มีใครเหมือนท่าน ยาห์เวห์, ในหมู่เทพเจ้า"
พูดอีกอย่างก็คือ "ท่านเป็นพระเจ้าที่ยิ่งใหญ่ที่สุด"
นี่เป็นข้อความทางศาสนาที่สำคัญ
ทั้งของประเพณียิว คริสต์ และมุสลิม
และมันมาจากปากของผู้หญิงคนหนึ่ง
อโดนาย
โมเสสช่วยโลกไว้เหมือนที่โนอาห์ช่วย
ตอนโนอาห์ น้ำก็ลดลง
จากนั้นก็ลงจอดบนพื้นที่แห้ง เพื่อเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง
แล้วคุณก็มีเหตุการณ์ทะเลแดง ที่ที่น้ำแยกออก
พื้นที่แห้งอยู่ตรงนั้น และนั่นก็คือชีวิตสำหรับพวกเขา
พวกเขาจึงได้ไปถึงอีกฝั่งหนึ่ง
เพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ในฐานะประเทศชาติ
แต่พวกมันเกี่ยวโยงกัน
และผมคิดว่าความเชื่อมโยงก็คือ เมื่อพระเจ้าช่วยเหลือ
การสร้างก็เข้ามาเกี่ยวด้วย
น้องชายข้า...
เราเป็นอิสระแล้ว
จริงเหรอ
(อพยพ 15:22)
"จากนั้นโมเสสก็นำชาวอิสราเอล ออกจากทะเลแดง
และเข้าไปในทะเลทรายทุรกันดารของชูร์"
"เป็นเวลาสามวันที่พวกเขาเดินทาง ในทะเลทรายโดยปราศจากน้ำ
นี่คือผู้คนที่เสียขวัญ ถูกทำร้ายมา
ที่ตอนนี้มาอยู่ในถิ่นทุรกันดาร
มีเหตุผลทุกประการที่พวกเขาจะสับสน
กลัว ไม่แน่ใจ
พวกเขาไม่รู้ว่าตัวเองอยู่ที่ไหน
พวกเขามีประสบการณ์มากมาย ที่แสดงให้เห็นชัดเจนว่า
พระเจ้าของพวกเขามีจริง และพระเจ้าก็ได้ช่วยชีวิตพวกเขา
แต่พวกเขากำลังถูกขอให้จินตนาการ ไปถึงการณ์ข้างหน้า
ถึงสิ่งที่เกินกว่า พวกเขาจะสามารถนึกภาพออกได้
ลูกๆ ข้าไม่ได้กินอะไรมาสามวันแล้ว
พวกเขาตามโมเสสไป
แต่พวกเขาก็รู้ว่าโมเสสก็นึกภาพไม่ออกเหมือนกัน
ส่งสัญญาณให้ข้าด้วยเถิด พระองค์
เขาพาเรามาตายที่นี่เหรอ
- นี่มันบ้าชัดๆ - เราน่าจะอยู่อียิปต์ต่อ
พวกเขาคือทาสที่เพิ่งจะได้เป็นอิสระ
พอพวกเขาคิดว่าทุกอย่างมันจบแล้ว มันยังไม่จบ
และภาพก็จับไว้ตรงนั้น
นั่นคือชีวิต
คุณผ่านบททดสอบหนึ่งครั้ง และเรียนรู้บางอย่างจากมัน
แต่คุณยังไปไม่ถึง
และข้อความในคัมภีร์โทราห์ก็คือ คุณไม่มีวันไปถึง
เป้าหมายคือการเดินทาง ไม่ใช่จุดหมาย
พระองค์ ท่านอยู่ที่ไหน
คนของข้ากระหายและหิวโหย
พระองค์ทรงพูดกับข้า
ผู้คนหวาดกลัว โมเสส
พระองค์ไม่พูดกับข้าอีกแล้ว
ใคร
พระเจ้า
เขาไปแล้ว
อาจจะยัง
บางทีท่านอาจกำลังทดสอบเจ้าอยู่
ครั้งนี้มันมากเกินไป
ไม่หรอก
ไม่
ชี้ทางให้พวกเขา
พระประสงค์ของพระเจ้ามีว่า เราจะพบน้ำในวันนี้
เราเลี้ยวลงใต้
- คานาอันอยู่ทางเหนือ น้องชาย - ข้ารู้
เราจะลงใต้ไปมีเดียน
ไปมีเดียนเหรอ
ไปที่ภูเขาที่พระองค์ตรัสกับข้าครั้งแรก
เราจะไปดินแดนแห่งพันธสัญญา
พวกเราจะไปให้ถึงให้ได้
เราจะอยู่รอดได้ยังไง
เราจะบอกคนของเราว่ายังไง
พระองค์จะจัดหาให้
"ในทะเลทราย ทั้งชุมชนไม่พอใจ โมเสสและแอรอน"
(อพยพ 16:2-3)
ชาวอิสราเอลพูดกับพวกเขาว่า
"ถ้าเราตายไปด้วยน้ำมือของพระเจ้า ในอียิปต์ก็คงจะดีกว่า"
"ที่นั่นเรานั่งล้อมหม้อเนื้อ และกินอาหารทุกอย่างที่เราต้องการ"
"เจ้าพาพวกเรามาสู่ทะเลทราย เพื่อให้พวกเราทั้งหมดหิวตาย"
หนทางยังอีกยาวไกล ความท้าทายมีมากมาย
แล้วคุณก็เห็นความเหนื่อยล้าที่เกิดขึ้นกับคนเหล่านี้
พวกเขาเริ่มอารมณ์เสียแล้วคุณก็สงสัยว่า "ทำไมไม่รู้จักกตัญญูซะบ้าง"
"พวกเขาเห็นทุกอย่าง ที่เกิดขึ้นแล้วไม่ใช่เหรอ"
คุณพูดแบบนั้นตอนเดินออกจากห้องแอร์
คนพวกนี้ทุกข์ทรมานและได้รับการช่วยเหลือ
พวกเขาบอบช้ำในหลายด้าน
มันจะแปลกกว่าถ้าพวกเขาไม่บ่น
"ในตอนเช้ามีชั้นน้ำค้างรอบๆ ค่าย"
(อพยพ 16:13-14 4)
"เมื่อน้ำค้างหายไป
เกล็ดบางๆ เหมือนน้ำค้างแข็งบนพื้นดิน ปรากฏบนพื้นทะเลทราย"
"พระเจ้าตรัสว่าเราจะให้ฝนตกเป็นขนมปัง ลงมาจากสวรรค์เพื่อพวกเจ้า"
ชาวอิสราเอลบ่นว่าพวกเขาหิว
และพระเจ้าก็สร้างปาฏิหาริย์ โดยส่งมานนาลงมาจากสวรรค์
นักวิทยาศาสตร์หลายคนบอกเราว่า
มีเพลี้ยสายพันธุ์หนึ่ง
ที่เกาะกินต้นทามาริสก์
ซึ่งมีอยู่ในไซนาย
และพวกมันจะหลั่งยางเรซิน
ที่มีรสหวานและมีลักษณะเป็นสีขาว
อยู่บนพืช
เราสามารถเก็บเกี่ยว นำมันไปตากแห้ง และทำเป็นขนมปังได้
พระองค์ตรัสแล้ว
ในประสบการณ์ไซนาย หรือประสบการณ์ในถิ่นทุรกันดาร
ฉันคิดว่าเราได้เห็นด้านความเป็นแม่ของพระเจ้า
เพราะผู้หญิงคือคนที่เปลี่ยนวัสดุทางการเกษตร
มาอยู่ในรูปแบบที่กินได้
เห็นไหม พี่ชาย สัญญาณ
เรามีพระเจ้าผู้เป็นนักรบ ในสัญญาณและสิ่งมหัศจรรย์
และการต่อสู้กับกองทัพของฟาโรห์
และตอนนี้ อย่างน้อยก็ในเชิงเปรียบเทียบ เรามีพระเจ้าผู้เป็นมารดา ให้การดูแล
หยุดนะ
ข้าบอกให้หยุด นี่มันไม่ใช่วิธี
- วางลงเดี๋ยวนี้ หยุด - หยุดนะ
เห็นแก่ตัว คนเห็นแก่ตัว
ถอย
หยุดเถอะ
กล้าดียังไง
เดวิดกับอัมรามกักตุน ตอนนี้ไม่มีเพียงพอที่จะแบ่งปัน
เอามันไปแลก
อยู่ได้สองวัน ไม่มากกว่านั้น
พระเจ้าประทานพรความอุดมสมบูรณ์ให้เรา และนี่คือวิธีตอบแทนพระองค์เหรอ
ขับพวกเขาออกไป ให้พวกเขาดูแลตัวเอง
ไม่ หยุด
ทำตามที่ข้าบอก
ความโกรธเคยทำลายเจ้ามาก่อน
พระเจ้าทรงเมตตา
เราก็ควรทำเช่นกัน
เธอพูดถูก น้องชาย
พระองค์จะอยากได้อะไรจากเรา
เจ้าถามข้าแบบนั้นได้ยังไง
เมื่อมันคือสิ่งเดียวที่ใจข้าตามหามาตลอด
งั้นก็ให้จิตของเจ้าตามหามันด้วย
คุณไม่สามารถเรียนรู้ได้ จนกว่าจะลบล้างสิ่งที่เคยเรียนมาก่อน
ดังนั้นสำหรับผม ที่นี่มันไม่ใช่สถานที่สำหรับสัตว์นักล่า
มันเป็นพื้นที่ว่างเปล่า
ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรเลย
มีศัตรูไหม มีภัยคุกคามหรือเปล่า มีสิ มีทั้งหมดแหละ
แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น
ประเด็นคือบทเรียนและค่านิยม ของสิ่งที่ผมต้องสอนคุณ
ซึ่งทำไม่ได้ในอียิปต์
ที่นั่นมีประวัติศาสตร์มากไป
ทำในอิสราเอลก็ไม่ได้ มีอะไรต้องสร้างเยอะ
ผมว่านั่นแหละคือจุดประสงค์ของถิ่นทุรกันดาร
ลูกหลานอิสราเอล
เป็นเวลาห้าวัน เราจะเก็บรวบรวมอาหารทุกเช้า
เฉพาะที่เราจะกินในวันนั้น
และในวันที่หก...
ในวันที่หก เราจะเก็บรวบรวมเผื่อวันที่เจ็ด วันที่เราจะได้พักผ่อน
เราถูกสร้างตามพระฉายาของพระเจ้า
และในวันที่เจ็ด เราจะพัก เนอะ
- ใช่ไหม - ใช่
วันศักดิ์สิทธิ์
หนึ่งวันเอาไว้เตือนตัวเองว่า เราเป็นหนี้บุญคุณพระองค์มากเพียงใด
จงทำให้มันเป็นกฎ
วันสะบาโตเป็นสถาบันที่น่าสนใจมาก
เมื่อเรานึกถึงชาวอิสราเอลโบราณ และโลกในพระคัมภีร์
เท่าที่เรารู้ ไม่มีอะไรแบบนี้
ในวัฒนธรรมอื่นๆ รอบๆ อิสราเอลโบราณ
ดังนั้นในแง่นั้น ฉันว่าเราอาจจะเรียกมันว่า สิ่งประดิษฐ์ของชาวอิสราเอลก็ได้
วันสะบาโตถูกกล่าวถึงครั้งแรก ในหนังสืออพยพ 16
ด้วยเรื่องของ "การเก็บมานนา"
อย่างวันที่หก เก็บให้เยอะเป็นสองเท่า
และพักผ่อนในวันที่เจ็ดเช่นที่พระเจ้าทรงทำ
มีวลีหนึ่งที่เราใช้
"วันสะบาโตอนุรักษ์ชาวยิว มากกว่าที่ชาวยิวอนุรักษ์วันสะบาโต"
นั่นคือสิ่งที่ผู้คนจำเป็นต้องมี ณ จุดนั้น
พระเจ้า ผ่านทางโมเสส ต้องการประกาศถึงประเด็นที่ว่า
"หยุดเถอะ ไม่ต้องทำงานแล้ว"
"ตรวจสอบสิ่งที่คุณมี"
"ถ้าคุณอยู่กับปัจจุบัน และตระหนักว่าไม่มีอะไรผิดพลาดในขณะนี้
เราก็ทำได้"
หลังจากรอดพ้นจากความหิวโหย และความโกรธแค้นของฟาโรห์มาได้
ต่อมาไม่นานชาวอิสราเอลก็ต้องเผชิญกับศัตรูใหม่ ระหว่างการเดินทางไปทางใต้สู่ภูเขาไซนาย
พวกเราไม่ได้อยู่คนเดียว
คนทะเลทราย
นี่ถิ่นของพวกเขา
ผู้คนมากมายจากตะวันออกใกล้โบราณ ไม่ใช่ชาวอิสราเอล
แต่เป็นศัตรูของชาวอิสราเอล
ตัวอย่างที่ดีคือชาวอามาเลคิต
ไป โมเสส
พวกโจร
พวกมันคืบคลานเข้ามาหาเราในความมืด
เขาไล่พวกมันไปได้ แต่พวกมันมีกันเยอะเกินไป
ผู้หญิงและเด็กๆ ถูกจับตัวไป
ข้าต้องการกำลังเพิ่ม
อามาเลคิต พวกค้าทาส
เราจะพักแรมที่นี่ สั่งการเลย
ไปพาคนของเรากลับมา
(ค่ายชาวอามาเลคิต)
เร็วเข้า เข้าประจำที่เร็ว
ชาวอิสราเอลจึงออกเดินทาง พร้อมด้วยดาบ โล่ห์และธนู
พวกเขาจะสู้รบกับอามาเลคิตได้อย่างไร
ที่จริงนี่เป็นการตีความตามหลักศาสนายิว ที่เก่าแก่มาก
ที่บอกว่าพวกเขาเอา
ทหารอียิปต์ที่ตายในทะเลแดง
คนที่ร่างถูกซัดขึ้นฝั่ง
แล้วก็ขโมยข้าวของจากร่าง
ซึ่งเป็นคำตอบที่ดี คัมภีร์ไบเบิลไม่ได้บอกอย่างนั้น
คัมภีร์ไบเบิลไม่ได้บอกอะไรเลย แต่คุณก็สงสัยว่า "มันเกิดขึ้นได้ยังไง"
พระองค์...
ทรงนำลูกๆ ของท่านไปสู่ชัยชนะ
พระเจ้าตรัสว่า "เราพาพวกเจ้าออกจากอียิปต์
ด้วยแขนที่ยื่นออกและมือที่แข็งแรง"
และแขนของโมเสสก็ทำท่านั้นอยู่พอดี
เขาทำหน้าที่เป็นสัญลักษณ์
คือผู้ส่งสาส์น
โจชัว
เราอยู่ทางนี้
พวกเขามาแล้ว
และตราบใดที่ดวงตาของพวกเขา จับจ้องมาที่สรวงสวรรค์
พวกเขาก็จะประสบความสำเร็จในการต่อสู้
เร็วเข้า อยู่ใกล้ข้าไว้
แต่ถ้าไม่ทำอย่างนั้น พวกเขาจะล้มเหลว
ให้ไว
โมเสสเริ่มอ่อนล้า
แต่แขนของเขายังมั่นคง
ชาวอิสราเอลได้รับชัยชนะจากการสู้รบ
- มีอะไร - พวกเขากำลังสู้แย่งของที่ชิงมาได้
พอได้แล้ว
คนต่อไปที่ปล่อยหมัดต้องตาย
ตาย
จำไว้ว่าเราเป็นใคร
ชาติ
ชนชาติผู้ศรัทธา
ถอยไป
ข้าจะนำคนแบบนั้นได้ยังไง
เดินไปกับพวกเขาด้วยความรัก
แล้วถ้าข้าไม่มีล่ะ
ความผิดก็จะตกอยู่กับลูก
ความรักถูกพรากไปจากเราตอนเด็กๆ จำได้ไหม
ความรักอย่างเดียว คงพาเราออกมาจากอียิปต์ไม่ได้
เรื่องราวการพเนจรในถิ่นทุรกันดาร โดยพื้นฐานแล้วเกี่ยวกับกลุ่มคนรกร้างนี้...
คนที่บอบช้ำและมีแผลเป็น และได้รับการปลดปล่อยแบบไม่มีประสิทธิภาพ
เดินทางโซซัดโซเซ
ส่วนหนึ่งของบทเรียนก็คือ พระเจ้าอาจมอบนิมิตให้คุณ
พระเจ้าอาจมอบความฝันให้คุณ
และส่วนใหญ่มันจะไม่เป็นจริงตามที่คุณต้องการ
ในแบบที่คุณต้องการ
แต่มันจะออกมาดีกว่า
คนของพระเจ้าคาดหวังดินแดนแห่งพันธสัญญา
และคิดว่าพวกเขาได้ตั๋วด่วน
แต่เปล่า
มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องจัดการก่อนภายใน
ก่อนที่ฉันจะพาพวกเธอออกไปข้างนอก
อิสราเอลเปลี่ยนจากการเป็นทาสแบบหนึ่ง ไปสู่การเป็นทาสอีกแบบหนึ่ง
ซึ่งหมายถึงพระยาห์เวห์
เป้าหมายของเรื่องอพยพไม่ใช่ "เป็นอิสระ"
มันคือ "ไปที่ภูเขาเพื่อบูชาพระเจ้า"
(มีเดียน)
"ไปรับบัญญัติเพื่อรับกฎหมาย
จะได้รู้ว่าต้องกระทำอย่างไร และต้องบูชาอย่างไร"
พวกเขายังต้องดิ้นรนต่อสู้ทางวิญญาณ
แม้พวกเขาจะเป็นอิสระทางการเมืองแล้ว
พวกเขายังเหลือการเป็นอิสระทางจิตวิญญาณ
ข้ามาเพื่อพูดกับพระองค์
เพื่อตามหาพระองค์อีกครั้ง
ข้าเคยเห็นเจ้าเป็นแบบนี้มาก่อน
ข้าไม่อาจนำประชาชนของข้าได้ หากไม่มีพระเจ้า
ข้าจะเดินไปกับพวกเขาและตามหาพระองค์ ไปพร้อมกันได้ยังไง
หลายปีก่อน
เจ้าพาแกะของข้าไปที่ทุ่ง
ข้าจะได้เป็นอิสระและดูแลคนของข้า
เจ้าเป็นข้ารับใช้ที่ดี
เจ้าก็มีข้ารับใช้เหมือนกัน
เลือกอย่างชาญฉลาด ใช้พวกเขา
แล้วเจ้าจะได้ไปหาพระองค์อย่างมีสติ
และขอให้ท่านช่วย
เจโธรกลับมาอีกครั้ง
แล้วเขาก็มองดูโมเสสทำธุรกรรม
รับฟังปัญหาจากคนต่างๆ ที่มีข้อพิพาท
และโมเสสก็เป็นทั้งผู้พิพากษาและลูกขุน
เจโธรเห็นเขาทำแบบนี้และบอกกับเขาว่า
"เจ้าจะทำแบบนี้ต่อไปไม่ได้"
"เดี๋ยวก็หมดไฟหรอก"
แล้วเจโธรก็บอกเขาว่า "นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องทำ"
แล้วเขาก็อธิบายวิธีจัดระบบศาลให้ฟัง
เจโธรในความคิดผม
เป็นตัวอย่างที่ดีมาก
ของคนที่ไม่ใช่ชาวยิว
ที่นำความคิด
และข้อเสนอแนะที่ดีที่สุด จากประเพณีทางศาสนาของเขามาช่วย
และโมเสสก็ฉลาดพอที่จะยอมรับปัญญานั้น
ถึงแม้จะมาจากวัฒนธรรมที่ต่างออกไป
มันยังอยู่ที่นี่
เรื่องราวชีวิตของเรา
อยากรู้จังว่ามันจะจบยังไง
ข้าต้องไปขอความช่วยเหลือจากเขา
เจ้าจะไป
เล่าเรื่องนี้ให้ลูกๆ เราฟัง พวกเราจะได้เข้าใจ
ไปเถอะ
โมเสสขึ้นไปบนภูเขา เพื่อคุยกับพระเจ้าอีกครั้ง
(อพยพ 19:16 18)
"มีเสียงฟ้าร้องและสายฟ้า พร้อมกับเมฆหนาคลุมภูเขา"
"ภูเขาไซนายถูกปกคลุมด้วยควัน
เพราะพระเจ้าลงมาที่นั่นในรูปของไฟ"
"ควันพวยพุ่งขึ้นจากมันเหมือนควันจากเตาเผา
และภูเขาทั้งลูกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง"
พระองค์อยู่ที่ไหน
ข้ามาไกลขนาดนี้เพื่อหาท่าน
ทรงตรัสกับข้า
หรือพระองค์หมดธุระกับข้าแล้ว
ข้ายังไม่หมดธุระกับท่าน
ได้ยินข้าหรือไม่
ข้าไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร พระเจ้า
ถ้าไม่รู้จะไปทางไหน
ไม่มีท่าน ข้าก็หลงทาง
เราสร้างเจ้าบนปีกของนกอินทรีย์
และนำเจ้ามาหาตัวเรา
หากเจ้าจะเชื่อฟังเสียงของเรา และรักษาพันธสัญญาของเรา
เจ้าก็จะได้เป็นอาณาจักรแห่งนักบวช และชาติที่ศักดิ์สิทธิ์
นี่คือถ้อยคำที่เจ้าจะบอกกับลูกหลานอิสราเอล
หลายสัปดาห์ผ่านไป
ชาวอิสราเอลเฝ้ารอการกลับมาของโมเสส ในเงามืดของภูเขาไซนาย
เขาจากไป 40 วัน 40 คืน
เขาจะกลับมา
คนพวกนี้คือคนที่ต้องอยู่กับความไม่แน่ไม่นอน
เป็นครั้งแรกที่ผู้นำของพวกเขา ไม่ได้อยู่ต่อหน้าพวกเขา
คนที่ช่วยพวกเขาออกมา
คนที่ได้ทำหน้าที่ประหนึ่งบิดาของชาติ
เขาไม่อยู่ตรงนั้น
พวกเขามองขึ้นไปและได้รับประสบการณ์นี้
ที่น่าตื่นตาตื่นใจและน่ากลัว
เมื่อคุณไม่รู้ว่าพรุ่งนี้... หรือคุณจะรอดชีวิตอย่างไร
หรือจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
นั่นคือเวลาที่คุณอาจทำสิ่งที่ไม่ดีมากมาย
นี่มันอะไรกัน
เราต้องการพระเจ้าที่คนอื่นรู้จัก
เทพที่เหมือนเทพอื่นๆ
เรามีทองอียิปต์
ก่อนที่เราจะไป เราจะละลายมัน และสร้างเทพเจ้าที่จะปกป้องเรา
โมเสสปกป้องเรา
เจ้าเชื่อจริงๆ หรือว่าน้องเจ้ายังมีชีวิตอยู่
เชื่อเหรอ
เจ้าเป็นพี่ชายคนโต
ได้เวลาทวงตำแหน่งคืนแล้ว
"และแอรอนก็บอกกับพวกเขาว่า
(อพยพ 32:2 4)
ดึงต่างหูทองคำที่อยู่ในหูของภรรยาพวกเจ้า
ลูกชายพวกเจ้าและลูกสาวพวกเจ้า และนำมันมาให้ข้า"
"และเขาก็รับทองคำมาจากมือของพวกเขา
และสร้างมันด้วยเครื่องมือสลัก
ขึ้นเป็นรูปหล่อลูกวัว"
จำไว้ว่ามันคือการไม่เชื่อฟัง ที่ทำให้เกิดภัยพิบัติในอียิปต์
แต่เป็นการไม่เชื่อฟังของประชาชน อีกฝั่งหนึ่งของถิ่นทุรกันดาร
ที่พวกเขาสร้างพระเจ้าองค์นั้น
มันคือการไม่เชื่อฟังนั้น ที่ทำให้พวกเขาต้องเดินทาง
ที่ไม่ควรจะเกินสิบวัน
เป็นเวลา 40 ปี
แอรอน ผู้เป็นพี่ชายของโมเสส และเป็นปุโรหิตใหญ่ของอิสราเอล
เขาคือคนที่ทำลูกวัวทองคำ
เพราะเขารู้สึกถูกคุกคาม
จากความไม่พอใจของชาวอิสราเอล
ดังนั้นเพียงเพื่อทำให้พวกเขาสงบลง เขาจึงทำพระเจ้าองค์นี้ให้พวกเขา
เป็นที่เลื่องลือว่าโมเสสลงจากไซนาย
ในขณะที่พวกเขากำลังเคารพบูชารูปลูกวัวทองคำ
มันน่าเศร้ามาก
นั่นโมเสส
- โมเสส - โมเสส
โมเสส
เปล่าประโยชน์
ทั้งหมดนี้เปล่าประโยชน์
โมเสส เขาตกใจและโกรธมาก
เขาเอาแผ่นหินทั้งสอง ที่บัญญัติสิบประการได้ถูกเขียนไว้
และทุ่มมันลง
ปัญหาการควบคุมความโกรธ
นั่นเป็นธีมที่คุณเห็นตลอดชีวิตของโมเสส
การต่อสู้กับความโกรธ เป็นสิ่งที่เราสามารถเรียนรู้ได้มาก
โมเสสเป็นคนที่หัวร้อน ระเบิดอารมณ์
แล้วต้องคิดหาวิธี ที่จะประกอบชิ้นส่วนเข้าด้วยกันอีกครั้ง
ช่วยข้าด้วย
พวกมันคืออะไร
พระองค์ตอบแล้ว
พระองค์ตอบข้าแล้ว
และมอบของขวัญล้ำค่าที่สุดให้
กฎของพระองค์
ส่วนพวกเจ้า...
ทุกคนทำข้าใจสลาย
ข้าก็เลยทำมันสลายด้วย
เพื่อเปลี่ยนวันที่ผ่านมา...
เราต้องอภัย
จำได้ไหม
ปล่อยข้า
ตอนนี้
ข้าทำอะไรลงไป พระองค์
ไปให้พ้น
พระเจ้า
ข้าทำให้พระองค์ผิดหวัง
ได้เวลาแล้ว
เราปล่อยน้ำให้ท่วมไปครั้งหนึ่ง และไว้ชีวิตโนอาห์คนเดียว
ครั้งนี้เราจะปล่อยเพลิงไฟ และไว้ชีวิตเจ้าคนเดียว
เผาพวกเขาเหรอ เผาทั้งหมดเลยเหรอ
แต่พระองค์
เราอาจจะไปถึงดินแดนแห่งพันธสัญญาแล้ว
ถ้าพระองค์ไม่นำข้ามาทางนี้
- เรื่องพวกนี้คงจะไม่เกิดขึ้น - ดินแดนแห่งพันธสัญญาจะมีประโยชน์อะไร
ถ้าเจ้าไม่รู้วิธีอยู่ที่นั่น
เจ้าอาจมีอิสรภาพ แต่เจ้าจะรักษามันไว้ไม่ได้ หากไม่มีความจริง
เราจะเริ่มต้นกันใหม่
ไม่
ให้อภัยพวกเขาเถิด ให้อภัยเรา ให้อภัยข้า
ให้อภัย
อีกครั้ง พระเจ้าทนไม่ไหว
"เราจะฆ่าทุกคน และจะเริ่มต้นใหม่กับเจ้าคนเดียว"
และโมเสสพูดจาห้ามทัพเขา
หุนหันพลันแล่น ลองคิดดูสิ
พวกอียิปต์จะว่ายังไง
คุณพาเราออกไปในทะเลทรายเพื่อฆ่าเราเหรอ
ปล่อยพวกเขาไป
พวกเขาต่อต้านเจ้า
ต่อต้านพระเจ้า
ปล่อยพวกเขาไป
พวกเขาสมควรตาย
เราควรทำให้พวกเขาเป็นตัวอย่างให้คนอื่นๆ
เจ้าไม่ควรก่อเหตุฆาตกรรม
นี่คือกฎหมาย
กฎหมายอะไร
กฎที่ข้าทำลายไป ปล่อยพวกเขาไป
ท่องกฎให้เราฟัง โมเสส
เรามาท่องให้กันและกันฟัง
จนกว่าเราจะไม่ต้องท่องอีก
เพราะกฎหมายจะเขียนอยู่ในตัวเรา
เจ้าไม่ควรสร้างรูปเคารพใดๆ
เจ้าไม่ควรมีพระเจ้าอื่นต่อหน้าเรา
เจ้าไม่ควรออกพระนามของพระเจ้า โดยเปล่าประโยชน์
เจ้าจะไม่โลภ
เจ้าไม่ควร...
สิ่งที่ทำให้ลูกหลานอิสราเอลในถิ่นทุรกันดาร รู้สึกแปลกแยก
คือการไร้ซึ่งพันธสัญญา
และเหตุผลที่พวกเขายังคงอยู่ในถิ่นทุรกันดาร นานเท่าที่พวกเขาอยู่
ก็คือเพื่อผนึกพันธสัญญา
พระเจ้าอาจพาพวกเขาไปดินแดนคานาอัน ได้ทุกเมื่อ แต่พวกเขายังไม่พร้อม
จงระลึกถึงวันสะบาโต
จงถือเป็นวันศักดิ์สิทธิ์
เคารพบิดามารดาของเจ้า
เจ้าจะไม่ล่วงประเวณี
เจ้าจะไม่ให้การเท็จ
พระคัมภีร์ไม่เคยใช้คำว่า "บัญญัติ"
บอกว่าสิบ แต่มีสิบอย่าง
สิบ "ดีวาริม" สิบประเด็น สิบหลักการ
ห้าข้อแรกเกี่ยวกับความสัมพันธ์ ของมนุษย์กับพระเจ้า
เจ้าจะไม่มีพระเจ้าอื่นต่อหน้าเรา
ไม่ควรออกพระนามพระเจ้าโดยเปล่าประโยชน์
บัญญัติห้าข้อสุดท้ายคือสังคม
เกี่ยวกับคนให้ความเคารพต่อกันและกัน
ทำสิ่งที่ถูกต้องต่อกันและกัน
ไม่ควรปรารถนาบ้านของเพื่อนบ้าน หรือสิ่งใดที่เป็นของเพื่อนบ้าน
พระเจ้าตรัสว่า "เจ้าอยู่แบบไม่มีโครงสร้างไม่ได้"
"เราไม่ได้พาเจ้าออกมาเพื่อมาเป็นคนไร้ค่า"
"เราพาเจ้าออกมาเพื่อเป็นอะไรสักอย่าง"
"ดังนั้นกฎหมายเหล่านี้ จึงเป็นจุดเริ่มต้นของหลักจริยธรรม
ที่จะปฏิวัติโลกทั้งใบ"
ท่านแม่
ทำไมเศร้าล่ะ โมเสส
สำหรับทุกอย่างที่ข้าทำผิด
สำหรับทุกอย่างที่ข้ายังเหลืออยู่
ลูกทำได้ดีแล้ว
ลูกพาพวกเขาออกจากอียิปต์ตามที่พระเจ้าขอ
ให้กฎหมายพวกเขาไว้ใช้ในชีวิต
ให้ชีวิตพวกเขา
แล้วยัง
ต้องการอะไรจากตัวเองอีก
ข้าต้องนำพวกเขาไปยังดินแดนแห่งพันธสัญญา
พวกเขาจะไปถึงที่นั่นด้วยตัวเอง
โดยไม่มีลูก
สามผู้เล่นหลักในเรื่องนี้
โมเสส แอรอน และมิเรียม
พวกเขาไปไม่ถึงดินแดนแห่งพันธสัญญา
มา
ช่วงเวลาเดียวที่เจ็บปวดและน่าเศร้าที่สุด
ในคัมภีร์ไบเบิลทั้งเล่มคือโมเสส
ที่ได้รับมอบหมายจากพระเจ้า
เพื่อทำภารกิจที่ยากและอันตรายนี้
นำชาวอิสราเอลข้ามทะเลทรายมา 40 ปี
และทำหน้าที่นั้นอย่างซื่อสัตย์จนเสร็จสิ้น
แต่ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมกับลูกหลาน อิสราเอลในดินแดนแห่งพันธสัญญา
มันน่าเศร้ามาก
ดูนั่น โมเสส
อยู่นั่นไง
การปฏิเสธโมเสสไม่ให้เข้าดินแดนแห่งพันธสัญญา
สะท้อนชีวิตในสมัยใหม่
ผ่านชีวิตของมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์
คืนก่อนเขาตาย เขาสะท้อนความรู้สึกของโมเสส
เขาบอกว่า "ผมเคยขึ้นไปบนยอดเขา"
"ผมเคยเห็นดินแดนแห่งพันธสัญญา"
"ผมอาจไม่ได้ไปที่นั่นกับคุณ แต่ผมอยู่ที่นี่เพื่อบอกคุณ
คุณจะไปถึงดินแดนแห่งพันธสัญญา"
มันเหมือนกับว่าเขากำลังถ่ายทอดโมเสส ในช่วงเวลานั้น
และถ้าเรื่องราวของโมเสสจะมีความหมาย
นั่นคือแม้ว่าคุณจะไปถึงคานาอัน
แม้ว่าคุณจะมีอิสระในนาม
มันยังต้องการการต่อสู้
สิ่งที่ต้องใช้เพื่อจะได้รับอิสระ
แตกต่างจากสิ่งที่ต้องใช้เพื่อรักษาอิสระ
ดินแดนแห่งพันธสัญญา
และข้าจะไม่มีวันไปถึงที่นั่น
ไม่
แต่ลูกหลานของเจ้าจะไปถึง
โมเสส
เข้าข้างในเถอะ
มาเร็วเข้า
"และโมเสส ผู้รับใช้ของพระเจ้า
ตายที่นั่นในโมอับ ตามที่พระเจ้าตรัสไว้"
(เฉลยธรรมบัญญัติ 34:5 10-12)
"นับแต่นั้นมา ไม่มีศาสดาใดๆ ในอิสราเอลเหมือนโมเสส
ผู้ที่พระเจ้าทรงรู้จักแบบซึ่งๆ หน้า…
ผู้ที่ทำทุกสัญญาณ ทุกสิ่งที่น่าอัศจรรย์ ที่พระเจ้าส่งเขาไปทำในอียิปต์
ต่อฟาโรห์ ต่อเจ้าหน้าที่ทั้งหมดของเขา และต่อแผ่นดินของเขา"
"เพราะไม่มีใครเคยแสดงพลังมหาศาล
หรือกระทำการอันน่าอัศจรรย์อย่างที่โมเสสทำ
ต่อสายตาของชาวอิสราเอลทั้งปวงมาก่อนเลย"
คำบรรยายโดย จิตรวดี ตรีมาศ
Uploaded by MoviesMod.org | Visit & Support