Koledzy z liceum zrobili imprezę ku pamięci Roxane.
Opowiesz mi o niej?
Randkowaliśmy krótko w ósmej klasie. Rzuciła mnie, bo byłem niedojrzały.
Szkoda, bo było fajnie.
Z drogi!
Co się dzieje?
- Juliette! - Co się stało?
Wszędzie jest krew.
- Ktoś ją dźgnął! - O nie, Juliette!
Wezwijcie karetkę!
Już jedzie.
Juliette, spójrz na mnie.
ANTRACYT: TAJEMNICE SEKTY
Dom Monniera pusty. Gdzie jesteś?
W domu sekty. Denis o nim wspominał.
Mogłaś powiedzieć. Wyślę ci wsparcie.
Będę cię informować.
Denis!
- Za tobą! - Rzuć to!
On tam jest!
Jesteśmy tylko my dwoje. Na ziemię!
Wyobrażasz sobie różne rzeczy.
Nikogo tu nie ma...
Cholera.
Co to...
Na kolana. Ręce na głowę!
Umarł. Zabiłem go.
Kurwa.
Derewko.
- Co mu zrobiłeś? - Wszystko, co kazał mi Caleb.
Odprawiłem rytuał.
Rytuał uzdrawiania.
Pożerał mnie cień, więc kazał mi się go pozbyć z duszy.
Miałem się odrodzić, wyzwolić od zła.
Obiecał, że mnie wyleczy.
Tak bardzo bałem się choroby. Miałem kłopoty z pamięcią.
Zrobili ze mnie mordercę.
Zabiłeś 12 uczniów?
Bałem się, że na mnie doniosą, więc zatrułem zbiornik na wodę w ich domu.
Czemu zrobiłeś to też na święcie?
Nie miałem wyjścia.
Chcieli na mnie donieść i wszystko ujawnić.
Wszystko ci się myli. To było 30 lat temu!
Połóż się! Twarzą do ziemi!
Szybko!
Ręce do tyłu!
Zabiłeś Roxane Vial?
Nie.
- A Emmę Marçais? - Nie.
Badałem tamtą sprawę.
Robiłem, co mogłem.
Ale nikomu nie można ufać.
Oni mogą zdeprawować każdą duszę.
To może być ktoś ci bliski.
Przepraszam.
Denis?
Kurwa. Coś ty zrobił?
Masowe otrucie mieszkańców na dorocznym święcie...
Wielka tragedia...
Amatorskie nagranie ukazuje wstrząsające sceny.
Ogromne cierpienie...
Podejrzany, emerytowany policjant, został już aresztowany.
Poważnemu zatruciu uległo co najmniej dziesięć osób.
Ofiary trafiły do kilku szpitali w całym regionie.
Zgadza się, Caroline...
No i?
Monnier trafił do szpitala. Jest w śpiączce.
Czemu targnął się na tak okropny czyn?
- Anaïs i Malia są w sypialni? - Wyjechały.
Przecież Anaïs mówiła, że wraca z tobą do domu.
Wolała jednak wyjechać. Powiedziała, że znajdą sobie hotel.
Wybacz, chcieliśmy, żeby zostały.
Co do Monniera,
to 30 lat temu ukamienował 13. ucznia w rytuale uzdrawiania,
który nie zadziałał, biorąc pod uwagę stan umysłu staruszka.
Aby to zatuszować, otruł pozostałych 12 uczniów
i żył spokojnie do śmierci Emmy, która przywołała u niego wspomnienia.
Dlatego znów otruł ludzi.
A pani to kto?
O, przepraszam. Ida Heilman.
Kiedy się denerwuję, dużo gadam.
Porwano też mojego tatę, a ja sama jestem dość asocjalna.
Anaïs nie odbiera.
Powinieneś dać jej trochę czasu.
Zdążyliśmy się już zapoznać.
Wybaczcie.
Iga po pożarze nie ma gdzie nocować.
Nie ma sprawy. Przygotujemy pokój gościnny.
- Pomożesz mi pościelić łóżko na górze? - Jasne.
Nigdy tu nie byłeś?
Wiem, to głupie.
Przerobiliśmy go na gościnny, bo nie było nam łatwo.
Wszędzie te wspomnienia o Juliette.
Jej rzeczy są w stodole.
Ale tego nie potrafiłem wyrzucić.
W tamtym okresie ja i moi kumple mieliśmy kapelę.
Twoja mama chciała z nami występować.
Zgodziłem się, ale miała ćwiczyć.
Wydała oszczędności na magnetofon i codziennie się nagrywała.
Jestem dziewczyną, którą znasz Nie mogę spojrzeć ci w oczy
Jestem dziewczyną, którą znasz Tak szaloną, że nie chcę próbować
Jestem dziewczyną, której pragniesz Nie mogę spojrzeć ci w oczy
Będzie dobrze.
Wszystko się ułoży.
Będzie dobrze.
Jestem Miss Świata
Niech ktoś mnie zabije Zabijcie mnie, proszę
Każdy ma to gdzieś, przyjacielu
Chodź.
Jak mogliśmy to tak spieprzyć,
skoro to od początku była sprawka Monniera?
Bazując na niesprawdzonych informacjach,
szukaliście potencjalnego sprawcy, który od 30 lat nie żyje!
Monnier wyszkolił połowę tego oddziału.
Kto przypuszczał, że to on wymordował sektę
i że znów uderzy?
Nie macie przypuszczać,
tylko stosować procedury, żeby unikać takich zdarzeń.
Biorę na siebie pełną odpowiedzialność.
Zgoda.
- Zawieszam panią do odwołania. - Słucham?
Pułkowniku, odkrywamy 30 lat kłamstw w najgorszej sprawie w regionie.
Dlatego potrzeba nam tu rozsądnie myślących śledczych.
Sprawdźcie akta śledztwa Monniera w sprawie sekty.
Zobaczymy, jak bardzo był w to zamieszany.
Być może zabił Roxane Vial
i tę kobietę znalezioną trzy dni temu.
W tej sprawie jest też inny podejrzany.
Młody przestępca, który tu przyjechał...
Skupmy się na zaginięciu Heilmana!
Wystarczy!
Znam pani teorie na temat niewyjaśnionych zaginięć.
Policja została upokorzona. Musi pani odpuścić.
Dobrze, że pani mąż poprosił właśnie o przeniesienie do Bretanii.
Słucham?
Wszystko wyjaśnię.
Czekaj!
Posłuchaj.
Przepraszam, powinienem był ci powiedzieć.
Szybko poszło, ale musimy zacząć od nowa.
- Kręcimy się w kółko! - Masz mnie na myśli, co?
Czy to nie normalne, że się o ciebie troszczę?
Od miesięcy wymyślasz teorie na temat tych zaginięć.
Zwolniłaś podejrzanego, bo jego teorie są zgodne z twoimi.
Nie poznaję cię.
Ja się nie zmieniłam.
To ty przestałeś mi ufać.
Co robisz? Wszystkich obudzisz!
Co?
Nie mogę spać, gdy lustro jest naprzeciw łóżka.
Słuchaj, jest pierwsza w nocy. Śpij już!
Naprawdę jesteś wariatką.
Mam głowę skierowaną na południe. Zamienisz się?
Nie. To sypialnia mojej mamy.
Nie mam zamiaru...
Nie.
Chcesz się pobzykać?
Co?
Ciągle myślę o Monnierze.
- To sprawia, że masz ochotę na seks? - Nie, ale myślę też o ojcu.
Może dowiedział się o Monnierze, a ten go porwał?
Nie mogę przesłuchać Monniera ani przeszukać jego domu!
Dlatego potrzebuję zastrzyku endorfin.
Orgazmu. Na uspokojenie.
To bardzo mętna logika.
Nie kręcę cię, bo jestem zbyt makabryczna?
- A może chodzi o twoją byłą? - Nie.
- Dawno ze sobą skończyliśmy. - Nie pociągam cię?
Nie w tym rzecz.
Czyli cię pociągam?
No dalej.
O przepraszam, nie zauważyłam pani.
Nie może pani spać?
Herbaty?
Ziołowa. Zwykle mi pomaga.
Chętnie.
W nocy zawsze jest ciężko, bo wyobrażamy sobie najgorsze.
Gdzieś na świecie zawsze jest dzień,
więc zwykle znajduję na iDacie kogoś do rozmowy.
To moje forum.
Ale macie tu kiepski Internet. Przydałby się światłowód.
Proszę posłuchać.
Wiem, że nie ma pani złych zamiarów,
ale pani śledztwo przywołało sprawy, które są groźne dla całego miasteczka.
- Niech policjanci się tym zajmą. - Policjanci?
Jak ten morderca Monnier?
Dopóki nie znajdę taty, nie mogę ufać niewłaściwym ludziom.
Rozumiem.
Ale Jaro ma szansę stanąć przy nas na nogi.
I być prawdziwym ojcem dla Malii.
On nie miał łatwego życia.
- Wiem, stracił mamę. - Nie tylko.
Potem mieszkał u ojca, który był złym człowiekiem.
Claude i ja zawsze czuliśmy się winni, że go nie przygarnęliśmy,
ale ledwo go znaliśmy.
Gdy Juliette go urodziła, od lat mieszkała w Paryżu
i rzadko się kontaktowaliśmy.
Ale teraz mamy drugą szansę.
Nie chcę, by Jaro ją stracił, próbując pani pomóc.
Rozumie mnie pani?
Malia, wsiadaj do auta. Jedziemy.
Chcę zapłacić.
Zgadza się?
Malia?
Malia!
Malia.
Co się stało?
- Zrobili ci coś? - Tam był potwór.
Tam był potwór.
IDA - JADĘ DO DOMU MONNIERA. BĘDĘ PRACOWAĆ SAMA.
PS. DZIĘKI ZA ENDORFINY.
UWAŻAJ NA SIEBIE. MIĘDZY NAMI WSZYSTKO DOBRZE?
UWAŻAJ NA SIEBIE.
UDOSTĘPNIJ
POMÓŻCIE ZIDENTYFIKOWAĆ TEN BUDYNEK
GRAFFITI AUTORSTWA PLUTO. GOŚĆ TO LEGENDA.
WIĘCEJ SZCZEGÓŁÓW?
Wiecie, jak wykorzystywać dobre okazje?
Zatem ten projekt jest dla was.
Od przyszłego miesiąca w Isère, nieopodal miasteczka Lévionna
ruszy budowa rezydencji Horizon Prestige.
Będzie to rodzinny budynek w pobliżu ośrodka sportów zimowych
i o najnowocześniejszej infrastrukturze.
Zapraszam.
Szukacie bezpiecznej inwestycji w sielskim miejscu?
Dołączcie do nas!
KAPITAN POLICJI
Mogłam panią zabić!
A ja panią.
Co pani tu robi?
To, co pani, ale wcześniej się obudziłam.
Nie ma pani prawa tu być.
Jest pani tu sama, bez zapowiedzi,
a także bez munduru i broni...
Zwalili na panią całą winę?
Nie.
Ktoś musiał beknąć za tę tragedię, bo tak działa policja.
Proszę już iść.
Coś tu znalazłam. Mówi pani coś Horizon Prestige?
Tak.
Denis kupił tam mieszkanie, ale budynku nie ukończono.
Sądził się z ubezpieczycielem.
Gdyby więc chciał kogoś uwięzić, na przykład wścibskiego dziennikarza...
- To byłaby idealna kryjówka. - Właśnie, partnerko!
Ja się tym zajmę.
Mam uwierzyć, że od razu zacznie go pani szukać?
Skoro on może wiele mi wyjaśnić, to tak.
Pani Giovanno!
Kurwa.
Które wysłać pani szefostwu?
Tak martwi się pani o los ojca?
Po co się martwić? Przecież go odnajdziemy.
Nigdy nic nie wiadomo.
Jeśli Denis czuł się zagrożony, mógł zrobić coś strasznego.
Mój ojciec żyje.
Gdybym nie była tego pewna, całkowicie bym się załamała.
- Jesteście sobie bliscy? - Jasne.
Rzadko bywał wieczorami, bo często pracował.
Ktoś musi ujawniać prawdę.
Dlatego też chciałam być reporterką.
Nie wyszło mi z powodu...
Pobytów w szpitalu i nieobecności w szkole?
Nie tylko pani potrafi grzebać.
Jest pani chora, tak?
To białaczka.
Zaawansowane stadium?
Radzę sobie. Nie chcę współczucia.
A teraz wygoogluję informacje na temat pani.
Może mnie pani po prostu zapytać.
Nie mam nic do ukrycia.
Tatusiu! Tam był potwór!
Chciałam mu uciec, ale mi nie pozwolił.
Będzie dobrze.
Jestem tu. To już koniec.
Dzięki, że zadzwoniłaś.
Miała to na czole.
Co tu się dzieje?
Jestem tu i już was nie opuszczę.
Obiecuję ci.
Lepiej będzie trzymać się z dala od ciebie.
- Pożegnaj się z tatą. - Pa.
Anaïs, zaczekaj!
Masz całkowitą rację, ale nie wracajcie do domu.
Zatrzymajcie się na parę dni u Malika.
Dzięki temu nie będziecie w Paryżu same.
Nie do wiary, że znów ładujesz nas w jakieś gówno.
Anaïs, proszę.
- Pojedziemy do Malika. - Dziękuję.
Dowiem się, kto to zrobił Malii.
Nikt więcej nie będzie wam groził.
Bądź ostrożny.
CZERWIEC 1994 IMPREZA - ROXANE
Kurwa.
Wybacz, nie mogę przyjść do pracy, bo coś mi wypadło.
Wyluzuj.
Wczoraj szef upił się ponczem Monniera, więc dziś ja prowadzę wypożyczalnię.
Sprawdzam, czy żyjesz.
Dzięki, oddzwonię.
Spokojnie, niczym się nie... przejmuj.
- Nie ma go. - To gdzie on jest?
Nie rozumiesz?
Mogę w czymś pomóc?
Znasz go?
TRUCICIEL W LÉVIONNIE
Nie miałem przyjemności poznać.
Wiem, że tu pracuje.
Gdzie on jest?
Nie znam tego kolesia, ale mogę zapoznać pana z Bradem.
Lubi zabawy. Prawda, Brad?
Powiedz Jarowi, że szukają go kumple z Paryża.
Jego mieszkanie jest na pierwszym.
Po lewej.
To tutaj. Numer 134.
Niech pani wyważy drzwi! Nogą albo barkiem!
To potrwa wieki...
Tato?
Tato!
Tato?
Nie ma go tu. Nie wierzę.
Przykro mi.
Widać, że Monnier kogoś tu ukrywał.
Co najmniej 15 lat temu.
Ten piecyk wycofano w 2005, bo okazał się wadliwy.
Wiem o tym ze sprawy „dusiciela kempingowego” z Moliets.
Co to jest?
Co to...?
To wzory matematyczne.
Ida!
- Mogę pomóc? - Porucznik DeLuca z policji w Lévionnie.
Sprawdzamy, czy nie ma tu pewnej zaginionej osoby.
Coś pan wie?
Od tygodni nikogo tu nie widzieliśmy.
Poza tym nikt wyżej nie wejdzie, bo nad nami przeszła lawina.
Serio? Nie powiadomiono nas.
Kto przekazuje info w Biurze Wysokogórskim? François?
- Zgadza się, François. - Dziwne.
Nikt taki tam nie pracuje.
- Lepiej niech pani stąd idzie. - Bo co?
- Uwielbiam ten gadżet! - Odbiło ci?
Daję mu pięć gwiazdek!
- Umarł? - Nie.
- Daj. - W końcu przeszłyśmy na „ty”.
- Kurwa. - Chodź.
Sprawdźmy, co ukrywa nasz leśniczy.
Jaro, odbierz.
Co tam, piesku. Gdzie twój braciszek?
JAZDA NA SANKACH PO STOKACH NARCIARSKICH WZBRONIONA
Nie!
Proszę zbadać ciśnienie u pana...
Hari!
- Co tu robisz? - Pomóż mi.
- Nie leczymy zwierząt. - Weterynarz jest 30 km stąd!
Ktoś go postrzelił.
Dobra, chodź.
IMPREZA KU CZCI ROXANE 10 CZERWCA 1994 ROKU
Hej, Détraz!
Zwierzęta nie mają tu wstępu!
Randkowaliśmy krótko w ósmej klasie. Rzuciła mnie, bo byłem niedojrzały.
Szkoda, bo było fajnie.
- Ktoś ją dźgnął! - O nie, Juliette!
- Wezwijcie karetkę! - Już jedzie.
PAUZA
Dzień dobry, tu Ida.
Wolę kontakt esemesowy lub przez iDatę,
ale jeśli musisz, to nagraj wiadomość.
Tu Jaro.
Wiem, że wolisz pracować sama, ale się martwię, bo milczysz.
Rano ktoś napadł moją córkę.
Może to ta osoba raniła moją matkę.
Na filmie przezywają ją „Détraz”.
Sprawdzisz to ze swoją ekipą z netu?
Jaro Gatsi?
Dzień dobry. Policja.
Proszę ze mną.
Mam kilka pytań w sprawie zabójstwa Emmy Marçais.
To nie byłem ja. Giovanna panu nie mówiła?
- Giovanna? - Tak.
Serio?
Przeszliście na „ty”?
No to ja też tak zrobię.
Chodź ze mną, bo przymknę cię za stawianie oporu.
Idziemy.
Całowaliśmy się przez dwie sekundy, a potem ona sobie poszła.
Ciągle zmienia pan swoją wersję.
Najpierw pomógł jej pan z deską, teraz się całowaliście.
Jaką wersję przedstawi pan jutro?
Mam na to świadka.
Idę Heilman, tak?
Dziewczynę, której wcześniej pan nie znał.
Szybko się zaprzyjaźniliście.
To dobrze. A nazajutrz odwiedziliście Johanssona?
Pomagam jej znaleźć ojca, bo wy macie to gdzieś.
Tymi historyjkami o sekcie i zaginięciach omotał pan nawet porucznik DeLucę.
A sprawa jest prosta.
Jako ostatni ofiarę żywą widział zbir z bogatą kartoteką.
To czemu jeszcze nie siedzę?
Bo nic nie macie.
Kolejna wasza wpadka po tym, jak były glina otruł pół wioski.
Wiem, że jesteś zamieszany w tę śmierć, i będę cię miał na oku.
Jestem twoim nowym kuratorem, więc lepiej nic nie przeskrob.
- I trzymaj się z dala od Giovanny. - Dobra, mogę już iść?
Jeszcze jedno...
Test na dragi.
To sprawa stulecia, więc akt jest cała tona.
Monnier spisał zeznania niemal wszystkich mieszkańców.
Détraz...
Mogę w czymś pomóc?
Szukam toalety.
Po prawej.
- Tam? - Tak.
POWÓD: NAPAŚĆ
Panie, kto od ciebie odchodzi, ginie.
Zniszcz wszystkich niewiernych.
SPROWADZILIŚCIE TU DIABŁA WYPĘDZĘ GO OGNIEM
WYNOŚCIE SIĘ, BO INACZEJ SPALĘ TĘ WASZĄ ŚWIĄTYNIĘ SZATANA
PAN UKARZE HERETYKÓW
Miała to na...
Skończyłeś?
Nie mamy całego dnia!
Stan jest stabilny.
Organy nie ucierpiały.
Ale jest za słaby, by go ruszać.
Przyjedzie tu ktoś od weterynarza.
Nie wiem, jak ci dziękować.
Na początek możesz powiedzieć prawdę.
Chodź. Wyjąłem ten pocisk.
Za mały kaliber na broń myśliwską. To musiał być pistolet.
O co tu chodzi?
Ma to związek z tamtym śledztwem?
- Niech policja się tym zajmie. - Nie, wszystko gra.
Nie martw się o mnie.
Nic na to nie poradzę.
Nie.
- Nie mogę. - Dlaczego?
Twój pies jest nadal pod narkozą.
Jedź do domu. Zadzwonię, gdy przyjedzie weterynarz.
POLICJA
Przykro mi z powodu twojego psa.
Jak mogłeś mnie nie ostrzec, że ściga cię jakiś psychol?
Nie sądziłem, że mnie znajdzie.
Chcą mnie zabić, bo doniosłem na ich kumpla.
Dlatego się tu ukrywam.
Same z tobą kłopoty.
Skurwiel zapłaci za to, co zrobił twojemu psu.
Ale teraz muszę chronić córkę i jesteś mi potrzebny.
Kurwa.
Nawet kumpli źle sobie dobieram.
Dobra, czego ci trzeba?
Znasz tych ludzi?
On kilka lat temu był tu pastorem.
Sprzeciwiał się sekcie i podejrzewano, że ją zaatakował.
Chciał ich stąd wyrzucić albo jeszcze gorzej.
A Monnier zrobił to za niego.
Od czego zaczęła się ta historia?
Od śmierci Roxane.
A jeśli Solal i moja matka mieli rację i Caleb naprawdę był niewinny?
Może to nie członek sekty zabił Roxane,
tylko wróg tej wspólnoty,
który potem skierował trop na Caleba?
Ten pastor?
Albo jego córka.
W liceum dźgnęła moją matkę.
To na pewno ona zaatakowała dziś Malię.
Caleb mówił nam o grupie wybrańców.
Może Détraz w to uwierzyła i chciała zakończyć sprawę?
- Powiedziałeś „Détraz”? - Tak.
- To jakieś szaleństwo. - Co?
Nie znałem tej historii, ale kojarzę Détraz.
To wariatka, która mieszka w górach.
Od lat nikt jej nie widział. Jest niemal legendą.
- Straszy się nią dzieci. - Gdzie w górach?
Miała chyba farmę niedaleko Pic Saint Germain.
Zawieziesz mnie tam?
Co to ma być?
Kurwa.
W porządku?
Kurwa, nadal nie odbiera. Dziwne.
Też nie lubię, gdy mój facet mnie zlewa.
Nie jest moją dziewczyną.
Nocowała u ciebie i do niczego nie doszło?
To jak było?
Wyszła w środku nocy i od tej pory się nie odzywa.
Było aż tak źle?
Kolejny hetero, który nie umie znaleźć łechtaczki.
Kurwa, kto to?
- To jakiś idiota! Pojebało cię? - To Eddy!
- Co za Eddy? - Postrzelił twojego psa!
- Co? - Jedź, Roméo!
Kurwa! Ja pierdolę!
- Przyspiesz! - Nie da się!
- Szybciej! - Nie da się!
- Kurwa! Czego ty chcesz?! - Przestań, pojebańcu!
Zepchnie nas w przepaść!
Kurwa!
- Ostrożnie! - Wiem!
Kurwa!
Uruchom silnik!
- Nie mogę. - Odpal!
Otwórz drzwi, bo on chce nas zepchnąć!
Nie widzisz, że on w nas uderzy?
Roméo.
Jesteś cały?
Osiemnaście.
Dwadzieścia siedem.
- Co z nim? - Nie wiem.
Do ambulatorium z nim. Reszta do pokoi!
Wystaw język.
Dobrze.
O kurwa.
To chyba dom Détraz.
Co ty odpierdalasz?
Wolisz, żeby ten dupek cię zastrzelił?
Przy tym moja przyczepa to pałac.
Stary.
Ona ma brykę.
Wychodzimy, nie?
Stary!
- Kurwa, to ojciec Idy! - Jego noga!
Trzeba mu pomóc.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz