Tunel B.
Sektor 314, przejście jest zablokowane.
Umieszczamy ładunki.
Co to było?
Słyszałeś?
- Sprawdzę. - Dobra.
Benoît?
ANTRACYT: TAJEMNICE SEKTY
Nie!
Wpadliśmy autem do wąwozu, a ten facet nas gonił.
Trafiliśmy tu przypadkiem.
Chodź, idziemy. Jaro!
Czemu prześladuje pani moją córkę?
Czego pani od niej chce?
Trzydzieści lat temu dźgnęła pani moją matkę.
Dlaczego?
- Czemu pani to zrobiła? - Nie wiesz, o czym mówisz.
Proszę wyjaśnić!
W jej oczach było coś obcego.
Była opętana.
Zbawienie jest możliwe,
jeśli zwrócisz się do Pana.
Chodź, Juliette. Chodź.
Juliette.
Chcę tylko ci pomóc.
Nie! Juliette!
Opętał ją demon.
Zabierzmy go do szpitala. Inaczej umrze.
Znalazłam go w górach. Został zaatakowany.
Zrobiłam, co mogłam, ale od razu pojęłam,
że demon powrócił, i to silniejszy niż wcześniej.
Mieszka pod ziemią, ale wychodzi nocą.
Słyszę go, widzę.
To on zaatakował tę dziewczynę wyłowioną z jeziora.
A teraz nęka twoją rodzinę.
- A znak na czole Malii? - Miał chronić ją przed demonem.
Twojej matce też próbowałam pomóc.
Ale wolała fałszywego proroka.
Caleb obiecał, że ją wyleczy, ale tylko wzmocnił tamtego demona.
Wie pani, kto jest tym demonem?
On ma tysiące twarzy.
Twojej matce ukazał się jako Czarna Dziewica.
Przychodzi do mnie w nocy.
Patrzy, jak śpię.
Nie mogę oddychać, ruszyć się, nie mogę nic zrobić.
Ida?
Ida!
Co tu się odpierdala?
Zatarli ślady.
Kurwa, jesteś cała?
Tak.
Mnie też miło cię widzieć, ale zaraz będę rzygać.
Lepiej się nie zbliżaj.
Przestraszyłam się.
- Pamiętasz coś? - Jakieś martwe owce.
Ocknęłam się w aucie. Kręciło mi się w głowie.
Chyba zabrali nas do laboratorium.
Pamiętam, że widziałam...
W porządku?
Tak, sorki.
Co mówiłaś?
Znaleźli twojego ojca.
Co z nim?
Właśnie go operują, ale nie chcą nam nic powiedzieć.
To jego torba.
Gdzie go znaleźliście?
- Nie uwierzysz. W domu Détraz. - Détraz?
Znalazła go rannego w lesie.
Starała się mu pomóc.
- Détraz wie, kto go napadł? - Tak.
- Demon. - Kurwa.
Tak, wiem.
Erwan spisał nasze zeznania. Pojadą tam, by ją przesłuchać.
Co robiłyście razem?
Szukałyśmy Solala, ale odkryłyśmy coś innego.
Muszę coś sprawdzić.
Lecę. Zaopiekujcie się nią.
Kapitanie! Chyba jej nie ma.
Ale proszę spojrzeć.
Tato, obudź się.
Dobra, wygrałeś.
Jeśli się obudzisz, wznowię leczenie.
Będę brać chemię. Zrobię wszystko, co chcesz.
Możesz się już obudzić, jasne?
No obudź się. Proszę.
Proszę, obudź się, tato.
Lekarze wyciągnęli z pleców ojca pocisk kalibru 12.
Jeśli więc tutejsze demony nie mają broni myśliwskiej,
to postrzelił go człowiek.
Wiem, że Détraz wygaduje niestworzone rzeczy,
ale wierzę jej, że z moją matką było źle.
Caleb namówił ją na rytuał uzdrowienia.
Podobny rytuał przeszedł Monnier.
Trzeba wtedy kogoś skrzywdzić, by się uleczyć.
Czekaj.
Czy Juliette mogła zabić Roxane podczas rytuału?
Dobrze wiem, do czego moja matka była zdolna.
Może celowo wznieciła pożar, gdy byłeś mały?
Nie mam pojęcia.
Może bałem się spojrzeć prawdzie w oczy?
Jestem jak ona.
Ranię tych, których kocham.
Teraz gadasz bzdury.
Siedzi obok mnie ojciec, który za wszelką cenę chce chronić córkę.
I przyjaciółkę.
Z twoją mamą jest tak samo, choć nie była moją przyjaciółką.
Ale mogła być kumpelą z liceum.
Ona nie popełniła samobójstwa.
Dowiedzmy się, co doprowadziło ją do szaleństwa.
Ale to nie ona zabiła Roxane, Emma się nie potknęła,
a mój ojciec sam się nie porwał.
Stoi za tym jedna osoba i ją znajdziemy.
Umowa stoi?
Stoi.
Słyszałem, co tam mówiłaś.
Jesteś chora, tak?
Mam białaczkę.
Nie znaleźli mi odpowiedniego dawcy szpiku.
Chemia była coraz mniej skuteczna.
To była istna tortura.
Dlatego wszystko przerwałam.
A potem?
Wszystko przerwałam.
Znowu? Przestań!
Uśpijmy go!
Co zamierzasz?
Trzeba zlikwidować chłopaka i dziewczynę.
Nie...
- Gdzie byłaś? - Nie chcesz wiedzieć.
Co to znaczy?
Użyłaś mojego kodu VIGI3. Co ty wyprawiasz?
Chciałam coś sprawdzić, ale odcięto mi dostęp.
Chodź zobaczyć.
W 2006 roku w Grenoble zamarzł na śmierć bezdomny.
Nazywał się Mani Derewko.
Wiem, to ten dzieciak z sekty.
Wiesz, kto zidentyfikował zwłoki?
Denis Monnier.
Serio?
Zajmował się chłopcem po samobójstwie sekty.
Znał go. To ma sens.
Przywiązał się do niego i czuł się winny, że zabił jego ojca.
Na pewno więc pomógł upozorować śmierć Maniego.
Co?
Śmierć Emmy od początku była wiązana z sektą,
choć nasze tropy wiodą do Arcacii.
Znalazłam tu wspólny mianownik.
To Mani Derewko.
Okazało się, że był genialnym, choć problematycznym dzieckiem.
Denis ukrywał go w swoim mieszkaniu, a potem pomógł mu zniknąć.
Mani żyje.
Widziałam go dziś w Arcacii.
Chcesz powiedzieć, że byłaś w Arcacii?
W namiocie na pustkowiu znalazłyśmy martwe owce.
Porwali nas do laboratorium i odurzyli. Ocknęłam się w aucie.
Wiesz co?
Pokaż mi te zdechłe owce, dobrze?
- Pójdziemy tam razem. - Nie mogę.
Oni już się ich pozbyli.
Skarbie, przerażasz mnie. Serio.
Posłuchaj.
Ostatnim razem mówiłaś tak w głębokiej depresji.
- Pójdźmy do doktora Fishera. - Przestań mi tamto wypominać!
Mamusiu?
Nie mogę spać, bo krzyczycie.
Wybacz, skarbie.
Chodź, kolego.
To nic takiego. Wracajmy do łóżka.
Tęsknisz za bratem, co?
Ja też, ale on wychodzi dziś ze szpitala.
Czekaj.
- Cześć. - Cześć.
Wiem, że jest późno, ale właśnie skończyłem dyżur.
- Mogę wejść? - Jasne.
Podobno Solal Heilman trafił do szpitala i uratowano go dzięki tobie.
Coś tam pomogłem.
Chciałem przeprosić,
że cię zlekceważyłem, gdy mówiłeś, że się tym zajmiecie.
Myliłem się.
Uratowałeś mojego psa, więc jesteśmy kwita.
Pamiętasz to?
Tak.
Impreza u Alice Grusson.
Tańczyliśmy potajemnie w sypialni jej rodziców.
Nie musimy się już ukrywać.
- To był mój pierwszy pocałunek. - Mój też.
Nie chodziłeś wcześniej z Caroline Delmas?
Pierwszy pocałunek, po którym coś poczułem.
Mówię o motylkach w brzuchu. Ale z ciebie świntuch!
Teraz też coś czuję, choć nie są to motylki.
TU SPOCZYWA JULIETTE CHEVALLIER
Mają mnie za wariatkę.
Nie mogę nic zrobić.
Caleb mówił, że jestem wyjątkowa.
Mają mnie za wariatkę.
Patrzy, jak śpię.
ENOLA, BŁAGAM, ZOSTAW MNIE W SPOKOJU
Nie przeszkadza ci to?
Daj znać, jak zacznie.
Kiedyś cię nauczę, jak się zmienia hasło.
SPRAWY W TOKU
Co tu mamy?
Jesteś dziś bardzo małomówny.
Wycieczka do kopalni to fajna sprawa.
Rozstaniecie się z tatą?
Co? Nie!
To czemu ciągle się kłócicie?
To skomplikowane.
Kiedyś zrozumiesz. To sprawy dorosłych.
Wiedziałem, że to powiesz.
Bo jesteś bardzo mądry.
Wiesz, że bardzo cię kochamy?
Wiesz, prawda?
Tak?
Będziemy się bardziej starać.
Pójdę z tobą, bo chcę pogadać z babcią.
- Na razie. - Do zobaczenia.
Mamo?
ANTY-ARCACIA
SPRAWIEDLIWOŚĆ DLA ELIASA
PROTEST PRZECIWKO ARCACII
Co robisz?
Przeglądasz moje rzeczy?
Co tu robią zdjęcia Hariego?
Hari, ten miły lekarz, który od miesięcy leczy Eliasa,
który opiekował się tobą po poronieniu,
to zdrajca.
- Jest w zmowie z Arcacią. - Niemożliwe.
Dziwi cię to? Oni wszystkich kupili.
Od lat ładują forsę w dolinę, więc wszyscy milczą.
Nikt nie pyta o ich badania.
A gdy zaczynasz dociekać,
powołują się na „tajemnicę handlową”.
Zaczęliśmy więc działać.
Co to znaczy, mamo?
Co chcecie zrobić?
Uczniowie na mnie czekają.
- Do zobaczenia. - Mamo!
Można uznać, że od ostatniego razu poczyniliśmy pewien postęp.
- Chcesz ze mną wyjechać? - Co?
Wyjechalibyśmy razem, nikomu nic nie mówiąc.
Dokąd?
Nieważne. Po prostu gdzie indziej.
Ja się tu duszę.
Całe życie robiłem, co mi kazano. Nie chcę więcej.
Dłużej tego nie zniosę. Wyjedźmy razem.
Przerażasz mnie.
- Masz jakieś kłopoty? - Nie mam.
Kurwa, co to?
Doktorku, gdzie jesteś?
Jesteś tu, bo widzimy twój wóz!
Wyłaź stąd!
Słyszałeś? Wyłaź!
Co tu się dzieje?
On też jest ciotą.
Chodź z nami. Mamy parę pytań.
O co chodzi?
Od miesięcy robisz nas w konia.
Udajesz dobrego lekarza, pracując dla nich.
Spokojnie! Odwaliło ci?
Arcacia płaci mu za eksperymenty na naszych dzieciach!
Całkiem wam odbiło!
Puszczajcie, do cholery!
Przyznaj, że dla nich pracujesz!
- Nie! - Dość tego!
Puśćcie mojego brata!
Przestańcie albo was aresztuję!
- Nie wiesz, o co toczy się gra! - Kogo aresztujesz?
Wiemy, że cię zwolnili!
Jeden mój telefon i wylądujecie w celi.
A teraz wynocha!
Spadajcie!
Jesteś cały?
Tak.
Dziękuję.
Wsiadaj do wozu. Musimy pogadać.
Chwila, co ty robisz?
- Nie mieszaj się. - Serio?
Roméo, odpuść.
Później zadzwonię, dobrze?
Szukaliśmy cię.
Osoba, która chce nas skrzywdzić, prawdopodobnie nękała też Juliette.
To chyba kobieta o imieniu Enola.
Przejrzałem rzeczy i szkolne zdjęcia mamy, ale nie znalazłem żadnej Enoli.
Kojarzycie to imię?
- Nie, ale chodź na obiad. - Nie mogę, Marie.
Muszę się dowiedzieć, bo inaczej oszaleję.
- Na pewno nic nie wiecie? - Czekaj.
Dawno temu zjawiła się tu jakaś kobieta,
która chciała porozmawiać z Juliette.
Może to ta Enola?
- Juliette mieszkała wtedy w Paryżu. - To było dziwne.
Ona była bardzo natarczywa.
Poprosiła nas o adres mamy, ale odmówiliśmy.
Nie wiecie, kto to był?
- Rozpoznalibyście ją? - To było 25 lat temu.
Co znowu z tymi psami?
Rox!
Sprawdzę.
Wszystko dobrze?
Co się dzieje?
Dzieci, wewnątrz kopalni trzymajcie się blisko siebie
i nie schodźcie z oznaczonej trasy.
Jest tam ponad 150 kilometrów tuneli,
czyli to prawdziwy labirynt.
Teraz włączycie latarki na kaskach
i wejdziemy razem cichutko do prawdziwej kopalni węgla kamiennego.
Słucham?
Co takiego?
Roméo, nie wiedziałam, że będziesz tam z Harim.
Oni chcieli pogadać. Nie sądziłam, że to tak się skończy.
W tych kopalniach nie dochodzi do wybuchów,
ale tutejsi górnicy musieli uważać na dwutlenek węgla.
W skałach znajdują się złoża tego gazu,
który po uwolnieniu może wywołać ogromny pożar.
Nie...
Ach, to ty, skarbie.
- Co robisz? - Ktoś tu jest!
Poszedł w tamtą stronę! Ktoś tu jest!
- To tylko manekiny. - On się ruszał!
Wszędzie są tylko manekiny.
Dołączmy do grupy. Chodź.
Znana od XVI wieku z czystości wydobywanego tu antracytu
wyjątkowa mikroflora kopalni Lévionny
wyjawiła teraz kolejny skarb,
Levię Borelis.
Zespół profesora Bachelarda potwierdził,
że białko produkowane przez Levię Borelis
ma o 1200 razy silniejsze właściwości przeciwzapalne
od kortykosteroidów.
Arcacia zmaterializowała ten potencjał, syntezując białko Levii Borelis,
a obecnie pracuje nad pierwszym lekiem opartym na tym odkryciu,
który zrewolucjonizuje medycynę.
Arcacia. Deep in science.
To promo z czasów, gdy tam pracowałem.
Dla inwestorów.
- O tych bakteriach to prawda? - Tak, to ważne odkrycie.
Nie wiem, czemu Bachelard postanowił zbadać ekosystemy kopalni,
ale odkrył tam prawdziwy skarb.
- Widziałeś go kiedyś? - Nie, to jakiś paranoik.
Jaka była twoja rola?
Skontaktowali się ze mną tuż po tym, jak wróciłem do Lévionny.
Prowadzili badania kliniczne i szukali ochotników.
Prosili o przysyłanie im pacjentów, ale odmówiłem.
Potem usłyszałem o Eliasie oraz pogłoski na temat Arcacii.
Postanowiłem dowiedzieć się, co oni knują.
Myślisz, że to może mieć wpływ na porody i ciąże?
Nie znalazłem niczego, co wiązałoby badania Arcacii
ze stanem Eliasa i twoim poronieniem.
Ale ostatnio w miasteczku da się wyczuć inną atmosferę.
Ludzie są podenerwowani.
Arcacia próbuje namnażać bakterie poza ekosystemem kopalni.
Bez powodzenia.
Widziałam owce, które tego doświadczyły.
Arcacia zrobi wszystko, by to zatuszować.
No co ty?
Odkrycie zapewniło Bachelardowi ogromne fundusze na badania.
Wiesz, co będzie, gdy mu się nie uda?
Pytanie, jak daleko on się posunie.
Pewnie eksperymentowali na Emmie.
Myślisz, że to byli oni?
Kurwa.
To ja zatwierdziłem ją do badań klinicznych.
Nie mamy pewności. Musisz mnie przemycić do Arcacii.
Ktoś musi powstrzymać Bachelarda.
Co zrobisz? Przyłożysz mu spluwę do głowy?
Ochrona cię wyrzuci, zanim wejdziesz do środka.
Niestety moja matka ma rację.
Czasami trzeba przestać być miłym.
Cześć wszystkim!
Czy mógłby mi pomóc ktoś, kto miał w szkole piątkę z biologii?
Jestem Inaya z Instytutu Nauk Ścisłych w Yaoundé.
- Tu Nadine, emerytowana pielęgniarka. - Dzięki.
Zalogowałem się tu z nudy.
To mapy genetyczne tkanek.
Tak, moje i mojego ojca.
Chcę wiedzieć, po co tacie nasze stare badania,
skoro nie ma zgodności do przeszczepu.
Powiedziałaś „przeszczep”?
Jesteś chora?
Przykro mi.
Dziękuję, ale to teraz nieważne.
Badania twojego ojca nie są stare.
Widzisz ostatnie cyfry kodu na dole?
To data, kiedy materiał genetyczny został wysłany do porównania.
Niecałe dwa tygodnie temu.
Ach, tak?
Powtórzył te badania zaraz po przyjeździe do Lévionny?
Nie wszystko rozumiem, ale podoba mi się ta zagadka.
Chwila, zjarałeś się?
- Ale to nie są próbki od twojego ojca. - Co?
Sprawdziłam w bazie danych Eurocord.
Twój ojciec jest dawcą organów, a jego grupa krwi to 0 Rh–.
Natomiast grupa krwi z tych badań to AB+.
Badania są na jego nazwisko, ale próbka nie jest od niego.
To pewne?
Wylogowuję się, bo nie wolno robić badań pod fałszywym nazwiskiem.
Jak on to zrobił?
Łatwizna. Pobierasz od kogoś próbkę śliny albo włosów
i wysyłasz to pod swoim nazwiskiem.
Zatem sprawdzał moją genetyczną zgodność z kimś, kto tutaj mieszka.
Dlaczego to zrobił?
- Kurwa, szpital nie odbiera. - Może padła im linia?
Właśnie teraz, gdy widziałem Caleba?
Znasz dowcip o świrze w aucie?
Ty tak poważnie?
Jedzie facet autostradą i słyszy w radiu komunikat:
„Uwaga, jakiś świr jedzie autostradą pod prąd”.
Na to ten kierowca mówi do siebie:
„Jeden? Ich są, kurwa...”.
Uwaga!
„Ich są, kurwa, tysiące”.
To pacjent szpitala.
- Dzień dobry, doktorze. - Dzień dobry.
Pracuje pan dzisiaj?
Nie, ale w pokoju 816 zostawiłem pewne dokumenty.
- Ktoś je tu przyniósł? - Niestety nie.
Pójdę rzucić okiem.
Poproszę, by ktoś panu towarzyszył.
Dobrze.
Na recepcji jest doktor Faure.
Widocznie zostały w 209.
Panie i panowie,
witam w przyszłości medycyny.
Skoro tu jesteście, to oznacza, że zainwestowaliście w szalone marzenie.
Marzenie o ludzkości wyzwolonej ze swoich ograniczeń.
To marzenie wkrótce się spełni,
ale jeszcze raz potrzebujemy waszej pomocy i hojności.
Dziś otwieramy nowe miejsce badań na terenie tutejszej kopalni
i jestem przekonany, że znajdziemy...
Profesorze!
Na pewno znajdziemy tam odpowiedzi, których szukamy.
- Profesorze! - Co tam?
Mamy problem z doktorem Faurem.
Nie chce opuścić budynku.
Co go napadło?
Wyprowadźcie go i zablokujcie mu kartę.
Tak jest.
Jeszcze raz od początku.
Nie, wypadłem z rytmu. Później do tego wrócimy.
Naniosłam tu błoto.
Wybaczy mi pan?
- Wezwij ochronę. - To nic nie da.
Ochroniarze zajmują się czymś innym. Odpuść, Mani.
Mogę tak pana nazywać?
A może woli pan „panie Derewko”?
Zostaw nas.
Chyba te toksyny zatruły panią bardziej, niż przypuszczałem.
To trzeba leczyć.
W domu przy jeziorze odkryliśmy zwłoki pańskiego ojca.
Trzeba było pozwolić mu tam zgnić.
Zabrał mnie od matki, wychował wśród tych prostaczków.
Nie obchodzi mnie ten fanatyk.
Wrócił pan tu, by badać węgiel z tutejszych kopalni.
Cóż za ironia losu.
Caleb miał przeczucie, że w tych kopalniach jest coś potężnego.
Stworzył więc prymitywny rytuał,
który ja wykorzystałem naukowo.
Bez względu na efekty uboczne? Jesteście do siebie podobni.
Co będzie, gdy badania się nie powiodą?
Skasuje pan wyniki i zacznie od nowa?
- Tak było z Emmą Marçais? - Oskarża mnie pani o morderstwo?
Wszczepiono jej chip monitorujący funkcje życiowe.
Ale nie była jeszcze leczona.
Profesorze, wzywają pana.
- Co jest? - Problem w zespole doktora Redmana.
- Co się stało? - Zaatakowano ich.
Tam coś jest.
Czy można gdzieś tutaj odtworzyć kasetę VHS?
- Proszę zapytać w recepcji. - A recepcja jest...
Młoda damo!
Zachowałem nieco starych kaset i telewizor ze świetlicy.
Są w mojej kanciapie.
Spokojnie. I tak nikt tam nie przychodzi.
Wpadam tam, żeby odpocząć.
Starość nie radość.
Miło móc z kimś pogawędzić.
Nazywam się Ida i zawsze noszę ze sobą paralizator.
Mówię to tylko jako ciekawostkę.
WARSZTAT HYDRAULIKA
Oto i wszystkie klasyki!
Szklana pułapka,
Rocky, Full Metal Jacket.
Niezrównana jakość.
Są jak winyle. Ich wartość będzie rosła.
- Mam własną kasetę. - Tak? Co na niej jest?
Dirty Dancing.
Wersja rozszerzona.
- W takim razie zostawię tu panią. - Dziękuję.
Mówiłaś, że przed śmiercią
Roxane martwiła się twoim związkiem z Calebem.
Uznała, że to, co was łączy, jest zbyt intensywne.
Dlatego się pokłóciłyście?
Nie chciała, żebym się z nim widywała, ale nie o to się pokłóciłyśmy.
Czy Caleb wykorzystał cię seksualnie?
Pan nie rozumie.
Powiedział, że mnie wyleczy.
Ale to było zbyt...
Ale boli!
Co mi jest?
- Juliette, odeszły ci wody! - Co?
Jesteś w ciąży!
Nie!
Nie zdążymy dojechać do szpitala!
Musisz to zrobić tutaj. Dalej, przyj!
- Połóż się. - Nie mogę.
- Dalej! - Nie chcę!
Już wychodzi!
Dalej, Juliette!
Dalej!
Dobrze.
- Spójrz! - Nie chcę!
- Jest śliczna. - Nie chcę jej.
- To dziewczynka. - Nie chcę jej widzieć!
Nie chcę...
- Proszę ją zabrać. - To dziewczynka.
Proszę ją zabrać!
Musimy jej pomóc!
Zajmę się tym.
Puśćcie ją!
Jedź!
Jedź! Ja się tym zajmę.
Co pan tu robi?
Dziękuję.
Dziękuję. Nic panu nie jest?
W porządku?
- Dziękuję. - To sprawka Caleba?
Tak.
Caleb jest niebezpieczny.
Co gorsza, uciekł.
Zgubiłem telefon. Muszę kogoś pilnie ostrzec.
Telefon jest tam.
Za drzwiami.
Tak?
- To ja. Gdzie jesteś? - W szpitalu.
A ja w psychiatryku. Caleb uciekł.
Caleb?
Wiesz...
mój tata porównał swoją mapę genetyczną z moją.
Czekaj, nie słyszę, co mówisz!
Caleb uciekł. Nie wiemy dokąd!
Uważaj na siebie, dobrze? Będę u ciebie tak szybko, jak się da.
Nie!
Otwieraj! Zostaw go!
Nie rób tego! Zostaw go, do cholery!
Otwórz te drzwi! Zostaw go!
Otwórz!
Mrok ustąpił, ale może wrócić.
Moja wiara w niego trzyma mrok na dystans.
Wiara w kogo?
W mojego proroka.
On ma misję.
To coś wielkiego.
Doprawdy?
A cóż to za misja?
Trzeba zlikwidować brata i siostrę, by przywrócić światu równowagę.
Naprawdę?
Wiesz...
muszę coś wyznać.
Ja też w niego wierzyłam,
licząc na to, że złagodzi cierpienie na świecie.
Ale...
prawda jest taka, że cierpienie nigdy nie zniknie.
Twój prorok zboczył ze ścieżki.
Nie był w stanie wypełnić swojej misji.
Wiele lat temu zrozumiałam,
że to ja powinnam szerzyć nasze przesłanie nadziei.
Wkrótce wszyscy będziemy wolni.
Napisy: Wojciech Matyszkiewicz